장음표시 사용
31쪽
electos praescitos reprobat, permittit peccata dispensat auxilia gratiae fert leges, minatur poenas , spondet praemia, exercet misericordiam , iustitiam , aliasque virtutes. Haec autem omnia stare non possunt in Deo absque voluntate , b
Aisero quarto,constans etiam esse ratione naturali,esse in Deo voluntatem. Conclusio ista Dultiplici ratio the suaderi hi ' i
potest. Prima quia gentes quantumuis barbarae in ii 5,quo Dona u- venerabantur Deos voluntatem agnoscebant. Idcirco cos sacritatis, orationibus Mobsequiis proicquebantur , ut vel Deo , conceptam iracundiam placarent .vel eos gratos propitio conseruarent. Quod absque voluntate in his , quos Deos appellabant, subsistere non poterat. Secunda , data melius est habere voluntatem quam non haberes ergo in Deo, quo nihil melius esse potest, est voluntas Tertia, Quia Deus est perfectissima tam vivens, cuius proprium est posse intelligere vi amare. Maria, Nam ex illo Prophetae Psal. 93.
ZIantauit aurem , non audiet , aut qui finxit oculum , neu
considerat Stultum est intellectu carere cum, quia aliis illum tribuit ergo stultum pariter erit,voluntate carere eum quia cana aliis elargitur tauinti, quia ut ait Sanctus Thomas hic articulo 1 in quo est intellectus, cst etiam voluntas, maxime si intellectus perfecti stimus sit in Deo autem est perfectissimus intellectus ergo & voluntas. Dixi si perfectissimin ut praescindam ab ea philosophica controuersia , An sit possibile intellectivum non volitiuum, quam aliqui sine ulla
Assero quinto constans etiam esse ratione naturali , esse r. in Deo volitionem multiplici etiam ratione suaderi solet L dς conclusio. Prima, quia Deus libere creaturas produxit er iuiit Ergo volitione libera. Secunda , quia Deus non produxit m 'olitione nevereaturas posii biles ergo produxit istas,quia voluit, alias 4 autem non produxit, quia noluit. Tertia , quia Deus est perfectissime beatus; perfecta autem beatitudo non stat ab
sq*e gaudio, qui est actus voluntatis Garia , quia supremix a gubernatoris
32쪽
gubernatoris est, ferre leges decernere praemia, coaxarcs iupplicia, quae omnia sunt actus voluntatis munia, Deus, Ut pote summe bonus Dest dignus amore summo infinito hic non existit in creatura, cuius omnia finita sunt ergo in Deo. Vltima, Quia Deo concedendus est modus Ope randi perfectissimus hic non stat, nisi cognoscendo natu ram Operis, decernendo illud , propter honestum Acm
vo tui, est volitio necessaria distinguantar virtualiter
13. Ioluntatem diuinam,i volitionem non distingui ea- an ἀμφ V liter inter se , res est certissima. Non item distingui Albi, formali ter ex natura rei, nisi ea distinctio solis verbis a vir- 'itiualis validiscrepet, mihi non dubium, quia ut saepius ostendi, nulla est possibilis distinctio intrinseca in obiectis realiter inter se dentificatis, quae diuersa sit a distinctione virtuali. Illa ergo in Deo virtualiter distinguuntur , quae cum identitate reali , vel componunt praedicata alioqui realiter contradicto xla, vel unum est principium , alter vero terminus cum identitate reali. Nam ut ostendi de Esssentia dc Attributis, impossibile omnino est ex persectionibus realiter identificutis, unam esse principium alierius absque distinctione vir-xuali inter utramque , ex certo illo indubitato principio. Idem connaturaliter non potest es se principium sui ipsius. Id addidi, non quia principium virtuale,ri terminu non componant praedicata contradictoria , aut ea generali regula minime comprehendantur sed ad maiorem praesentis contro
a J Prior sententia assirmat voluntatem diuinam distingui Virtualiter a volitione, ita Doctores illi omnes, qui voluntatem identificant
33쪽
identificant cum intes lectione istamque virtualiter a voli- tione distinguut. Tenet expresse P. Arriaga hic disp. 16 se l. 2. Henne. Et qui consi tuunt in Deo actum primum volendi, seu principium virtualiter productivum volitionis. Pro qua isentcntia obiit, . citari solent Ricardus et Henricus apud Ruia hic disp. r. corus.
sech. i. S. Bonavent. in . dist.Α . quaest. Balotis quaestra. art. 3. si &4. Durandus quaest. i. Scotus quaest. i. 5 dist. 33. quaest. g. . Is c um. Caietanus, Bannez, 5 P. Molina, quos referta hi & sequitur P.Graia adus hic disp. i. num. Insuper P. Tanne P. A rub. ru si .part. disp. 2. quaest. I. dUb. num . . P. Arrubal V. pari.
disp. 9. cap. r. P. Raynaudus in Theologia naturali dist. . anum. 4. Albelda I. part .disp. O. num. 3OPosterior sententia negat voluntatem distingui virtua si , Diter a velitione nece si ria , ita nouillime P. Ribad cneyra trach. de voluntate disp. 7. 5 quotquot negant distinctionem virtualem inter perfectiones absolutas necessarias. Assero. Voluntatem diuinam in quo iam me consistat di Volum stingui virtualiter a volitione etiam nec t. Probatur pri- '' imo conclusio. Quia volitio est operatio diuinae voluntatis: Olmone ergo est a diuina voluntate operantes non operante realiter formaliter ergo realiter virtualiter . 'od autem est a princi tuai ieipio realiter virtualiter operante, distinguitur virtualiter ab illo ergo volitio a voluntate. Primum antecedens probatur, reliqua enim ex terminis nota sunt Nam sexta SynQ- , .a .dus generalis sedi ione res denti adducta ad firmandam geneia duplicem in Christo volt, ut in , diuinam scilicet de humanam , ita statuit GemAEdmodam duas percipimus naturas risse duas naturais voluntates , o duas naturales operationes cognoscitnu . Neutra enim earum quae in Chris sunt naturarem in ei dissensatione audemus absque voluntate, chab que operatio. ne pro nerare. Ne forte earumperimentes proprietates,etiam na- rora , Urumon proprietates crimamu . Et paulo post Duas igitur naturales voluntates, o duas naturaliter operatrones communirer, indiuisiue procedente praedicamus. Quibus Concilium vitamque volitioncm tam diuinam, quam creatam vocat operationem
34쪽
operationem voluntatis,4 vltimis verbis tramque ait procedere. Et duas natu iter operationes communiter, o indivisim procedentes. qegata ergo non potest diuinam volitionem esse operationem a diuina Voluntate procedentem.
1 . Dices primo, Concilium intelligendum esse de operatione non striete,& proprie tali,nec stricte, &proprie procedente adiuina voluntate, sed late , improprie. 38. Haec tamen responssio non subsistit. Tum quia Concilium ὀ caeteris omnibus, quae statuit, propriissime,l rigoros intelopeiai ligendum est: ergo etiam dum statuit volitionem diuinam isse
ης - operationem diuinae voluntatis, ab eaque procedere , quan-2biisse, tum permittat identitas realis utriusque; ista autem permittit
processionem virtualem: ergo.Tum etiam,qUia daretur occasio Monotelitis similiter interpretandi Concilium, dum contra illos duas in Christo decernit voluntates. Dicere enim pos sent, proprie, & stricte unicam tantum voluntatem esse in Christo, sicut proprie,& stricte unica est tantum operatio,
nempe creata, atque adeo nihil contra ipsos conuinceretur ex Concilio Tum denique,quia ea responsio non alio exhibe tu fundamento,quam desiderio fugiendi distinctionem vir-:tualcm,quam inter extrema realiter identificata evincit productio seu operatio .Latius autem mihi est,eam distin stionem admittere, quam ad improprios sensus verba adeo clara detorquere, aliter pari fundamento vitiari possent omnes Scripturae sacrae processiones personales adstruentes.
i, Dices secundo.Concilium accipiendum es. circa diuinam
volitionem,de operatione non realiter, aut Virtualiter ex par
te obiecti procedente adiuina voluntate,sed tantum sormaliter nostro modo concipiendi quo Volitionem diuinam cognoscimus ad instar operationis procedentis a voluntate,&,oluntatem instar principiseam producentis. Haec sola responsio est quae nostrum posset assertum enervare , idcirco eam
ex professis insequi necesse est..is 1aEb. 00xr igixur primo Nam quoties Concilia decernunt esse E pe-in Dς aliquam persessionem, talis perfectio supponenda est
35쪽
o tri inseced obiective ex illans in co , cnon solum nos i iii oriemodo concipiendi alter dici possct in eo cit intellectio
nem , volitionem , omnipotentiam , E c. non Obicctili , ohe hs
intrinsece , sed nostro tantii in modo intelligendi. Stippo si sus iis autem in obiecto periectionibus stabilitis, ex earum praedicatis inuesti eandum cit, quonam modo distinauantur inter se, sic in praelianti quia sexta 3 nodus generalis decernit, esse duas in Christo naturas, duas etiam voluntates , Omnes
supponuntur obiective lintrinsece in Christo, de male qui
diceret, esse tantum nostro modo intelligendi at etiam decernuntur duae operationes ergo supponcndo sunt intrinsece d. obiective in duplici voluntates conceptus autem Ope rationis intrinsece vi ex parte obieci talis, non patitur indistinctionem virtualem intrinsecam ex parte obiecti, cum eo cuius est operatiori ergo necessario dicet distinc lio. nem saltem virtualem intrinsecam ex parte obiecti. Contra secundo. Quia volitionem diuinam esse opera
tionem, seu procedere nostro modo intelligendi a voluntate ό
diuina aliud non est quam concipi a nobis instar operationis hostiri procedentis a diuina voluntate : clergo re ipsa, de obiective corres pode nostro modo intelligendi volitio, it a sit operatio ii. procedens a voluntate diuina, vel non Si primum' ergo volitio non tantum nostro modo intelligendi, sed intrinsece de ex parte obiecti distincta erit a diurna voluntate , cum ab ea intrinsece, ex parte obiecti procedat. Si secundum 3 Fit primo non eis in Christo duas operationes sed apprehendia nobis, quod est contra Concilium statuens eis in Christo duas operationes. Fit secundo male a nobis concipi diuinam volitionem instar operationis a voluntate procedentis, cum talis non sit; nec cis possit. Confirmatur. Ideo Deus bene a me concipitur intelligens, secus vero sentiens in uia ex parte obiecti meo conceptui correspondet intellectio mon vero sensati : ergo si ex parte obiecti non corresponderet voliti O , quae sic operatio voluntati, i male a me conciperetur ut talis diuina volitio. Occurrere
36쪽
aD occurrere posset aliquis Ad concipiendam diuinani volt
tionem , ut operationem diuinae voluntatis, duo intercede re actus, unum directum, reflexum alterum. Directus at
tingit volitionem diuinam inordine advolitionem creatam, qui non exprimit volitionem diuinam sub conceptus per Nonis , sed illam constituit in esse operationis. Re flexus vero exprimit volitionem diuinam sub conceptu operati nis, quia exprimit volitionem diuinam, d actum directum attingentem illam in ordine ad volitionem creatam quibus constituitur inesse operationis. Sicut actus directus exprimens hominem in ordine ad sensationem , non cognouit distinctionem animalis a rationali, sed illam constituit. R flexus vero exprimens hominem , t actum directum atti gentem illum in ordine ad sensationem, exprimit distinctionem animalis a rationali, quia coniunctum illud vere est diastinctio animalis a rationali. Displicet responsito. Primo quia fierete illa , Operatio-sb. nem diuinae voluntatis esse volitionem diuinam de nostrum
ratiotii actum attingentem illam inordine ad volitionem creatam;
a quod, quam absurdum sit, demonstrabit vel leuis rei attenta do onei meditatio , idem de caetetis perfectionibus diuinis dici posEt. ό. Vnde precor tantum priuilegium in nostros tenues conce ti,fiei plus derivari potuit, ut eorum subsidio stet diuinae voluntatis operatio, eorundemque defectu penitus evanescat 3 Vnde iterum fieret operationem diuinae voluntatis esse temporalem, &contingentem. Nam coexistentia volitionis diuinae,& nostri actus directi contingens est, dc temporalis , in eaque consisteret operatio diuinae voluntatis. Et confirma tur, ideo distinctio rationis est Deo contingens, temporalis, quia includit nostros temporales conceptus, meo con-im gentes operatio autem diuinae voluntatis includeret nostrum conceptum temporalem, Deo contingentem ergo esset temporalis,& contingens DcΟ.
rus u ς' rura nostris conceptibus non dari intellectionem , ne que
37쪽
qlle volitionem atque adeo Deum seorsim a nostris conce 2.
ptibus non esse intelli aetatem , neque Volentem, quod abstar hibisai
dissimum est. Sequella probatur. Via n. mi V ςς xx Vm
est dari in Deo operationem riunx voluntatis, Gam Gari ut leti sintellactionem 4 volitionemri operatio autem diuinae v luntatis esset diurna volitio,i nolle conceptus ex pru ensillam in ordine ad operationem creatae voluntatis ergo diuina volitio, d intellectio essent diuina persectio, .noster conceptus exprimens illas in ordine ad volitionem , Mintellectionem creatam is r seorsim a nostris conceptibus non stat operatio diui me , si tantatis, ita neque staret intcllcctio, neque volitio Non stantibus autem intellectione 5 volitione, non staret intelligens,in volens ergo Deus se Orsima nostris conceptibus, non esset volens, neque intelli- Confirmatur. Si seorsim a nostris conceptibus non esset in s. Deo intrinsece cognitio , neque posset esse extrinsece per nostrum conceptum directum alti sentem Deum m ordine ad cognitionem creatam ergo nostris conceptibus,
non esset in Deo intrinsece operatio voluntatis neque pos ciesse extrinsece per nostrum conceptum dilectum attingentem Deum inordine ad operationem creatae voluntatis. Sicut ergo non praecedente intrinsece cognitione in Deo inanis est et tuus conceptus directus attingens Deum in ordine culintellcctionem creatam, ut consurgere inico cognitio, ita non praecedente in Deo operatione diuinae voluntatis, inanis esset tuus conceptus si rectus attingens Deum in ordine ad operationem creat e voluntatis v consurgeret in Deo talis operatio.
Displicet tertio inii a Vetas seorsim a nostris concepti a T. bus cognoscit omnia quae in ipso intrinsece existunt. Vel ergo cognoscit operationem diu in Voluntaxi in ipso exi, adii tui . sentem , vel non. Si cognoscit ergo est in Deo intrinsece talis operatio. Si non cognoscito ergo non est in Deo talis uis edoperatio contra Concilium superius adductum, statuens 'ἴ
38쪽
plicis voluntatis esse in Christo duplicem operationem ue nonai apprehendi a nobis, sed esse in Christo,quod a nostris p
prehcssionibus prorsus inde pendet, sicut esse duas naturas,&duas volim tales, ut iam expendimus. Confirmatur. Si Deus independenter a nostris conceptibus, non cognosceret si e in ipso intellectionem , volitionem , neque per nostros conceptus posset esse in ipso intelle Scio in volitio : ergo iiDeus independenter a nostris conceptibus non cognosceret esse in ipso operationem voluntatis, neque per nostro con ceptus posset esse in ipso talis operatio. λ Dices tertio Concilium loqui non de volitione necessaria, sed libera cum enim ista , de voluntas componant praedicata contradictoria, o virtualiter distinguantur , componerectiam positant rationem principij, Moperationis , id enim satis est, ut in Christo sint duae voluntates , , duae operationes ab illis procedCntCS. 29. Contra tamen , quia Concilium indiscriminatim loquitur, Exi m absque illa limitatione de operatione diuina, immo volitio hee.ssa necessaria principem locum obtinetjnter operationes diuinae xio, Voluntatis ergo non est, unde excludatur a ratione operatio a M., nis. Confirma ur. Nam volitio necessaria expresse asseritur a volunta Sancto Thoma, actio diuinae voluntatis, quae non minus di-
- stingui debet ab eo cuius est actio, quam operatio. Sic loquitur Sanctus Thomasci pari. quaest. 17. art. S. corpore, redden Sβ ThQm rationem , cur sint in Deo duae tantum procelliones. Respondeo dicendum, quod processiones in minis accipi non posunt nissecundum csiones , quae in agente manent. Huiusmodi autem Actiones in natura inteluctuali, b diuina, non sunt nisi duae scilicet intelligere , , este. En quomodo volitio necessaria asse retur actio voluntatis, seu operatio illius, quod ideo est. Nec sancti Patres, nec Theologi dissentiunt asserentes ideo duas tantum esse in Deo processiones, quia duae tantum sunt Opc rationes ad intra scilicet intellec stio , 5 volitio . ergo in Hi ery scrupulus volitionem necessariam excludere a axionς
39쪽
Probatur secundo conclusio. uia durina volitio est achus o. perfectissime vitalis de ratione autem actus vitalis, ii, quod 'iu perfectio ab intrinseco, manens cilicet Irmcipio, quo necessatiailuit eroo diuina voluto, tam libera quam necessaria debe
esse perfectio ab intrinseco , manens videlicctis prmcipio, a vo quo fluit hoc principium est voluntas diuina uiuens, lens per talem actum ergo diuina Voluntas est principuam si, Diuinae volitioni. non realiter formaliter producens ipsam: ergo virtualiter ridem autem non potest cile principium sui ipsius ergo alterius distincti: ergo drmina voluntas volitio virtualiter distinguuntur. Dices primo, de ratione actus vitalis praescindentis a re i. t , o increato , non eis quod sit a principio trinseco , id enim proprium est actus vitalis creati , qui necessario debet cis a principio producente , in coque manere per calcinpassionem. Haec autem omnia impersectionibus permixta sunt,atque adeo vitanda in vita per seclissima a qualis est diui. na volitio, etiam virtualiter. Idcirco graues Theologi negant quamlibet pallionem virtualem omnibus diuinis per tectionibus , quia perfectiori modo constituitur , si per intimam coniunctionem ab omni passione, imo S in tormati sram, in Deo constituantur, ad cum modum , quo lita, i ii illia verbi copulatur humanitati Christi absque omni conceptu pactionis .informationis per modum puri terninai. Sic diuina volitio perfectius constituetur in Deo , si intimatitate cum diuina voluntate coniungatur, absque vi a pletione passione, kinformatione adhuc virtuali. Fateor, in Deo vitandam si quamlibet distinctionem, i productionem,passionem vi informationem , quandiu iter a possit. Caeterum mouendi non sunt cardines rerum , nc carum quid litas concutienda, ut piis illi meditationibus detur ii ...i
locus Hactenus enim actus vitalis quicunque desinitus est
Persectio ab intrinseco Persectio autem ab intrinseco decla ctio pio rata est , quae exigit manere in eodem principio a quo pro cedit, ut suum praestet effectum. Satius ergo est admittere 'iii 'ilii.
40쪽
Diuina volitio necessario positive est ab intrin seco quia positive vitalis.
diuinam volitionem esse perfectionem ab intrinseco vi per
realem identitatem manere in codem principi a quo proce dit, quam hoc negato e medio tollere a diuinis perfectionibus rationem actus vitalis. Confirmatur. Si volitio creata non procederet a voluntate in eaque maneret, eo praecise deficeret a ratione actus vitalis. Vnde docent communiter Theologi creatum intellectum non posse intelligere scientia diuina ipsi unita, quia ea non esset perfectio ab intrinseco , cum non procederet ab intellectu creato ergo si volitio diuina non procederet a voluntate diuina in eaque maneret, eo praecise deficeret a ratio ne actus vitalis. Quae hic obiici post uni, soluentur sectione Vltima , communia enim sunt omni distinctioni virtuali inter praedicata absoluta. Dices secundo de ratione aistus vitalis diuini, esse ciuidem quod sit perfectio ab intrinseco negative, id est quod non sit ab intrinseco principii non autem est de ratione actus vitalis diuini, quod sit persectio ab intrinseco positive, qua ratione dicit immanentiam in principio a quo procedit,quod proprium est actus vitalis creati. Contra Nam de ratione actus vitalis est , esse persectionem ab intrinseco , ut nullus hactenus dubitauit ergo de ratione actus positive vitalis erit, esse perfectionem posuiu ab intrinseco de ratione actus negative vitalis erites te perfectionem negative ab intrinseco , volitio autem diuina neces arta est perfectio positive vitalis, non tantum negati ui ergo est positive ab intrinseco non tantum negative Minor probatur , nam volitio diuina necessariaci persectio per quam Deus est positive volens,in consequenter per illam positive vivens, cum velle intrinsecessit,i-