장음표시 사용
681쪽
uuid potentia ab omnipotentia , sc. 6 s
non sit facturus, tam frequentia sunt& cxpressa , ut nec recenis pugηι een: seri ea opus sit, nec dubitari possit , quin habenda sit, ut apiul opis ...iu Theologos habetur, pro valdὸ haeretica , imo impia , opinio quae contrarium asscrit, & habuit pro aut hore Abae lardum. Aeduin isti opinioni merito inuruntur hae notae haereseos atque ini. pietatis, Author ab illis dcbet omnino eximi; quia ut primum quam periculosa esset agnovit , ipsemet illam expunxit, ut patet ex epistola vigesima, in qua suaui consessione in scripsit diruetam ad universos Ecclesiae Sanetae Fulos, ubi inter plures uticulos sic legitur : Deum ea solummodo posse facere credo . qua 'sum facere convenιι : ct quod multa facere potest, qua nunquam facset. Et haec quidem de tali opinione dicta sufficient ad uberiorem, ut alcbam,
Omnipotentiae Divinae notitiam . .
uidpotenιia ab omn potensia Divina in ereaturas derivatu uerit. aut potuerit derivari pNOTANDUM primo posse adhuc alia via intelligi quantum L sit, quod Deus potest, si satis intelligitur de nihil esse, in litra
hii ex se possit . fiequam parum
a Deo , qui solus a se nihil non possit i & rursus si parum quo-ςipere a De. que est illud potentiae , quod a Deo transferri in illam possit, y 'adhuc magis liquido constat, quam potens sit Deus , & quam 'imp Ozens creatura, quae neque potest, nisi modicissimum in modum , fieri potentiae Divinae particeps. Iam vero quod nihil , se creatura possit, clamant Scripturae , quarum Omnium instar non afferam , nisi verba , quibus David Deo gratias olim agebat, dicens Paralip. 29. II. & leq. Tua est, Domine , munimentia strotentia . . . . in manu tua virtus ct potentia , unde statim scilici iterumque insert: Tua sunt omnia. Tum quod creatura recipere a Deo non possit, nisi parum potentiae , patebit deinceps iis ar- sumentis , quibus probabitur potentiam illius non assii rgere . aitio nec divinitus elevari posse ad aliquid , quantulumcunquemud sit . ex integro Producendum , id est, creandum.
quod a se creatura possit , & parum omnino esse quidquid illud est potentiae, quod a Deo receperit , aut recipere etiam possit. Rever, enim si a te nihil potest creatura , planum est omnia esse
682쪽
m n assurgit ad creandi pote tiam acuae est tuis
6 6 Disputatio sexta , Art. VI.3 3. Notandum secundo ε Theologis atque Philosophis , qui con
sis ere, troversiam istam agitant de potentia creandi tribuenda, aut denoganda creaturae, in hoc esse unanimes, ut assirment eam ex naturae ac conditionis suae viribus esse ad creandum planE impote rem. Et rationes quidem plurimae id demonstrant , quarum quae potissi ina est, petitur non tantum ex distantia infinita , ut ita lo quar , negativa , quae est inter creaturam 3c nihilum , unde res , quas creari accidit, educuntur ; sed etiam ex distantia positiva , qua Cr atoris conditio creaturae conditionem excedit ; conditio, inquam , Creatoris etiam praecisa ab omni alia dote Divinitatis, quia videlicet importat potentiam majorem omni alia excogit bili. Talis autem potentia , quae major sit omni alia excogitabili, non potest non excedere inlinitὸ potentiam ,' qui major possie excogitari. Unde sequitur apertissima necessitas discriminis insΠniti inter potentiani Cceatoris & potentiam creaturae, quia quaecunque sit potentia creaturae, talia orit , ut excogitari alia possiemajor illa , etiam infinite. Atque in hunc modum liquido constar nativas cujusvis creaturae vires csse impares atque insufficientissimas ad creandum.
Verum praemissa Philosophoram ac Theologorum hae in r unanimitas seinditur postmodiun, ubi quaestio transfertur ex in hia inia do , quo res actu se habet , ad modum quo se habere divinitis
e is 4 ' possit. Namque non desunt, vitii agnoscant in creatura innatumnionum , si quoddam genus potentiae obedientiaIis ad Omnem vim supereatus. ὀ .. i. o . raliter elevabilis ζ atque hinc concludunt creaturam posse vini abseluta. ' creatricem , qua naturaliter est destituta, supernaturaliter assequi,
Solet tamen hae opinio , plerisque illorum temperari persu distinctionem , qua utuntur dicentes creaturam nihilominus e vabilem non esse ad creandiun in ratione cavsae principalis , sive . quae se applicet per se ipsam ad tale opus ; sed tantum in ratione causae instrumentalis , sive quae ad illud opus sit applicata, scili cet a Deo , in quo praerogativam causae principalis creatricis ea propter necesse de residere. v. Jam vero neqηe subdiMiristionem istam posse loeum habere iri Infinua ne quaestione proposita ex adverso multi contendunt, affirmantevis KL, creaturam nullatenus iniunt , Deo posse pro causa instrumentali creatiociis r& idcirco absolutE negant creaturam quocunque insensu, aut quocunque pacto ac modo creare quicquam posse.Quπsententia si admittitur , ut esse admittendam mox asseretur , ita Iumtat Potenciam creaturae, ut potestatem illi adimat qmcquam,
683쪽
ζυid potentia ab omnipotentia ,sc. 647
et ut ulvis minimum , verε producendi ;qilia praeter id quod ereatur , nihil verὸ producitur , attenta notione verae, id est, novae proditistionis. Neque superstinini erit hane limitationem potentiae creatae pau- --.Io magis sic expendere. Dico itaque id omite, quod vere produ-ii PM
citur , ita produc I ut verificetur, c uod pro tota entis ratione, 'ς 3 pro qua producitur , pro illa non extiterit, antequam producerς- quaaglaucitur r alias si quidem tota productio illius tam non esset vera, quam uon ellat nova. Nunc autem si quidquid ver E producitur . utique producitur secundum totam rationem entis, id est, entis . quod cum illo ipso identificatur, sive potius quod est illud ip- sitiai superest ut nihil talis entis praeextiterit. Et rursus si nihil talis entis praeextitit, quid superest, nisi ut tale ens, quod verὰ ac de novo productum dicitur, sit creatum. Ubi propterea observandunt est nullatenus obstare , quin ali- Μ ibi liqua res , si verε ac de novo producta est, sit creata , qualemcun- p existenἀque alterius rei praeexistentiam ; quia res illa praeexistens, seu ante producta , nihil est istius rei . quae post producitur r& sic tam reetur in ista, quim illa, si verὸ eroducta fuerit, verE pariter est creata. Σ', Ω Atque haee est ratio invicta , ad quam attendentes hac aetate re-ςMuricentiores ae diligentiores Philosophi , respuum, imo exspuunt antitates illas formales sine numero Aristotelicas, quae putabantur verὰ produci ab agentibus naturalibus, & nihilominus non creari ob id , quod ex Iubjecto praejacente educerentur ἔ quasi vero subjectunt praejacens non se habeat , ut verum nihilum , ad
eductionem formae , quae nihil est ipsius. ut ipsum nihil est illius. I3itur talium formarum, aut nulla est vera Productio . aut si quae
eu, etiam est vera creatio , quatenus si verὰ producerentur , Omnino fierent; si omnino fierent, crearentur. Hi ac nierito contenditur omnes ac qualescunque subiecti cilis V II. iusvis modificationes ac mutationes non tae vcras prodi ctiones , sed tantum apparentes atque praesumptas Mutata illis nihil accidit isura . qua MDvientis , sed modi novi in ente veteri, quod sine ulla sui destrue- 'tione aptum natum est subire modos varios statusque varios sine sint nost. numero,juxta industriam & vim agentium, quibus sic immutatur. Cumque. non alia i II industriam, aut vim habeant agentia, quotcunisque ac quaecunque illa sunt naturalia, planum jam est quod praenotabam adimi creaturae omnem vim vere prodi, stricem per sententiain , quae illi adimi e vim creandi, sive quae asserit vim creandi esse quocunque pacto iacommunicabilem illi divinitus, utiueinceps asseres . '
684쪽
Nib l potant a ereatricis communieari ab omnipotentia Divisa ere tura potest; qua hec eapropter, etiam ut instrumentum , assumi a Deo ad creandum potest.
v i I r. Probatur Primo. Potentia creatrix talis est , quae omnem poten- . . ' ti a in produciricem intelligibilem superat, & qua proinde nulla hutos uria; . major potest intelligi. At nihil talis potentiae communicari ab mmm omnipotentia Divina creaturae potest. Igitur nihil illi eommunii, I 'eib; cari potest potentiae creatricis. Major quae fuit insinuata in prae-- supera . notati x, jam sic probatur: quatenus nihil est tam arduae productionis , quod produci non possit per potentiam creatricem : siquiisdem ad id potentiae creatrici sufficit vel ipsum nihilum rei producendae tuti si Mundus altet , qui millies istum pulchritudine ae magnitudine superaret, proponeretur veluti res quaedam arduae productionis , facilὸ retorqueretur & probaretur illum non fore magis arduae proditistionis , quam istum: imo neutrum esse aut fuisse productionis ututuis arduae , quia ut ad proditisti ὀnem istiug satis fuit non fit illa antequὶm fieret , sic ad productionem .
. illius satis esset nondum esse , id est , satis esset illius ni hia
I x. Atque idem dicendum de Mundo , qui infinities esset isto am- . ., is, . . plior ῆxqxις pulchrior , quin c de infinitis , quorum amplitudo
iam subjee- & pulchritudo essent pariter aut impariter innnitae. Unde sati σpatet adeo miram esse potentiam creatricem , ut omnem intelliis eontent, ais. gibilem superet , ob id praesertim, quod subjectuin nullum re- ΤΦ'' quirit, contenta nihilo ad totum ex illo, quod libuerit, educendum i quia sicut ex illo non potest educi potius unum , qtam aliud , sequitur posse ad arbitrium creantis educi pariter Omnia , omnia, inquam is tantum non impolsibilia ex vi contradictio, nis, quam involvunt', & quae propterea, ut in articulo prae in dente ostensun est , non spectant ad Divinam omnipotentiam in vi creatrice potissimum clucentem. .X. . Venio jam ad minorem praemissi argumens propositionem, in ε.λααὶ clita jaced loca difficultas: sic autem probatur: tum quia potentia ripit magis illa ex hoc quod superet omnem potentiam intelligibilem, non
... potest intellipi major aut minor , quasi suscipiendo , aut quid enua crea- majus , quoa sibi reservare Deus debeat, aut quid minus, quod
685쪽
uuid potentia ab omnipotentia, s c. 6 40
impertiri creaturae posset quatentis scilicet versatur potentia illa circa nihilum; in nihilo autem non est quid majus , aut mimis. Quare quaecunque illa est, versatur circa totum nihilum, S sic
qualiscunque est , tota est. At communicari creaturae tota non potest; haec enim esset persectissi ina omnipotentia , quae ex notione sit a Divina est, imo Deita ipse est: & ideo tam incommunicabilis est, quam Divinitas ipsa.
Tum rursus quia licet potentia creandi Angelum unum tutelia ligeretur esse minor potentia , quam creandi Angrios mille , aut ni illies pilites quam mille, ut a tamen istam necessario atque inseparabiliter conjundiam habet ; quandoquidem cum ex parte nihili non possit fingi resistentia major pro creatione Angelorum mille, aut millies plurium , quam pro creatione unius, sequitur creationem tam plurium , quam unius esse unich rese-rcndam ad arbitrium creantis. Unde sequitur tam non fore difficilius creare pilires, quam dissicilius non foret velle plutes creare. Igitur creatura , cui data supponeretur potestas creandi unum Angelum , obtineret & potestatem creandi plures , idque talia necessario obtineret , quam iaccesse esset ut posset
velle , aut cruationem pluriuin , aut unius. Atque ita tandem cuili communicari creaturae non posse quicquam potentiae omnem potentiam intelligibilem superantis, At qualem esIeostentan est vim creatricem , superest nihil potcntiae creatricis communicari ab omnipotentia si vina creaturae posse , ut assertum hic fuit. Probatur βecundo. Potentia creatrix ejusmodi est , quae tam sit incommunicabilis creaturae , quam proprietas essendi a se. Sed hujus proprietatis nihil communicari ab omnipotentia Divina creaturae pol cst. Igitur nihil etiam illi communicati potest potentiae creatricis. Nunc vero quod nihil proprietatistimae a se communicati creaturae possit , facit E convenitur, uia tota haec proprietas est Divinitatis characteristica , ut upra sitis locis ostensum est. Quare creatura quaevis , quae
ex aliqua parte a se esset , ea ex parte creatura non esset ; o Deus esset. Hinc rectε conchi sunt suit creaturae communicari nihil posse potentiae creatricis , si tam incommunicabilis est haec potentia . quani proprietas essendi a se. In hae
itaque incommunicabilitat is paritate probanda totum negoistium cst. Sic autem probatur.
Tuiu quia uti Deo proprium est esse a se , ita creaturae pro-
Tam urinνotest e municari creaturae r tentia crean di . quam praerogativa
686쪽
6ueo DRputatio sexta , Art. VI.
fierI , ut ali. prium est esse ab alio ente , non utique ab alio enee, qubd
ia. lata rursus ab alio , & sic deinceps , sed ab alio quod sit λ .
deat omnino se r alias enim non scpenderet essentialiter , Deo in suo esse, sed cssentialiter dependeret ab alia creatura , a qua utique una accepisset totum suu in esse. Quis autem non videt quantum incommunicabile sit creaturae cui via tale privilegium , per quod alia dependeat ab illa essentialiter λ Tale autem privilegium importaret virtus creandi communicata creaturae ; &Ideo haec virtus non magis communicari creaturae potest ,
quam illud privilegium. Nec illud privilegium communieari magis potest , quam praecellentia entis a se , 1 quo necessecst omnem creaturam essentialiter dependere. Unde superest tam incommunicabilem esse creaturae potentiam creatricem squam proprietatem entis a se. XIV. Tum rursus haec incommunicabilitatis paritas hinc proba- aliis .. . tur , quod creare sit Producere rationem omnem entis ineluis tam mea- tam in re producta : & ideo ex parte creantis necesse est , ut . ., IET: In te praecontineat rationem entis producendi. . Quod utique tinete in se Convenire ereaturae nunquam potest , quatenus essentialiter li- . ...is. mitata est ad unam tacionem entis; sicque complecti non potis, test rationem entis alterius t unde fit ut unum ens ab alio Creato creari non possit. Deus autem ob id , quod est ens se , est omne ens , praehabetque in se rationem Omnem entis creabilis , unde similiter fit, ut creari nullum ens possit ni- . si ab ente , quod est a se. Et sic rursus patet quod erat probandum , scilicet tam esse incommunicabilem creaturae potentiam creatricem , quam proprietatem essendi a se i haec autem est omnino incommunicabilis, ut conceditur : igitur & illa. Extant apud Authores alia, & forsan non inferiora, ratio si una cinia i sed quae, ne ninuus sim , Omitto; non omitto tans plerisque sic videri, quod cieatura una create aliam non lauit creare, pon ex hoc , quod creatam conservare non posset e potentia si qui- IL, A dem creandi major est, quam potentia conservandi : quare exituit. iii coniri unicabilitate hujus potentiae rect8 arguunt incommunicabilitatem alterius. Tum vero probant non posse creaturam eo potestatis assurgere, ut per se conservare in suo esse alia in creaturam possie ; quia nec potest conservare se ipsam , uti nec creare potuit : si quidem conservatio nihil est, nisi continuata quaedam ercatio.
687쪽
Vuid potentia ab omnipotentia, s c. 6s et
creatura est, eget conservari a Deo , quomodo quaecunquς creatrix.
alia pariter non egebit eodem Divinae conservationis subsidio Ca z... Quo utique non egeret, si conservari alia creatura posset: aut modis possis si utique conservari ab alia non potust , creari ab illa non tit:. a potuit , quia majus quoddani est creare , quam conservare. atque ut distinctius pateat quam necesse sit creaturam omnem conservari a Deo , sive , quod idem est , quam impossibile sit creaturam unam conservari ab alia , audiamus S. Cyrilluni Alexandrinum. Itaque ex oucasione dicti illius Apostolici , In Deo viυ mus , movemur ct sumus , explicans modum , utique necessa- h. . rium , quo Deus creaturis suis vitam ct esse la ιιur, sic ait, thoriis. Lib. s. super Evang. S. Ioan. Cuncta quippe vis cat , vita eum D secuniam naturam universorum opifex , sua proprietatis vim eis ineffabiliter infundens. Ubi S. Doctor agnoicit necem esse , ut Deus, siquidem opifex , sit vita opificii sui , Je universa vivificet per insusionem suae proprietatis. Quae sit autem ista proprietas , sine cujus infusione nulla esset vivifica conservatio , mox sic declarat. Nec enim aliter conservari possent in esse suo ,
qua ortum re nihilo ea erant ζ alioqui enim ad suam naturam reis
dirent , id est , in nihilum , nisi conjunctione ct relatione ad eum , qui est , sui ortus infirmitatem superarent. Illa igitur proprietas , sine cujus infusione nihil est vitae in . ulla re , est proprietas essendi, Je haec eme non potest proprietas
creaturae, cujus, si quae est , erit potius proprietas non-essendi: ecthset.aridi quia nempe coepit ex nihilo, 3c est in nihilum continuo abitura, nisi suo in esse contineatur per conjunctionem & relationem ad immissibi.
eum , qui est, id est, ad Deum , cujus esse rebus infusum ac per- ντα ,
severanter coniunctum in causa est , cur vivant , moveantur dc Divina.
sint. Igitur ad mentem S. Cyrilli, si creatura , quae e nihilo facta est, illico in nihilum rediret, nisi in esse suo sisteretur per conjunctionem Sc relationem ad eum, qui est, sive ad Deum, cui proprium est esse , quomodo sisti suo in esse posset per eon junetionem de relationem ad aliam creaturam , quae , si propriEloquimur , non est, sive cui proprium non est esse λ Non itaque
potest fieri, ut aliqua creatura valeat aliam conservare : quanto minus creare λ . Tandem si pro firmanda praesente affertione afferenda essent suf- . fragia , statim occurreret nubes Sanctorum Patrum , ac praescr- Sancti Pauli u Graecorum , qui agentes contra Λrium de Eunomium , pas- P φνε a
688쪽
6 set . Di putatio sexta, Art. VI. .
.-'Mitis v siti probanc Filium esse Deuin, & Spiritum Sanctii in similites ex αεν; .lia, illis Sacrae Scripturae locis , in quibus creatio rerum Filio dias nai, io Spui tui Sancto tribuitur. ciuod cui dem argumentum esset Omni huitu. viii. vi deititutum, ii creatura fieri particeps polici potentiae creatriis isti' 'M cis : quid ei im magis obvium , quam quod ab Arianis& Euno- 'μ' mianis responderi potuisset, scilicet Filium de Spiritum Sanctiuncreaturas esse, quibus eaeterarum creatio, sive aliquarum , sive omnium, fuisset commissa. Ae proinde non dubitandum est, quin isti Sancti Patres putaverint vim creatricem elle Deo non ut cunque , sed omnino & incommunicabiliter propriam. Neque nou satis sonant hane incommunicabilitatem omnimodam verba haec
S. Cyrilli supta laudati , Lib. a. in Iulianum. Inaccessa natura se ni ea , qua propriὸ ρηι solius re omnium summa substantia , quo
rMm unum esse dicimus e ariter operari posse , ut creaιοrem , ct producere res, qua aliquando non erant. Quid expressus Sed neque minus expressum est quod S. Athanasius scri pinna reliquit Serm. 3. Cont. Aman. Administrare creaturarum ct Iervorum es ; condera
aurem ct creare solius Dei , ejusque Verbi or Sapientia est. ἡ Ψ εςd quia sorsan adhuc subternioerene Advertarii, dieendorM.4. s. rcin quidem sic se habere , nec poste aliter se habere , si de po-
Augustini tentia Divina solita , sive ordinaria , scruto est; secus vero si AE. I ...' agitur de insolita , quam absolutam de extraoriunariam vocant , posse com- addo praeclusum hoc liibterfugium fuisse , S. Augustino , qui adis . . . reservandum uni Deo titulum ac dominium Creatoris, postquam etiam depo- in hoc multus fuit ut ostenderet , nihil a Magis , nihil a malis hiis' Angelis , . nillil etiam a bonis suisse aliquando creatum, affirmat non Potius ad ercaturam pertinere potestatem creandi, quam potestatem iustificandi ; de hanc nemo negaverit cile ita Deo pro. Priam ac cohaerente in , ut de quacunque potentia non posse communis heri ulli creaturae. Sicut ergo , inquit S. Doctor. ini a vita nostra mentem just. seando formare non λοιest, nisi Deus , praccare autem Evangelium extrinsecus ct homines possunt . . . . ita
creationem rerum v binum Deus interius Veratur ἔ exteriores autemve Iiones isa rerum natura adhibet , in qua creat omnia .
quemadmodam terra agriculturam, ore. Haec iraque verba si , ut parcst, attenduntur, Omnino commonstrant absolutam incommunicabilitatem potentiae creatricis ant8 assertam. x x x. . Additum praeterea fuit, ad amovendam , creatura causalitateni Sed neqae omnem ercatricem , additum , inquam, fuit illam neque divini
689쪽
id potentia ab omnipotentia, eae c. 6 33
tana in genere catita instrumentalis , ut aiunt , quam in generς ad erea caiisae principalis venire nullatenus potest in partem Divina: po' tentiae creatricis. Iam vero rationes, ob quas id additum fuerit, instrume licet multas, sufficiet ad paucas redigi. Et primo quidem notio instrumenti elevabilis ad aliquod opus importat ex parte instrumenti initium quoddain activitatis illius, quae necessaria est ad tale opus absolvendum. Hinc instruinenta omnia suis respondent
operibus, neque pro illis peragendis assumuntur sine discrimine, sed cum delectu. Hic autem delectus supponit in instrumentis sufficientiam , quae nullatenus est par in omnibus ad opus quodlibet, lino saepe dispar atque contraria. Pertinet quoque ad notionem instrumenti, quod ex insufiicien- x x t r. te ad aliquod opus possit sufficiens neri per adhibitam artem. At semper in eo requiritur aliquid inchoatae sufficientiae, id est, aliquid activitatis ad illud operandi genus spectantis itumque activitas minor Per artem evadit major, quod 1dem est, ac si dixerim , ' 'elevatur; δe id quidem fert vel ipsitim elevandi vocabulum : quod utique supponit rem elevabilem in eo entis genere, in quo elevabilis dicitur , constitutam. Quibus notionibus praesuppositis, Concipitur posse divinitus vel minimam lucernae splendentis flammulam adhiberi & instrumentaliter usurpari ad illuminationem totius Orbis ; pora sinii liter malleolum ligneum assumi pro instrumento ad effractionem adamantis ,&e. quia videlicet in illa flammula est initium aliquod vis illuminatricis , & in illo malleolo est sinii liter initium aliquod vis effractricis. At minimὸ concipitur posse Deum. uti caligine ad illun inan- xx lac dum, aut malleo ad docendum , quia in caligine nihil est lucis, laese,in nihil in malleo est rationis quantulumcunque initiatae. Hinc
jam concluditur creaturam non posse evadere instrumentu in crea ctivitatistionis , quia ne vel minimum habet initium aestivitatis ad creandum idoneae: haec siquide in activitas , ut supra diximus, propria est enti a ser quare quantum aben ut creatura sit ens a se , tantum abest ut obtineat vel minimum quid activitatis,uel etiam instruinentaliter elevabilis, ad creandum. Seeundo si rursus attenditur ad notionem instrumentorum , qui- x x x v. bus homines passim utuntur pro suis operibus peraῖendis, certum est nihil esse, quod de novo de absolute producatur, aut den ex notione eruatur per illa. Iam enim constat ex praenotatis nihil de novo& su ς vsali:
absolute produci, nisi per creationem , uti Pariter nihil de novo n-o adui
absolute , nisi per annihilationem oppositam creaticini destiui
690쪽
6 ue 4 Disputatio sexta , Art. V I.
tur. Quare ex hac parte causalitatis instrumentalis arguendum non est posse fieri, ut assumatur divinitus creatura in instrumenis tum creationis. Sed detur stabiliendam esse notionem aliam causae instrumentalis , ubi agitur de instrumento ad creanditur an sumpto. XXV. Iam itaque rogo an operationi creaturae instrumentaliteis ope rantis respondeat praecis ε , sitque tribuendum aliquid entitatis non possit creatae , aut nihil : si nihil, igitur creatura nihil creat, ut intenαει-- .ai.. di ur si igitur quantum ad illud praecisὸ creatura esset aerenialiter . vera & unica creatrix entitatis hujusinodi; quia nempe illa partialis entitas , cujus productio supponitur respondere operationi creaturae , non responderet operationi creatoris i aut si utique
responderet, quid hoc sibi vellet, nisi totum id , quod supponeretur creatum 1 creatura, esse simul creatum a creatore Sed si illud est creatum 1ereatura, quomodo a creatore, aut si a crea tore, quomodo 1 e reatura λ Hic sanὸ non desunt ambages valdὰ inextricabiles. Praeterquamquod causalitatem illam creaturae instrumentaliter ereantis concipere non possiunus aliter , quam
per viam imperii, ita quod velit Deus, ut ad imperium creaturae, illico compareat factum , quidquid illa fieri jusserit , sicuti ab initio ad Divinum imperium facta sunt omnia: nam iis dixit .s facta sunt ipse mandavit, ct creata sunt. At postea considerabitur illud creaturae imperium, vel ut praeis c um ab imperio Divino, vel ut conjunctum cum illo: & quaeis snt inimis retur quid praecisum valeat, quid conjunctum. Si quid vale in . it. ' ςtiain praecisum , recurrit difficultas, quia id, ad quod vaIeinetotainin ret, et I unicE , creatura, & nullatenus a creatore t si autem uti ad cream ad nihil valet, nisi conjunctum , vere comperietur ii Deo crea.
tu in id , quod creatum creatura silpponitur. Quomodo autem potest quid unum atque idem esse , & a Deo, & ii creatura creatum Posset quidem fieri creatio antinae ad vocem creatu rae dicentis , fiat anima: sed Deus esset, qui tali voci virtutem
daret, suain scilicet : quare per virtut in Divinam anima vere Crearetur , & a creatura tantum in speetem. Itaque merito con cludatur non posse creaturam, vel cliain instrumentaliter , quicquam creare , ut magis intelligetur ex solutione objectionum sequentium. et
xxvii. Objicies primo paritatem , quae est inter attributa Divina ini epotiunt ordine ad communicabilitatem ipsorum : exigit autem ista pari. . .eζ Las, ut Omnipotentia sit saltem in aliquo gradu communicabis