장음표시 사용
21쪽
In noscitando deinde Crisis meae scopo,ut Vertumnus & vitulus est, gyratque quocumque eum vertigo abstuleriti Nunc animo parasitandi & propter Iansentanam ossem, nunc etiam propter si Deo placet 2 HOLIandicam, suscepisse me hoc patrocinium coniectat. Datiui, inquit, Iuni Catholici Bollandia, o liberali rate sua
famelistam Clerum sustentant. Rediιm per bellorum furiab ad- modam accisi es auenuari hini, non sufficiunt sagi arandia oιiosis veniribus. Hostandica stipes o eleemo Ina accedere debent. Probo tuam, Fromonis, prouidentiam. iuid iuuat enim ab sque honoraria o ramio cum deiperabundo Uoeιio congredi, o Iericula ama, valetudinu, ac vita adire' Quam paene rem acu tetigisti l Audi vitule: Satis nobis, Deo laus , adhuc hic lactis est, & citius tu Daventrienses hircos, quam ego Hollandicas vaccas mulgeam- Nunc etiam me, & omnes Doctores excitat . ut te agmine facto, spe bicipitas Mura, calamis inuadamus; quia credit Ian senium ex calamario tecum bello, spo- tum illud retulisse. Et vide , quaeso, eius stultitiam. In aerarium, inquit, legem hane Hispanum Senam, deposuiι: qui Delio crucis Siluaducensis boni, rediuiuo Luthero congres fuerit, Phrstida accipiat. Animaduertite hoc Abbaterialari, Iesuua, Doctores omnes, o gnauiter in rosar vestris necamini, τι minutulus o pauperculus Melius Luperennet. Auam diu eni verties erit, nunquam strenuo Drgopolinici practas erit via grassandi ad mira delicias. Tibi assentatqr, noli credere , mi UOeti. . Spongia quae macula4 tuas deleuit, non evexit Ianseatum. Hi sis
Ei te haud magis respiciunι , natu quam nunquam sies, Abbates & Doctores secuin, & extra iactum teli bii. Cornis, tecum congrediantur, non ideo spondeo, iucuiu squam caput cadet. Risi etiam non semel cum eloquentiam, si qua mibi Deus, & studium iuuentutis olim dedit, perpetuo iu-
22쪽
senium, inepte & pueriliter appellari vidi. Nec ex animo, opinor, sed ut Agelli j Sallustium se legisse o. 8gςii ii iastenderet. Aut certe, ne meam ipse mihi loquentiam. ''' Τ' ego eloquentiae Dauentriensis Professori barbariem, loloecos, & culinari j sermonis sordes irem in ea Professione maculosam 2 nunquam inuidebo.
Re fellere autem eum minutatam , & totum Augiae stabulum euerrere, stultior & olidior ipso sim, si aggrediar. Vnde nec nominatim volui a quia sycophantae a Musarum sacris re ij culi sunt, & nomina eorum eruditis Sc pudentibus earum cultoribus negant debere per- misceri. Doctrinae etiam in eo minimum est, & modo
conuitia, calumniae, scurrilitates, scommata, caeteraeque ineptiae, id est, infames buboni plumae reuellantur, viκ passerculi unius Caruncula super erit. Quaedam tamen iterum attingam , haereses illas pre-1ertim olim damnatas, quarum scruta ad consarcinandam Helenae vestrae stolam rapuistis. Ostendamque, ne unum quidem e tot panniculis legitime dissu illa, quantumuis gloria operae hic egregie nauatae inflatus Ita crepet. Quod si fecero, Omnia effecero, id est, Causae vestrae desperationem, & vos aperte haereticos Ostendero, Qua enim fronte, veteris Ecclesii ae & SS. Patrum fidem iactare potestis, qui haereticorum illius aeui, quae Patres oppugnauerunt dogmata fere omnia In unum centonem consuistis 3 Certe enim, si vestra peruertitas in illa tempora incidisset, non in Ecclesiae Catholicae castris, ubi S S. Patres Ordines ductabant, sed tu acie Simonis. Manichaei, Ioviniani, Pelagii, &haereticorum, contraria stetissetis.
Et quanquam Ian seni j Spongia, & Crisis nostra sueuidenter id demonstrarint, iuuat tamen luce noua tenebras a discipulo tuo infirmis oculis forte offusas
23쪽
des iustificat, Sc filios Dei adoptiuos facit, nec opera hona hilum ad illustriorem gloriae coronam in caelis ad ij ciant, ut quid nos fatigare laboribus, attenuare ieiunijs, fraudare bonis inquient Psendochristiani vestri. Coronemus nos rosis, antequam marcescant, nullampra- Sanc
rum sit, quod non pertranseas luxuria nostra. Utique resin- quamus signa utilia. Credamus tantum, & sancti fatuique erimus. Comedamus o bibamus, craή enim moriemaν. e f. & ad caelum ibimus.
Sed per flagitia forte fide sua iustificante & resormata Caluinistae excident. Nihil minus. Huic periculo, alio dogmate vestro succurristis. Fides enim Caluin istica, semel animo infixa, nunquam CXcidit. Dor-draceni enim Proceres Arminianis nuper, tanquam eapitalem haeresim obiectauerunt: Euδέ docerent, verὶ Synod credenres se regentios,non tantum posse a lide iustifcante , ii- ψ' gratia se salute rotaliιeν osinaliter excidere, sed etiam rei a
non raro ex ijs excidere,atque in aternum perara. Firmantque
credentium suorum securitatem , Apostolico testimo-n i o: Si chrisuspro nobis mortuus est, cum adbue precariores essemus, multo igituη magis , nune iust fratris sanguine ipsius, Rodi . salvi erimus ab ira per ipsum. Quod τι Srnodiiisfaueata te e II exponendum, ait eruditissimus Arminianorum Dan Tilenus : Si Deus turifauilfideles, anteqvam tales e sent quanto magis eos es tu tificaιurus es ab ira sua immunes seruaturus, non. DoL post sidem susceptam - luet omnibussiteleribus agiliis indui 4 -- ς' geant. AEuemsensum, inquit, Epicurei i l audis Ludi magister praeconibus adlubescere, non en mirandum. Deindae Arminianis a Synoditis illis obiectum est e Ru)d do .ceant, vere Meles ac regenitor posse peccarepeccato ad mortem. Vnde etsi fateantur suos fideles, in peccata etiam grauia sqnoRcr atrocia abripi negant tamen, eo que eos prolabi υι συ- Dψxdxtia adoptioniι o luctification ussatu excidant. Id est, omnia peccata vestrorum fidelium, quantumuis atrocissima, venialia tantum fiant, quandoquidem gratiam re ani
24쪽
mae vitam inod interficiant. Quo nihil solutius dici polin, ad te laxandam fibulam omnibus libidinibus& nequiti js corruptae & maledictae nostrae carnis. Vnde merito Tilenus Dord racenos Gomaristas hoc dogma te. Libratinos appellat, Epicuri de grege porcos,ocersitudi-' nemisiam perseuerantia quam in fidelibus suis iactant,ων-ιissimam pietatis pestem. Similis error & dimolutio in Ioviniano haeretico
S.Hieron. olim notata. Nititur approbare ait S. Hieronymus, eor
bis ἡ,T ' qui plena fide in bVtimate renati sun/, a diabolo non posse sub- aerii. Unde alibi idem Sanctus: Voluptatum libidini ueDoctores dicuntur consuere puluillas, or ponere sub omni cubito manus, ut Epicurei ct Drrhon, o apud nos Iovinianus o Eunomius : qm dicunt,Manducemus o bibamus, cras enim moriemur. Nec est,ut speres effugere hanc infamiam,per subtilem rimam distinctronis inter ius,& actualem possessionem vitae aeternae. Dininguimus interius vita Herme, or actualem eius possessionem, clamat tuus discipulus. Iusceno cressimus nos consequi per unius Chrsi meνita, qu.esI-ui a fri amplectimur, o nobis Onimus. Unde in eo Dram iust cationem coram Deo conatiuimus. Ad actualem veropossessionem vita aserna consequenda, bona opera dicimus esse necesseria, eamque cum Bernardo inmes credimus, perquam incedimus ad gaudia caelorum. Sed nebulae tantum oculis simplicium offusae sunt. Dic enim nobis clam & aper-teiΑn pertinacissimus verbi. apud vos Minister , qui homicida, incestuosus, aut adulter moritur, possessi nem vitae aeternae ineat, an non Sine dubio, inibit. Ius
enim habet, & coram Deo, per sidem vestram alia eam siu tas. Iniuria ergo ei fiat, si a vitae aeternae possessione repellatur. Et tamen iste, non per arctam casti Beris nardi viam , sed per latam fornicatorum peruenit ad gaudia calorum. Quid tergiversamini, & Mundo illudiistis I Nonne doctrina vestra est: O m nes reform atos de fideles vestros, quantumuis moribus Oformes.ctinere debere
25쪽
Εplsro L ADAD G. v Og TIUM. debere fide diuina, quae fallere non potest, se ad vitam
aeternam esse praedestinatos ' Neminem vobA verum esse Christianum , ut obi jcit Dordracensibus Synoditis Ca-halae Gomaristicae scientissimus Tilenus, nisi quis et Dan. Titen:
ne credat, se esse electum ad vitam, qua credit Christum esse disci Deum, aut Deum esse ρ Ite iam, & verbis bonorum operum necessitatem praedicate, quam fides vestra iustificans re ipsa tam palam interficit. Epicurei Christianorum, ut olim de Iovianistis Hieronymus, Eui Curios simulant, o Bacchanalia vivunt. Quidni enim faciatis γIovinianus nitebatur approbare, ait Hieronymus , eos qui s. Hieron plena fide in baptismate renari es ent, a diabolo non poss Iob lib. . c. R. serti: Vos etiam fide diuina creditis, fideles veitros i''Inunquam ita subuerti, ut iustitia, & vita aeterna valeant excidere. Nam quamuis in peccata etiam grauia cr Ira. atrocia abripi post in , Dem tamen Spiritum sanctam ab ise non prorμου austrι, ut magistraliter decernunt Patres vestri 1 ord racenses nec eos eo que prolabi sinit,ut gratia adoptionis, iustilicationis statu excidant, aut peccatum ad mortem, siue in Spiritum sanuum committant. O felices Gomaristae,. quibus Peccata etiam atrocia, fornicatio, immunditia, G i. nimpudicitia, luxuria, idolorumseruiim, veneficia, inimicitiae, contentiones , ira , rixa, dissensiones, secta, inuitia , homicidia, ebrietates, comessationes, o his similia, culpae leues Aeveniales sunt; Sc Papistis tantum i scilicet non vobis minatur Apostolus, moniam qui talia agunt, regnum Dei
26쪽
Catanisa arbitri3 libertatem, etiam in actibministerentibus, re malis negant.
SImon, Mareion, Manichaeus olim arbitrii liberta
tem negauerunt; quod vos hodie facitis. Quid et go indignamini, quod Crisis nostra vos castris haereti- eorum illorum accensuit ' Nonne pater vester Lutherus aduersus Erasmum exerte clamat , voluntatem humanam in omnibus suis actibus, motu omnipoIentia diuisa rapi P F t hinc fieri, τι impius non posti non semper errare se peccare, quia raptu diuina potentia motus, ortari non finitur: velit autem, cupiat faciat taliter quatis Vse est ' Et de voluntate indurati Pharaonis et me voluntas eius mala, inquit,se sola non mouereιur aut induraretur , sed omnipotens Actis, cum istam agas ineuitabili motu, ut reliquas creaturas, necesse est, eam aliquid υ ste. Tum simuloris ofert, quod na- ruraliter illum irritat O ofendit. Fit , o Pharao non po ii vi rare induratιonem sui ι sicuι νιιare non potesto omnipotentia diuina actionem, o auersionemseu malitiamsuae voluntatis. Et Deum loquentem inducens, quo modo induraturus sit cor Pharaonis: Faciam ut Icor Pharaonis me operante Osariente induretur: scilicet intus generali motu Vfam mouebo voluntatem malam, τι suo impetu o cyrgu volendi pergat, nee regabo mouere, nec possum aliter. Et haec omnia ex una Scriptura perperam intellecta, i operatur omnia in omnibus. Vt sciremus, haereticos hodie, ut olim, Scripturarum siliquas , non fructum habere, & qui se iactant Euangelicos, Euangelio carere. Non enim in verbis Scri-
in IV ad plurarum en Euangelium, sed in sensu, ait Hieronymus Gaiar Non insupersicie, sed in medulla. Non insermonumsoliri ,sed
27쪽
Epis ToLAAEAD G. VOETI vin ora Hinc ad Lutherum Erasimus: Passim a militibus do- .ctrina Lutherana eruditis 2 audimus: Mid referι' Non Af=es,si es liberum arbiιrium, Dem omnia operatur in nobis se bona ct mala. Sinam in istum operari, sciι quid agat, o rias voluniati
. Ac postear In tua assertione dotes, Meo nastum 6se liberum arilirium, m nes sucam quidem moae amme rerra , nisi
Simillima Luthero Caluinus; docetque voluntatem humanam a Deo in actus non tantum honos, sed tuis differentes, Ze etiam malos, ineuitabili necessitatis impulsu praecipitari. imo dicere audet, non solum hominem in massiam damnationis delapsum , sic a Deo in malum & scelera agi, sed ipsum Adamum adhuc innocentem, Dei volunrate or praedestinatione in praeuari Catio- Calaminem irresistibili sui barbari hodie Caluinistae loquun- ἴας tur 2 necessitate adactum. PraeclarE Tilenus Adamum, '''in eoque omnes homines, ex aιerno se ιmmutabili voluntatis diaina decreto, necessarno peccasse, docueruns Zuinglim, Buce' voidiata 'ν- , Caluinus, Beza, Za chimo, ac plerique omnes, quos M. quam maiorum gentiam Theologor suspicit ac veneratur Gene-tiensi r Sios. Additque, Paιως Dordracenos hac pudenda ulcera dissimulast, nee aefinire ausos, libere, on necessario peccariι Adamus; velare contentos, quod attingere sedum; medicare, non amplius videbatur integrum. Aιque hae , inquit, non'strema causa fait, cur a SInodosubmoti fuerinι Remonstrantes: ne videlicet, hanc esse aduerseriorum Auranam οφθαλμοφα, - stenderent. Et aduersus Molinaeum narrat Coruinus, Gomarisu obi/ctum inscristis Duodicis, quod humanarum omnium ari Io- uin dans num in uniuessum, ineuitabilem necessitatem introducerent. Censer.
Vnde liquet non esse meam calumniam, ut discipulus tuus mihi impingit, sed malitiam, aut ignorantiam eius, dum Lutherum , Zuingsium, Caluinum, liberum arbitrium negasse, asserui. Sed falsum eis, clamat ipse, eos li-B j berum
28쪽
Η .lci V I 1 2.2 FROMON DIberum arbitνium naturale tollere. Simul enim deberent volsinistatem animae eripere: qua n/n poetes se volunta4, nisi etiam liberast. Et altius vocem tollens: Si sendere possu volunum locum, Momonis, ex eorum scriptis, eos non tanIum im- fahareticos, μή homines quoque collocabo.
Sed non de facultate ipsa animae iam est quaestio, sed de eius vis : An videlicet homines In omnibus actionibus agantur extrinsecus fatali quodam necessitatis impulsu , quem nequeant sistere, ut Stoici olim cum haereticis assi mauerunt; an molli, quem frenare queant, delapsu in eas sedemittant. Quid enim iuuat, voluntatem naturaliter liberam habere, si in omnibus uniuersim actibus, bonis, malis, indifferentibus, abest. vscis libertatisi' Hoc autem assirmant vestri. Imo, si Philosophi sunt, etiam voluntatem, quae sit facultas. naturaliter libera. homini eripere debent. Nam facul- . tas, siue potentia est naturalis pronitas in suum actum,
cuius natura ex actu, tanqua mater ex partu suo cog -
. noscitur. Vnde si nullus actus eius naturaliter liberesse potest, nec ipsa profecto porentia magis naturaliter libera erit, quam appetitus brutorum sicque He- ..coes vestri non tantum infra hae reti cos, sed infra ho-
mines, in categoriam brutorum euoluentur. ., Non opus autem, veteris Ecclesiae & Patrum testimoni js chartam onerare, quibus haeresim vestram Ob-s nisi.Λ1. ruamus; breuissime ex omnium assensu, Hieronymus lib. x. cap. v. Liberi arbitris nos condidit Desia, nee ad virtutes, nec ad G-
.. . tra nec irate trabimur. Alioqui ubi nece itra ess, nee damna
29쪽
Calumst a Deum peccati auctorem reapse faciunt , et se verbis negent.
EVersi hominis, per Dei raptum, libertate, sequDtur Deum, non tantum bonorum operum, sed malorum omnium auctorem eme. Qui enim voluntatem, non ut liberam tractat molliterque ducit, sed ut seruaversat, de impetu quodam einent inaffectus omnem rectos, prauos,sine discrimine impellit , quomodo non magis omnium auctor, quam obnoxia volunta S, quae motus istos omnipotentis magis patitur, quam agite Unde consequitur, Deum non tantum permittere, sed etiam velle peccata .hominum. Rastus enim ille humanae voluntatis ad malum, ex aeterno dc emcace . Dei decreto fluit, quo voluntatem, tanquam instrumentum suum , rapere per scelera & sordes peccatorum, ad finem destinatum constituit. Hinc Muhou in ipsa Θnodo Dordracena, probaturumst fecepit: Deum pec non. Dor. cata velle: Deum ordinare homines ad peccatum quadx
peccatum est: publice profusus, inquit Tilenus, vi bae
placita mordiem seneantar, in Remonstra fium castra transeundum esse . Et praeclarus iste nefari oe abominandi dogm tis assertor, addit Tilenus, non modo nullum ob eam causam discrimen adθι, verum etiam ορθοδοξίας elogio ornatiuabbi. Quia tamen, Deum esse auctorem peccati aut velle inriquitatem, infame & abominabile dogma est,& Scripturis aperte contrarium, verbis saltem declinare solent. Unde unam tantum rei blandu a Synodo admoniι- Mahoistud, inquit Tilenus: ne deinceps isium, siue Stoicam, siue Manichaicam Empusam, omni veste detracta. nuάam o stenderet auditoribussus, ad hanc ποῆιίαν non fasu praeparatis. Eam enim non nisi apio mangonio interpolatam , concinnaIoque sam a SI
30쪽
ealuin. lib. de aeteri pridet in. Rom. I. Calui
γε - j L, - F R. O M O N D I . . nodiis chemate comptam, in chestram produci oporteνe.Cau- . tior enim Caluinus: Deus, inquit, in ordinando hominis la- Uusinem habuit optimum o rectissimum inempe,gloraamsua, ut alibi saepe dicit P a quo abhorrei peeeari nomen. Euan quamsic ordi se rico, vi eum Proprie auctore ui se non con- cedam. Quasi vero ad gloriae suae incrementum, liceat tyrannidem in miseros subditos exercere, innocentes in scelus impellere, & deinde flammis aeternis vindicare. Lex enim Sc ratio aeterna vetat , facere mala, ut veniant bona. Et licet Deus nullius superioris legem supra se habeat infinitam tamen diuinae rationis rectitu dinem penes se habet, qua Sc affectus suos & a ctiones externas rectissime & sanctissime gubernat: & ni faceret, non esset Deus. Quomodo autem non est Deus proprie auctor peccati,
fi ordinat &: decernit peccatum: imo si Satana tanquainstrumento utitur ad mouendas & impellendas mentes peccatorum 8 Nam alibi Caluinus, Spiritum impurum, qui agitabat Saulem, Deispiritum vocari, dicit, quia ad eim nutupotentismi responde , instrumentum magis Vsim in agendo, quam ase ine auctor. Magis igitur proprie Deus auctor impietatis, quam in impuris illis mentibus ministerio & instrumento Saῖanae machinatur , quam ipse Satanas , sicuti magis proprie faber, quam securis, dolat & format lignum. Deinde auctor erit inuidiae, odij, & uniuersae nequitiae ipsius diaboli & hominum impiorum s quibus velut instrumentis electos suos exercet magis proprie,quam ipsa instrumenta; quemadmodum ferrarius longe verius dicitur auctor motuum quibus incudem tundit, quam ipse malleus. Hanc difficultatem prospiciens, & ea oppressus Caluinus , diuomodo Dem per SManam es omnes reprobos agens, inquit, nutum ex eorum vitio labem contrahat, imo in opere communi ab omni culpa siι immunis, ministros autem suos iustὸ amnet, Nix capitsensus carnis. Imo, ne vix quidem. Unde