장음표시 사용
291쪽
illa tua paegmata. postquam misisti,libros illustrarunt valde. & scribas ad me velim de .gladiatoribus, sed ita bene si rem gerunt: non quaero male sic egisse. Apenas vix di . cesserat, quum epistola. Quid ais putasne sere, ut legem non serat ρ Dic,oro te,clarius: iuvix enim mihi exaudisse videor verum statim sic ut sciam, si mod est commodum. Iudis quidem quoniam dies est additus, eo etiam melius hic eum diem cum Diony sio coleremus. De Trebonio prorsus tibi assentior. De Domitio, D -πα ων Λ ενς ο isto, γογνὸν quam est ista mei ας nostrae:vel quod ab iis te, vel quia praeter opinionem vel quodviri boni nusqua: unu dissimile,quod huic merito nam de ipso casu nescio an illud melius. quid enim hoc miserius,quam eu qui tot annos, quot habet, Des. Consul suerit feri Consule non posse, praesertim cum aut solus, aut certe non plus quam cum altero petat E S i vero id est, quod nescio an sat, ut non minus longas iam in codicillorum sastis suturorum Consulu paginulas habeat, quam factorum: quid illo miserius ε nisi Respii. in qua ne speratur quide melius quicquam. De Natta ex tuis primum sciuiliteris. oderam hominem. De pocinate quod quaeris, quid siti cupiat effugere quid si sinate De Fabio Lusco quod eram exorsus, homo peramans semper nostri fuit, nec mihi unquam odio. satis enim acutus & permodestus, ac ben fiugi. eum quia non videbam, abesse putabam. Audiui ex Gavio hoc Firmano Roma esse hominem,& suisse assiduum: percussit animum. Dices,Tantulane causi permis ta ad me detulerat non dubia de Firmanis fiatribus. quid sit, quod se a me remouit si
modo remouit,ignoro. De eo quod me mones, ut & me geram mmῖκῶς, & in eo γραμ m1 teneam,ita faciam: sed opus cst maiore prudentia, quam a te, ut soleo, petani. Tu velim & Fabium siquent habes aditum, odorere: &istum conuiuam tuum d
gustes, & ad me de istis rebus, & de omnibus quotidie scribas. ubi nihil erit quod scri libas,id ipsum scribito. Cura ut Valeas.
sANE' velim scire num censum impendant Tribuni diebus vitiandis sest enim hic rumon totaque de Censura quid agant, quid cogitent. Nos hic cum Pompeio sit mus. multa mecum de Repub. sane sibi displicens, ut loquebatur sic est enim in hoc homine dicendum in Syriam spernens, Hispaniam iactans:hic quoque,ut loquebatur.& opinor usquequaque, de hoc cum dicemus, sit hoc quasi τοῦ, φαυλι . tibi etiam gratias agebat, quod signa componenda suscepisses in nos vero suauissime hercule est effusus. venit etiam ad me in Cumanum: ac se nihil minus velle mihi visus est, quam Messalam Consulatum petere. de quo ipso siquid scis, velim scire. Quod Luceio scribis te nostram gloriam commentiturum,& aedificium nostrum quod crebro inuisis, gratum. Quintus stater ad me scripsit, se, quoniam Ciceronem suauissimum secum haberet, ad te Non. Maiis venturum. Ego me de Cumano moui ante diem v. CAMaii. eo die Neapoli apud Laetum. ante die illi. Cal. Maii iens in Pompeianum bene, mane haec scripsi. Puteolis magnus est rumor Ptolemaeum esse in regno. siquid habes certius, velim scire. Ego hic pascor bibliotheca Fausti: fortasse tu putabas his rebus Puteolanis& Lucrinensibus. ne ista quidem desunt. Sed mehercule a caeteris oblectationibus deseror, & voluptatibus propter Rempub. sic literis sustentor & recreor: maloque in illa tua sedecula, quani habes sub imagine Aristotelis, sedere,quam in ist rum sella curuli: tecumque apud te ambulare, quam cum eo, quocum video esse ambuland sit. sed de illa ambulatione sors viderit, aut siquis est, qui curet deus. Nostram ambulationem & Laconicum, eaque quae Cyrea sint, Velim, cum poteris, inuisas, &vDgeas Philotimum ut properet, ut possim tibi aliquid in eo genere respondere. pom. peius in Cumanum Parilibus venit. misit ad me statim,qui salutem nuntiaret. ad eum si postridie mane vadebam, cum haec scripsi. Vale.
DELEcTARVNT me epistola tuae, quas accepi uno tempore duas ante diem ri
292쪽
Calaind. perge reliqua. gestio scire ista omnia. etiam illud cuiusmodi sit, velim perspicias: potes a Demetrio. Dixit Pompeius, Crassum a se in Albano expectari ante diem quartum Calcnd.4s cum venisset, Romam esse statim venturos, ut rationes cum publicanis putarent quaesiui, Gladiatoribusnes respondit, Ante quam inducerentur, id cuiusmodi sit: aut nunc, si scias, aut cum is Romam venerit, ad me mittas velim. Nos hic voramus literas cum homine mirifico ita inchercule sentio Dionysio qui te, omncsque vos salutat. γλυκύτερο me in M. quare, ut homini curioso, ita pc
si seribe ad me, quid primus dies, quid secundus, quid Censores, quid Appius, quid illa
. populi Apuleia. denique etiam quid a te fiat ad inc velim scribas. non cnim ut vere lo uamus tam rebus nouis, quam tuis literis delector. Ego mecii pripter Dionysium duxi neminem, nec metuo tamen, ne mihi sermo desit abs te, quo magnopere dei ctor. Tu Luceio nostrum librum dabis: Demetrii Magnetis tibi mitto, statim ut sit, qui a te mihi epistolam reserat. Vale.
x G N A T i v s Romae est. sed ego cum eo de re Haliineti vchementer ante egi. Grauiter se acturuin cum Aquilio confirmauit. Viac bis ergo hominem si voles. Macroni vix videor praesto esse.Idibus enim auctionem Larini video,& biduum praeterea. id tu, quonia Macronem tanti facis, ignoscas mihi velim. Sed si me diligis. postridie Cal. 3 coena apud me cum Pilia. prorsus id facies. Cal. cogito in hortis Crassipedis quasi in diuersorio, canare.facio fraudem s. c. in ic domum coenatus, vi sun mane praesto Miloni. Ibi te igitur videbo, di promouebo. Domus nostra te tota salutat. Vale.
, Nos in Tusculanum venisse ad xv i i. Calend. Dece in b. video te scire. ibi Dionysius nobis praesto fuit. Romae ad x iiii. Calend. volumus esse: quid dico, volumus3. immo vero cogimur. Milonis nuptiae . comitiorum nonnulla opinio est. ergo ut sit . rata. Absuisse me in altercationibus, quas in Sc natu factas audio, sero non moleste. nam aut defendissem, quod non placeret: aut de sutilcm, cui non oportcret. Sed mehercule velim res istas, & praesertim statum Reipub. &quo animo Consules serantn hunc μυλών, rescribas ad me quantum potes, & valcf. sena o Vmiros: quaeris, omnia mihi sunt suspecta . Crassum quidem nostrum minore dignitate aiunt prosectum paludatum, quam olim aequalem eius L. Paulum: item Ti. iterum c o s s. o hominem nequam. De libris oratoriis factum cst a me diligenter. diu multumque in manibus fuerunt, describas licet. illud etiam te rogo, των om ne istuc hospes veniam. Vale.
v EsTORlus noster me per literas facit certiorem te Roma ad v i. Id. Maii putare prosectum esse, tardius quam dixerat, quod minus valuisses. si iam melius vales, vehementer gaudeo. Velim domum ad tuos scribas, ut mihi tui libri pateant, non secus ac si ipse adesses, cum caeteri, tum Varronis. est enim mihi utendum quibusdam rebus ex iis libris ad eos quos in manibus habeo, quos, ut spero tibi valde probabo. Velim siquid sorte noui habes, maxime a Quinto fratre, deinde a C. Caesare, &liquid sorte de comitiis, de Repub. soles enim tu haec se stine odorari) conscribas ad me si nihil habebis, tamen scribas aliquid. nunquam enim mihi tua epistola aut intempestua, aut loquax visa cst. Maxime autem rogo, rebus tuis, totoque itinere ex sentetia consecto, nos quam primum reuisas. Dionysum iube saluere. Cura ut valeas.
D E Eutychide gratum, qui vetere praenomine, nouo nomine T. erit Caecilius, ut est ex me, de ex te iunctus Dionysius M. Pomponius. valde inclicrcule mihi gratu, si Eutychides tuam erga me beneuolentia cognoscet, suam illam in meo dolore
nequc tum mihi obscura, neque post ingratam fuisse. Iter Asiaticum tuum puto tibi
293쪽
suscipiendum fuisse. nunquam enim tu sine iustissima causa tam longe a tot tuis & ho nminibu ς, & rebus charissimis & suauissimis abesse voluisses. sed humani ste tuam. a moremque in tuos, reditus celeritas declarabit. Sed vereor ne lepore suo detineat diu tius Prael. Clodius,& homo pereruditus, ut aiunt, & nunc quidem deditus Graecis lite ris Pituanios . sed si vis homo esse, recipe te ad nos, ad quod tempus confirmasti. cum . illis tum, cum salui venerint, Romae vivere licebit. Auere te scribis accipere aliquid a me literarum. dedi, ac multis quidem de rebus perscripta omnia. sed ut coniicio, quoniam mihi non videris in Epetro diu suis sciredditas tibi non arbitror sienus autem mearum ad te literarum eiusmodi sere est,ut non libeat cuiquam dare, nisi de quo exploratum sat, tibi eum redditurum. Nunc Romanas res accipe. Ad tu. Non. Quint. Suffenas & Cato absoluti. Porcilius condcinnatus. Ex quo intellechim
est, tres Hεο παγίνας ambitum, comitia, interregnum, maiestatem, tota denique Rem. μpub. flocci non facere . debemus patremfamilias domi suae occidere nolle, neque tamen id ipsum abunde . nam absoluerunt xx ii. condonauerunt xxv m. Publius a- ne diserto epilogo criminans, mentes iudicum mouerat. Otalus in ea causa fuit cuiusmodi solet: nos verbum nullum. veritas est enim pusilla, quae nuc laborat,ne animum
Publio offenderet. his rebus actis, Reatini me ad sua duxerui, ut agerem causim contra Interamnates apud Consulem & decem legatos, quod lacus Velinus a M. Cu rio emissus interciso monte in Nar defluit. ex quo est illa siccata,& humida tamen modice Rosia. Vixi cum Axio: qui etiam me ad Septem aquas duxit. redii Romam Fon- te .causa: ad v I i. Id. Quintil. veni: spectaculii primum mapno de aequabili plausu: sed hoc ne curaris: ego ineptus qui scripserim. deinde Antiphoti operamus erat ante ma- , numissus,quam productus. ne diutius pendeas, palmam tulit. 1ed nihil tam pusillum nihil tam sine voce, nihil tam verit Haec tu tecum habeto. in Andromacha tamen inbior fuit, quam Astyanacte. na in caeteris pare habuit nemine. Quaeris nuc de Arbuscia la. valde placuit. Ludi magnifici di grati. Venatio in aliud tempus dilata. Sequere
nunc me in campum. ardet ambitus. - ό. ἐρέω. Foenus ex triente Idib. Quint. 6-ctum erat bessibus. Dices, Istuc quidem non moleste sero. G virum, o civem . Memmium Caesaris omnes opes confirmant. cum eo Domitium C O S. iunxerunt: qua pactione, epistolae committere non audeo. Pompeius fremit queritur, Scauro studet:sed Vtrum fronte, an mente, dubitatur. εξοχ nulla est: pecunia omnium dignitatem c quat. Messala languet, non quo aut animus desit, aut amici: sed coitio Consulia &pompeius obsunt. ea comitia puto fore ut ducantur. Tribunitii candidati iurarunt se arbi sitrio Catonis petituros. apud cum Hs. quingena deposuerunt, ut quia: Catone damnatus esset, id perderet,& competitoribus tribueretur. Haec ego pridie scribcba, quam comitia fore putabantur. Sed ad te v. Cal. Sext. si facta erunt,& tabellarius non erit prosectus, tota comitia perscribam. quae si,ut putantur, gratuita suerint, plus Unus Cato potuerit,quam om nes quidem iudices. Messius defendebatur a nobis, e legatione reuo catus . nam eum Caesari legarat Appius. Servilius edixit, ut adesset. tribus habet Ponti nam, Velinam,Metia. pugnatur acriter: agitur tam c satis. deinde me expedio ad Drusum, inde ad Scaurum. Parantur orationibus iudices glorios. fortasse accedent etiam
Consules Dess. in quibus si Scaurus non fuerit, in hoc iudicio valde laborabit. IrQuinti fratris literis suspicor iam eum esse in Britannia. suspenso animo expecto, quid si agat. illud quidem sumus adepti, quod multis di magnis indiciis possumus iudicare, nos Caesari & charissimos & iucundissimos esse. Dionysium velim saluere iubeas, scum roges δἰ hortere ut quam primum veniat, ut postat Cicerone meum atque etiam me ipsum erudire. Vale.
occv p ATIO Nubi mearum vel hoc signum erit, quia epistola librarii manu est De epistolarum frequentia te nihil accuso. sed pleraeque tantummodo mihi nuptia-
294쪽
li alit ubi esses quod erat abs te, vel etiam significabant recti; esse: Quo in generena axim e delectam ni duae serescoderis tempore abs te Bruto datae: cire enim volebam te commode nauigasse. Sed haec epistolarum frequentia non tam ubertate sua, quam ce--φleritate delectauit. Illa fuit grauis de plena retinii, quam mihi M. Paccius holpes tu is reddidit. ad eam rescribam igitur; & hoc primum . Paccio re de verbis ostenda, quid tua commendatio ponderis haberet itaque in intimis est meis, cum antea notus non
suisset. Nunc pergam ad caetera. Varro,de suo ad me scribis, includetur in aliquem locum . si modo erit locus. sed nosti genus dialogorum meorum:.Vt in oratoriis, quos tu in caelum sers, non mentio potuit fieri cuiusquam ab iis qui disputant, nisu eiu qui . illis notus aut auditus esset. Hanc ego de Repub. quam institui disputationem, in Africani personam . 3e Psilli, de Laelii, & Manilii contuli. adiunxi adolescenteis Q uberonem, P. Rutilium duos aelii generos, Scaevolam de Fannium. itaque cogitabam, quoniam iis singulis libris utor prooemiis, ut Aristoteles in iis, quos ε, si vocat,
aliquid escererut non sine causa istum appellarem: id quod intelligo tibi placere..ti-
Α' nam modo conata ericere possim . rem enim quod te non sugit magnam complexus sum,&grauem,&plurimi otii,quo ego maxilii e egeo. Quod in iis libris, quos laudas, pcrsonam desideras scaeuolae; non eam temere limoui: sed seci idem quod in πο- λωια deus ille noster Plato, cum in Piraeeum Socrates venisset ad Cephalum locupletem &kstiuum senem, qc ad primus ille sermo haberetur, adest in disputa lo senex: deinde cum ipse quoque commodissime locutus effet, ad rem diuinam dicit se velle discedere, neque postea reuertitur: Credo Platonem vix putasse satis consonum sere, si homine id aetatis in tam logo sermone diutius retinuisset. multd ego satius hoc mihi
cauedum putaui in Scaevola, qui de aetate Si valetudine erat ea qua meministi. de iis honoribus, ut vix satis decorum videretur eum plureis dies esse in Crassi Tusculano. deerat primi libri sexino non alienus a Scaeuolae studiis: reliqui libri habent, ut i scis. huic ioculatoriae disputationi senem illum ut noras, interesse sane nolui. De re filiae quod scribis erit mihi curae: etenim est luculenta. Aureliam ut scribis, indicis:& in eo me etiam Tulliae meae venditabo. Vestorio non desum . gratum enim tibi id effuintelligo,& ut ille intelligat curo: sed scis quu cum habeat duos faciles nihil dissicilius. Nunc ad ea, quae quaeris de C. Catone. lege Iunia de Licinia scis absolutum : Fufia ego tibi nuncio absolutum iri neque patronis suis tam libentibus, quam accusatoribus. istamen Sc mecum, &cum Milone in gratiam rediit. Drusus reus cst factus a Lucretio, - iudicibus reiiciendis ad v. Non. Quint. de praelio rumores non boni: sed iudicia nosti. Hirrus cum Domitio in gratia eis s. c. quod hic Consules de prouinciis secerunt, ' Quicunque posthac, notum tibi, ut quod iam intelligebamus enunciationem illam , Memmii valde Caesari displicere: Messala noster, de eius competitor Domitius liberalis in populo valde fuit. nihil gratius. certi erant Consules. ac Senatus decreuit, ut tacitum iudicium ante comitia fieret. ab his consiliis, quae erant omnibus sortita in singulos candidatos, magnus timos candidatoruin .sed quidam iudices in his Opimius Ve--ietorantius Tribunos pl. appellarunt, ne iniussu populi iudicarent. rescidit. Comitia dilata ex s. c. dum lex de tacito iudicio serretur venit legi dies. Terentius intercessit. Consules, qui illud leui brachio egissent rem ad Senatu detulerunt,hic Abdera non tacente me. Dices, Tamen tu non quiescis Ignosce, vix possum. veruntamen quid ta ridiculum 3 Senatus decreuerat, ne prius comitia haberentur, quam lcx lata esset. qui si inter-ccssisset res integra referretur. capta serri leuiter. intercessum non inuitis. res ad Senatum . de ea re ita censuerunt: comitia primo quoque tempore haberi censere. Scaurus,
qui erat paucis diebus illis absolutus, cum ego partem eius ornatissime defendissem, ob nunciationibus per Scaevolam interpositis, singulis diebus usque ad prid. Calend. Octob. quo ego haec die scripsi sublatis, populo tributim domi suae satissiecerat. sed tamen, etsi uberior liberalitas huius, gratior esse videbatur eorum, qui occuparant.
295쪽
Cuperem vultum videre tuum, cum Eaec legeres. n in prosecto rem non habes nul lam , haec negotia in ultaru ra i ta und inarum fore: sed Senatus hodie suerat suturus, id est Calend. Octob. iam enim lucistit. ibi loquetur, praeter Antium t Favonium liber ne . mo: nam Cato aegrotat. de me nihil timueris: sed tamen promitto nihil. Quid quatis alitide Iudicia, credo. Drusus, Scaurus non secilla videntur. tres candidati fore rei putabantur, Domitius a Memmio, Melsala a Q Pomptio Ruso, Scaurus oriarii. aut a
L. Caesare. Quid poteris, inquies, pro iis dicere3 Ne vivam, si scio. In illis quidem ui
bus libris, quos tu dilaudas, nihil reperio. Nunc, ut opinionem habeas rerum, serendum ea. Quaeris, ego me ut gesserim 3 Constanter & libere. Quid ille, inquies, ut so . rebat Humaniter, meaeque dignitatis, quoad inibi satisiactum esset, habendam sibi rationem putabat. Quomodo ergo absolutus3 omnino P O P Π A P. T MNA a cusa torum incredibilis infantia, id est L. Lentuli, L. F. quem femunt omnes praeuaric
tum: deinde Pompeii mira contentio, iudicum sordes. astam en x x x i condemnarunt, x XX viii. absoluerunt. iudicia reliqua impcndent. nondum cst plane expediatus. Dice Tu ergo haec quomodo sers 3 Belle mehercule,& in eo me valde amo. Ami-samus mi Pomponi non omnem modo succum ac sanguinem, sed eti in colorem de
speciem pristinam ciuitatis. nulla est Respub. quae delectet, in qua acquiestam. Idne igitur inquies facile sers3 Id ipsum. recordor enim quam bella paulispcr nobis gubernantibus ciuitas fuerit quae mihi gratia relata sit: nullus dolor me angit. unum omnia
posse, disrumpuntur ii, qui me aliquid posse doluerunt. multa mihi dant solatia . nec
tame ego de meo statu demigro: qusque vita maxime est ad naturam, ad eam me re- sero, & litera p& studia nostra: dicedi laborem delectatione oratoria consolor. domus me,& rura nostra desectarit. non recordor, unde cecid crim, sed unde surrexerim. Fratrem mecu & te si habebo, per me illa pedibus trahuntur. vobis pos sum. locus ille animi nostri, stomachus ubi habitabat olim, concaluit. priuata mod &domestica nos delectant. miram securitate videbis: cuius plurima mehercule partes sint in tuo reditu. nemo enim in terris est mihi tam consentientibus sensibus. sed accipe alia. Res fluit ad Interregnum, & est non nullus odor Dictaturae. sermo quidem multus, qui etiam Gabinium apud timidos iudices adiuuit. Candidati consulares omnes rei ambitus. Accedit etiam Gabinius: quem P. Sulla non dubitans, quin usoris esset, postularat contradicente & nihil obtinente Torquato. sed omnes absoluentur, nec posthac quisquam damnabitur, nisi qui hominem occiderit. Hoc tamen agitur seuerius. itaquc iudicia calent. M. Fulvius Nobilior condemnatus est. multi alii urbani ne respondent quidem. Quid aliud noui &tame absoluto Gabinio. stomachantes alii iudices, hora post, Antiochum Gabinium nescio quem solidis pectoribus
libertum accensum Gabinii lege Papia condemnari t. itaque dixit statim reus laesae maiestatis OΥCO IMPICA φIHI. Potinus vult ad iiii. Non. Nouemb. trium- . phare. huic obviam Cato & Seruilius Praei.,apcrte, & Mutius Trib. negant enim latum de imperio: Si est latum hercule insulse. sed erit cum Pontino Appius c o s.Cato tamen affirmat, se uiuo illum non triumphare . id ego puto, ut multa eiusdem, ad
nihil recasurum. Appius sine lege suo sumptu in Ciliciam cogitat. Ab Quinto fia .itre & a Caesare accepi ad i x. Calend. Nouemb. literas consecta Britannia, obsidibus acceptis, nulla praeda, imperata tamen pecunia) datas a litoribus Britanniae, proximo: ad v i. Calend. Octob. exercitum Britannia reportabant. Q ilius erat iam ad Caesarem prosectus. Tuai aut amor in te est noster ac tuorum, aut ulla veritas, aut si etiam sapis, ac frui tuis comodis cogitas, aduentare & prope adesse iam debes. Non mehercule aequo animo te careo. te aute quid mirum, qui Dionysium tantopere desiderem quem quidem abs te, Cum dies venerit, & ego & Cicero meus flagitabit. abs te proximas literas habebam, Epheso,ad v. Id. Sext. datas. Vale.
296쪽
es Ex ΡEc TATA s mihi tuas literas. ὁ gratum aduenturri. o constantiam promis
3 si,&sdem miram. o nauigationcm amandam, quam mehercule ego valde timebam,
recordans superioris tuae transmissionis. Sed, nisi fallor, citius te quam scribis, videbo. credo enim te putasse tuas mulieres in Apulia esse: quod cum secus erit, quid te Apulia moreture nam Vestorio dandi sunt dies, & ille Latinus et Gnati ex interuallo regusta-- dus. quin tu huc aduolas,& inuisis illius nostrae Reipub. Germanae. putaui de numis ante comitia tributim uno loco diuisis palam: inde ab lutum Gabinium: detur, esse valiturum. De Messala quod quaeris: quid scribam, nescio: nunquam vidi tam pares
candidatos. Messalae copias nosti. Scaurum Triarius reum secit. si quaeris, nulla est magnopere commota et: α . sed tamen habet AEdilitas eius memoriam non ingratam,& est pondus apud rusticos in patris memoriam. reliqui duo plebeii sic exequanso tur, ut Domitius valeat amicis, adiuuetur tamen non gratissimo munere: Memmius. Caesaris commendetur militibus, Pompeii Gallia nitatur. quibus si non valuerit, putant sere aliquem, qui comitia in aduentum Caesaris detrudati, Catone praesertim absoluto. Paccianae epistolae respondi. cognosce caetera. Ex fratris literis incredibilia quaedam de Caesaris in me amore cognoui, eaque sint ipsius Caesaris uberrimis literis confirmata. Britannici belli exitus expectatur. constat enim aditus insulae esse munitos mirificis molibus: etiam illud iam cognitum est, neque argenti scrupulum esse ullum in illa insula, neque ullam spem praedae, nisi ex mancipiis: ex quibus nullos puto te literis aut musicis eruditos expectare. Paulus in medio foro Basilicam iam pene texuit iisdem antiquis columnis. illam autem quam locauit, facit magnificetissimam.
Quid quaerisε nihil gratius illo monimento, nihil gloriosius. Itaque Caesaris amicis medico, & Oppium) disrumparis licet, monimentum illud, quod tu tollere laudibus so-o lebas, ut serum laxaremus, de usque ad atrium Libertatis explicaremus, contempsi mus sexcenties iis . cum priuatis non poterat transigi minore pecunia. Efficiemus rem
gloriosissimam. nam in campo Martio septa Tribunitiis comitiis marmorea sumus,&tecta facturi: eaque cingemus excelsa porticu, ut mille passitum conficiatur. simul adiungetur huic operi villa etiam publica. Dicis, Quid mihi hoc monime tum proderiti Ad quid laboramus res Romanas 3 non enim te puto de lustro, quod iam desperatum est, aut de iudiciis, quae lege Plotia sat quaerere. Nunc te obiurgari patere, si iure:scimbis enim in ea epistola,quam C. Domitius mihi reddidit Buthroto datam in Asiam tibi eundum esse,te arbitrari. Mihi mehercule nihil videbatur esse, in quo latulum inte esset, Vtrum per procuratores ageres, an per te ipsum, ne toties,& tam loge abesses. Sed si haec mallem integra re tecum egisse. prosecto enim aliquid egissem. nunc reprimam susceptam obiurgationem: utinam valeat ad celeritatem reditus tui. Ego ad te propterea minus saepe scribo, quod certum non habeo ubi sis, aut ubi suturus sis. huic ta- me nescio cui, quod videbatur is te visurus esse, putaui dandas esse literas. Tu quoniam iturum te in Asiam esse putas, ad quae tempora te expecte, facias me certiorem velim,& de Eutychide quid egeris. Vale.
P v T o te existimare me non oblitum consuetudinis & instituti mei rarius ad te scribere, quam soleba . sed cum loca & itinera tua nihil habere certi video, neque in Epei-rum, neque Athenas, neque in Asia, neque cuiquam, nisi ad te ipsi ina proficiscenti dediliteras. neque enim sunt epistolae nostrae, quae si perlatae non sint, nihil ea res nos offen- ,, sura sit quae tantum habent mysterioru ut eas ne librariis quidem sere committamus.' Lepidum quo excidat. Consules flagrant infamia, quod C. Memmius candidatus pactionem in Senatu recitauit, quam ipse, suus copetitor Domitius cum Consulibus secisset,ut ambobus. quadrinona Consulibus daret, si essent ipsi Consules facti: nisi treis Augures dedissent,qui se assitisse dicerent, cum lex Curiata serretur,quae lata non esset: T. iii.
297쪽
S duos consulares, qui se dicerent in ornandis prouinciis cosularibus scribendo assuis
se, cum omnino ne Senatus quide affuissct. Haec pactio non verbis sed nominibus &perscriptionibus, multoru tabulis cum esse facta diceretur, prolata a Memmio est, iam minibus inductis authore Popeio. hic Appius erat idem: nihil sane iacturae. corruerat alter,& plane inqua iacebat. Memmius autem dirempta coitione, inuito Caluino, plane refrixerat,& eo magis nunc cocitare Dictaturam,iauere iustitio,& omnium rerum licentiae. Perspice aequitate animi mei,& ludu,& conleptionem Seleucianae prouin- ucis meam hercule cum Caesare suauissimam coniunctionem. haec enim me una ex
hoc naufragio tabula delectat. qui quidem Quintum meum, tuumque dii boni que- admodum tractat honore, lignitate, gratia: no secus, ac si ego essem imperator. hibernam legionem eligendi optio delata Comodum, ut ad me scribit. Hunc tu non ameu . Quem igitur istorum Sed heus tu, scripseram ne tibi me esse legatum Pompeioρ&c tra urbem quidem sere ex Idib. Ianρ visum est hoc mihi ad multa quadrare. Sed quid pluraξ coram sopinori reliqua: ut tu tamen aliquid expectes. Dionysio plurimam si lutem:cui quidem ego non modo seruaui,sed etiam aedificaui locum. Quid quaerissae
summam laetitiam meam, quam ex tuo reditu capio, magnus ex illius adiiciatu cumulus accedit. Quo die ad me venies, si me amas, apud me cum tuis maneas. Vale.
M. TVLLII CICERONIS E PIsTO LAR v M AD
G o vero & tuum in discessu vidi animii, & meo sum ipse testis. quoi magis erit tibi vide lum, nequid noui decernatur,ut hoc nostrum desiderium ne plus sit annuum. De Annio Saturnino curasti probe. De siticiando vero te rogo, quoad eris Romae, tu ut satisdes. &sunt aliquot satisdationes secundum macipium in his&Memmianorum praediorum vel Atilianorum. De Oppio factum est, ut volui,&maxime quod oce c. aperuisti: quae quide ego utique vel versura facta solui volo, ne extrema exactio nostroru nominum expectetur. Nunc venio ad transuersum illum extremae epistolae tuae versiculum, in quo me admones de sorore. quae res se sic habet. Vt veni in Arpinum, cum ad me stater. venisset, in primis nobis sermo. Isque multus de te fuit. ex quo ego veni ad ea quae sueramus ego & tu inter nos de sorore in Tusculano locuti: nihil tam vidi mite, nihil tam placatum, quam tum meus frater erat in sororem tuam: ut etiam siqua suerat ex ratione sumpta offensio, non appareret. illo sici die. Postridie ex Arpinati profecti sumus. ut in Arcano Quintus maneret, dies secit. ego Aquini: sed prandimus in Arcano. nosti hunc sendum. quo ut venimus, humanissime Quintus, Pomponia, inquit, tu invita ira ulieres, ego acciuero pueros. nihil potuit, mihi quidem ut visum est, dulcius, sitque cum vcrbis, tum etiam animo ac vultu. At illa audientibus nobis, Ego sum, inquit hic hospita. Id autem exeo, Vt opinor quia antecesserat Statius,ut prandiu nobis videret. Tum Quintus, En inquit mihi, haec ego patior quotidie. Dices, Quid quaeso, istuc crati Magnum: itaque me ipsum commouerat, sic absurde & aspere, verbis vultuque respoderat. dissimulaui dolens. discubuimus omnes praeter illam : cui tamen Quintus de mensa misit:illa reiecit. Quid multas nihil meo fratre lenius, nihil asperius tua sorore mihi visum est:& multa praetereo, quae tum s
mihi maiore stomacho, quam ipsi Quinto fuerunt. Ego inde A uinum. intus in
Arcano remansit, & Aquinum ad me postridie mane venit, mihique narrauit, nec se
cum illam dormire voluisse, &, cum discessiira esset, fuisse eiusmodi, qualem ego vidissem. Quid quaerist vel ipsi hoc dicas Eccti humanitatem ei meo iudicio illo die es
298쪽
suisse. Haec ad te scripsi fortasse pluribus, quam necesse suit, ut videres tuas quoque esse parteis instituendi & monendi. Reliquum est, ut ante quam prosciscare, mandata nostra exhaurias scribas ad me omnia, Pontinum extrudas. Cum prosectus eris, cures ut ictam sic habeas nihil mehercule te mihi nec charius esse, nec suauius. A. Torquatum amantissime dimisi Minturnis optimum virum, cui me ad te scripsisse aliquid, in sermone significes velim. Vale.
A D v i .ld. Maias clim has daba literas, cx Pompeiano proficiscebar, ut eo die mane rem in Trebulano apud Pontium . deinde cogitaba sine ulla mora iusta itinera sacere. In Cumano cu essem, vcnit ad me quod misi pergratum suit noster Horrcsius: cui deposcenti mea madata, caetera uniuerse mandaui, illud proprie, ne pateretur,quantum esset in ipso, prorogari nobis prouincias. in quo cum tu velim confirmes, gratum que mihi fecisse dicas quod & venerit ad me,& hoc mihi, praetereaq; siquid opus es set, promiserit. confirmaui ad eam causam etiam Furnium nostrum, quem ad annum Tribu num pl. videbam fore. Habuimus in Cumano quasi pusillam Romam: tanta erat in his locis multitudo: cum interim Rufio noster, quod se a Vestorio obseruari videbat,
stratagemate hominem percussit. nam ad me non accessit. Itanet cum Hortesius veni- retin infirmus,&' tam longe Hortensius: cum maxima praetcrea multitudo, ille non ve, nitr Non inquam. Non vidisti igitur hominem, inquiest Qui potui no videre, cum per emporium Puteolanorum iter faceremtin quo illum, agentem aliquid credo, silutauii post etiam iussi valere, cum me e Pansae villa, nunquid vellcm, rogasset. Hunc homine parum gratum quisquam putetiaut non in eo ipso laudandum, quini audiri non labo rarit Sed redeo ad illud. Noli putare mihi aliam consolatione esse huius ingentis motalestiae, nisi quod spero non longiorem annua sore .Hoc me ita velle multi non credunt ex consuetudine aliorum. tu qui scis, omnem diligentiam adhibebis, tum scilicet. cum id agi debebit.Cum ex Epciro redieris de Repub. scribas ad me velim,siquid erit, quod ' operiare. nondum enim satis huc erat allatum, quo modo Caesar ferret de authoritateo perscripta: eratque rumor de Transpadanis, eos iussos o I I.Viros creare. quod si ita est, magnos motus timeo. sed aliquid ex Pompeio sciam. Vale.
A D v I. Id. Maias veni in Trebulanum ad Pontium. ibi mihi tuae literae binae redditae sunt tertio abs te die .codem autem ex Pompeiano Philotimo dedera ad te literas . nec vero nunc erat sane quid scribere. Qui de Rc p. rumores, scribe quaeso cin oppidis enim summum video timorem .sed multa inania. quid de iis cogites,& quando scire velim. Ad quas literas tibi rescribi velis nescio. nullas enim adhuc acceperam, praeter quae mihi binae semel in Trcbulano redditae sunt. quarum alterae edictum P. Licinii habe bant serant autem Non. Maiis datae)alterae rescriptae ad meas Minturnenses. quam vereor, ne quid sucrit in iis, quas no accepi, quibus rescribi vis. Apud Lenturium ponam te in gratiam. Dionysius nobis cordi est. Nicanor tuus operam mihi dat egregiam. iam deest quid scribam,&lucet. Beneuenti cogitabam hodie. nostra continentia de diligentia faciemus satis. A Pontio, ex Trebulano, ad v. Id.Maii.
BENEVENT ubi veni ad v. Id. Maii. ibi accepi eas literas, quas tu superioribus literis significaueras te dedisse. ad quas ego ipso co die dederam ex Trebulano a Pontio. ac binas quidem tuas Beneuenti accepi. quarum alteras Fesulanus multo mane mihi dedit, alteras scriba Tullius. Gratissima est mihi tua cura de illo meo primo & mari-- mo mandato, sed tua prosectio spem meam debilitat . ac ne ille illua quidem labat. non quo, sed inopia cogimur eo contenti esse. De illo altero, quem scribis tibi visumsesse non alienum, vereor adduci,ut nostris possit &tuis δυσδίαρνμπ α ς νίου esse,&quide summe facilis. sed tu aberis, & me absente rei habebis rationem meae. na posset T. iiii.
299쪽
S duos consulares, qui se dicerent in ornandis prouinciis cosularibus scribendo assuis se, clim omnino ne Senatus quide affuisset. Haec pactio non verbis, sed nominibus ti
perscriptionibus, multoru tabulis cum esse facta diceretur, prolata a Memmio est, nominibus inductis authore Popeio. hic Appius erat idem : nihil sane iacturae. corruerat alter,& plane inqua iacebat. Memmius autem dirempta coitione, inuito Caluino, plane refrixerat,& eo magis nunc cocitare Dictaturam,fauere iustitio,& omnium rerum licentiae. Perspice aequitate animi mei,& ludia,& conleptionem Seleucianae prouin uciae,& meam hercule cum Caesare suauissimam coniunctionem. haec enim me una ex
hoc naufragio tabula delectat. qui quidem Quintum meum tuumque dii boniὶque- admoduin tractat honore, lignitate, gratia: no secus, ac si ego essem imperator. hibernam legionem eligendi optio delata Comodum, ut ad me scribit. Hunc tu non amest. Quem igitur istorum ρ Sed heus tu, scripseram ne tibi me esse legatum Pompeio3&extra urbem quidem fore ex Idib. Ian visum est hoc mihi ad multa quadrare. Sed quid plurae coram sopinor) reliqua:ut tu tamen aliquid expectes. Dionysio plurimam si lutem: cui quidem ego non modo seruaui, sed etiam aedificaui locum. Quid quaeris ad
summam laetitiam meam,quam ex tuo reditu capio, magnus ex illius aduentu cumulus accedit. Quo die ad me ventcs,si me amas, apud me cum tuis maneas. Vale.
c o vero & tuum in discessu vidi animii, & meo sum ipse testis. quoi magis erit tibi vide dum nequid noui deccrnatur,ut hoc nostrum desiderium ne plus sit annuum. De Annio Saturnino curasti probe. De satisdando vero te rogo, quoad cris Romae, tu ut satisdes. &sunt aliquot satisdationes secundum macipium in his & Memmianorum praediorum vel Atilianorum. De Oppio factum est, ut volui, di maxime quod D c cc. aperuisti: quae quide ego utique Vci versura facta solui volo, ne extrema exactio nostroru nominum expectetur. Nunc venio ad transuersum illum extremae epistolae tuae versiculum, in quo me admones de sorore. quae res se sic habet. Vt veni in Arpinum, cum ad me frater. venisset, in primis nobis sermo, Isque multus de te fuit. ex quo ego veni ad ea quae fueramus ego & tu inter nos de sorore in Tuscua lano locuti: nihil tam vidi mite nihil tam placatum, quam tum meus frater erat in sororem tuam : ut etiam siqua fuerat ex ratione sum pia offensio, non appareret. illo scidie. Postridie ex Arpinati profecti sumus. ut in Arcano Quintus maneret, dics secit. ego Aquini: sed prandimus in Arcano. nosti hunc fundum. quo ut venimus, humanissime Quintus, Pomponia, inquit, tu in uita mulieres, ego acciuero pueros. nihil potuit, mihi quidem ut istam est, dulcius, Idque cum Verbis, tum etiam animo ac vultu. At illa audientibus nobis Ego sum, inquit, hic hospita.Id autem ex eo, ut opinor quod antecesserat Statius, ut prandiu nobis videret. Tum Quintus, En, inquit mihi haec ego patior quotidie. Dices, Quid quaeso, istuc erate Magnum : itaqlle me ipsum commouerat, sic absurde & aspere, verbis vultuque respoderat. dissimulaui dolens. discubuimus omnes praeter illam: cui tamen Quintus de mensa misit: illa reiecit. Qia id multas nihil meo statre lenius, nihil asperius tua sorore mihi visum est: εἰ multa praetereo, quae tum smihi maiore stomacho, quam ipsi Quinto fuerunt. Ego inde Aquinum. Quintus in Arcano remansit, δἰ Aquinum ad me postridie mane venit, mihique narrauit, nec sc- cum illam dormire voluisse, 6e, cum discessura esset, suisse eiusmodi, qualem ego vi
dissem. Quid quaerist vel ipsi hoc dicas licet, humanitatem ei meo iudicio illo die de-
300쪽
suisse. Haec ad te scripsi fortasse pluribus, quam necesse suit, ut videres tuas quoque esse
parteis instituendi S monendi. Reliquum est, ut ante quam proliciscare, mandata nostra exhaurias, scribas ad me omnia, Pontinum extrudas. Cum prosectus eris, cures ut sciam. sic habeas nihil mehercule te mihi nec chartus csse,nec suauius. A. Torquatum amantissime dimisi Minturnis, optimum virum, cui me ad te scripsisse aliquid, in sermone significes velim. Vale.
A D v I. id. Maias cum has daba literas, ex Pompeiano proficiscebar, ut eo die mane rem in Trebulano apud Pontium. dcinde cogitabas me ulla mora iusta itinera facere. In Cumano cu essem,venit ad me quod mihi pcrgratum sui noster Hortesius: cui deposcenti mea madata, caetera uniuerse mandaui, illud proprie, ne pateretur quantum esset in ipso, prorogari nobis prouincias. in quo cum tu velim confirmes, gratuinque mihi secisse dicas quod & venerit ad me,& hoc mihi, praetereaq; siquid opus esset, promiserit. confirmaui ad eam causam etiam Furnium nostrum, quem ad annum Tribu num pl. videbam fore. Habuimus in Cumano quasi pusillam Romam: tanta erat in his locis multitudo: cum interim Rufio noster, quod se a Vestorio obseruari videbat,
stratagemate hominem percussit. nam ad me non accessit. Itanet cum Hortcsius veniret,& infirmus,& tam longe Hortensius: cum maxima praeterea multitudo, ille non ve, nitρ Non, inquam. Non vidisti igitur hominem inquicst Qui potui no videre, cum per emporium Puteolanorum iter facerem rin quo illum, agentem aliquid credo, salutauit
post etiam iussi valere, cum me e Pansae villa, nunquid vellem, rogasset. Hunc homine parum gratum quisquam puteti aut non in eo ipso laudandum, quod audiri non labo rarit Sed redeo ad illud. Noli putare mihi aliam consolatione esse huius ingentis molestiae, nisi quod spero non longiorem annua sere .Hoc me ita velle multi non credunt ex consuetudine aliorum . tu qui scis, omnem diligentiam adhibcbis, tum scilicet, cum id agi debebit.Cum ex Epetro redieris de Repub. scribas ad me velim siquid erit quod
' Operiare. nondum enim satis huc erat allatum, quo modo Caesar serret de authoritateo perscripta: eratque rumor de Transpadanis, eos iussos III I.Viros creare. quod si ita est; magnos motus timeo. sed aliquid ex Pompeio sciam. Vale.
A D v i. Id. Maias veni in Trebulanum ad Pontium. ibi mihi tuae literae binae redditae sunt tertio abs te die. eodem autem ex Pompeiano Philotimo dedera ad te literas . nec vero nunc crat sane quid scribere. Qui de Re p. rumores, scribe quaeso cin oppidis enim summum video timorem .sed multa inania. quid de iis cogites,& quando scire velim. Ad quas literas tibi rescribi velis nescio. nullas enim adhuc acceperam, praeter quae mihi binae semel in Trebulano redditae sunt. quarum alterae edictum P. Licinii habebant erant autem Non. Maiis datae)alterae rescriptae ad meas Minturnenses. quam vereor, ne quid fuerit απουλα όπρον in iis, quas no accepi, quibus rescribi vis. Apud Lentuplum ponam te in gratiam. Dionysius nobis cordi est. Nicanor tuus operam mihi dat egregiam. iam deest quid scribam,&lucet. Beneuenti cogitabam hodie. nostra continentia & diligentia faciemus satis. A Pontio ex Trebulano, ad v. Id. Maii.
BENEVENTu M veni ad v. Id. Maii. ibi accepi eas literas, quas tu superioribus literis significaueras te dedisse. ad quas ego ipso co die dederam ex Trebulano a Pontio. ac binas quidem tuas Beneuenti accepi. quarum alteras Fesulanus multo mane mihi dedit, alteras scriba Tullius. Gratissima est mihi tua cura de illo meo primo Si maxi- . mo mandato, sed tua prosectio spem meam debilitat . ac ne ille illud quidem labat. non quo, sed inopia cogim ur eo contenti esse. De illo altero, quem scribis tibi visumsesse non alienum, vereor adduci,ut nostris possit & tuis δυσδία γναρ π α ς νίαν esse,&quide summe iacilis. sed tu aberis, & me absente rei habebis rationem meae. na posset T. iiii.