장음표시 사용
11쪽
Q III. Gualis cultus debeatur imagini, et Cincῶchristi, ae sudariis , et aliis eius reliquiis. socim IV. , et qMat ter B. Virgo , Angeli, et San-lint eolendi. s r De invocatione, reliquiis, et imaginibus eo
Q. I. De sanctitate Mariae: qualis, et quanta e-
Q. II. in B rgine fuerit iustitia originalis, arae
fomes peccati. ' ' s 4 O. III. De virtutibus, et aliis donis B. V. . 548 IV. De virginitate B. Mariae r an fuerit perρe- tua. S SZQ. V. De Matemitate ejus, an fueris vere Mater
12쪽
De ineffabili Dominicae Incarnationis a Isteris. IXI ms rrum , di qu em a Metilis a
sconditum , in quo latet sapientia Dei, quam nemo princisum saeculi hujus co- nουis: Dixi, ineffabile; quia continet Dei supereminentem scientiae claritatem; ut noverit Religiosus studenS latic accedendum oculis, & mente captivandis per fidem, potius quam apertis per lumen ration S; qui Ppe super omnem scientiam, di rationem est. AEnigma est sacratissimum , quod summa potius veneratione susscipiendum . quam humani Judieii trutinae subjiciendum, inquit Cyrillus Aleri August. autem, & Bernardus il l ud vocant mirabilem mixturam ; in ea quippe Deitas, & Humanitas in uni tatem Personae conveniunts & S. Gregorius,Cardisiem, O verticem omnium miraculorum. Quae hucusque diximus de Deo Uno & Trino : Deoperibus ejus , dc mundi hujus mirabili opificior De Angelorum, & hominis creatione, di naturae De Beatitudine, & moribus, regulisque morum : De Peccatis , & gratias & virtutibus etiam supernaturalibus, inutilia sunt, quantumcumque eximia, & necessaria, nisi accedat huius mysterii fides , & scientia . Ideo dicebat Apostolus: Non judicavi me seire aliquid , nisi Iesum Chrιstum, hunc crucisexum. Et Christus ipse docet, non lumcere ad Vitam aeternam consequendam cognitionem Dei Patris, nisi S ipse cognoscatur . Haec
enim est vata aterna, ut cognoscant te Deum verum
13쪽
De hoc igitur mysterio salutis hic dicturi sumus , quam clare, & breviter licebit pro natura, & d ignitate materiae, ipso spiritu docente, qui operatus est.
De psibilitate, O existentia, O necessitarem)sterii Incarnationis.
EXistentiam di essentiam , &historiam hujus
mysterii compendiose tradit Apostolus, cum vocat illud magnum pietatis sacramentum, quod manifestatum est in carne, justificatum vim s'ratu, apparuir Angelis , prαdica φum es gentibus, creditum est mundo , absumptum est in gloria . Haere-himus primo circinoius possibilitatem, & existentiam, di essentiam, seu quidditatem.
U AESTIO PRIMA. De nominibus hvsus Usterii, in possibilitate
ri dem. CIrca nomen huius mysterii non immoror: pe Omen Incarnationis intelligitur unio realis,& laypostatica personae Verbi Divini cum humanitate siningulari in sua specie,& individualiter completa, sed non lubsistente propria subsistentia, sed per subsistentiam, seu personalitatem Verbi , ita ut complexum ex illa unione coalescens, nempe Christus Dominus sit ve-xus Deus, & verus homo ex duabus naturis in unitate reali suppositi , seu perionae , in qua duae illae naturae Divina ,& humana subsistunt, & terminantur a nam ut docet Cyrillus, Tunc Christum intelligimus, eum
cogitamus unum in utraque natura ; nam hoc utrum
que , humanitasscilicet, o Divinitas unus est Chrι-sius Potuisset quidem hoc mysterium aliis nomin hus appellari, & de facto aliquando appellatur .: v. gr. dici posset huina natio Verbi: quia haec unio non niin sola carne, sed in tota; & integra humanitate tam secundum animam , quam secundum carnem, α corpus, sed placuit Spiritui Sancto in Evangelio illud Vocare Incarnationem , cum dixit, Vembum caro 1 ctum
14쪽
τrum est. Et,eodem inspirante, vocabu Io eodem ut uniatur Concilia,& Patres, terique Theologi. In Concilio Niceno dicitur , incarnatus est de Dirisu Sancto ι in Symbolo Athanasii, inearnationis fides prαcipitur,&e. Id nobis lassicit, ut sic etiam nos loqui teneam ur . Quoad possibilitatem autem Videri deberet superia flua quaestio, quandoquidem seipponitur,& est de facto existens s nam a facto ad mlfe valet consequentias sed tamen seorsim examinatur a Theologis , ut ii Iam e existentiam propugnent contra infideles philosophos qui eam impugnant quasi implicantem , & imposIibilem. Ideo Anostolus dicit nane sapientiam Iudaeis videri scandalum , tentibus autem stultitiam . Distinguit Scotus poUbile , al: iid Aricum , quod GModus eompositionis formatae ab intellectu, etdus termiani non includunt eontradictionem ι dc hoc modo , inquir pose ilis est his propositis , Deus potest ρηοdueir de haec , Deus est Deus. Aliud phinum , & reale, quod potest esse rerminus alicu'us actionis, vel potenta ae effectivae, e ροψbιle est aliud eadMm, alitis mundus Jcc Rursus possibilitas rei potest probari, vel positi evidenter, cum Per rationes positivas demonstratur exilientia, vel factibilitas eius : vel netative . solvendo evidentes repugnantias , quae opponuntur. De utroque modo probandi possibilitatem incarnationis potest esse quaestio; an scilicet positive possit demon-Hiari, aut Ialtem probabiliter suaderi possibilitas incarnationis; an negative, solvendo evidentes repugna alias, quae Opponuntur.
CONCLUSIO I. P sibilis est incarnatisim bilitas vero ista non potis
est posit; ve demonstrara , sicut nec impossibilitas: i. p. est de fides quoad alias est communis. Prob. I. ex Scoto, idqui factam esse piobat, post Augustinum, ex Euangelios di rationes Possibi litatis examinans, lic CX propria mente argumentatur : Si repugnaret pers nae divi sic assumere, aut terminare dependentiam naturae humanae, Aur hoc esset in quantum est persona, aur haec persona, dic. idest vel ex parte V et bia flumentis, vel ex parte humanitatis assumpiae,vel ex V a , A a patre Os 3 d. I. q. a. A. Bn. θε.
15쪽
Parte unionis, seu modi, quo assumitur; sed nullum horum dici potest ue ergo non repugnat, sed est posti-hilis illa Incarnatio, sive illa assumptio. Prob. min. personalitas Verbi est entitas de se independens , sed
in dependens in quantum tale potest terminare dependentiam alterius ad ipsum s ergo illa assumptio, per quam Verbi persona terminat dependentiam humanitalis Christi ad propriam suam personalitatem,non
repugnat ex parte personae assumentis. Consi r. haec ratio : quia si Iepufinaret ex parte personae divinae a ssumentis, maxime quia talis unio insertet aliquam impersectionem in illa , v. gr. compositionem, vel mutationem, aut i imitationem,aut potentialitatem ; sed nullum horum infert illa unio, ut patebit solutione objectionum; ergo non repugnat ex parte assumentis. Prob. a. illa min. de natura assumpta . quia humanitas δε quaelibet alia natura creata potest e ne sine propria subsistentia ; & Deus potest impedire, ne fluat ab
illa natura,& velle, ut dependeat ad se, de per seipsum suppleatur, di terminetur, ut patet ex Metaphysicarergo eadem natura potest terminari, & subsistere per alienam , dc maxime per divinam.
Confirm. ex dictis ibidem ; nam subsistentia creata consistit in negatione comui unicabilitatis ut quo , Sm quod tiim actualis, tum aptitudinalis: sed Deus potest impedire, vel auferre illam incommunicabilitatem humanitatis, uniendo illam sibi, saltem in hoc
nulla est repugnantia ; ergo, dcc. Prob. 3. pars ciusdem min. nam in tantum illa uniorepugnaret inhumanitate ad Uerbum, inquantum
repugnaret illis extremis sic uniri s sed non repugnat
illis extremis, ut pateti ergo non repugnat ex Parte unionis. Piob. 2. eadem I. pars conclusionis: nam a facto ad
poste Ialet consequentia, sed incarnatio de facto exi-ssit, ergo. possibilis est : min. patet ex Scriptura pro Christianis; di ex Prophetiis, di veleri Testamento contra Judaeos, dc ex aliis moti vis credibilitatis contra insideles. Prob.denique . non implicat incarnatio ista ergo possibilis est . Prob. ant. istutione objection vino
Prob. a. p. I. ex dictis in Metaphysica, ubi probatum
16쪽
est, distinctionem , & separabilitatem subsistentiae a
natura non posse cognosci naturaliter, nec fuisse cognitam , nisi ex fide in mysterio isto, de ex mystelio Trinitatis. Confir. Nam incarnatio est quid stipernaturale in substantia.&, ut dicetur infra, nequidem naturaliter cognosci potest; ergo multo miniis probari potest ejus possibilitas ratione ulla naturalia nam per incarnationem humanitas Christi caret propria subsistentia creata, & non nisi per solam subsistentiam Uerbi terminatur, &subsistit.
Prob. I. pars. Nam possibilitas Incarnationis est vera, decerta de fide; ergo non potest demonstrari, imo nec probari, quod sit impossibilis nam verum non opponitur Vero, nec ratio ulla facit pro falsitate, di mendacio. . Prob.2. negative, per solutionem obiectionum, quihus videtur probari posse impossibilitas. Obiic.I.coni. I.& 3. par. Verbum est acti S purus, &simpleu, &immutabilis essentialiter ; ergo illi repugnat incarnatio. Prob. cons. Non potest incarnari sine compositione cum natura, quam luppositat, nec sine mutatione: nam ex human late, de supposito Verbi resultat compositum , quod est homo Deus, vel Deus homo 3 3c ipsum mel Verbum fit caro, quod non erat ante; sed utrumque repugnat enti , & actui puro,& si inplici & immutabili; ergo,&c. Prob. min. Nam per nos, simplicitas divina excludit essentiat iter compositionem actualem , & possibi emi & actualitas, & immutabilitas excludit omnem mutationem, de mutabilitatem intrinsecam. Ego Deus, non mutor. Res p. neg.cons. & dist. mai. prob. sine compositione,& mutatione aliqua impropria, conc. sine compositione propria, & mutatione intrinseca , neg. mai. dc cons
similiter distinctamin. i. Igitur haec unio nihil ossicit divina: simplicitati, quia persona Verbi non se habet ad humanitatem, quam personat,&sustentat,ut compars; sed per modum suppositi, quod illi intime unitur per modum sustentantis, & terminaritis dependentiam eius ad existere per se ultimatε subsistentet .
2. 3c ob eandem rationem non ossicit ejusdem Verbi immutabilitati divinae: nam tota nova en Utas, quam
importat incarnatio, seu unio ista realis, subjectatur
17쪽
in humanitate , & pure terminatur ad Verbum ; itae tamen , ut non minus Uerbum speciali,& reali modo quodam sit vere unitum carni, & hoc active potius, quam passive, sciliet per Volitionem diqua Vult humanitatem sustentare ineffabili quadam unione, & communicatione personae suae , ac de iratis, ita ut vere, de
physice dici possit quod Deus, & homo in eadem Personalitate Verbi subsistunt ι &quod Deus est homo, de homo est Deus. De compositione iterum dicemus
Insti ergo semper Verbum aliter se habet, & aliquali mutationi sub acet, di quidem reali . Prob. subsumptum: nam per illam unionem vere dicitur factum calo di homo, Mantea non erat , nec dice.
Resp.dist .subs& ant. prob. aliter se habet, & est ca ro sine aliqua intrinseca receptione ullius entitati S. Novae , conc. Per receptionem ullius formae, vel entitatis intrinsecae, neg.ant. Nam , ut dicebamus, id totum fit per realem unionem in humanitate receptam, qua elevatur, & unitur vere, ac intime Verbo ei &Verhum illam terminat, dc perficit ultimate , di Vere, si d sine receptione formali, di intiinseca ulliu ,
Inst.2. Penoia anatio uniti in Verbo respectu humanitatis non est pui hextrinseca, sed intrinseca, sed denominatio nova intrinseca non verificatur sine nova forma reali adveniente in denominato 3 ergo Iei denominatio incarnati, vel uniti non est realis in-rrinseca in Uerbo ; vel fundatur in nova sorma reali, di intrinseca. Res p. dist. min. sine nova serma in denominato terminata , vel recepta , conc. sine forma intrinsece recepta, neg. min. di conseq. Nam ut Verbum i ita est deam i i is) dicatur vete , de intrinsece unitum , susticit, quod adsit realis unio in altero extremo , scilicet in humanitate , quae ad ipsum Verbum. terminetur , di ut tam vere illam sustentet, dc perficiat , quam si haec unio in eo subjective reciperetur e dc talis est unio hyposta
inst. I. Si Angelus uniretur alicui humanitati singulari, sicut Verbum unitur humanitati Christi, di .ceretur mutari intrinsece Lia reciperet in se unioncm. aequit
18쪽
aeque ac illa humanitas, sicut anima, & corpus uia ἀuntur duplci unione in singulis recepta ir sed non munus intime, & vere humanitas, & Uerbum uni uniatur , quam uniretur Angelus& quam cor Pus , dc anima uniuntur. Nam sicut anima rationalis , O caro unus est homo ; ita Deus, o homa unus est christus, ex Athanasio; CIIergo ,&c.. Resp.dissimin: non minus vere, sed diverso modo, conc. eodem modo, neg.m in. Ratio disparitatis, & diversitatis est, quia Angelus , & humanitas sunt su stantiae finitae, & capaces talis sormae,ideoque unio recipitur in utrisque: idem est de anima, & corpore, sed Verbum non est capax talis sormae novae, & ideo sunficit unio realis in natura , & ad Verbum te Imb
Obiic. a. Verbum incarnati est illud supplere vices subsistentiae creatae in humanitates sed hoc repugnat Verbo divino s ergo & incarnatio . Prob. min. Substistentia creata est afficiens subiectum in genere causae formalis; sed hoc repugnat Verbo a ergo, 6ce.
Res P.nego in.&mai. prob. Nam, ut suppon itur ex Metaphvsica, substantiae munus praeci se, ut substantia est, consistit in complere terminare ultimate nat ram singularem , ita ut reddat illam ulterius. incommunicabilem ulterioli supposito . vel completivo subinstantiali, hoc autem non sit inhaerendo naturae illi per modum formae , & maxime in nostra sententia, quae ponit 1 ubsistentiam in negativo. Verbum igitur dicitur supplere vices subsislantiae creatae, quatenus illam sic ultimate perficit, ut non sit achii, vel aptitu- dioe persectibilis ulterius, ut diximus ibi. obiic. 3. Unio hypostatica terminari debet ad personam divinam, non vero ad naturam ; alioqui non diceretur hypostatica ; sed talis unio non est possibilis ; ergo nec incarnatio. Prob.min. Ut unio terminetur ad Verbum , & non ad essentiam immediate , ita ut deberet dicis, Verbum eam factum , non aurem , Deisas facta ear deberet terminari ad aliquist distinctum ab essentia realiter,sed in Deo nihil est tale; nam Verbum non distinguit ut realiter ab essentia ι ergo,
19쪽
rem formaliter ex natura rei,neg. realiter simpliciter,&absoluth, conc. min. Nam sicut sussicit distinctio sor- malis eY natura rei inter paternitatem, & essentiam ut Verum sit, quod pater tenerat, & quod essentia non gemerat , ita sussicit eadem distinctio inter essentiam , ScperQnalitatem Verbi, ut Verbum dicatur incarnari,S non essentia , saltem formaliter, & immediate . Videant quomodo solvant hoc argumentum,qui negant omnem distinctionem a parte rei inter es lentiam , dc pei Q nalitates divinas. Objic Implicat haec unio ex parte humanitatis ergo, &c. Prob. ant. Inter unibilia debet esse aliqua proportio ; sed nulla est inter Verbum, & humanitatem , quia ista est finita, & Verbum est inlinitum s er
Resp dist. mai. propolito aliqualis habitudinis,conc. Persectionis entitativae, neg. mai. Inter Verbum,& humanitatem non est proportio persectionis entitativae, sed habitudinis , quatenus creatura potest elevari ad Videndum . de fruendum Deo, & Deus descendere in est ad intelligendam creatu tam . Ita est de ista uni bi litate, quae est habitudo dependentiae ad independens,
di persectibilis ad persectivum.
Inst. Si Verbum assumeret naturam , Vel assumeret sine personalitate, vel cum per innat ita te s sed utrum que implicat ergo & illud . Prob. min. Si cum perso nalitate; ergo essent in Cluisto duae personae, ut so inniabat Nestorius: si sine personalitate; ergo non
assumeret totam naturam , quod est falsum, &contra SS. Patres . Nam inquit Damascenus: Verbum assum is eo tum in homine, qMod in eo plantavit; di prae 1 ciea personalitas non est separabilis a natura . Resp. neg. min. nam assum Psit naturam sine personalitate & dist .cons. prob. non assumeret tota naturam quoad omnia positiva , & negativa , conc. quoad Ο-mnia substantialia, & positi ua,neg. conseq. nam Pcri ualitas, ut diximus, non est de substantia naturae, sed
terminus cjus, nec quid positivum s salium est etiam, quod sit hi separabilis a natura. QUEEa
20쪽
I AESTIO II. De cognostibilitate hujus M erit. Cognoscibilitas incarnationis est vel de eius possi
bilitate, antequam fieret,vel eius existentia, postquam facta est :& quaeritur , an possibilitas incarnationis , Vel eius existentia possit lumine naturali cognosci ab homine viatore, vel etiam ab Angelo.
I earnatio non potest naturae lumine cornosti ab homine viatore , neque ut possibilis futura , neque res existens , imo O probabile est, quod neque ab Angelo. Videtur non esse con rmis Scoto quoad ultimam
Prob. tamen ex ipso fi J quoad priores partes de ultima videbimus postea j nam de intellectu separato negat hanc propositionem di Quodcumque cognitum per fidem excellit quodcumque e noscibile naturaliter; de concedit eam de cognoscibiti ab intellectu nostro pro statu via 'sed incarnatio est cognita per solam fidem ; ergo Pro statu viae non est cognostibilis lumine
Prob.2. quoad I.&2. par. ex Script. ubi dicitur OGJ sterium a conditum d saeculis , manifestatum autem sanctis eius, & vocatur investigabiles divitiae Chria
Deo. Haec autem non essent vera, si possiet naturaliter cognosci; ergo, &C.
Confit. ex Conciliis ,&Patribus; nam Ephesinum,s J inestabilem, indeprehensibilem vocat hanc unionem , quia inquit Tolet.II. si ratione deprehendi poset, non emet mirabile; si exemplo, non ei et gut νe. Et idem docent communiter SS. Patres. Nam in quit Ambros. OsJ Abscondita est Dei sapisntia , dum non verbis , sed iis virtute sue non humana ratione pos
sibilis, sed spiritus esse eia eredibilis; dc alibi, non so-A ue la