장음표시 사용
351쪽
Nam cum aer ambiens calidussi humorum motus uomsus cutem agitur. Caeterum Auic. eodem quoque capite
lepram alio nomine leoninam dici scribit, unde iterum liquet eum ab elephantia i non differre,nam σ hac ita uocari paulo supra ex Aetio demo Brauimus. Idem Aui. capite A. eiusdem loci de cura leprae itastribit: Etscias quod caro uiperae σ illud in quo est uirtus eius, est de nobilioribus medicinis ei. Eliratio autem viperae estut humatur uipera absisiis extremitatibus, mundi 'ata a uisceribus, deinde elixetur cum porris, G anetho, Crsale pauco, coquatur cu aqua donec dissoluatur. Quae iterum Auic. uerba desumptuseunt ex Galeni libro iam ci
νηθῶσι μαχ λο χά. hoc est: His qui elephantiam patiuntur,in uiperarum esu est mirabile auxilium. Itu uero condkas eo comedere oportet, queadmonuidisti Marsos,quiferis uenenatis nutriatur. Capite quideprimum
352쪽
LIBER SECUNDUS. Issabsicisse, π cauda, usque ad digitos quatuor, deinde o-
nimbus interaneis exemptis, cute etiam uidelicetad pia , aqua dein corpus ipsarum abluatur. In his au tem qui elephanasi laborant, in olla anguillarum modo, per album ius praeparantes. Fit aute hoc modo: Aquae abunde, π olei paucum in ollam funditur, π cum hoc
porrum CP anethum adiicitur. Liquet autem quod uiperarum carnes sunt decoquendae donec exquisite mobles reddatur. Repetitiam dicta Aetius seerm. I, ca. I 23. dicens: Mirabile elephantia is remediu uiperarum sus isti eas uero hoc modo apparatas edere oportet. Primmum quἰde amputato capite cr cauda, CT detracta pelle, eptisq; interioribus uisieribus omnibus,caro aqua para bis ac ter lota,in olla instar anguillaru coquitur, a-
porro. Viperae deuique curnes ubi condiutur ceu anguillae, nempe oleo ale,anetho,porro, G aqua, contra A
p aut iasin utilos cipe lib. II. cupiissecundo de si . med. fac. docet Galenus, idemque tribus elegantisi is historiis mousira quas, quia prolixaestat, i inpraesecutiarum omittere uoluι. Ex quiόus omnibu3 satis demonstratu est eum morbum quem elephantiam Graeci nominat, ab eo quem Arabes lepram uocant non disserre. Quinetiam inter Latinos Cornelius Colpus libro tertio capite ut simoquiuio de elephantia si hauά aliter quam Graeci, loquitur, dum se ait: Ignotus pene in Italia, frequentigiamus in quibusda- regionibus is morbus est, quem ελεψα Γαν Graeci uocasiisq; longis annumeratur. Totum corpus afficitur,ita ut ossa quoque uitiari dicatur. Summa pars corporis crebras maculas, crebro qxe tumores babet. Rubor baru paulatim in atri7 colore conuertitur
353쪽
PARADOXORUM MEDICINAES mma cutis inaequalitas, crusi, tenuis, dura, mollis q bifluamis quibassa exauperatur,corpus emacrescit ossuris,pedes intumescat. Quibus equidem uerbis nihil aliud quam morbu illum,qui hodie lepra dicitur, si bere Cellum nemo no uidet. Pli. baud secus atque Cel ussib. 26ca. r.elephatia in depingit, dicens: Diximus et phantialis ante Pompeii magni aetate no accidisse in It lia, ipsam*facie sepius incipiente In nare prima ueluti lenticula,mox inualescente per totum corpuό inacu
losi,uariis coloribus, Cr inaequali cute,alibi crassa, alibi tenui durateusicabie af ersa, ad posterum Mero nigre scente, T ad ossa carnes apprimente intumesceti us digiti; in pedibus manibusq,. Aegypti peculiarehoc mala. Ita ut Cn Latinorum elephanti is a lepra Arabit nodi-xura sit. Neq, temere di m est,Λωbu, lepra enim Grae- Graecori; corum diuersum morιi genus ab eo quem Arabes sire uo diuers cant. Arabum enim lepra dirum ac horrendu morbi ge-s uis est nec ab elephalio, ut diximus,quae carue inter-L.-' depasti m ad ossa usique ingreditur,differt. Gro corum aute facilis est morbus, ac secabiei adeo similis,ut uix ab ea discernatur,solamque cutem occupat, id quod in primis rei tur Hippocrates in liόro de asseditibus, in hunc modum scribens: λέπρη, ς κνησμὰς, D octari φλέγμ - γι- νονθ ερι, --μα Αλον η v Rμαsα. id est: Lepra,pruritus,sicabies,impetigo,uitiluo, pituita gignuntur,potivique corporis turpe quidsunt quam morbi. Hippocrati subsicribit Gale. lib. tumoribus dicens:
354쪽
cancri uocabulu fortiutur. Paulus quoq; Aegineta a ramdictis nihil dissenti du lib. capite secutido sic inquit: Lepra pariter σ psora communis quaedam pummae ct tu sicabrities sim astredo est, cui sanepruritus corporis.
De lenta con umptio accedere confiseuit, ex atra bile utraque originem trahens. Sed lepra profundius circul
ribusique erosionibus, corporis cuticulam depascit pastium instar quamulas ex Ae remittit. Psora uerosupc clam tantum uaria erosione udit, furfuraceaque magis quam squamosa ex se corpuscula aedit. Autor denique libri, cui titulus introductorius sies medicus est, lepram haud aliter quam iam citati autores describit, dum in- c
titus, dum scilicet ipsa candidior viperiorque'. Upre uero ueluti Uracia emergentia. Psora aute heuscabies exulcerata magis existit. c. uitaque lepra Graecoru morbussit facilis,ac cutem taurum,ut ex iam dictis patuit, occupans, dentisismum ' eundem a lepra Araba essediaesum, qui morbus ingens, ass ectu etiam turpis estiuehementem cruciatum excitans,nec solam catem, sed cy' carnem cz ossa plerunque uitias. Quodsi uero quispiam obiecerit , leprae nomen in sacris literis pro graui occipi morbo, id quod σ Montulis facit, adeoque non tantu cutis esse uitium, neque enim alias a reliquis homi Misisfunibus separare eo assectos morbo Mosis lex praeceris t. obiecta v iiij huic dilusitur
355쪽
PARADOXORV M MEDICINAE huic itu responsum uolo Nobis hic no esse contentionem quid sacrae aut Hebraeorum literae de lepra statuantita potius quid medici Graeci de hoc morbi genere scripsi rint indicare conamur, esse nimirum lepram Graecoram a lepra Arabum qui lepram uocant quod Graeci elephdutiasin, admodum diuersam. Quamais si quis etiam copui 13. Levitici rectius expendat, lepram incute tantum fuisse uidebit,maxime inter initia, π haud aliter quam in ea uitiliginis sipecie quam λου ν G raeci nominant, pilos albos apparuisse. Hinc est quod Augustinus etiam lepram coloris esse uitium, non ualetudinis aut integritatis si suum atque membrorum espe Acribat. Neque mirum est cur Mostes separare lepra correptos a reliquis hominibus praeceperi contagiosus nanque morbus fuit, perinde atque hodie sicabies, etsi scabies forte
tolerabilior Ott. Riarculum autem imo puer te admodum est quod scribit Montuus , in Graecoram euange lio inter praecipua Christi miracula leprae sanationem recensior igitur non facilem ese morbum lepram Graecorum. Mira sane sequela, quam uolpuer etiam explo'dere post: neque enim caungelicae literae obsunt cur minus apud Graecos facilis fuerit morbus lepra, n si forte Momus euangelium Graecorum nominet, quod
a natione Graecis siriptum sit, quo nihilstultius dici posi; et,cum constet ab Euangelistis,quos certe Matthaei; maxime σ Ioannem Hebraeos fuisse nemo nesiit, conscriptum esse,i , literis Graecis. Nihil igitar ad rhombum, quod euangelicae literae leprae sanationem inter miracula Christi commemorant,nam cum Iudaei Lerin quos a leprae colitagio sanauit Cristus, iuibus utique hoc mali genus exsori erat, qua quide a reliquom consortio eo
356쪽
affectos siegregabat, nihil mirum si miraculsi illis uisum
sit. Et si enim cutis tantum uitiu uerit, non tamen sa-cile abigi, maxime ubi radices paulo intimius egisset,potui ita ut inerito etiam eius nationem inter miracula commemorarint Euagelistae. Quid autem ad Graecos
attinet,quod in Iudaea factum esse nemo non nouit Potuit etiam feri,uam non anxie reluctor, ut aliud fuerit morbi genus, de quo sacrae literae N Euangelista tra sit, quam id de quo me ci Graeciscribunt,adeo utMotui argumentum sit plane inesticax. aliud enim euangelium esse Hebraeorum,aliud Graecorum,dliad Latinorusimnia quod quam ridiculsi sit nemo sanae mentis ignorat. Vnum enim euagelium Graeco sic ove cousiriptis, .
quod ad omnes cui inque nationis homines stinat. Evangelicas tume historia singulas in Iudaea clases,quaudoquidem Iudaeis tantum Christus nisus sit ut praedicaret, euidentisiimum est, adeo ut de lepra Hebraeorum iu angelio tantum mentionem feri certum sit,neq; ob id consequi positi lepraem etiam de qua Graecorum medici scribunt inter grausiimos morbos et e conritimeranda. rasi Am praeterea eg quod lepram interdum pro cutis affectu, interdum etiam pro elephantia et accipi apud G raecos ait dor exempla driasis scudere conatur, ita colligens: Quemadmogusadriasis iuxta C raecos δε- uersos donotat affecti/s,ita π lepra. Quis autensipti, ne amens sit, illam sequelam admitteret'Fateor quidem uerum esse oriam diuersos denotare affectus elephatia scilicet, σpudendi praeterna turam crinionem, nam id abunde Graecorum testantur scripta. Quod uera itidem de lepra dici posii constanter nego. Nam prodii cat unum Ialtem testimonium ex Graecoru medicorum
357쪽
PARADOXORUM MEDICINAE libris,quod lepram elephantia is esse uocariae astruat, Montuus, π ut m me fatebor. Tantus est ergo dialecticis Monmus,ut equetis eas etiam admittat, quae o mutum maxime pugnare ridentur si remus expendu. Sed uerum esse puto, quod uulgato iactatur prouerbio, Bis pueri senes i anxie enim laborat in eo ut ostendatμ- riasim igniscare diuersor affect ι; d quod tameu nonio it inlicias at ne uno quidem uerbo quod omnes er diti negant lepram cum et hantia sit apud Graecos nou- nunquam coincidere,probarestudet. verum ualeat usuis deliramentis ac ficulnis argumens Montulis,discat que interim uel meliora co gere,uelpenitus silere. Μorbum quem vulgo Gallicum vocant, non esse eum quem Graeci Lichenem,Latini verdImpetiginem appellant,sςd nouum Potiu veteribus inςognitum. CAP. XVII. Niurium me bifuisse hoc loco conqκ ritur Symphorianuc Campegius, q od
in ea sententia illam esse sius catus sint,
qua gallicu morbum eunde cum liche- pie seu impetigine dixerit,cum tamen o
mnium noti mum sit idipsum in lib.2 cap. Ia. Aggregatoris Lugdunensis astruxisse. Et certe misi sibi μμ huuea e pertinere negabit, fateri cogetur hoc ipsum quod scripsimus' i p.Titulus enim capitis idippum suis most, at,quisic habet: De lichenestu mentetra Depudendagra,quam nostra Neapolitanum morbum uocat,uali. uerogallicum. Quibus uerbis qid oro apertius esse potest ' Asserunt enim lichenem nιhil aliud esse quam eum morbAm,quem hodie quidam Neapolitanu,aliqui uerorassicuru
358쪽
LIBER sECUN Dus. Is3gussicum uocant,ita ut miraristis non possim, quare ejic non sientiisse ausus fuerit negare Campegius. Confinxit denique nescio quam annotationem,eamq; pasiim fuislibris inseruit isto lemmate. Hoc capite respondet domι nus Symph. Capegius Leonardo Fuchsio, qui eum de pudendagra siue morbo gallico immerito represedit. Quiabus uerbis iterum satis monstrase in ea elysententia, ut mentagra a morbo gallico nihil differre putet. Praeterea quae ibi contra me annotauit, plane ad institutum nihil faciunt. Mihi contentio est morsu gallicu non eoelichenem: ille theologum arens ostendere conatur ιram esse Dei id quod nemo nexauit. Optarem certe eiusmodinaenus bona, chartas non commaculari. Mendacii itaq, arguedus nobis potius uenit Symphorianus,qui non tautum mihised σ Leoniceno iniurius existit. Leoniceno
siquidem,quod hunc lichenen a morbo gallico nihil diffferre docuisse asserit, si tamen idem in libro de morbo
gallico dedito eam opinionem quae morbum galli in f se lichenas asi ruit, penitus explodat. Mihi porr), quod me morbumgallicum ab impensine diuersum no fac
re puta cum tamen contiet conputationes meas lege'-ti, me ab illa sententia fuisse olim, ut hodie sium, ali
nisiimum, ut qui docuerim lichens non esse morbuga licum,ped eum potius qui impetigo Latinis dicitur. Scio autem quid deceperit Camperium: praepositionem is in themhte ad lichenem referendam,ad gallicum morbum retulit perpera. Atqui erroris sui eum monuisse confutatio mox seques potui ita ut miru sit cur hoc loco in nostris legendis tam negligens fuerit, cum abai no raro totas paginas,imὸfolia etiam integra, in sua transferre enostrissolitus P.Sed ut haec missa faciamus,ad institutu
359쪽
PARADOXORUM MEDICINAE reuertentes monstremus quam turpiter errent qui morbum gasiicum uocatum cundem cum lichene putent. Nouus cum sit morbus is quem hodie gallicum aut Neapolitanum nominant eri non potes ut lichen dicatur. Lia chenas enimsaeculo etiam Hippocrfuisse collat, harum
nanque in tertia parte aphor. ZO. inter uernales morbos meminit, π in lib. de morbis, multisque locis aliis.
vheatum Q apropter ueb euter errauit Plin. qui lib. 26. cap. I. plis . lichenem inorbum non Italiae modro, rumetia umue
se prope Europaeante Cl. Tiberii Caesaris principatum incognitum fuit scribit. Si enim toti prope Europae incognitus fuisset lichen, nullo modo Hippocr. eIn tam crebram mentionem fecisset, quem multis annis ante Tiberium euiuis excessisse constat. Verum aute est quod paucis ante Tiberii principatum in Italia cognitus fuerit, nondum enim Ro. imperio ad exteris natioues prop gato nomine carebat, donec medici Graeci qui urbe Romanam frequentare coeperunt,siunc morbum se ae linguae uocabulo licheuen nominantes,illustriorem pluri-ιά que notum fecere. Meminit lichenu Diosc. Galenus, Paulus, quotquot sunt Graeci alii medici,ita ut morbus gallicus dici non positi. Is enim anno a Christo nato M. CCCC .XCIII .apud Neapolim primum irrepsit. NoGasticui men uero inde ortitum es,quod in Gallorum exercitu, moi b ψη -igic Caroli regis sui auspiciis belligerabat, apparuit. ι - , , pG i 2 o η Mμ m . Hac occulione Galli omino sum a stan utionem amolientes non gallicum hunc, heg morbum Neapolitansi uocarunt. Pervicit tame consuetudo ut gallicus uulgo dicatur. Quare ν G Ucbenei cis ahiud a galhco morbigenus est,cutis ilicet uulsi e
360쪽
. chenes,leste Paulo libro 4.cap.3.mixtis saniebus tenuibus, s acribus,cum aliis crasiis humoribus, σ celerirer in lepram, π pseram bicmue transeunt. Lichenem esse cutis astredinem testatur quos autor libri δε-
ριετα ποMς κνησμου. id est: Impetigo est siummae cutis cum multo pruritu asperitas. Autor quoque introductorii quisquis tandem ille 'eri lichenem inter clitis a se
κωμιε in ira νε α quod est: Impetigo quidei ι cutis aspectus existit. Eius autem duae hunt peties, una tolerabilis mitiors est,altera fera,dissicit seque. Squamulae in his ex summa cute descendunt ub quibus locus
rubicussior,fereque exulceratus apparet. Impetiginem uero eum esse morbum quem Graeci lichenen appellant, in primis testatur Casus Faelix c scribens: Impetigines Graeci lichenas dicunt: nasiuntur ex melancholico humore,rotundo schematean superficie cutis,cu ingenti pruritu . Et confirmat idipsum Caelius Aurel. libro I. Chromon. ca 3. ita de lichenibus equorum loquens: Sut siquamulae anteriorum crurum siub armorum partibis in ipsis animalibus natae has Graeci lichenas uocant,vos uero impetigines .Porro lichenas spe impetiginesvel inde satis liquet,quod singulaferme remedia quae a Paulo Gratisque aliis lichenibus accommodantur,eade etiam a Latinis quibusdam ac Arabibus autoribus impetiginiadaptantur.Et ut unum atque alterum referamus, paulus