Benedicti 14

501쪽

Canonizationis; Silvester in summa in verb. Canonitatio num. a. Tabiena in summa in v. Canonidatio; Summa Armilla in v. Canonizatio num. III. Ambrosius Catharinus in o si. de certa SS. gloria lib. I. tum F. Statust ergo primum ; tum subsequentibus reliquis , quibus liber illa concluditur ; Luearianus in controver. Nomis. concl. 3o. GraVin. a. pari. prascript. Catholicaritom. q. dub. I. in append. , et quas. s. art. a. Melchior Canus de lac. Theolirie. Iib. S. cap. s. quas. s. art. 3. con I. 3. pag. I 6 I. et pag. I 6s. Ferr. de virtvt. Theolig. t . I. tract. de Fide quas. I 3. g. a. num. q. et g. s. et 7. Μarchesius

Purificat. in tra 1. de adorat. disput. 8. Db. q. per tot. BZovius de Pontifice Rom. cap. 32. Dominicus a SS. Trinitate in tra t. de summo Pontifice Rom. cap. I 8. g. luinta conclam pag. 493. s in biblioth. Pontif. tom. Io. R1baudi disput. Thesu. tom.2. exercit. 3. cap. I. pag. IV. et Furib. seqq. Ioannes Syrus in tra t. de Fide, θntag. I a. quas.6. append. a. si. a. Natal. Alexander hi r. Eccles saec. I v. dissert. II. in schoI. tam. 4. Inter Scoti autem discipulos Franciscus Aretinus, dictus de Pitigianis, in summa speculat. θ morat. super 3. sentent. Scol. in 1.2s. art. q. Frassen. in suo Scot. Academ. ubi deesse Iibus G praexcellentiis Gratia sanctificantis,in flatione oppositionis sexta num. Io. Pont. in curs TheoIE. disp. 28. quas . I. eones. Io. Macedo in sches. Theolog. schil. I'. cap. a. ct cap. 4. Angelus Petricca a Sonnino in lib. de militant. o triumphant. Ecclis lib. II. dis t. a. conchis a. Guam ier. in suo tomo de Eccles triumphant. lib. a. cap. 3. g. a. Cordub. quasion. Theologie. lib. q. quaeston. Ia. BOrdon. de blasphem. cas. 22. num. s.

O par. 3. variar. resolat. resolui. II 3. Card. de Lauraea to. I. de Fide disput. 6.srt. 3. num. Ia . onum. Ias. Pater a Panormo meritissimus olim sacrae rituum Congregationis Consultor scrutin. doctrinarum, cap. a. art. I 3. num. I 37.ct, s cap 3. an. I num. 3q.

8 Demum inter Neotericos Ven. Dei servus Caes. Bellarminus lib. I. de SS. beatit. cap. 9. Andreas Duvallius in a. a. D. Thomae tract. 4. de summo Pontifice pari. a. quaes. 7. SuareZ indefens. Fidei Catholica adtestis Anglie. se l. error. lib. a. cap. 8. tracI. I . de Fide disput. s . feci. 8. num. 8. VasqueZ in I. a. D. Thomae disput. I 6 s. cap 9. Gregor. de Valentia ram. 3. disput. I. ques. I. δε objecta Fidei punct. 7. g. 4 I. Arriaga tom. s. cursus THOI . tract. de Fide dia spur. 9. seci. s. num. 27. 28. 9 subseqq. FagundeZ in tra 1. de quinque pracept.

Eccles lib. I. cap. 4. num. 3I. AZOr, insit. morat. par. a. lib. s. cap. 7. PlateI. ius ops totius curs Theolog. rI. 3. cap. I. g. q. num. I 48. ubi pro eadem sententia stantes affert S. Bonaventuram, Amicum , & alios etiam; Maucler. de monaris. Eccles a. par. libr. S. cos. T. Castropa l. oper. mora I. tom. I. trari. de Fide disput. I . punis. s. l . . num. 2. Dei Bene de se. Inquisit. rcm. a. du

502쪽

ET BEATOR. CANONI Z. LIB. I. CAP. XLIII. 2 s

G provinciat. t m. 3. pag. ς73. & Lam indus Pritanius de ingeniorum moder tione lib. I. eap. II. Sed tamen ritus se ab Aposilica Sede eo nunc peragitur accuraro diligentique sudio , ut pie credendum At , nullum ea in re hoc est in Canonietatione in errori locum fuisse, aut deinceps futurum. 9 Sententia porro haec communi praedicto plausu recepta sequentibus potissimum innititur fundamentis . Primum est, quod feri nequit, ut x summo Pontifice universa Ecclesia ad errorem inducatur in his, quae ad mores spectant: sed id utique contingeret, seu contingere posset, si posset salii in Canon iratione ; utpote quae nihil aliud sit, quam publicum Ecclesiae judicium de vera sanctitate. & gloria alicujus hominis defuncti. Ariagumentum hoc est D. Thomae quodlibet. 9. quas. 7. arr. I 6. ubi sic loquitur: In Ecclesia non potes esse error damnabilis; sed hic esset error damnabilis , s veneraretur tamquam Sanctus, qui fuit peccator, quia aliqui scientes peccata ejus crederent, hoe esse fassium εν ,si ita contingeret, possent ad errorem perduci; ergo

Ecessa in talibus errare non potes . Id ipsum autem prae ceteris supra alle gatis bene explicat Melchior Canus de loe. Theolog. lib. s. cap. s. coracl. 3. MuI-etim refert ad communes Ecessa mores scire, quos debeas religione colere . sta re , A in illis erraret Ecclesia , in moribus quoque gratiter falleretur . Πee differt , diabolam colas, an hominem condemnatum . Atque, se Ecclam absinentia legem rogaret, qua vel rationi, vel Evangelio adversa esset, turpiter ab illa profecto erraretur. Turpiter ergo etiam errabit in doctrina morum , s legem ferat de colendo Dim, quem colere, fi Dreus non es , ct eum ratione G cum Evangelio

pugnat. Eique concordant textus in can. ς T. est in can. ς8. II. quas. 3. cum

in primo haec habeantur : Si quis dixerit jusum injustim, se injusum jusum ,

abominabilis uterque apud Deum es. Similiter, qui Sanctum dicit esse non Sanctum, est rursum non Sanctum asserit Sanctum , abominabilis apud Deum es ; & in altero : Si quis hominem . qui Sanrittas non es , Sanerium esse crediderit θ Dei eum junxerit societati, Christim violat. Quatenus vero diceretur, id ipsum sibi locum vindicare etiam in Beatificatione, absque eo quod hinc inseratur Pontificis in eadem infestibilitas : replicatio tamen praesto esset ex dictis in Capite praecedenti, cum Beatificatio ut plurimum non universalem , sed particulares respiciat Ecclesias , insuper sacultatem , non praeceptum importet . demum non sit supremum , & ultimum judicium de sanctitate Beati, atque adeo possibilitas erroris speculative non pugnet cum permis sone, sicuti cum praecepto , & praesertim quidem cum praecepto Eccle-sam universalem respiciente, ac minime sejuncto ab extremo supremi I

gislatoris judicio .. ἡ ἡ βςcundum sundamentum in eo residet, quod judicium illud est

infallibili, quod a Spiritu Sancto dirigitur, ne erret: quamobrem , cumum mi Pontificis in Canonizatione Sanctorum judicium a Spiritu Sancto, ne erret, utique dirigatur, de ejus in allibilitate non videtur et Ie dub ita n- haec quoque est Divi Thomae quodlib. allet. Cum enim haec

503쪽

26 DE SERVORUM DEI BEATIFICATIONE

de se; quia qua sunt hominis, nemo novit, nisi spiritus hominis , qui est in ipse. 1 t dicitur I. Corinth. a. Sed homo non potes esse certus de se ipso , utrum sit lasa. tu selutis et dicitur enim Ecclesias. 9. Nemo scit, utrum sis dienus odio, vel amo re . Ergo multo minus Papa scit. Ergo potes in canoni dando errare . Praeterea, quicumque in judicando innititur medio fallibili, potes errare : sed Ecclesia in canonizando Sanctos innititur tesimonio humano , cum inquirat per teses de vita ct miraculis: ergo cum tesimonium hominum sit saltibile, videtur , quod Eccle-sa in canonizaηdo Sanctos prist errare . Haec , inquam, cum sibi objecisset S. Thomas , postea sic respondet: Ad primum ergo dicendum , quod Pontifex, cujus escam vietare Sanctos, potes certificari deflatu aIicujus per inquistion multa , ct ausationem miraculorum , ct praecipue per insinctum Spiritus Saηcti, qui omnia scrutatur , etiam profunda mi. Ad secundum dicendum, quod Dioisa proυidentia praservat Ecclesiam, ne in talibus per fallibile tesimonium hominum sullamr. 11 Tertium constituitur in hoc iundamentum , quod cultus Sanctis delatus est quaedam nos ,rae Fidei prosessio; unde necessario sequitur, quod judicium Papae cultum praecipiens debeat esse infallibile. Et haec etiam doctrina est Divi Thomae in alleg. quodlib. ubi ita ad rem nostram loquitur :Respondeo , dicendum , quod aliquid potes judicari possebile secuudum se confidoratum , quod relatum ad aliquid extrinsecum impcobiIe invenistir . Dico ergo, quod judicium eorum , qui praesunt Ecclesia. pote' errare in quibuslibet, spersωnae eorum tantum respiciantur. Si vero confideretur Diona providentia . qua Ecelsam suam Spiritu Sancto dirigit, ut non erret, sicut ipse promisit Ioann. I 4. quod Spiritus addeniens doceret omnem veritatem . de necessariis scilicet ad salutem ; certum es , quod judicium Ecclesia uniυersialis errare in his, qua ad Fidem pertinent, impossbile es . Unde magis es sandum sententia Papa , ad quem pertinet determinare de Fide . quam in judicio prefert, quam quorumlibet Iapientum hominum in scripturis opinioni; cum Caiphas , quamvis nequam , tamen , quia Pontifex, Iegatur etiam inscius prophetasse Ioann. II. In aliis vero sententiis, qua ad particularia facta pertinent, ut, cum agitur de possessonibus, vel de eriminibus , vel de hujusemdi, pesbile es, judicium Ecclesia errare propter salsos reses Canonidatio vero Sanctorum medium es inter hae duo : quia tamen honor , quem Sanctis exhibemus, quadam professo Fidei es, qua Sanctorum gloriam credim A, pie credendum es , quod nec etiam in his judicium Ecclam errare posset. Ia Quamquam, cum de ejusdem S. Doctoris sententia dici possit, omnia virtutum opera, prout reseruntur in Deum , esse quasdam Fidei ob testationes, per quas nobis innotescit, Deum hujusmodi opera a nobis re quirere , nosque pro iisdem remunerari, quemadmodum habetur a. a quast. Ia . art. s. posset etiam inferri, sicut in hisce virtutum adhibus, dc in his consequenter Fidei obtestationibus error contingere potest circa Obje cta materialia, ita & id ipsum possibile esse quoad cultum , quem sancti praestamus; non obstante, quod dicatur, & sit quaedam Fidei nostrae obte statio. Sed qui ita ratiocinaretur, bene perspe stam minus haberet meo

504쪽

tem Angelici Praeceptoris. In actibus enim Divinam Fidem protestantibus non semper requiritur veritas speculati ex parte objecti materialis, sed practica non raro satis est, ita ut videlicet de eo prudenter existimetur ; ubi in honore , quem Fideles exhibent & praestant Sancto canonizato . S. omas majus illud exigit, nempe ut Ecclesia profiteatur tamquam specillative verum , Sanctum ipsum esse in aeterna gloria ; siquidem dicit, id esse proximum gradui veritatis Fidei Catholicae, ideoque pie credendum esse, quemadmodum colligitur ex verbis supra relatis.13 Id autem ut funditus explicetur , animadvertere opus est, piam Fidem suos habere gradus . Quaedam enim sic congruunt Religioni, ut sine ullo ejus incommodo Fides de iis abesse valeat, & adesse; puta, quod Divus Prosper fuerit, vel non fuerit Episcopus alia vero sic ad Religionem pertinent, ut sine culpabili arrogantia rejici minime possnt, ex. gr. quod beatissima Virgo suerit in templo praesentata . Atqui his quidem Ecclesia non tribuit gradum veritatis indubitatae , quamvis aliter, saltem publice, docere non liceat; in his quippe duobus gradibus requiritur solum practica veritatis ratio, congruentia videlicet cum praescriptione prudentis rationis. Sed summus adhuc habetur hradus in hoc piae Fidei genere , ad

qaem utique reseruntur ea, quae Ecclesia certo certius tenenda decrevit,

quaeque Ponti sex omnino pariter tenenda declaravit; & talia sane sunt, quae definitivo judicio a summo Pontifice pro recto totius Ecclesiae regimine determinata sunt ac promulgata, inter quae profecto est Saraetorum Canoni Eatio. Hic autem est ille piae Fidei gradus, quem S. Doctor in tit. quodlib. indicat, cum ibi docet, ejusmodi Sanctorum cultum esse Fidei pro sessionem de eorum gloria; Pontificiam in Canonietatione definitionem asstatu Spiritus Sancti non destitui; di Ecclesiam Divinae providentiae

ope protegi, ne in eodem rerum ordine erret.

I 4 Quartum sundamentum in eo positum est, quod ex supradictis ,& alibi dicendis constat quidem , errorem accidisse circa cultum judicio

particularium Episcoporum exhibitum erga nonnullos , qui Beati putabantur, dum re vera non erant; sed nullus huc usque in tot Sanctorum Ca- noni Eationibus per Romanos Pontifices factis error inventus est: ex quo nimirum a posteriori, ut Hunt, deducitur, summorum Pontificum judicium in Canonietationibus ex speciali Spiritus Sancti afflatu atque auxilio infallibilitatis praerogativa potiri. Quocirca Ceparius in director. Canoni- t. lib. I. cap. 6. num. a I. subdit: Si Papa in hoc posset errare . aliquando in lac deprehensus fuisset aliquis error; at nullus unquam error in Canonizationibus Sanctorum hactenus fuit deprehensus . Quis enim unquam sibi suadere poterit , spiritum veritatis post tot diligentias , totque privatas & publicas Preces in re adeo gravi summos Pontifices non esse servaturum ab errore ΘAd rem hanc bene Canus de be. Theolog. lib. s. cap. s. concl. 3. Ne igitur tantus error loquitur de errore , qui in Canonizatione contingeret) in Ecclesiast, Deus peculiariter providere credendus es, ne Ecclesia , quamlibet hominum

505쪽

28 DE SERVORUM DEI BEATIFICATIONE

tesimon' sequatur, in Sanctorum Canonidatione erret . Cujus peculiarissma prο-:identia abIude magnum argumentum es, quod nunquam infirmata est Fides ab

humanis testibus semel in hujusmodi judiciis suscepta; quod in casibus civilibus

sepe accidit: itemque Pritanius de ingen. moderat. lib. I. cap. II. Ceterum , si tu his contingeret error , quem certe , modo rite peractasit Canoniratio, contigisse

nemo unquam sendet; est contingere posse, docillimum putamns cte. & elaxius etiam aliis verbis supra relatis, nuncque iterum reserendis : Sed tamen ritus se ab Apsolica Sede eo nunc peragitur accurato diligentique sudia, ut pie credendum sit, nullum ea in re errori Iocum fuisse, aut deinceps futurum . Non necessario igitur, sed tamen pie credendum es , ut inquit S. Thomas quodlib. q. an. I 6. quia nee etiam in bis judicium Ecclesia errare possit. Hae nobis aequise

a , hae pia videtur sententia , est in hac ipsemet Sixtus IV. fuisse videtur , dum

catalogo Sanctorum adscripsit B. Bonaventuram. Inquit enim in bulla : O dentes , quod in hac Canonidatione non permittat nos Deus errare . Si vero his. quae modo dicta sunt, opponatur, aliquos errores in Martyrologium Romanum aliquando irrepsisse, qui subinde correcti fuerunt, & pauca qua dam menda etiam corrigenda superesse : qui id opponat, scire debet . ni. hil in eo esse commune cum re , de qua nunc agimus. In Martyrologio enim Romano inscripta quidem sunt nomina eorum, qui suerunt solemniter per summos Pontifices canonizati, de quibus utique nullus error inveniri potest ; sed inscripta quoque in eo reperiuntur aliorum nomina,

qui in album Sanehorum nunquam a summis Pontificibus relati sunt. sed tantum vel formalirer, vel aequipollenter beatificati dici possunt sive per Romanos Pontifices, sive Episcoporum judicio juxta antiquam disciplinam :Circa quos quatenus aliquis error irrepsisset, vel adhuc permaneret squitamen nec irrepsit, nec adest quoad eos, qui inter Beatos a Romanis Pomtificibus relati sunt, postquam ad eos delatum est jus privativum indulgendi Beatificationis honores nemo est qui non videat, ex hoc ad rem praesentem nihil inferri posse . Aliquid nempe ex hoc argumento evinCeretur, si descriptio in Martvrologio Romano, spectata sua natura & indole , Canonizationem formalem, vel aqui lientem importaret; etiamsi qui sunt descripti, non fuissent antea vel formaliter, vel qui pollenter canonizati . At id nunquam probari poterit: nam ex alibi dicendis constabit, pertractatam alias fuisse in sacrorum rituum Congregatione quaestionem , suid i portet descriptio in Martyroligis , ct utrum ad quamdam Canonidationis, an ad

quamdam Beatificationis speciem referri posset; nee eam usque adhuc potvisse

506쪽

ET BEATOR. CANONI Z. LIB. I. CAP. XLIV. 29 CAPUT X L I V.

In quo repelluntur opposita iis, qua dicta sunt in Capite praecedenti. Vae promoventur oppositiones dictis in praecedenti, ad tria

capita reduci possitnt: ad eas videlicet, quae a ratione ; ad alias , quae ab auctoritate ; ad ceteras , quae a factis ipsis Ro- manorum Pontificum deducuntur . Initio autem ducto a primo capite , opponitur, summum Pontificem scire non posse, an Canoni-Σandus veram charitatem habuerit, & cum ea ex hac vita decesserit; eo quia citra Divinam revelationem nemo scire potest, semetipsum, vel alium habere , vel habuisse charitatem .

a Confirmatur , cum ille idem , qui eleemosynas , jejunia , preces , enitentiam, & similia opera peregit, certo scire non possit, se esse in Dei gratia . Quare ait Apostolus I. ad Corinth.4.v. . Nihil enim mihi consciussum , sed non in hocju ficatus sum .

3 Corroboratur assi impium , quia praedicta opera sunt communia bonis, & malis. Fieri etenim possitnt & bene . & male . Praeterquamquod miracula ex alibi dicendis non sunt indubitatum sanctitatis signum : item de virtutibus & miraculis asserta deponunt tel es , qui fallere possunt, &falli: demum . quod is, qui a summo Pontifice canonigatur, virtutibus excelluerit, & post obitum miraculis claruerit, non est jus, sed iactum . Quae quidem omnia suadere videntur,judicium Pontificis in Canonietatione infallibile esse non posse. Nam, quatenus perfugium adhuc haberi vellet

ad afflatum Spiritus Sancti, reponitur, si minime deficiat auxilium Spiritus sancti in Canonietatione, judicium Papae in hujusmodi definitione esse judicium ex Cathedra prolatum , atque adeo definitionem esse de Fide :quod tamen non ita facile a Doctoribus etiam , qui stant pro infallibilitate

Pontificis in Canoni ratione, docetur, ut in Capite sequenti videbimus . 4 Verum, etiam admisso, quod citra revelationem Divinam nemo scire valeat, odio ne , an amore dignus ipse sit ; admisso pariter . quod, qui iacit opera , quae ipsi bona ac meritoria videntur , certo scire nequeat,

an talia quoque snt coram Deo; admisso, quod gratia miraculorum, quae sunt in vita, sit gratia gratis data , quaeque idcirco potest esse communis & bonis di malis; adhuc admisso , quod testes humani fallere possint, & falli; demum, quod aliquo modo Canonizatio ad factum pertuneat ; hinc tamen non insertur , judicium Papae in Canonigatione non e se infassibili : primo, quia summus Pontifex, antequam ad Canonizationem procedat, diligenter inquirit in virtutes 8c miracula ; quamobrem , licet a priori scire non possit, an Canon iratus sit in aeterna gloria , a poseriori tamen id potest deprehendere: deinde, quia idem Pontifex ad Can nizationem procedit, non praeviis tantum miraculis in vita patratis, Ve

507쪽

rum etiam, potissimumque praeviis miraculis post obitum Canoni Eandi ejus intercessione saetis; in quo scilicet rerum themate ex alibi dicendis miracu la sunt indubitata signa sanctitatis: postremo , quia nonnullae utique res indisserentes sunt, nec ullum habent nexum cum materia Fidei, vel morum spectantium ad universalem Ecclesiam , sed & aliae sunt, quae ejusmodi nexum habent; ideoque , quamvis Romanus Pontifex in laetis primi generis nonnumquam salii posui, secus tamen dicendum est in factis secun di generis; inter quae porro Canonizatio recensetur, quemadmodum

adnotarunt Ricciolius in tractatu de immunitate ab errore in Canonietur. SS lib. I. cap. s. num. 8. & Dominicus a SS. Trinitate de Rom. Pontifice cap. 18.

biblioth. Ponti'. tom. Io. pag. 94.) . Ad haec omnibus praedictis objectis unica eaque solidissima responsione satisfit, si dicatur , quidquid ex materiae & testium qualitate pro fallibilitate desumitur, plene submoveri ex Divina providentia ,& Spiritus Sancti praesentia, quae Pontificem in re

adeo gravi, & universam Ecclesiam respiciente ab errore servat. Eaec nimirum doestrina est D. Thomae in cit. quodlibet. ubi inquit: Dicendum , quod Pontifex , cujus es Sanctos canonizare, potes certificari de statu alicujus per inquisitionem vitae , ct attesationem miraculorum , s praecipue per insinctum Spiritus Sancti, qui omnia scrutatur , etiam profunda Dei ; tum autem in respon-βne ad primum , ct in responsione ad secundum , ubi subdit: Diod Siυina promidentia praservat Ecclesiam , ne in talibus per fallibile testimonium hominum

saltatur . Conveniunt ceteri de materia scribentes , ut puta praedictus Dominicus a SS. Trinitate , Aetor. insit. morat. pari. a. lib. s. cap. 6. & quotquot demum in superioribus allegati sunt pro Romani Pontificis insultibilitate :quorum tamen verbis , aut locis indicandis supersedemus, nedum quia obvii sunt, verum etiam quia nos ipsi , qui tot annorum spatio munus Fidei Promotoris sustinuimus, nostris, ut ita dicamus, oculis vidimus Divinum eumdem Spiritum Romano Pontifici assistentem in definiendis Ca- non ietationis causis: in aliquibus namque ex eis, quae felicissimo cursu progrediebantur, repente dissicultates antea nunquam praecognitae eXcitatae sunt, quae praedictum felicem cursum retardarunt ; in aliis contra quaedam promotae dissicultates, quae insuperabiles videbantur , suadebantque . flentium esse illis imponendum , ex monumentis insperato reperias mira

facilitate sublatae sunt, atque ideo causae ipsis ad suum optatum finem pervenerunt . Quod autem attinet ad ultimum objectum , quod , si non deficit afflatus Spiritus Sancti in Canonietatione, judicium Papae in definiendo , hunc . aut illum esse Sanctum , erit judicium ex Cathedra prolatum ,& definitio erit definitio de Fide ; Doctores, qui pugnant pro infallibilit

te, sed putant, non esse de Fide , hunc, vel illum Sanctiim canonizatum esse in aeterna gloria , respondent, definitionem utique Pontificis Canoni Eantis esse ex Cathedra;cum non solum a Pontifice ex Cathedra loquente prodeant definitiones Fidei, verum etiam definitiones, ac leges toti Ecclesiae communes, & bonum ejus universale respicientes, quia nempe sum

508쪽

mus Pontifex nedum est Doestor , sed & Pastor, eique spiritus Sanetiis assistit, non modo ut definiat res Fidei, sed ut Ecclesiam quoque gubernet;

at hinc tamen nunquam posse deduci, definitionem ejusdem , cum aliquem Beatum in Sanctorum numerum refert, esse proxime de Fide . Subdunt enim, Pontificem tunc solum de Fide definire, quando definit aliquid , quod antea continebatur aut in sacra Scriptura, aut in Traditionibus Ap stolicis: cumque , hunc, aut illum esse Sanctum, neque in Scriptura contineatur, neque in Traditionibus Apostolicis , idcirco concludunt, definitiones Pontilicis Canonigantis , etsi munitas afflatu Spiritus Sanehi , de Fide , saltem proxime , non esse . ς Transeuntes nunc ad oppositiones, quae ab auctoritate desumuntur , jam supra vidimus, Glossam in cap. unie. in v. Sedis Apsolica: de Reliq. o tenerat. SS. in 6. statutae refragari opinioni. En scilicet ejus verba :Es Ecclesia in Canenietatione erraret, quod non es credendum , Iicet accidere posset, nihilominus preces in honorem talis, accepta ct grata sunt. Cumque magna sit auctoritas Glossae juxta Baldum , Cinum , & alios , de quibus apud Fagnanum in cap. Ne innitaris num. 3 sa. de Confit. prima idcirco ex auctoritate oppositio in recitatis Glosse verbis haud immerito constituitur. Additur porro sacrorum Canonum dispositio in cap. Sicut. de tef., ct attes. ubi dicitur , revocandam esse sententiam Ecclesiae, si constet, eam suisse latam secundum assertionem corruptorum testium ; tum in cap. A nobis 28. de sent. excomm . in quo sic legitur : Nos igitur constiliationi tua breviter respondemus , quod judicium Dei teritati, qua non sallit, nec fallitur , fimper innititur ; judicium autem Ecclam nonnunquam opinionem sequitur, qvam oe fallere saepe contingit, o falli: propter quod contingit interdum , ut, qui ligatus es apud Deum , apud Ecclesiam si solutus; θ qui liber est apud Deum, Ecclesiastica fit sententia innodatus. Demum objicitur illud S. Augustini: Multorum

corpora venerantur in terris , quorum anima cruciantur in inferis .

6 Facile autem est his omnibus respondere . Glossa quippe ma

gnam Certe tenet auctoritatem , at non tamen tantam, ut ab ea ali

quando non liceat recedere ; praesertim vero . cum plures in Glossis juris Pontificii inveniantur errores , de quibus late Nicolaus Peguletus intrari. probabilitatis cap. Io. cui titulus, Errores plurimi Glossa Canonica. Citati postea textus ad facta particularia reseruntur, quae nullam habent connexionem cum materia Fidei, & morum universalem Ecclesiam respicientium , cum in illis possibile sit errare Romanum Pontificem, sed minime in ista . Quapropter D. Thomas Ioe. cit. ait: In aliis vero sententiis , qua ad parricularia facta pertinent, ut, cum agitur de posshmnibus , vel de criminibus . vel huji modi, psimile es, judicium Ecclesia errare propter salsos reses . Illud denique S. Augustini, quatenus effatum praedictum in ejus operibus reperiatur, de quo huc usque non constat, nonnulli exponunt de Ethnicis, & Gentilibus, quorum corpora superbissimis sepulcris sunt inclusa . Ita Viguer de Fide g. 3. -se. 4. Alii illud intelligunt de Christianis Disiti eo by Gorale

509쪽

32 DE SERVORUM DEI BpATIFICATIONE

nis reprobis . qui honorificis decorantur epitaphiis, licet in inseris et cientur : sic Rocca de Canonidat. SS. cap. a. tom. I. Oper. Nonnulli id volunt explicandum esse de Martyribus Haereticorum , praesertim vero Donatis la-rum : ita Card. Bellarminus tom. I. controv. IIb. I. de SS. beatis. cap. 9 . Ceteri denique sustinent, illud esse accipiendum de Reliquiis , quae putantur esse Reliquiae Sanctorum . & cultum habent, licet Sanctorum Reliquiae re vera non sint : ut docte de more Covarr. tom. a. Oper. variar. resolui. lib. I. es. Io. sub num. I 3. βuod autem poseriori loco ex Avgrsino refertur, es v re ejus Auctoris nomine censendumst, quid negamus, nihil contrariam opinionem jurure videtur: non enim dixit Augusinus , multa corpora eorum , qui ab Eccle. Aa canonietati fuerunt, nos falso venerari, cum eorum anima in inferis crucianis tur ; sed nos multa corpora in terris venerari, qua exsimamus eorum . qui ab Helem fuerint in Sanctos , ct Sos relati, cum tamen vere eorum non sint, sed potius hominum damnatorum , qui in inferis cruciantur . forsan infidelium , scariorum , piratarum , aut latronum , qui ab humanis discessere νblico apud omnes depravata vita te monio : ct tamen fallit nos non equidem Ecclesia judi-eium , sed rerum vicisstudo, ex qua Chrissana respublica tot bellis Maurorum . rearumve tyrannide oppressa has illusiones patitur circa Sanctorum corporam venerationem. Censet sane Ecclesia venerandum o colendum , ut Sanctum , D. Hieronymum ; at non ita decrevit preprio judicio, coipus hoc , quod nos Sidi Hieronymi esse existimamus , vere corpus illius esse. De etiam definivit . maxima veneratione Ioannem Baptisam colendum esse ; non ex hoc sequitur , judicio Ecclesia certum esse , caput hoc , quod putamus esse D/υi Ibannis , procul dubio illius

esse ; forsan enim alterius es . βuid si se hoc Ecclesia , pratia cognitione o diligenti examinatione , censeret, dicendum quidem ess t. non permissurum Deum O. Pssi, summum Pontificem in hoc falli, nosque ejus judicio decipi. Et tam consanter asserimus , venerationem exhibendam esse , in hoc dubio . his T liquiis, qua vel ex communi Chrisianorum opinione, vel tacito Praelatorum consensu, Sanctorum esse censentur . Plain , et si in hoc error posset contingere , is praesumendus non es in re adeo gravi ct ad Religio rem pertinente . et Facta Romanorum Pontificum examinanda supersunt: inter quae primum , fuisse aliquando a Romanis Pontificibus non procesi tum consectionem , sed ipsam causae Caenonizationis definitionem prudentiae & arbitrio nonnullorum delegatam ; quod factum prosecto non fuisset, si secum ipsi reputassent, suum in Canonietatione judicium esse infallibile . Infallibilitas quippe oritur ab afflatu Spiritus Sancti . qui ipsis quidem , non autem aliis , licet eorum nomine agentibus , adesse dicendus est . 8 Re vera scribentes de Canonizatione Sanctorum docent, non posse summum Pontificem alteri committere definitionem causis Canonigationis, cum insalii bilitas nequeat a dignitate Pontificali , cui est annexa, sejungi: Marchesius de capit. visibili Ecclesia disput. 3. dub. . g. a. IV, 739. bibliotb. Pontis tom. 9. Ricciolius in cit. Oper. lib. I. cap. 6. quas. I. Eminen tissimus Cardinalis Petra in comment. ad Gnsit. Apsbl. I m. I. pag. 5 33. cci, i S ante

510쪽

ET BEATOR. CANONI Z. LIB. I. CAP. XLIV. ε 3 3

& ante hos Alphonius de Castro in tractatu dejusa Haereticorum punitione to m. a. cap. 6. ωI. s. ubi Propositae quaestioni an Papa possit alicui committere potestatem censendi de Fide dic. negatione respondet. allato exemplo causarum Canonietationis, quas nunquam Romani Pontifices alteri commiserunt

definiendas . En ejus verba : Si Papa posset potesatem definiendi de Fide in

quemquam alium transserre , ad eumdem modum posset etiam Canonietationem Sanet, num alicui committere . . . Nam , si id, quod majus es, iidelicet Fidei L itionem , Papa potes committere alteri, mulio melius terit committere id. quod minus es, videlicet Canonietationem Sanctorum . Hoc autem nuIlus sanamentis concedet, cum sit perpetua consuetudine Ecclesia damηatum . riam, etsi multa ad Canonizationem praevia est exacta Papa aIiis committat per illos exeis quenda , ut puta vita inquisitionem . testum examinationem; ipse tamen sIus

summus Pontifex Ρηtentiam profert, illum declarans fuisse Sanctum , est veltitialem catalogo Sanctorum illum adscribens . Nec unquam ab ipsis Aese primoradiis ad hoc usque saeculum fuit auditum , ut Papa alicujus Sancti Canonietationem

Legato suo committeret. 9 Nobis vero, ut recto ordine procedamus , duo perpendenda esse videntur ; primum videlicet, an haec delegatio vere unquam facta sit; alterum autem , quatenus etiam facta suerit, quid porro ex ea ad rem , de qua nunc agimus, inferri valeat. Ducto itaque initio a prima positione, praetermitti utique debent causae Beatificationum , quas vidimus aliquando per summos Pontifices, etiam post delatum ad eos jus privativum beatificandi , nedum quoad consectionem processuum , verum etiam quoad eorum deliberationes Episcopis commissas ; cum hic & nunc quaestio sit. non de Beatificationis, sed de Canonietationis causis . Praetermitti quoque

debet Canonietatio B. Eneconis. de qua in superiori cap. 8. num. IO. Cum eX

ibi adductis tantum colligi possit. cultum fuisse quidem ei solemniter delatum a Petro Episcopo Burgensi , sed in executionem Canonizationis jam decretae ab Alexandro II.: scut in mandatis acceperat a beato Papa Alexandro.Quocirca Bollandiani ad I. diem Iunii pag. Iao. ponderantes Indulgentiam a Gregorio XIII. concessam visitantibus Capellam ejusdem S. Eneconis , sic ex Vepea locuti sunt: Gregorius XIII. per expressum Breve Capeliam ejus via stantibus . tamquam Saηcti a suis Praedecessoribus eanonietisti, Industentias Iam gitur pro prima Iunii. Ejusdem rationis est Actus Clementis III. erga B. Si phanum Auctorem ordinis Grandi montensis : postquam enim plenam habuerat ille notionem vitae , meritorum , & miraculorum istius splenius infructi de vita, meritis, est conversatione , qua supradictus vir sanctus asseritur 'ruisse, edi quod multimodis miraculorum indiciis Divina voluit pietas eum illus are in ipsum inter Sanctos retulit, Zc negotii executionem commisit Legato Apostolico: H us executionem negotii dilecti Filii ηυDi Ioannis S. Marci Presbteri Cardinalis Ap Olica Sedis Legati duximus arbitrio committendam, per Apsolica illi scripta mandantes, ut ad locum vesrum accedens , est , conmo-

Iis ahacentium illarum partium Episcopis, ceterisque viris religiosis , ipsum Am.I. I i i inter Dissili od by Coos e