장음표시 사용
161쪽
Met caput XXX. Omirin is Erminrumsententiae r elluntur,
Itinerarii, ter Ueldidenam terminum, imb occursum triplicem Iti- snerum respiciens. Nec Pincius, nec Marianus Scriptores Tridentini hane praerogativam pro urbe sua satis alias splendida, atque tum Τheodorico Gothorum Rege , tum a Ducibus Longobardorum Τridentinis servata, munita, atque exculta, neque Authores ulli alii ambiunt, quos omnes desuper ex illo Romano & medio etiam aevo consului, etsi alias antiquitatum monumentis quae utinam aliquando orbi litterato innotescerent, certe vix alibi harum rerum messis foret beatior admodum dives sit: Accedit, quod in utriusque I perii Notitia ne mentio quidem fiat urbis hujus alias tam nobilis, illud autem, si Caput provinciae fuisset, nemo tam facile admitteret, eum sine milite forsitan urbem principem nullus probaret, crederetve: si autem praesidio quodam firmata fuisset, illud certε, quale ibi fuerit quemadmodum ubivis id praestat etiam Tridenti descripsit Notitia. Addo, qubd Λntoninorum aevo non Rhaetiae amplius , sed primam Venetiae Civitatem fecerit Ptolomaeus: L. 3. Venetis civitares hae sunt, inquit, Tridentum, Besimum, Vincentia &c. Geogr. ritene, an perperam, nostri modo Instituti non est, pluribus truti
Tertius demum , qui omnium maxime verosimiliorem tueri Ad epit. sententiam videri posset, Frenshemius est: Is in Supplementis Ll- I. I 36. p. vianis eum Drusi belli Rhaetici Ducem sciret, Druso magum Rhaetiae Caput dixit: Colonia vincula , inquit, domitarum pentium in Rhetia Druso magus, Augusta in Vindelicis excitata: Rith alias hie Vir doctus binas, & non unam Rhaeto-Vindelicos gentem intelligit, nam &p. o. paulo ante jam dixerat: Vindelici cum Rhaetis se conjunxerant. Pro-hε igitur etiam utrique genti urbem aliquam principem & Caput assignat; Et quamquam Cellarius in orbe antiquo de Drusomago
altum cum Baudrano, Rhenano, ejusque Commentatore Ottonesileat, LaZius Augustam Vindelicum, Irenicus in exegesi sua,& eostenes ad Ptolomaeum, Campodunum cum Hossmanno intelligat, idemque ipsum Thesaurus Linguae Latinae a Ferrario citatus contineat : Ferrarius vero ipse Memmingam Inscriptionis antiquae argumento contendat: Velserus denique non multum fortassis a Feria rario remotus Druso magum in Charta Vindeliciae ad Hilaram sive uerum hodiernum, collocet; verum oppidum duntaxat minus sub
L s ,. dilio saepius Drusomago ea motus ratione credidit, quod princeps
162쪽
Curiam, videntum, aut Dr magum Caput Maeliae L m. IM
provinciae Civitas Augusti honori cesserit; minoribus autem oppidis privata vietoriae monumenta Nerones, Drusus nimirum & Τώ, berius fixerint: Omnes hi tamen, ne Velsero quidem excepto, plus; minusve mihi peccasse videntur; LaZius verti ex his quam maxi- me ; qua fide enim Augustam Vindelicam utpote Augustam Rhae- tiae Veldidenam certh non intelligens Drusomagum esse asserere potest Z si Ptolomaeus ipse, qui solus Drusomagi meminit, locum hunc ab Augusta apertε distinguit, atque in Rhaetia collocat Eundem errarunt errorem, qui hoc oppidum Kempten voluere , nami hoc iterum Campodunum est in Vindelicia , nostrum vero in Rhaetia Ptolomaeus posuit. Inscriptionem Memminganam, utpote in Augustano Agro sitam, cum non viderit Velserus, valde subvereor, ne quis forte Ferrario imposuerit; Ego sanh hujus oppidi nomen , aut simile quid Memmingae repertum fuisse in nullo Instriaptionum Antiquarum Collectore hactenus reperi, quod tamen scire mea non parum intererat, cum ad Rhaetiam pertinere ex dicendis arbiter: Neque Vel serus denique, ut dixi, excusandus omnino
est, quod Drusomago locum in Augustano agro fecerit, nisi quod more suo Rhaetiam eum Vindelicia confundat, easdemque utriusquei rationes fuisse sibi certo persuaserit, quas tamen Ptolomaeus diser- . tissim1s sejunxit verbis: Standum igitur iisdem firmiter reor, quoi tiescunque conveniens oppido cuidam in sua, quam dixit , provi i cia locus assignari potest: Atque id movisse Celebrem Geographumi Gerardum Mercatorem credo, quod in tabulis Ptolomaei Dru ma-i gum saltem ad Vinnones seu Vennones in Valle hodie Venusia col- , locarit: Eandem quoque viam peritissimi duo in Geographicis Dui ces Cellarius & Cluverius trivere: prior in sua de Drusi expeditio- . nibus dissertatione ita decernit: monumeηtum ex illo bella posteriori VII. p.
i etiam avo superfuit Pons Drusi, ill in Theodosana Tabula vocatur inter s. Sublabionem ' Tridentum situs, qui videtur Ptolonisi Drusomagus eo, i quam in Rhetia quidem , ad sines vero Vindeliciae collocavit. Confiri matior adhuc Cluverius in Vindelicia sua, reliqua, inouit, ejusdem, Itinerarii Augusta Veronam Mandum, Vipitenum, Suolabio, Pons, Drusi, qui Ptolomaeo Drusomagus, jam extra , indelicia nostrae limites. posita, Rhetorum quia fuere loca , ηibit ad praesentem commentationemi pertinere puto. Et certh si Drusomagus Pons Drusi seu hodiernum Bulianum est, quod alibi planum faciam, tune situs ejusdem, situi 1
163쪽
Ptolomaeo indicato longε convenientior est, quam singulis locis liis, supra allatis; nam in descriptione Rhaetiae juxta Caput Rheni vii Civitates quasdam, & post has, id est, nonnihil remotius, alias
iterum, in quibus Drusomagus, idem Geographus enarrat: a Capite autem Rheni quaelibet ex prius descriptis remotior est , quam Drusomagus, ut nihil dic/m, u forte loco Rheni Oeni legendum esset, quod in corruptis Ptolomaei Exemplaribus nil novi Aret; eum in quibusdam Taciti & Pauli Diaconi, eadem correctio adhibendam erit in verbis: In Regione Brionum in Rheno flumine, Briones enim indubitath ad Oenum pertinent: quod etiam Velserus circa hune locum eorruptum, aliumque huic similem jam advertit. Excusso igitur Drusomagi situ nunc Frenshemio respondemus, rite quidem illum, hunc locum Rhaetiae tribuisse, probamusque Clu- verit & Cellarii sententias eo confidentius, eo quod teste Illustri DInser. O. simo Bimardo apud Muratorium Caturigo magus nihil aliud sit, quam Civitas Caturigum, ita etiam Drusomagus aliud esse nil possit, quam cisitas Dro, etiam Poηs Dro dicta, quam ille fortassis ad confluen-.tes ibidemΤalferae & Hi sarci Athesi nuvio imposuit, ubi in his ipsis
Alpibus eum Rhaetis confligens Victor evasit: in cujus rei monumentum non secundario, ut credit Vel serus, sed primario titulo Civitas dein condita fuit. Verum quamquam locus hic antiquissimus& planε nobilis sit, cum Veldiden a tamen eundem comparare nondum ausim ; nullum enim adest in Nummis, Lapidibus, vel Auth ribus Coloniae Romanae, dignitatis urbium praecipuae vestigium, nullus Augustae titulus; in sola quoque Petitingeri tabula & apud Ptolomaeum occurrit, nullibi autem in Itinerario, & ne quidem semel, ne dicam, tertitim ut Caput Direetionis: in utriusque demum Imperii Notitia nullum locum , ac pro in neque milites obtinet, quae
omnia de urbe principe dici minimε possunt. Manet igitur illibatus hie Veldidenae honor, quem illi Viri Litteratissimi Cellarius & Mascovius dudum ante me
164쪽
Demum ab Attilis defructum esse nidi nam
exempld alimini in mota locorum
eredabile β. . SI ergo, quod verisimilius nobis visum est, Τheodosiorum adhuc tempore Veldidena integra dignitate perstitit, indagan- idum nunc erit, quo circiter anno post Τheodosium destructa fuerit. Si sequi Aventinum placeat, annum habemus Domini quingentesimum octavum. Hoc enim Theodone Bojus urbes & oppida, quotquot Romanorum in Norico S Rhaetia fuere, atque inter haec Veldidenam communi clade afflixit: Sed explosa haec dudum omnia a Uelsero, Brunnero, atque reliqua emunctioris naris Historicorum Ree.Boie. etiam Boicarum Corona, aliqua tamen, monente ibi Velsero sub- l. esse interdum poterant: quibus plura, imo maxima &longὶ alia adjecerit Aventinus. Veldidenam enim statim post medium Saeculi V. funditus eversam fuisse conjectura mihi, Aventino vero ad sexti sta-ttin initium expugnaram esse , pronuntiata sententia est: discrepamus in hoc , quod ille Bojos , nos Hunnos eversores statuamus :pessundatam inter alia Sabionam per illos fingit, per hos id Calamitatis illatum rith scimus ; malim igitur hoc etiam de aliis credere urbibus ac oppidis , eodem scilicet turbine subversa pleraque fuisse :Τridentum equidem a Theodorico Gothorum Rege Italiam invadente excisum , postea vero ipso permittente restauratum teste Cl. p. a. l. a. Oriendio in orbe sacro ac profano, Platina in vita Gelasii Papae cre- didit, Pincius vero aliud de hoc nil refert, quam urbem muris cinxi ille alii Viri docti longε certius Castellum feris gentibus Obje- vah. iii. Ehum Verrucam hodie dos di TrentP exstrui jussisse autumant: Ob- t. scurus Cassiodorii locus Civitatem vult construi, ejusdem Constitu- Uar.U. . tionis titulus verti in editione saltem mea Genevensi de anno I 676. Var.V. P. tantum muros civitatis se contextus reliquus territorii parvitatem innuit , non exempta denique domus divina opus non leve loquitur.
165쪽
IU Caput XXXI. Demum ab Attila destructam esse Velidenam
Huic nodo solvendo dum Oedipum quaero . hariolari & ipsus aliquid ausim, & dicere, non videri Tridentum a Theodorieo, in Tyrannum Odoacrem non in suos futuros Cives misso, sed paulo ante ejus adventum ab Attila excisum fuisse ; restauravit enim potius urbes, quam perdidit Theodoricus, vir retinens moris Romani, si quisquam alius. Crederem igitur potius tum muros urbis dirutae erexisse, tum urbi restitutae contra barbaros certius in posterum prae-
sidium in Castello proximo exstrui curasse , non enim alium circa haec tempora Τridento quod utique prius utpote nobilis Romanorum teste Lapide Colonia, muros habuit infestum novimus, quies Attilam, qui compendio viarum per Opitergium a se pariter, asse- . m. ra . rente C. Caelio Calano Dalmata, deletum recta in Itinerario Antonini via illuc deferri saltem per suos potuit: Nam licEt Vel serus ob diversas Authorum sententias dubius haereat, utrum Attila Italiam superatis Norici, Rhaetiaeque asperis montibus in Illyricum prim brede in in forum Julium delatus, invaserit, quod Callimacho &olao
visum, qui militem viarum angustiis, taediisque irritatum omnia pro- In Monu- trivisse credunt, praeplacet tamen mihi Cl. Baelii in suo Juvenco Dal-mcnx. f. mata sententia, quod nimirum proficiscente per fauces Alpium Pan- 3 Hun noniarum exercitu, Copiarum pars altera in Noricum & Rhaetiam, g ' in Illyricum , non minus praedae ae populationis causa quam cit vires Romanorum dividerent, irruperit, in Carnis demum protrito Romanorum praesidio, reliquo corpori adserta. Duplex igitur
ab Aquileja in Rhaetiam teste Itinerario via patuit, & quidem brevis utraque , una ab Aquileja Opitergium , ab Opitergio Tridentum et altera per compendium & Vallem hodie Pus erissam Veldidenam. Prima ab Aquileja Opitergium in tabula Peutingeriana sic describitur, ita tamen, ut iter hoc relegi debeat, cum ab urbe Aquilejam deductum in Tabula sit:
Reliquam ab Opitergio Tridentum viam Capite praeeedenti vidimus , sicuti & alteram ab Aquileja per compendium Veldidenam Capite V. to; hi igitur in Rhaetiam irruentes Hunni a Tridento per
166쪽
exemplo aliorum in Maelia locorum credabile fit. Is
Pontem Drusi seu Bau Eanum haud absimili furore non a Theod ne , ut vult Aventinus protrito Romanorum si quod ibidem fuit praesidio, Teriolos haud dubiε una ruina ascenderant, quam Coloniam Romanorum, Praefectique Legionis III. devehendarum specie rum S Tribuni gentis sedem fui e paulo superius Capite XXVI.
conjectura non improbabili adduximus. Teriolos autem hac tempestate periisse inde moveor, quod post ducentos circiter ab Attila annos jam urbs, quam Aribo ejus Civis aut vicinus, Majam vocat, forte ex ruinis etiam Teriolensibus, in altera Passeris fluvii ripa croverit, quin ea urbs tum nova Ariboni dicatur, quod florente adhuc in dextra fluminis ripa Teriolorum Colonia imperceptibile foreta Inde vero reduces Sabionam protrivisse hos ipsos Hunnos, & non Romanum ibi Praesidium ut1 & profugos ex Norico Rhaeticoque Romanos milites a Theodone deletos ut iterum vult Aventinus iam proprium Brixin ense, quam alii testantur, ita quidem, ut teste Cl. P. Bollando in vita S. Ingenuini Sabionensis Episcopi tantum a. T. Febr. pud Eruditos controversia sit, an Sabiona, postquam ab Hunnis 4sy Attila eversa est, unquam restaurata fuerit, num vero Clusium opia γ' pidum, ad pedem montis su nixum, eidem successerit. Quid reliquis per utramque Itinerarii viam dispersis Romanis mamonibus contigerit, cogitatione potius quam descriptione assequi possumus; aliqua certε loca ita perierunt, ut quorundam situs hodie sit dubius, quilia sunt Littamum & Seba tum , alia insuper etiam nomen celside situ forte constet amisere, & sunt: Pons Drusi. Aguntum, Vi- pilenum : quorum bina, saltem aliqua ex parte sexto primum, Se-batum vero nunquam amplius, S caetera de imo tertio demum saeculo aliis longὶ nominibus prodierunt. Et quamquam certis haec ejus aevi testimoniis affirmare non possim, haud mitius tamen cum tota Rhaetia nostra egisse Attilam ex eo convincor , quod in adversos sibi crudelissime animadverterit, quare cum probε haud dubi E noverit, quod Briones seu Bre nes nostri sub quo nomine tum latuisse omnes Tyrolenses reor Aetio adversus illum auxilio in Galliis fuerint, hinc genti nostrae universim infensissimum, obviam sese vindicandi, illamque delendi occasionem arripuisse non ex vano auguror: cum Aetio autem Breo-D. nes adversus Attilam stetisse testis nobis locuples JOrnandes & Fre- Gel. e. 16.culphus est, dum ajunt: His enim Aetio dc Romanis adfuere Auxi- p. 66 . T a liares ed. Grol. Disitigod by Corale
167쪽
I48 Caput XXXI. Demum ab Attila destructam esse Heliaden
Chroa. Franci, Sarmata, Amoritiani, Litiani, Burgundiones, Saxones. T. a. l. s. Riparioli, Ibriones, quondam milites Romani, tunc vero jam in numero c. 34. avxiliariorum exqvi iti, aliaeque nonnulla Celtica, vel Germanice Vationes. Et quamquam alias, ut diximus sub Brionum nomine cita e- Ree.Aug. nim legendum Vel serus ad hunc locum , & post eum alii monue-L I7s. runo Brenni Incolas, accolasque, Oenique prae primis, Viri docti communi calculo intelligant, hic tamen, cum gentium fortissimarum lath patentium enumeratio fiat, totius provinciae nostrae robur hoc nomine venisse eredendum est. Τandem vim & atrocitatem
Hunnorum neque Veldidenae pepercisse, etsi nullius testimonio constet nisi fortε iterum Aventini Theodonem sequi velimus binis tamen conjecturis hisce suffulcior, quod ejus nomen saeculo mox insequenti quinto D. Gregorio Τuronensi non amplius eognitum fuisse videatur: Guidoni vero Ravennati Saeculi VII. Geographo De νω omnino omissum fuerit: Prior enim, dum de loco B. Laurentii re-ria Μart. liquiis & nomini Consecrato , quod per incuriam longinqui temporist. 3. 43 probabilius ab Attilae eversione) valde detectam erat renovando mentionem faceret, & prodigium de tigno breviori, quod Divi hujus beneficio creverit, multisque extiterit salubre, adducto etiam Ve- L. nantii Fortunati de hoc prodigio Carmine narrasset, mox addite Carm. Acta sunt autem hae apud Brionas Italia Castrum: cujus loci & Pres- iV- byteri paupertatem & exiguitatem simul incusat. Caput vero Bri num ad Oenum in Breonio seu urbem Breunensium ex Plinio Vel-didenam fuisse novimus , urbem Rhaetiae I. principem uti & Rhaetiam ipsam Italiae tum praecipvh accensam non semel nos diximus. Templum huic Divo erectum hodie adhuc cernimus , atque iam tum stetisse ex Tabulario antiquissimi ibidem Collegii Praemonstratensis didicimus, cum circa medium Saeculi duodecimi pervetustum ibi asteterii aedificium una cum hujus Divi templo illis traderetur rita enim in Diplomate Reginbertus Brixinensium Episcopus Anno II 4o. exarato,& a me inspecto loquitur, qvod nimiram urgente Charitate Christi Sc. ac necessitate Pastoralis oscii, Beati Laurentii Eccle-pam, stam is villa, qua dicitur Ithina, vsique ad tempora no ra mi-nks correctam, missisque cultam colere es corrigere sat erit: Addit Reginbertus : Insuper ta nos divitatem S pose nem praedicta Ecclesia
ampliare cupientes , Baptismalem Ecclesiam in eadem villa stam contradimus S delegamus ad Ecclesiam B. Laureηtii Martyris. Per quae verba
168쪽
exemplo alinum in Matia locorum credibile fit. . IU
ba illis quoque responsum est, qui forte praeter antiquissimum templum Parochiale de aliis ibidem Sacris aedibus nihil ritε nobis constare contenderent. Per Castrum vero, non arcem aliquam, ut imperiti somniant, sed amplum oppidum intellexisse Turonensium Praesulem Ducangius notat, & Cellarius ex ejusdem Gregorii l. 3. c. I9. sit' 'ς Divionensis Castri descriptione etiam reliqua dimetitur, atque haec
ipsa ad Veldidenam quoque non ineptὶ olim applicanda verba pro olb h. exemplo affert: U Castrum smissimis muris in media planitie S satis iiq. p. i.
jucunde compostum. Si igitur aevo adhuc illo urbs princeps fuisset, utique nominis ejusdem pariter meminisset hic Divus , nec Castrum hoc solum a populis incolis, accolisque, sed proprio compellasset vocabulo , ut alibi in aliis praestitit. Geographus demum Ravennas aliorum in Rhetetia nostra non meminit locorum, quam quae hisce expressit verbis : Item desuper non longe ab Alpibus sunt civitates, id est Sirmio, GaD Εdit. da, Ligeris, Diacto, Inia, Tridentem. Manet ergo suum Conjecturae Grono . pretium, infensum Brionibus Attilam , Aquileja per Compendium p 7 s instar torrentis parte copiarum irruentem , urbi principi haudquaquam pepercisse : Dixi Conjecturae; certis enim testimoniis, ut loquitur Strabo haec non Urmaverim , de hujus enim generis rebus ipsa l. 4. p. m. satis est Conjectura: quae & mihi satis omnino hactenus fuerat & fuis- 3 sq, set semper, nisi Viri quidam, etiam doctissimi, aliter opinati fuissent, dum non ex clade Attilae, sed propter natam sensim auctamque urbem Oenipontanam decrevisse Veldidenam perscripserunt, imb ex ejusdem incrementa sumpsisse ruderibus. De qua re paucis ut hic agam, eb magis necessarium duco; cum videam plures etiam graves Authores id errone E sensisse hactenus ; neque ullus omnino, quantum scio, rem solidE tractarit. Sciendum igitur e st, oeni pontum ex ruinis milthinensibus minimh crescere potuisse, hoc enim oppidum remotum omnino , & ultra Oenum ad pedem pagi Hottingensis olim situm, atque arctis circumscriptum fuisse limitibus , & vix plures cepisse hoc spatium domos , quam singulas una serie junctas, S sic unicam tantum plateam, vel hodie adhuc patet; pagus autem dictus, in vicinis Collibus eminens Hottinga, antiquior est plerorumque consensu , & Praeconis etiam Hottingevs tanquam testis in Instrumentis perantiquis fit mentio, nunquam Oenipontani, neque ullibi in Diplomatibus aliis hujus fori trans Oenum T 3 reperi-
169쪽
Iso in t XXXI. Demum ab Attila defractam esse Veliadenam
reperitur mentio ante annum II 8O. Sola enim cis Oenum , ubi
modo urbs est , Ecclesia S. Jacobi eo in loco, ubi modo est, constructa fuisse fertur temporibus Caroli M. quantum ex traditionibus duntaxat accepi cum titulo: Sanct Jacob in der Am, seu templum in Rugia, ut illo aevo mos loquendi invaluit, nihilque aliud aedifieio- . rum illo tempore in hac ripa constructum fuisse per hoe etiam fit probabile , qudd non procul ad perpetuam rei memoriam in foro Iublico ex Lapide, quem nos Quadrum vulgo dicimus, sella con-piciatur antiquissima, & justo abhinc spatio ex eodem Lapidis genere coni novem ; In hac enim sella Pastorum principem consedisse narrant, dum reliqui pastorculi gregem hisce in viretis custι, dientes conis luderent. Nisi fortε eadem sella cui alii credunt sedes fuerit Malli seu Judicii publici, vulgo sive Singi situlit. Ut-eunque res haec se habeat, mansiit certὶ solitudo, ac nomen Templi
D. Jacobi in ber Au usque ad annum Salutis II 8o. ubi primum a Berchioldis Patre & Filio Marchionibus de Andechs,& Ducibus de Meran erectum est ibi forum, id est, oppidum seu Castellum, qua
Verba Diplomatis autographi, quod in Archivio milthinensi asservatur : Berchioldus Marchio de Andecbs, es suus ejus itidem Berchiol-dus Dux de Meran Henrico Praeposto I thineos Γληοbii juxta aestimationem loci, rara translatum continentis, tantundem praedii fictissae contulit is eoacambio inausum in vico Ombras, talentum ex telonio fori, Jurisdictionem in tres domos. V ut η sit Fore tum alibi molire, nis apud imithinenses liceat Sc. aliaque nonnulla privilegia, quae hic referre
haud necessarium ducimus : hoc Forum, Civitatis dein Jura& moenia ab Ottone ultimo Meraniae Duce anno Ia 39. recepit, ut iterum Autographum a me in Tabulario urbis Oenipontanae inspectum docet, murique ejus cum fossa ambitum planὶ amplum non occupantroeni pontem enim ampliorem potius ac speetabilem suburbia reddidere , quorum tamen pleraque aedificia aetatem duorum Saecul rum vix ferunt. sit certis testimoniis scio : His S magnificis templis nostris pletisque quoad structuram recentioribus materiam praebuere vicinae Lapicidinae, & marmoris Venae variae, quarum quotidie plures deteguntur : Nobiliora in urbe aedificia constans Principum praesentia a Saeculo XV. construxit, & prae primis etiam Emporium seu pruna olim Statio mercium Venetarum in Germaniam trans
170쪽
exemplo aliorum m Maelia licorum credibile fit. I Ivehendarum Oeni ponti constituta, quae pars Commercii Alexandrini divitem pariter hanc urbem , atque construendis tot Arcubus &Τurri artificiosissimae parem reddidit: quos sumptus tamen hodie difficulter ferret: Sed jam redeundum iterum ex urbe Veldidenam, ac pro coronide perennique rerum memoria integer Divi Gregorii Turonensis locus cum integris pariter versiculis testis fortὶ huc defati nam ejus per Tyrolim iter in suis Carminibus & prosa, a Paulo Diacono quoque exscriptum, ac repetitum adhuc superest Venantii Fortunati nimirum asserendus est: prior autem rem Veldidenae gestam per haec verba expressi; Templum erat in quodam loco B. Laurentii es reliquiis o nomine consecratum, quod per incuriam longinqui temporis vatae detectum erat, quod ei m renovare loci Incola vellent, y lvas adeunt, incisa , lavigataque ligna trabes e iunt, impositasque plaustris ad locum exhibent. Quibus per humum ad ordiendum extensis, una brevior est reperta, statimque Sacerdotis animum, qui haec insistebat, dolor maximus attigit, Ssens valde, quid ageret, quo se verteret ignorabat, tunc intaens roborem breviorem, ait: δ Laurenti beatissme, ap- potus igni glorificate, semper pauperes fovens ac resciens: Cogita pau- 'pertatem meam, quia non est exiguitati nostra facultas, qualiter hic alia exhibeatur: Illico coctis attonitis trabs crevit in tanto ibatio longitudinis, ut necesse esset partem magnam incidi. De qua inaustria plebis benescia perdere nefas putans, credens eam manu Mart ris tactam ac pro-Iongatam partem, qua superfuerat. frustatim decerpens diversas tormitates saepe sabmovit, quod Fortunatus Presb ter his verbis prosecutus est:
Laurenti meritὸ flammis vitalibus Uestui ferventi fide Victor ab igne redis
Dum tibi templa novant breviori robore plebeso erimique trabes, crevit S alma fides. Stipite contracto tua se mercede tetendit
tantum parva prius, postea caesa fiat. re plus meruit siccisa securibus arbor, D didicit ficta longior esse com Unde recisafuit, populis fert inde alat