장음표시 사용
21쪽
incertis vestigiis In prinio Cariu in uni libro secutus sit ' , quum Aeschylum tamen saepius et saepissime, ut vidimus, uripidem imitatus sit. Nec plura certiorave, quod vix mireris, ex comicis imitationis vestigia reperiuntur in Carminibus ' . Alexandrinis poetis, Callimacho Batti filio, Phileta Coo, ceteris Properti atque Ovidii exemplaribus illis minus delecta-ium esse Horatium quam veteribus et praecipuis auctoribus, qui ante Alexandri M. tempora vixerunt ), iam supra vidimus, nec tamen negari potest, eum illorum quoque vestigiis aliquando institisse, quod etiam per se consentaneum est 'am Latini
huius ipsius aetatis poetae quum plerique omnes Graecis studiis dediti et Alexandrinorum totius generis mitatores essent, videntur velut apes quaedam interdum etiam in longinqua pascua volitantes dulcissima quaeque Mella aerasque miro artificio condidisse, Alexandrini vero ipsi quoque veterum Graecorum imitatores formicis simillimi, quae qualiacunque et undecunque sustulerunt grana in latibulis suis abscondunt. morum Igitur copias conditas iam et paratas nemoratius quidem astidivit sed more modoque suo quae digna viderentur in suas cellas transtulit. quamqtiam nec multa nec ita expressa, ut apud ceteros sunt. Atque ex legiacis quidem Callimachum, ex Epicis Apollonium, ex Bucolicis Theocritum et ortasse etiam lonem ac Mo Schum, ex pigrammaticis Archelaum aliquot
locis in eius carminibus agnoscimus 40 Vid ad C. , 8. 13. et , 24, 19. 41 Vid ad C. I, 3 18 Aesch. . t . . , I, 3, 19 Pers. 10seq.), I, 28 30 Suppl. 33 sqq), I, 35 Pers. 62 et s.
Hor C. III 4 42 - Scimus ut inpios Titaiias immaneinque turmam uri in i me sustulerit e id me . e seli Prom. 358: Aiad μεν αὐτή μφωνιν Ζηνος αγρυπνον
Καταιβατη κεραυνος ἐκπνεων φλογα κτλ.
42 Cis Aristoph. Pac. 1076. . cum uor C. I, 33, T q. Ana xi latur p. Athen. 13, p. 558. o. Ηο r. C. I, 27 19 Seqq. Me nand Koλ. p. 101. . . . . I, 31, 1 ε aliaque nonnulla cum aliis, quae ex parte iam supra comprehendimus in not. 12.43 i. e. Κlassiker vid. Sueton Tib. 10.44 Caturium quidem novimus Callimae hi poematio de coma xxv
In Epistolis denique, quibus nulla persectiora aut ma- iuriora ingeni monumenta seri possunt, ut plurimas Graecorunt literas ac doctrinas plane in suceum et sanguinent conversas admiramur, ita perpauca imitationis vestigia deprehendimus. quae quoniani eorundem sere auctorum essent, qui supra dicti sunt praeter Lyricos, cum superioribus passini coniunxi. is unum alterumve scriptorem vel philosophiae vel didacticum vel grammaticum Alexandrinum adiiciendum esse tacite concedo. In
Arte quidem Poetica cum praeceptis Horatianis sat multi octe Aristotelis libro περὶ ποικτικῆς et ex eiusdem Rheto-
Berenices versum de versu Latinis numeris reddidisse, itemque Ovidium magna ex parte eiusdem Ibidem ut multa alia, alia etiam Propertium, utrumque tamen non sine niagna arte et delectu, Latinis suis versibus expressisse vid. alchen in se Callim. Elegiarum fragm. cum legi a Catulli Callimachea ' p. 282. Merkel Praes in Ovid. Fast et in eiusd. risi et Ib., ueri ab in Quaest. Prop. p. 189 sqq. ; oratium Vero, ut aequalium poetarum et elegantissimus erat et suo ipse ingenio plurimum Valebat, perpauca suspicor ex Callimacheis ad suuin usum converitSse atque in his ipsis imitandis suo semper usum iudicio. alckenarius quidem haec contulit: uor. Sat. I, 2, 8 - Vi cur atque parentis Praeclaram ingrata stringa malus inglu
Quibus adde Hor. I, 3, 1 sqq. cli Call. r. 1l Bl uor Epist.
I, 3, 10 sq. cli Call. p. I, 4. et quae supra in not. 15. sollecta sunt. Ex Apollonio Arg. I, 22 infra contuli cum C. I,
24, 2 sq. ex Theocrit Id. XXII, 19 sqq. cum C. I, 12 30 sqq. et cum C. IV, 8, 32 sq. alia, ex Bion e ld. II, 15 sqq. cum C. I, 8, 13 qq. ex Moscho d. VI, init cum C. I, 33, 5 sqq. ex Archelao r. in Anili P. II, p. 61 cum C. I, 12, 5 sq.
22쪽
rlcis β), et insigne praeceptuni Isocratis oratoris ' , aliaque nonnulla comparari possunt, in eundemque librum, teste Porphyrione Scholiasta, congessit praecepta eoptolemi
του Παριανο de arte poetica, non quidem onmia, sed eminentissima.
Haec de Horatii exemplaribus Graecis praeponenda putavi
non omnia quidem quae effundi possent, sed quae ex magna copia satis esse viderentur ad meam mihi viam muniendam. Iam vero, ut tandem in eo quod propositum est Subsistam, primum Carminum librum separatim et dedita opera aggressus sum cum Graecis riptoribus conferre et ex iis explicare, ut quo carminum eorum, quae Graeco fonte deducta videntur, longe plurima continerentur. ammoratius postquam initio sane Graecos paulo sollicitius expressit, inde a libro secundo Carminum omnia ad suum iudicium conformare coepit, in tertio et quarto Graeca non mutuatus est nisi ut Graecorum suavitatem locis aliquot adderet. Itaque ut praeclara artis opera nos interdum magis oblectare et acrius commovere solent, Si non omnes partes aeque elaboratae aut sub una eademque plena ac persecta luce propositae appareant, sed et umbrae aliquae sint nec desint leviuscula quaedam limae atque laboris indicia, quibus
initia artis et incrementa agnoscere possimus ita primitiae melicae artis Horatianae, quamquam non omnibus numeris absolutae sunt, tamen et cognitu iucundiores sunt, Si cum posterioribus comparantur, et ita demum veram Suam ac iustam lucem accipiunt, si Graecarum litterarum lumen accedit quae interpretati ut verissima est, ita cavendum est me ad omnes 45huic vel ea sussciant quae Maenali ira ad s. 172 et inre iri insad s. 73 sqq. 151. 163 sqq. 9l. 194 215. 338. adnotarunt. 46 Hor x P. 240, Ex noto fictum carmen sequar, ut Sibi quivis Speret idem, sudet multum frustraque ahor et Ausus idems tantum series iuncturaque pollet. CL Epist. Il 2, 124.
φαδέως πλὴν τῶν πονεοῦν ἐθελοντων καὶ σφοδρα προσεχοντων
minimas partes adhibeatur. Potitii enim oratius lis exemplaribus omnino uti, neque tamen singula verba sententiasve colligere aut omnia anxie conservare Id quod ei in more suisse iam supra vidimus. Sed quoniam ho quoque vidinius, eam imitationem ab eodem per diversissimos locos dispersam suisse, ut non de scripto sed ex memoria plerumque facta videatur, Graecam oratii interpretatio eo diligentior esse debet, quo Verius quasi dispersa disiectorum membrorum collectio vocari poteSt. Saepenumero mente potius quam culis cernitur, insignem quandam Graeci scriptoris sententiam ab oratio arreptam et pertractatam esse, ut in verbis quidem nulla admodum similitudo appareat, si tamen inventionem et totam artem paulo accuratius inspexeris, non possis dubitare, quin eam Graecorum studio debeat. Nec raro duorum auctorum sententias vel acute
dicta vel duo proverbia in unum conssavit, quod imitatoris est. 73 In hac igitur opera quum nihil antiquius habuerim quam
ui explorarem, quaenam potissimum exemplaria Graeca et quonam modo Horatius imitatus esset primum omne locos, quotquot ex Graecis scriptoribus expressisse videbatur, congessi et in tripartitum certorum, probabilium, dubiorum ordinem digessi '' Primo enini eos proposui, quos certos s. manifestos dixerim: In quibus quidem aut ipse Horatius auctorem suunt nominavit, aut imitationis vestigia ita aperte unicuique in oculos incurrunt, ut prope res ipsa loquatur. Tam expressa imitationis exempla perpauca apud Horatium exstant in ceteris autem multa et idoneas caussas convenire necesse est, ut pro certo affirmari liceat, imitationem esse factam. ec sola sufficit Scholiastarum et F. D. auctoritas, gravi Sane per se nec contemnenda , . Sed in hoc quidem campo, ut Vidimus, saepe lubrica magna vero documenta sunt, ii oratius auctoremo Complura id genus exempla collegi ad C. I. 28 extr. . qui ipse locus vf. 30 - 34 ex o m. d. XI, 66 seqq. et Aeschyl. Suppl. 43, 437. D. probabiliter videtur compositus esse. 4M In his r. . Πol si sere rationibus Obsecutus sum, quas ille proposuit in Praes in Marcellianam exir et in rati. IV. p isqq. ut verum et certum verisimillimum, probabilem coniecturam, divinationem discerneret.
23쪽
suum aliqii tamen Diodo significavit, si praesertim eius dictum vel statim ab initio tanquam splendidum exordium vel in conspicua sede ut primariam sententiam, superaddita interdum particula enim, collocavit, si plane singulare ac proprium Graeci alicuius auctoris vel dictum vel dicendi genus secutus est, SI integram sententiarum seriem servavit, Si eundem auctorem saepius vel in eodem argumento imitatus est. Iis et aliis rationibus ei argumentis ad caput imitationis perveniri potest. quorum si plura eaque satis idonea ad persuadendum ita convenerint, ut de ipsa veritate non iam possimus dubitare locos certos esse, si aliquot ante nec spernendae rationes magnam nobis veritatis speciem obtulerint, etiamsi vestigia mitationis mente magis quani oculis cernantur, probabiles esse locos recte iudicabimus. Tertia denique classe comprehendi locos dubios, ubi animus inclinavit quidem ut Graecorum exemplariam oratio obversata esse divinaret, nec tamen id aliis probabiliter persuaderi potuit, sed reni dubiam esse ingenue consitendum suit. Deinde, quoniam Horatius In formando etiam orationis colore et in rebus multis se ad Graecorum imitationem composuit, his quoque rationibus providendum ratus interpretis munere functus sum, sed hac lege imposita, ut ea dumtaxat conquirerem quae aut ad dictionem Graecanicam aut ad res Graecas illustrandas necessaria esse viderentur. Atque in integris quidem verbis Graecis civitate Romana donandis severa censura usus est' ' , itemque in compositionibus verborum et indeclinationum sormis et in structuris ac guris . . a e Graeco sonte cecidissent non comprobavit nisi parce detorta A. P. 52 sq. '). A qua summa lege sua ut nusquam descivit, ita in singulis dicendi generibus effingendis a solito atque inani sormularum usu, quem Virgilius ceterique aliquando aut-49 Vid. Sat. l. 10 20- 30 de Lucilio sanusini more hil inguis A locuto. Exempla ex latito, Lucilio, ipsoque oratio
plexi sunt, prorsus abhorruit, et in hac quoque parte, varius et selicissime audax Moult, id quod callida verbor .um iunctura maxime consecutus est Epist. Η, 1, 66.
A. P. 47. . Sed quoniam res grammaticae tum denique, quunt sub uno veluti conspectu propositae sunt, recte existimari possunt, eae nec hic nos diutius retinere debent, nec in singulis Carminum ocis ubique explicandae et retractandae, sed ad universa quaedam genera revocanda et generibus tanquam species exempla subiicienda fuerunt quare in xcursus reieci, ubi invicem sibi lucem donarent deberentque.
qui unus hac de ipsa re ab Henrico agner compositus est libellus et eiusdem Orphanotrophei alensis impensis an . 1770. et cum additi. an. 1771 in lucem prodiit seq. Horatii
Flacci carmina collatione scriptorum Graecorum illustrata est opusculum niuitis partibus imperfectum et, ut nunc quidem tem Pora sunt, parum utile, - quamvis probatum olim Ch. A. Io
v ii, qui ei praelatus est , maxini quod eius auctor iusti
Iudicii firmitate caruit, quum etiam alia omnia quae ad hoc propositum nihil pertinebant congesserit, naultis necessariis plane omissis quo nomine graviter et vere reprehensus est in
it. Bibliotheca critica, ab ipso ni fallor Wytten bachio, cuius familiaritatem ille frustra iactaverat Addit ad C. I, 31,S . Ex Horati Interpretibus post ambini, lanii, Mi ι
scher lichii aliorum industriam laboriosam nec tamen inutilem laetioris et nitidioris commentari speciem praebet d. ore II Iana, quae Horatu explicationem ex Graecis exemplaribus delibavit, minini absolvit. Accedunt Graecorum scriptorum Interpretes, e quibus non pauca Iacob sit, Schneide Wint,
Bergkii, te belli, Matthia et Nevit, Boeckhii, Stollit, in dorsi diligentiae accepta refero β') Nonnulla
II orum editiones, quae infra saepe per compendia literarum citantur, hae sunt Fr. Jacobs Anthologia Graeca ex eo. Brunckii 13 Voll. Lips. 1794 1803, et eiusd. Anthologia graeca ad fidem lod Palatini, 3 oll. Lips. 1813 - 17 Schneidem in Delectus Oet. Elegiacorum, ambicorum, Melicorum. Gott. 838 - 39, Bergk Poetae Lyrici Lips. 1843, lebet: Archilochi et . Lips. 1818, Matthiae: Alcaei Rel. Lips. 1827, Neue Sapphonis Fragm. Berol. 1827, Bergh: Anacreontis
24쪽
qtiae ab illis relicta erant ipse collegi. Multa autem in hoc libello adhuc omissa esse quae omitti non debuerunt, multa vero inchoata minimeque persecta inesse, quae quasi primis
labris degustavi, at ipse equidem scio; at infinita suapte natura quaestio est et hoc initium tamen esse arbitror rei dignissimae, quae sortioruni virorum studia ac vires in se onvertat. Interim hoc non egregiae alicuius operae in oratio collocatae specimen, verum probae persuasionis ac bonae voluntatis documentum exstare volui. Itaque hisce studioruni primitiis ut ab iis qui haec legent aequa venia detur, summum
in modum rogo. 21 Si ali Alitii. griecti Lyri lcer vann. 1851. in dors Poeta Scenici Gri, Lips. 1830. d. ait Oxοui 1852. Ubi nulla indicata sunt nomina editorum . Si linei de Wini et indor lii
contextum versuumque descriptionem Secutu Suu .
V. 3 sq. Sunt quos curriculo pulverem Olympicum G legisse iuvat cet. Exemplum e Graecia sumtum vitio verti possit Horatio excusatur, quod Pindari locus persimilis oculis eius obversabatur, a Sexto Empirico Pyrrh. Hypoth. I, p. 23 nobis servatus, Tragm. 242. .:
Ex hoc iam loco, quem primus Rich. Bentleius, ni fallor,
cum oratio contulit, ultro etiani colligunt Interpretes, totuni hoc carnien quo itidem Horatius, ut Graecum poetam id secisse probabile sit, volgaria atque diversa hominum studia accuratius describat a quodammodo percenseat, ut iis omnibus suas denique poetae lyrici vitae rationes opponat se easque et sibimet ipse et Maecenati suo docto Sermones utriusque linguae comprobet atque commendet de Pindaro adumbratum esse. Haec est Mitscherlichii Orellii aliorum sententia. Est vero locus Pindaricus et splendidum exordium vid. C. I, IS, 1 et veluti tamen quoddam,
cui Horatius suum carmen tanquam Subtemen intexuit, eaque ipsa re, quod statim ab initio Carminum sive Prologi Ioco oecarmen posuit, illiu tacite Significavit, indarunt inprimis sibi in gravioris argumenti carminibus telicis exenipli instar
esse, quod rite c0nsequi nulla uident imitati posset C. I 2, 13 sed quod proposituni tamen esset, In quod ipse in-s i. e. in auratis conclavibus in quihus habitatur. non thesauri asservantur vita. 2 Perperam Rich. Bentleius διαστειχευν correxit, quum etiam στείβειν calcare via in emetiri cursum de naviganiihus dicatur. Oeckh.
25쪽
tueretur utpote seno in anae si dicen lyrae vid. Prooem. p. XXI. et cla Infra ad . 29): sicut alibi, in amatorio et ludicro poesis lyricae genere, se apertius et confidentius cum Alcaeo et Anacreonte comparavit. - Ceterum pulverem colle gisse et ni et aque evitata rotis revocant in memoriam Homeri verba de certamine aurigarum, quod instituit Achilles in funere Patrocli, Il. XXIII, 372 οἱ δ' ἐπειοντο κονίοντες πεδίοιο, et estoris praeceptum ibid. v. 340 λίθου
l. e. καμπτῆρος S. νυσσζς, metae δ' ἁλεασθαι παυρεῖν
Sunt quos- iuvari Sunt qui εἰσὶν o ac potius εστινά Bernii Synt. r. p. 17. Prop. III, 9, 7 est quibus
concurrit palma. est loquendi sormula Graecanica eaque iunctimet ν 2 accipienda, qua significatur pars hominum neque ea prorsus tediocris is Manche, in hei L Pind. l. l. με, τινα mancti inen, ut infra us 19 est qui spernit. Vide Benti ad h. l. Heusinger ad echneri Hellenol. p. 53 sqq. et Exc. IV, 5. D ubi etiam lae modo indicativo dicetur. Curriculo pulverem Olympicum Prosae rationis scriptor h. I. coniunxisset curriculo Olympico; sed non Imprudenti consilio adiectivum cum notione secundaria copulavit Horatius, Id. Exc. IV, append. de hypallage Adiectivorum. Denique de infinitivi collegisse usu, quem vix Graecanicum esse dicas, vid. xc ΙV, 4. ertas utique Mancheentguch de Gedanke, aus Olympias Rennbalin Wirbeinden Stau audieregio haben, n das mi brausende Ra-dern das Mah gliicklicli gemieden sei. V. LSq. palmaques nobilis Terrarum dominos evehit ad deos Pleni commentarii instar est Pindari, nimium neglecti
ab orati Interpretibus, locus Nem V, 7 sq. 4I. . :
Λωκας εν ἀγκωνεσσι πιτνων ποικίλων ἔψαυσας μνων.
quo in loco eadem ineat, quae apud Horatium, sententia haec: Graecis hominibus victoriam ludis sollemnibus deportatam seli-
cliatis fastigium fuisse, quo paene ad deorum immortalium ondicionem evecti sibi viderentur, si praesertim poetarum praeconiis celebrarentur. Nani Tu vero, uthymenes, Aeginae Victoriae deae in amplexus ruisti , sive ipsa dea Victoria te amplexa est , splendide sane dictum est pro eo quod Impliciter dicendum erat: Tu victoriam Aeginae tulisti sed consulto tamen et ita quidem dictum est, ut quasi divinitas eius victoriae indicata sit, quam prope divini ac sempiterni nobilium hymnorum honores consequerentur. D. C. IV, 2, 17. Non dubito, quin Horatius vel ad hunc ipsum vel ad alium similem locum respexerit indari, a quo victoriam Olympicam mutuatus esset. - Ceterum in iis a teste Livio X, 47, certo quodam tempore addita est coronae oleagineae quarum haec capiti victoris Olympici imponebatur, illa in dexteram dabatur: de quo Pausan. VIII, 8, 2. dixit quantum satis est, si oratilauctoritas non sussciat. Vide oechii in Pind. r. 45. p. 578. v. S. certa tollere utus 11 gaudentem sindere,vs. 20 demere pernit, s. 34 refugit tendere, Vid. Exc. IV, 4. Tergeminis honoribus autem casus sextus est, non dativus Graecanicus ubkeri: Wen mittareisachen Εhren v rhobe Lampst, etieisert . D. ac Ann. I, 3. ap. Oreli. Contra C. I, 35. Fortuna vertit funeribus triumphos, ἀνατρεπει, καταβαλλει.
v. 11. ndere sarculo Conserri potest Solonis locus similis de diversis hominum studiis, leg. r. 11, V. 47 seq.
ut opinor, genus loquendi fuit, Apoll. Rh. I, 28 1215. alibi. v. 14. secet mare πελαγος μεσον τεμνειν Hom. d. III, 174 'Ioνίαν τεμνων θάλασσαν, Pind. P. III, 1I9; τεμνεθ' αλος στενωπον, Apoll. II, 333. Wag n.
v. 15. Luctantem Icariis fluctibus Africum se In animo sorte habuit Hom. Il. Η, 144:
26쪽
Est vero locus probabilis, cla C. I, 9, t. et Urg. . , 84 venit cincubuere lari. Luctantem fluctibus Dativus ad exeniplum Graeci verbi μίχεσθαι, ut infra Vs. 24 lituo permixtus, et s. 30 me dis miscent. Fid. xc. IV, 2. v. 16 sq. otium et oppidi Laudat tuta vi Si cidali coniectura uia uni Bentleio et Bern hard y probanda, haec non tantum per Hellenismum, de quo vid. Lambin ad C. IV 2, 19. Heusing ad echn Heli. 208. Bernii ardy. Synt. Gr. p. 156. xe. IV, 3, sed etiam per ν δὲ δυοῖν intelligenda sunt, ita ut genitivus Oppidi sui non minus ad tuta, quam ad otium pertineat da gelahrios Stilllebe in seiner Vatersiadi sis C. , 16, init. v. IS indocilis pati αδιδακτος φερειν. vid. Xc. IV, 4. v. 21 sq. nunc viridi membra ub arbuto Stratus, nunc ad aquae lene caput sacrae Moschus Id. V, 11 sq.:
Imitatio uni facta sit, aes dubia, cis tamen v. 30 eq. et
membra stratus Graecismus omnium poetarum Latinorum tam communis, ut accusativum Graecum vocent. Madv.
Gr. Lat. S. 237. c. not. . et xc IV I. Itemque infra s. 24 bella matribus detestata est dativus Graecanicus, et poetis et prosariis scriptoribus perquam samiliaris; sed est quod inter utrumque. Suni disserat vid. Madv. S. 250. pl. 419 Cis infra v. 27. pod. 6 S. pist. I, 9, 3. v. 25. Manet sub Dus frigido l. e. pernoctat sub divo, υπο ιος. πιυς mnibus certe Graeci est o δειος καὶ αἰ θριος, αἰθεριος Poll. nom. I, 24 ibique ulin.): sed hoc tamen ex docta ac potius scitula Empedoclisy eademque Stoicorum ' doctrina dictum puta, qua poetae Graecorum et saepius etiam Latini eorum imitatores Iove ni ponunt, ubi
caelum vel caelestis motus acris volunt intelligi. Vide uripidis et Ennii locos apud Cic. de . D. II, 25. et Theocr. Id. IV, 43. et Nic. Hein si Adv. 1, 17. ig. 8 seq. Sic Horatius C. I, 16, 2. I, 22, 20. I, 0, 7. pod. 0,
3. et Virgilius cl. 7 60. Aen. IX, 670 al. - De venatorum laboribus cf. Om. Od. IX, I 20 sq. v. 29. Me doctarum hederae praemia frontium D o ea insplane ut Graece σον , h. e. dictiteriscli Solon l. l.
Item croνια de poesi Callim. p. 8, 4 αοιδοὶ τονοι Id. p. 50 4 et σοφισταὶ ind. I. V, 28. . de poetis. ederas autetia dixisse videtur, quum vel ad Bacchum, a quo vis poetica prosciscitur, vel ad indarum, exemplar Suum, reSPexisset. Alii enim carminum generi alia est apta corona, Uelut hedera dithyrambico generi, id Cionsan in Ovid. Trist. I, 7, 2. p. 479.
v. 34. barbiton Forma Graeca accus generis lasci, vid. C. I, 32 4 et X c. H. v. 35. Sublimi feriam sidera vertice se Prorsus sic Salph Frg. . .: λαυειν δε πόλον δοκε μοι Dρανω δυσπάχεα . relli Verunt quum de summa gloriae felicitate plane usitatum ac prope dixerim, contritum sit Graecis loquendi ge
gessit Boissonadius ad Aristaen I, 1 extr. - minime Proeerto affirmare ausim, ad Sappho potissimum oratium respe-Xisse, quum praesertim, ut nihil dicani de incerta coniectura η αυει πολον ), ne de hac ipsa quidem, de qua agitur, eius loci sententia constet Libentius utique in verbis sublimi Vertice, h. e. μετεωρος, de Pindar cogitarem, quoniam Horatius saepius a quo exordium cepit in eodem auctore desinit C. I, IS, si quidem similis illius locus mihi praesto
esset, vel si illud ipsum μεrε θρος hodie apud illum XStaret. qui enim ipsa gloria elatus et supra humanum gradum eve- eius ad sortem divinam videtur ascendere, eum hominem Graecii Cui Zεi erat ἰαῆρ δῖος vid. eius Tragm. ap. Sextum imp. adv. Math. I. 302.2 Vid. Schoeniann in Cic. De . I . p. 1 et p. 9 sq. 1 IGλον emendavit eue libri οὐ Longe ali modo locum re- Siliuit ergk. r. 15. 3. 4 Pαυην δ' πε o δέ, et se Ωράνω δυσάχεα Quae quo iure ita correxerit, ipSi relinquendum est; sed hoc inihi tenendum videtur magnam adhuc de e fragine it coiitroversiam esse.' Schneidovinus plane miSit.
27쪽
translato vocis usu μετέεθροι lioclierhaben et, qui talia affectat, eundem μετε ορίζεσθira vel μετέωρα φρονεῖν hochlii naus-wollen dicere solent. Id Pollucis Ononi. IX, 147. et Lu-eian. Icarona. 11. ermo c. 5. Gallin. c. 23 ubi Menke et Hem sterii consulendi. Prop. III, 1 9 quo ni Fama levat terra sublimis.
quunt secunda haec de scripta sit, ut recte iani Acron et omni Cruq., propter Caesarem in honorem et gratiam Augusti Caesaris, ultoris eius, qui sub Mercurii figura et persona patris crudeli unere exstincti caedem vindicasset idque scelus expiasset, et ad finem perductis modo bellis civilibus labentem civitatem erexisset atque imminentem perniciem ab ea avertisset ut ipse praedicat apud Dionem Cass. 53, 4. cis Virg. G. I, 466 sqq. - , et Oniposita qui- deni esse videatur ineunte a. 725. ante tres eius triumphos ante dient VHI. H. VI. Idus Sextiles actos, Id. Frankel F. H. p. 136 sqq. - vix licet mirari, quani tenuia in eiusmodi argumenti carmine animadversa sint Graecae imitationis vestigia. v. 3. rubent Deaeter i omnes ianubiae albae et nigrae Palladis esse dicuntur, Jovis rubrae et sanguineae. Acron Nannii, ex antiquo interprete, ut O PHII rura suspicatur. Sic certe iani indarus dixerat Ol. IX, 6 B. Λία τε φοινικοστεροπαν cli ibid. s. 45 αἰολοβροντα λος αἶσα, ubillei ut hoc loco, quamquam peculiari de caussa diluvium Deucalioneum Statim post memorari videas ut illum Pindari ocum oratio haec scribenti obversatum esse a verisimilitudine non plane abhorreat. v. . egit visere Graeco modo dictum est pro eo quod
est ut viseret, D. C. I, 2, 2. I, 26, 2 alibi qui iodus quo brevior est eo est nervosior vid. xc. IV, 4, 2. - De Proteo v. locum notissimum Homeri Od. IV, 384-461, quem imitatus est Virgilius G. IV, 387 - 452.
v. 31. Nub - humeros amictus Hoc aperte mutuatus est ab Homero, qui de Minerva, Diomedis comite et adiutrice, Il. V ISG - λλά τις αγχι Ἐστηκ' ἀθανατων νεφελ snBμενος μους, et de eodem Apolline Iovis iussu Hectori opitulante Il. XV, 307:- - προσθεν δε κί' αυτου Sorsio Ἀπολλων Εἱμενος μοι νεφέλην, ἔχε δ' αἰγιδα θουριν κτλ.candentes autem humeri sunt Homeri Od. XI I28. XXIII,
275 φαίδιμοι α μοι, ut idem alibi saepius φαίδιμα, ἀγλαὰ γυια l. e. nitentia . praestantissima membra, nec vero se lucida nube resulgentes . Homericum illud etiam Sopho-eles assumsit r. 403. D. ἀμφὶ φαιδίμοις μοις, et Pindarus Ol. I, 27. B: φαίδιμον μον. - humeros amictus Accusativus Graecus, ut C. I, I, 21, de quo vid. xc IV l. v. 32. Augur Apollo Augur h. l. est μάντις, ιος ἐπον ης, qui a JOV edoctus praesentit ac divina sutura eaque hominibus interpretatur Orph Hym. 33, 4 Λελφικε μάντι. CD. Virg. A. IV, 376. v. 33. Erycina ridens To μειδιαν proprium est Veneris et perpetuum eius epitheton iam inde ab Homero poeta: φιλομμειδης Ἀφροδίτη Il. III, 24 V, 375. d. VIII, 362 alibi , ἰδυ γελοι σασα φιλομμειδης Ἀφροδίτη Hom. H. in ven. 49), μειδιάσαιετ' ἀθανάτω προςωπω Sapph. D. I, 13. . v. 34. Jocus Κωμος hic in Veneris comitatu, quum
poetae ei sere adiungant Iuθον, ηιερον, ' φωτα Ἀντέρωτα, ριτας atque huiusmodi Genii etiani in artificum operibus frequenter Venerem circumvolitant. P. Plaut. Bacch. 82. relli. Cupido quidem comes, non filius Veneris est etiam Hesiodo Τh. 201 δ' Eρος μαρτησε καὶ ηιερος σπετο καλος
tero. Verum idem sui Sapphon et Diotimae Platonicae, vid. Schneide. ad Sapph. D. 33. D ut non liceat affirmari, unde potissimum haec uxerint. v. 37. Heu nimis longo satiat Iudo Hoe quoque aperie Homeri cum est, quunt 'tae' apud illum audiat τος πολλ
ac prope infinitum sit: αῖματος αεται Αρηα ταλαυρινον πολε
V. 41 sqq. ivs mutata iuvenem Dura in terris imia
turis Verba sere eonveniunt cum uripideis in Bacch. 4:Mορνην ἀμείφας ε θεου βροτησίαν. - ales Graecis item
28쪽
πτηνος, εἴπτερος, πτερογ ον propter πέδιλα πιηνῶ Hom. Od. V, 44. dictus quod vero ad reni pertinet, Mercurius non solum Ἀργειφοντης et ερμηνεὰ Virg. A. IV, 377 Interpres divoni , sed idem χθονιος et ειρ νικος ovid. N. XIV, 29l: pacifer Cyllenius habebatur eiusque similis Augustus, qui
illius ei sormam Iuvenilem et ipsum numen propter placatos Caesaris manes constitutamque orbis terrarum pacem referre videretur. Id Hemater h. in Luctan. Contempl. l. p. 372. Unger Valg. p. 396. et ela ad C. , 0, 7. patiens vocari Caesaris ulior Graece dictum, pro eo quod Latine dicendum erat patiens te vocari C. ultorem, πο- μένων καλεῖσθαι Καίσαρος τιμωρος. Plane similiter , I, 37, 30 sq. Invidens rLvata deduci trium pho Vid. Lambin ad h. l. et xe. IV, 4, 2. v. 45. Serus redeas Vid. xc. IV, append. de adie-etivis temporalibus adverbiorum loco usurpatis.
Argumenti dispositio et pertractatio ore illo haec sere esse videtur: Amantissime quum Virgilio suo tranquillam ac periculis liberam optasset navigationem - qua in re sola totius carminis vertitur cardo - , secutus Graecum aliquod exemplar nondum Latinae poesi accommodatum, in illam primi nautae omnisque mortalium temeritatis exsecrationem, lyrico impetu abreptus, huius tamen affectus semper et summus artifex et sibi constans rector prorupit eoque magis in maris periculis et describendi et detestandi immoratus est, quod de amico, quem nunquam postea vidit, si non aegrotanti, at saltem viribus iam imminutis timebat . quod igitur ille putat, Horatium e Graeco aliquo exemplari nobis ignoto extrema carminis lineamenta descripsisse, id ita credibile esse videtur, ut in hoo carmine scribendo fortasse ad Callimachi exemptuni fragm. 114. Blonis. : A ναυς, α τὰ μονον νεγγος ἐμὶν το γλυκυ τυ ζους
respexerit, ut navis illa C. I, 14. prima certe conceptione, non Romana est, sed Alcae poetae, ut Archytas est Homericus Elpenor itemque ereus vaticinans eiusdem Proteus. Sed praeter formam huius exempli, quam leviter effinxit, et exordium inde deductum vix quicquam aliud Alexandrino poetae
debuit. Ide omnino ad C. , S. ec cardo re In votis pro Virgilio nuncupandis, sed in sententiis deinceps depromendis vertitur , ut temporis rationem, de qua subtilius disputavit Franke in fastis Horat. p. 64 sqq. plane omittam. v. l. Sic te regat reddas, precor Ut multas ex argumentandi sormulis Vechn Hellenel. g. 42 seqq. , sic hanc quoque in obtestationibus propriam Graecis debere videntur Latini. Ita enim illi υτ εος i. e. ἐπὶ τουτω, πειτα cum optativo, adiuncto plerumque imperativo usurpant Lucii in Anal. r. II, p. 322, 25 Οὐ τω σοι - ταυτα γένομ πυντα, do δε κτλ. vel inverso ordine Aristoph. ccl. 915 laia .
ναι Itaque proprie explicandum est ea lege te regat ut reddas: das se die Bedingung, en dic lette sollen, das durachi de Virgil mi unversetiri nilasa'st, ac iratalien uruckbring st. D. C. I, 28, 25. et vid. Lamb. ad h. l. Hein dors ad . II, 3, 300. Volgi Progr. Hal. Reg. Paedag. a. S44. p. 50.
- dis potens Cypri Graece Κυπρου κρατουσα με diob τα. Mur et Cis Pind. r. 7. B. V Κυπρου δεσποινα. Ceterum de Venere marina . υπλοία, Ποντία cogitandum, quae, quum ipsa primitus φροδίτη, ἀναδυομένη esset Ovid.
Her. XIX, 160), in pluribus civitatibus Graeciae, inprimis iliaritimis, ut Cnidiorum Pausan. I, I, M, Hermionensium Id. II, 34, 93 ipsorumque Cypriorum tanquam dea tutelaris rei navigatoriae colebatur vid. Milach et cf. C. III, 26, 3.
V. . fratres Helenas, lucida sidera Nautae Graeci Dioscuro cinii ipsa Helena colebant tanquam proprios deos tutelare suo et praesentissimum auxilium, id Eurip. Orest. I 9 sq. Eam ob causam cum Apolline ceterisque diis ἀλεξικάκοις Graecis ανακτες vel σωτῆρες nuncupabantur: sed praecipue id nomen Tyndaridis tribuebatur, ους πάγχες σωτῆρας
ονομάζουσι, Strab. V 232 et illin. ad Pollucis Onom. I, 24: σωτῆρες nautas e periculis naufragii eripiebant. Itaque ubi
29쪽
πτηνός, εὐπτερος, πτεροπον propter πέδιλα πτηνὰ Hom. d. V, 44. dictus quod vero ad retii pertinet, Mercurius non solum Ἀργειφόντης et ερμηνευς Virg. A. IV, 377 Interpres divom , sed idem χθονιος et ειρ νικος Ovid. N. XIV, 29l: pae I se Cyllenius habebatur eiusque similis Augustus, qui
illius et sorinant Iuvenilem et ipsum numen propter placatos Caesaris manes constitutamque orbis terrarunt pacem referre vi
deretur. Id Hem ster h. in uetan contempl. l. p. 372. Unger Valg. p. 396. et eis ad C. I, 10, 7. - patiens Oeari Caesaris ustor Graece dictum, pro eo quod Latine dicendum erat patiens te vocari C. ultorem, πο- μνων καλεῖσθαι Καίσαρος τιμωρος. Plane similiter , I, 37, 30 sq. lnvidens rLvata deduci trium pho id Lambin ad h. l. et xc. IV, 4, 2. v. 45. Serus redeas Vid. xc. IV, append. de adie-etivis temporalibus adverbiorum loco usurpatis.
Argumenti dispositio et pertractatio rellio haec sere
esse videtur: Amantissime quum Virgilio suo tranquillam ac periculis liberam optasset navigationem, qua in re sola totius carminis vertitur cardo - , secutus Graecum aliquod exemplar nondum Latinae poesi accommodatum, in illam primi nautae omnisque mortalium temeritatis exsecrationem, lyrico impetu abreptus, huius tamen assectus semper et summus artifex et sibi constans rector prorupit eoque magis in maris perieulis et describendis et detestandi immoratus est, quod de amico, quem nunquam postea vidit, si non aegrotanti, at
saltem viribus Iam imminutis timebat L quod igitur ille putat, Horatium e Graeco aliquo exemplari nobis i Oio extrema caseminis lineamenta descripsisse, id ita credibile esse videtur, ut in hoe armine scribendo sortasse ad Callimachi exemplum, stam. IIL Ionis. : πινανς, α δ μνον inro ἐπι το λ- τως ζους
respexerit, ut navis illa C. I, IL, prima certe conceptione, non Romana est, sed Alcae poetae, ut Archytas est Homericus Elpenor itemque Nereus vaticinans eiusdem Proteus. Sed praeier formam huius exempli, quam leviter iunxit, et exordiunt inde deductum vix quicquam aliud Alexandrino poetae
debuit. Ide omnino ad C. , S. ec eardo re in votis pro Virgilio nuncupandis, sed in sententiis deinceps depromendis vertitur 3 ut temporis rationem, de qua subtilius disputavit Franke in fastismorat. p. 64 sqq. plane mittam. v. l. Sic te regat Q reddas, precor Ut multas ex argumentandi formulis Uechn Hellenel. g. 42 seqq. , sic hanc quoque in obtestationibus propriam Graecis debere videntur Latini. Ita enim illi υτ εος i. e. ἐπὶ τουτου, πειτα cum optativo, adiuncto plerumque imperativo usurpant Lucii in Anal. r. II, p. 322, 25 Οὐ τω σοι - ακτα γενοι1 παντα, δος κτλ. vel inverso ordine Aristoph. ecl. 915 laia',
ναι. Itaque proprie explicandum est ea lege te regat ut reddas: das se die Bedingung, en dic lette sollen, das durachi de Virgil mi unversetir entlasa'st, ac Italien uruckbringat. D. C. I, 28, 25. et vid. Lamb. ad h. Hein dors ad . II, 3, 300. Volgi Progr. Hal. Reg. Paedag. a. ISM. p. 50.
diva potens Cypri Graece Κυπρου κρατουσα, με- δἐουσα. Mur et Cis Pind. r. 87. B. υ Κυπρου δέσποινα. Ceterum de Venere marina . υπλοία, Ποντια cogitandum, quae, quum ipsa primitus φροδίτη, ἀναδυομενη esset Ovid.
Her. XIX, 160 , in pluribus civitatibus Graeciae, inprimis maritimis, ut Cnidiorum Pausan. I, I, 4 , Hermionensium Id. II, 34, 93 ipsorumque Cypriorum tanquam dea tutelaris rei navigatoriae colebatur. Vid. Milach et cf. C. III, 26, 3. v. . fra tres Helenas, lucida siderat aulae Graeci Dioscuros cinii ipsa Helena colebant tanquam proprios deos tutelare suo et praesentissimum auxilium, vid. urip. Orest. 1689 sq. am ob causam cum polline ceterisque diis δεξικάκοις Graecis αναατες Vel σαπνῖρες nuncupabantur sed praecipue id nomen Tyndaridis tribuebatur, v πάνιες σωτῆρας
ονυμ υσι, Strab. V 232 et Κuhn ad Pollucis Onom. I, 24r σωτῆρες nautas e periculis naufragii eripiebant. Itaque ubi
30쪽
terror ingriterat, ubi res foeda et boniInanda oeulis anImIsve oblata erat, hos una cum ceteris malorum depulsoribus invocabant οὐ ' Ηρακλεις, Πανες, ω Κοροβαντες, ω ιος κορω,
Aristoph. ccl. 1069. His igitur benescentissimis numinibus astrologi Geminorum signum assi ant quae oratius h. l. o lucida sidera et C. IV, 8, 32. clarum Tyndaridas sidus Itemque Propertius in similis argumenti carmine
I, 17, 18 se optatos Tyndaridas dixerunt ).
V. 3. Ventorumque regat pater, Obstrictis aliis Torrentius Cruquius aliique iam notarunt, Horatiunt in animo habuisse illud Homeri Od. X, 20 sq. de Aeolo:
Ἐνθα δε βυκτάων νεμων κατεδησε κελευθα ' Κεῖνον γαρ ταμίην ἀνεμων ποίησε Κρονδεον. Wagn. Cf.
Infra v. 16. et Virg. A. I, 52 sqq. et vero etiam Hom. Od. V, 383 sqq. v. . animae dimidium meae Ita Virgilium suum appellat Graecorum suavitate. am his φιλία ἐστὶ μία ψυχὴ
ηρπασε, Meleag. In Anth. Pal. II, 464. et Callim. p. 43. p. Mitsch. cit. C. Η, 17, 5. v. 9 sqq. si robur et aes triplex circa pectus erat, qui sqq. Graeci σιδηροτρον Aeschyl. Prom. 242 vel χαλκεοκαρδιον Theocr. XIII, 5 vocant, Homeri u X, 357.
XXIII, 357. XXIV, 205 Hesiodique Theog. 764 exemplum
secuti, ad quod et Pindarus respexit, cuius asserunt Dagm. 88, 3. B. ἐξ δυμαντος Ῥε σιδαρου κεχάλκευται μελαιναν καρδίαν κτλ. Sed propius ad Horatium accedit Aristophanis illud in ani 1016, etsi In ridiculnm conversum: πνεοντας δόρυ καὶ λογχας και - θυμους πταβοείους, in quo comparatio animi cum clypeo facta videtur, testaturque Servius Fabricii oratiana sumpta esse ex Alcae cuius quae verba fuerint, nunc divinare non possumus. Sed sortasse Imaginem, qua Horatius duritiem animi depingere voluerit, secundum Aristophanis locum sic assequamur: De Mann muss
i Haec pleraque accuratissimae a obeckii doctrinae, Aglaopli. p. 230 sqq. accepta refero. 2 Eo reser Solinei de inus lacera verba Dagm. 79 ἀπεπλεύειν νανεσσιν Bergk νάεσι. Libri ναεσσι, ut p. Pind. P. IV, 56).
Brustisetrage haben der uersi das ebrechllche Flos dem grause nee an vertraute, h. e. demta ex parte imagine: De Mann mus eine herntiasten. hernen, ede Furchi un-xuganglichen in besesse haben der . . . v. 12 praecipitem Africum h. e. desuper et magno impetu irruentem, frequentata Graecis poetis imagine, qua venti de coelo ruere, νεμι περαεῖς, ψιπεται, αἰθρηγε νεῖς p. om. Pind. Apoll. Rh. vid. Mitsch. - dicuntur,
idemque ventus apud Homerum I. II, 147. dicitur venire λάβρος επαιγίζων, quod Aeschyl. Sept. 63 dicit καταιγι-
v. 13. Decertantem Aquilonibus J Dai ad exemplum Graeci verbi μάχεσθαι, vid. xc. IV, 2. - De re D. C. I,
v. 16. tollere seu poners volt freta Haec quoque ex Homero mutuatus est, , qui de Aeolo l. l. ita pergit dicere:
Expressius, ut assolet, Virgilius A. I, 65: Aeole, namque tibi divo ni pater atque hominum rex Et muleere dedit suctus et tollere vento. Ponit autem motui laeta quia venti post atum vicissim
leniter inspirantes, in Graecis mare tempestate concitatum sedare dicuntur Sicut enim somnum corpora animantium constringit, constricta solvit οπνος ἀνε κεὶ sic vento tribuitur vi ορνυναι καὶ τ παυειν. το ναστελλειν καὶ λυποστελλειντ επαίρειν καὶ δ υνιεναι, quia undae vel vela, nisi ventus
esset, non intenderentur omninos ita ut illud ponere h. l. seiunctum a continentibus absonum laret quare oratius prudenti consilio Momeri des Aeolo versum Inverso Ordine ad ipsum ventum transtulit. id iobeck ad Soph. i. 74. d. ait et cla Virg. et u 26. Aen. IV, 5. v. 17. Quem mortis timuit gradum Mortis gradus, si dicendi genus spectatur, comparari potest cum solita Graecorum dictione τελος θανατοιο sin ipsa sententia respicitur, nullus mortis gradus Stula proprie dictum idem sere est quod ne fastigium quidem mortis, ut sit nunquam in animum induxit ille mortem vel atrocissimam recusare . Nam reliquae mortes aliquo modo cum veterum institutis componi poterant, mors autem in undis longe miserrima putabatur lam inde ab