장음표시 사용
151쪽
XVI. CHARI NA ineertae aetatis est, neque aliunde de ea quicquam, praeterquam ex Eusa bio cuid. Erinna fragm. num. XI. 9 eonstat, qui Poetriam Κρουματων suisse ait, hoc est, carminum, quae lyram pulsantes canerent. Verba
sopbauis, Eccles v. 93 r. quem Eus albius respicit, Grammaticus vetus & ex eo Suidas de cbaraxena annotavit, μ ωραν eam fuisse καὶ , i ρὰ quod sola coniectura sorte ductus ille adjecit, cum ad CH ixenae in communicando corpore liberalitatem non minus apte proverbium Aristophanis possit referri. Neque scio an satis fidendum Eustatbio st, qui Garixenam poetriam cum illa Comici semina eonfundit; saltem ejus rei luculentum argumentum ex ipso Comico petinequit.
XUII. CLEOBULINE, a Cleobulo e septem Glaeciae sapientibus uno, eurus filia erat, ita appellata, nam Eumetis proprio nomine dicta suit, licet prius illud a patre
ductum, plerique retinerent, teste Plutarcho de Pythiae inac. T. II. Opp. pag. 4o I. B. & in septem Sapientum Convivio T. II. Opp. p. I 8. C. atque in iis Clemens Alexandr. Strom. lib. IV. pag. 224. & Diogenes Laertius lib. I. segm. 8 9. Cratinus quoque, Poeta vetus, ab ea sabulam inscripsit Cleobatinas, ita enim rectius
152쪽
143 rectius numero plurali fabulae illius nomen efferri ex Diogene Laertio I. c. tidbeuaeo lib. IV. pag. I7I B. docet Meηagius de mulieribus Philos. S. 4. quam numero unitatis 1 Politice Onomast. lib. Ul I. cap. II. segm. 4 I. aetas ipsius ex parentis aetate colligitur, qui cum septem sapientibus vixit, Solonita miliaris, ad quem literae eius apud Laertium exhibentur. Lindum patriam fuisse, ubi degebat pater ejus, ex eadem epistola colligas. Philosophiae studiis
eam navasse operam inde colligit Menuius, quod σοφος appelletur aleti apud Plutarcbum in Septem Sap. Convivio T. II. opp. pag. 348. C. eamque Car. Car. Curtii quoque sententiam suisse ait. At erat antiquissimis temporibus familiare σοφὰς Poetas appellare, idque nominis Sappboni inter Poetrias inprimis est vis. dicatum. vid. Platonem in Phaedro pag. 32I . E. ed. Franeos. & a lianum Var. Hist. XII. I p. & Damopbilam Poetriam σο φην vocat Apollonius apud Philostratum de vita Apollonii lib. I. cap. 3o. Imo de Poetis universen AEaereon linquitur, quando ait Ode LIII. in Rosam v. 22. Pοδοχηους δε καὶ 'ΑΦροδι ret.
ubi Gholiastes: ΣMιπὶς δὲ καὶ - ελεγον τοὸς πιππάς. Et sane poetica sere tantum studia ejus commendant VetereS uno ore omnes, Plutarchus i. c. Aibenaeus lib. X. pag. 448. B. Diogenes Laertias, cae9 Hieronymus lib. I. adv.
153쪽
Iovinianum in fine, & Suin . Moribus seminam praestitisse Clemens Alexanse. Strom. IV. pag. 123 et i) indicat, ut quam, Principis licet filia esset, pedes hospitum Parentis lavare non dispuduerit. Eadem hospitalitas ipsius, atque in sapientes inprimis hospites studium depingitur apud Plutarctam in VII. Sap. Convivio T. II. Opp. pag. 148. C. et a) ubi Anacharsidis hospitis caesariem manu pectens sua, Thaleti osculum pangens sistitur. Ibidem Thales animi sub limitatem mirabilem, ingenium populare atque humanum ei dicit esse, ipsi. que tribuit, quod pater civibus humanius & perquam populariter imperet.
- - dissicisse fideliter artes Emollit inores, S vetat esse feros. Praeterea vestitu simplici, animo distendi cupidissimo nobis ibidem sistitur.
AEnigmatum sapientia in ipsa AEgypto celebritatem eam consecutam esse additur loco eodem, eo enim προβα Qualiων ipsius nonnulla pervenisse. Et sane laudat aenigmata eius versibus hexametris scripta Albenaeus lib. X. pag. 4 3. B. eorumque specimen habemus in Hexametro de cucurbitae applicatione apud Platarchum l. c. pag. Is . B. qui Arsoteli etiam Rhetori c. lib. IV. cap. a. &Demetrio nat de Elocui. g. io a. sed sine auctore allegatur:
154쪽
eit ex Hesebio, ut puto; ille enim: Κλειταγορα ίδης τε εἰδος, καὶ Λεσβία τὸν lis. Quorum verborum vix alius potest esse sensus, quam Clitagoram appellari cum cantionis quandam speciem, tum seminam quandam, Lesbiam ori. gine. Atheniensem qui saeiat hanc seminam, quod raqvello in leg. Connub. XL Gloss. 1. Part. XI. Tom. IL Opp. pag. II 6 b. notatum, neminem in . venio. Cantionis mentio in Aristophanis Vespis, ubi Grammaticus vetus Κλειταγορα μελει putat esse το is τὴν Κλειταγοραν, ut Harmodii μελοι, το ὼς Ἀρ-ti cetera ejus generiS.
XIX. CLITUS solum nomen superest, inter insgniores P trias relatum Catiano in oratione contra Graecos S. 32. Pag. II 6. Illustrem eius simam fuisse oportet, nam statua ejus publice posita fuit. Eam Amphistratus statuarius finxit, cujus si notior esset aetas, ex ea de Poetriae quoque nostrae aevo judicium ferri posset.
155쪽
XX. CORINNAS tres memorari video, Poesi celebres omnes, ut dissicile videatur res earum satis discernere accurate. Suidas primam ebanam facit vel narraeum, a qua distinguit seeundam Gespiam vel Corinthiam, tertiamque sentium juniorem. Canaquillas Faber in Abrege de la vie des Poetes Grees pag. 67. nescio qua nixus sive autoritate sive ratione, nonnisi unam Corinnam admittit, dissensum tantum de patria suisse dicens, aliis Thespiis, aliis Tanagrae, Corintho aliis eam vindicantibus. Prima quae dui num. XV. commemoratur, Corinna sive Thebana sive Tanagraea, Radaro suit coaeva, ut ex paulo post dicendis patebit, Achelodorum vero & Procratiam parentes habuit, magistram M ti em juxta eundem. Poetica facultate, maxime in Uricis tantum profecit, ut cum mutiro quinquies inito certamine, victrix inde redierit
quinquies, idque relatum AEliano cuid. num. XIV. 9 GJatbio ad Iλ. V. pag. 247, 31. 269 Suid e vid. num. XU. addi etiam potest 'inauias vid.
num. XIIJ Quam gloriam utcunque alias blandiri teneriori sexui mares sole. mus, obsuscare tamen & cuieunque potius alii tribuere causae maluere magni quidam viri, quam virtuti & meritis Corinnae. Tanta est ingeniorum aemula. tio, atque adeo ejus principatus cupiditas omnem aliam vincit concupiscentiam l Nempe linguae potius quam poeticae facultatis eas victarias fuisse musa. nias ait, ea enim Foliea usam Corinnam, Dorica loquente Pindaro, quam aegre assequi audientes potuerint. Formam accessisse singularem, semper autem majorem praesitanti in corpore virtutem esse. Atque hae sunt, quas Pausanias allegat illius rei causas, quarum posteriorem ex recentioribus Tanaquilius Laberetiam suit amplexus. Ipse Pin artis aegerrime istud iudicium tulit e te. vid. Ofinus fragm. pag. 33. a. not. 8. A grandiloquentia Pindari cum maxime Corinnam dissidentem ostendit historia Plutarebi num. XII l. qui mn furtim adhuc juvenem καὶ τη λογιστητι σο Δαρως ν, h. e. sctione luxuriantem reprehensum
156쪽
prehensum a corim a narrat, quod veri Poetae ossicii parum memor, neglectasclione verborum tantum sonitum sectetur, figurasque & modorum gravitatem, quae ornatus causa fictioni accedere tantum dcbeant. Quo ille prosicere cupiens monitu, carmen composuit, quod sabularum nominumque sabulosorum conjunctione constipatum multo magis grandi sonum processit, ut rursus Corinna modum tenendum esse eum hortata manu serendum csie non toto iaceo eum docuerit. Haec igitur castigata Corinitate mediocritas sordere juveni macro
visa; sic enim solet excitatior in juvenibus imaginatrix facultas, luxuriosius elata, sublimia petere, spretis mediocribus omnibus, Musicamque adeo appellavit aemulae virtutis seminam. At melior hinc, nis salior, minuendi dedecus, Q. ties a Pindaro aceeptae cladis, ratio se nobis offert, quam initam a Pausania paulo ante observavimus. Nempe junior Pindarvs judicio nondum satis obfir. mato, exercitatione Poeticae facultatis ad hujusmodi certamen nondum compa. situs satis, illud iniit eum adultiore Corinna. Quod enim Tanag. Faber Pindarum aetate iam adultum cum Corinva puella istud certamen inivisse dicat, nescio quo sundamento assirmet. Nec fabula succurrit, ex qua id colligat, quam alibi expositurum se dicit. Habet autem haee de corinnae & Pindari certaminibus narratio fidem non allegatorum tantum auctorum, sed publicam quoque Tanagraeorum, qui in gymnasio pictam cum taenia, victoriae sgno exhibuerunt, teste Pausania. Quo magis dissicile dictu ete. vid. supra pag. 18. b. noti . Haec indubia Corinnae nostrae gloria juxta Pausaniam, quod sola patriame σμάτων πο-ti illustraverit , hac laurea omnibus civibus suis superior. Scripta ei tribuit Suidas sequentia, βιβλία πέντε, nempe ἐπῶν, quam Vocem excidisse recte mihi ex Besbaestione vid. supra pag. 42. not. I. colligere Videtur Clar. Fabricius Biblioth. Gr. lib. II. cap. I 1. g. 24. Pag. 379. apud quem fragmentum quoque est ejus ex ἐπῶν quinto. Nouους λυρικους eidem a Suic adscriptos, esse, ut dicit Pausanias, ματα eius, idem Vir doctus bene obser.
157쪽
vat, inque eis censet carmen in Tanagram, Pausan vid. num. VII. allega. tum, quod respici etiam ab Helbaestione svid. num. II. & III. J censet, aliquo etiam eorum ποῖριν 'ΑΘοαυς ὰσοτίδοι eam cecinisse censet, cujus rei in Antipatri Epigrammate svid. Sapibus Fragm. num. CXXXVIIIJ mentio. Ipsius quo que Corin De Epigrammata olim extitere, teste Suic, at corum superest hodie ni. hil. et J Haec sunt, quae de nostra Corinna dicere licet, alia loca veterum &obvia in iis fragmenta non satis exploratum est, an ad nostram, an ad Messiam Corinthiamne, quam itidem Lyricam Sui as dicit, & ei νομους λυρικοὼς tribuit, an denique ad juniorem Corinnam Gebanam, quam Mυίαν itidem appellat, reser re par sit. Ea loca diligenter congesta a Fulvio Ursino, D. Meuso Biblioth. Giaeeae lib. II. in Corinna, & Clariis. Fabricio in Bibliotheca Graeca lib. II.
cap. II. f. 26. pag. 379. prolixius hic non repetam, addit etiam nonnulla ex stat bio Clar. Vir Lud. Lusterus in notis ad Suidam in Κόρινν-. Statuam Cois rinnae Silanion consecit, ut est apud Catianum snum. XVII. J Ceterum Eom rhinae nomen apud Meletem & Devbronem in Prolegomenis fvid. num. XVI.J inter Lyricos relatum, eorruptum pro Corinnae nomine esse, post Qrarum suspicatus est Ciraquellus, ut in melioribus editionibus diserte Corinnae nomen in.
I. DAMO ARIS Poetria, vel potius πο α atque figmentum Grais dial.
III. de Poetis T. II. Opp. p. III. Λ. est, quod bona tamen fide ab eo accepere non miraqtiellus tantum ad Leg. Connubial. XI. l. c. pag. I 87. Α. sed, quod magis miror, Vir literariae historiae consultissimus Gerb. D. V itis de Poetis
Graecis incertae aetatis in Damocbaris. Poetriam eam non tantum sed & epigrammata eius nonnulla extare agnoscit GIra Uus. Memoriae nempe ejus obversabantur, quae in Ambologia lib. III. cap. a I. epigr. II. in Damocharia Coum, uti
158쪽
I 'ini videtur, Poetam & Grammaticum insignem leguntur, quod & Padito G meso in notis ad Gyraldum l. c. jam ante nos observatum. XXII. DAMOPHYLA ex solo Philostrato in uita Apollonii lib. I. cap. 3 o. pag. 37 opp. ed. Lips nobis innotuit, qui Sapibus discipulam eam facit, Σατανοοῦ οευ- λησα dicens, ut nesciam, quid in mentem venerit miraquello I. c. filiam Sap-pbus eam appellanti. Errat idem, licet non sine exemplo, quando nescio cu ius Pamphit eam vocat uxorem; commisere enim eundem errorem non inter pretes tantum niti irati Rbinuerinus & Morellus, verum & Θraldus de Poetis dial. III. T. II. Opp. p. Irr. Α. depravata lectione seducti; legerunt enim τῆ Παμψυλου γυναιαὶ, ubi Παμ*υλω γοαιαι legunt Codices probatiores, Pam phiam eam seminam a patria appellantes. Certe modi ejus in Pamphylia re-eepti atque Pamphili inde dicti suere teste ipso nilostrato, quod firmat eam, quam adstruximus lectionem. Ipsa P tria non tantum fuit egregia, sed Ahoe ipsi est singulare, quod ad modum Aolium composita ipsa ad eum, qui aliissimus est, & quem proprium sibi Pamphylii vindicant, modum revocave riti quod quid sibi velit, in notis ad Philostratum Clar. Praesidi explicatum. Poemata composuit partim amatoria, partim in laudes Deorum. In hisce in Pergaeam Dianam est hymnus, Abolio Pamphylioque modo compositus. Nec contenta sibi Diisque & amoribus suis cecini sia Damophia, Sapphtis exemplo virgines quoque in contubernio habuit, quas in poetica lacultate instituereti XXIII. DAPHNE in mythicis notissimum nomen, est Ladonis filia, cui Apollo noctis praemium, tum alia praeclara, tum fatidicam facultatem cumque ea in carmina vires pollicitus esse dicitur. vid. Ovidii Metamorph. lib. I. Lb. p. v. 413. sqq. fet 8J Nolo eam sabulam sensumque ipsius historieum curiosius hic rimari, rei istius hic paucis mentio facienda, ut variae confusoni a Viris
159쪽
doctis commissae cxplicandae inserviat. Aliam Dapbuem Tiresiae filiam, Thebis natam, apud Diodorum diculum lib. IV. pag. II S. B. 29 invenimus, quae ea-pla ab Epigonis patria urbe inter manubiarum primitias ex voto Delphis suiteonscerata. Ea in aiunt a patre Vaticinandi artem edoctam, magnos in ea Delphis progressus secisse, Sihlia propterea nomine honoratam. oracula literis quoque mandasse dicitur, ejus elegantiae ut multa exinde suis Homerus intexere fuerit dignatus. Eam vero ipsissimam esse D tbraeam Sibyllam, quam isteminsupra vocavimus, existimarunt Gruplatus Panvinius de Sibyll. pag. r. & GaDuι de Sibyllis eap. 4. male intellecto Constavtini in oratione ad Sanctarum coetum cap. 38. loco seducti. Nempe omnino ille de Erytbraea Sibylla verba faciens, eam a stultis parentibus huic cultui mancipatam dicit, ex quo nihil honesum ac probum, sed ὰσκίαονες Θυμοι gignantur γ ιτα τα ὰὐτοῦ. το ς ἰσορουμένοις περὶ τῆς h. e. simili modo, quo de Daphne relatum sit. Hie igitur Viri eruditi Daphnem ipsam putant vocari, quae Erytbraea ante dicta Sibylla st, atque ex ejus historia turpitudinem illorum Φοιβασμων demonstrari. Atqui plane aliter se res habet. Nempe improbat Imperator afflatus impuri Dei, qui ut notissimum, impudica partium, quas verecundia vetat nominare, solicitatione fiant, quemadmodum in prima statim virgine, cui fatidicam hancce virtutem obtulerat, demonstratum dederit pruriginosus ille Deus, cui delibati virginitatis floris praemium eam promiserit. Quae Imperator apud plebem Christianam praeverecundia tectius proserebat, ex historia mythica obscoenos illos amatus, &quid alliciat improbum Deum ad illam oraculorum communicationem, illustra. turus. Ceterum hujus Daphnes soror fuerit oportet Manto, cao9 oraculis red.
dendis apud antiquos eeleberrima, ipsa quoque Tiresia genita; sed quoniam
eam 292 Επώ. ' ήι β επιγ νοι την πόλιν ἐλόν Ιες διώμπασαν, ψ ψ Τειρεσίου θυγατρὸς Δμης εγ κρατοῦς
γενομεω, τά - μ' Ai. Dς Δελφως, τινα ἐυχὸν, ἀκροθινιον τῶ Θευ' δυν. 5 τὸν κην του πατρὸς ἰυδἐν γαν ειδῆα, πολιοῦ μαλλον ἐν τῶς Δελφοῖς την τεχνην επηυξημ3-κεχ ρηγηMἐνη χρησμὸς ἔγραψε πἀ6 ἀπους, διαφόρους τως ν τἀσκοας. πα ης φασι κι τὸν αο σὸν Ο μηρον πολλά π έπων σφετε--πον, κωλ- ω την ἰδέαν .aIησιν' ἐνθεαζά ς δ υτῆς πολλακις, κ, χρησμὸς ἀποφαινομένης, φασὶν κληθῆνα Σιβυλλαν. Leo Maiias teste in eb. Fabricis lib. I. Biblioth. Gr. cap. 4. S. 7. suspicatus est, Dapbaeis Tiresiae eatulem ipsam esse, quae lib. III. Sibyllinorum pag. i . R ed. Gad. dolet, se quodammodo ab Homera olim carminum elegantia viperatum iri.
160쪽
DE POETRIIS GR. III eam versibus oracula vel effudita vel in literas retulisse non constat, plura de
invenit ; nihil enim ei eum Graecis, licet Graeca oracula ei recentiorum quorundam impostura & curiositas assinxerit.
XXVI. DEMOPHILA in Sibyllae Amaltheae ab aliis, ab aliis in Sibyllae Erythraeae
vel Artemidos nominibus tensetur, qua de re itidem supra a nobis nonnulla annotata videri possunt.
VII. DEOBULINA Poetria, quam traguellus apud Eusebium in Chronicis Olymp. VII. se invenisse putat, nulla est. Scilicet vitioso Eusebii Codice usus est Vir doctus, qui pro Cleobulina male illud nomen ei obtruderet. De ea vero etiam supra a nobis pro instituti ratione actum est satis. II DODONAE COLUMBAE vel Peleae apud Dodonaeos non sabulosa ιιετα- μιμυ- in seminas Poetrias & fatidicas a nobis vertentur, fabulam de iis rite explieantibus. Nempe diserte Hesebius in Πελεαι τώ is Δωδίra Θεσπιουσας MLoiι -λεί- dictas ait, & Servius ad Eclogam IX. Virgilii v. 13. Thessalorum lingua vaticinantes περιτεραs dictas testatur, Πλειὰς appellatas, quod idem est,