장음표시 사용
361쪽
AN Gix Virgilius morem e qui, ut verus est de heroum quoque temporibus usa Natus, Ita etiam omni aetate seruetur necesse est, ut cum res p. aliqua rexque victoriana consecutus est; oppidumque aliquod diues expugnauit, ex omni aceruo praedae, quo coacta est, partem sumat,& illam quidem Elegantiorem p a stantioremque: atque ipsa ornet eos, qui magnopere utiles In eo bello laetum: sortemque in eo facto operam suam praebuerunt, cum reliqua praeda, sorte ducta, uniuersis copiis illis, xercituique diuidatur. Ascanius igitur, eum hortari vellet Nissumi in eoque graui consilio donis promissisque aliquibus ipsum retinere. hoc se iactarum, si victoria potitus fuerit. pollicitus est; inquit enim . Si vero opere Italiam, sceptrisque potiti Contigerit victori: di praedae ducere sortem, Vidistis quo Turnus equo, quibus ibat in armis . Aureus, ipsum illum, clipeum eristasque rubentes Excipiam latii, iam nune tua praemia Nise. Idem etiam docet Euripides factum esse in exercitu Graecorum, Troia rapta, apud quem N
ptunus Troadaus clangitur enim hic deus illic ossicio prologii ita loquitur: de captiuisa
Στρατι. . Narrat Igitur ipse e numero omni captiuarum illarum, nobissiores extra seriem allignatas esse principibus illius exercitus: significat autem Cassandram, Andromacham, P lyxenam . Sed in eadem fabula insta etiam huius moris memInit, idem verbum usurpans: iata enim indueit Talthybium Hecubae respondentem, quae ipso quaesuerat, quid de A dtomacha factum esset.
Sed apud Homerum etiam huius consuetudinis vesti ἰa multa reperiuntur, ut eum reci nIt Eeamnen, regis Arsinoi filiam, Achivos in expugnatione Tenedi extra sortem Nestori dedis ser quia senex ille omnibus consilio sapientiaque praestaret. Expressit vero virgilius verbum etiam Graecum: nam, eum tragicus poeta dixisset ipsas idest e manubiis acetu que praedae exemptant pie inquit excipera. Λnimaduertendiam autem tertium versum.quem
362쪽
s. versus mine hi sunt,auibus Dolon fidem sibi adstrinxit Hectofis: mercedemque,
supra estaui . Virgilii, male in ter punctum esse in cunctis excusis libris: nam nIsi nota eolloestur post pronomen illum,anta errandi dabitur lectori, qui putaret pollicitum esse lum Nἰ- ω Ascanium clipeum &ci istas: minime autem equum, quod si fecillet, qua animum esus iniscendere volebat, potius retardasset, & a sorti illo proposito reuocasset, si retento equo, rebus vilioribus eius periculosum facinus compensare voluisset: nam clipeus & cristae illae res leues erant, ii conferrentur cum equo, qualis verisimile est, suetat ille tam opulenti & genero si .iuuenis: praeter quam quod nullum est munus, quod magis capiat animum illius aetatis. aut igit ut equum quoque polliceri debuit, aut ne i pilus quidem meminisse. Perspicitur auatem inuis eq*um in au 'lli ni Ascanium debuiste, quia cum apud Homerym Dolo huius cimoda iacti aures luius essH o ceretque vitam sHm niaximo periculQ, poposciti Aeaedum illitis sauia uos Rclvillae; cuirumque, quo ille Brunaius heros vineliatur iii,
Nam imitari voluisse hunc locum Homeri Virgilium cognostitur stat Im.ex principἰo ipse i quod enim apud eum Nisus inquit, cu eliciis amoribusque luis exponere coepit suam consilium. Dij ne hune ardorem mentibus addisnt , Euryaler an sua cuique deus fit dira cupido e, Aut pugnam, aut aliquidiotidudum inuaderemunturi l, Mens agitat.mihi, nec placida contenta quiete est. Dixerat aliquo modo antea Dolon his v.tbis..
cinectus coniectura lac si a primo libro ἰλκω ad rudimis. C A P. II.
O ev s est sine dubio eorruptus in lIbro primo Aristotel x de vita S: mor Ibus as
Eudemum, quem, eoniectura ductus, cum mihi videar emendasse, hutus mei eopinionis iudices sumere volo eruditos ingen ososque vicos: neque enim me talialit quam timide pedetemptimq; oporteat scripta tanti auctoris attingere.& quam huiuscemodi eonatus periculosi sint: saepeque magnum aliquod incommcinum dent. Quo loco gitur tradit,non omnes omnium sententias de vita beata, quamuis faliae sint. is esse refellendas: superuacaneumque id esse docet, in aliis dicit . ιμι - Α- ποη ιζ.: t Ex παν-. Vt legitur in libro ab Aldo excuso. Hic igitur perpe ram letiptum esse puto legique arbitror Oportere . . A. indicat enim inor enimultitudinis, quae temere consueuit de re etiam incerta pronuntiare, quare non esse opiniones ipsius attendendas affirmat. Sed etiam multo post In eodem libro, ubi docet caute tractari debete, quod dixerat, in his disputationibus quoque de rebus bonis de malis, non solum veritatem este quaerendam, sed saepe etiam causam rerum illarum adferendam: consuetudinemque philosophorum retinendam, quia nimis exquinta, subtilisque ratio huic disciplinaeis non est accommodata,inquit,ut est in excusis libris. δειαι μi,m r. - risis νieti δια το δν μν-ρονα ἀ- ἰγm ἔ--πο ,--Ε - σι λοῦ-rie. - κωρ G constat autem hic ipsum, culpam aliquorum monstrantem, ab hoc errore reliquos deterrere voluiise, ne simile quicquam facereiit . puto igitue hie quoque legi debere. λἰροι. valere vero temere 10c siderateque apertum est. Quin etiam ipse in primo libro τα eodem pactia locutus est, cum priscos physicos insimularet et adverbiumque hoc, quod incuriam ostendit, cum eodem verbo is eoniunxit. hare autem ipsius verba i t. εἰ Muia . . u. . - ἰωκ. . . is in iis xteri r . Existimo igitur testimonio etiam hoc multiim adiuuari sententiam meam rnee eontemni ullo pacto posse, quod mihi, pro restituendo illo loco in mentem venit: neque Enim saea edici potest, quam mendose negligeisterque olim exculi fuerim. cum tres etiam intesti libri e Ni machiis in eorum numerum malo consilio coniecti sint, qui desidetabantur .
363쪽
. Liber Vigesimus seruus. 3 is
curatus satast j lacus, cum duulus, idem Grisco scripto in latas. CAP. III. V o u o n o Imposuerint stultae multicii dines xxx. illa improbissimi riti,qui Athonis inlusi e regnarunt: consiliumque suum callide texerint, docet. C. Caesar pud Sallustium In senteni a. quam dixit de coniuratῖs: apte autem in primis o xemplo illo usus est,cum probare vellet, quod communiter testatus suerat, verum elle. Omnia mala exempla ex bonis rebus orta esse. Eorundem fallaciam, o delitatemque exponit accurare Lysias in oratione, quam ipse habuit contra Eratosthenem, qui unus fuerat e numero tyrannorum illorum, cuperata iam rep. di ad veterem, propriumque ei. s ciuitatis statum reuocata. Cum autem venustis limus orator eleganter id narret: mltinem; conueniat hie locus cum Sallustiano illo, non malum mihi visum est ipsos in propinquo eoli carri vivit hisque scriptoris indutura magis appareat. inquit i tui Graecus, qui verius planiusque de illis rebus agere poterata ipse enim quoque pars aliqua eorum mesorum suerat.
is πλω. ἰα μουν, ct ἰνί - ἔμωνα πραπν εἰών, --δ oui - α αμνώσαι πNota Sallustii autem verba sunt. Lacedaemonii deuictis Atheniensibus triginta viros im-m posuete, qui temp. eorum tractarent. hi primo coepere pessimum quemque & omnibus inuta is sum, indemnatum necare: ea populus laetari S merito dicere fieri. post ubi paulatim licen-- liacteuit, iuxta bonos & malos libidinose interficere: ceteros metu terrere , ita ciuitas se is uitute oppressa, stultae laetitiae graues poenas dedit. Magis tamen expressit Xenophon, qui in historia terum Graecarum, patriae suae calamitatem illam suo loco commemorauit, quod
traditur a C. Caesare, illos inquam impuros homines principium fecisse eiuἰum in telaciei dolum a stagῖtiosis limis quibusdam hominibus: populumque Atheniensem. cum id videret, solitum laetari; eosdemque, cum accepto praesidio a Lacedaemoniis, praesectoque ipsius sibi conciliato, coeperunt viribus suis confidere, pro improbiissimis hominibus: in uIiisque universae ciuitati, optimum quemque & qui Publicis malis mederi posset, sustulisse, ut existimem proilus Sallustium Xenophontem imitatum sume: indeque, quod personae Caesaris constais Itoque ipsius aptum fuit, acceptile, inquit igitur, ιη - ηαι - - δηι-
Squae sequuntur. Nam insta quoque diligenter ostendit qua via ipsi in probos viros, viis tesque reip. ciues gras lari coeperint. auctoritae Graecorum, quod Cicero inquit . most Deirionbenem auditorem Platonis .
Eexi τλvissa Platonem studiose, audiuisse etiam Demosthenes dicἰtui: Itaque apparet ex genere & granditate verborum: dicit etiam in quadam epistoli h oe ipse de sese . verba sunt haec M. Ciceronis in Bruto, quibus ut apparet, o
nat Demosthenem, summum oratorem, ostendens Ipsum non omnem aetatem
a consumpsisse in studiis propriis illius artis,sed pectus etiam muniuis cognitIono sapientiae, in disciplinaim; se tradidi isse optimo ipsius doctori, cuius etiam eruditissimos poli ili limosque libros diligentellegiisset. Quod autem narrat M.Tullius, id quoq; a Demosthene memoriae proditum fuisse in quadam epHiola, non extat quod sciam epistola illa testimoni unique id ipsius extinctum est. Perspicitur tamen indicio Alcinoi, illius inquam accurati interia prelis Platonis, suisse Demosthenem magnum maiorem ipsius, qui etiarn tradit eum audito rem Platonis extitille: narrat enim,cum multa colligere quae valerent a a nobilitatem grauissi. mi philosophi,auctoritatibus clarorum vim um,demonstrandam In et istola, quam ad eum striapsu, acciti alle Demosthenem Heracleodorum quendam, qui cum Platonem breuῖ tempore auadisset, Ignavia inde abreptus suerat: dis v xionesque illius contumpserat. Ponit etiam vetiaba pavea Demosthenis ipsius, quibus ille Heracleodorrum insiisulauerat, ae quod flagitium admisset, summa eum libertate ipsi exprobrabat . illa autem sunt hare.
-ων-α-ν Μακροασω; ita vero corriperet seuerus patet perditum luxu& in turpis limo aliquo stagἰrio volutatum, filium. Fieri igitur potest ut in hae ipsa episto la, in qua tam magnitio. Praeclar Hucdς Platone semit, te quoque ipsius auditorem nulla E e 1 titeretur.
364쪽
sitietur. Esesane In manibus epistola Demosthenis ad Heracleodorum hune, ut videtur. ἔnqua tamen neque superiora verba leguntur: neque narratur lutile ipsum Platonis auditorem. eisi illa rescita est laude doctissimi viri: sotque in caelum diseiplinam Ipsius, ut cum tradat eam mirifice vItae utilem esse & non inanem sucatamque, appareat Demosthenem valde Platonem amasse & dominam illius aliquando degustasse. Plutarchus quoque in vita Demosthenis ei tat Hermippiam testem, qui narrauerat se incidisse in commentarios quosdam incerit au- rῖs, in quibus scriptum foret, Demosthenem frequenta se una cum aliis, germanis ipsius a ditoribus, scholam Platonis: plurimumque inde adiumenti det uasse iii suas orationes: ita . enim accipio illud δωμιχι, μω ακυα nardiri, non condiscipulum ipsum fit ille Platonis: neque enim hoc tempus, quo vixit, videtur pati: ac praeterea discrepat a testἰmoniis reliquorum . nec tamen mirum est et in alia etiam epistola, de quo tam magnum iudicium secisset, ipsum hoc littetis mandasse. ι ramum non esse repudiandum g erum . CAP. U. I. v R is v s sane, Illustribusque exemplis Aristoteles declarauit modum ata
mentandi a definitione, an ij. libro de arte dicendi. pei spicitur autem ex illis o. misibus aliter, ac vulgus: aduersariiq; caperent, qui ita quippiam confirmare volebant, vocem illam accipiendam ei te, euoluta ipsus vi, notioneque significate . Addam igitur Sipse non nulla, ct ut loci hi optimorum scriptoriim illustrentur.& ut ratio huius argumentationis tractandae mauis elucescat: nam nisi hoc utilitatem magnam afferre posse existimastet, non tot undiq; erigditissimus scriptor, qui tamen prolixitatem in praeceptis alicuius scient Iae tradendis numquam amauit, sedulo collegister. Apud Virgilium tu istut cum Amata, suriis stimulata, disturbare pacem vellet,&reuocate viri sui animum a coniis Isis illis, ita unum, quod maxime obstabat, ac voluntati suae ad uel sabatur, temptare ae labes ctare conata est; edita enim Latino regi sors fuerat, debere ipsum externo viro filiam in matriamonium darer Turnus autem, quem senerum illa malebat, Italus erat, quare excludi auctoritate diuina, cui repugnari non potest, a nuptiis diis videbatur: ipsa igitur acute dixit aliani esse notionem eius vocabulli; intellimque illo cunctos, quἰ ipsius ditionis non sorent: nee regno ipsius parerent, α non tantum alienigenas, dc ia longi aquis tertis natos . Inquit agitur . versus enim poetae ponam.
in Si gener externa petitur de gente Latῖnῖs. - Idque sedet; Faunique premunt te iussia parentis: - Omnem equidem sceptris terram, quaelibera nostr is Dissidet, externam reor ω se dicere diuos. Praeterea eum, post obItum Agidis Lacedaemone regem creari oporteret: inopithesque augur gradu illo honoris Agesilaum exturbaret, quem graues & capientes ciues, propter eximiam
dolescent ἰs virilitem probabant,fretus oraculo,admonente Spartiatas ne claudum regem eliustenti Agesilaus enim altero pede claudicabar, multosque in suam sententiam traxiit paratos ea de causa deligere Leotychidem, Lysander, qui Agesilao sauebat, dixit perperam accipere Diopithem oraculum illud: non enim grauiter serre deum, nec stomachar , si sorte aliquis Lacedaemoniorum imperium habeat mancus ac debilis, sed regnum claudum esse, ii spurii natalibus laborantes, rtanum, propclum Heraclidarum, obtinuerint, quae macula haerebat Leo tu chidia putabatur namque ille fiatio ex Alcibiade conceptus.
Emmatus, cr ex cariu ucra in emoti quiam ad Atticum CAP. VI.
V id in epistola quadam ad Atticum M. Cicero acturate locutus esset de metitatu M. Marcelli i ad extremumq; dixisset sibi reliqua plana ct explorata esse, tantum se non videre, quae causa impellere potuerit Mag um, familiarem Marcelli. ut sortii limum virum necaret, cum ille etiam pro ipso sponsor sactns esset, addita dit. Et nimi tumidivit; soluendo enim non erat: credo eum petiille a Marcello is aliquid: & illum, ut erasi constantius respondisse: sic: his enim verbis Graecis claudii ut haec narratio,in quibus tamen mendum inesse arbit mr: neq; enim ulla certa est senteni ἰa ipsorum neq; inestiam peruulgatae alicuius vocis videntur,quae a poeta quopiam lumpta sint. cuius
senetis picturus esse consueruns, quae concise in his libris citant et vimq; Prouerbi j habent.. Ita
365쪽
Ita Itur non sine causa siquis de cum tamen, si leuli macula tollatur, quae luci ipsi uin osticit, illa tacite agnoscantum de huic loco valde aceommodata esse intellianturi piis autem praecipiatur, quod est temeritati declinandae vehementer utile, & ne facile de te 'bus pronuntient, hominibus admonendis. Sumpta vero illa inde sunt,unde mul-' tae, mitifice probatae, sententiae fluxerunt, idest ab Euripide, qui in tragoedia, cuius Index est Ion, illum ipsum lonem, iam agnitum a Dare, secit initio suae olatinnis, eum valde suspenso animo soret, nec statuere posset, quἰd sibi iaciendum esset, sententiam illam edentem Suaserae autem ipsi pater, ut secum, relicto humili illo ministerio caedituus enim erat ae Delphis Apollinis templum purgabar Athenas accederet. suturus regni ipsius haeres, & nobilissimae teip. Ollos; ille autem id lacere inserit ut qui putaret, cum patrem peregrinum hominem ii heret et ipseque incerta matre natus seret, non aequo animo Athenienses eum, sceptrum tenentem, visuros, inquit igitur. Non posse recte iudicati de illis rebus a se tune & eo loeo posito, quia non habent eam aciem i genii homines, ut statuere possint de rebus absentibus. ut praesentibus: non nullaeq; res ignominiae plenae intelliguntur esse, cum propinquae sunt,
quae remotae diiunctaeque magnis spatii. terrarum, maculae nulli amnes videntur. Haec a is tem poetae verba sunt, nixναία. Fe--- ειαν,μοίω.: quis enim non videat hanc γνωμ essici valereq; ipsam multum ad metum, qui dubium
sollicitumque habebat merito animum lonis, confirmandum Nequἰs autem me dicit lice ita magna vi uni in hoc loco restituendo, quia valde media illa dictio in excusis etiam meis liabris variata est: nec ni similitudinem aliquam babet, cum τ' P ut legi debet, veterem sci pturam, quae me olim scullit, indicabo: hdesi terque alite oculos omnium ponam: ita enim ita is lielegitur. ΟΥ TATONEIΔΟΣ. desideratur igitur solum una littet quam in exscribe
do. rudem Graeca selmonis, accuratum licet virum omisisse, mirum non est: mat s autem l cum lyquinarunt, qui corrigete ipsum volento, ainti e postea scripserunt. Albit tot igitur locum teliciter restitutum, tenebrasque, quae ipsum obscurabant, longe pulsis . nam meo
stendisse testimonio Latini scriptotis vocem hanc, olim serta solitam, non ingratum ei te debet harum elegantium sine litteratum studiosis. P
A κ a. A v M. Claeto in epistola illa longa, ad ipsum set pia, P. Lentulo, q-....
admodum. vati iiij; importunissimi hominis, ἰmprob tatem firmet tr eontum liaeque in se plenam vocem retuderit; pronuntiariam vero illud ab ἰpso HIt libere in primis: magnoq; animo,ut sane ipse alio loco testatur: resvi ipsa declarat, oporo tere maledicta inimicorum refelli; inquit igitur Cicero. Ego, sedent. Cn. Pomia peio, eum vi laudaret P. Sestium,introisset in urbem : dixistetque testis Vatinius, melestum αω selicitate QCaesaris commotum, illi amicum esse coepit Iridixi me eam Bibuli fortunam,quamia ille afflictam putaret, omniaum triumehis victoriisque anies T. Simius autem huἰe loco est ille summi poetae, Aeschyli, qui & ipse secit, grauem personam, Prometheum, & quem mala ingentia, quae substinebat. non domuerant, nec spiritus ipsius ullam in partem contuderant. codem pacto respondere Mercur O, qui ipsum laeterat: in aliisque dixerat, eum sua contum ciar insolentibulque dictis. coniecisse semet ipsum in aceruum illum miseriarum i inquit i a tur, se non commutaturum statum illum suum malum, cum ipsus secundis rebus, ministeri que,quod Obibat; latiusque esse adfixum illi scopulo haerere, quam nuntium esse Iovis: ma uataque ipsius fideliter exequi: ad extremum vero addit, quod vim illius suae orationis aperit ac conitituit, decere par pro pari referre: dc contumeliam illatam. contumelia retalere. verba
Cum autem illic scholion vetus aperiat sensum omnem esus loci, nisi perturbatum foret, non me pigebit etiam ostendere α ρα- in ipso, pro perperam scriptum esse. Quod vero in extremo addidit. cum iam animo suo satisfecisset: refutassetque Mereur ij eontumeliam, simile est illi sententiae Cicetonis, atque idem prorsus valet. Similis est etiam his aliquo modo vox illa Leonidae, seriissimi atque optimi viri, qui eum a Xerxe, rege Periarum, sollicitatus esset de proditione: pollicebatur autem .ipsi regnum Graecorum, si ad se tran-
366쪽
sisset collatimique Illiun suum adiuvisset. magnifice honesteque ipsi respondἰt, non tamen . iracunde, sed cum exprobratione iniusti illius belli acturpis pollulati: inquit enim. Si quae sunt tecta de honesta in vita didIcisset. sibi ipsum temperaturum suile a cupiditate rerum alie narum. sibi autem satius esse pro libertate Graeciae interire, quam Iniuste in suos dominati. i. Maputata spesin taboremue, vilam M-- uJapud Graecor.
v Mic TARE Latinum. exprimit egregie Griaecum verbum υνο r iratque illi omnino est. ipso usi sunt Lucretius ac Virgilius pluribus locis: nam apud M. Ciceronem nusquam,quod recorder, ipsum offendi. Cum Galesum, prope T rentum fluentem amnem, describeret elegamet Maro, ipso usus isti ita enim cecinit . . Namque sub Oeballae memἰni me turrἰbus altis, - Qua niger humectit flauentia culta Galesus, is Coryeium vidisse senem. Euripides in prologo Hesmae de Nilo, quem putat nἰue liquefacta Aegyptum Irrigare : eam-- pqsque illo ita v trades cundos reddere. ἀδυ- Totum autem locum eum accepisset inde Aristophanes M pio posuit inquἰtenim, Alio tamen loeo iisdem tragicus eum idem prorsus ostendere vellet aliquantum mutato a superiore nomine .H-νm , dixit suo patrioque vocabulo neq; enim ab οῦν cit hoe,sed ab eonformatum est eum illic laudaret Crathi eiusdem cuius Galesus,laudatus a virgilio, Italiae partis agno suondam Graeciae vocatae, formosissimum admit ab liique naturaeamnem. Ipsius haec verba sunte Troadibus, pronuntiata cui opinora a grege captiuarum Troianarum, ex quibus choriis constat, siue parte ipsius. Nam nullo modo videmur conuenire Hecubae, quamuis inexcusis libris notatum li ipsa a calamitosissima illa muliere editae suspicor autem ex eo locoliris κιρα ta, usque ad verba illa - μῶν Δαμω cuncti ab eadem perlana prolata . Sunt i quam haec Euripidis verba. de illa tellure loquentis.
- φα . Nam, quod narrat aquam Hiis fluminlisiauam lamam,riatilam reddere, miara quoque a Theophrasto tradita fuerant de vi Ipsus, ut refert Plinius libro xxxi. cui tamen o mnino non conuenit cum Euripide: longe namque alitet potu illius aquae mutati colores
tradit, siue hoc ipsius culpa se m sit, siue Graeci ipsi auctores de hoe inter sedissenserἰnt. Ipquit enim Theophrastus in Thuriis Crathim candorem faceter Sybarim nigritiam bubus, ac Pecoribus, Aquae sequuntur.
C A P. IX. A Rs sui ofnotin chori: siue torus ille grex eapsuarum, inde ἰpse constabat.
in sabula Euripidis, euIus supra mentionem feci, cogitans posse fieti, ut erus opera ipsius utatur in explenda libidine sua, vehementet sollicitus de hac re, & tamquam extremum omnium malorum id resermidans,optat noctem illam extunguic numero noctium , perireque, qua tam turpi ministerio seruire deberet . quod si fictum suIsset, numquam ipse dedecus illud, infamiamque subiisset. hoe enim prorsus significare voluit, eum in eam mentem venit. Locum vero hunc indieare placuit, quia eleganteiri puto: expressiumque ex Homero ingeniose, fonte paene omnium huiuscemodi sententiatum, quae postea valde celebratae sunt, ac per omnium ora vagabantur. Sed etiam me mouit, ut hoc facerem, quia macula ipsum obscurabat, quam, auctoreantiquo libro, non sine gratia in qua studiolorum hominum, tollam. Jra Igitur totus scribi debet.
367쪽
. Ereti n. - autem simili , ut apparet Iam, Homericae illἰus vocisis uri ti χωνει ιγα : quam, in Latinum sermonem vectam, pronuntiati fecit Virgilius a Diadon et Dido tamen non diu mansit insorii illo: dignitatisque pleno proposito, sed tacite inde in is & soloris suasu & amoris illecebris deiecta eae dixerat autem . sed mihi vel tellus optem 'ius mis ima dehiscat, & quae sequuntur. vobis autem Graecis aliquando M. Cicero ipsam edidit, in is epit tota ultima ad Q. Fratrem, vel potio eam innuit; neque enim, o notam peruulgatamquα integram posuit: alio tamen doco eandem plenam Sed etiam, cum idem ostendere vellet in talia epistola,verbis itidem Graecis, alius tamen poetae, id protulit: nam inquit eum fgnas quia ibusdam iudicat let, Octavianum Puerum ciuili potestate contentum non esse, sed regno Inhia- is
in re. Fiat σαθμοῦν, iri m M. Sed Euripides etiam aliquando idem paene iudem verbispi tulit, ut cum in sabula, quae vocatur hicelides, fortissimum virum Theseum, accusantem tyran is nidem, ita secit loquentem . . , tam Miώπια πρός-μ ισε irrui. Sed quis dem vim poeta iam honestam deserti generosoque viro dignam, sententiam non proniintiauite Nam ict alia ipsius vestigia reperiuntur apud Homerum. Et apud Sophoclem Oedipus optat prius mori, quam tur pum illam maculam sibi haerere intelligat.
V o magnI poetae, alter Graecus: alter Launus, magnitudἰnem metus ostenderire volentes: sonumque horiabilem, qui non sine caula.cunctos, qui audirent re terrefaceret, eodem se contulerunt, ec ab eo, quod consequutum Hi, id patefecerunt, quamuIs non omnino illud idem sit: existatque inter ipsos aliquid di ilia militudinis . totum igitur ipsum proferendum putaui. vi conliderem ingeniosi& erud ii viti, cum ambae illae res mirum in modum id declarem, vita earum magis id ape riat, & quas in conspectu ponat . Euripides igitur Troadibus, vocem saeuam, clamoremque hostilem exprimere volens, qui undique excitatus est, capto Ilio a Graecis, cum in eam urbem noctu milites irrupissent, inquit audito illo, pueros matribus adplicuisse manus, pauore opprilis sos,&quasi se lotos in sinum ipsa tum coniecisse. Verba poetae sunt. Mis. A Oniae amis ἰχ, iis- . Virgilius autem ingentem 5 ipse, fimum tubae illius, quam inflarat Alecto, a pectu volens: &qirantam vim traheret perterrefaciendi, contra inquit mattes i de salute filiorum sellicitas, magis arcte ipsos complexas sui ille, quas prope rapt0ressi haberent: & qui e manibus ipsarum eos auellere conarentur. ita igitur cecinit. Et trepidauis matres Ptellete ad pectora nato . Quin certe utrumque contingat huiuscemodi aliquo se mi doloso tempore; α cum subito quippiam nouum ti inexpectatum ad aures peruenit, dubia iandum non est, sed quaelitui vitum eorum magis aptum sit illa rei atroci atque horribili Ggnificandae . Di et re minuaduersa νo Mithridans, qua L. Duallum, O Iuum, valde coma miniit. 13
Roni TvM memoriae est, Mithrῖ datem. Ponti regem, lammis laudibus tulisse In iacaelum L. Lucullum imperatorem, qui contra Iplum exercitum duxerat , de a quo non semel In bello magna incommoda acceperat et ea enἰm virtutis eximiae vis e vico i etiam aduersarios se laudare, si praeserum magno animo praediti sunt. An id eo eonsilio Mithridates siciebat, quia dum virtutem aduersarij: scientiamque res militaris celebrabat, upam luam minuebat, qui ab eo victus, regnoque exutus suetate M. Ciceronis haec verba stim e prooemio illo Academicarum quaestionum, quo Lucullum valde ornauit: inquit enim. Vt rex ille, post Alexandrum marimus, hunc a se maiorem ducem cognitum, quam quem- qiuam eorum, quos legi isset, sateretur. vi autem rex hie eum, quem allis de causs odio b bebat, laudat, ita apud Homerum Agamemnon Hectorem acerrimum, suum inimicum, e lebrat. de eadem paene de illius sortitudine pronuntiat, quamuis non talem, semper eum exisi ille astit met, sed unius potissimum diei res gestis eius commendet et inquit igitur se neminem umquam vidisse: neque ab alio accepisse, qui id commemorarin, quempiam tot man aderra. clata facinora animo percepisse , quot Hector effecisset, de detrimenta Graecis attulisset . qua
non sine causa isti inare aliquis posset, Mithridatem, regem illum regum imitati voluisse: nec
368쪽
sibἰ indecorum esse putasse, quod sapiens ille rex honeste secIsse merito existimatus est. Ma
Nam duobus etiam illis verbis, albitror auctam esse non parum virtutem Hectoris, quἰbus significauit multo plura ipsum praestitisse quam ceteri cogitare, dc animo complecti potum titit. Ut similitudinis aliquid hic locus cum illo M. Ciceronis habeat, qui eum Cn. Magnum in sinatet, suadens legem Maniliam,inquit de ipso. plura bella gessit,quam ceteri legerunt: in plures prouincias conficit, quam ali concupiuerunt. qui Latini oratoris locus similis itidem est illi disertissimi scriptoti . Isocratis in libro, quem ad Philippum mist, cum valde illum reis gem celebraret. - ιδιν iam τυ χηνης ari tu M. -- ως ἀπονεμα - έα - αἰ - - δεω. - - repuPine, ut videtur, quod dimen, atrum lumen.
T R v u lumen cum aliquando vocarἰt virgilius, videri posset res contrariis coniunxIsse: nihil enim tam repugnat lucci ac splendori, quam nigror, unde apte nubes atrae vocantur: estuue id proprium naturae ipsarum. Euripides quoque Troadibus, eum de incendio Troiae loqueretur; flammamque illam ingentem poneret ante oculos, eodem pacto locutus est: appellauitque, quod idem valet, αμαν μίλαιναν. nee tamen non eodem loco addidit, quod proprium luminis est, de quasi eou..tratium contrario ' Osuit, ut locum ornaret, & Vim carum rerum, In quibus quasi immuta tio quaedam facta esset, magis aperiret: -μφαίς enim σι αυτ nominauit: significate igitur utramque poetam flammam, sumi plenam, apparet, cuius firmi vi & n rore nitor flammae obseuraretur: totus autem Euclpidis locus hic est. - δεμ ηδε παμ*men ei μί ἀ- - ἐδαήω παρ' .are: nam ille virgili, notus est, cum furia facem ardentem in Turnum intorsit. Et I ius, O viliae non tu tures celeres, vacirae alarum, ac parare etiam
coarpore , ictae a ponis , alas habere. CAP. XIII. O s videtur fuisse Graecorum poetarum, ut alas assingerent rebus eeletlbus.
quamuἰs illis animo sensuque carerent: ita enim putabant declarari curium v l Itatemque earum. Euripides igitur eo eonsilio cui arbitror in Ione dixit. cum otium solis ostendere vellet Mi γε alam enim solis vocavit, quia eum repente lux eius adueniat, imitatur auem aliquam, quae utitur in m tu illo suo, ala. Eadem de causa idem polita in alia sabula, quae Troades appellatur, fumo is tam tribuit, atque id duobus locis, non tamen valde remotis: primum enim inquit, etsi . . A
is pertinet. quod in superiore fabula fumum dixit volare. καπνὶ ιις K; Meis M. Hu . Sed eadem etiam mente, nisi quod nomen sumi non ponit, quamuis rem ipsam is ostendat. Virgilius inquit, volat vapor atet ad auras. claras eruta eronis, coat Πνωίuerariaret, lassi*rasumpta Gas inimi M.
CAP. XIIII. E η τ ε μ τια illa, valde celebris, de fructii, qui capitur ex eranἰtione bonarum artium, multiplex selidusque, fiuxit e fonte omnis letentiae: omnisque si pientiae, Aristoteler ille enῖm. ut memoriae prodidit Laertius Diogenes, dixit παδεῖαν este r Gχ-, κ σμυ: eo A rme α'r χιαι , κα-: auxit autem illam multis modis: magisque explanam et M. Cicero in desensione Archiae is poetae, loco valde apto illi rei faciendae: inquit Igitur disertissimus orator. Haec studia ad i. Iescentiam alunt: senectutem oblectant, secundas res ornant, aduersis perfugium ac solacium
praebent. deseeuntd ai. non impedire laris, Pernoctant notascum,pe rinantur, tuis
369쪽
ωntur. Nolo autem omittere, quin admoneam aliter legi prἰnisin partem huius Ioes taee- toti lani in libris manu scriptis, cuncti enim magno consensu pro alunt, habent agunt. quam lectionem non omnino contemnendam arbitror, ut valeat seris ile illic agunt, erudiunt, insu iuunt. quin certe x His apud Graecos hoc significet dubitam non potest . undevorata est ab illis liberorum in istitutio . G πώ ἀμώ. potuit igitur exprimete M. Cicero, id verbum, atque id sane mihi admodum verisimile est. Nec tam o me talit M. Gςeronem aliquando μιν hoe verbo usum, ut pro M. Marcello, cum Inquit. Illa inquam, illa vita est tua, quae vigebit memoria seculorum omnium, quam posteritas alet. Neque tamen me hoe sententia Penitus mouet, aut omnino declarat, peruulgatam lectionem elle exploratam.
M stratus locus Ciceronis, qui videtur ex Homero e re .
Lx voret aliquando M. Cicero in orationibus suis ad locos quosdam Homeri illustres; sententiasque alias etiam valde celebres, &quae in ore politorum ho minum ei lenu neque tamen id facit ita apertet, ut passim ab omnibus intelligi posse sit, eo ipsum respexilla,quia locus tempusque illud Id non patiebatur. Cum igitur in Philippica ii. inquit. Neque ullam societatem optimis ciuibus cum ii is portunissimo hoste, foedere ullo, conor mari pollς credidi , arbitror ipsum exprimere voluissiloeam illum diuiniis mi eius poeta cum secit Achillem, repudiantem condicionem Hectoris.
is pactamque de reddendis corporibus; causamque sui consili j afferentem, dicere. - ο κ ἰHis acii.αι --mm: nisii salior enim non potuit melius, si verbis aptis ei loco uti vetilet, di tecte, quod iaciebat facere, vertere sententiam illam. Sed etiam, cum in eadem orati is ne inquit, accusans M. Antonium, quod contra ossicium secisset. Aeetiam litteras, quas meis sibi misisse diceret, recitauit, homo&humanitatis expers: α vitae communis ignarus; quisis enim umquam, qui paulum modo norum consuet dinem nosset, litteras ad se abamleo misis stas. offensiotie aliqua interposita, in medium protulit, palamque recitauit, quis non fateatur in eum in mente habuisse hanc sententiarii, atque ipsam reddere voluisse e in . . G. M.' κοίρη οι M. ipse certe huius opinionis sum, ut putem eius animo tum obuetiatam hane peruulgatam vocem suisse.
correm, error Ga. in venenis pro mare mulis. CAP. XVI.
A p s v s estTheodorus in vertenda quaestione illa Aristotelis, valde erudita, dou atta bile; nee vidit huic loco ipsius maculam haesisse: cum enim verba haec eo primetet cita enim illa passam legunturi reddidit. Ex quo Si liae efficiuntur & bacchae, ipse autem, coni et tuta ductus, olim putaui
una minus littera, legi debere; quam tamen opinionem meam postea confirmaui auctoritate calamo exarati libri, in quo ita script tuu inendi, de sane boe paG legi debet. Baeis enim fuit antiquus vates, atque is prosectis magni nominis. quod alutem num ro multitudinis, nota figura usus, summus Philolophus, dixit intellexit non illum solum, ted ceteros omnes eius generis. atque illi similes. Cum vero& M. Cicero,& Acili phanes ν.*ί - , Bacidis huius mensionem iecerint, qui magis hanc emendationem adiuuat, locum Plutarchi Indicabo, ille enim in eo libro, qui inscriptus est αρ. αι, coniunxit paene ut Aristoteles, propter umilitudinem duo haec nomina. quin certe ab eo, nomine illo, is vir significet ut dubium non est . haec igitur verba sunt eruditiis ini scriptoris. τι δε ita xii..
in primis iudicium meum constituit, furor Baccharum diuersus est a sutore vatum: nec euniadem ortum habet, aut idem prorsus esticit: ater enim humor in furorem agit vates: facitque ut illi aliquando futura praedicent, & tamquam oracula quaedam edant. Ioan pes Vincentius Pinelius, vir quamuis merito ab omnibus, aliqua laude dignis, plurimum laudatus ob multas, & magnas animi sui dotes, numquam tamen satis laudatus, significauit mihi epistola quadam sua, se, quod tunc me fefellerat s neque enim cuncti, quaes imus, perpetuo recor eari milumus, praesertim in hoc genere studiorum, quod non requirit exquisitam diligentiam) legisse ires fuisse Bacidas, qui cuncti eidem studio dediti fuerint, magnumque nomen
consecuti sint, ob praesentionem ierunt tuturatum, Storiamque divinandi: dc practer 'uar i
370쪽
inter pristin Aristoplianis, loro valde noto.&ante oculos posito, etiam apud Aestinum ubin xij. de vatia historia; idem etiam se rat Areucitis Neapolitanus, poeta bonus. de in. euganii doctrina excultus, qui de ipse me multum dilexit, ct montinentis etiam Ingeni, o naitit, cum ad eum, ptimo illo tempore exemplar patui huius mei laboris misitsem .
DNOTAT vM est a veteribus grammat tela M. Ciceronem patulum generandiaqueosum ponere post nomen plenus, ut dicat plenus vinI. d. non vino, atque id sane seruare, quod custodiuit etiam Terentius, cum M. Varro, Q Caesar cum sexto casu id usurpent. Est prosectis id vetu semperq; cum potest id Cicero fi est, non tamen ita resermidat alteram illam eius vocabuli constructonem. ut v lit omnῖno aster loquῖ. nam cum res postulat, ut maiorem culpam declinet c si hoc etiam no-mpne vocari debet, quod commiserunt libere ac sine ullo metu ostentionis illi optimi stripto, i res hue confugit, & opinionem aliorum sequitur, ut secῖt, cum in Q vertem inquit, Vert sornamentis sinorum atque oppidorum habeat plenam domum: apparet enim quam molesta auribus eorum, qui auditent latura fuerit compositis verborum, si ornamentorum illo loco dixisset, ac consuetudinem suam rei ἰnuisset. cum sequantur statim duo nomina eodem pacto des nentia. Sed alietum etiam in eius scriptis locum inueni, in quo a consuetudine lua discesserit: nee sane causam afferre possum tantae consilij mutationis, nisi aliquis putet id natum ab animi pertilibatione magna, qua tunc premebatur: est enim in iij. libro epitiolarum ad Atii eum, quas scripsit eum patria expulsus soret: inquit enim initio cuiusdam epistolae. Ex tuis vitetis plenus him op tione de Pompeio, quid nam de nobis velit aut oliendat . 1
Illorum locis Aeschyli , cilitis maculis e declaratione ij CAP. XVIII.
V M HIm eurauerim exeundendas veteres quasdam declaratrones In Aesa ni fabulas, quae supersunt, e multo maiore ipsarum numero, vetustate deletarum. H in eodem propolito adhue manens. adiuuandi grauem cum doctumq; poetam, inditabo locum.qui in ipsis scholiis ita deprauatus est, ut fructum nullum ea e plicatio serat lectoti: & quomodo legi debeat, ostendam. in Eumenidibus ἰ tur, quo loco illae Ipsae vitrices scelerum deae, communi animo significant te nolle amplius id munus obire, quia Orestes, certus matricida, ipsis eriperetur, sunt vel ba haec. απαν ri μίσω et κροτ Θia cx- quorum sententiae explicandae sunt adposta verba haec A L. M ἰοκα . ,2' - Nam sine dubio maculosa. legi igitur debet, restituto uno verbo ; celetisq; melius distinctis. Significant autem id quod statius quoque ceci nit, eum inquit Primus in orbe Deos fecit timor et sententia etiam haec Graecum nescio quoiautiorem habuerat . iis certe verbis ipsa expressa legitur apud Plutarchum in libro,quo diligen ter docet quomodo instructi adulescentes accedere debeant ad lectionem poetarum. .
c CAP. XIX. Lxeto Inepἰstola quadam, quam scripsit ad Dἰonysium Syracusanorum inἰustum regem, cum ostendere vellet ipsum non solum improbe fecit te, qui se sine honore ullo dimisisset; valde viilem sibi ac fidelem rebus suis. verum etiam stulte. vi qui non cogitaret posse statum illum suum florentissimum immutari; nec intelliget et, quid commodi capi postit ab amicis in rebus aduersis, usus est sentin- 'iἰa Euripidis valde graui,& qirae potentissimos homines admonet fortunae volubilitatis,ut auctoritate illius poetae, quae magna in primis erat, declararet malo consilio illum usum sutile.
ceronem pro Milone; dc hunc prorsus locum doctissimi poetae exprimere ipsum voluiste. Cum ita cum cn. Magno in eaorinoueinducit Milonem loquentem, redi temque ipsi ἰδε