장음표시 사용
271쪽
deatur,atque ut ex legibus Iuliis non dubitant tu rare caeteri. Latererisas existimanarre
die secisse,quia Tribunatum pl. petere destitit ne iuraret. sed de Repub. non libet plura scribere. Displiceo mihi, nec sine summo scribo dolore me tueor, ut oppressomnibus, non demisse:vt tantis rebus gessis parum sortiter. A' Caesare valde liberali ter inuitor in legationem illam, sibi visim Legatus: atque etiam libera legatio voti
causa datur. sed haec & praesidii apud se rorem Pulchelli non habet satis, & a fratris ad
uentu me abiregat: illa & munitior est,& non impedit quo minus adsim,cum velim:&hanc ego teneo, sed usiirum me non puto. neque tamen scit quisquam . non libet sit gere. aveo pugnare. magna sunt hominum studia. sed nihil affirmo. tu haec silebis. De Statio manumisso, & nonullis aliis rebus angor equidem:sed iam prorsus occalui tu, HVellem eso & cuperem, adesses: nec mihi consilium nec consolatio dccsset. sed ita te
ra, ut it inclamaro, aduoles. Vale.
vlvLTA me solicitant, S ex Reipub. tanto motu. & ex his periculis, quae mihi ipsi inreduntur, & sexcenta sunt: scd mihi nil est molestius, quam Statium manumissum
nec meum imperium, ac mitto imperium, no simultatcm meam reuereri salterias nec quid faciam scio : neque tantum est in re,quantus cst sermo. Ego autem ne irasci qui dem possum iis, quos valde amo. tantum doleo, ac mirificc quidem caetera in magnis rebus, minae Clodii, contentionesque, quae mihi proponuntur, modicc me tangunt.
ctenim vel subire eas videor mihi summa cum dignitate vel declinare nulla cum molestia posse. Dices fortasse, Dignitatis αλις tanquam ρυος: saluti, si me amas, consule. Me miseri cur non ades nihil te prosecto praeteriret. ego fortasse τυ Atti . & nimium o --α - αγ. scito nihil unquam suisse tam infame, tam turpe, tam peraeque omnibus generibus, ordinibus, aetatibus offensum, quam hunc statum, qui nunc est: magis mehercule, quam vcllem non mod0 quam putaram. populares isti iam etiam modestos homines sibilare docuerui. Bibulus in caelo est: nec quare, scio: sed ita laudatur, quas unus homo nobis cunctando restituit rem. Pompeius, nostri amores, quod mihi summo dolori est ipse se asilixit. neminem tenet. voluntate an metu iaccessestiis uti, vereor. Ego autem neque pugno cum illa causa propter illam amicitiam: neque approbo, ne omnia improbem, quae antea gessi. Vtor via. populi sensus maxime in theatro &spectaculis perspectus est. nam gladiatoribus qua dominus, qua aduocati libilis coscissi ludis Apollinaribus Diphilus tragoedus in nostrum Pompeium petu- .lanter inuectus est. Nostra miseria tu es Magnus: millies coactus est dicere eadem. Virtutem istam, veniet tempus, cum grauiter gemes: totius theatri clamore dixit. itemque caetera. nam eiusmodi sunt ii versus, uti in tempus ab inimico Pompeii scripti este videantur. Si neque lcges, neque mores cogunt,& caetera, magno cum sic mi-
tu & clamore sunt dicta. Caesar cum venisset mortuo plausu Curio filius est insecutus. huic ita plausum est, ut salua Repub. Pompeio plaudi solcbat. tulit Caesar grauiter. literae Capua ad Pompeium volare dicebantur. inimici erant equitibus qui Curioni stan tes plauserant: hostes omnibus:Rosciae legi, etiam frumentariae minitabantur. sane reserat perturbata .cquidem malueram quod erat susceptum ab illis, silentio transirii sed Vereor ne non liceat. non serunt homines, quod videtur esse tamen serendum. sed estiam Vna vox omnium magis odio firmata, quam praesidio. Noster autem Publius mihi minitatur inimicus est impendet negotium : ad quod tu scilicet aduolabis. V deor mihi nostrum illum consularem exercitum bonorum omnium, ctiam satis bonorum , habere firmissimum. Pompeius significat studium erga me non mediocre. Idem affirmat verbum de me illum non esse facturum. in quo non me ille sallit sed ipse fallitur. Cosconio mortuo, sum in eius locum inuitatus . id erat vocari in locum mortui. Nil me turpius apud homines fuisset: neque vero ad istam ipsam
quicquam alienius . iunt enim illi apud bonos inuidiosi: ego apud improbos meam
272쪽
retinuissem inuidiam, alienam assumpsissem. Caesar me sibi vellet esse legatum. ho-- - nestior haec declinatio periculi. sed ego hoc non repudio. Quid ergo estepugnare malo, nihil tamen certi. iterum dico, Vtinam adesses: sed tame, si erit necesse, arcessemus. O Quid aliud quide hoc, opinor. certi sumus perisse omnia. quid enim αἰκκθαί . tandiu sed haec scripsi properans, & mehercule timide. posthac ad te aut si perfidelem habebo cui dem, scribam plane omnia: aut si obscure scribam tu tamen intelliges in his epistolis me Laelium, te Furium faciam. caetera erunt ἐν α ν ὐπν. Hic Caecilium coliamus & obseruamus diligenter. Edicta Bibuli audio ad te missa. iis ardet dolore & ira noster Pompeius. Vale.
A N i C A T o, ut te velle intellexeram, nullo loco defui. Numestium ex literis tuis studiose scriptis, libenter in amicitiam recepi. Caecilium quibus rebus possum, tueor diligenter. Varro satisiacit nobis. Pompeius amat nos, charosque habet. Credise inquies. Credo: prorsus mihi persuadet. sed qui ut video, pragmatici homines omnibus hi
Ustoricis praeceptis, versibus denique cauere iubent, de vetant credere, alterum facio,vi caueam: alterum,Vt non credam, facere non possum. Clodius adhuc mihi denuntiat periculum. Pompeius affirmat non esse periculum : adiurat: addit etiam se prius o cisurum iri ab co, quam me violatum iri. tractatur res. simul quid erit certi,scribam ad te. sicrit pugnandum arcessam ad societatem laboris. li quies dabitur, ab Amalthea te non commouebo. De Repub. breuiter ad te scribam: iam enim, charta ipsa ne nos prodat,pertim cisto. itaque posthac, si erunt mihi plura ad te scribenda, obseurabo. nunc quidem nouo quodam morbo ciuitas moritur: ut cum omnes ea quae sunt acta improbent, querantur, doleant, varietas in re nulla sit, aperteque loquantur, & iam clare gemant: tamen medicina nulla afferatur . neque enim resisti sine internecione posse arbitramur: nec videmus, qui finis cedendi, praeter exitium suturus si sit. Bibulus hominum admiratione & beneuolentia in caelo cst. edicta eius & conciones describunt Si legunt. novo quodam genere in summam gloriam venit. popularc nunc nil tam cst, quam odium popularium . haec quo sint eruptura timeo : sed si dispicere quid coepero, scribam ad te apertius. tu si me amas tantum, quantum prosecto amas, expeditus iacito ut sis: si inclamaro, ut accurras. sed do operam,&dabo, ne sit necesse. Quod scripseram, te Furium scripturum: nil necesse est tuum nomen mutare. me faciam Laelium,& te Atticum, neque utar meo chirographo, neque signo, si modo erunt eiusmodi literae, quas in alienum incidere nolim. Diodotus mortuus est: reliquit nobis iis .sortasse centies. Comitia Bibulus cum Archilochio edicto in ante diem x v Calend. Nouemb. distulit. A' Vibio libros accepi. poeta ineptus: nec tamescit nihil,& est non inutilis. describo,& remitto. Vale.
si os Repub. quid ego tibi subtiliterρ tota periit: atque hoc est miserior, quam reliquiosti, quod tum videbatur eiusmodi dominatio ciuit tem opprcssisse, quae iucunda esset
multitudini, bonis autem ita molesta, ut tamen sine pernicie: nunc repente lato in odio est omnibus, ut quorsum cruptura sit, horreamus. nam iracundiam atque intem
perantiam illorum sumus experti, qui Catoni irati omnia perdiderunt. sed ita lenibus uti videbantur venenis, ut posse videremur sine dolore interire. nunc vero sibilis vulgi, sermonibus honestorum, fremitu Italiae, vereor ne exarserint. Equidem sperabam, ut saepe etiam loqui tecum solebam, sic orbem Reipub. esse couersum,ut vix sonitum audire,vix impressam orbitam videre possemus: & suissct ita, si homines transitum tepestatis expectare potuissent: sed cum diu occulte suspirassent, postea iam gemere, ad extremum vero loqui omnes,& clamare coeperunt. Itaque ille amicus noster insolensu infamiae, semper in laude versatus, circunques gloria, deformatus corpore, fractus ani mo, quo se conserat, nescit:progressum praecipitcna,inconstantem reditum videt: bo-
273쪽
nos inimicos habet amprobos ipsos non amicos. ac vide mollitie animi:non tenuit
chrymas, cum illii ante v ii l. Cal. Sext. vidi decdictis Bibuli concionante,qui antea solitus esset iactare se magnificentissime illo in loco, summo cum amore populi, cunctis fauentibus. Vt ille tum humilis videmissus erat: ut ipse etia sibi, non iis solum qui ade rant displicebat. O spectaculii uni Crasso iucundum, teris non itc. nam quia decide- rat ex astris, lapsus potius, quam progressus videbatur. & ut Apellcs si Venerem, aut si Protogenes Ialysum illum suum coeno oblitum videret, magnu, credo, acciperet dolorem: sic ego huc omnibus a me pictum & politum artis coloribus, subito deforma tum non sine magno dolore vidi. quanquam nemo putabat propter Clodianum ne- gotium me illi amicum esse debere. tamen tantus suit amor, ut exhauriri nulla posset iniuria. itaque Archilochia in illum edicta Bibuli populo ita sunt iucunda, ut eum locum, ubi proponuntur, prae multitudine eorum qui lcgunt, tras ire nequeamus: ipsit acerba, ut tabescat dolore:mihi mehercule molesta, quod εἰ eum, quem semper dilexi
nimis excruciant: εἰ timeo, tam vchemens vir, tamque acer in serro, de tam insuctus
contumeliae, ne omni animi impetu, dolori εἰ iracundiae pareat. Bibuli qui sit exitus siturus, nescio. ut nuc res se habet, admirabili gloria est. qui cum comitia in messem Oct. distulisset, quod solet ea res populi voluntatem offendere, putarat Caesar oratione sua posse impelli cocionem, ut iret ad Bibulum. multa cum seditiosissime diceret, vocem exprimere non potuit. Quid quaerist sentiunt se nullam ullius partis voluntatem tenere. eo magis vis nobis est timcnda. Clodius inimicus est nobis. Pompeius confirmat, is eum nil esse facturum contra me. mihi periculosum est credere. ad resistadum me paro. studia sperona e summa habiturum omnium ordinum. te cum ego desidero, tum Vero res ad tempus illud vocat. plurimum cosilii, animi, praesidii denique mihi, si te ad tempus videro, accesserit. Varro satis mihi facit. Pompeius loquitur diuinitus. spero nos aut cum summa gloria, aut certe sine molestia esse discessuros. Tu quid agas, quemadmodum te oblectes,quid cum Sicyoniis egeris, ut sciam cura. Vale.
Q, Axi vellem Romae mansisses. quod egisses prosectὀ, si haec fore putassemus. nam
Pulchellum nostru facillime teneremus, aut certe, quid esset facturus, scire possemus. nuc se res sic habet, volitat, surit, nil habet certi, multis denutiat: quod sors obtulerit, id s acturus videtur . cum videt, quo sit in odio status hic rerum , in eos, qui haec egerunt,
impetum facturus videtur . cum autem rursus opeS εἰ vim exercitus recordatur, conuertit se in nos. nobis autem ipsis tum vim, tum iudicium minatur. cum hoc Pompeius egit, &vt ad me ipse reserebat salium enim habeo neminem testem in vehementer egit, cum diceret, in summa se perfidiae de sceleris infamia fore, si mihi periculum crearetur ab eo, quem ipse armasset, quem plebeium fieri passus esset: sed fidem recepisse sibi δ: ipsum de Appium de me, hanc si ille non seruaret, ita laturu ut omnes intelligeret, nihil sibi antiquius amicitia nostra suisse. haec,& in eam sententiam cum multa dixistet, aiebat illum primo sane diu multa contra, ad extremum autem manus dedisse, de affirmasse nil se contra eius voluntatem ess e facturum. sed postea tamen ille non destitit de nobis asperrime loqui. quod si non faceret, tamen ei nihil credere- umus, atque omnia, sicut facimus, pararemus. Nunc ita nos gerimus, ut in dies sin gulos de studia in nos hominum, de opes nostrae augeantur. Rempub. nulla ex parte attingimus. in causis, atque in illa opera nostra forensi, summa industria versamur.
quod egregier non modo iis qui utuntur opera, sed etiam in vulgus gratum esse sentimus. domus celebratur: occurritur: renouatur memoria Consulatus: studia signiscantur: in eam spem adducimur,ut nobis ca cotentio, quae impendet, interdum non siigienda videatur. nunc mihi de consiliis opus cst tuis, de amore, &fide. quare advola. expedita mihi erunt omnia, si te habebo . Multa per Varronem nostrum agi possunt, quae te urgente crunt firmiora: multa ab ipso Publio elici, multa cognosci, quae
274쪽
tibi occulta esse non poterunt: multa etiam, sed absurdum est singula explicare, cumia ego te requira ad omnia. unum illud tibi persuadeas velim, omnia mihi sore explicata si te videro. sed totum est in eo, si ante quam ilic ineat magistratu. puto per Pompeium Crassio urgente, si tu aderis qui per βοα λ. ex ipso intelligere possis, qua fide ab illis agatur, nos aut sine molestia, aut certe sine errore suturos precibus nostris & cohortatione non indiges. quid mea voluntas, quid tempus, quid rei magnitudo postulet, intelligis. De Repub. nihil habeo ad te scribere, nisi summum odium omnium hominum in eos qui tenent omnia: mutationis tamen spes nulla. sed quod facile sentias, taedctipsum Pompeium, vehementerque poenitet. non prouideo satis, quem exitum futurum putem. sed certo videntur haec aliquo eruptura. Libros Alexandri, negligentis hominis & non boni poetae, sed tamen non inutilis, tibi remis. Numerium Numestium libenter accepi in amicitiam,& hominem grauem,& prudelem,& dignum
sy tua commendatione cognoui. Vale.
NVNDAM ante arbitror te epistolam meam legisse, nisi mea manu scriptam. ex eo colligere poteris, quanta occupatione distinear. nam cum vacui temporis nil haberem, & cum recreandae voculae causa necesse esset mihi ambulare, haec dictaui ambulans . Primum igitur illud te scire volo, Sampsiceramum nostrum amicum Vche- meter sui status poenitere, restituique in eum locum cupere, ex quo dccidit, doloremque suum impertire nobis, & medicinam interdum aperte quaerere, quam ego pos tum inuenire nullam : deinde omnes illius partis authores ac socios nullo aduersario
consenescere: consensionem uniuersorum nec voluntate, nec sermone maiorem via -
quam suisse. Nos aute snam id te scire cupere certo scio) publicis consiliis nullis intersumus, totosque nos ad forensem operam, laboremque contulimus. ex quo,quod facile intelligi possit, in multa commemoratione earum rerum, quas gessimus, dcsde-ru ueveriamur. sed nostri consanguinctis non mediocres terrores iacit atque denuntiat,& Sampsiceramo negat, caeteris prae se fert,& ostentat. Quamobrem si me amas tantum, quantum profecto amas: si dormis, expergiscere: si stas, ingredere: si ingrederis, curre: li curris, advola. credibile non est, quantum ego in contiliis & prudentia tua, quodque maximum est, quantum in amore & fide ponam . magnitudo rei longam orationem fortasse desiderat: coniunctio verὁ nostrorum animorum brcuitate contenta est. permagni nostra interest,ic si comitiis non potueris, at declarato illo, esse Romae. Cura Vt valeaS.
A s Numestio literas dedi, sic te his euocabam, ut nihil acrius neque incitatius fieri posset . ad illam celeritatem adde etiam squid potes, ac ne sis perturbatus . noui enim te,&non ignoro, quam si amor omnis selicitus atquc anxius. sed res est, ut spero, non tam exitu molesta quam auditu. Vectius ille ille noster index, Caesari ut per spicimus, pollicitus est, sese curaturum, ut in aliquam suspicionem facinoris Curio filius adduceretur. Itaque ins nuatus in familiaritatem adolescentis,& cum eo, vires indicat, saepe congressus, rem in eum locum deduxit, ut dicerct sibi certum esse cum suis seruis in Pompeium impetum facere, eumque occidere. Hoc Curio ad patrc detulit, ille ad Pompeium. Res delata ad Senatum est. introductus Vectius, primo negabat se unquam cum Curione restitisse, neque id sane diu. nam statim fidem publicani postulauit. reclamatum est. tum exposuit manum fuisse iuuentutis duce Curione, in qua
Paulus initio fuisset, Si Cn. Cepio hic Brutus, & Lentulus Flaminis filius costio patre: postea C. Septimium scribam Bibuli pugionem sibi a Bibulo attulisse. quod totum irrisum est: Vectio pugionem defuisse nisi ei Consul dedisset. eoque magis id eiectum
est,quod adi iii. Id. Maii Bibulus Pornpeium secerat certiorem vi caueret insidias in
quo ei Pompeius gratias egerat. introductus Curio filius,dixit ad ea quae Vectius dixe-
275쪽
Iat, maximcque in eo tum quidem Vectius est reprehensus, quod dixerat adolescen rum consilium, ut in foro cum gladiatoribus Gabinii Pompeium adorirentur, in eo principem Paulum suisse, quem constabat eo tempore in Macedonia suisse. st s. c. vi Vectius,quod consessus esset se cum telo fuisse, in vincula coniiceretur: qui eum embsisset, contra Rempub. esse facturii. Res erat in ea opinione, ut putarent id csse actum ut Vectius in sero cum pugione,& item serui eius comprehenderentur cum telis: te si inde ille se diceret indicaturum. idque ita actum esset, nisi Curiones rem anic ad Pompeium detulissent. tum s. c. in concione recitatum est. Postero autem die Caesar, is qui Olim Praetor clim esset, Iatulum ex inseriore loco iusserat dicere, Vectium in Ro stra produxit, cumque in eo loco constituit, quόBibulo cos. aspirare non liceret. hic ille omnia quae voluit, de Repub. dixit, ut qui illuc factus, institutusque venisset. pr anum Cepionem de oratione sua sustulit,quem in Senatu acerrime nominarat:Wappareret noctem & nocturnam deprecationem intercessisse. deinde 'vos in Senatu ne tenuissima quidem suspicione attigerat, eos nominauit: Lucullum, a quo solitum esse ad se mitti C. Fannium, illum qui in P. Clodium subscripserat: L. Domitium, cuius domum constitutam suisse,unde eruptio fieret, me non nominauit:sed dixit, cosularem disertum, vicinum Costili, sibi dixisse, Ahalam Seruilium aliquem, aut etiam Brutum hopus esse reperiri. Addidit ad extremum, cum iam dimissa concione reuocatus a V tinio fuisset, se audisse a Curione, his de rebus coscium csse Pisonem generum meum,& M. Laterensem. nunc reus erat apud Crassiim diuitem de vi: & cum esset damnatus erat iudicium postulaturus:quod ii impetrasset, iudicia fore videbantur. ea nos, utpote qui nihil contemnere solemus, non pertimescebamus. hominum quidem summa erga nos studia lignificabantur: sed prorsus vitae taedet, ita sunt om nia omnium miseriarum plenissima. modo caedem timueramus, quam oratio sortissimi senis QEConsi dii disculserat: ea quam quotidie timere potueramus, subito exorta est. Quid quaesis nil me infortunatius,& Catulo, cum splendore vitae, tum hoc tempore. nos tamen in his etiam miseriis erecto animo,& minime perturbato sumus, honestissimeque dignitatem nostram, S magna cura tuemur. Pompeius de Clodio iubet nos esse sine cu-ι, ra, & summam in nos beneuolentiam omni ratione significat. te habere consiliorum authorem, licitudinum socium, omni in cogitatione coniunctum cupio. Quare Numestio mandaui, tecum vi ageret, item atque eo, si potest, acrius te rogo, ut plane ad nos aduoles. respiraro, si te videro. Vale.
C v'M aliquem apud te laudaro tuorum familiarium, volam illum scire ex te me i4 secisse, ut nuper me scis scripsisse ad te de Varronis erga me officio, te ad me rescripsisse eam rem summae tibi voluptati esse. sed ego mallem ad illum scripsisses mihi illum
satisfacere. mirabiliter enim moratus est, sicut nosti, ουίν. nos tenemus praeceptum illud τυ κρατουν ν. At hcrcule alter tuus familiaris Hortensius quam plena, manu, quam ingenue, quam ornate nostras laudes in astra sustulit, cum de Flacci prae tura, & de illo tempore Allobrogum diceret. sic habeto, nec amantius, nec honorificentius, nec copiosius potuisse dici. ei te hoc scribere a me tibi esse missum sane volo. sed quid tu scribas, quem iam ego venire atque adesse arbitrortita enim egi tecum superioribus literis.valde te expecto, valde desidero: neque ego magis quam ipsa res, &tempus poscit his de negotiis quid scribam ad te,nisi idem quod saepe ρ Repub. nil desperatius: his quorum opera, nihil maiore odio. Nos vr Opinio, δἰ spes,& coniectura nostra sert, firmissima beneuolentia hominum muniti sumus. quare aduola, aut expedies nos omni molestia, aut eris particeps. Ideo sum breuior,quod, Vt spero, coram breui conserre,quae volumus,licebit. Vale.
276쪽
v M antea maxime nostra interesse arbitrabar,te esse nobiscu: tum vero ut legi rogatione, intellexi ad iter,quod constitui, nil milii optatius cadere posse,quam ut tu me quaprina sim consequare,ut cum ex Italia profecti essemus, siue per Epetrii iter esset secludum, tuo, tuorumque praesidio uteremur: sue aliud quid agendii cilci, certum consilium de tua sentetia capere possemus. Quamobrem te oro, des operam ut me statim cosequare.sacilius potes, quoniam de prouincia Macedonia perlata lex est. pluribus verbis tecum agerem, nisi pro me apud ic res ipsa loquerctur. Vale.
i TiNERis nostri causa fuit, quod non habebam locum, ubi pro meo iure diutius esse possem, quam in fundo Siccae, praesertim nodum rogatione correcta. & simul intelligebam, ex eo loco,si iter haberem, posse me Brundusium referre: sine te aute non esse nobis illas parteis tenendas propter Antronium. Nunc, ut ad te antea scripsi, si ad nos veneris, consilium totius rei capiemus. iter esse molestum scio: sed tota calamitas omneis molestias habet. Plura scribere non possum, ita sum animo perculso & abiecto. Cura ut valeas.D. v i. Id. April. Naryci Locridis.
v τ i N A M illum diem videam, cum tibi agam gratias, quod me viuere coegisti. a huc quidem valde me poenitet. sed te oro, ut ad me Vibonem statim venias, quo ego multis de causis conuerti iter meum. sed eo si veneris, de toto itinere ac fuga mea consilium capere potero. si id non seceris, mirabor. sed confido te esse facturum. Vale.
3 Μ I s E R I AE nostrae potius velim,quam inconstantiae tribuas, quod a Vibone, quo te arcessebamus, subitὁ discessimus. allata est enim nobis rogatio de pernicie mea: in qua quod consectum esse audieramus, erat huiusmodi, ut mihi ultra quadringenta millia liceret esse. illo cum peruenire non liceret, statim iter Brundusium versus contuli a te diem rogationis, ne & Sicca, apud quem eram periret, & quod Melitae esse non licebat. Nunc tu propera ut nos consequare, si modo recipiemur. adhuc inuitamur beniagne:sed quod superest, timemus. Me mi Poponi valde poenitet vivere. qua in re apud me tu plurimum valuisti. sed haec coram. fac modo ut venias. Vale.
' TERENT 1 A tibi de saepe, & maximas gratias agit. id est mihi gratissimum. ego via uo miserrimus,& maximo dolore conficior. Ad te quid scribam, nescio. si enim es Romae, iam me assequi non potes sin es in via, cum eris me assecutus, coram agemus quae erunt agenda. tantum te oro,ut quoniam me ipsum semper amast eodem amore sis: ego enim idem sum. Inimici mei mea mihi, non me ipsum ademerunt. Cura ut valeas. v III. Id. Apr. Thurii.
NON fuerat mihi dubiti. quin te Tarenti aut Brundusii visurus essemudque ad multa pertinuit, in eis, ut & in Epetro consisteremus.& de reliquis rebus tuo consilio uteremur. quoniam id non contigit, erit hoc quoque in magno numero nostrorum malorum. Nobis iter est in Asiam, maxime Cyzicum. tibi meos commendo. me vix, mi- 1 fereque sustento. Vale. D. x iii l. Calend. Maii, Tarenti.
BRvNDv si ubi veni ad Calend. Maias. eo die pueri tui mihi a te literas reddide-
277쪽
runt: & alii pueri post diem tertium eius diei literas alias attulerunt. Quod me roga,& hortaris ut apud te in Epetro sim: volutas tua mihi valde grata est, εἰ minime noli ει consilium mihi quidem optatum, si liceret ibi omne tempus consumere sodi enim celebritatem fugio homines, lucem aspicere vix possum: ellet mihi ista solitudo, prae sertim tam familiari in loco non amara sed itineris causa, Vt diuertar, primum est de uium, deinde ab Antronio de caeteris quatridui: deinde sine te . nam castellum. muni tum habitati mihi prodesset, transeunti non esset necessariu. Quod si audercini Athe nas peterem. sane ita cadebat. vi vellem. nunc & nostri hostes ibi sunt,& te non habe ιmus :& veremur ne interpretentur, illud quoque oppidum ab Italia non satis abesse nec scribis, quam ad diem te expectemus. Quod me ad vitam vocas: unum cilicis Vt Inae manus abstineam: alterum non potes, Ut me non nostri consilii utique poeniatear. quid enim est quod me retineat, praesertim si spes ea non est, quae nos proficisce tes prosequebatur Non faciam ut enumerem miserias omncs, in quas incidi per sum
mam iniuriam & scelus non tam inimicorum meoru quam invidorum: ne de meum moerorem exagitem, & te in cundem luctum vocem. hoc confirmo, neminem unquam tanta calamitate esse affectum, nemini mortem magis optanda suisse cuius o
petendae tempus honestissimum praetermissum est. Reliqua tempora non sunt tam ad medicinam, quam ad finem doloris. De Repub. video te colligere omnia quae putes aliquam spem mihi posse afferre mutandarum rerum . quae quanquam exigua sunt ta- , men quoniam placet, expectemus. Tu nihilo minus, si properaris, nos consequere. nam aut accedemus in Epeirum, aut per Candaviam tarde ibimus. dubitationem au tem de Epetro non inconstantia nostra afferebat, sed quod de fratre ubi cum visuri es semus, nesciebamus. quem quide ego nec quomodo visurus, nec ubi dimissurus sim scio. id est maximum de miserrimum mearum omnium miseriarum. Ego εἰ saepius ad te, de plura scriberem, nili mihi dolor meus cum onancis parte is mentis, tum maxime huius generis facultatem ademisset. videre te cupio. Cura ut valeas. Prid. Cale Maii, Brundusii, proficiscens.
sc Ripstae Abi ad te, quas ob causas in Epeirum non essemus prosccti: quo dc Achaia prope esset, plena audacissimorum inimicorum: & cxitus difficiles haberet. iCum inde profici secremur, accessit, cum Dyrrhachii essemus, ut duo nuntii afferrentur: unus, classe fratrcin Epheso Athenas: alter, pedibus per Macedoniam venire. Itaque illi obuiam imisimus Athenas, ut inde Thessalonicam veniret. ipsi processimus. &Thessalonicam ad x. Calend. Iun. venimus . neque de illius itinere quicquam certi habebamus nisi cum ab Epheso ante aliquanto prosech una. Nunc, istic quid agatur, magnopere timeo. quanqua tu alicra epistola scribis Idib. Maiis, audire, sorc ut acrius p stularet: altera, iam esse mitiora. sed haec pridie data, quam illa: quo conturbor magis. Itaque cum incus me moeror quotidianus lacerat de conficii: tum vero haec addita cura vix mihi vitam reliquam facit. sed de nauigatio pcrdissicilis suit: εe ille incertus ubi ego essem, fortas te alium cursum petiuit. nam Phaeto lib. eum non vidit: vento reiectus ab illo in Macedoniam, Pellae mihi praesto suit. Reliqua quam mihi timen , da sint, video. nec quid scribam, habeo: de omnia timeo. nec tam miserum est qui quam , quod no in nostram sortuna cadere videatur. Equidem adhuc miser in maxi mis incis aerumnis &luctibus hoc metu adiecto maneo rhessalonicae suspensus, nec audeo quicquam. Nunc ad ea quae scripsisti. Tryphonem Caecilium non vidi. Sc monem tuum, de Pompeii cognoui ex tuis literis. Motum in Repub. non tantum ego video. quantum tu aut vides,aut ad me consolandum affers. Tigrane enim neglecto, sublata sunt omnia. Varroni me iubes agere gratias: facia: item Hypsaeo. Quoi suades, ne longius discedamus, duin acta mensis Maii ad nos perserantur: puto me
ita esse facturum, sed ubi, nondum statui: atque ita perturbato sum animo de Quin
278쪽
to, ut nihil queam statuere: feci tamen statim te faciam certiorem. Ex epistolarum
in mearum inconstantia, puto te mentis meae motum videre. qui, ein incredibili & sngulari calamitate afflictus sum, tamen non tam est ex miseria, quam ex culpae nostrae recordatione commotus . cuius enim scelere impulsi ac proditi simus, iam profecto vides: atque utinam iam ante vidisses, neque totum animum tuum moerori mecum simul dedisses. Quare, cum me affictum εἰ consectu in luctu audies, existimato me stultitiae meae poenam ferre grauius, quam euenti, quoa ei crediderim quem esse nefarium non putaram. Me & meorum malorum memoria S metus de fratre in scribendo impedit. tu ista omnia vide & guberna. Terentia tibi mayimas gratias agit. literarum exemplum, quas ad Pompeium scripsi misi tibi. Vale. D. m i. Calend. Maii, Thessalonicae.
ti Q y IN Tvs frater cum ex Asia discessisset ante Calend. Maiae & Athenas veni set idibus, valde fuit ei properandum, nequid absens acciperet calamitatis, siquis sorte fuisset qui contentus nostris malis non esset. itaque malui cum properare Romam, quam ad me venire.& simul dicam enim quod verum est, ex quo magnitudinem miseriarum mearum perspicere post is) animum inducere non potui, ut aut illum aman tissimum mei, mollissimo animo, tanto in moerore aspicerem, aut meas miserias luctu alictas, & perditam sortunam illi offerrem, aut ab illo aspici paterer. Atque etiam illud timebam, quod prosecto accidisset, ne a me digredi non posset versabatur mihi tempus illud ante oculos. cum ille aut lictores dimitteret, aut vi euelleretur ex complexu meo. huius acerbitatis euentum altera acerbitate non videndi fratris vitavi. in hunc me casum vos vivenili authores impulistis. itaque mei peccati luo poenas. Quanquam tuae me literae sustentant, ex quibus, quantum tu ipse speres, sicile perspicio. quae quidem tamen aliquid habebant solatii ante quam eo venisti, A' Po M P E io. nuc Hortensium allicri & eiusmodi viros. Obsecro mi Pomponi nondum perspicis, quorum opera, quorum insidiis, quorum scelere perierimus e Sed tecum haec coram agemus . tantum dico, quod scire te puto: nos non inimici, sed inuidi perdiderunt. nunc si ita sunt quae speras, sustinebimus nos,& spe qua iubes, nitemur. sua vi mihi videntur, infirma sunt: quod optimo tempore sacere non licuit, minus idoneo fiet. Terentia
tibi saepe gratias agit. Mihi etiam unum de malis in metu est, fratris miseri negotium: quod si sciam cuiusmodi sit, sciam quid agendum mihi sit. . Me ctiam nunc istorum beneficiorum & literarum expectatio, ut tibi placet. Thessalonicae tenet. iiquid erit noui allatum, sciam de reliquo quid agendum sit. Tu, si ut scribis, Calend. Iun. Ro-uma prosectus es, propediem nos videbis. literas, quas ad Pompeium scripsi, tibi misi. Vale. Idib. Iun.Thessalonicae.
Ac TA quae essent usque ad v i ci. Cal. Iun. cognoui ex tuis literis. reliqua expectabam ut tibi placebat in Thessalonicae. quibus allatis, facilius statuere potero ubi sim . nasi erit causa. siquid agetur, si spem videro, aut ibidem opperiar, aut me ad te coseram: sia, ut tu scribis, ista cuanuerint, aliud aliquid videbimus. omnino acthuc nihil mihi stagnificatis, nisi discordiam istorum, quae tamen inter eos de omnibus potius rebus est, quam de me. Itaque quid ea mihi prosit, nescio. sed tamen,quoad me vos spcrare vultis, vobis obtemperabo. Nam quod me tam saepe, At tam vehementer obiurgas, &animo infirmo esse dicis: quaeso, ecquod tantum malum est, quod in mea calamitatei non si Ecquis unqua ex tam amplo statu, in tam bona causa, tantis facultatibus ingenii, consilii, gratiae, tantis praesidiis bonorum omnium concidit Possum obliuisci qui suerim, non sentire qui si me quo caream honore qua gloriarquibus liberis3quibus . fortunis e quo fratre e quem ego ut nouum calamitatis genus attendasὶ clim pluris facerem,quam me ipsum, semperque secissem, vitavi ne viderem: ne aut illius luctum, S .ii.
279쪽
squalioremque aspicere: aut me quem ille floretissimum reliquerat, perditum illi assii ctumque offerre. mitto caetera intolerabilia: etenim fletu impedior. Hic virum tandem sum accusandus, quod doleo, an quod comisi, ut haec aut nori detinetem uod faciles iiiset, nisi intra parietes meos de mea pernicie consilia inirenturin aut certe vivus amitterem ZHaec eis scripsi, ut potius releliares me, quod facis, quam aut castigatione aut obiurgatione dignit putares. eoque ad te minus multa scribo, quod & moerore impedior: ii εἰ quid expectem istinc,magis habeo quam quid ipse scribam. quae si erunt allata, faciare nostri consilii certiore. tu ut adhuc secisti, quam plurimis de rebus ad me velim scribas,ut prorsus nequid ignorem. Vale. D. xori. Calend. Quint. Thessalonicae
. ME &tuae literae,&quidam boni nuntii non optimis tamen authoribus,&expecta tio vestrarum literarum,& quod tibi ira placuerat, adhuc Thessalonicae tenebant. si accepcroliteras, quas expecto: si spes erit ea quae rumoribus afferebatur, ad te me conseram :li non erit, siciam te ccrtiorem quid egerim. Tu me ut sicis, opera, consilio gratia iuua: consolari iam desine: obiurgare vero noli. quod cum facis, ut ego tuum amorem & dolorem desidero: quem ita affectum mea aerumna esse arbitror, ut teipsum Giόsolari nemo possit. Quintum fratrem optimum humanissimumque sustenta. Aa
me, obsecro te,Vt omnia certa perscribas. Vale. D. i. Calend. Quint.
et v quidem sedulo argumentaris, quid sit sperandum,& maxime per Senatum: idemque caput rogationis proponi scribis, quare in Senatu dici nihil liceat: itaque si ictur. Hic tu me accusas, quod me asilictem, cum ita sim a s ictus, ut nemo unquam: quod tute intelligis. spem ostendis secundum comitia . quae ista est codem Tribuno pleb. & inimico Consule Des Percussisti aute me etiam de oratione prolata. cui vulneri, ut scribis, medere, siquid poteς. scripsi equidem olim ei iratus, quod ille prior scripserat, sed ita compresseram, ut nunquam emanaturam putarem: quomodo exciderit, nescio. sed quia nunquam accidit, ut cum eo, verbo uno concertarem, & quia scri- upta mihi videtur negligentius, quam caeterae: puto posse probari non esse meam .ia, si putas me posse Mari, cures velim. ita plane perii, minus laboro. Ego etiam nite eodem in loco iaceo sine sermone ullo, line cogitatione ulla. Licet tibi sis scribis) lignificarem ut ad me venires Sidona tamen intelligo te istic prodesse, hic ne verbo quidem leuare me posse. No queo plura scribere: nec est quod scribam. vestra magis expecto.
Vale. D. x v I. Calend. Sext. Thessalonicae.
Q V o o ad te scripseram, me in Epetro suturum: posteaquam extenuari spem nostram, & evanescere vidi, mutaui consilium, nec me Thessalonica commoui, ubi esse
constitueram, qubad aliquid ad me de eo scriberes, quod proximis literis scripseras, se- , re, uti secundum comitia aliquid de nobis in Senatu ageretur: id tibi Pompeium dixi se. Qua de re, quoniam comitia habita sunt, tuque nil ad me scribis, perinde habebo ac si scripsisses nihil esse meque temporis non longinqui spe ductum esse moleste seram.
Quem autem indium te videre scripseras, qui nobis utilis sere Videretur, eum nuntiant, qui veniunt, nullum fore. In Tribb. pleb. Dess. reliqua spes est. quam si expectaro, non erit quod putes me causae meae ac voluntati meorum defuisse. Quod me saepe accusas, cur hunc meum casum tam grauiter seram: debes ignoscere cum ita me affli stum videas, ut neminem unquam nec videris, nec audicris. Nam quod irribis te audire, me etiam mentis errore ex dolore assici: mihi vero mens intcgra est. atque utinam tam in periculo sui sci, cum ego iis quibus meam salutem charissimam esse arbitrabar, inimicissimis crudelissimisque usus sum:qui ut me paulum inclinari timore v, oderunt, sic impulerunt, ut omni suo scelere Seperfidia abuterentur ad exitium meum. Nunc, quoniam est CyZicum nobis eundum quo rarius ad me literae perserentur, hoc
280쪽
velim diligetius omnia, quae putaris me scire opus esse perscribas. Quintum statrem meum fac diligas. quem ego miser si incolumem relinquo, non me totum perisse ambitrabor. Vale. Non. Sext.
Ex τ v I s literis plenus sum expectatione de Pompeio quidnam de nobis velit aut ostendat. comitia cnim credo esse habita: quibus absolutis, scribis illi placuisse agi de nobis. Si tibi stultus esse videor, qui spere, facio tuo iussia, & scio te me iis epistolis p
tius, & meas spes solitum esse remorari. nuc velim mihi plane perscribas, quid videas. io Scio nos nostris multis peccatis in hac aerumnam incidisse. ea siqui casus ex parte correxerint, minus moleste seremus nos vixisse,& adhuc vivere. Ego propter viae celebritatem & quotidianam expectationem rerum nouarum non comoui me adhuc Thessalonica, sed iam extrudimur, non a Plancio nam is quidem retinet) verum ab ipso loco minime apposito ad tolerandam in tanto luctu calamitatem. In Epeiruin ideo, ut scripseram, non ivi, quod subiti mihi uniuersi nuntii venerant, & literae, quare nihil esset necesse quam proxime Italiam esse. hinc si aliquid a comitiis audierimus, nos in Asiam conuertemus: neque adhuc stabat, quo potissimum: sed scies. Vale. x i i. Calend. Sext. Thessalonicae.
Αcc EPI Idib. Sext. quatuor epistolas a te missas: unam qua me obiurgas,& rogas Viri sin firmior: alteram qua Crassi libertum ais tibi de mea solicitudine macieque narrasse: tertiam, qua demonstras acta in Senatu: quartam, de eo quod a Varrone scribis tibi esse confirmatum de voluntate Pompeii. Ad primam tibi hoc scribo, me ita dolere, ut non modo a mente non deserar, sed id ipsum doleam, me tam firma mente ubi v-tar,& quibuscum, non habere . nam si tu me uno non sine moerore cares, quid me censes, qui & te & omnibusρ & si tu incolumis me requiris, quomodo a me ipsam incolumitatem desiderari putas ρ Nolo commemorare quibus rebus sim spoliatus, non solum quia non ignoras, sed etiam ne scindam ipse dolorem meum. hoc confirmo, neque tantis bonis esse priuatum quenquam, neque in tantas miserias incidisse. Dies autem non modo non leuat luctum hunc sed etiam auget. nam caeteri dolores mitigantur vetustate, hic non potest non Si sensu praesentis miseriae, & recordation e praeteritaera vitae quotidie augeri. desidero enim non mea sollina, neque meos, scd me ipsum . quid enim sume sed non faciam ut aut tuum animum angam querelis,aut meis vulneribus
saepius manus afferam. Nam quod purgas eos, quos ego mihi scripsi inuidisse, Si in eis Catoncm: ego ucrotatum illum puto ab isto scelere ab suisse, ut maxime doleam plus apud me sim illationem aliorum, quam istius fidem valuisse. caeteri, quos purgas, debet mihi purgati esse tibi si sunt. sed haec sero agimus. Crassi libertum nihil puto sncere locutum. In Senatu rem probe scribis actam. sed quid Curioρ an illam oratione non legitρ quae unde sit prolata, nescio. sed Axius eiusdem dici scribes ad me acta non ita laudat Curione . at potest ille aliquid praetermittere: tu nisi quod erat, profecto non
scripsisti. Varronis sermo facit expectationem Caesaris. atque utinam ipse Varro incu- 3 bat in causam. quod prosecto cum sua sponte tum te instante faciet. Ego, si me aliqua do vestri, & patriae compotem sortuna secerit, certe efficiam, ut maxime laetere unus ex omnibus amicis: meaque officia & studia,quae parum antea luxerunt fatendum est enim sc exequar, ut me aeque tibi, ac fratri,&liberis nostris, restitutum putes. Siquid in te peccaui, ac potius quoniam peccaui, ignosce. in me enim ipsum peccaui vehementius. neque haec eo scribo, quo te non meo casu maximo dolore esse affectum sciam: sed profecto, si quantum me amas & amasti, tantum amare deberes ac debuisses, nunquam esses passus me, quo tu abundas, egere consilio: nec cilias passus mihi persuaderi, utile nobis esse, legem de collegiis perferri. Sed tu tantum lachrymas praebuisti dolori meo, quod erat amoris, taquam ipse ego:quod meritis meis persectum esse potuit, S. iii.