장음표시 사용
31쪽
t am eam, ia ut assentatorem tollat, lacturam si te amici . idem igitur paucis his Graecis verbis,quod pluribus alis Latinis, significatur. Accutate autem animaduertenda est vis verbi : cum enim idem valere putetur, quod unde mutitis locis Demosthenes inquit cum id ostendere vellet, quod his etiam verbis tignificabatur, Nam & in v. Philippica, quae nunc inscribitur de pace.
Vt exempla praeteream, quibus usus est in hoc tradendo Badaeus; veteres tamen quidam si ammatici affirmabam, it valere, lim quod hic mitifice quadrat. Quare
cum idem setiuo superior existimetur valete, quod alter, quem indicaui, poteti a contraria ra-ilone sumptus esse : nam cum at quos etiam, facessere a nobis iubentes, dicimus illis at . non optamus ipsis boni aliquid, sed utentes verbis, quibus utimur cum aliquas catas personas dimittimus, ostendimus cupere nos ut abeant. Cicero aliquando verbis Latinis sus est, quae his Graecis respondent, si capiatur pro valere tantum, non eum pernitie α interitu ab re, ut cum inquit in epistolis ad Atticum . Sed valeant recti, vera, Eoi .esta conli lia.&. Multam salutem dixi. valuiise autem hoc ipsum etiam indicaturino,quod consurtudo erat Graecorum in extremis litteris ponere ubi Latini homines, vale .
stia suu accipiendi Pelusii apud civeranem in II. de
CAP. X. Atti et multos quos vocatit pelasgos M. Cicero in ii. libro de Finibus bo.
notum & malorum, cum inquit. itaque ut maiores nostri ab aratro abduxerunt Cincinnatum illum, ut dictator ellei, ite vos de pelasgis omnibus couligi iis bonos illos quidem viros, i ed certe non pereruditos: neque enim hic valet id nomen, quod plaetunque solet, gentem quandam Graecorum. Hoc igitur, quod satis obscurum suisset, a petit Stephanus, qui de urbibus aenationibus scripsit. docet mi in Pelasgos vocitatos a Graecis, qui Italiam in coleban illos, quorum opera uterentur in agris colendis: cum rustici homines,&qui eo studio aleremur, diuersis nominibus ab aliis gentibus appellaremur. Primos autem tradit Chlos da illorum enim urbe tunc agebat usos esse mancipiis, ut Lacedaemonii, iis, quos ilotas voc hami de Argivi Gymnesiis: Sicioniique Coi nephoris: Italiotae Pelasgis: Cretes autem Dinoitis: Nec deerant ei tam, qui genus hoc hominum vocarent Penesilas, pauperes enim hoe duronitinere iungebantur, alii quoque Dulias, quia siue serui erant apiaci eos, qui colerent agros, aut, tamquam mancipia habebantur. haec enim omnia nomina erant generis hominum iri subigendis glaebis occupati. Respondet igitur egregie notio haec sententiae Ciceronis, ut nullo negotῖο qu libet intelligere potest. Epicuri autem disciplina ita sus ierat. vi non ciuitatesselum, Graeciae, Italiaeque, Verum et lam pgros peragrasset , & omnem barbariaui,ut idem e dem libro testatus est, commouisset.
Y Mitis mula suit Menandri, quam Latinam se it Caecillus. Elus igitur
testimonio utitur Cicero iiiij. libro de Finibus, . exemplo illo docens extam nonnullos, etiam idiotas homines, qui penitus metu motus liberi sint: iapiamque omnino contemnant. inquit enim. Deinde ita mortem non timenies, ut illud in ore habeant ex Hymnide. Mihi sex menses fatis sunt vitae: septimum orco spondeo. Et sudas autem, & Athenaeus, Menandrum i ει cliniit. Nam sabulam hanc vertisse in Latinum Caecilium testatur Nonius, qui pluribus locis au ritatem inde petit. quamuis nomen hoc apud eum nisi fallor coituptum sit, ubi vim verbi blaterare declarat: sic enim legitur in excuns. Caecilius Hymnis. Dcsine blaterare: nihil agit in amore inermus. ipse autem puto legi debere. Hymnide. Sino blaterare . nam quod apud sex. etiam Pompeium Impreila habent in explicatione verbi Pt digere. ut Caecilius Hylianis, in antiquissimo est. Caecilius Hymni. Quod vero ad sentenatam e iis versus pertinet idem quoque iisdem verbis pronuntiarat in sarria Lucilius accusans eos, qui ventris xe gutturis vilio dediti sunt . h c enim Ipsius versus adducitur ab eodem gram-- matico e xxvi. libro. Qui sex mense vi Iam ducum: orco spondent septimum.
32쪽
ragem lauemu binem apud duo summos oratores, ciseronem ac Dempe : qum natio ipsa pretine reum voluit: ino Litore scri rari, qua iumbit pressi sese attin sat. CAP. XII. V At magnam invitam ipsi secit, odiosam nesilcanique vocem attribuit C.
veiti Cicero in ii. libro accia sationis: mittam, ut exiitimari voluit, ab eo in Sicilia, tune, cum prouinciam diriperet, quasi iam tum ille sibi prospiceretae remedium quaereret suae damnationis. Vnde tamen in plures iniuria peruagaretur: ea autem haec est. Qui ita dictitat . iis elle metuendum. iii quod ipsis ibiis sati se set, surripuissent: se tantum rapuisse ut id multis i tis esse possit. Idem autem protulit in oratione contra Theocrinem Demosthenes, cum contra indices, delatoresque diceret: atque id genus hominum pernitiosii 5-mum omnium ei se assit maret: refellens enim id, quod eorum stadium videtur comprobare: id autem erat, quod sontes improbosque ciues Punirent: eorumque opera pauciores huiuscemo di inuenitemur, inquit. Nullo modo res hoc pacto sese habet iudices, sed contra longe pli res, atque importuniores extant: qui namque cogitant aliquid mali facere, scientes his partem pecuniarum dandam, quas abstulerint, necessario plura in animum inducunt rapere, ut non solum tibi ipsis, verum iis etiam pollint suppeditare. Verba Graeci oratoris haec sunt. - τι ni t τε H G: -- η - , - αs a i , - διia τι ri
maximoque re pronunt ari, quod narrat Cicero: ita potuit a Cicerone, quod vulgo serebatur, illique personae quadrabat, Verti salso, accusatorio mole, assignari. ra rara mi ris modis a Graecis, epotuat e delictantior: quam ipsi maxinie oderant
p v o Athenaeum in x. libro earmen Phelectatis comici legiatur, in quo reprehendit quidam puerum, vini miniistratorem, quod nimium aquae ingessisset, ac vim ipsius vim pem ius perdidisset, lepide d cens, oro
tere illum ranis miscere, verba, quibus maledicit puero, haec sunt. D . '. i κήαc: ri; tu ear λ. - . Praeterea in vi. eiusdem operis Aristophontis plures versus citantur, in quibus induesciit quῖdam, qui sibi gloriae ducit, quod patientissimus esset eorum malorum, quae ceteri mo
illex summo studio fugerent, atque in illis tolerandis nulli cederet, in ipsis soli ter sustinendi, ptiestantium habitorum. in quibus malis etiam posuit se in aqua bibenda: vinoque non pu stando, taliam esse. Videtur autem ille disciplinam Pylli orae sectimquesecuius: unde si bula ipsa, in qua inclusi erant, π, 's nomen habuit. Initium eius carminis est. - ἰγε - - υπηi : Υ Aη- , Aa, α. iEt quae sequuntur. subtilis igitur gens, & quac vino inprimis desectabatur, viderat, quaa
potissimum animans contrariam ea parte vitam sequeretur: ac quod ipsi toto animo ex te ient. odio haberet: nam cum in terris degere pol sex, aquam sedem sibi secerat. Cum autem iis prouerbium esset, ut Xenobius etiam tradit, solitum dici in eos, qui ea praebetent, quibus non egent, qui accipiunt, pertum est hic valere vinum ministra res in vetita vero supra citato P et rati tantum ministrare: usurpatum enim est iunctum vetabum eodem intellectu, quo simplex, relictam Ieria, quae infunditur, profertur. Explicatur etiam hoc prouerbium ab alio. ut alienam quoque, ab eadem ancipitis naturae animante, ductum quod est . Animaduellendum autem superius exemplum Pherectati, is mendum contἰaere inexcusis tibi s: cum enim ita illic totum legatur. Axi i is in ἰδε ' M. P - α ραν', λ. - Ω μ. i.
is to sdeliore secipium est. απίm γλ .: ἰλ - ἰ χ quod omnino verum puto: ver ba enim sunt anui suadentis, quae Glyce Vocabatur, ut poculum abiiceret, in quod nimium quae ἰnsulitin esset. Persona autem, quae loquitur, hoc iam prolato, se corrigit, quod non
itus aquam praebitam dixerit, ac statim grauiter uuit ministrum, qui id seeotu peccatum-
33쪽
que cus ollei,d traique execrata eum antea, dignum esse ait qui ranis ministret. Yδάs aualem viliolis potionis genus est, cum in musti pusillani putem multum aquae insusum est:
intellexerunt igitur hi ambo amicitiam, quam dixi, idest, non putam, neque meram, quod scholion etiam in tragicum eum valere id appositum nomen, testatur. Intellexit igitur amicitiam, AN . vocans, leuem atque imbecillam, ut nos quoque vulgo verbum, quod hule respondet, saepe usurpamus: dicimus enim aliquas rea, quae multum tuarum virium amissiunt, ae valde tenues sunt, annacquate, ut sol cm etiam obscuriotem: nec, ut solet, suusentem .
CAP. XIIII. Nitio vi. actionῖs in Verrem Cicero cum de signῖs p aut sque ab eo sublati
nanuiue modis culpa haec vocabatur, prout quisque t m crimen aut conterere, aut augere volebat. nam auctor ipsius eo verbo appella-- a bat, quo non male vocari potuit, si id sine alicuius iniuria fictum esset: amict
eio Eoiuinis, qui modum nullum ipsum in studio earum rerum comparandarum tenuisso sciebant, ut accusator commemorat, vitium ostendentibus nominibus, cupiditatemque in-Gedibilem, translatis autem iliis a corporis animaque labibus, morbum & infiniam appellobatit. Quod ad priorem harum translatatum vocum pertinet, Plutarchus quoque in ii mentat o , cum perditum in studio margari tum deminatumque honi nem ita mise revellet, verbo, quod huic Latino respondet, usus est. Eugantem autem callidamquαiationem exponebat, qua Polema irati tibi hominis , contumeliatque In ipsum iacientii, ani , mum delinierit: inquit enim. HA i Maecis e, , -- : H. . Ecquae sequuntur. od ii addidisset μ μ α , ut saepe Graeci loquuntur, qui nimium aliquarum rerum catenarumqne amorem significare volunt, plene hii eloco respondisset: μα. 'o enim prorsus appellatam a Graecis insaniae nonine significate V iuii: quod verbum in Graeco sermone dc ipsium ad alias res transfertur.
coismo:inrexemplis rationis e Ptiratus: qt ibus doctus quam Ggem uneris imis fabulae portarum. CAP. X v. VT AO A nonnulla passim canentes, ita nullo modo serti posset Mias a Timat Plato dii l. libro de Rep. qui tradunt heroas nulla re meliores praestantioresque suisse hominibus: atque id adolescentium auribus Inculeant: esse namque cun haee de imaria adueisus deos immortales, eximiasque illas naturas, dc falsa. Eam igitur culpam metiaiolesormidare potuit Ilocrates, qui in libro, quem scribit ad Philippum Macedonem, ex cogitata eallida se purgandi ratione: simulque subtiliter regi attentans, inquit Lesbiobe irem ab rebus ipsius geliis narrandis teniperat se, ne minores ipso siisse humilioresque ostendat, qui heroes vulgo habentur, ac superatie mortalem condicionem existimantur: hoc enim facere, esset omnem illis dignitatem eii cre. Post superiorem autem sententiam addit, eu dem locum urgens, illa praeterea iis qui audiunt esse detrimentosa: labemque non paruam nimis eorum amerre: unusquisque enim inquit, sibi ignoscet, ii mali aliquid fecerit, persu sus huiuscemodi ei tam scelera moliri ae saepe fecisse qui sati sunt e Diis immortalibus, ac pi re absunt a diuina progenie. Quibus omnibus de causis censet huiuscemodi fibulas tollendas, ne in teneros animos magna Peccandi licentia inseratur. Hoc igitur, quod metuebat sapientillimus scriptor, & qui omnes fibras vitiorum euestere studebasi animum addidit ad G otum virgini inserendum Chaereae Terentiano, ut ipse ille adolescens narrat: Nam eum datis ei ua tabula picta, re quae mirifice quadrabat in domo meretricia, loqueretur, Inquit. Et
. met quoque id spectate ui; A quia ςonsimilem luserat. Iam olim ille ludum, impendio
34쪽
- m glianἰmus gaudebat tui M. Deum sese in hominem contuitisse: &quae sequuntiit. Ad extremum autem, quod vitium harum retiam aperte significat, a Platoneque in primis exagiis, , intur, addidit. Ego homuncio hoc non facerem. ego illud vero ita seci, ac lubens.
Iocus cicerems e M libro Tusci lana'm inrer ac noc in excisis, in veram libro indisatia.
I cano cum anisi contamiam ac sertim liuem exemplo quoque beluarum in v. quaestione Tusculana conscinaret, ita locutus est, ut inexcusslibris legitur. Quid bestiaeῖ non Egus, non samem: non montivagos ataque siluestres curius lustrationesque patiuntur Animaduerti autem oliminantiquo fidelique exemplari legi, siluestricursiis, iunctis duobus nominibus: quod nunc in mentem mini venit testati in hἰs libris: neque enim arbitror eontemnendam hanc lectionem esse. Videtur namque totus locus . ex aliquo vetere poeta sumptus esse: non enim mihi Persuadeo Ciceronem montivagos usu paturum suisse: redolet enim hoc verbum orationem poeticam: facitque ut non tine causa suspicer consequentem quoque vocem eodem radio consormatam suisse. Vt Catullus etiam is in libello de Atti huiuscemodi non nulla verba compota te ceu cum inquit. Vbi cerua is silviculii ix, via aper nemorivagus ... aia. autem loqui consuesse priscos illos Latinos homunes testatur Cicero in Oratore his verbis . Sed quId ego vocales e sine vocalibus saeperi. breuitatis causa contraheb nt, ut ita dicutiat, multi di , vas is tris, palmet crinibus, is . lectis tactis .ri os modus loquens, V. scicero, expressus esse e Graeco Iermone declara r. iCAP. XVII. IN Li, sto de Fato Cieero Graecum nisi salto' modum loquendi in Latinum isermonem conuertit: neque enim ab alio ullo Romano homine usurpatum In-l ueni: ia autem est serire medium, quod valet, cum duo inter se de aliquo com- trouersantur. ad arbitrumque res venit, aequo interuallo ae momento Virin que illum ipsum, qui sementiam sert, discedere, atqueita litem diiudicare: quod tamen iudieij genus ut negligens ac pingue, iurisconsulti contennunt: nosque esam patrio sermone, quae prouerbis ioco dicitur, voce eludinius . . Verba eius haee sunt. Chrysippus, tamquam arbitet honoratius, medium ferire voluisse. Ita autem hune locum deprauatum. quondam restitui, secutus fidem stetetum exemplatiorum : legebatur enim antea perpetam in excusis libris, se ferre voluisse. Plato in v. de Legibus ita locutus est, quamuis ab iudiciis ad aliam rem iratistulerit, dicens. E - άeoti Γ τι- άμ--. Sed etiam in posteriore epistola ad Dionis propinquos. N. , E c uis η σι μίσυ. ρομυν: πῖς νοῦς τυον , μῖν. - τοὶς τμ -υν ἰμι . Praeterea in sermone, quem Protagoram vocauit, eum induceret Hippiam suadentem magno illi sophistae, ac Socrati, ne vellem in contra iii inter se disserendi ratione diutius perstare. sed aliquantulum alterutrum alicii concedere, α mediam ouandam viam tenere: cum enim, smilibus usus, rasonem indicasset, qua virum- qui debere in ea re optimum iudicaret, addidit .ca μωυ τει ι mμων. Quia
enim ipsum dialogum Cicero in Latinum vetiit, ruilius potuit hune Atticismum notare: aisque ipso postia, cum apte posset, vii. Nam expressi iste illum totum testimonio antiquorum in grammaticorum intelligitur. Priscianus certe haec inde verba cisat. Nune a vobis Protagorais &Socrates postulo concedatis alter alteri: α inter vos de huiuscemodi rebus controuerseamini, non concertetis: quae sane expressa sunt e loco, qui non multo supra hunc ipsum est: cum enim Piodicus eodem munere ingeretur c rogati enἰm ambo hi sophistae diligenter sum... tanta Critia, ut illi rei operam dareniὶ in pliis multis inquit. yy -ἀηα Κῶ
35쪽
Ens A Ciceronis sunt in v. quaestione Tusculana. Nihil bonium nisi vacuitatem, ut Hieronymus: ita namque legitur non solum in scriptis pluribus libris. verum etiam in iis, qui superioribus temporibus excusi suere, cum in As lana 2 editione additum iit doloris: qui enim curae illi praefuerunt, ut suspicor, i
cum mari eum putantes, uacorrexerunt, legentes,nita vacuitatem doloris. Nee tamen veterem illam lactionem arbitror damnandam, ac non necellaria parte augendam. vesit frequens figura in ebnsuetudine loquendi: non multo enim quoque post inquit:.α Cumque ea descendet in taurum, non addens Phalaridis, illum tamen intelligi volens. Est igitur precise id dictum, quomodo nonnulla usurpari solita ostendit Cicero in iij. libro dari natura Deorum, his verbis res ut siquis dicat Athen ensiuiti temp. consilio regi, delu illud in Ariopagl: se eum dicimus prouidentia mundum administrari, deesse aibatatot beoium.
tamum, humoreque aliquo, verum etiam de rebus tolidis loquens, sensusque pari Ic pibus, eo uius aliquando est, ut de rebus quoque quae sensu aurium percipiuntur . nec tamen manu tanguntur: ut in i . libro de Legibus eum inquit: Assent orenim Platoni: nihil tam sacile in animos teneros atque motam lex influere, quam varios canendi sonos: quibus , bis locum hunc grauissimi auctoris ex- s. prcssit e iῖij. libro de Rep. , --Η : am Doκκινα ἰν. ora itam' -Θ. - , - - . Non solum igitur Cicoo . q. ii quomodo ex alio sietamone in alium conuerti ai quid oporteret, egregie tenebat, idem quod inato antea dixit, v ium etiam eodem modo dixit: ta lententiam enim explicuit: de ordinem loquendi custodiauit: erud tii simus enim quoque atque idem politii simus scriptor, tamquam de humore hquo, de cantu sonoreque locutua est.
τι sititire aures ali us Vocitas idem valere vi , quod e C A P. X X.
v o o CIOro dixit In epistola ad Leptam personare aures, arbἰtror valerexi, stequens enim hic modus loquendi eisin Graeco sermone, dc ab opti m s auctoribu crebro usurpatus. significat autem aliquid ex audito sonore cum tuque restare in auribus, quod quati idem insusurret: diutiusque illie maneat. verba Latini scriptoris haec sunt. Leptam nostrum cupio delectari iam tali cis ιeript s, de si abest niaturitas aetatis, tamen personare aures eius huiusmodi vocibus non est inutile. Plutarchus autem In libro, quo docet quomodo sint ab adolescentibus legendi poe-etaei monstrans viam, qua sententiae aliquae ipsorum, quae motibus obellent, sint infirmanis dae, atque omni auctoritate spolian ue, inquit. A diu a. π αν si is lino M. ;m , t τ t: - . . in me α - άM. idest in auribus semper obitas mem hanc vocem habere: dc quae continenter eandem senteotiam renovet. Plato quo in que in iis . Lbto de Lesibus codem modo locutus est. .a .ic myiae , ,--In epitaplso quoque idem appellauit λ; c. sed Gis illatii Aristoteles in xxj. segmento Problematum. αστ . - . . μι τοιώ- ,δε τις αὐαππι- - - o qui tamquam interpretatus est hune modum i quendi, declarauitque quid illic valetet: namque illo usus fuerat: neque enim da voce. sonore ue aliquo scimo erat, scd causa tunc quaerebatur, cur suaves quadam cibi dulces. que, ei lius fistidium gignant: ea autem dicitur ei te, quod concoctis etiam illis, vis quaedam pium, de quasi sucus icitata nec Pcnitus intinguitur.
36쪽
messe egereque supe illas a Dinis, a P in in III. libra de re' CAP. XXI.
Vo o Latinus poeta, cum magno anῖmidolore, In sat altaquἰsivbi taeon nenotiam mulierum accusat, atque aculeatis dioe s vulnerat: Sed quis custodiet ipsos custodes .cauta est& ab illis incipit uxor, Plato quoque eleganter exposuit in iij. libro politiae. , bi docet custodes resp. qui praesidio sunt reliquis elui ou ebrieta tem ea uere oportere. Id autem postea vere magnificeque de seipso praedicauit optimus vir acclarii simus iiii perator, Epaminondas: cum ex eo quaesitu tu euet, cur rotantibus celetis, festosque dies tum ma laetitia celebristibus , solus ipse squallens, in magnaque cogitatione defixus, per urbem ambulatet . ut liceat inquit vobis omnibus temulentis esse , is atque omni cura set uiis. Platonis verba haec sunt. --: inicie sed etiam Demosthenes contra Arii logitonem, ἡ ρον - -
πη μιν A. Eodem etiam xespexit Cicero in Diuinai lane in vertem hisis vel bis. Custodem, inquit, Tullio me apponite. quid i Mihi quam multis custodibo opus erit , si te semel ad meas capsas admisero e qui non solum ne quid enunties . sed etiam is ne quid aufero, custodiendus sis. Nec non in iij. Philippica, irridens M. Antonium, qui H in eontione dixerat, se custodem suturum vibia; ait enim. O praeclarum custodem, ovium ut aiunt, lupum.
Theriacam videri apta M. vamnem inarae pomis aemu CAP. XXII. H 1 n i, e A videtur ol m bibi solita, ut ex verbis M. Varron Is Elicitur: quateliquidior sui est necesse est: hoc enim tempore crassior dunorque consor matur. Apud Nonium autem hoc doctii simi viri testimonium legitur e libro deliberia educandis: vel maxime illae dioiai dc sitienti, theriacam, mulsum: esurienti, panem cibatium, illi neum: & exercitato, somnum suavem. Docet igitur vasero, quae sint vera condit .enta, Vt Lioi.γhi coquus locutus est. quod livetis etiam mandauit Cicero in v. libio Tusculana iuio, quo loco de hac ipsa re accurate disserit. Nam ciba iij quo que panis illic ut vii s incit, init: quomosoque ilici possit ut vulgares eaeae. sotionesque grataeae suauis sint. Vii. d. . Animadueitcndum tali en an theriaca tunc appalata sit, nota quae ut remedium v crimi Oh bc , ico PotiM nus amarae tristisque: ex coli iratio et ii in hune fuisse saporem illius perapi ix ut: mulsum namque vre melle de vino conditum, dulce erat: nec enim omnia vocabula omni ac Laic idem v icnt: quamuis enim maneant ipsa, notio tamen eorum immutatur. Cum autem cibarius inprimis panis appellet ut . quod non solum superioribus exemplis intelligitur, sedcxiam testimonio Cornelii Celsi, cuius e ij libro haec sunt vel ba. At aluum movcnt panis se mentatus: magisque si cibarius vel hordeaceus est, auctolitate vationis intelligitur etiam vinum cibarium aliquando vocatum: ipsus nam- ,, que apud eundem grati matrium haec Vciba leguntur. In cubiculo dormire mallem sci is licet potius vinum meum cibarium, quam cin dominus cubarem . sed etiam, quod magis mirandum est, homo quoque cibarius appeti datur, tamquam omne, quod sordidum atque abiectum ellet, recte hoc pacto vocari pollet et eiusdem autem doctissimi viri semen ita hiis is eodem loco legitur e libro I cuius indo e- . . us ηζας Tuus autem iste stat et cibarius fuit Aristoxenus.
Diligenter ponderatiu lacus C. cosmi,mea siti l his manimo corruptiis: viuiliaque lictio in ara. CAP. XXIII. E ii a L haec C. Caesaris ei j. libro de bello cῖtali Ita nune passim leguntur: mendose Prorsus,ut cuiuis tacite intelligere licet. Coliortemque postea duplici stipendio itumenioue, α spectariis, militaribusque donis, amputat me donauit: quom doeni in tam inquinato verbo locus est apud politi illinia inscriptore mi videi dum igitur acculate an auxilio veterum librorum macula haec deleri pollit. in duobus autem ipse noli paruae fidei exemplaribus, i a scriptum offendi: non omnino integre minus tamen pelucrie, ut tuto, quia eatant hic Vcli4 v ae lectionis, quae illic contamina- J Ῥι
37쪽
ta sum. Cohortemque postea duplici stipendio, frumento vespeclarus militatibus.&ni 1, an is piissime donauἰt. Vt autem ego coniicere psimi,divgenter omnibus examinaiis, si ita leget in tur, nihil viiij, neque in sementia, neque in Verbis restaret: nec tamen magnopere a notis ilialis pere ut baiis discessum est. Cohortemquo stea duplici stipendio, flumento, veste. di riis, militaribus donis, amplissime donauit. Veste amem milites aliquando donari solito, es secetium est: in rebus tamen Potius aduersis quam secundis. quod facit, ut minus tirmam lianc emendationem putem , donec exempla inuenero quibus declaretur, virtutis etiam pra is ni uni reique bene gestae, hoc fuisse .T. Liuius in xxij. libro ab urbe condita. Eos, qui Cais
litibus ut commoda quaedam, quo magis laborem ferrent, testimonis etiam Ciceronis eo m-ν, probatur, qui in epistola quadam ad Atticum inquit. Eo modo autem ambulat Caesar, &ia iis diariis militum ceseritatem incitat, ut timeam ne citius ad Brundusium, quam opus tu, M- cessesit. Aut igitur eruditi viri, si eoniecturam meam non probabunt, videbunt, an his vestiagiis instar Iectio indagati possiit, aut certiosa, minusque deprauata quaerent. ipse magno itu- idio diligentiaque adhibita, quod potui, praestiti. Ornatus eorum, qui sie ad Pertinginquum accingerent, e pluribus Tl ticitas locis eraeus:
R N AT vs eorum, qui peregrinabantur: aequae sumerent Itinet ἰ faciendo nocellaria,vel saltem accommodata, percipiti it Plauti pluribus locis inter se collatis: in sabula namque, quam inuripsit Mercatorem, e Philemone vetiam, cum indu ceret Charinum adolescentem, amore perditum , iniuriaque patris compulsum, patriam res inquentem, haee Ipsum tecum habuit leoillandit: clitam Idem, nam, machaetam, ampullam: reuocatus namque illo a sodali suo, qui nuntiatat amicam iptius inuentam cile, illa omnia deposuerat, quae paulo post, putans id salsiim: seque delusum. denuo sumit. Adiungitur autem his scissus in Pseudolo: cum enim fallax is sciuus, unde comoedia voeata est, sycophaniam ornaret, ut per granus videretur, ac tunc iplum Athenas aduenisse. inquit. Etiam opus est chlamyde S machaeia dc petaso . Petasatos autem et leso 'itos, qui longo itineri se darent, declarauit etiam Ciceio in epistola ad C. Casluim, cum se purgaret de intermistione epistolatum: reiecit enim culpam in tabellarios, qui tempus adscribendum non .. darem hoc pacto. Sed petasati veniunt, comites adporta inexpectate dicunt. quo euamve ho M. Vario indicio Non j, usus intelligitur: posuit enim hoc exemplum e libiciis doctissimi illius viri, cum quid valeat numero, auctoritate etiam ipsitus deci ualet. Quid pueris rogallet,&pet latus capite annuisset, ac discedens numero vettire ait adolescentem. In ea dem autem tabula,cum leno licius iam, nec tempore insidias metuens, verum militis nuntium . ut ii mulatum exagitaret, adiunxit superioribus rebus soccos: ita cum eo agens: totum enim i m eum ponam, quia corruptus eii in excusis libris. Chlamydem hanc commemores quanti eo
., dum est. Quid est ri id meret machaera. Helleborum hisce omnibus opus est. Eho is Mitte. Quid mercedis petasias hodie domino demeret e Quoi dominor Quid si ei a Qui lis somniatis t mea equidemhaec habeo omniar meo peculio empta. Nempe quod semina summa ustinent unde tibiὶ Verba autem haec ipsa, in quibus exemplum manet, cum absint ab exe sis, accepta sunt a scriptis libris: quamuis quod ausus sum emendare, in illis legatur sbeii pra ces. Ampulla amem vasculum vinarium fuisse videtur, quod se mori alligatum serrent viatores: id autem e corio apparet fieri solitum, ut percipitur ex hoc loco e Rudente. Ni erit tam , sincerum, ut quiuis dicat ampullarius. Optimum esse opere saciendo corium de sincerissi-- mum. Quid causae est, quin virgis te usque ad satur talem sauciemi Nam gestari ampururi lam et ana iblitam a Cynicis, mendicisque, eiusdem comici indicio intelligitur, qui in Persa itam induxit Saturionem parasitum loquentem ., Cynicum esse egentem oportet parasitum p -- . rimpullam strigiletri, scaphium, soccos, pallium, Marsupium habeat: inibi paulum pra si dii. Et Cicerotiis quoque: cu us haec vel ba in iij. libro de finibus. Si ad illam vitam, quaam cum virtute degatur, ampulla aut strigilis accedat: & quae sequuntur; pro re enim tenui aepatui pret j ponitur. Idem confirmat alia in sabula Plautus, in qua induxit lepide Gelasimum ., auctioiieni iacientem: coniunxit enim illic quoque ambas has vilissimas ter, dicens. Rubiciam notam strigilem, ampullamque rubidiam.
38쪽
Dcris execrandi iliquem arracior quam vobis appareat , coma
Ni MADVERTENDUM Veteres cum aliquem execrabantur,
Suod odio ipsis ob quoppiam insigne sicinus solet, si sorte tuneiquo ille profecturus erat,precari solitos,ut ea via Ipsi perpetua foret . quibus verbis signiccabant, vel potius summis precibus a Diis immortalibus petebant, ut numquam ille in ea loca rediret, sed quo magis iter sacere pergeret, eo magis e conspectu se ipsis eriperet. Hoc in oratione contra L. Pisonem posuit Cicero, quum inquit, ostendens quantum seret odium ipsius In animis ciuium . ob res improbe ab eo In consulatu gestas. An quod tibi proficiscenti euenit, ut omnes execrarentur: male precarentur: unam tibi illam viam & perpetuam esse vellent. Turpilius quoque comIeus Trasyleone, cuius testimonium hoc citatur a Nonio, hune seim nem usurpauit. Age, age, egredere, atque urinam istuc perpetuum itiner si tibi. Nos ea tiam cum alicuI maleae cimus, abigentes eum a nobis, ita vulgo loquimur: votaque ficimus, ne umquam in eadem loca redeat . vetus mos explicatus , adimenia uora vori in d-ula . .
V i In eorrigendis bonis auctoribus studium ponunt, acurrateque antuqua exemplat; a volutant, multa legisse debent, ac firmiter meminisse: alioquin saepe vera fidesisque se iptura, in illis reperta, fallit ipsos . quod Hieronymo Fertatio, non indiligenti homini, coni Igit, cum Philἰppicas Ciceronis cum veteribus liabris conferret: cum enim illic sitet legi locum hunc offendisset, atque in impressis legeretur, salsam concinnatamque ab aliquo linionem verae integraeque anteposuit. Locus ita habet in excusis in secunda illa nobili oratione, ubi Antonium acriter vulnerauit, is ae turpi quadam laude ipsum omni dignitate spoliauit. Illam suas res sibi habere iussit ex is xlj. causam addidit: exegit: Videtur enim omnino legi debere, quod ipse quoque in quiis busdam scriptis inueniti testatur. Illam suas res sibi habere Iussit ex xij. tabulis : claues . ademit, exegit: Erat enim mos insti tutumque Romanorum , ut uxoribus primum domum ingredientibus claues darent, quo nisi talor signiscabant ipsas matres familias es.se , atque omnem rei quaestae a viro, potestatem habere, quamuis Sex. Pompeius , is qui hoc memoriae prodidit, aliam huius rei causam tradat, dicens. Clauim consuetudo eis se rat mulieribus donare, ob fgnificandam partus facilitatem . Vtra autem huius rei cauta foret, verisimile est, quas initio matrimoni j darent, ipsas diuortio facto adimere solitos, quod prorsus significate arbitror voluisse Ciceronem, cum omnem ritum Illum exprim tet, ut isodiorem notam inureret turpissimo viro . cuius ex omni vita nihil erat honestius ruam quod cum mima secisset diuortium, indicat etiam turpitudinem hominis eum ostenit eum mimae claues amicaeque, ingenuarum mulierum legitimaeque uxoris insignem celsisse.
39쪽
H Gus mos veterum liuorum indicatus la saeuo facinore, ut cum mos exponerent parte aliqua suorum bonorum ipsos donarent . CAP. III. Lot Nnus est mos Graecarum mulierum quae cum rem saeuam Aeetent. atque ex se natos insantes exponerent, aliquam tamen pietatis speciem in duro illo munere obeundo retinebant: nec patiebamur filios nudos prorsus expetatesque sitorum bonorum ad mortem tradi. itaque cum necessitati alicui angusti sue rei familiar s parerent, non obliuiscebantur penitus se matres esse, led alisquῖd suἰ ornatus sibi detrahebant: corpori que ipsorum imponebant. inde autem postea, ut poetae comici tragicique fingunt. aliquando illi agnoscebantur: mutatisque temporibus, aetortunis parentum, libenter in familiam suam asciscebantur. Hoe diligent et exposuit Telenitus in heautontimorumeno sua, cum induxit Sostratam, Chremetῖs uxorem, ita cuni, viro loquentem. 2 ut stulte & misere omnes sumus Religiosae, cum exponendum do illi, do, digi to anulum Detraho, dc eum dico una cum puella exponeret. Si moreretur, ne expers pa , iis esset de nostris bonis. Hoc etiam seruasse Creusam narrat Mercurius apud Euripidem iii Ione, cum ex se Sc Apolline natum exponeret: argumentum enim sabulae, quae prima peris, s na in scenam prodiit, exylicans deus ille, inquit. z Mn.:ro' e
, que et χυδ u . ipsa igitur quo qua Creusa, mani misericordia commota, se ornatu muliebri spoliauit, ae morituro filio adplicuit. Admonet autem me verbum quo usus est Euripides in poster ore hoc loco, dicens ornatus illos corporis, quos sibi demit Creusa, reliqui ite illam apud infantem, ut doceam sine caiisa su Is se sublatum Graecum verbum e commentario Aelij Donati, accurati eruditique interpretis Terentiani, bonique in primis magistri dicendi: cum enim apud poetam Thais dixisset. Abi tu de cistellam Pythias domo aiser cum monimentis, ita ille interpretatur. Monumenata sunt, quae Graeci dicunt παρυονα. ut legitur dc in scriptis, &in formis olim excusis tibiis . cum quidam postea improbe pro priore illa vera voce λδε πια, duo Greeca verba reposuerint, quae quamuis rem aliquo modo indicent, non tamen vera sunt: nec respona)eiu Latino verbo, quo usus est Terentius. Aristotcles vero in primo libro de arte poetarum de cognitionibus disputans, quas vocat, huiuscemodi monimenta insignispo luit, quae extra rem posita sunt.
Delera macula e V. igro ciceronis de finibus , quae viri nomini adhaeserat .
lon. p. v PTVM est Persae hominis nomen apud Clceronem in v. libro de si nibus bonorum ac malorum, ubi de infelici exitu PolycratIs Samiorum tyranani disserit, qui antea fortunatissimus habebatur; amicitiaque res s Persaruna fotuerat: ita en Im legitur in omnibus, quos vidi, libris. Si capiens, ne tum quidem miser, cum ab Oronte praetore Darei, in crucem actus est. cum scribi debeat Oroete : hoe namque verum nomen illius fuit, qui tam dur Iter in Polycratem animaduertit: quod liquido intelligitur testimonio Herodoti, unde historia accepta est: . haec enim ipsius e Thalia verba sunt, totam rem narrantis. A pia αναα α --, σι Oetrahe, Lis ρωσω. Apud Athenaeum quoque in xij. libro ita scriptum est. v bi historiam hanc tangit, devictu delicato Crotoniatarum loquens, Democideque iis, plorum cive, quo medico utebatur Polycrates: inquit enim. A M. Minti τίαιάη τέιναντος. od vero ad miseram Polycratis necem ostendendam peltinet, memoriae proditum est non solum ipsum vivum in crucem actum, aeseruili supplicio assectum, verum etiam de cruce depos tum, sandapila deportatum esse: id autem feretii genus Otat, quo vilissimarum personarum atque damnatorum corpora ad sepulturam portabantur.
40쪽
ω: Iormosaeque Getlara ea de cau- aurisiabus. T Ttxtvrivs Phormῖone oculos dolere de eo dixit, qui rem molestam odiosamque videret, ita contra Graeci auctores oculos dolere illius significat uni, qui
rem pulchram atque iucundam cerneunt, qua tamen frui non pollent . comicus
impurum illum parasitum ita induxit cum uxore Chremetis loquentem. Vin primum hodie facere, quod ego gaudeam Nausistrata, & quod tuo vito oculi d in leant: nulla enim maior aegritudo asserti potuit Chremeti, quam si spectaret secum accubantem Phormionem, qui sagitia ipsus uxori detexerat, quare non sine causa inquit ille oculos . viri dolituros eo aspectu . Alexander autem, ille magnus, deuictis Persis, ut memoriae prodidit Plutarchus, cum captiuas spectaret specie corporis magnitudineque praestantes, iocans In- in quit. cum enim posset oculorum desideria satiare, noluit tamen parere libidini, temperanterque sis admodum in ea victoria gessit. Herodotus quoque in Terpsicora legatos Persarum, molles enervatosque viros, ita Induxit loquentes: accepti namque illi magnifice ab Amynta Macedonum rege, cum quererentur quod adductas in comitiuium mulieres, contraque se sedentes, non liceret attrectare, dixerunt. Praestitisse ipsis prioino non venisse, quam proscctas eo: e regioneque sedentes, oculorum dolores ipsis gignere.
Longino quoque in libello non placet hic sermo, qui tamen alio nomine ipsum accusat: propinquum enim esse putat illi culpae, quam in aliis supra reprehenderat, idestes stigia dum, & ineptum ; de quo tamen alij existimabunt: non facile enim amnem esse viso putarim vocem Attico comico creditam elegantem, idest Apollodoro; unde fabulam Terentius expressit,&quam praeterea summus Rex,& eruditus ab Aristotele usurparit,&u Dionysius ille a blitatur ignosci Herodoto posse, quia ipsam edi secerita barbatis hominibus,&m vino. Huius quoque loci mentionem fecit Eustathius in tertium librum Iliadis . ciun verba illais Homerica interpretaretur. ΚM quaereretque cur summus poeta dulceis desiderium appellasset: inquit enim ad extr 'um.
- μὶ λαώ σε φωτο, τος κόρα M. nam quod addit vocem hanc reprehensone
egere, nec vacare viso, quod nequeant aegritudinem inerte oculis, quae dulce desiderium vi-- Inserunt, inane est: nec enim grammaticus ille elegantiam huius sermonisvἰdit: nec ablis ipsum usurpatum esse cognouit . iuauius quoque Asinaria eundem modum loquendi usurpauit, ubi induxit intemperantem perditumque patrem cum amica filist, inspectante illo, accubanis tem, atque ipsum ita interrogantem. Numquid nam tibi molestum est mi gnate, si haec nuneis mecum accubate cui filius respondet. Pietas Pater oculis dolorem prohibet, quamquam ego, istane amo, possum equidem inducere animum ne aegre patiar, quia tecum accubat.
Dilectula, quam tradidis apud Tor sistam chaerea, ponere Atticas mureres dit fidas vacilles redderetu, testimonio Graeci scriptoris confirmata.
CAP. . VI. Tr i e A RV M matronarum studium, quod ponerent in extenuando corpore siliarum, commemorat apud Terentium Eunucho Chaerea, cum speciem virginis, quam viderat, habitudinemque corporis ipsius summis laudibus tolleret. Verba adolescentis, tepentino amore capti, haec sun r. Haud smilis virgo est virgiis num nostrarum, quas matres student Demulis humeris esse: vincto pectore, ut graciles sient. Si quae est habitior paulo, pugilem esse aiunt, diducunt cibum . Tam&sb na natura, reddunt curatura iunceas. Primum igitur, ut apparet, fasciis pectus deuinciebant. ne habitiores fierent, quae ratio valde utilis est corporis amplitudini coercendae, ut medici quoque testantur: victus deinde ratione, detrivstioneque cibi, siqua plenior natura suisset, te nuiorem reddebant. Plutarchus tamen, qui & ipse huius laudis mulieres cupidas esse tradit.
alio etiam remedio ipsis vii solitas docet: cum enim in commentariolo, quem inscripstcr- σ-iκαι, volui uel rorem vim quandam mordendi, erodendique habere, hoc etiam tamquam signo quodam testimonioque, id confirmauit. quod meatus corporis tenues redderet eorum, qui ipsum vorare consuessent. V nde inquit pingues mulieres, vestimentis aut velleribus mollibus rorem excipientes colligentesque, videntur hoc remedio consumere ac minu