L. Fromondi Sycophanta. Epistola ad Gisb. Voetium, in gymnasio Vltraiectino s. theol. professorem

51쪽

sarcinam, ut saltando, vitulando, Currendo, recurrendo extra materiae & rationis orbitas , succutiendo satatem laxaret, quam non posset excutere. Pugnam autem orditur, ut ventosi & ignaui milites, a contemptu hostis. Clamat, Iansenium hara Euassiones ex luto se stipulis e formasse: se τι τι argutae drμυιiles idiotis videantur , indigni esse homine Christiano , nedum Doctore Theol. o Leerdamensi Iansenio, iam Episcopo Iprensi. Bene habet. Terretur, & Gorgona vidit. In prima etiam 5c capitali Quaestione, vox faucibus haesit. Age, mi Voeti, Itiisen. tibi inquierat Ian senius, qui tantopere Scripturas crepab: ςδp. arripe si tam profer thesauros absconditos eruditionu tua es, ex int*'S'solu Scripturis assere nobu capitalem istum Articulum, que mihi sine probatione obtrusum cupis : Nihil diuina fide credendum, nisi quod in sacris litteris comprehenditur. Sι enim ise non comprehenditur, quo iure sidem nostram ex solis Scripturis probari cuti 'Quid ad haec crepitaculum tuum Dodon cum Oracula cessant. QMds' Nonne Articulum sum , capitalem dixerat aduersarius, unde ceterorum Cathena religaretur ρ Ita: sed quid vis fieri. Nec nouae, nec veteres Bibliorum Concordantiς quidquam ad hunc nodum soluendum suggerere potueruns. Pergamus igitur ad sequentem. Ex qua Scriptura probas, dixerat 1 an senius, erresse inside Marcionem, qui, tesse Epiphamo, Epistolas ad Hebraeos,ad Titu,se utramque ad Timothetim deleuit ex Canone Uerum, ne tua Hollandica rana, tanquam in Seriphum delata, iterum hIcobmutesceret, alteram Quaestionem ei copulat qua Scripturaeuincas, dixerat quoque postea Ian senius, omnes Epistolas Pauli. t diuinad esse recipiendas, aduersu Ebion.eos, qui eriam ranqua VoIIatam legis recusabant ρὶ ut Lectorem Batauum

confunderet, & ad posteriorem aliquid responsitans, videretur priorem quoque non subterhabuisse.

E ij Quid

52쪽

batur ex Epistola Canonica se indubitata auctorιιaιι , 2. Pet. 3. Sin ut charus frater noster Paulus Rc. qui in omnibus fere Epistolis loquitur de istis. Ex Scr Iura ergo contra Ebionaos constat, inquit, quo dam DissoLM Pauli, vi Cansisnicia esse recipiendas. Sed non quaesiuit Ian senius, de quibusdam tantum, sed de omnibuω Pauli Epistolis. Die ergo Dialectice reformate, an sequatur: S. Petrus meminit indefinite quarundam Epistolarum S. Pauli. ergo dicit, omnes Epistolas, quae tanquam scriptae iS. Paulo circumferuntur, ut diuinas elle recipiendas Nempe sicut istud: Boues sunt cornuti; ergo omne animal cornua habet. Quid deinde pro priori Quaestione aduersus Marcione inferes An hocce fortasse: Paulus quasdam Epistolas, teste Petro, scripsit; ergo Epistola ad Titum, aut Timorheum, est ipsius p Dic eadem dialectica: Aliquod animal volat ι ergo vituli in Hollandia habent alas. Vidit autem hoc tam insubidum & inconsequens, argumentator tuus; ideoque , Sed dicet, inquit, etiamsi Peirm testeιur in genere, quasdam Dissota Pauli esse Canoni-

eas: tamen hanc, auι utim Canonicam ese, ex tradisione est.

Quidni hoc Iansenius dicat, quod Omnis Theologus debet, qui cerebri micam habet ' Quid tamen ipse pikihil minu , inquir. Alia sunι κριτήρια. De quibμι videri potest Eusebiu lib. 3. Hinor. Ecclese. 23. diuo loco dissaιans de avictoritate Dinoia prima Ioannu, quatuoν hae ad ferae I .Phrasin a. γνομεν. 3. U ροαiρεων: o quarto demum loco, Ecclesia i adicium, quae e I custos librorum Canonicorum.

Nescio quid primum hic debeam admirari: stuporem, an malitiam hominis. Adeone enim fungus Ststipes fuit, ut nos Eusebium non adituros sperauerit ρFortasse , quia hominem paucorum librorum alicubi me. vocat magnus & lepidus Bibliothecarius, putauit nec

. . librum Dissiligod by Coral

53쪽

EPIs ToLA AD G. vo ETIVM. 37sibrum illum penes me esse, & tam neglectim res istas tractare, ut operam non sumerem petendi ab eo qui habet. Quid enim dicit pro eo Eusebius ρ Cap. U.ciis talo, ne γε ο quidem; sed Cap. 39. quod citare voluit contra eum aperte. Cum enim recensuisset Scri

σιν, secundum Ecclesiasticam traditionem vera, germana, o omniumsentenisse manifeste confirmatasant: addit , ex isto Catalogo facile iam esse, discernere Scripturas dubias, ac eas deinde, Quae Apogoloram nomine ab haereticu circum. ferantur : siue Euangelia Petri, Thoma, Matthia, aliorumve Momine falsa inscripta: Acta, qua Andrea, Ioann , o aliorum Hilior. . Apostolorum nomine veteratorie donata juni. Ipum quidem Scripturas, inquit, nemo ex Scriptoribub Ecclesiasticu,qui continuata temporumsuccessione, ab Apostolu huc usque vixerunI,

usquam in suu scriptis in memoriam redigere dignaim URSuin etiam l haec sunt verba, quae Agyrtes & impostor tuus ad se rapuit , Phrasiis o loquendi formula longe a - fu ct dicendi confveiudine soliolorum discrepat.

porro, siue Sententia, cr Προαἰρεπις, flue Institutum eorum, qua

in libris istu traduntur quod toto prope cato, vi ricitur, a vero Orthodoxoque Scriptura sensu se opinione aberrai 2 plane perspicueque ostendi , ea castida solism haereticorum esse commenta. Quid tibi iam, bona & Belgica fide, videtur, mi UoetiyNonne discipulum tuum, insignem Sycophantam Seimpostorem esse ρ Nonne enim malitiose re veteratois rio Lectorem deludit, cum pro solutione Quaestionis, qua se explicare non poterat,eum ad Eusebium mittit, quasi ibi reperturum, quod vincula eius relaxet ρ Nonne intra breuissimum periodi unius gyrum crassissima aliquot mendacia compingit λAit enim in primis, Eusebium ibi, dispuIare de auctoritate Epistola prima Ioannis. Mendacium apertum est rnam Epistolam illam primam, sine disputatione,in Cain talogo Scripturarum ponit, quae omnium consensusun

54쪽

Ait deinde tuus, quibus diiudicantur rediscernuntur verae Scripturae a falsis , ab Eusebiost tui, Phrasin, γνωμὴν, προαiρMro, o quarto demum loco, E cista iudicium Pingue alterum, Sc manifestum mendacium. Nam qui Libri Canonici, qui non, ex fraditione Ecclesiassica,& sententia maiorum, primo loco,& vni Ediiudicat, ut iam vidimus: & hoc argumento i quia nempe, a Scriptoribub Ecclesianicu, qui ab Apostolis huc usque vixerunt, neglecta sunt Euangelia Peιri, Thomae Ecc. tanquam fabulas reijcit. Addit vero etiam ex rara sit dissimili.& abludente a Scripturae faeret & Apostolica simplicitate- ὰ deinde ex Sententia & materia Illorum. Euangeliorum, ac denique ex Inniiuio dc proposito Auctorum , fraudem patescere: imo , quia toto calopseudo- Euangelia illa a vero Orthodoxod Scripturari; sienses aberrant, perspicue callida haereticomm commenta tantum esse. Falsiss1mum vero est, affirmasse Eusebium, ex Phrasi, aut Sententia Libri, vel ex Initituto Auctoris, de sacra &Canonica eius auctoritate iudicium possie fieri. Nam sicut hominum . ita Librorum sunt simiae, quae mira hypocrisi Phrasim, Sententias, ceteramque indolem, nullo aut minimo veri discerniculo, valeant imitari. Non soluit ergo Eusebius lan seni j Quaestionem pro tuo discipulo, sed eam magis nectit, sentitque palam nobiscum, sacrorum voluminum a profanis, aut a P cryphis discrimen bc uotitiam, non alia via Certa & in- fallibili, quam per ἐκκλήσιαςιών ααραδοσιν,Milesia traditio

nem, ad nos manare.

Et sand omnes vestri conatus, asserendi Scripturae unius auctoritatem ex alterius testimonio, ut Pauli ex Petro , uno hoc argumento eliduntur: Qudd non sit maior, aut euidentior auctoritas Scripturae testantis, quam eius Cui perhibetur testimonium. Petrus ergo Centies testetur, scriptas quasdam Epistolas acharissi-ι. Pre. s. mo fratre suo Paulo; unde tibi constat, Petrum esse,

55쪽

Ε pis To L A AD G. UOETIUM 1ν qui in Epistola illa de Paulo loquitur' Quid si enim

alius quispiam Epistolae suae, ad famam & auctoritatem, praefixerit S. Petri nomen' Deinde, si inuenire posses aliam Scripturam, quae testetur, esse Petri Epistolam, de ista testificante iterum redibit quaestior Vnde tibi constat, eam sacram eme Sc Canonicam Et cum saltuatim per varias Scripturas ante me fugeris, non effugies tamen, sed te deprehendam in aliqua, cuius nulla alia meminerit, eme Canonica. Ex qua enim Scriptura sacra probabis, illam esse sacram & Canonicam, de qua in omnibus alijs Scripturis est silentium 3Uidit hoc argumentum Daventriensis nycticorax. Scio, sic Iicus Iansienius, inquit, clamabit, aeque hocsibi videri incerium. Sed enim tam fluctuo circa PeIrum, quam Paulum: confviendum ergo esse ad traditionem. Quid autem ipse clausus & suffocatus inter has angustias O miserum hominem l exclamat. Plusene erit tribuendum communisma, quam Chrini Aponiolo ' O miserum peponem l reclamo ego: qui non videt, aut videre dissimulat quaestionis statum. Non enim quaeritur, An Apostoli Petri auctoritas communis famae auctoritatem anteire, aut sequi debeat: sed, An sit re vera Petrus Apostolus. qui Epistolam illam scripsit. Si enim unde unde constiterit, Apostolicam Scripturam eme Iveluti nobis Catholicis, non ex ulla Scriptura, sed traditione agrapha Ecclesiet Constat nemo omni famae communi, etiam certissim q. praeferendam ambigit. Tandem cum nulli bi pedem figere, & consistere posset, Rhetoricae suae memor, comparationem fatuam istam & bliteam ab ea petit ciuemadmodum , inquit, evimo Cicerone probatur, eum Asiaticum esse ratione bli, ex ipso

Sasiunio, eum esse Laconicum ; ita Scriptura materia, inuru mentales cause, forma , siue apta omnium partium inter se -- metria, o sectin Lections, meditationu, ac a8plicationu, ab unde diuinitatem eiis arguunt o euincunt. Itane verti, sicut

Asiatica

56쪽

4o L. FR OMON Dd A siatica & fluens Ciceronis laxitas, sicut Laconica fleaccincta Sallust ij breuitas; ita Scripturae sacrae illae

dotes omnium statim incurrunt oculos p ita, inquit, desperatisiimus ille, & Propo tur Scriptura ima Asheo alicui , aut Gentilii fatebitur hoc, ad Dei es Scν iura gloriam. Huc nempe tandem stultissimae causae vestrae desperatio venit, ut nisi in sensum communem impingat, pertinaciam suam non possit defendere. Proponite igitur Atheis volumen Scripturae sacrae, M periclitamini, an ullum eius amatum confiteantur, aut sentiant. Nonne

enim tot hodie Athei sacratissimos 4stos codices inspiciunt, nec tamen sanctius inde commouentur, qua ad

risum p in thymo quippe etiam, violis , & rosis ven num fuit aranei inueniunt. Si quet vero iude bonae metis apiculet dulcedinem & mel spiritale sugunt, nonne ex SS. Patrum scriptis, &praesertim Augustini, etiam faciunt ρ Quo igitur satis euidenti discrimine, tot diuinos Sermones de Tractatus A ugustini, aut aureum Thomae nostri Nempensis Libellum, a sacra Scriptura distinxerist Cum praesertim non omnes Canonicae . Scripturae parem diuinuatis haluum expirent. Nam, ut vester etiam vos docebit Caluuius: Malium Ubis Da- Calum in Mit,dinunt Salomoni scripta. Nam cum hic posterior Esili f. s. Γ formando externo homisi, o tradendis politicae vitapraeceptιὸς*bi. Inagusii intentus a illum assidue de spirituali tum Dei cultu umeonscientiapace, Deique misericordia , o gratuita fatuita pra-- ione, eonesonarι notum est. Ac de Euangeliorum etiam discrimine: Auin etiam, inquit, inter usos Euangelis tantumeUdiscriminis in illaBranda c/rini vir se , m reliqui Ires eum Ioanne comparati, vix semissi 4 babeant pleni Diagoris, qui in i . tam conspicum apparet. Ei tamen omnes, ait, fleraque exosculamur. Cur olim dein te, non inter Atheos

solum, sed inter Sanctos Patres , de Libro Pastoris, Apocalypsi Petri, Epistola Barnabar, aIijsq; apocryphis ita dubitatum ι nisi quia inter humanas, & Spiritus

sancti

57쪽

EPISTOLA, AD G. v OETIVM. msancti Scripturas nullum aperte discerniculum cernerent' Cur 5. Ambrosius ad primum statim Libri quarti Esdrae olfactum, non abiecit, tanquam adulterinum s uti re vera est j sed honorare dignatus ut Canonicum; si alius longe ex suppositit ijs, quam ex genuinis ScripturiS statim emanet Odor ' Cur veteres non pauci, circa S.Ioannis Apocaly psin, secundam & tertiam eius. Epistolam , circa Iacobi, Iudae, Petri secundam, MPauli ad Hebraeos tam diu ambigui; si Spiritus sanctitam expressa fragantia nares amet ommu legentium 3 Et ubi, quaeso, erat nasus Patriarchae vestri Lutheri, cum Epistolam S.Iacobi, quam vos aestimatis, appellauit stramineam tita negotiorum tuoru gestor, Sctu cum eo, mi Uoeti, undique formula & causa exciditis. Nec tantum ita

duabus istis Quaestionibus , sed uniuersis quas tibi lan-

senius soluendas obiecit. Ausim enim Omnia mea in pignus & periculum coram quocunque erudito, nec in alteram partem, ut vos, pertinace, Iudice deponere: . Omnes uniuersim ab eo frustra sollicitatas.& ne unam quidem legit time solutam esse. Nec miror. Rem enim hentauit impossibilem.

Et quia Quaestiones illae omnes similes & gemellaeunt, argumenta fere quibus circa primas, conatus eiustiustra fuisse ostendimus, per ceteras quoque plera Gque omnes duci possunt, & tantundem emcere. Nunquam enim agit quod flagitatur, ut ex verbo Dei scripto probet - sed ad historias veteres, & in ipsas traditiones , quas maxime fugit, consili j inops recurrit, vel si Scripturas tentet, nunquam ita in ijs figere pedem potest , quin inde ad auctoritatem Ecclesiae, eas nobis

tradentis, expelli possit. Sed in Quaestione etiam altera , quae paulisper a praecedentibus abludit, iuuat oste udisse.

58쪽

Spong. S. August. lib. s. c. s. Confessi S. August.

c. . contra

Alio exemplo idem Uenditur.

' . . . . . .

PErgit Ian senius quaerere e Giscriptum siι, omniam veteri Tenam. Euangetiis es Epistolis , esse Christo in Atio Moribuι loquζente scripta , o non quadam spiritu humano; ut . olim aliqui voluerunι apud Hieronymum o Epiphaniam Hic tuus Responsetis, spiritu in nares attracto : Vah. . in quit, Christianam ita qxa,re ρ Qui sic, mi homulle Est hoc principium Chrimam i, ait, quod anu omnia tre dendum est. Et illico citat Augustinum, quasi secum aduersus Ian senium ferocientem; sed misere ι imb nequiter admutilatum, expuncta sententia s o fidem re formatam i j quae iugulabat imis aperte eius respon-.sionem. Praciaνe Augu=n η lib.6.c. . Confessait Augusti ni carnifex: Persuasti mihi o Dem, non qui trederenιυbrui suis c moxque eradit versum istum sequentem P quo, tanta in omnibus fere gentibub auctoritat undasti. V bi obiter fatebatur Augustinus, se Ecclesiaru ubique fere gentium, auctoritate commotieri, ut Volumina illa, sacra esse crederet, quae tam multorum manibus talia habe-hantur. Vnde diserte paulo post: Iam, inquit, reedere eaeperam, nullo modo refulsesributorum ιam excellentem illi Scriptina per omnes iam terra auctoritatem, nisi es per ipsam sibi credi , o per ipsam te quari voluises. Consentienter nempe famosae alibi suae , & quae dudum vos suffocat, .sententiae e Ego Euangelio non crederem, nisi me Caiholicis Ecclesia commoueres auctoritas. Τentasti quidem fauces

tuas sententiae istius laqueo expedire, sed quam frustra, Iansen ij Spongia tibi ostendit; & vidisti, si ocu los habes , & voluisti aperire. Constat igitur nobis, totam Scripturae sacrae cat nam, Spiritus sancti opus esie, & nullum annia lum aut

59쪽

ferrumen humant & mendacis artificis immissum esseι sed constat, non quomodo vobis ut fabulamini,ex verbo Dei scripto, sed quomodo Augustino, ex Ecclesiae Catholicae traditione. Nec de veritate ista dubitauit Ian senius, sed quaesiuit ex te, ubiscripta eges P ut cum in Biblijs tuis non inuenisses, fatereris per traditionem agrapham ad vos peruenisse. Discipulus verti tuus, cum effugium non videret, resilit, & respondendi necessitatem declinat. In Scholusepe audiui, i nqu it lepidus p u er, tam tranegan- rem principia non esse disputandum. Attamen hoc etiam simul audiuit, nisi Praeceptores aeque Dialecticos, ac ipse est , habuit V Principia, quae uota sunt per se & exierminis nota, posse a posteriori ex effectibus, deinde

auctoritate, ac varijs signis probari, M tanquam principia agnosci ι etsi disputari demonstrarique nequeant per causas a priori. Nemo autem tam veru ex& vecors cst, ut asserat, ex terminis notum esse , Nullas particu i Ias Scripturae sacrae , spiritu humano intertextas fuisse. Vnde igitur vos agnoscitis hoc esse fidei principium pNon enim certe, uti nos, eκ Ecclesiae tradentis auctoritate. Ex ipsa Scriptura sacra, inquitis. Quin igitur cam profertis p Sed si opponerem Iani enio, ait iterum ridiculus tuus defensor, claracse euidentia Scriptura Iesimo-

wcὸ quereret, Unde mihi constaret, merum dicere Petrum o Paulum Apostolos. Mi Io ergo eum, nec margariιad immundiseim pedibus ob cere volo.

Sapienter facis, tace potius mi puer, & dormi. Quis enim malit vigilare, & cum tam inhumano aduersario, qui sic inuolat fauces le tenens suffocat, congredi pSed fallitur tamen tuus margaritarius, mi Voeti, dum metuit margaritas suas spargere ante Ian senium , ne quaerat, Unde coactaret, verum dicere Petrum o Paulum

ApostoloEblodbenim constet ei Apostolos esse, qui lin-

60쪽

gina, aut stylo loquuntur, non ambigit, veru & purum esse, quidquid inde funditur. Quaereret ergo potius, Vnde constaret, Petrum & Paulum esse, qui Epistolas illas, quas citat, scripserunt λ uod aliunde firmiter probare non potestis, quam nobiscum ex traditione Ecclefiastica; & profecto sine sensu communi estis, sinis sentitis, vos omni alia iam ope destitutos, sola pertinacia aduersus traditiones Ecclesiasticas pugnare., Sed quid ad rem etiam nostram testificantur clara oeuidentia lita Scriptura testimonia, quae discipulus tuus apponeres ridenti Iansenio e Nempe Paulus Σ.Tim. 3. . I 6. Omnis Ioiptura, inquit, diuintilia inspirata, utilis ess ad δε- eendum, ad agendum dcc. Quid putat hic Apostolum pro ipsis dicere i Ne hilum enim quidem. Nam verissimum quidem, omne Scripturam sacram & Canonicam, diuinitus esse inspiratam ι sed quaenam sit illa Canonica, &, an inter partes Canonicas & velut aureas, nullum vilioris metalli ferrumen usquam inculcatum sit, non dem finit. Quid deinde Petrus Omnis prophetia Scripturae, inquit,

propria interpresatione non sis. Non enim volun ate humanaaluta en aliquando prophetia: sed Spiritu sancto inspirati, locutisancti Dei homines. Quis dubitat λ Sed non dicit Petrus , Quaenam sint illae prophetiae, & an Prophetae nihil ex humano re quotidiano suo spiritu Libris suis miscuerint, ut haeretici illi apud Epiphanium & Hieronymum disserebant . sed omnia verbatim & syllabatim, Spiritu sancto instrati, & ut vertit Caluinus 2 impulsi oculi in1. Deinde de soIis Prophetis loquitur Petrus, ubi de Euangeli sor Epistolis testimonium λ Quod quaesiuit etiam lan senius et nam istis quoque aliqua veteres illi errones, spiritu humano permixta esse cem sebant. 'Tandem,