장음표시 사용
641쪽
Ad cum auus, de cynd.&demonst. Lib. si s. Cap. iiij.
rs Quintus fuit eiusdem Ripae ibidem tintellectus, quod in ipso S. cum autem , constasset patrem,& filium simul perijst e, in d.S. cum in bello,nequaquam, nam primo casu simul eodem naufragio,ruina, vel aggressu, aut simili casu instantaneo perierunt, in quibus quidem termianis loquitur etia d. l. quod de pariter,cum seq. secundo vero casu in d.S.cum in bello,pater, &filius in casu continuo tractum temporis hab&ee decesserunt, ut non possit propterea dici viruque simul perijsse: Sed contra illum sensum obstat, vers.fin. qui generaliter loqui videtur, Cuautem(inquit quis ante, & quis postea decesserit non apparet: extitisse conditionem fidei commissi magis dicendum est. ad istum vers. respondet uterque Imol. ut ad quaestionem proposita
reserri debeat: Socin. autem in d. s. cum in bello, istud no admittit, ex eo potissimum quod ex diuersitate rationum appareat, verticulum fi n. non posse ad praecedentem qui stionem referri, quia secundum eum quaestio praecedens ex vera probatione deciditur,quaestio vero dicti veris
sic. fin. ex praesumptione terminatur. Fran. Rip. ind.S. si quis autem,ante num .s vers. Tu adhaereas,dicit opinioni I molae deferendum esse, nasutisconsultus non decidit praecedentem quaestionem ex vera probatione, ut Socin. scribit, sed ex verisimili conteictura, ut ex illis verbis c sistat, Quia non est veri limite, & eadem ratione deciditur vltima propositio: ulterius Iurisco
sultus ex praecedentibus distinctionem infert, ut ibi, Aut igitur, quae illatio claudicaret si ultima pars distinctionis de alia dubitatione loqueretur,l. Diuus,sLde custod reor. l. si procuratorem,S. ignorantes,C. mand.& ex his Ripa hunc intellectum verissimum esse credidit .s Ad cuius quidem corroborationem l confiderandum eli,differentiam hanc Responsis ij dem Iurisconsultorum aperiri,cu in dG. si quis autem,dictionem illam, simul, Vlpia n. addiderit,ibi, Simul cum patre perierit, Triphoninus vero in d. S. cum in bello, simplici dictione coniunctiva, cum, utatur, patet igitur vltra actum re ipsa continuum habentem tractum temporis, id verbis etiam demonstrasse, nam priori casu dictioni coniunctivae, cum , aliam dictio-3 nem, simul,addidit, simulta neu factum tostendendo,ac in momento ,& instanti consiliens, i. si fundus,s. si duo, aede pignorib. posteriori ve 8 to additionem hanc omitii simpliciteri coniugendo,l. si is qui ducenta, in prin. ubi Bar.d. t ita
de caduc tollen.& hoc idem quod in d .f. ii quis
autem, constabat filium simul cum patre perijsse, videtur sensisse Paul. de Castr. consilio Ioi. Ad primum quaesitum, in princip. versic. Thmen ille, S. loquitur,lib. . Denique in hoc negocio Rip. d.num. nono, versic. Et circa hoc, proximum istum intellectu retinendo distinguit, quod aut pater, & filius, naufragio, ruina, vel aggressu, aut simili casu momentaneo simul perierunt,&patrem supera uixisse praesumatur, ut fideicommissum non deficiat, sed substitutus admittatur, iuxta d. l. ex facto, S. si quia autem, Aut pater,& filius casu continuo habente tractum successuum mortui fuerunt, di tunc praesumatur patrem praedece sisse substitutus non admittatur, sed fidei commissum expiret,d. l.qui duos,s.cu in bello,hacque distinctionem nouissime sequitur Alexan.
Trentacin q. in tradi.de substit. in .part. cap. I. num. 6. vers. Circa primum.
Sexto Raphi Cuman. in d .l. quod de pariteris dicebat,quod regulariter i de pariter mollientibus quis non fingatur praemori nisi inter a sese dentem,& descendentem,quia non fingitur impubes super uiuere, sed pubes, & hoc quantum
ad effectum transmissionis, ut in l. cum pubere, d. tit.de reb.dub. & Cumanum visus est, sequi D Ssori. Odd in irae . de compend. substit. par
ti c. 6.a t. t. concl. .fol. I 8 s. vers. Secundus cam
sus est. Sed Cuman. non benedicit dum filii nis meminis, nam non de fictione tractatur, ut constat ex l. qui duos, infin.d. tit.ubi inquit: Nisi & hic contrarium approbetur, cum aduersus
et o fictionem probatio et non admittatur,ut in I. si duo,& ibi gloss.ac Doct. C. de acq. haered .dumque asserit huiusmodi praesumptionem induci quo ad effectum transmissionis, d l. cum pub re,contrarium ibi tradit Socin. vi in illo tex. nofiat transmisso,quod ipse Socin. tepetijt in d.l. quod de pariter,s. sed in illo,col. . in prin. versi Nec potest dici.a i Septimam solutionem t Vincentius de Herculanis Perusinus afferebat,in d. l.ex facto, S. si quis autem, col. fin dicebat enim, quod ibi probato per fidei commissum grauatum eiusque filios simul decessisse, probatam eius intentione esse, verum nanque est dicere filios non superuixisse,sicut requiritur,quado simul decesserui
cum patre: nec ibi praesuini filium superuixisse, tanquam simus in dispositione hominis in qua huiusmodi praesumptio cessat: in d. autem S. cuin bello,& in aliis iuribus allegatis in gloss. ibi, sumus in dispositione legis, vel dispositione hominis subrogata in locum legalis dispositionis, quo casu,apparente hoc q uod pater,& filius simul decesserint, fit praesumptio quis primo, ecquis postea expirauerit, secundum illam distinctionem,an filius esset pubes, vel impubes, ut PBarti in d. l. quod de pariter, O secundum hanc solutionem(inquit debemus dicere quod in fine d.S.si quis autem, ponatur,vel repetatur per viam conclusionis idem casus, qui est positus in versi c. Sed si naufragio, Ut sic ad textum,
dum dicit, Cum autem quis postea, di quis
642쪽
antea decesserit non apparet,debeamus subim telligere, sed bene apparet eos simul decessisse, tunc eniinc vidicium est fideicommissarius fundatam habet intentionem , quia quando simul decesserunt verum est dicere,quod iiiij nosuperuixerunt,& sic quod ille decesserit sine liberis, subdens hanc solutionem dedisse Iaci de
Aren. ipsamque tenere Raynerium de Forti u. Io. de Imol. & communiter Modernos, ut per eum. Verum enim uero iste intellectus multa praesupponit qus diuinationem sapiunt, addendo quae non sunt in textu aliter expressa, cum q.
differentiam quam Herculanus costituit inter dispositionem hominis, atque legis, in superioribus reiecerimus, non est amplius insistendu, ne frustra tempus circa idem conteramus. Octauo Dida cus Couarruvias circa intelliet a gentia mite x. in d.S. si quis autem,lib. 2. variari resol.cap. .veri Secundo hinc apparet, dicebat
mirum haud esse,quod substitutus Titio, si sine liberis decesserit ad fidei commissum admittatur,Titio,& eius liberis simul ruina,aggressu
aut naufragio pereuntibus, nam cum sit satis,
ut locus sit substitutioni,quod liberi no fuerint patri superstites,eo ipso quod probatum suerit Titium,& eius liberos simul eodem casu perii
se,constat donec contrariu probetur filios non
fuisse Titio superstites: secus in d.S cum in bello,ubi versamur in successione ab intestato,non in conditione quae debeat in forma specifica impleri,i. Miuius,I. qui haeredi, Edioc titi ut ad hoc propositum Socinus subdebat. interum & hie intellectus praeclatissimi, ac doctissimi Iurisconsulti Hispani tutus non videtur,nam non est dicendum,in d A. si quis autem, dispositione qua continet ex vi conditionis induci, tunc siquiderespectu patris deberet etiam vis coditionis ab tendi,& casus remaneret in incerto ,& si ad legem recurrere pergeremus pro obtinenda certitudine,tunc succederet,quod in ijs quae pariteras fi ut no esset dare t prius,nec posterius, i. quod
de pariter, cum l. sequen .praea Ileg. tit.de reb.dubijs, Bartiin l. a.S. creditum, nume. . versic. Et
ideo si plures,ae si certi pet. recedente namque ordine, prius cessat, & posterius, est sane ordo gestarum rerum,uel gerendarum ex Aristoteleet secundum prius t& posterius, traditque Bald.
ini. Arethusa, in s .noras.de stat.homin. Et multo magis hoc dicendum est,cum Iurisconsultus ex verisimili non autem ex formalitate conditionis ibi respondeat. Pro vera resolutione multum mihi arridet distinctio quam ex mente Socin .sen. assumpsit Dida cus Couatruuias, deindeque ex ipsemet Didam attulit Iacob. Menoch. in tract.de pthsumpl. in secunda parte, libro sexto,praesumpta
3 o .nume.vigesimoprimo,& infra,vi tres casus sint considerandi.
Primus est,t quando una simul pater, &talius pubes, ruina, bello, vel naufragio perierunt& agitur de superexistentia respectu successi vis quae iure pertinet, vel ad descendentes, vesad ascendentes, ut in casu d. L qui duos, S. cum in bello, d. tit. de reb. dub. filium etenim in hoc textu puberem sitisse conijcit Doncitus, quoa impuberes ad bellum duci non solent: vel ex eo arguendum sit filium ibidem puberem deberet intelligi, cum idem Triphoninus Iurisconsult- de impubere in fine illius responsi aliter autumauerit,ac re oderit,& Caius in d. l. si mulier, e .lit.&concludendum est, ut Diuus Hadrianus credidit,patrem prius mortuu sisse. Quadis re autem sic Hadrianus t crediderit,multi m uestigant,& varias rationes asterunt, sed illam veriorem esse censet Menochius, ut id crediderit fauore matris, ne a luctuosa filij haereditate excluderetur, cuius quide intuitu lex alia multa,&fauorabilia quidem concessit. Vnde substitutionem compendiosam verbis communibusa et factam matre in medio existente,t pupillarem non continere scribit Bart. in l. Centurio, num.
28. aede vulg.& pupili. substit. qui ad illam conclusionem firmandam allegat d.l. qui duos, S. cum in bello, & quamuis hanc rationem in proposito non mouille Triphoninum,uel Hadrianum ad id respondendum,dixerint Socin. tum in d. l. Centurio, num. 26 s. in fin. & Hugo D
neli. in d.S. cum in bello, in fin. tamen si ipsam rationi per Soc traditae in d.l. quod de pariter ,
nu. . vers. Aliquando, coniunxerimus, solida, ac verisimilis erit ratio quae Hadrianum, ac IU-risconsultum mouit, ut inquam ex humanitate quadam hoc cotingat, i. cum pubere, tin sipius praecitato,de reb.dub. ibi, Humanius est credere filium diutius vixisse,qui humanitas desumitur ex communi paretum voto, de quo in l. scripto, inund. liberi. S in I. nam etsi parentibus, in princ.ifide inossi c. testam. quaeratio militat etiain hominis dispositione.
Non obstat si diceretur,rationem hanc a Socino consideratam dubitationem habere non exiguam, propterea quod sic esset dicendum decedente filio impubere una cum patre, & tamen Triphoninus,& IaboIcnus aliter responderunt. Nam asseuerari potest hanc humanitatem respectu impuberis considerari isto casu nequaquam posse, leges enim naturam imitatur, S. minorum, Instit. de adopt. de quoniam impuberes natura imbecilliores existunt, inerito, dicta praesumptio impuberibus non congruit,fortior enirn est prasumptio quae ex imbecillitate etatis desumitur,q. illa quae ratione voti parem tu contingit, ut deducitur ex d. l. si mulier,& facit text. in l.qui duos n fi n. d. tit. de reb.dubijs. et 8 si fortior est praesumpti otiundata in naturali ratione, quam in ciuili consideratione, licet
ta Iosephi de Rusticis Commentariorum
643쪽
Ad i. ciun auus, de cond. dc demonst. Lib. iiij. Cap. iiij.
ideretur primo aspectu contrarium fore dicedum,quia maior quodam odo illucescebat versari ratio humanitatis in pupillis descendenti b. quam in maioribus cum illis iura magis faueat
ut in l. prima,cum materia, et quand. imp. inter
pupill.&vid. Sed dici potest,quod licet prisumptio sit fundata in humanitate, cum tamen sit ipecies probationis non debet esse omnino inuerisimilis,l. 3.s. i in l.ob carmen ,s. si testes, C. de testib. sed multum distat a verisimili, quod pubes prius,quiris impubes moriatur, merito naturalis ratio praeualet, ad quod bene facit text. in L inter socerum, in princi p. ff. de pael. dotat. Et istum primum casum comprobant, Bald.
consilia I s. In causa, nil m. 3 lib. s. Andr. Alciat. de praesumpt. reg. i. praesum P t. s. num. 3. vel LEt pater miles, Usast. decis. Io8. Caesi h de Albertis,num. .& l6. M. Franc. Purpur. cons immed. seq. incip. Placet admodum,nu. S. Dida c. Couarr. variari resol. lib. 2.cap. . num. 8. in fin.
onge ante idem scripsit Alex. cons. 3 p. viso thematc,nu. g. lib. I.& tenuit Excelsa Rot. Florivi in lib. s. Motiuoru, fol. 6 s.dicd. Maij, i s 3. in causa inter D. Bartholom is, Francisci Giani ex una,& Lutrectum, Francisci de Ciognis ex altera, quae motiua in causa illorum de Maχχa- lupis reproducta semel inspexi, cuius Audito rij quanta sit autoritas amplitudo, ac dignitas, omnibus dilucidum,ac manifestum est Ampliatur hic casus,ut procedat etiam quamas do pia causat succedere deberet, quod enim liberorum fauore introducitur ad pias causas , etiam extendi potest,ut inquit Bart. in l. tale pactum, in fin .is de pact.& in l. I. colum. 22. C. de sacros.ccclesita extendit Socin .sen in d. xii mulier,col. I.nu r. vers. Ex quo insertur, ff. de retadub. quem sequitur Iac. Menoch. d. lib. f. pri
Secundo ampliatur, ut pari ratione idem di-so cendum sit et fauore libertatis, cum idem dicamus fauore patroni,d.l.qiii duos,s. si cum filio libertas si quidem sauorabilior es , l. libertas, Ede reg. iur. iacit i. cum inter veteres, C.de fidei commisi . liberi.& est text. in L si fuerit, in fine, dicto tit. de re, dub. ubi de duobus simul natis ille praesumitur prius editus prout lavorabilius libertati est, Socin. in d.l. si mulier, tum l. vers. Infertur & secundo Limitatur Primo casus praedictus, ut locum habeat quando vere in dubio versamur, an filius , vel pater prius decesserit, secus quandost appareret filium etiam per momentum t temporis prius perijsse, & spiritum emisisse, i. cum pubere, ibi, Cum explorari non possit, & I. sed
di in illo,veis c. In quibus casibus, d. tit. Socin. sen. in d. I si mulier,in princ in I. not. Iacob. Menoch.d.lib. o. praesumpt. o. nu. 26. ad idem ficit,l. cum hic status,S. si ambo,ff.de donat. in . ter vir. & v x. in dispositionibus nanque in quibus dioritas temporis attenditur,etiam prioritas momenti temporis est in consideratione,ut alias dicebam. Secundo limitatur, ut hic casus non proc dat , ubicunque alijs coniecturis apparere postar set tillium prius decessisse, prout in quadam facti specie respondisse Marianum Socinunt, anno I so.qui fuit Romae annus Iubilaei, Bartholomaeus Socin. refert, in d l. si mulier, num. decimo,versic. Sed aduerte,perierant enim insimul pater, qiii robustior erat,& filia tredecim annorum, Respondit Marianus praesumendum
fuisse, quod filia prius decessisset, Primo,quia siluisset masculus,praesumptio resulta sicet, quod tanqua impubes prius decessisset, ergo id muliato magis in memina debilioris naturae dicenda
erat, ut experientia docet, quae est rerum magistra, cap. qua lusit, de electio in S. Secundo, nam dicta puella sui natura debilis erat q uae facillime timore, aut etiam levi ictu perire poterat. Tertio quia pater robustior erat, & sortior, ut late per Socinum has coniecturas in praemein orato loco a flarentem, quem releri, ac comprobat, Menoch. dicta praesum p . So.
Secundus casus est, quando ageretur de su-33 perexistentia respectu successionis patris i vel alterius ascendentis, & una simul perierunt pater, & filius impubes, ruina, vel naufragio, &hoc casu praesumendum est filium prius decessisse, ut respondit Triphoninus Iurisc. in I. quid vos,s.fin. in fin. aede reb.dub. Quod si imp bes inquii cu patre filius perierit, creditur pater superuix ita: idem etiam voluit Caius in d.
l.si mulier,eodem tit. Cum filio i inpubere mater naufragio perijt, priorem filium necatum esse intelligitur, quod etiam censuit Papinianus in d. l. inter socerum, in princ.Ede pact. dotat. Hanc que praesumptionem iuris a natura deductam esse scribit Io.And. in addit. ad Specul.tit. de praesumpt.S.species,nu. . in vel b. In praedictis,dum citat. tex. in d .l. qui duos,s.cum in bello, eandemque praesumptionem iuris in indiuiduo admiserunt, Dyn. & oldrad.quos supra citaui,& quos refert, ac sequitur Andr. Alciat. ind. tract.de praesumpt. d. praesumpt. s.nu. l. reg. a. Socin .sen. in d. L quod de pariter, nu. 6. veis. Secundo principaliter, Hugo inneli. in d.S. cuin bello, Lildae. Couarr. lib. 2. variar. resolui. c. . num. p. vers Nam quod adducitur, Iac. M noch.& is in suo traei .de praesumpt.d.lib. 6. prs sumpl. 3 o. num. 3O.versic. 5extus est casus. Na-3 tura nanque compertum est, impuberes t magis terrore, impatiemia, ac dolore opprimi ob infirmitatem, siue vitium imbecillitatetn, imperitiam, atque inconstantiam, ut facilius quam
644쪽
puberes, trepident, Iangueant, circumuoluan. rur, mortemque oppetant quin imo interritum attrahant, seque promptiores ad moriendum reddant, nec propulsioni incumbant, minim
que disensioni studeat, quod apud vii g. Isb. a.
Aeneid. cernere est. si timus usu exangues: isti agmine eerto Laocoonta petam: O primum parua duorum Corpora natorum serpem amplexm uterque impotat miseros morsu depascitur artus.PUI Am auxilio Abeuntem, ac te eremem corripiant, oirisque ogant ingentibus, ct iam
Bis medium amplexi, bis coli quammea circum, Terga ti,superant capite, O ceruicibin altis. Ille ut Mambas iensi diuellere nodias, Persia is te vittas, atroque veneno immores simul horrendos ad sidera tolliti suales mugitur,fugit cum saucius aras Taurus, O incertam excussi ceruuesecurim.
Laocoontis hoc tetrum, dirumque infortuniit in Titi Imperatoris domo insigni statua antiquitus repraesentatum fuit , opus omnibus, depicturae,& statuariae artis praeferendum,ex uno lapide eum, de liberorum, draconumque mirabiles nexus de cons lis sententia fecere summi artifices Age sander, de Polydorus, & Athen dorus Rhodij,ut inquit Plin.lib. I S. cap. . nucin hortis Pontificijs apud Vaticanum positum est. Aliud marmor Laocoontis Florentis ex latin altis, ac nobilibus aedibus Mediceis, si uod a Baccio Bandinellio scalptum rei erunt, opus tiam est praeclarum, sed illud Rhodium imitati sunt multi, aequauit nemo, opus certe admirandum esti summisque dignum laudibus cum antiquitatis eximiam artem referat: scitu perdis ficile existimandum videtur,an virgilius poeticis coloribus Rhodios vicerit artifices,an vero Rhodii arte statuaria Virgilium in demonstrando,caelandoque patris acerbum interitum,filiorum languorem,draconumque rabiem, ac venenosos morsus superarint.
Ampliatur hic sccundus casus, ut locum sibi vendicet etiam quando pater, de filius iste im-s s pubes et diuersis in locis, ruina, naufragio, vel alio modo per ijssent, incertumque esset quorualter prius decessisset, nam adhuc praesumitur impubes prius mortuus, ut scribit Iacob. Menochae. lib. 6. praesumpt. So. num. 3 et . qui Dinnelli oppugnationem refellit, di pro Menochio faciunt tradita per Paul.de Castr. d. consit. Ioi. in pruacip. versic. Alias si hoc non constat, lib.
Ampliatur Secundo,ut non solum in impubere procedat, verum etiam si filius, vel filia 3 6 paululu iri aetatem pupillarem et excessissent, veluti uti filia tredecim annorum dicebat Socinis
in v.l. ii ii ulter,numdecimo, versi c. Praete ea, iactu ianuia quo ad corporis vires de excedente
paululum pupillarem aetatem, quod de ipso pus, illo iudicamus,sicuti experientia III struimur , ac docemur.
Tertius casus est,quando de superexistentia 3 et respectu successionis extranei et ageretur, hoc que casu si pater,& filius simul moriantur non est prasumendum filium puberem patri supe uixisse,ut est text. in d.l. ex facto,s. si quis aute, st. ad Trebell. bi substitutus Titio si is sine liberis decesserit,admittitur ad fidei conaisium, Titio & eius liberis simul mortuis naufragio, ruina, vel aggressu,vel quo alio modo. Quia ( Vlpia n. inquit non est verisimile filium superui
dii sic,& hunc casum comprobat Socin.In d. I. sde pariter,num . . in conciliatione quam a fieri
addicta duoepugnantia iura: Cessat enim hic illa humanitas que militat tibi de successione filii in bonis patris, vel filij ageretur. Ex quo insertur,quod si ind.S. si quis autem, fideicommisesum fuisset factum ab ascendete, tunc filium super uixisse praesumeretur, quia militat eade humanitatis ratio in hominis dispositione, ut probat tex. huius i. cu auus, in ratione,& in dicto. Ampliatur hic casus, ut procedat etiam qua
38 do pater,& filia pubest una simul ruina,bello,
vel naufragio perirent,cum enim de succedendo extraneo agatur, vel de re acquirenda ab extraneo, non praesumitur filiam quamquam fragilioris, imbecilliorisque sexui, ante patrem decessisse, ita respondit Francis c. Aretin.d.consitu quinquagesimo, Copiose,&eleganter, colum. tertia,quem sequuntur Didacidicto cap. septi-
Porro omittendum non censui, quod in tacis p ta conditione ista a lege subintellectat iuxta terminos istius contexi. O consimilium iurium fideicommissario agenti, vel excipienti non incumberet onus probandi grauatum sine filijs decessiste, quia fidei commissi figura tale onus in ipsunt non reijcit, sed excipienti ex legib.istis Exceptionem probari incuberet, quia illud est legis hebeficium pr ter testatoris ordination C, cum dialias inter tacitam, & expressam libero, rum conditionem plurimum intersit, licet eni in filius insuccessibilis facto suo per repudiationet, vel facto patris perediti tredationem faciat con ditioncm deficere, eiusque existentia substitutum excludat, ubi in expressa, si sine liberis decesserit conditione sumus, gloss. Bart. & coiter
Des .ind. l. ex facto,s.fin. Petr.& Cyn. in I. E. C.de condit. insert. Bart. contra glo. cum Imo I.& Castre n. in I.hi iussa mil. S. cum quis, per illutext.isside leg. I. idem Bart. io l. i. f. quae habebat,ifide bon. post . contrarab.sub num. q. Car. Ruin.conL8 I. In quaestione alimentorii, nu. I S. vers. Aliquando vero, de com. Opin. aricitan S,
D. Iosephi de Rusticis Commentatiorum
645쪽
Ad l. cum auus, de conci & demons .
ubi plures citat, receptam sententiam esse post Ruinum assirmans,ipsumque acriter defendes. Nihilominus tamen in tacita conditione ex dispositione istius legis, S aliorum similium iurium secus est, nam sola existentia non suffc retinisi filius effectualiter succederet,ut voluere Alberi de Roset.in i generaliter, S. cum at rem,C.de instit. & substit. Raph. Cuman. in d. Scum quis,Alexand. sub dubio tamen in L centurio, num cio de vulse&pupill. substit.illisque
cibus,sub num. ii .ubi idem Ias sub num. 6.sed explicite Socin. hic ante num. 66. estque communis resolutio,vt per Ruin.conL Iaa. Consideratis diligenter,num. .& s.lib. s. de consilior o. Viso & bene intellecto,col. n. ante num,as.lib. et concio6. viso, num 8. vol. Hier nymus Zanch. in rep.l. haeredes mei,&cum ita,num.8 3 3.vers. Quod autem,& nums sq. vers. Sed tamcn iste coli iunctus' num. i i82.versic. Facit etiam, ad Trebul cum alijs pmprio loco in superioribus per uic adductis,quos recensere non expedit, Sed Marc. Antonium Per Vinum non pistermittam,dicentem istam esseveriorem opin. intract. de fideicom. artici 28. num. 36 vers. Quarta sit conclusio, sol etor. Etha ex ditis conelusione in indiuiduo tradit idePeregrin.in cod.trareartic. 3.num. I S. Versita unde ego infer ista oo.dicens esse nonum dictum ut per eum. amuis autem hac consid
ratio subtilis plurimum sit & pulchra, tanquam elaborata sublimi ingenio Marci Antonij praedicti celeberrimi Doctoris,cuius eminente doctrinam semper, & ubique sum admiratus , t men nonnihil dubia cni fallor sortasse videtur, si enim tacitam conditionem lex subintelligit, quod minus scriptum quam dictum fuerat imueniretur, ut in hoc Papiniani Responso in sin disponitur,videtur coruundi in proposito latio differentiae quam Peregrinus asteri ad suam iblationem sundandam, congruitquc reaetus in I. quoties,S.i .cum ibi not.ae de haeredibus instit. Cumque habeamus idem responsum glossis , vel Imperatorijs declarationibus extentum, si que talis subintelligentia de iure speciali filia sepulatus,&Chrysogonus, de verbor.oblig.de
dit ipsam ulterius hac noua iliatione alterare a Praesertim quia resultaret hoc casu quidam pumiens effectus , quem non admittit ius speci la,quod iure communi debilius est,ta eius militis, militia missus,de testam.milit. Repetenda hic essent multa nuncupatimque discuti eda ea
quae R.iph. Cuman. Rula. Mantit & plerique alij ad iiitelligentiam d.S. cum quis, scripsere:
pariter etiam yeniit indae forent distinctiones aliquae traditae per Socin. aliosque Doct.&antacita praedicia conditio ex fictione,veIrissumptione subintelligatur, quae alibi declarata a P parent,proinde iss oniissis,dixerim tandem P regrinum v idisse materiam d.S.cum autem, Iiorumqtie iurium tractantem,& diligenter diastinguentem in praecitato tracti de fideicom d. arti q3.a num. I. usque ad 3 s. cuius eruditione admodu sui delectatus. vidisse etiam S v L-vivia SPANNOCCHivM Iurisconsultum ac Patritium Senensein multa & certo subtilia addictas leges conciliandas, aestionum libro
Tertio allegant, sol. a.inducentem,quae in illustii posita sunt, sed quid mirum e cum interexcelsos viros& omnium virtutum genere apprime praestantes sit fulgentissimus, in eo enim nosolum scientiarum & potissimum Iurisprudentiae lumen, d eius pariter antiquae Nobilitatisci prosapiae candor prslucet,quodque in eo prs clarum valde enitet, vitae est innocentia qive ipsum gloriosum reddit, O quam preciosum tasummis dignum laudibus habetur, scientias vera nobilitate ac animi praestantia integritateq. decorare,ingentiora equidem de hoc Nobilissimo viro afferre valerem,illu nanque dum triennio iunctim in Alma Rota Florentina iudices vltimarum appell..tionu fuimus, intimocogno ui, & eius in iure reddundo dcxtetitas admirationem mihi & in eum sineti larem obseruantia peperit, ut non ab re mae, Immii hctic floridistami ingenii luiricosuitu in stili chelim oluerim
atque arduntcrataiaueram, eius quoque probitate motum suauitat Limmode ui.im aliasque
eius animi ac corporis dotes quasi stupidiis se- per conlcmptauerim: quia autem non simplex elogium,sed historiam vermiculato dicendigenere quaerunt inclita Sylvij Spannocchi j Senta sis facta Heroica, nec compendium palluntur, quae scriptoribus eximium argumentum prae-bsit, ideo ad alia mc transferam.Quid vero ego senserim desuperest expressum. '
Decessissealiquem sine liberis alligantiam
Suae MARIUM.1 Cadmum ne Aberis decessisu, adsimpletam
aran Disse acetam, omis p andi in bera
646쪽
D. Iosephi de Rusticis Commentariorum
di Negaliuam asset ui Num probandi istam ineumbere,ffundamentum sua intentioni uerit. 3 Aera tuam alleganti probandi onus non incum
. L. eam qui nouissimus, FadTrebel narrari. 3 Edam onere aliquid probandi, quo ad fauo emactoru tendat praegrauara non debere. 6 Praesumptionem turn onus probanon aduers
8 Iagens plures habentem intellectus non posse ad duponem causarum congruenter Megara.s L. exfam, Siniquis autem, tit. a Trebia exta plicari .ro C in praesentia, exir de probat. decorari.
ra Pra um Memfape in dii qua sunt facti per legem induci. 33 AEanua probatio cum impossit scensetur, pr landam esse nega tuam,eo modo quo potes. I Condit ovem etiam tacitam, ne liberi, decesserit, anganti non remisse, onus prolandi non
I s Conditionem si sine hareis decesserit alti oti non extitisse,set esse negativam proponere 3 6 Conditionem is sine liberis decesserere alleganti nometitisse onus probandi non incumbere, conuito etiam grauatum aliquando uberos habuisse ; Id se meae procedere si conssuerit gratiarum lcbero, hab isse, ct ipsos decessisse, risitaretur ta
Ir Uruere centum annis quempiam non praesumi: Sedtempus centum annorum longissimum vitae homini, oactum esse, suum. I 8.eto Uitam alleganti agendo vel excipiendo,onus'
diar intimius & aliquanto latius inspici edum existi ino, nunquid conditio si sine liberis decesserit, extitisse praesia matur, quam quidem dubitationem, licet varijs in Iocis Dob, res pertractent,tamen ind. l. ex facio, S. si quis autem, Ead Tic bellarequentius extricare m liuntur,cumque a proxima prscedenti quaestione quodammodo emergat, ideo illam hic explicare visum fuit. In hac igitur Quaestione duriunt principalis Scribentium opiniones, Prima est, ut dicenti aliquem sine liberis decessular onus probandi tincumbat, Iacob. de Aren. Albertc.de Rosar. IOanaec imo t. in d.l. faei S. si quis autem,col. fin. sub num. et .versic. Sed certe ista ratio,& vet sic. Ideo obtinet fideicominissarius, ubi etiam Raph. Cuman. & Alex. de
Imol. col. 2. sub num . . vers. Tamen puto,dc colum .fin. vers. Nam dicit Raphael, idemque dia, ere, Francisc. Aret in . in l. sed etsi de saa,colum. Pen. vers. Tu vero dic, i .deacq. haeres. Alexan. cons. I I et Viso processu, col. I.in princ. libro cons. a. eiusdem in iiij, col. a. num. r. versic. Et quod illaec prpbari desuetiit, lib. cons. I et viso processu cause, in princ. lib. . Ludovicus Gohad in cons. . Prima facie videtur, colum. 3. num. I a. vers. Et primo, Pariscon sit. 36. Circa primum dubium, num. s.& seq. lib. a. Dia E in reg. 88. Hieronym. Cagno l. ivl.si emancipati, nunt. 68.C.de collat. Mouentur Doctores ad id dicendu Primo, nil quod grauatus sine liberis decesserit est sundamentum intentionis fideicommissar ij,ergo illud probare tenetur, alioquin reus absoluetur, l. qui accusare, C. de eden. c. via Ic. ut eccles. bene fi c. l.ei qui, ii de probat .l. i. C. d. tit. re vulgis et & qua inuistis ud in se negativam contineat, quae sui natura improbabilis censetur, I. actor quod asseuerat,d.tit. C.de probat. & c. quoniacontra, tricod. tamen ex quo illa negativa est fundamentum intentionis fidei cominissatij illam eo modo quo potest probare debet, iuxta lex in l. optimam, C. de contrali & committ. stipui. bi Doct. Bart .in l. in illa, alias hoc iure,ff. de vel b.oblig. Innoc.& Io. And. incisuper his, de accus. Calde rin.& Io. And. in c. bone, ii I. de elect. Corn. cons. I 2 3. viso processu, col. I. subnu. 3. v eis. Necoli stat, quod est negativa, lib. I
cons. a io. Viso statuto, col. fin. sub num. 2.eo disvol. Paris cons. I 33. in causa ista, in sin .nu. 3s lib. . IAc. cons i et . Quod supra, col. I. versic Prima enim conditio, boc.iun. in conditione nigatiua, cons. 6T. In causa mota,nu. I. a. ac .ubi de communi,hb. . Huic rationi sustinendo cta trari uin responderi posset, Dociorum coclusio,
ne in dicentium, fundantem se innutiua ad illa in probandam teneri, non procedere ubi pro 3 negante aliqua prasumptio et adesset, ut scribit
Bart. in d .l. in illa,col. fin. num. I o. x ers. Praediactavera,& ibi etiam lascol. 3. subnu. is .in 3. lxmit Bart. adhuc ind. l.actor, col. 2. versic. Nunc quaero quando,& Nicol. Bellon. cons. 32. Exhibentiar,nu. 6. vers. Secus quando praesumptio ,
Sed pro fidei commissario adest pusumptio cci cordans cum qualitate status hominis, quae ei ab initio inest, ideo qui contrarium dicit illud probare debet, B. r.in l.si prius, in 3 pp. s. Partis,ff.de Oper nou. nunc. Et nuncupatim In ter
647쪽
Adl. cum auus, de conci di demonst. Lib.
bare non tenetur, sed illam lassicit allegare. Secundo pro hac parte inducitur tex. in l.eu qui nouissimus, Cad Trebel. ubi iubstitutus ad partem hireditatis per fideicommissum ultimo ex haeredibus morienti, obtinere non poterit sino ostenderit quis nouissimus obierit, & sic nopraesumitur conditionem fideicommissi fuisse adimpletam etiam in casu quo omnes haeredes simul perijssent,prout Martian. Iuriscos. ibi decidit, quantumuissimus in materia fidei comis missi, cuius fauore contrarium videretur dicenisdum,arg.d. l. facto,s. si quis a sit, praealleg. tit. Quamuis Martiani responsum istud urgere plurimum videatur, tamen recte considerando proprias responsiones admittit, Primo,nam ex
eo in dicto textu i restitutio non fit illi propinquo,quia mater erat in medio,quae ne luctuosa filiorum hyreditate priuaretur cum proinde(vt alias dicebam plura ad eius fauorem inducantur,ex S.C. Tertylliano ad utriusque haereditatem admittitur,ut sensit glosibi,ac etiam Barticum pluribus Antiquis, de qui b. meminit Angel. in princ. inter quos fuit Dyn. in dicta l. qui
duos, relatus per Bart. in praecitato loco. Secundo,quia ibi non versamur in actu conditionali negati uo,sed a sermativo: Non obstat d.l. ex facto,S. si quis aut8,ibi enim alius est casus, quia substitutio erat sacra certae & determinati personae si decesserit sine liberis, S ille decesserat, constabatque liberos habuisse,tamen erat moreui,& ignorabatur quis primo, unde substitu: etus intentionem sundatam habet: Hic erat facta personae incertae,& in portione incerta,quae non fuit postea certificata, ideo propter dubiumcluditur, ut dicit Paulus de Castr. supere dem text. sub num . . infin. gloss. ubi Alexand columna fin.ante fin. versi c. In quantum gloss.
arguit. Tertio allegatur, nam reus non est praegram
S uandus tonere aliquid probandi, quia ad fauorem actoris tendat,quia etsi nihil ipsx probarit,tamen venit absoluEndus,l. frustra , de probat.& licet plures casus ibi glasi .enumeret comtra hanc regulam, tamen inter illos, casus iste non reperitur, ergo concludendum est ipsum fideicommissarium agentem, debere probare
conditionem illam, bi sine liberis,adimpletam fuisse. vltima haec ratio facillime submouetur,&fortasse ob sui facilitatem ac debilitatem noumeruit ab Augustino Beroo grauissimo Iurissconsulto allegari, nam procederet ubicunque praesumptio(ut dicebam)ad fauorem fideicommissarhnon assisteret, quae quidem iuris prae-s sumptio tonus probandi in alium transfert, i. non est verisimile,is quod met.causi. siue possidetis, C.de probat. Abb. in ca is qui, de spon
sic. Quinto quia, Calderi. coiis. s. Quis habeat, in fin. versic. Constat enim generalitcr, Decius
cons. Igo.Quaeritur in erectu, columna secunda,num. I I. Paris cons. 8o. In hac causa,num ro I .dt i5. libro primo, cons. 16o. Dissicultas vertitur,num. T. dc 28 .libr. . praesumptio autem est fortissima,nam hoc quod aliquis moriatur sine filijs, cocordat cum qualitate status hominis,qui ei inest ab initio: ulterius quod quis
habeat si beros est facti,di facta non praesumum tur nisi probentur, l. in bello,s. factae, is de captiu. dc utrunque considerat Natt.d. cons. 3ys. viso testamento Gulielmi, num. .libro secundo,ac etiam Bero.in d. c. in praesentia, nu. 3 s. vers. Et ratio huius praesumptionis, non mirum si reus hoc onere praegravetur,
Altera superiori contraria est opinio,vt fidei et commissarius t facta probatione de morte grauati fundatam habeat intentionem, probandique onus aduersario incumbat, ut grauatus culiberis decesserit, quam tenuerunt, Bart. in d l. ex facto,S. si quis autem,nu. i. vers. Nota quod
ei qui,de ibi Ang. num. 2. vers. Ex quo do tibi, dicens illo anno contrarium fuisse iudicatum, de male, Ead Trebell. Soc. sen. in l. qui duos,S.
cum in bello, num . q. de s .d.tit.de reb.dub.ubi etiam Bart. vers. Ad legem contrariam respondeo, Iasin l. is potest,num. 8 6.vers. Pro ista parte,ff.deacq. haered. Dec.in c. in praesentia, num. 3 o .vers. Praedictis etiam adde, ubi Augustinus Buro num. 3 2. vers. Non omitto notabilem q. usque ad num. 3 si . extra de probat. Io. Croti in cap. Raynutius,col. I 3.versi c. Tertius casus,
ubi dicit istam esse communem opin. detestamen .idemque voluit Francis Rip. in d.S. si quis
autem,col.pen. num. s. vers. Aut fideicommisesarius,de consulendo cande opinionem sequuntur,Alex. cons. 3'. v ita thema te,nu. a. vers. T menin q. propolita, lib. i. de con Leto. Visopi cessu causae, infin. num .is. vers. Quia dico,eod. vos. cons.si. Repetitus in causa, col. fin. num.'. vers.Tamen onus probandi, dc cons. r s. Visis
ac ponderatis dubitationibus, col. 3. in ii. num. Io vers. I aequisitus sum etiam, lib. . Paulus de str.cons. 38 . Pro declaratione primi dubij, col.I.num . . vers. Ex praedictis patet, lib. primo Com. cons. a. visis scripturis,col fi . sub num.
.vers. In hoc tamen,lib. I .cons. ta 3. Viso princessu, I. a.ante num. . vers. Facit ad praedicia, cons. 3 i. Quod dicta dos,num. 2.eod. vol. consi. iv. Placet mihi, col.fin. sub num. 2. versi c. Quod de vult Bart. consis 6. In hac consultatione, col. 3. circa med. vers. Facit etiam ad praedicta,adhuc d.lib. I .cons. is . licet in hac consultation col. 2.nu. 3.vers. Confert plurimum ad praedicta lib. . Dec.cons8 o. Viso puncto, col. s.circa fin. vers. Prima tamen responsio,cons
3 8. viso consilio, in princi vers Et quod deces
648쪽
serit, dicens quod licet nonnulli contradicant,
ista tamen communis est opinio, de cons. 632. eiusdem in iiij, num. 6. de I. vers. Secunda con clusio quae liabet, Andri Alciat. in tract.de praesumpt. reg. i. Praesumpt. v. nu. 6. & . asse tens, quod siue agat siue excipiat fidei continis Iarius non tenetur probare grauatum sine liberis decessisse, esseque veriorem ac crebriorem opin.
Circa casum,vers. In primis nanque, lib. 3. Sic-phan. Bertrand .cons. r. I iis processu, col. s. ante num. 3. vers. Et cum appareat, ubi de magis communi sententi .i, lib. i. secti dum primam
impressionem Ioannis Mollin, Io. Maria Rimi.
themate,num. 3 lib. . Bartolom. Cassan cons. Is .col. 3. Nicol. Boer. decis. 38. Et quia haec substitutionum materia, col. I I. in prin . . num. 3G. vers. Per quem text. in I .part. Tiberi Decian. co sit. Io. num. 28. lib. l. Sante eum Socin .scn. consil. 8 p. In causa agitata,col. . vers. Accedet etiaad superiora,lib. i. Natta cons. 3ys. Viso testamento,num. . vers. Quoniam substitutio, lib. a.
Anton. Capyc.decis. I Ss. In causa, num. II. ver-
sic. Vnde istae quae dicunt,&post Io. Bapt. Pl
tum, quem ipse citat,tradit Simon de Pietis, intract.de interpr. vltim. volunt. lib. s.dubit. q. &vltim num . to 6. vers. Quare pro parte fidei comissa rij, sol. 3 8. Iacob. Menoch. in tract.de prs sumpl. in et .pari. lib. quarto, Prysum pl. I 8 .numero s. versit Ita pariter diffinitur,lbi. si . Paris sibi contrarius, cons. IIS. Ioannes aduersarius, nu. ii. in fin. lib. .&hoc idem scripsit Bal.1n cons incip. Ex parte contingente, relatus per
Pro hac alia parte communiter recepta ,sacit rex. quem Doei. singularem reputant, in d.I. exsecto,S. si quis autem, in finalib. ver b. unde elicitur in dubio praesumi conditionem illam si sine liberis,ad fauorem fidei comissa iij ad impletam fuisse, de qui contrarium dixerit probati Mne astringi.
Verum hic text. vi ex Ioan .de Ims . Vincentio Herculan. Francisc. Rip.&aliis vidimus,varios intellectus recipit,& testatur Alex. in d. l. is potest, sub num. s. vers. Satis videtur pendere, is de acq. haeredit. non potest igitur ad decisionem l causarum induci,& praesentis quaestionis
resolutioncm, Bart. in I. in ambiguo, num. a. st de reb.dub. las .in l. i. num. 2I. Ede transact. in l. admonendi, num. 6p. st detur. iur. Hinc dixit Bal in s. 2.num. S.vcrs Vltimo nota, C. quan l. prouoc. non est necess. quod licet sententia contra legis tenorem lata ipso iure non teneat, tamen quando lex plures habet intellectus ex dissentione glossarum valet sententia propter dubium iuris,ut pcI cum,
herius dicere possumus, d.S. si quis autem, debere intelligi in eo casu et de quo loquitur,ve
post Iacob. de Aren. Raph. Cuman. Alexan.&Rip. ibi, tradit Francisc. Mantic. in tyact.de con
stat, scilicet quando pater qui fuit grauatus, Meius filij simul eodem casu perierunt,ueluti nain si agio, ruina, vel excidio, unde fideicommissarius debet probare, vel quod grauatus liberos non susceperit, vel si susceperit,quod praedece serint,vel quod simul perierint, quemadmoduille tex. loquitur: Nec refert dicere illum tedit. ita ultimo vers.generaliter loqui, nec ibi apparere quis prior decesserit,quia secundum Ioann. de Imol.& Alex. ille vers. ad propositam quaesti nem referri debet, neque oscit, quod Soc. sen
in d. l.qui duos, S.cum in bello,num. 3.de rebus dub. asseruerit, ex diuersitate rationum constare illum ultimum vers. non posse ad praecede lcm quaestionem referri, tanqua praecedens quystio ex vera probatione decidatur, at in ultimo vers. quaestio ex praesuinptione terminetur: Nasecundum Francisc. Rip. in d.S. si quis autem, num. 8. adfin.responderi potest, quod imo Iuriscons. non decidit praecedentem quaestionem ex vera probatione, sed ex veris mili coniectura,vt ex illis verbis colligitur, Quia non est v risimile, & eadem ratione deciditur vltima propositio: Quod confirmaturinam ex supradictis
Iurisconsultus colligit distinctionem, vico statiui, Aut igitur,quae illatio non esset bona si vitima distinctionis pars de alia dubitatione loqucretur,l. Diuus, de custod . reor. l. si procuratorse,
S. ignorantes, mand.& ita secundum istum intellectum, quem(vt in proxima praecedeti quPstione dicebam Ripa verissimum putat, no colligitur ex illo textu, quod fideicommisi arius indili in est in datam habeat intentionem,grau tum scilicci sub praedieta conditione, sine liberis decessisse, sed eo tantum casu,quo costat Pamtrem una cum filijs pertasse. Secundo pro eadem opin. allegatur teli. in c. in praesentia, extra de probat. ubi fratres fideia
coimisistat ij agentes ad restitutionem fidei commissi, solum proposuerunt heredem grauatum, hoc est filium testatoris, sine liberis decessisse, non aliter euentum illius conditionis probam do,tu licet illi succubuerint,tamen id non ex eo euenit,quod non probauerint grauatum sine liberis decessisse, seu in probatione illa defecerint, sed solum quia in probatione minoris elatis propositae defecerunt, ut dicit ibi in vers. Dilectus, ergo insertur satis esse conditionem ista
proponere, quamuis illa probata non fuerit,s tia enim probari videtur, Ex quo contrarium
I extus iste se inductus ab Augustin. Beroo Ioraium rii ringit, meo nanque pro indubitato hab
D. Iosephi de Rusti eis Commentanorum
649쪽
Ad l. cum auus, de cond. Ac demonae Lib. iiij. Cap. v. ssi
habebatur grauatum intrasse monasterium,qaecum loco lis redis censeretur,ut ibi exprimitur, non erat in dubium reuocandum, vel probam dum idissicultas circa id versabatur, nunquid ingressio legitima atque efficax fuisset, cum aduersus monasterium allegaretur grauatum t pore ingressionis minorem extitis Ie, quam minorem aetatem cum suffcienter grauatino probassent, tum respectu temporum oblationis, tu etiam respectu annorum, ex dubia probatione releuari non potuerunt,sed ijs silentium imp stum fuit cum relaxatione occupatorum ut ibi,
id ergo debuit probari, quod in controuersia
erat, non autem quod euidens propter ingre sonem quam fecerat in monasterium reddebatur, ut sine liberis decedere non intelle
Ex praedictis apparet utranquc opinionem disputiindo defensari posse, ego tamen non a et i bitrarer in puncto iuris ab hac posterioris recedendum sore,quae etiam magis communiter recepta est,ut Berirand. testatur d. conL 2. num. 3 lib. i. cuius etiam crebrioris sententiae meminit Bero ind. cap.in praesentia, num. 3 p. vers. Nec obstat huic coclusioni, Pro qua urget te taind.Mi quis autem, S ut dicit Alex. de Imol. d. ns. 3s.num. 3. lib. i.super his qui saeti sunt; a a etiam lex quandoque t praesumptionem inducit .siue possidetis, cum glossiff. de probat.Lfilium ciuimilib.ff. de his qui sunt sui, vel alien. iur. Et fingit quoq. lex super his quae facti sunt,
i. qui in utero,& l.fin.ff. de stat atomi. declar a que Bart.inl.si is qui pro emptore, in3.quas . princ aede usu cap. Nisi quando extrema non essent habilia,ut ipse declarat in ea d.l. in s.& 6.c ubi subtiliter respondet ad i. denique, E. ex qui iacaus maior. Scribitque An ind. S. si quis
autem,& Corn.d.cons. ia . Viso processu, ars te num . vers. Facit ad praedicta, lib. i. hoc esse
inductum specialiter fauore fideicommissi, seu substitutionis fideicommissarione pereat,&ita suisse de mente gloss. in eod. si quis autem, Et i5d.S. cumin bello, voluitquc hoc ibi Ans ne inquam contingat per indirectum voluntatem testatoris impediri, vel frustrari non probando hanc negatiuam, cuius dissicilis est pmbati LI.actor idque diceretur, quod quando proh tio negatiuae impossibilis esset concludenti m
33 do,sufficeret ipsam probarinprout possibile est
dise perdiscussionem, Bar.in d.Lin illa, Corn. cons. 13 5. Quamuis, in fin.num. 3 aib. I .constia 68. In hac consultatione,num. I a. lib. . Aym. CraueticonLI. Gulielmeria,num. s.lib. I. ita aliqui intellexerunt,& declarauerunt text.in 1
S.s quis autem, Responderi potest, cum Io.deImoi. ibi, dicente hunc intcilicetum esse diuin litium ad illum text. cum in eo nihil de tali dilutatione dicatri: & licet nonnulli hoc utile esse crediderint, non tamen. est necessarium , ex quo lex pusuniit ad fauorem fideicommiliari, quae praesumptio(vtest dictum probationis desectum ipsius fideicommissarii supplet, sicut in
casu I. qui ex liberis,in princist. de bonor. possisecund.tabul. Retinendo hanc opinionem, extenditur Pri mo , ut locum etiam habeat in conditione i l gali, quae tacita siue subintellecta appellatur,nae nec praesumeretur euenisse, Iacob. Menoch. intra a.de praesumpt. t. pari.lib. . praesump. IS 2. num. . versi c. Potest etiam, & per negationem probata esset intentio fidei commistari j, onu que in grauatum transferretur, Et licet circa hanc extensionem in praecedenti Quaestione dubitauerim, nihilominus tamen non arbitror cosulendo ac iudicando fore recedendum a Iacobo Menochio, di Marco Anton. Peregrino eminentissimis hac tempestate Iurisconsultis, quorum(vt verum fatear maxima est circa ius ciuile in uniuersum gloria, & nuncupatim in fideicommissorum materia, ut ex ipsorum scriptis liquido colligitur: cumque ex testonem istam Peregrinus in calce dictae Quaestionis tetigisset, illi Iic & ego eandem non ab re fortasse dubitati uetetigi, sed hic conclusiue repetij. Secundo extenditur, ut idem sit dicendumis in conditione,si sine haerederaecesserit, fideicomissarius enim pernegatiuam, suam intenti nem fundatam habere diceretur,onusque probandi in aduersarium reijceret,ita per glos. in I. cum delege,si de probat. respondit Iaccos 3 .
Ad motiva da ta, cos .i .in princ.lib. I. Simon de Pretis in tra 2.de interpr. vltim. volunt. libro I. Dubit. l.& vltim. num. O .
Tettio anipliatur, ut dicta conclusio magis communis procedat, & vera si etiam si consturo terit et grauatum iam filios habuisse,eos tamen mortis tempore superuixisse non praesumitur nisi probetur, onusque probadi haeredibus grauati incumbit, adeo quod fideicommissarius ex simplici negativa dictum onus in haeredes
grauati trafferret, prout arg.l. spadonema. qui absolutus, li .de excus. tutat radit Paul de Castri cons. 3ST. Pro declaratione, nuin. .ve di v ro constat quod habuerit, lib. i.Simon de Pr tis in d.tra a.de interpriviti m. volun . libr. I .d bit. fin. num ros. Augustinus Bero. ind. cap.in praesentia, numero 332. versi c. Necnon ad iura
probantia , di videtur idem sensisse Alexan. de
Imo consa . Consideratis his, colum.fimn mero I. lib. .rursus Bero. cons. I as. Pro resolutione,num.s.vers. Vtrum autem , lib. I.Anton. de Padistin d. l. cum acutissimi col.antepen.ante num. 3 2.vers. Quare ego, Sique contra hanc
tertiam ampliationem aliquis illud obi jceret,a et quod cum quilibet centum anni et vivere pra- sumatur,laetata de sacros ecclestia. S.s dubis
650쪽
s s et D. Iosephi de Rusticis Commentariorum
tetur, E quemadm. testa aper. non spectare ad haeredes grauati onus hoc probandi grauatum ipsum cum liberis decessisse , sed ad fideicommissarium spectare onus probandi suam
negatiuam tanquam fundamentum suae intentionis,ut videntur tenuisse, Bala. in cap. ex tenore,col. I.ante num et .vers. Ibi tunc vivente, de testib. Felin. in cap. quoniam frequenter, S. porro,colum. fin. sub num. 2 . vcliti non contest. Anton. Capyc.d.decis i s s. In cauti,num.
I I versi c. Tamcn ipsi loquuntur,ubi idem sensisse Ang. Alexan.& Vincentium Herculanum in d.S. si quis autem,concludit, idemque cospicitur voluisse Dida c. Couari in d. lib. variarum
resolui. a. cap. . in tertio casu, quem refert Fraciscus Manti c. in traei. de coniect.vlti m. volun.
Franciscus Herculan. in tract. de proband. ne tittiquis ten.mg. prob. num. ys. l. 3T. versicul.
Equidem sic distinguerem, post Francisc. Ri p.
in pracitato S. si quis autem, colum .fin. Marci Anton. Peregrin. in d. tract. de fideico m. artita 63. num. Ss. versi c. Hoc tamen casu, sol. oo .colum. . post Osascum in decis. io 8. Casar de Albertis,num. II. Ioan. Francis c. Purpur. in cons.seq.post dictam decisionem,& cum dicta distinctione transeunt Anton. Gabriel. Roman lib. i. tit.de probat.concl. 6. numero 26. versic. Coniscorda,& Ioseph. Mastata. in eod. tract. det pro bat. conchi a s .num. s. ideinque dicebat c larissimus Senator ac Nobilissimus Iurisconsuli. Gerius Spinius Ad uocatus Florentinus in suis alleg. inci p. Non puto, quod D. Franciscus Betllinus, vers. N.im agenti, in quadam causa cum
Petto & Horatio de Lapinis in Rota Florentia
38 Tamen contraria opinio t verior est& cretabrior , scilicet non praesumi quempiam centum annis vivere, sed longissi iuum hoc esse vitae licis minis jacium, Bart. In l. a. col. . sub numer. T. versi c. lino etsi in codem iudicio, is iudic. sol u. Francise Areti in I. sed etsi de sua, lum. .ve
consso. In causa S lite,num. s. vers. Nec tunc videtur ib. 6. Corn.conL; I. Quod dicta dos, Colum. 2.ante num. 3. vehic. Et sic non praesumitur,dicens insolens esse aliud asserere ita. I. cons. I 8i . vilis nonnullis actis,col. p. in fin. nummer. a 3 vers.Et licet, libro a .cons. 2o8. Quamquam in hac consultatione, num. 8 consil. 2 3. Circa primum, lum. 3. num. s. libr.3. Iasin v. l. fin Intefin.num. 3I. vers. Tamen contrarium, de sacroseccles. Dec. in hiin .numero a S. C. de ediet. Diui Hadri tollen ubi ubertin. Zuchaia. num. goo. versita Pro opinione Fule. Paris omst. 86. Sccundum ea, num. o.& a I .libro quahi Ludovic Goradin.cons. 68. videtur ptima iaci num. 6.versi c. Non obstat,GulicIm. Maunenin l. ea quae raro, num. a S .E de re .iur.Im Igneus,in l. i.S. ignoscitur, num . id. Ead Syllan. Riminald .iun. in I. si emancipati,num. 23μ-C.decollat. Augustin. Bero.in cap.nulli,num ro 3T.dereb. eccles. non alien. Ioan . Coras.libris quinto, Miscellan.cap. I S. num et .versic. Caethrum,Nouiss. Parisiensiad Alexan.conLI. Pomderatis his,num et . in verb. Viuere,dicens hodie istam opinionem crebriorem esse, lib. I. Hi etronymus Grat. cons. 6 . Visis verbis testamenti, num. 32. versita Considero etiam, libr. 2.Anton.Gabriel. lib. r.concl. tit. de praesumpt. cap. 26.num. 3.vers. Contrarium videtur, Iacobus Menochaons. 3 s. Respodendum videbatur, numero II .libro quarto,& in tra 2. de praesumption in a. part. libr. 6. praesumpt. I . Dum. 2.&ε. versic. Est ergo statuendum,qui cum late hoc prosequatur,no amplius insistam, & ante eum Andr. Alciat.in eodem tract.de praelampli regis i. pr sumpt. q. ac Didac. Toletan.libro secundo,uariar. relat. cap. septimo, sub num. 6. versitavndelicet, Quicquid igitur multi contrarium asseruerint, haec posterior opinio hisce tum p ribus magis communis est,& veritate indubia
. ut sit dicendum Castrensis conclusionem in
bilem ac firmam esse, obseruarique iudicando ac consulendo debere: facitque text. in 1l.spadonem,S. si absolutus. Et Paulus de Casti. inas eodem eius responso,dicit idem essem constaret grauatum liberos habuisse ac decessisse, sed
dubitaretur utrum ante grauatum vel post, su ficeret enim illo casu negativa ad transierendia onus probandi inhaeredes grauati, ipsumque sequitur Iacob. Menoch in d. tract. de praesumption.lib. .praesum p. I 8 2. ante num. 6.iol. 3I Haecque suiliciant circa hanc quaestionem, qua etsi Didac .d. libro secundo, var. resol. cap. .distinctione quadam diiunire arbitratus luerit, quem in eadem distinctione comprobauit D
sui illam referre,cum apud ipsos inueniri ac facile legi possit. ivitam itaque alleganti ex crebriori senten-ao tia onus probandi incumbit,sive agendo et siue excipiendo, quoties actionis, vet. receptionis est fundamentum , Raph. Cumanus, Ludovicis Roman.&Francisc. Aret in in d.Lsed si de sua , Bart.in d I secunda olum. g. st iudiciselv.& in
I. siquidem, ante numerum 2.C.lal. matrimonis Alexand. cons. 22. Consideratis his,colum fimnum. .lib. I.& magis communem esse dicit Dudaci Couatad. p. . versi c. Si crebriori calculo, Hieronym Gabriel. consa r. Thomas Camphgius ium.3.lib. I.