장음표시 사용
61쪽
fit Ium est beluae ouam homἰnis, Nesus quidem agrestis, persequi toto an isto turpes volu pistri. unde immanissimum quemque acerrime voluptatem sequi Cicero ipse in Parili Ionibu, in ciuit . quamuis immanitatem etiam in eodem libro appellet habitum animi, voluptatem omnem aspernantis: intelligatque videndum autem Inihil enἰm retice avolo.quod opem set re possit scriptis optimi auctoris9 an in superioribus Ciceronis verbi, maeula it. legique debeat. iuuentuti nostrae. nam illo modo neque sermq. neque sententia valde mihi satisfacit. Hiis inissaeta loci e III. libro de MDblica, ratione assata eius mutationati nunc constrativo i
N MI. I bro MirrisA, ubi Aristoteles docet peccare illos qui Periandi Ieon silium. Thrasybulo obscure datom, exagitent ut nefarium ac tyrannicum penitus, eum idem fieri soleat ellam &in dominatu paucorum, & in statu populis librarii erratum erat in Graecis exemplaribus, quod correxi, cum istudio aedit stentia mea plures maculas deleui ex illo praeclaro opere: iudicii enim mei nunc rationem reddere volo i coniecturamque firmam, nisi fallor, comprobare. Cum igitur ita in omnibu,.
. non excusis tantum, verum etiam calamo exaratis scriptum sistet: . A, προ ισμα τί. Grais emendam Em. quod verbum mitifice apium videtur huic rei ostendendae: Valet enim κου ,- ῶ, , Mu, ut v
teres grammatici restantur. α exemplis quoque optimorum auctorum liquido perspicitur. Ipsemet etiam Aristoteles aliis in loci& ita loquitur, cum idem ostendere vult: cumque exuisis dem hane rem commemorat, ut in V. horum librorum. ἔ ua H ut e Sy, ais, is , . I. πω, a, mic, dc eodem libro post. Ta p.χ: me . , iis tu, maxriae . Sed Giam in ii. libro cum Ephialtem Per Iesemque imm nu; ilis ,uctor ἰtatem Ariopagi diceret. ac quasi vires illius amputasse, eodem verbo usus est: ait enim . . - τ id ιμῶαι- roita ἰώλακα, truditi , . autem orbes in sphaera ab hoe ipso verbo vocati sunt. ut docet Proclus Lycius, cum Disum ineptumqqe etymon esua nominis inferioris aetatis homines, qui sphaeram conlecerunt, excogitarint.
ita namque nominatur is, ad quem missia est, in antiquis exemplaribus: ainuo id non semel l cum enim quae nunc e duabus concreta videtur, illic seiuncta sit, in ambarum opite idem index est: nouae veto epistolae in illis initium est. - Menius ut rebus maremis atque paternis. Verba igitur haec non carent men-
do et nol hercule miror Aiebat, siqui comedunt bene, cum sit Obeso Nil melius turdo i eum .nim in excusis ita passim legatur, in scriptis libiis scriptum inueni, comedunt bona: quisse intuta melior esse nullo negotio perspicitur. Cicero sane ita locutus est pro P. Sestio , ubi Gellium, proseissum etiam pluribus epigrammatis a Catullo, vulnerat, atque omni turpitudia is ite obruit. Vsqueeo non fuit popularis, ut bona solus comesset. pauloque post. Vtrum ea is eo tibi pammonium eripui Gelli, an tu comedisti. Novij praeterea hic senatius legitur apitisis Nonium grammaticum. Aedepol paternam qui comest pecuniam. Graeci quoque καmοα---dieunt. ut Menander apud Athenaeum, de eo qui relictum a Patre agrum vendi disset :pletiumque ςius in inquit. cravi dolore quidam comisti, cum coetus bomitam figiant, ut animo tamen satisfaciant, caelis atque terrae mala fra narrant: quos mutari se nolle dicit adinseas PlaMinus.
IN Pliuil Mercatore Charinus adolescens imitatἰ se nolle dicἰt ceteros amatores, qui eomoediis aduersis suas res inducuntur narrare iis, quae ipse credit nihil sua interest putate quid illis fiat, sed decresse sis spectatoribus aperire mitellas suas: verba poetae La lant. Non ego idem iacto, ali in comoedus Amatiter vidi facete: qui aut nem au diei 3 .. i 3 ui
62쪽
- Aut soli, aut Lunae, miser; narrant suo Quas pol ego credo humanti quolinoni Is Nonis tanti sacere, quid velint, aut quid non velint. Hoc etiam nomine accusabat quidam philosoplium sint litum in sabula Theogneti comici, phasmate, cuius plures versus leguntur apud
ia Athenaeum in xv. libro δ πω Δαν. extremi autem illorum hi duo sunt. P. --,;. και ν, - ου, . . m. ac λαλαν. σις ομδω ἐπι ινμμες ασῶ ἔγων. In lo igitur loco ille, vacuoque ab auis diloribus, disputarat ea, quae in conuentu dicere oportet, aut si qui sorte aderant, sermonem
ipsius non attenderant. Valet igitur hic, terrae caeloque loqui, idem quod apud nos vox quaedam, quae prouerbi j loco sic tur: sum enim fgnificare volumus, quempiam frustra lab Hie, qui aliquid aliquibus volup talia obstinatiops persuadere conetur, imasti ne utentes, dicismus idem ipsum facere, quod iacit ille, qui ad cςria qu ςd3m olera verba facit: illa enim, cum eaput multa terra tectum habeant, non vocem exaudiunt. Medeae et am nutrix apud Euripidem in tragoedia hoc facite malisque constet nata, cum ipsa solitudine loquἰtur. versiculos ipsos, quibus oblectationem hanc suam siue potius solacium gratius doloris significauit, Ita is eir rei sit Cicero in iij. quaestione Tusculana. Cupido cepit miseram nunc me proloqui Casis io atque terrae Medeae miserias.
, quosdam: quosdam torminosos, a Nonio adductus, aliquantulum illic immutatus legitur. grauidinosos namque apud eum est. vi etiam in ictIpiis Ciceronis libris me A lioribus. Apud Catullum quoque hoc in versu. Hinc me grauedo frigida. frequens tuis sis, immutata eadem littera, grauido habent calamo notata exemplaria, ut videatur grauido dicta esse, ut libido, formido, cupido. ςum autem usu inualuerit grauedo, suspἰcat I possumus id quoque rations non carere, quod consuetudo quondam ambobus modis hoc verbum prosusςt
collari dis loci inter st duorum optimoram oratoris et α' nai Aue imora dea ratus CAP. IX.
Vo sunt hiloc , valde similes ἴnter se, detorum maxImorum, visusque sua ingente, oratorum, Demosthenis.&M. Ciceronis; in ambobus enim, de stomachiis quidam perspicitur, ac iusta quaedam indignatio contra eos, qui rei satis plane, , perieque a se tactae, fidem habere nollent . eademque praeterea figura demoni strata, qua uti auctores, cratique homῖnes consuerunt ἰn leuiter emendando alia
a Mne aculeis tamen quibusdam ignomi
niae inquit. Vellem adesset Antonius, doceret me, vel potius vos P. C. quemadmodum ipse Cietatis acta defenderet. Causa enim, ut arbitror, virique suit tamquam corrigendi. quod diteriti t.quia id ipsis obscurum,dubiumque nullam in partem erat, neque etiam esse debebat, iis autem, apud ciuos verba saciebant, opus sertasse erat ea explanare, quod ambo diligent repraestiterunt. Illius autem quod addidi, usurpari etiam quandoque idem lumen orationi, ad Qui qum piam amplificandam, exemplum cit supra in eadem Demosthenis orat Ione. cum ali, δε ἰa ἀν-: μάνω si τῶν Exis i.
Pectaurum, idem Milae de ea in re, nobilim Cratem rhet rem, at summ- Rem moratorem: inia ex- ucιν sultos cuosdam Thue idis imiratores . CAP. X. E x η A sunt C Ieeronis In Oratore, corripientis quosdam sinistros Imitatores Thmcydidit . qui relictis virtutibus ipsus, vitia sedulo exprimebant. Id autem erebio usu venit his, qui iudicio parum V.lς x. cum enim quempiam amare coepe A omnibus,
63쪽
ouae in eo inuenetἰnt. stulte delectantur. Huius tamen nemo,neque verborum: neque sciuientiatum grauitatem admiratur, sed cum mutila quaedam & hianua locuti sunt: quae is vel sine magistro se re potuerunt, germanos se putant esse Thucydidas, Eiusdem aurem iudicii suit Dionisius Halicarnasseus: conuenitque ipsi mirifice in hoc cum Cicerone, ut si mi, ris Graecorum sesiptorum esset viti testimonio Latinorum auctorum, facile crediturus suetim Ipsum additurum misse, itaqusque sentire summum Lat Inum oratorem . nam librum hune Ciceronis legisse ipsum puto: vixit enim Romae: omnInoque expressus inde hἰς Ipsius locus videt ut . sunt autem haec verba in Dinarchi vita, quam scripsit accuratissime. tari Θω--
crae versi , quo mi puit Tile scaesar videri eum esse, quem posuis Hoteles in III. libra si iniicili: dis autem g er amor regitandi casigatur. A P. XI. Ris τοτ xxis In iij. libro de Rep. ostendere volens longe allam vIrtutem Hagubernantis ciuitatem viri, priuati alicuius , id sensisse astit mauἰt magnae auctoritatis hominem, & qui sonsilio multum valebat, eum edidit hane vocemvmάν, - μ- πυγ-ῖ. quod nesciret alij parere: Iasonem autem puto Intelliagi, quamuis geminata media littera perperam prius legeretur In omnibus librisIίω r quod in mea editione correxi . sue principem illum argonautarum intelligit, qui hoc apud tragieum aliquem pronuntiauit: siue Iasonem potius Thessalum, quia vocem hane e&tam ab aliquo poeta, quia sententiam ei os probaret, in sermone solitus esset commemoraret vel ba enim haec esse poetae alicuius omnino puto. expressam vero suisse vocem hanc a Tacito in iiij. libro historiarum. eum sententiam vellus Graeci posuit, non sine causa aliquis albiatraretur. Audita haec raram occulti pectoris vocem elicuere: correptamque Graeco versu ad monuit. Ideo laedi quia non regnaret . eandem autem rem exponens Suetonius de ipse sententiam reddidit his verbIs. Graecoque versu. Si non dominaris inquest filiola in Iuliam toaccipere existimas. Hoc tantum aduersarἰ videtve, quod non valet η-- laedi atque Inlullam pati, nisi sotiri eum translatum manifesto Id verbum sit, quid significetur hie ambo in verte do spectarunt: sed tamen mitum est, si aliud valet id verbum: nec vim illius exprimere eur runt, consensisse ambos ut redderent tamquam si ἀδικ. ., legeretur.
Virdilis versus in ciri declarati: vetus uehistoria de Acastori γιcondicit Megara , remurata .
CAP. XII.' A Lea et uous. Pelopis filius, eonditor fuit Megarorum: non sine Mesno tamen i xilio: nam praesto fuit illi operi Apollo, adiuuiique ipsum in moenibus ciuitatis mo, truendis. quod Virgilius in Citi significauit his versibus. marum non vlli fama eo cedere digna Stant Megara: Actaei quon m munita labore Alcathoi Phoebique: deus namque affuit illi. Theognis quoque, qui ναρων ne scripsit, ciuis eius oppidi, illo ipso Ineu, mipe hoc prodidit, canens. *GAUIM. A καθ -,FIMπας παιδὶ,χα tithum. Pausania praeterea in hiiῖcis idem mmemorat,qui certae cuidam arci Inditum n men ab Alcathoo ais in at . quod etiam tunc manserit. mpnstrarique solitam nutat ἐι- s eumque deorum, appellatorum: quibus fama esset imolasse Alcathoum primum, cum munit onem oppidi exot sus est. prope autem socum illum lapidem extare. ubi aiebant deposuisse lyram Apollinem, cum operam suam praeberet Alcathoo, in muris ciuitatis a dincandῖs.
natio de sententia quadam ciceram, sumpta ex ipsius fueris de R iis cur quo irre Platonis locum elegavittim ad se . CAP. XIII.
A te sunt verba NI, Ciceronis eiiij. libro de Republica, citata amnis. Ego vero e
dem, quo ille Homerum: redimitum coronis,& delibutum vngu iis, emittit ex ea v
be, quam sbi ipsi fingit. Intelligit autem,illum dicens, Platone qui hoc ipsum faciti ducit M.
64쪽
ductique e sua cli astate Homerum, reliquosque eiusdem generis poetas: quontim mores optia mos, quos ipse summo studio instituerat, corrumperent. quod vero, summo honore ani a Homero h,bito, hoc ipsum ςssicere tradit, intelligit locum hunc, qui in ih. libro παλινωαι est .
rum appellat: eqmue solum emitti vult e ciuitate, sed omnes poetas, qui varios mores imi a tentiit: in quorumque cantu diuersae tormae mutationum forent: cunctosque demum, exi e pio illo, qui merus imitator sit probi modestique ingenij: nec aliqui d mixtum temperatumque reddat. nam hunc etiam, cum sanctum, admirabilem, suavemque esse non neget,inutilem statui illi optimo Reip. affirmat. Quod autem in cultu, ipsi habito tempore illo, Cicero I quit, redimitum coronis, lana coronatum est Uud Platonem. secutus igitur videtur Cicero molem aetatis suae: In vj. enim quoque actione in Verrem assitinauit Segestanas mulieres, cum Dianae simulachrum exportaretur ea Oppido, unxisse ipsum unguentis: complesse coronis denotibus. Animaduertendum autem Themisti j Patrem, quod a fillio monimentis litterarum proditum est, illum mortuum laudante, cum Epicurum exturbaret e choro philosophorum, .nguento supra caput estuso, lonse alio consilio id fecisse: tamquam enim illa ratione exprobrare voluit ipsi, persecutum fuisse eum toto corpore voluptatem . nam quin hune locum Pla tonis imitati voluerit, non est dubitandum. Cogitandum praeterea an eundem hunc mollem
tenerumque philosophum significent verba Ciceronis, qui cum recipiendus non ςsset inter graues, eruditosque philosophos, non tamen'ropter nomen ipsum sapientiae: dignitatemque viri videbatur cum ignominia dimittendus: sed potius honore aliquo assiciendus. cum autem sententia impersecta iit, nihil cerii de hoe statui potest. Cis ρομα illud καψικὶν, adducto a Chremete Trem, Θ, δε δ in , quod maiorem amore gigmint, eaplicat et, rati ης Esius sedita , a docto viro,
vo o Terentius in Andria ἰnquἰt. Amanuum irae amoris integratio est . pra terquam quod usu verum esse intelligitur, testimonio etiam atque auctoritate Plutarchi confirmatur. qui in commentario, quem vocavit, Idem aias emati aes mili quoque, valde eleganti, declarat. Quemadmodum enim inquit , eum e nubibus exiit sol ac post caliginem denIque irruentior est, Ita amoeeum intercellit ira aut suspicio, pace iacta: reconciliatisque animis, iucundior est atque acrior. - Plautus praeterea simulatum Amphitryoni Iouem idem induxit loquentem. Vetum irae, si is quae forte euenIunt huiusmodi, iniςr eo. , iurium si reuentum in gratiam est. Bis tantuis iunici sunt inter se, quam pilus.
ramo progressit, o Maxim pro es, modos esse loquendi propriss 1mtauersiare emendantur duo uti duorum optimorum strinorum, qui in prioribus harum vocum deprauati erant. CAP. XV. E R n 1 haee Cn. Pompeii ex epistola quadam ad L. Domi tuum, cum ita Iegatatur in pluribus scriptis libris, corrupta sunt. Quod audieris Caesarem Fumo progressum in castrum Trutinum venἰsse. corrupta autem ab aliquo, qui putauit se emendare, quod rectum erat: nec ulla correctione egebat: in optimo eis nim exemplari ceterisque superioribus temporibus excusis, Invenit . firmo progressu. quae locutio militaris est, v lcique magnis itineribus . nam firmus progressus Aio appellatus est, ut nos quoque Patrio sermone, cum idem significare volumus, a gis gliarde ornate, dicere consueuimus. Dccasionem autem dedit peceandi, quod FIrmum Ορονἰdi nomen est eius regionis, idest agri Piceni. unde qui discessisset, atque in castrum Truentia
num venisset Corfinio, ubi tunc erat Domitius, appropinovabat. Eadem causa fuit alicui de prauandi locum e primo libro bellorum ciuilium C. Caesaris: cum enim nunc pallim exeusi habeant. Auximo Caesar progress is omnem agrum Picenum percurrit, in antiquissimis
pluribus quos vidi libris, scripti im est. Maximo Caesar Pruressis. α quae sequuntur . non dubito autem quin haec vera sit certaque lectio. D 1 Tarentes in v xl
65쪽
PA Ra N τ x s patres aut matres appellari solitos notum est, ouamuis parentum nomina maiores etiam vocari Iurissiconsultorum au ritas velit . Sallustius autem de coniuratione Catilinae parentes vocavit, quos Graeci & α' ιιναι appellant. cum. InquIt. Libertatem, patriam, parentesque armis tegere. Item de bello Iugurthino. Deinde. is quod parentes abunde habemus: amicorum neque nobis, neque cuiquam hominum satisiuit. Cicero quoque videtur inde formasse vocabulum. In quo contentio fit, parentior: cumis in prImo libro de Ossiciis dixerit. Quinetiam ob has ipsas causas & parentiores habuerunt in exercitus & sortiores. Quando autem hoc valet parens, esse aliam retem orationis, a pareo deductam, conlat matamque, constat.
mPropere ianum Veneri, Hul eretur dolor at ea acceptum, biter fecerit Mutu suis Durni, wd mimituraefacturam apud Eurisdem. CAP. XVII. UAt mInantur, sectulosque se assirmant apud poetis Dij Immortales latita ego
non solent: sed finem, quem illi praedixere, consequuntur. quaerendum igitur quem necarit, sagittis ille suis fixerit Diana, acceptum Veneri, ut inurere; ipii P rem dolorem. compensaretque incommodum, quod acceperat in morte Hinpolyti ob castitatem de studium venandi, quo tenebatur, sibi vehementer chari, Euripiis des enim in Hippolyto coronato, ita inducit Dianam loquentem . Ein m -- α ii. tu , - άν si τοι m. t -Tbe α*.κτια Tra: An Adonim intellisti tequamuis enim ab apro intersenus sit, auctore Marte caedis elus, potuit tamen sibi id iacturaumdicare Diana, quῖa in ipsius studio venationeque interfectus Adonis est. Drmenti genus nefarium, quo narratur apud Vindium usus saevissimus
ιrramus, proprium fasisse barbararum genti . CAP. XVIII. REx Euander apud Virgilium In sermone, quem habu teum Aenea, quum saevitiam
Mezentii regis ostenderet: iustamque iram populorum aduersus illum exponeret, atro se ei etiam quodam supplici j genere uti consuesse eum docuit his verbis . Mortua quinis etiam iungebat corpora vivis, Componens manibusque manus, atque oribus ora, emiis senus & sanie taboque fluentes Complexu in misero longa sic morte necabat. ImmanIsa tem butus eruciatus mentionem fecit Clemens Alexandrinus, pius atque eruditus scriptor. In commentario, quem misit ad Graecos, suadens illis ut veteres ritus r inanemque cultum de tum relinquerent, seque ad Christianam pietatem conserrent: ipse eum appellauit. inquit igitur ille, quod multum sicit ad hune Virgilii locum illustrandum.. τι- ει , ὼ--δ is λίγνω σάμασιν, ἰς ω -τωe uti συπιαχῶσιν. neque tamen barbarae hae s uaeque nationes, quod faciebat dirustannus, ciuium corpora, sed hostium, armis captorum, infelici hoc genere leti consumebant. Quod vero ad nomen eius libri facit, ita veteres huiuscemodi orationes appellabant, quibus, plenis laudis alicuius rei, ad eam capessendam hortabantur. Aristoteles quoque a Graecis interpretibus traditus est confecisse. quo adolescentes Impelleret ad studia phil sephiae. Ipse autem aliquando mecum cogitaui, an Cicero vertas his ex Hortensio, quae ci- , tantur a Nonio. huiuscemodi Orationem significarit. Nam quod vereris, ne non conueniatis opstris aetatibus ista oratio, quae spectat ad hortandum: sententia enim illic plena non est. ita veto arbitror legendum cum in excusis libris veteres, sit, pro veretis corrupte.
Non videri coam e Lacedaemone in Hiritus D Ui m tyrannum, vi sio rh mandauit cicero, sed domi suae ius illud virum gustasse.
I ss et N et i et at quantulum Cicero a nonnullis Graecis scriptoribus in eo, quod me. moriae prodidit de Dionyso Syracusio in v. libro Tusculanarum . non delectatum mse ρuin iure illo atro,quod Publicarum censum hac daemone initium erati cum enim de ig
66쪽
is de re ipsis inter se conueniat, de loco discrepant. Cicero igitur inquit. victum Lacedaem in niorum in philitiis videmus . ubi cum tyrannus cenauisset Dionysius,&quae sequuntur. Plutarchus vero in Laconicis dictis, tradit illum emisse coquum Laconem, cum desiderio iuris eius atri deuorandi teneretur, quod magnopere audierat laudari: non apud eos in philitiiseenauit se: eique coqito mandasse ut dapem eam concinnaret, nulli sumptu parcens. postea vero gustato iure illo, expuisse. Eodem modo rem exposuit, quicunque ille Lit, euius testimonium ei tat Ioannes Stobaeus capite 'σμαηο ας. auctoris namque nomen inde perii tr
ω-1.4 22. . de quae sequuntur totam enim rem accurate commemorat. Perestianos lane aliquando homines in cenas illas ibitios admittere Lacedaemonios, indieat Ain is naeus in xij. libro, dicens Srbari tam quoque,tenuitate illa victus cognita, iminutasse iudicium de contemptu mortis, quem antea consuesset admirari in ea sente . sed tenetam hane delic Iamque eius vocem supra recitaui.
Vnde traxeris cognomen Ephoras audisor Fcratis, qui appellariis est. CAP. XX.
Pn ORVM Cum num ab ubcrate, ipsius doctore, appellatum tradunt
Graeci auctores: cuius cognominis caula haec est . quod cum ludo exisset, nondum percepta cognitaque dicendi arte: ablbluto tamen legitimo temporis spatio, a patre iterum Demophilo eodem missus est: iussusque ludum illum ste quentare proposita eadem mercede, quam semel iam soluisset: rationem vero huius iuncti nominis hane puto: verbumque translatum ab iis, a quibus duplicatum tributum exigeretur: namque tributum valere planum est: quod etiam geminati solitum, aut angustiis temporum, aut iniquitate dominorum constat. De quo etiam copiose questus est apud M. Antonium Hybreas orator, disertus atque acer, ut testat ut Plutarchus in Antonio is his verbis. πιλο Aid autem suspicari etiam possumus significare vocem illam liberatis, qui alebat se illi admoueare calcatia: cum in Theopompo frenis uteretur. Peccatum tamen videtur esse scripturae a
pud Plutarchum in vita Isbcta iis,qiii hoc tradidit: ibi nam qua perperam legitur. nam in Polluce, qui idem rettulit, recie legitur . Fanum Herculis μ - - eiu ue cognomenei ratio expctata. CAP. XXI.
Esu eni v s inimico docet Athenis Herculem eoli sol ἰtum: nee tamen eius cognominis Originem causemque affert. illam autem diligenter exposuit Cicero in primo libro de Diuinatione et quum enim ex aede Herculis patera a rea surrepta esset, visus est deus ipse in somnis Sophocli poetae dicere, qui id secisset: quod semel somnium, iterum caue cum neglexistet, non cellante spe-c e illa, ascendit Sophocles in Arium pagum, ac detulit rem. Ariopagitaa comprehendi ius serunt eum, qui erat nominatus: qui quaestione habita, confestus est : pateramque rettulit . quo facto fanum illud indicis Herculis nominatum est. Index autem manifesto Latianis est qui μ-ot Graecis. Timus inferior, aetatis assur facere Hero dem leonem interserisse, quam Teterer artifices pingerecti sint: qua Mosa etiam νtantur in Cleopatra Iormanda, sibi mortem agerente.
CAP. XXII iv xc pictorum natio priscis etἰam temporibus sibi omnla licere ex stἰ maiat, nostrae ad lineaetatis artifices maiore licentia utuntur: quod enim veteres pistumque seruabant,ut a re ipsa; eoque quod institutum esset, non temere disceaderent, nosti; saepe negligunt. ut cum Herculem pingunt, Nemeaeum leonem necantem: neque enim diuulsis malis Ipse intersetius est a sortis limo vito: sed saucium prestia tua ligulatus: quod accurate narrat Apollodorus A thenientis in bibliotheca : e is teris enim ex politis, quae in hoc certamine antecesserunt, inquit. - λε . ira in id tetigit eisam Euriptam
67쪽
εα sabula, quamMillo insano secit , inducens Lycum ita loquentem, eum eriminaretur Hem lem , sortiaque ipsius secta contereret . H τιν νὼ - Θri, νε υ---2 xis idii, iii u . sed Cicero quoque in ij. quaestione Tusculana ubi vertit eiulationem illarii Hereulis e Trachini js: inquit enim z o lacertorum tori: Vestro neptellii quondam Ne, is meaeus leo Frendens cinauit grauiter e tremum halitum a In nomismate piae terea argenteo Imago est hominis leonem suilocantis, quem Herculem esse ex claua ante posita intelliget etiaceti nec non ex pharetra. leguntur autem illic verba haec. C. Ponti iei . P. In alia etiam celebri pthura labuntur, vestigia maiorum: historἰaeque veritatem, deserentes. cum seῖlicet Cleopatram Aegypti reginam, captam custoditamque ab Augusto, letum sibi assereniatem, siciunt uberi serpentem admouisse: neque enim illa pe ri, sed brachio aspidem adegit. Pto petitus quoque aperte in eleg a id docuit . brachia spectauῖ sactis admorsa colubris, ea nens, ut Plutatcnum omittam, narrantem, qui viderunt ipsam ita extinctim, tradidisse illi dictam fuisse a serpeme, quamuis aspis nusquam reperta sit: quod in brachio notae quaedam
Nam mendum ex ep toti ucstero int ad fratrem: quod, praeter quam quodsentemium cornave , Pliniissi ram etiam lumen erationis extinguebat . CAP. XXIV.s o u paruum vitium est nis talos in his ex epistola ad Q. Fratrem, verbis: eui
eum mederi quondam auxilio veterum librorum nequiverim, temptabo nunc an opInione possim es medicinam sicere: cum enim ita in scriptis exemplaribus legatur, atque excutis etiam, uno excepto . Cum Gabinius quacunque veniebat, iliumphum se postulare dixisset: subitoque bonus imperator, noctu in uroia bem hostium plane inuauisset, in benarum se non committebat . quis non v deat hie erratum aliquod culpamque inesse: quae enim commoda sententia, dignaque ingenio Ciceronis Inda elici potesta Quid igitur semiam de hae te libere enuntiabor periculumque coniecturae suis bibo, desiderio optimum striptorem adiuuandi: arbitror enim legi debet e. subitoque bonus ., imperator noctu in urbem: noctu plane, inuasisses. N quae sequuntur. Insuperiote epist ri la, cum Idem narraret, inquit. Gabinius ad iiij. Kal. Octob. noctu in urbem intrauit. idem autem nunc repetit. Sed tamen, cum id incredibile videretur, metueretque Cicero ne rem ad immensum augere, atque loqui, ob odium hominis putaretur, idem verbum 7terat: assirmatque se omnino rem ut erat, exponere: neque enim vespere aut appropinquantibus iam tenebris, sed plane noctu, Vera ac propria notione huius verbi, iplum in uroem irrupisse . Usus autem est apte Cicero eo verbo inuasisset, quamuἰs illo hic non hostilis vis ostendatur, sed tamen vῖs quaedam: cum enim antea prae se tulisset, di x ssetque semper se triumphum postulare, repente abiecto illo consilio, inexpectantibus omnibus, importuno tempore, cum suis omnibus in urbem se contulit . qui autem cum imperio essent: decernique sibi triumphum vellent, ad urbem manere solitos, nec portam ingredi legibus potuisse, constat. indicauit autem hoc Cicero cum contemptu illius ιι ωνι - dicens, bonus imperatot : sui e enim id nullius imperatoris ossicium, sed priuati hominis. Peccarunt autem qui inde partiis am In sustuletunt, atque ita se locum purgite uiso exiitimarunt, cum vestigia verae lectio- . nis contaminarint. Confirmor autem cotidie magis ut quod insual situr. in re haelit, sumnis instequentia, mendosum putem: legique debere arbitror. inrepsit. de quo olἰm lectorem admonui: significat enim Gabin una, cum antea noctu in urbem introisset: neque auderet, conscientia suo tum scelerum, in Senatum se committere: lege tamen cogeretur id tacere . nactum magnam infrequentiam illius ordinis, quasi furtim eo ventile: hoe enim valete irrepsit certum est. Eodem modo alibi locutus est. vipto Archia poeta cum inquit. Cum ceteri nonis modo post ciuitatem datam, sed etiam post legem Papiam, aliquo modo in eo tum municipi tum tabulas irrepserunt. & quae sequuntur. Sed Demosthenes quoque pro Ctesiphonte . ., eum de Philippo Macedone loquens: ipsiusque astutis consiliis, inquit. ιατ ι P ain.σu, idem videtur intest exisse.
Locus M. Varronis Sesquial se apud Ionium, Gisis eius partibus quasi discerptus . rursus componitur . CAP. XXIIII.
ON male mihi opera poni videtur In sentent Iis quibusdam M. Varron Is, quae apud antiquos grammaticos testimon j loco leguntur, a mendis purgandis, atque omni ra tione instauranais: is erum sciiptor hic eli, in quo maxima ex parte contumpto, incr
68쪽
M, Ilisterem R. Iactura facta sit . quae ig turbi e cohaerentia ponain: quia moliune eo ci. ordinem apud auctorem fuisse, diuersis locis citamur a Nonio. Itaque tum equum morda- . cem, calcitronem horridus miles ac vir non vitabat: nunc emunt trossuli, nardo nitidi, vitiam Attico talento uiam: ptior enim pars, cum ambae ex eodem opere sumptae sar, idest
Sesquiuisse, in dictione calcitrones adducitur e posterior veto in Trossul I. sed in superlatos pud Nonium peccatum est quod, tu mecum, illic mendose legitur: pro tum equum. nisi me coniectura fefellit. & horridum, accusandi casu perperam: neque enim id epitheton equi. , sed magῖs aptum militi. quomodo etiam Ennius carmine hoc locutus est. Spernitur orator, bonus: horridus miles amatur. inferior, ut a me posita est, ita apud eum grammaticum legitur. Multis autem modis perspicitur continentia quondam haec verba suisse. nam sentet, ita hoe pacto mirifice quadrat, &contraria contrariis opponuntur. Trossuli vero quI sint: de unde nomen hoc nacti, docuit accurate Sex. Pompeius. Quem autem calcitronem equum Varro vocat, Graeci λακτι suu dicebant: hoc enim quoque Xenophon tetigit in Iq. libro .ii muris μα , cum plura equorum Vitia N ipse exponeret, quae redderent eos minus id neos ad rem militatem. Est autem locus ubi Socrates docet, quae sint ossicia praesecti mutatum: ostenditque oportere ipsum etiam bene peritum esse harum rerum: qqia nulla viditas capi possit in bello ex equis, his vitiis laborantibus. Appellat autem, quos tradit esse repu
diandos, sae. Tres autem extremos i
ussit mat improbandos, si modum non habeant vitia illa: remouendos enim primum censet turma ἀr faue, si, quia cibum non sentiant, ita tenues imbecillique sint ut ceteros cons qui nequeant: eadem autem ratio est reliquorum duorum . Cum vero Bessario reddiderie strigosos, illos verbo Graeco puto notari, quos patrio sermone vocamus . segallani rhi enim quamuis copiose alantu gracili tamen corporis habitu tenuique semper sunt: eosdem autem fortasse Latinum quoque verbum significat: Cicero enim in Bruto ita videtur hoc verbum cepisse, eum de Lysia: formaque eius dicendi, inquit. Vetum est certe genere toto stri- gosor. Supra autem dixerat. Habet enim certos sui studiosos, qui non tam habItus eorγα iis opimos quam gracilitates consectentur. Liuius tamen sc nominauit equos, nimio lati se te defatigatos: Indeque macriores factos, non qui natura huiuscemodi serent: cum in xxclie, libro inquit. Moram pugnae attulit, quod Asdrubal prouectus ante sinna cum paucis equi- ., tibus, scuta vetera hostium notauit, quae ante non viderat: dc strigosiores equos. Qua
uis autem confidam me non nihil opis attulisse verbia Varronis, suspicor tamen adhuc a quid maculae testare .
69쪽
vitiat apud Demonbrem Latino in acnsros , eandem rem eodem modo dicere .
T GRAE et scriptores, res bellicas exponentes, dἰcere conasaerunt, cum aliquos prope hostes aduentasse. & se in conspeetiam illis dedisse significii re volunt: ita Latini rerum auctores ostendere aciem dicunt. Modum etiam hunc loquendi nos patrio sermone usurpamus, re ipsa, ut arbitror docente, quae proprie apteque admodum hoc pacto declaratur. D mosthenes pro Ctesiponte de incursione Philippi regis in Graeciam loquens: indicansque , quo potissimum consilio ille propinquum oppidum Attico
- ελ-, . T. autem Liuius ut aliis mult s locis, ita in xxxiiij. libro ab urbe condita. in Is cum sit percilio haud procul distantis tumuli ab urbe instruitam aciem ostendisset. α quae sequuntur. C. praeterea Caesar in primo libro de bello eiulli hoc pacto locutus eii. Equiis in tes ab eo missi ilumen transeunt: & cum de tertia vigilia Petreius atque Afranius castra mo-m uissent, repente sese ad nouit sinum agmen ostendunt, de magna multitudine circumfusa, in rari atque iter impedire incipiunt. Nec non Sallustius de bello Iugurthae. Modo se Meterulo: modo Mario ostendete . ac nonnullis aliis Itidem locis. Verba quaedam Sallusti , citata a Nomo, videri de Cn. M no prolata fuisse: alterumque itidem ea re plum eiusdem friptoris apud eundem grammaticum mentum, tu quo eundem impera,
iorem docetur aemulatorem fuisse Alexandri, O ipsius Magni. CAP. II. Axi Mos honores a L. Sylla habitos Cn. Pompeio adolescent I, quod silmmae
virtutis esset, ac partes ipsius strenue iuvisset, memoriae proditum est . quare semper existimatu Sallustii verba haec, quae apud Nonium leguntur, testimonij loco citata, de illo ipso prolata suisse. Quibus de causis Syllam in victoria dictatorem sbi equo descendere: surgecede sellat caput aperire solitum: omnes Iones,modique si int, quempianι ornandi, qui hac quoque aetate in via apud nos sunt. Et sane res magnas gellit Cn. Pompeius primis temporibus aetatis suae: ut non sine masa sperarit fore se similem Alexandro Macedoni: quam spem aluerunt magnopere amici ipsius di in animos etiam aliorum inseruerunt. hoc autem idem quoque rerum R. grauissimus seriaptor in iij. libro historiarum diligenter narrarat,ut indicio eiusdem grammatici perspicitur, qui , , hoc exemplo utituἱ . Sed Pompeius a prima adolescentia sermone sautorum umilem sole sacredens Alexandro tWἰ, facta consultaque eius quidem aemulatus erat. Plutarchus quoquade hae smilitudine inter summos imperatores diligenter disputat, qui ostendit voluisse etiam multos eos similes vultu oculisve extitisse. unde inquit oblatum id nomen a multis, non repudiasse Pompeium . quod tamen iniimci contemnebant: irridentesque, ipsum Alexandrum
antiquus eorum, qui nouas sedes quaerebant, indicatus . locusque Virgilis illastratus, qui docet his etiam Helenum Troianum seruallo,cum oppidum in Epiro condidit. CAP. III. EXrnus si T veterem ritum Graecorum Virgilius eum in I j. Aeneidos indicauit Helenum augurem, Priami filium, qui morte Pyrrhi, cui in seruitutem addictus fuerat, nilateque heci, regnum in Epiro conlecutus eli, atque urbem condidit, plures v
70쪽
bis partes ut Ique, nominibi sappellasse, quibo vocabamur patriae ipsiu rq loea: xpud
Graecos namque hoc usitatum erat, ut qui in coloniam mitterentur, aut aliquo casu pamamr diburelinquere cogerentur, pariis nouis sedibus, hoc facerent, atque ira acrem illum amorem p tilae consolarentur: siue id dignitati natalis soli reuerensaeque dabant, Aecuratus igit poeta, Graecorumque consuetudinis gnarus, hoc vidit, ac seruauit diligenter, primo inducens. Aeneam ita loquentem. Solemnes tum serie dapo, de tristia dona Ante urbem in luco salsi Simoentis ad undam Libabat cineri Andromacho. deinde eum in urbem ab Heleno duceretur. Procedo Nparuam Troiam, simulataque magni a Pergama de arentem Xanthi cognomine riuum Agnosco, scaeaeque amplector limina portae. Polybius, grauῖs Romanarum Graecariumque rerum auctor, hoc duobus locis aperte significauit: in excerptis enim vii Mi bii, quae testant, illo quo desectio Tarenti commemoratur, moris huius mentio est: ubi Annibalem capta iam ciuitate: muroque ab arce driensa, ad Galesum stamen eastra posui isse naserat . quem docet alio nomine etiam vocatum Eurotam, ab Eurota propinquo moenibus Laocedaemonis, cum Tarentum colonia Spartanorum ess t. vi alia praeterea multa Tarentini a. mi, Se urbis ipsius loca. Verba haec ipsius sunt. Nam T. Liuius, qui manifesto tenetur in nem illam expositionem rerum inde sumpsisse, quod pertinebat ad vetiis hoc institutum tr
risei inquit enim tantum Latinus scriptor. Ipse prosectus cum ceteris eo is ad Galesumst is men quinque milia ab urbe abest posui castra. nec non in excerptis itidem noni libri: ubi Agrigenti, Siciliae vibis nobilis lamae, stum describitet ostendit eniam in vertice collis, In quo arx aedificata erat, futile Mineruae templum dc Ioui , cognomine Atabyrij ut xpud Rhodios, eum illine Agrigentini oriundi essent . unde merito idem cognomen apud eos laseret. Inquit igitur. A τ. .. . e ἀεἰμαι illo ἰκτιμαι : in ἀπιδών, --eῖ iii ι: τῆ ο ἀκρασγαντη -ι ι ιδίαν άπαμμι M., εμ πιε ς ἔνεετ -τ - ἐχ προυγ-: u. - παρα misis. maerepugirum ter se Voces serarum lam; num apud BM,Octu
atque ab eodem animo in is . CAP. IIII.
ONTRAR AE oratisnes Thyestἰs atque Oed pi, ealamitosorum hominum a tragicis poetis alloqui spectatores inductorum, eodem referuntur: ambaeque saluti illorum ipsorum,diversa tamen ratione, prospiciunt: Thyestes enim graui dolore oppressuar fractusque atrocibus malis, iubebat omnes secedere: nec ut aliqui se tangerent, permittebat. carmen autem, quo tanta aegritudo animi iapsus degaratiit apud Ciceronem imitur in iij. libro Tusculanarum. M Nolite i inquit hpspites ad me adire: ilico istἰς Ne contagio mea vobῖs, umbraue obiit Tanta vis sceletis in corpore haeret. Contra Oedipus apud Sophoclem circumfusus plurimis mis Iti , Iubet ad se adire Theba nos: nee metuere ne si se arire, veIint, ipsi quoque contagione violentur. cuius rei, quia eisiat id admirabile, statim rationem hanc red illi: tanta enim vis est meorum malorum ut in nominem sium mortalem eadem possint. neque tamen ossicio illo fungi ipsos volebat ut leu tent misellam illam suam, sed ut aut tegerent tamquam scelus aliquod, aut necarent, aut in mare abicerent, unde amplius oculos ipsorum non contemeraret. verba poetaeh G sunt.
Sisim agri Glendi, quod tranquillos animose mim, qM inde inrituri vide tur redore, non careresuis qictu duos lai AE aQ. CAP. V.
U Aa magis remota ab omni periculo detriment quo putatur vita agricolariun r In quaque secuti iis vivi posse videtur, habet etiam ipsa sua quaedam ulcera ac stimulos,
qui pungunt animum tquς omni iura quietis detiuitat. quod eleganter in M. quadam