장음표시 사용
111쪽
rio dia igitur ex sententia tuae Sedis amplissimae a culas . . f a sententia ipsius Principis, e appel- . Vndes Cassiodorus, Peneest, vile esI ' ' pollit condere,quando eius reuerentia potest negocia, sine appellatione finire. Et post aliqua 1.btexuit: Potestate nulla dignitas est a ualis. Vice sacra ubique iudicat.' Arc hoc refert antiquitas , duinteres- .. - ncilio: Nos inquit, ad fidem eo firmandam, non ad potentia ostendendam exemplo relis giosissimi Principis Constantini, Synodo interesse volumus,'t veritate :inuenta, non vltra multitudo prauis doctrinis attracta discordet, quaedam capitula sunt,quae ad vestrae reuerentis vobis reseruauimus,decorum
esse iudieantes a vobis haec potius firmari per Synodum,s in ear ct s. quam lege nostra sanciri. Huius etiam meminit g Gra i quoque dici potest de Leone, Anthemio,&Iustiniano, qui omnes quanta eum reuerentia,& decore, di quanta cum dignitate, Ze existimatione de Sacerdotiabus,& alijs Clericis loquantur,restantur elare eorundem constitutiones,& pricipue lis quas paulo ante retulimus. Flagrabat etenim tunc temporis uniuersus Oriens hae. . resum incendio, infima quoque erat Ecclesiae auctoritas. eiusque dignatio vilescebat quodammodo,vigeate adhuc
manysimo, cuin omnes ferme Magistratus emnici adhue essent, unde fauore , potentia, & brachio secularis Prii ι i. 1, e ςipi νζς .m domini opus habebat Ecclesia, ab eodem,i- -Le 'ne it paganysmus publicum , de capitale cribmen statuitur. Neque mirum, nam & ante,cum usque adi Theodosium, atque etiam post, ipsosmet Imperatores, etsi Christianos, adhuc tamen Pontificis Maximi titulo aflectos haud obscure apparet ex illo lapide,qui est in pote Insulae Tiberinae, qui ripam Transtiberinam attingit, videlicet Valcntinianum, Valentem , & Gratianum , hunc quoque in gratiarum actionepontificem Maximum
., et nona inat Ausonius. ι. vel ab haereticis, vel a paganis,qui nullium, alium , qua in Imperatorem in terris recognoscebant
superiorem, Episcopos, & Clericos ad quemcumque iu- , . . vii dicem trahere volebant,& ne tanta sacro ordini iniuria Dcreta neue per tribunalia inferiorum iudicum more b iviorum
112쪽
tulorum disturrere, di concursare viderentur, obtinue-
mint sibi dari iudicem Praelectunt Praetorio, tamquam adi ipsis electum, & delegatum , ita ut alibi conueniri ne-
Quinimo id factu sorsan suit etiam de consensu,&ad-- hortatione Romanoru Pontificu, quippe qui solebat pro Ecelesiae necessitate , & Christianae Reipublicae utilitatii adhortari Reges, ut supra dixi, & Imperatores , ad ali-
quid faciendum , quod ex Epistolis i Gregori3 Magni fari isi cile colligitur, nam in ultima tandem con luὸit, neci simulanda sunt, quae dicimus, quia qui emendare potest, &.negligit, participem se proculdubio delicti constituit.: Providete ergo,animae vestrae,prouidete nepotibus,quos cupitis regnare seliciter, prouidete Prouincijs c. Eiusi dem quoque rei manifestissimum nobis praebet arguine tum, quae scripsit Ioannes Papa Iustiniano, aut Epistolami eiusdem in suo i Codice voluit inserere. Nam & Cardi-ii natis Baronius perite scribitaegem Valentiniani, quaei Codice Theod ano habetur, quaque Clericorum, &, Monachorum auaritia cohibetur,conditam esse ipsis Da-i maso Papa id agente, quod alias adnotauimus. i . . At si illa constituerunt auctoritate propria, quod non ausim assimare male equidem, & de facto, non item de ii lare fecerunt, nec facere potuerunt, adstipulante posbi alios Nicolao Merio. κ. Er un ciuitas,& Respublica Veneta inter limites o cidentalis Imperii sita sit,adhaerere potius deberet occi-li dentalibus piis, & religiosis Principibus,quam Orientalibus; qui post eorum contumaciam: & dignitate, di imm perio,ac denique libertate sunt priuati, nam illi quanto dignam favore putauerint Ecclesiam,eiusque Praesides,& . Ministros,lestantur eorum constitutiones Inullo interi ι
Neque obstat, quod idem Peregrinus de consuetudine ': ' Wm M. Regni Angliae,quod etia in occidentali imperio existit.inta , O
medium assert,ve ibidem Rex aut eius ciuiles magistra- tus de causis criminalibus Clericorum cognoscoent, eosdemque ple rent mena delicto,aut scelere codigna. Respondetur suilla d. huiusmodi consuetudine dubita-
113쪽
is Geragro. m Rotae respondit, praefato Regi nullam competera m
Clericos inlutos in actionibus ciuilibus,etiam personalibus merE, vel criminalibus, ubi ciuiliter agittarie hi ratio decisionis sitit, quia Clericorum exemptio, de haec libertas illis est a Christo Iesii concessa , atque ideo Regem in Clericos nullam habere iurisdictionem posse. a habita resolutione, deinceps Regem , atque eius Ministros se abstinuisse ab eiuscemodi cognitione argumento est,quod scribit Cardinalisn Polus, Angluς, quod licet quidam 'acerdos Regnum ipsum contra Henricum vij. eiusdem Angliae Regem adeo sollicitasset,ut inde ma
gnum exarserit bellum, ex eoque multa hominum millia hinc inde ceciderint, rebus tamen plene sedatis, etsi inta laesae maiestatis participes, di fautores animaduertisset, Sacerdotem tamen tanti mali auctorem iudicibus Eces fasticis puniendum reliquit. . tis . .. . ιν. idem prope in Hispania anno tr am contigisse auctorn. ιδ. d. Hiis c est Ludovicus o Molina, nam cum quidam contra Caro. Ira et n. Iuni V. Imperatorem. Hispaniarumq. Regem,& chas matrem Ioannam Reginam mirabiliter conlpiris erit,in eataque coniurationem multi consi nsissent E lesiastici, ta
ta suit matris, & filii erga Deum pietas , di tanta erga ordinem sacrum reuerentia, & deuotio, ut facta in o pido de Bormes pragmatica sanctione , qua iudices ad id scelus vindicandum contra seditiosos, & rebelles eo
stituti procederent. personas vero Ecclesiasticas a ' amnium Pontificem, vel Episcopos, quibus erant subiectae . remitti iusserunt.
Quibus addi potest, quod refert Polidorus Virgilius
de Odoardo etiam Angliae Rege,qui cum male cum Clericis Regni se haberet. atque paternis Bonifacii viij. at que etiam Lugdunensi Concilii monitis, & hortationi- hus non aequi steret , adeo subditi laici in tantam itisunt indignationem,ut totum breui temporis spatio Re- rnum contra Resem concitassent, neque ab incrptis de stiterunt, donec idem Odoardus populis concesserit, ve absque Comitiorum licentia nullum deinceps illis iii poneretur tributum, sic cum vellet auferre, aut aliqua faltem in parte liberealem diminuere Ecclesiasticam, ami-
fit propriam,quam in temporalibus a maioribus suis a
114쪽
ee m habebat. Quod a Dominis Venetis , viris ali
quin prudentissimis animaduerti simmopere cuperem. Neque desunt recentiora exempla, quae imitari ab ipsis iure merito possent,nam inclyta etiam, & Serςnissima Ianuensis Respublica,eiu'. Senatus amplissimus, vix ab Illustrissimo Dominico Cardinali Pinello, eiusdem civ
tatis viro patricio, in Curiaq. Rom. Protectore , atqui optimo Sacri Purpuratorum Collegii Decano, intellexerant, Paulum V. Pontificem Maximum aegre ferre apud illos aliqua exstare Decreta libertati, immuniratiq. Ec- . clesiastiri aduersantia, indicto, ut moris est, consilio,cui interfuerunt ad minus 3 oo. uno animi consensu illa irrita,ac nulla fore, & esse decreuerunt. Qua re vere Catho inticat Ecclesiae Alumni,vere obedientiae mitin viri pietate insignes habiti,& dicti sunt, quo praxiam elogio in per-
Immo illud unum,quod iam pluribus ab hinc annis re- iamlip ex Barsamone in Nom anone Phoeij, de Basilici Imperatore Nicephori Phocae successore, qui cotra eius- -rat. dein Nicephori sanctionem sanciuit q in haec met verba. et N- β. Diuinitus costituta maiestas nostra, cumin a Monachis, , quorum testata pietas, atque virtus est. de ab aliis inui . . . jos cognouerit legem a Domino Nicephoro , qui ad Im- . v Perium pertiente, de Ecclesjs Dei, religiosis i. domibus t
latam cum praesentium malorum, tum uniuersuis huius euessionis, ain. confusionis causam, dg radicem extitisse, veluti non ad iniuriam, contumeliamq. dumtaxat Eccle
siarum, de religiosarum domuum, sed ipsius quoque Dei conditam. adeoque re ipsa de hoc facta sit certior cnam i ex quo lex illa robur habuit , nihil boni penitus in ho- 'diernum usque diem vitae nostrae contigit,sed potius conrasio nullum omnino genus calamitatis intermisita sta- . tuit per auream hane bullam, cui subscripsit, indicatam ' ab hoe praesenti die cessare debere, ac deinceps irritam, nul Iiu'. momenti manere, conditis ante illam legibus, tam de Ecclesjs,quam religiosis domibus, vim, robura. sium obtinentibus. Hactenus Basilius . t emi ergo Pristiani Principes desiderant exterorum
iniurias, inimicitias, suorum odia, machinationes. bar- harorum excursiones, hau elidorum peruersa dogmata . .
115쪽
incendia, bella, finiem .pestilaritiam , . id genus cirugere calamitates , imitentiar Bassilium,nihilq. contra libe tatem Ecclesiae constituant; sed si qua sint constituta, abrogent omnino, nouis etiam, & perpetuis immuni latum beneficiis Ecclesiam,personas .ecclesiasticas m niendo , ut tremendam Dei iram euadere queant. Um Ad id vero,quod praeter Peregrinu adducit r Scaynus,aa s. Dinarum. praefatam immemorabilem consuetudinem praestimi ea. s. r. Oui . nonicum habuisse principium; cii non sit verisimile ea dem consuetudinem tanto tempore obseruatam, & pertam varios, & frequentes actus continuatam non processisse ex scientia , & tollerantia ipsius summi Pontifi- , cis, mediante saltim scientia Reuerendissimorum pro tempore Nuntiorum Apostolicae sedis, tum id suffecte, ut dicatur inducta, sciente supremo Princine, quanquam non probet inspecie Principem id sciuis te, ex traditis Dial. i. per Barrulum 3, Abbatem/Alexandrumu,Aretinum acis , a, Iacobum de sanctor Georgio, Balbum a,&Crauetiam M cera. t ad c. - cum pricipuu Nuntiorum munus sit inuigilare, ne quid
. : .: attentetur in praeiudicium auctoritatis Apostolia
ita in contra libertatem ecclesiasticam. . . sis. ω e .c. n.3 Respondetur primo falsum esse, quod tam varii, & ob. ι .ctem fari quentes fuerint a s,in per tantum temporis factitatio, , videatur esse introducta immemorabilis, tum perimis . iacta. 'uae saepius fuerunt adducta , nullam dari posse pr
eummis . Finis scriptionem, S quatenus daretur, quod expresse negaro imperio. a m tur, non esset praescripta , ex eo quod e diximus ex con-t a depro l. uentione cum Iulio ij. inita.& ex Tiberio Deciano,cuius
ιι λrsan idem Smynus fuit auditori Secundo dicitur id nunquam fuisse attentatum a Prin- in./osatimses cipe , aut ab cius magistratibus , quin etiam statim me-ς ώρ. ne ad rint admoniti, obiurgati, cum eisq. non modo minis, αδ - verborum terrore, sed etiam sulminandis in eos censuram sententiismisi abstinuissent,actum, utputa a Gresexu.Eugenio iiii. Nicolao v. Paulo ii. Sixto iii; Innoc. viii.Iulio v. I ne X. Clemente vii. Paulo iii. Gregorioexiii. & aliis pro tempore existentibus,quorum litterae in se a Breuis, S alia similia scripta conseruantur in iis
is Apostolicae sedis.. L. t. . Na quid eiustam Gregoriitati tempore contigerit,ui
116쪽
Heri possunt, quae supra adnotauimus d. Eugenius vero iiij. etiam patritius Venetus Francisco Fos caro Duci in mis .is. haec met verba seribit. In una re maxima deficit ciuitas tua contra honorem Dei, &salutem animarum, videlicet in conseruanda ecclesiastica libertate,quod nihil, sebiungit , in tam libera , & catholica ciuitate dici potest absiudius. Pius quoq; ij. eius Nuntio Venetiis commoranti committit, ut cum Duce pascali Maripetro grauiter conqueratur, quod aliqua Decreta contra libere tem ecclesiasticani ediderat; curetque, ut illa reuocet, illico pasthalis paruit, Decreta annullauit . Pius Duci nedixit,eius obedientiam,& erga Deum pietatem mirifice commendauit. Et quod plus est lenwns VI l. dum an arce Sringeli,seu Mola Adriani clauderetur. & obses.sus detineretur, multorumque. & praxipite Venetorum , auxilio opus haberet,Andres Gritto Eiusde Venetae Reipublicae principi in hunc sane modum litteras dedit. Vt ni reuocaret, quod contra Episcopum Teruiliniun in Seianatu esset factitatum, eum, Senatumq. anathematis mucrone ieritos esse declararet. Quae omniis hodie sunt impressa , & circunferuntur. Quae & alia id genus pluras intelligere voluisset Scaynus, non utique affirmasset Apostolicae Sedis Nuntios numquam reclamasse: cum semper reclamauerint,srauiterq. conquesti sint. .Achare se tueri,aut excusari ea nequeut, quod sciete,&patiente Pontilice in illa inrasi pacifica pollessione continuauerint: quae idem. princeps,& Senatus iurisiurandi re ligione per suos legitimos procuratores Iulio II promi
serunt,ut ostensium fuit supra. . l. .
. C A P. X. EX quibus omnibus liquido constat sanctissimo D ... .
mino Nosti o Paulo V. necesse quidem suisse spiri- tualia arma capere, illi'. contra Serenissimum Princi- Npem, & inclytae Reipublicae Venetae Senatum causas Cle . Cricorum, eommq. exemptionem, & libertatem Ecclesiae
Neq. dubitationem sacit, quod nobis obi icit a Peregri ais ἐμόν sis. nus ς quod praesupposito eundem Principem habere facul ad s. D eruum,tatem cognoscendi de illis criminibus,& ex iis puniendi
facinoroios Clericos ex concessione Pontilicia, allega n-f μ' . . -
117쪽
do equidem Principem cecidisse ratione alnisus, seper eo erat cognitio necessaria; cum non sumiae dicere, nisi probetur Ex quo inferre praetendit excommunicati nem,& interdi tum esse nullum, nullumque produci et, ctum , atq. ideo impune non obseruatum iri. Quia n gamus primum , Principem illam, quam arbitratur peregrinus vel ex sui natura, vel ex praescriptione, vel ex Apostolico priuilegio, habere facultatem. Fuit etenim qpius dictum,ac repetitum non semel, Principi veneto scut aliis quoq. principibus, etia Caecribus, huiusmodi auctoritatem , ullo unquam titulo posse competere, una excepta priuilegii causa. Mi γ casu ne tantillum quidem ab eo est receden m, cum sit odiosum, a iure comm ni penitus exorbitans, de contra expressam Clericorum exemptionem, S Ecclesiae libertatem. Et licet illud,aut illa indulta ab-sancta Sede princi pi Veneto concessa essent amplissima; ita ut his omnes, quibus de agitur cinis comprehenderentur; dc ratione abusus,vn idem testatur peregrinus , cecidisset princem ad hiae tamen dicimus necessariam non esse iudiciariam cognitionem, cum tanta sit auctoritas esus , qui a Deo optimo maximo ob singularem industriam , explorata is eius fide, & grauitate,ad tanti Pontificatus magnitudinem adhibetur, ut non aliter iudicaturus, aut facturus pro sapientia,& luce supremae suae dignitatis. quam fmret Deus ipse iudicaturus, di iacturus. Unde Symmachus rapa : Quis enim, inquit e, sanctum dubitet esse, quem apex tantae dignitatis attollit In quo si desunt bona ac uisita per meritum, sussiciant, quae a loci decet re praeantur. siissicit igitur pontifici maximo dicere,etiamsi non probetur. Nam si vera est,prout est, illa apud nostros conclusio, ut Cardinalium soli dverbo credatur, maxime in iis,
quae eorum e ossicium concernunt, nec ob aliam carisam,
nisi quia non est verisimile tanta dignitate prmitos, tantiq.ossicii decore fulgentes viros qui cum praecipuo deI in sacrum illum ordinem matura adhibita consideratione cooptantur mentiri debere. Quanto magis σα
dendum est ipsi Pontifici maximo, Christi Vicario, Muniuersalis Ecclesiae Principi argumento, est quod I
118쪽
tineretrius iij Consulibus, di populo Beneven. reseriplit. 4Etenim eum Romanus Pontifex g legibus sit solutus . licet plerumq. ordinem iudiciarium b sequatur . potest i 1tMnen sine eiusdem iudicij inualiditate nullo iuris Or- ἀι tit. - .dine i semiam procedere. Qua haud obstante maxima -ώ evi auctoritate. Beatidimus Papa Paulus v. in Venetiarum ne otio, quasi alius quiuis inferior iudex omnem ne-eessariam adhibuit cognitionem,ita, ut iuste, & legitime . excommunicacionis,ac interdicti sententia dicatur lata. ρ abe QEt prater haec, Peregrinus scire deberet, nos non ver--- Luri in vero,&λrmato iudicio. Neque enim Sanctissimus Dominus noster hie processit , ut iudex .ineque Ordine rudiciario.neque Princeps , dc Senatus Venetus compa - ruerunt, ut alliamulitigantes, ted Pontifex in re hac se gessit , ut supremus Princeps, de unicus libertatis Ecclesiasticae acerrimus defensor, adeo, ut non opus sit ulla citatione, monitione,alioue iudiciali termino, quo casu non solum ipse Romanus Pontifex , verum etiam qui libet Praelatus , omissa canonica monitione potest adsuminationem excommunicationis deuenire, prout filii.
in Lugdunensii Concilio decretum , di a nostris decla ratum, praesertim a Ioanne v Andreae, Dominico I. Franeo is, Lupon, Felino o, Decio' atque ab Anmalog det n tu auetat. ν1.
Et tanto magis , quoniam idem summus Pontifex in uno,ex suis Diplomatibus, seu Breuibus illos admonuit, didens : Quo ea sit abique alia citatione procedemus. ιι. d. v u. is . aeterea sumus in notorio crimine. & permanente, πή e Vme bd. in quo non eli necelsir ia r. vlla monitio , ut tenuere Ab si has i , Antonius de e Butrio, & post Innocentium , de Hostiensem n Fclinus . Et quamuis aliqui sint . qui Q..hri putent etiam si crimen sit manifestiam , ut tamen appa- δι aer a/. f aἀreae delinquentem vila contumacem semper requiri mo- ι. tua , adnitionem , nemo tamen dissentit, quin possit nulla praemia in ius vocatione ille , qui prius. S saepe fuit admo- a rinitus , ut a crimine se abstineret, seu poenitentiam dostero in. 3.
perpetrato ageret, absque una monitione excommuni. x ε. ad Cormia.
cari, aut declarari iustissime exemplo eius, quod Apostolus Corinthium illam absentem x, de irrequisitum sei T. Gexcommunicavit, vi sic contumacem notorium absque alν Manes. - . . P vlla
119쪽
vlla citatione, aut monitione ferri potest excommuti a dolia is . a 'ior ut ς constitutione innocenti a iij. &Coneiiij, tua δε et . ine. Africani post glossam e notant Abbas Decius ι, Ripα-isi . A deos Couarruvias, etiam Summisbe,uti Sylvester de N uarrus ι. Siquidem princeps, & Senatus Veneti sepius ι,. a Lari - ωςrus pontifice, orato mania εν pari a. res, ut apud hanc resident Sedem,& per alios, qui extras. M. c..-gnari ordinem, etiam Ob hanc unam potissimum causam aduenere,' per Sanctitatis suae Nuntium Venetiis commorantem, S per specialia diplomata,aut Breuia a San- , .ct, . . . elitate sua Primipi, & Senatui scripta, ut Decreta, seum rara .c.a isti. constitutiones illas reus carent, earceratos Canonicum,
σε - & Abbatem in libertatem , aut in Carceres Ecclesiastiacorum reponerent, idque cum sacere neglexissent, tum merito alia mon praeuia monitione excommunicationis gladio a communione fidelium fuerunt abscissi. At ne ulla uti possent contumaces tergiversatione , &, d. e.D. . cte. inualiditatis, aut iniustitiae allegatione, quod non lae utinetis a. ἐν rint moniti , atque opus esset trina monitione ad iusti sendam execrationis, aut interdicti censuram , ut est in . , iure 3 vulgatum , Ma nostris iuris pontificii interpretim de main. O bus communiter receptum, unica in tres distincta ter Med. e. eo Du. minos, aut tria dierum interualla, quae perinde est sus- sciens, atque si tacta esset trina monitio, ut in Concit. b. lio Lugdunensi E alias fuit constituriun , usus est po
--ara. Mod si Princeps, & Senatus Veneti inter illud tem: LU ue poris spatium di . scilicet dierum intres distinctorum .. terminos , Pontifici Maximo, ut par erat, obtemperas .i an Tiain. . senes locum utique noua excommunicatio non habuisen Lap. set,elapso autem tempore in monitorio praefixo, absqueaus, aueg II- vlla iuris solemnitate contumacem assicit excommunib, paraut sacris m canonibus cauetur, & frequentio ρ Mil. r. at . in ri n Doctorum consensit approbatur. ρ -- M. -- Et ratio est pene elegans, quia tempus interpellat ac m.q.ind. H pro homine, ut scribit innocentius , & post eum Laput,& Decius D quemadmodum de t. I - ἀιο. contrahenda mora saepe res nsitarunt iuris ciuilis a
Matio' niam. 3- ctores , quae licet i regulati ter non committatur. nisi s
i interpellatione, quando tamen adiecta est dies, ex
120쪽
adueniente, nulla praeuia interpellatione ti mora dici
. Ex quibus deducitur nos versari eo in casu , in quo procedit Catholica interpretiim opinio , ut quando f2. H. Iu L. pro futuris culpis fertur, di promulgatur excommuni - am. C. Aecatio, quam non modo a lege, seu canone , sed etiam ab homine ferri posse iam usu, de praxi mrensi introductum est , ipsbadstipulante Couar uias y, nulla opus x add. e. facta. emblemnitate, siue citationis, siue monitionis, secus μη vero pro praeteritis. Et ratio diuersitatis est satis Oidens , quoniam pro praeteritis culpis necessario requiri- , stur admonitio, quae fieri aut citatione, aut monitione debet, ut delinquens possit, si voluerit se corrigere, sed pro futuris non aeque,quia dies addidista seu conditio apposita admonet , ut post Hiniensem, Innocentium, I Iam , Lapum , Felinum , & alios scribit a Nauarriis .
Quamuis enim tractus temporis ad Osficium iudicis a aede M. n. minime pertineat, in odium tamen praeteritae contuma causa nM.
eis, hoe est contra Ecclesiasticam libertatem statuentium tractus stituri temporis ad iudicem Ecclesiasticum .raeg. 2 spectat, prout iure e expressum est,& a nostris traditu, ac
praesertim ab Antoniod de Butrio,a quo disientit nemo. Hinc videmus aperte Summum pontificem rite rectea σι ι.que processisse, nam cum indubitati iuris sit , statuen tes contra libertatem Ecclesiae esse iure e ipso excommu- usuri e in eo. nieatos, ut saepe suit f ostensum, tum voluit Principem, cr ra. de proci ει recentiores Senatores admonitos iri , ne eis fas esset dicere alterius, aut aliorum suorum praedecessorum ta- Iia Decreta conficientium culpa , Censurarum vinculis q. e. Trima, obstricios, eum nisi post approbationem , seu eorundem s n. t. exce-ALO. Decretorum scientiam , ex qua propria conficitur eul- ra , non videntur posse gladio plecti exconrnaunicatio-Znis. Voluit, inquam, illis competentem dare terminum , ran. exe .cx quo utique possent a culpa excusari, si parerent, eiuς - μυί. modi decreta reuocando, carceratos a suis proprijscar sy p. s.ceribus emittendo, vel penitus liberando. Idcirco videre nescio , quae cognitio fuerit nec Difaria , quae non fuerit adhibita, ut iuste, ac legitim e promulgata dicatur excommunicationis sententia.
Namque princeps s& Senatus nunquam inficiati sunt P a praedi