장음표시 사용
91쪽
M. De anno, quo S. Marcus Euangelista Ecclesiam Alexandrinam fundavit rexit, non est omnino certum. Eusebius in suo Chronico scribie S. Marcum, S. Petri Interpretem , in AEgypto, ScΑlexandriae Christum annunciasio anno Christi q3. eumque migrasse ad Deum anno Christi 6a. cui Eusebianae Epochae, cum nulla alia exactior , accura tiorve occurru in aliis Scriptoribus Ecclesiasticis , stare debemus. Episcopos Alexandrinos, qui Sancto Marco in primis tribus saeculis successerunt diis ligenter in suo Chronico annotavit Eusebius, quo rum nomina, annum quo Pontificatum inierunt , di Pontificatus annos in hac Tabula in rem tuam a me delineata uno obtutu videre, tuaeque memoriae facile mandare poteris.
rum Sedis At xandrina. Annianus , Primus post S. Marcum Euang. Sedis Ale- Initium illorum Anni eoru Pontifica- Pontificam
Eumenius, . vel Hy- anno Christi I 3 o. I 3.
92쪽
Demetrius anno Christi i89.63. Heraclasanno Christi a 3 2-
II. Maximus anno Christi 26s. I 8. Theonas anno Christi I 81. Isto
In hac Tabula descripsi , iuxta Chronicon Eusebii,seriem Episcoporum, qui in tribus primis E clesiae saeculis Sedem Alexandrinam tenuerunt, ne non initium illorum Pontificatus , & annos, per quos Pontificatum gesierunt. Λd hanc igitur Tabulam Chronologicam, si oculos conjicias, antimumque advertas, continuo perspectam habebis Episcoporum Alexandrinorum in tribus primis E clesiae saeculis non interruptam successionem. D. Nihil profecto hac Tabula ChronoIogica ad meam juvandam memoriam commodius esse potest . Rem igitur mihi gratissimam faceres, si aliam velles delineare Tabulam , in qua Episcoporum , qui Ecclesiam Antiochenam in primis tribus saeculis rexerunt, series, nomina, initium, & anni Pontificatus accurate describerentur.' M. Non tam exacte prsfigi potest series Chro- nologica Episcoporum, qui tribus primis Ecclesiae saeculis Ecclesiam Antiochenam gubernarunt, quia Eusebius in ea Antiochenorum Episcoporum serie describenda non eamdem diligentiam observavit; quo fit ut Λntiochenorum Episcoporum Chronolo gia densis tenebris obsita sit, quas discutere nouata Pronum est. Attamen votis tuis ut faciam laqE tis,
93쪽
tis , Episcopos Ecclesiae Antiochenae ad initium, usque quarti saeculi eo ordine recensebo., quo illos in stio Chronico recenset Eusebius . . Primum Ecclesiae Antiochenae post Apostolos ordinatum futile Evodium anno Christi q3. scribit Eusebius, sed annos ipsius Pontificatus omnino pra termisit. Deinde, initium Pontificatus S. Ignatii, quem nonnulli immediatum post Apostolos in Sede Antiochena Episcopum fuisse tradunt , illigat Eusebius anno I . Imperii Neronis , seu anno Christi 68. Cujus in eadem Sede successores fuerunt He ro , Cornelius, Heros, Theophilus, & Maximi, nus. Sed de exordio , & anuis eorum in Sede Λntiochena Pontificatus nihil plane certi ex Eusebio
elici potest. Nam, exempli gratia, Eusebius finem Pontiticatus Theophili refert in suo Chronico ad annum Christi 177.& tamen ex operibus illius Episcopi Antiocheni liquet, ipsum adhuc anno Christi I 8 I. superstitem fuisse , quo anno ei successit Maximinus. Maximino in Sede Antiochena succeia sit Serapio anno decimo Imperii Commodi, seu anno Christi I 89. vel I9o. & juxta Eusebium rexit Ecclesiam Antiochenam ad annum usque primum Imperii Caracallae, seu ad annum Christi a II. Serapio succestorem habuit Asclepiadem, qui obiit anno Christi III. Λsclepiadi successit Philetus, &Phileto , Zebennus, qui vixit usque ad annum Chri sti a 38. quo anno in ejus locum suffectus est S. Ba Θlas, qui in persecutione Imp. Decii anno Christi aso. vel a I. martyrio fuit coronatus . S.Baby- iam in Sede Λntiochena excepit Fabius , & post F hium , Demetrianus fuit ordinatus Episcopus Λntiochenus. Demetriano successit Paulus Samosatenus
94쪽
anno Christi et6o. qui, ob Haeresim , quam disseminabat, fuit Episcopatu Antiocheno abdicatus anno Christi a a. di in ejus locum subrogatus est Do mnus . Denique, Domno in Sede Antiochena ordine successerunt rimaeus, & Orillus, qui Ecclesiam Antiochenam ad initium usque quarti iaculi guber
D. DescrIpsitne Eusebius seriem Episcoporum , qui in tribus primis iaculis rexerunt Ecclesiam Hierosolymitanam, quae, ut nuperrime dicembas, in maxima erat apud antiquos Christianos veneratione ἰ hanc quippe continuam Ecclesiae Hierosolymitanae Episcoporum ad initium usque qua ii iaculi succellionem scire quoque peroptarem. M. Seriem Episcoporum Ecclesiae Hierosolymitanae usque ad exordium quarti saeculi hoc oruine descriptit Eusebius in Chronico. Primus Hiero- rosolymitanae Ecclesiae Episcopus fuit S.Iacobus stariter Domini ab Apostolis ordinatus. Cui mortuo , di a Iudaeis lapidibus oppresso successit anno Christi fio. Simeon, vel Simon, dictus, qui Ecclesia s. Hierosolymitanam regebat, quando ad puniendam perfidam Nationem Iudaicam , quae coeco furore abrepta Iesum Christum verum Messiam agnoscere detrectavit atque in Crucem egit, ab Exercitu Romanorum, imperante Vespatiano, Civitas Hierusalem obsesta, & solo aequata, totaque Gens Iudaica hac illac misere diis pata est, sicut disertis verbis praedixerat Christus Servator noster. Porro hic Simeon , vel Simon dictus, qui id aetatis praeerat Ecclesiae Hierosolymitanae , tandem annos natus centum viginti, movente adversus.Christianos per secutionem Imperatore Trajan post varia tormen E a ta
95쪽
ta Cruci suffixus est anno decimo Imperii Trajani , idest anno Christi 1o7. Simeoni successit in Sede Hierosolymitana Iulius, qui obiit anno Christi cxI. Post Justum, Episcopatum Ecclesiae Hierosolymi
tanae quartus suscepit Zachaeus. Post quem quintus, Tobias. Cui successit sextus, Benjamin. Deinde se ptimus, 'oannes. Octavus, Matthias . In cujus locum nonus constituitur Philippus. Post Philippum, decimus Ecclesiae Hierosolymitanae praeficitur Episcopus Seneca. Undecimus, IAstus , cui succedit duodecimus, Levit. Post quem, tertius decimus , Ephras . Quartus decimus , 'Ues. Quintus deci mus , Iudas . Hi omnes Episcopi, qui, ut scribit Eusebius, ex Circumcisione fuerunt, Ecclesiam Hierosolymitanam rexerunt usque ad integram eversionem, quam ab Imperatore Hadriano perpesia est Civitas Hierusalem , hoc est usque ad an num I 8. Imperii Hadrimi, Christi vero I 33. Quapropter , anno Christi I 3 s. cessantibus in Ecclesia Hierosolymitana Episcopis, qui fuerant ex Judaeis, primus ex Gentibus Hierosolymitanae Ecelesiae constituitur Episcopus Marcus , qui usque ad annum Christi Is 6. Pontificatum tenuit, fuitque ordine decimus sextus Episcopus Hierosolymitanus. Post Marcum, decimus septimus Episcopatum Hierosolymitanum suscepit Cassanus. Postquem, decimus
octavus, Publius. Publio successit decimus nonus, Maximus . Vicesimus , Iulianus . Vicesimus prismus , G anus , vicesimus secundus, Ommachus . Vicesimus tertius, GHus . Vicesimus quartus, I lianus . Vicesimus quintus, Capito. Vicesimus sextus , Maximus. Vicesimus septimus, Antonius. Vicesimus octavus, Valens. Vicesimus nonus, Do-
96쪽
tate , & miraculorum dono sub Imperatore Contis modo , ut scribit Eusebius, praefulsit. Sede tamen sua , ob sibi grave objectum , assictumque crimen , cum fuisset privatus, in ejus locum assumptus est Dius , qui fuit tricesimus primus Episcopus Hierosolymitanus. Dio successit Germanius, tricesimus secundus Episcopus. Tricesimus tertius, Gordius. Post mortem vero Gordii, Sedem suam iterum obistinuit, & gubernavit Narcissus una cum Alexandro, qui, vivente adhuc , & volente Narcisso , Hierosolymorum Episcopus est ordinatus , & hanc Ecclesiam simul cum Narcisso rexit. Mortuo autem Nariscisso, Alea ander Ecclesiam Hierosolymitanam solus gubernavit usque ad persecutionem Decii, qua grassante, in carcerem conjectus pro Christo mortem oppetiit anno Christi aso. vel as i. Cui successit Magabanus, de quo mentionem facit Dionysius in Epistola ad Stephanum Papam. Maetabano successit Himenaeus, qui interfuit Conciliis contra Paulum Samosatenum celebratis anno Christi a 64. & 27o. diuque rexit Ecclesiam Hierosolymitanam . Euse
bius siquidem in Chronico scribit, anno dumtaxat Christi a 98. Hymenaeo successisse Zabdam , qui praefuit Ecclesiae Hierosolymitanae usque ad tuitium quarti saeculi. Habes cunc, ut promiseram, continuam successionem Episcoporum, qui in tribus pri mis Ecclesiae saeculis praecipuas Sedes occuparunt, Romanam, videlicet, Alexandrinam , Λutioche nam , & Hierosolymitanam.
D. Fidem tuam plene liberasti, votisque meis abunde fecisti satis. Quia tamen texendo se
riem Episcoporum, qui tribus primis saeculis Hie-E 3 Iosa.
97쪽
rosolymitanae Ecclesiae praesuerunt, mentionem se. citii de obsidione, di destructione Urbis Hierusa Iem facta ab Exercitu Romanorum, imperante Vespasiano, incessit animum cupido addiscentii Historiam Judaeorum a morte Herodis, quo regnante in Iudaea , natus eth Christus Dominus, usque ad utintimam Ierosolymae cladem , seu usque ad integram ruinam, & totius gentis Iudaicae clispersionem . M. Legisti, opinor , ea, quae tu Tractatu de Usteriis, m annis Christi scripsi de statu, & condi tione Iudaeornm , regnante Herode in Judaea, qu modo videlicet,regnante in Iudaea Herode, qui erat alienigena, & a Senatu Romano Iudaeae Regno do natus, Sceptrum , seu Regia, vel Ducalis dignitas fuit a gente Iudaica omnino ablata, paulo ante quam nasceretur Christus verus Messias, in quo im
pletum est illud Jacobi propediem morituri oraculum : Non auferetur Sceptrum de Iuda , O Dux de femore ejus, donec veniat qui mittendus est , O ipse
erit expectatio gentium. Genesis 49. cum igitur ea, quae spectant Historiam Judaeorum, regnante Herode , iam explorata, compertaque habere possis ex Iectione praelaudati Tractatus a me lucubrati, his imprelenciarum referendis, ne tibi fastidium ingeram , lubens supersedebo. In proximo autem Colloquio texam Hiitoriam rerum,quae perfidae Nationi Iudaicae contigerunt ab obitu Herodis usque aci ultimam Urbis Hierosolymitanae cladem, ex qua narratione facile intelliges , totam Nationem Iudaicam eo solo nomine fuisse a Deo reprObatam & quaqua versum dissipatam , quod Iesum
Christum verum Messiam agnoscere, ejuSque doctrinam auscultare detrectaviti Clare etiam perspicies s
98쪽
ECCLESIASTICA. Trcies, omnes Iesu Christi Servatoris nostri praedictiones de excidio & integra desolatione Populi Iudaici, de Urbis & Templi, quo nihil antiquius
habebant Iudaei, funesta destructione, & ruina , futile omnino completas . Denique , tibi ob oculos ponam terribilem effectum illius imprecationis Judaeorum , qui, injustam a Pilato ut extorquerent sententiam damnationis in Christum , exclamarunt corco furore abrepti: Sanguis ejus, idest, Christi, super nos, in super filios nostros . Quorum omnium certissimum eventum nunc corvicante Sole meria diano clariorem probant Historiae, ac praesens deinploratissima Iudaeorum conditio. Hoc erit igitur proximi nostri Colloquii argumentum. D.L AEgre a te divellor, sed, quia ita praecipis , ad meos familiares lares redeo, ea tamen te ge , ut crastina die huc revertat, gentis Iudaicae Tragaediam pronis ac suspensis auribus auditurus.
In quo exhibetur Hisoria Pudaeorum ab obitu Herodis usique ad ultimam Orbis Hiero- soldimitanae eisdem, eorumque rese
num conditio . M. D Uinam Hierusalem, & Iudaeorum Tragator I . diam accuratissime describit Iosephus Hebraeus in septem libris, quos edidit, de bello Ἱudaiaco, totiusque gentis suae Iudaicae univetialem Histo
99쪽
riam a conditu Mundi ad sua usque tempora complexus est viginti libris , quibus , Antiquitates I daliae , titulum dedit. Ex hoc igitur probatissimae ii dei,magnique apud Judaeos nominis Authore compendiose hic perstringam Historiam Judaeorum ab obitu Herodis usque ad excidium Urbis Hiero2lymae. γIn primis, ut rem ab ovo, sicut ajunt, narrare incipiam ς postquam Herodes, qui quinto anno Im perii Augulti Rex Judaeae a Romano Senatu fuerat declaratus, regnasset triginta circiter septem annis in gravisi inuim morbum annos natus Lxx. incidit. Quo morbo , poenas impietatis Herodis exigente Numine, in dies ingravescente , & post varia, sed frustra adhibita remedia, profectus est Herodes ultra Iordanem , ubi sese calidis fovebat aquis. Ibi cum fere exanimis visus esset efflare animam , Hiericuntem repetiit, atque tunc valetudinem suam omnino deploratam esse intelligens, nobilissimos inter Iudaeos serali Edicto huc accersiri, & in circo concludi jussit, datis mandatis Salome sorori suae, ut postquam ipse fato cessisset, per milites ad unum
omnes occiderentur,quo videlicet gaudium de morte sua quadantenus temperaret Iudaeorum necessa- rius in morte propinquorum suorum luctus. Interim Roma accepit litteras Herodes, quibus ab Imperatore A ugusto potestas ipsi permittebatur animadvertendi in filium suum Antipatrum , quem contra ipsius vitam conspirasse compererat. Hoc laeto nun cio tantisper recreatus est, & acutis doloribus liberatus Herodes,sed iis paulo post vehementius quam antehac excruciatus, sibi necem consciscere tenta
vit, a quo scelere impeditus a suo consobrino, indo , Iule
100쪽
Iuit scelestissimus ille Rex sibi praereptam sessis o casionem violentas sibi inferendi manus. E vestigio
tamen per Palatium sparsus est rumor,& ingens a ditus de morte Herodis cIamor, isque ad aures Λ tipatri carcere detenti pervenit, qui sui criminia impunitatem ex morte patris sperans, fugam e carincere meditatus est. Quod ubi rescivit Herodes. vivum adhuc cadaver, sibi temperare non potuit , sed actus in rabiem filium suum Antipatrum crudelit
te plusquam Scythica actutur jugulari jussit. Ipse vero quinta die post occisionem filii sui Antipatri
vermibus arrosus, domi vexatus a suis, exagitatus criminum furiis , oppressus undecumque caterva malorum turpem animam expuit anno tricesimo
septimo Regni sui,postquam videliceri a Senatu Ro mano fuisset Rex Ddsae declaratus,sed a morte A tigoni ultimi ex Assamonaeorum, seu Machabaeorum stirpe Principis, post quem Herodes solus regnavit in Judaea , anno tricesimo quarto. Ita tot sceleribus infamis Herodes , atque Innocentum Bethleem ita rum taede potissimum execrandus , e vivis sublatus est, dignus sand qui ultricem Dei manum pateretur, cujus iram nefandis suis flagitiis tamdiu provoc
Mortuo Herode, impiae illius jussiones de occidendis his Iudaeis , quos in circo concluserat, exitu caruerunt. Salome siquidem , ejusque vir Alexas ejusmodi Iudaeos in pristinam libertatem assertos, quasi Herodes ante obitum suum ita jussisset,salvos, di incolumes ad suos proprios lares remiserunt. Non defuit tamen Iudaeis post mortem Herodis tristitiae causa. Tunc enim parentes,& amnes Matthiae, liorumque Iudaeorum, quos, ob deturbatam Aquilam