Summa theologiae Scotisticae, in qua ex fidei lumine, S. Scripturae oraculis, Ecclesiae traditionibus, & decretis, ss. pp. & theologorum sententia, & rectæ rationis ductu, religionis christianæ mysteria sacramenta, dogmata, & præcepta breviter, & sch

발행: 1706년

분량: 597페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

31쪽

dio De existentia Incarnationis

est quaedam insignis, et redundans copia potestatis, inquit Nyssenus; f3J ideo dicitur, quod ascendit supeloccasum, &c. sic. per descensum , & humiliationem

exaltatur.

Inst. Non minus dedecet Deum velle fieri hominem, quam hominem velle fieri Deum; sed istud infamavit hominem ; ergo & illud dedeceret Deum. Resp. neg. mai. nam quod Deus ex summo pietatis, & gloriae vertice respexerit hominem in limo profundi , ut illum elevaret , infinitas ex redundantia bonitatis ,& sine diminutione majestatis id fecit; quod autem homo similitudinem Dei ambierit, intolerab iis temeritas fecit. Cum in honore esset, non intellexit; comparatus est iumentis insipienνibus , &c. Objic. a. Blasphematur in Deum , cum illi appingitur corpus, caro, sangui S, aut aliqua creata emgies sergo blasphemia est dicere Deum esse factum carnem. Resp. dist. ant. quando haec appingimus Deo in depressionem, & contemptum Deitatis , quasi illa sit cor Porea, aut carnea, conc. quando id dicimus esse . per unionem, &assumptionem Voluntariam sine praeiudicio puritatis, ac maiestatis divinae, neg. ant. 6c cons. nam in hoc secundo sensu tribuimus Deo incar

nationem . . . .

Obiic. s. Maior esset bonitatis communicatio, si totae tres personae unirentur singulis hominibus; ergo bonitas Dei non apparet summa in hoc mysterio. Resp. i. dist. mai. esset maior extensive, con. intensive, nego: nam intimior, & maior unio Dei cum homine non est possibilis, quam ista.

Resp.2. neg. cons. non enim Praetendimus hic, ex

haustam sui sie Dei bonitatem, & sapientiam, & potentiam , quasi vero nihil maius emcere possint, cum sint infinitae; sed susticit, quod opus illud maxime

commendet ea S, ac deceat.

Obiae. 4. Maior fuitiet miteticordia, si liberaliter o- irinibus omnino pepercisset , & praecipue si Angelis aeque ac hominibus , non exigendo ullam ab eis , Vel pro illis satisfactionem : sed hoc non ita praestitit per

hanc incarnationem ; ergo Sc. Res P. neg. mai. nam misericordia inde mirabilior,

quod sine iustitiae pia judicio miserias nostras repara Viti

32쪽

Disputatio I. ' 2I

vit, quam si absque satisfactione iust tiae absolutos volui sset. Sic misericordia, et veritas obviaverunt iabia Inst. Justitia potius ibi violata est; nam ibi innocens pro reo passus est ; ergo nulla solutio . Respond. neg. ant. quia passus est, & oblatus est, quia voluit, & quidem non in poenam, sed in solutionem, S satisfactionem pro alia . Quae non rapui,

tunc exolveblam.

Inst.2. Haec ipsa solutio Dei aequitatem dedecebat iquia pro vili creatura , & leviori injuria tantam satisfactionem , sic. filii vitam exigit; ergo&c. Resp. neg. ant. nam , ut suppono ex dicendis de satisfactione Christi , non dedecet Deum ille rigor squippe offensa in Deum reparari non potest ad aequivalentiam nisi satisfactione divina.

I carnatis fuit conveniens tum humanitati, tum toti reneri humano , et mundo . Haec conclusio Probatione non indiget, clim sole clarior sit, nec possunt ignorari beneficia infinita, quae ex hoc mysterio in hominem derivarunt. i. Etenim homo, & mundus totus liberatus est ac daemonis tyrannide. id In hoc apparuit filius Dei, iit dissolvat opera diaboli, et princeps mundi hujus eji- elatur foras: Et, Ipse eripuit nos de ρotestate tenebrarum, et transtulit in regnum silii dilectionissuae.

a. Liberavit nOS a morte aeterna,ut vitam aeternam consequamur : fad et culper unum hominem mors in αναυit in omnes; ira et per Christum omnes vivificabun-

s. Emundat nos a sordibus peccatorum, & reconciliat nos Deo ; nam sanruis Christi emundat nos ab omni peccato. Et, Ubι abundavis peccatum , superab undavit et gratia. Mitto alia beneficia tam spiritualia , & supernaturalia giatiae, & gloriae, quam temporalia, quae inde abundanter fluunt. . . Hinc sturima dignitas hominis declaratur, non solum ex unione, & scedere humanitatis nostrae, carnis cum Deo, ad quod foedus elevata est per Inca se

33쪽

di, De existentia Incarnationis

nationem Verbii sed etiam ex pretio persoluto pro nostra redemptione; nam ex rerum pretio colligitur earum excellentia , dignitas, Sc valor; sicut minori pretio redimitur gregarius miles, quam im Perat r. Denique toti universo conveniens, & utilissima fuit , nam inquit D Paulus , Instaurat omnia in Christo, quae in caelis , et quae in terris sunt in imo , scilicet Angelorum reparat risinas , & replet sedes vacuatas per rebellionem Luciferi, dc habent in Christo caput,

ct in homine, velut in capite honorantur, & reparantur caeterae omnes partes inferioris mundi huius. Objic. i. Convenientius suisset uniri naturae Angeis licae, quam humanae ; ergo ex parte hominis non fuit convenientissima . Prob. ant. nam non minus Angeli peccaverunt, di longe sunt digniores homine; ergo magis decebat Angelorum assumptio, & redemptio . ResP. neg. ant. di cons. Prob. quod ut melius pateat,

CONCLUSIO III.

C0nvenientior fuis assumptio natura humanae, quam Angelieae . Est communis . Prob. I. ex Scoto, fiJ qui hanc convenientiam redemptionis humanae prae Angelica probat s quia tota species humana cecidit, non aurem Angelica 1 Teneo hanc responsionem , quod quia tota Decies humana cecidis, ideo magis debuit reparari, ut de facto contigit ad nusquam Angelos apprehendit , sed semen

Abrah ff. Confir. haec ratio ex patribus; nam inquit Athanasius, DIJ Indignum erat bonitati Dei, quae ab ipso

creata essent in interitum abirent ob Diaboli ad υerjus hominem fraudem.

Alia congruitas est, quia peccatum hominis levius fuit, & divina miseratione dignius; quia homo fragilior , di Angelus magis ex malitia peccavit. I. Ruia Angelus proprio motu superbiae suae, ac amoris sui, dc quasi sine occasione peccavit, homoveto tentatus , dc seductus a diabolo, di uxore. . Quia stinguli Angeli propria voluntate Peccarunt, homineS Vero omnes, praeter Adamum, pec

34쪽

Disputatio I.

carunt Voluntate aliena, & in uno parente ; erreo digniores erant isti , ut per unius Obedientiam iustificarentur. s. Quia, sicut in homine omnes creaturae aliqua ratione uniuntur, &repraesentantur, scilicet Angeli in anima, & corporalia omnia, scilicet Elemenista, Plantae, di animantia in torpore; ita in homine cuncta honorantur, di quasi reparantur omneS crea

turae .

. Optima, dc decisiva ratio est,quia placuit Deo, cui nihil non congruentissimum , di aequissimum placere

'Potest.

Objic. Natura Angelica propius accedit ad Divlnam; ergo magis erat uni bilis Deo. Prob. cons. quae magis sunt similia, sunt magis uni bilia: nam, inquit S. Isidorus ti sue J quanto subrιlior est natura, tanto plenius assistit aa imiὶitudinem divinae unitatis ex-ρνessa; sed A ngel us est similior divinae 3 ergo &c.

Resp. neg. cons.&dist. mai. Prob. caeteris paribus, conc. si aliunde adsnt rationeS inaequales, neg. mai. nam congruentiae allatae rationem praelationis funia

dant pro homine . Quidam negant min. & reperiunt plus similitudinis cum Deo in homine, quam in Angelo ; quia dicit Deus, Faciamus hominem ad iamilitudinem nostram . Sed mihi videtur facilior ptima solutio, Objic. a. Miseria est maior in Angelisi ergo in eo.

Ium redem Ptione magis commendaretur Dei misericordia sergo& magis congruebat. Prob. antec. nam graviora sunt eorum peccata , di poenari. Resp. neg. cons. non enim ex sola gravitate miseria mensuratur congruitas misericordiae , sed etiam ex

circumstantiis personarum , di ext aliis, quae magis movent ad milerandum dii & haec sunt congruentiores pro homine 3 V. gr. quia minus habuit malitiae, minus obstinationis, & superbiae , minus gratiae, &virtutis ad resistendum.& denique tota ejus species, di natura pexierat. d. I m. CON

35쪽

α De existentia Incarnationis

CONCLUSIO III.

I carnatis fuit etiam conveniens ex parte Verbi Divini, seu personae divinae Incarnatae . Prob. i. ex Scoto: si J Incarnatio competit Filio , ne distinguitur a Patre fi quia conventisibi Per proprietatem ejus secundum quod distin ruitur a Datre s quod quidem dicit, ut probet patrem non posse assumere tandem naturam, quae jam assumpta est a Uerbo s sed non minus inde colligitur eam assumptionem convenire Verbo, prout facta est; licet potuerit etiam assiimi divisive a Patre , & Spiritu S. Prob. 2. Variis convenientiis, quae a flerri solent a Theologis. i. quia sicut omnia per ipsum verbum fa-cfa sunt, ita Sc per ipsum reparata. a. quia unio est similiti m ; sed Verbum ex vi generationi S aeternae Pr cedit ut imago patris, & homo creatus est iuxta illam imaginem , & similitudinem; & haec imago , &similitudo fuit maculata per peccatum : ergo Pereandem imaginem primam debuit reformari. 3. quia idem homo per peccatum amittendo gratiam amisit filiationem Dei adorii vana; ergo congruebat , ut Per filium naturalem illa dignitas, aut via ad illam homini restitueretur. 4. ut eadem persona, quae in Deo est filius ab aeterno, esset etiam filius Viiginis in tempore ad vitandam confusionem filiationum. s. Quia homo aliquo sensu specialiter peccavit in verbum, volens fieri similis Deo, maxime in sapiet tia , & scientia. Eritis sicut Dii scientes , &c. ergo Verbo , cui Decialius fiς injuria, conυenientius tribuitur culpae vindicta , vel indulgentia ; inquit Anselmus.

t 6. Quia Verbum in Deo est prima , & substantiain iis loquutio Patris, per quam seipsum exprimit, &manifestat; ergo & ipsum mei verbum debuit in tem-POre eundem Patrem hominibus manifestare , & praedicere. 33 2Yου sime loquutus est nobis in silio .

Obiic. I. Deo Patri creatio, formatio cflecti va, &generatio activa propriae sunt , vel apPiopriantur scrgo potius per eum homo debuit reparari, reforma ii, & regenerari in adoptionem filiorum , dc restitui in juie haereditatis.

36쪽

Disputatio I. a s

Resp. dist. cons. reparari effective, conc. formali riter ,& meritorie, & executive, nego Cons. sicut imieniatia a Dpropriatur Patri, & quaedam primitas, & auctoritas originis ; ita active, & directive illi tribuliue activa Incarnatio, & missio Uerbi; & sicut filiatio secundum modum nostrum loquendi, sonat quandam obedientiam , & subiectionem ad Patrem 3 ita Incarnationis, & Redemptionis executio tribuitur filio. Pater auctoritative, aliquo modo fiJ Misit Glitim suum , ut eos , quisub tete ergnx, redimeret ut a Ptionem 'tiorum reciperemus. ' . Obiic.a. Estectus omnes incarnationis magis ann rcipriantur Spiritui S. nempe infusio gratiarum , S lis

di donorum 1 luxta illud; Charitas Dei dissula e I in eoωιbus nostris per Spiritum S . isti distrar per Spiritum sermo sapientiae: Sρiritus S. doeὰbῖsse s u ς' *ς' ς SQ m g β u carnatio conveniebat R ist. ant. appropriantur quasi ministerialiter& eme ve, conc. formaliter , di meritorie, nem a ' ω' m spintus haec operatur quasi ministir ocitatos, α niti, a quibus mittitur ad haec Operanda . stiem mittet pater in nomine meo et quem mittam vobis αpatre, dcc. ille docebit vos , dic. Filius autem formalitater, & per seipsum docuit, & meruit nobis illas reratias; &factus est sapientia a Deo , et Gnctimatio se formalis, exemplariter, oc meritorie.

CONCLUSIO IR

I carnatis fuit etiam eonveniens ratione temporis , Prob. I. Incarnatio fieri potuit vel ab initio.ve in fine temporum, vel in medio; sed non. conveniebat eam fieri nec ab uratio, nec in fine; ergo convenienter facta est circa medium . Prob. min. ι quoad mitium. I. non ante Peccatum quia medicina non datur ante morbum, di quia potuisset tantum hene ficium recipi, ut debitum, & . necessarium potius.

num debuit aliquandiu peti, desiderari & expectari, ne velut debitum naturae sine gratitudine reciperetur. 3. Ex justitia i nam non decebat , ut stata in

37쪽

16 De existentia Inconationis

post peccatum homo tam grandi beneficio donaretur; sed per diversas miserias, di poenas Pectati sui gravitatem agnosceret, S gratiae di vinae necessitatem experiretur. 4. Qu a Plenum adeo beneficium non de-huit ab initio paueis admodum hominibus exhiberi, v. gr. Adamo, & Evae, qui recenter demeruerant,

aut eorum paucis filiis, a quibus memoria illius p

Prob. 2. p. eiusdem min. nam I. medicina non cle-buit differri usque ad extremum morbi, di postquam

ex eo innumera hominum multitudo , imo& fere t ta periisset bonorum , ita medium temporis saltem Giat tempus gratificationis in infidelitate, di ignorantia, & perversitate, qualiter ante Christum peribant fere omnes Per uni versum orbem, si paucos Israelitas exceperis , qui Deum Verum agnoscebant. a. sicut finis mundi erit Iempus glorificationis, in quo media ad gloriam promerendam subministrarentur; er go incarnatio non debuit fieri nec ab inito temporis , nec in fine, sed eo tempore, quo peracta est , nempe in medio tem Porum , postquam homines diu Messiam desiderarunt, & postularunt, ac necessitatem e jus experti sunt, di antequam ulterius Ingravesceret humani generis morbus, infidelitas, maritia, depravatio ,& fieret incurabiliS. . Confiti ex Script. quae docet hoc factum , fid κει --nit plenitudo temporis: Et faJ in miaio temporum et nam incarnatio aliquo sensu dicitur se sta in plenitudine , & medio temporis. Quod ut capias, Suppono, tempus, seu durationem mundi habere sex aetates notabiliores. a. est a die creationis usque ad diluvium per annos 1636. a. a diluvio, seu a Noemotisque ad Abraham per annos 322.3. ab Abraham ul-que ad David , Per annos s4i. 4. a David usque ad capti vitatem Babylonis. 47o. s. ab illa captivitate ul-que ad Christum ann.circiter εω. 6. a Christo usque ad finem mundi, cuius duintio est incerta, de Pendet a Voluntate Dei. Unde sequi tur , quod incarnatio contigit anno a creatione 3989. a diluvio 233 3. a nati vitate Abra ae aoii. ab unetione David Io o. Alii tamen aliter numerant hos annos; nobis autem sum siJ Gal. 4.

38쪽

rumclat commuius supputatio ; de reliquis viderint chronologi . Obiic. I. Convenientius videbatur tam periculoso morbo quam primum mederi s quia fers medicina μ-ratur , & Ron periissent tot homines desectu temeiadii, dc gratiarum , & praedicantium ,& ex ignorantia veri Dei; ergo non contigit tempore convenienti. Resp. ne . a i t. Nam ex dissipositione aegrotantium debuit disserti, ne Q. contemneretur remedium ex praesumptione , di superbia, si ante petitum, lic desideratum medie um, & medicinam sanarentur; imo & ante cognitam morbi gravitatem , di medici necessitatem. inst. saltem si venisset Christus ab initio, p lures sat vati essent, qui eius defectu petierunt; ergo convenientius erat ab initio mundi , post ruinam . Res'. neg. Cons. nam dato quod ptu res salvati essent, id quidem expediebat bono erivato illorum, sed non bono communi universitatis humanae, vel

gloriae Dei, & iustitiae; nam qui perierunt, id passi sunt sua culpa; & maxime quia in singulis aetatibus non desuerunt media salutis . obiicia.Sumeiebat Christi adventus unicus in fine

mundi; ergo tunc convenientior erav. Prob. antec.

nam usque ad it Iud tempus salvari poterant per eadem , aut alia essicariora media, quae non deerant

sapientiae, di bonitati Dei; & non debebat fieri perplures Christi adventus, quod fieri poterat per uni

cum .

Resp. neg. cons. nam debemus dicere eonvenientius fuisse hac fieri eo modo, & rempore, quo Placuit Dei bonitati, & sapientiae, quae est regula fit-ma , di in fallibilis convenientiae .

De necestate Mearnationis.

NEcessitas alia est absoluta . quae consistit in hoc,

quod res aliter es sit non possit vel quoad este, vel quoad modum; sic Deus absolute, & sim, pliciter est necessamus Alia conditionata , qua fit, ut supposita aliqua conditione res aliter esse non positis sic p

B a sita

39쪽

-23 De existentia Incarnationis

sita appi: catione ignis ad stupam, haec non potest non comburi. Et rursus haec necesitas alia est simpliciter, . qua fit, ut supposita conditione non possit aliquid fieri ullo modo sine re, quae dicitur necessaria ; sic sine lumine non potest videri color: Alia secundum quid, - quando finis quidem sine re , quae dicitur necessaria, posset quidem haberi, sed non tam facile, vel persocte; sic equus, vel currus est necessarius ad itinerandum; nam licet pedester posset iter confici, non tamen tam facile, vel tam cito, Vel tam commode, aut perfecte: Alia etiam dicitur ph sica, quae oritur ex principiis intrinsecis rei, & qua fit, ut non possit aliter se habere; & haec coincidit cum absoluta: alia

moralis, qua fit, ut vix aliter finis haberi possit, & sieco ncidit cum necessitatesecundum quid. Igitur postquam vidimus, incarnationem esse conis venientem Deo, &.homini, nec dedecere ex ullo capite, quaerimus, an fuerit necessaria vel absolute ex parte Dei , quasi non potuerit abstinere ab hoc opere 4 aut saltem eonditio nate , quasi non potuerit aliter redimere hominem: Tum ex parte homitiis , quasi non potuerit aliter redimi, aut salvari, & hoc absο-

ωιe , S simpliciter, vel saltem secundum quid , sic. ita perfecte, aut commode.

Suppono autem I. finem , ad quem potest considerari haec necessitas, esse vel gloriam Dei, vel utilitatem , di salutem , di redemptionem nostram . Et quaeritur, ex quo capite incarnatio possit d.ci necessaria, de qua necessitate. Suppono autem ex dictis tract. I. Deum non agere ad extra , nisi liberE , di contingenter, etiam quoad optimum, ita ut non solum recte faciat quidquid facit, sed etiam inter plura bona, quae potest facere, si liber respectu minoris aeqv e ,ac respectu majori S b ni ; seu non necessitatur ad oset imum. Unde censemus, Deum Potuissὰ facere alios, & alios in infinitum meliores mundos tam in eadem suecie, quam in

diversis speciebus; S sic necessitas incarnationis, &redemptionis, si quae illa sit, non potest se tenere ex parte Dei, praeciso ejus decreto libeto, di determinatione aeterna . His positis , sit CON

40쪽

I Nearnatis non fuit aboluse nocessaria neque ex pariate Dei , neque ex parte hominis, etiam opposito la- Uu hominis per peecatum . Est communiS contra paucos , qui volunt, Deum necessario velle, & facere, quod est optimum ; nam consequenter debent dicere; illum non potuisse non facere hoc opus, nempe Christum propter suam summam excellentiam. Prob. I. ex Scoto. st J Dico, quod quae facta sunt in Christo circa redemptionem nostram , non fuerunt necessaria, nisi praefuπsta ordinatione diυina; se tune

fuit tantum necessaria incarnario nece Date consequentiae .

Prob. 2. ex Script. qua constat Deo fuisse liberum relinquere hominem in sua perditione. a J Uuis tibi imputaverit , si perierint nationes, quas tu fecis i t Et com paratur figulo , qui sine injuria facit, quod placet de opere suo. 3J Humquid sicut lautus iste, non potery vobis facere domus Israeι ὶ id est , dissipare vos, sicut iste dissipavit vas, quod faciebat, & aliud facere: Confir. ex Patribus am, inquit S. Leo , I J Deus,

cuius natura bonitas, cujus voluntas potentia , cujus opus misericordia est; utraque sane, er omnipotentia, O elementia in opere suo , Ic. homine resinreudo , peered cmptionem )enituit. Et S. Paulinus, νι si artistae ορrris fui potens est, ct figulo tanpum in arg/ἰ- tam suam ius est . Ita Dominus omnium , qui omnes fecerat , dignatus est ad nostra descendere, nosque re cistere in comore suo , ut nos reficeret eadem arte, vel potestate , qua fecerat; ergo licui non necessitatus est ad faciendum , ita nec ad redimendum. Prob. I. Nam incarnatio est opus ad extra; sed Deus in tempore, & ad extra operatur omnia secundum cora silium voluntatis suae, Ac contingenter, non aute ex necessitate, saltem antecedente; ergo &c. Confir. Non enim apparet , unde peteretur illa necessitas; ergo gratis asseritur: ant. patebit solutione obiectionum.

SEARCH

MENU NAVIGATION