Disputationum philosophicarum pars secunda in qua cum Scotistis, & alijs auctoribus, quos Meldulensis, & Catanensis sequuntur praecipuè disputatur auctore F. Francisco Pontelongo de Fauentia Ord. Min. Con. S. Francisci, ..

발행: 1662년

분량: 598페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

11쪽

rurins ras risus, grauiora 'horum opera inie ἀν- erre aure E Dp in aculeatis Sophia acuminibus, Mununa, quiabus msem transverberaret, inuenit . De Au H, inaumque Tais in via , Lyceoque clarissimis plurima dicerem , ni rosti nnalium loquerentur monumenta, seroica illorum testa mirari , quam audis maues uti igitur Tutelare huius, is

12쪽

ae, meam secundam partem Philos imis, quae abhinc annistam quinque inlucem prodijsiet,nisi tenebrς eam abhorruis

sent; non enim desuerunt, qui hanc meam goctrinam parum candide alijstribuere,&retardare concupierunt:responsiones silentioinuoluuntur, quia ictina longe melior edient W,Persam tamen Verum Scotum imoanimo pellere,non liuore, sed veri

late; die i veritates

declarare, salsa, Fri imputantur repelle ire, V principia Scotici, γε obliuionis caligine teguntur, in lucem redeant. Disputandum est aenus contra Scotistas, qui aliu otum inuenere , he Doctores alteri scholae credant Scotum impugnare, dum sententias, Scottaantium operibus insitas, oppugnant; nam opus est legere,vi perlegere Doctores, quos impugnamus, vel pro

13쪽

stemur; non autem in fide aliolam pugnare profiteri, quodque pejus est sequaces Magistri dogmata o intemnunt, unimenim plerique dum si malle sequiis tionem, quam Aristotelem dc Scottin assimant, irrationabilem doctrinam si

ciunt, quam se tenere arbitrantur quin

multi, α fere omnes in hoc saeculo Aristo.

ielem, Thoe Sco Henricum, dc proprios Doctores Classices rel.quei ant v pqssint aerem Verberare dc totum ris euasurpi contemnere in controuertendis principiis aedebent supponere,ut nunquani possi itconcludere, o scire. Indisserenti igitur animo hanc meam secundam partem, qui legis, iudica, tertiam, diquartam, Oeil neficio, iam elucubratas, ecplio prope-giem subhciendas iudicaturus vale.

14쪽

INDEX DISPUTATIONUM,

lusion in in hoc opere

15쪽

o adaquate,seu preximo Iocarum. 68 Coc locus es immobilis per relationes sentiaω- ad sau

16쪽

Disputatio Sexta De Tempore

om Tempus in ranserum,supra duration ormalifer importat crationem aptitu alem coeaeisentia rei exiis sentis essent aure successuὸ. 3Ἀγα Cone Non ritur Tempus pro duratione Di reia saa Conc. Tempus pro mensura, es firmiatis ens ratianis m. pliciteremateri lueris ens reais. 332 Conc Tempus extrinsecum, o pro mensura non est realiter dist nctam a motu primi Cata. 3 3 ConcI. Solumfucces aper se/rimo rempore mensurantur 3 676 bHL Recte asynisur Tempus cum αυ- , quo es πιιmerus motussecun um pri . seponenui. 387

mam cum respecto immoinate succe sonis informati ni pa ua a non formationem. Conci morus for Iru acceptus' relatio subiecti ad fommam inlusio es pradicamento, ut proicamenta comuniteri Unatur, sed pradicamenta in sua communitate accipiam

δειν, potes probabillic susineri quodsi in genere pas

nis . . . 435

3 Conil motus rea e dis itur ab Arist, cum dicitur motus es actus entis in potentia, quatenus is potentia . q.6 monet motus in communi diuiditur in motum, o mutationem is in sua speties per esse successuum, O , mee uum tanquam per proprias diserenitas essentiales coasituιntes motuin,=mmationem, disidente motum in communι. Is

17쪽

s obeliolum adaquatiust readyeamenta est moniae, a G

Coaec Motus localis potes Arιι instantile potentiam Dei ut includit totam realitatem motus set Conci motus hia tυnitatem quemcunque Aurinsecam, diueris sitatem, se contraxistasemprincipauister aforma minus'inisci iter ori inoare, nurum tamen proprie asubieritia, si numericam, n/nsimplici ensemfecumaeam qui . 49ν

strauia prinώ-- seeunda pars disputatibnum Authore ad aetas '. gistro Francisco Pontelongo ord. Min.Con. Via Scotiimprimi possit,cum nihil in ea sit repertum,quod fidei Catholtacete,& Sacris Canonibus repugnet, facultatem ι Oncedimus

18쪽

Disputatio Prima de Continuo.

Istrabilis intelledius humani praesens conditis est, ut sne distinctione ad acquirendas scien - - tias percurrat, impura intelligata implicatas a. eustates, confusas doctrinas respiciat videmus in logica incla physicam, inphysica Theologiam, & omnes scien itas a Philosophis distirictas permixtas esse Nolui in i sica Praedicamenta tradere, ne ut quamplurimi faciunt idem millies repeterem sed quia aliquando contingit cum

alijs errare, hic de contimo pertractare conabor, cuius ta-inen exacta consid alio ad metaphysicum spectat. Supponenda etiam esset aliqualis cognitio continui, quae mi-urima ad alia, quae inde pertractanda sunt suificeret; sed inulae errare volo, ne verus modus tradendi philosophianain axunus error appareat errantibuS.

. . , CONCLUSIO PRIMA minuum permanens en Eud, quod habet artes in toto ordinatasisset maem terminum opum ori viam ' Est Aristotelis cap.de quantitate, Sco.4.d.qs q. r6. D.S. . Praeterea ad dissinitionem dimensiua quantitatis

Opinis i liorum Caput Primum. id &Cat. disp.s.physq. I.art. r.sustinent essentiani . . quantitatis continuae consistere in immediata exi erit is gentia extensionis impenetrabilis in ordine ad eundem to cum ita quod ex ipsis loco cit num s. quantitas non est 'aliud, quam forma quaedam accidentalis absoluta,quae si perueniens substantiae, quae de se erat capax extensionis tri calis

19쪽

ta ad penetrationem, eam paeon,immo naturaliter exigitiuam exteta impen trabilis vide, dicunt ipsi, non dissert quantitas a substiuistia, ves qualitate corporea per haberetilum partes extra partes etiam in loco, sed per habere tales partes, quartia

plenatura sunt incompossibiles in eodem loco, quales non fiunt neque partes subitantiae, neque partes qualitatis,quia licet sint eapaces extensionis localis in iuxta naturalem, earum extensionem, uodammodo petant unam esse extra aliam, etiam in loco; non tamen est talis exigentia 4 n cessitas, ut oppositum, etiam sine miracula,contingemn

queat, sicut est de partibus quantitatis. ume in Scriptores iisMi---is sentiani quantitatis moeni ine in em eitate partium impenetrabilium in eodemi loco, declarant huiusnodleximitatem partium non esse scipliciter essentiam quantitatis, sed circumscribere talem quantitatis essentiam, dc melius quam per alias quantita.

tis piliones, cum impenetrabilitas sit prima paruo quin titatis V Ereiicium alios modos circumscribentes est

sentiam quantitatis.

Sed primo videamus,quam sint frivoli, inconstantes omlammina in confutationibus suis, nemidiosi Scoti- stae decipiantur, postea eorum assertionem tanquam mircis. . u in Obabilem ostendam. i. raptam Primus modus constituit essentiam quantitatis in ratioritatem no ne mensurae, diuisi bilitatis. η ere Hunc modum confutant tali pacto. Primo Passio me Usentiali sinae,& diuisibilitatis sunt passiones quantitatis, ergo in rem πως eis non potest consistere essentia quantitatis.

Tluc R Vque argumentum s Imperien abilitas in eodem fibuliatis is ςst passio, velesiectus primarius quantitatis, etiam Retorque secundum istos scriptores ergo essentia quantitatis non aureorum potest consistere in impenetrabilite, eo consuaudo avum. alios, contra seipsos atauuut, i

20쪽

Pinerea argub eontra ipsos ad hominetis Quando Lia uis is

priori ratio sermalis rei dignosci non potest, tunc inuesti tum ad gari debet a posteriori, recurrendo ad aliquem effectum 6 Η 'ita proprium illius rei, ut non ab alia re oriatur. Haec naaior est ipsorum in hoc articulo num y sed ratio formilis quantitatis a priori dignosci non potest , ut patet excipiis loco cit.ergo recurrendum est ad aliquem effectum, de passionem propriam, quae ab alia re non oriatur sed ratiomen surae, & diu isibilitas sunt passiones quantitatis, ut patet in eorrum argumento, loquuntur de passione propria

quarto modo. per consequens ab alia re non oriuntur, ergo ad inuestigandam rationem formalem quantitatis aposteriori possumus recurrere ad rationem mensurae ad

diuisibilitatem, si sunt quantitatis passiones; ergo vel issimale probant eorum conclusionem, vel eorum consutatio omnino est vana. Secundo consutant praedictum modum tali pacto Ideo quantitas est diuisibilis instrumento corporeo , quia habet et elduri plures partes ad inuicem incompossibiles in eodem spatio ergo tam ratio mensurae quam diuisibilitatis non potest esse in quantitate prima omnino ratio, quia quantitatem haberes artes, est prius, quam esse mensurativam, diuisibilem. Ad summum igitur poterit a posteriori per huiusmodi affectiones essentia quantitatis circumscribi,&ita facit Philosophus in s. mei. cap. iidu descripsit quantitatem per diuisibilitatem dicens 'uantum esse diuisibile in ea, quae insunt, ut notat Antonius Andreas.Haec illi. Retorqueo argumentum . Describentes essentiam quantitatis per impenetrabilitatem in eodem loco ad sum eoisis. mum circumscribunt essentiam quantitatis posteriori, ratio. quia impenetrabilitas est passo secundum ipsos, vel effectus primarius quantitatis;ergo si debent confutari, is,lefaciunt dei cribentes essentiam quantitatis a posteriori per passiones eius: isti Scriptores tale faciunt,in consu

SEARCH

MENU NAVIGATION