장음표시 사용
371쪽
is mentem in simitatem rerum humat arum. Erit erit illud prosino tempus&illii Meet aliquam is do ille dies, cum is, s lutaribus ut spero rebus tuis, sed fortas te motu aliquo communium tem is porum immutatis, qui quam crebro accidat, experti de naus scire. & amicissimi beneuolen- ,, itani. S grauillimi hominis fidem ει unius post homines natos tartissimi viti magnitudinem is animi deiideres. Nam, quod a M. Tullio in mediam hanc sententiam inculcatu in est, sapienis iis ab ipso hie additum sint, ne ominaretur amicillimo hom ni aliquid maioris mali: &ita Itapsius animum petiui baim, nec tamen detulit ille confirmate statuat, id polle de solere crebro
G n x c it expressit Homerus timiditatem Paridis, qui In proelio non solum siri nus vulnerauit Diomedem, sed in in sidiis stans ; post columnamque in septi chio positam: tectuique demum illa, tamquam aggere quodam, iecit in psunt sagittam, inde summus poeta de illo inquit, en nescente sortissimum vitum a soperculium: ita affectus enim laetitia Incredibili Paris. intelligens que sibi amplius nocere non polle heroem illum, tardatum vulnere, se ipsi ostendit, quo see
tum indicium est ignaui militis ac lorios. Eandem virtutem adhibuῖt Terentius, cum miliatem illum inertissimum notare vellet; &m res eius describeret; feeItenim a Gnathone diei. , Fundam tibi nune nimis vellem dari. Vt tu illos procul hine ex occulto eaederes, facerent si gam. Genus igῖtur illud teli de locus, quo stabat, arguunt ignauiam militis eius, qui verbis tantum semx erat: re autem ipsa umidus : & ii Hercules quoque sagittis utebaturi insimul . tusque de ipse hoe nomine aliquando est ab inimicis. Insidiae praeterea illae, quae in bello ab imperatoribus eo nita hostes iuriiuntur, requirunt sorio milites. qui autem, loco tectus, v nerat aduersarium, non potest non ignauus de parui animi, miles haberῖ. Nam, quod comiseus Latinus ex occulto inquit, puto ipsum reddere voluille, quod sertas Ie apud Graecum erat. unde sabulam illam vertit, idest Menandruiri, ει ποῦ his certe verbis usum est antiquum
scholion, quod Homericum illum locum illustrat: inquit enim. o ἰκτι ἀ; iu
Egia quaeiam leg m iesinu . CAP. XXI.
H A n o v n As Catanaeus, cuius Aristoteles de Cicero mentionem pluribus locis feceratnt ei ipsit l,ses egregias: ipsiusq; nomen magnum erat, ut Zaleucia Lycurgi, Solonis claris limorum hominum , dic in hoc genere sapientiae valde probatorum,qui tamen duo postremi magis celebrantur, quia legibus suis ornaaraint duas claras de honestis ciuitates, Lacedaemonem & Athenas, sed horum etiam praeclara ingenii monumenta; aptaque mirifice ad homines optima dissiciplina iniit ueniados, non minus atque superiorum amissa sunt, ac vetustate deleta: restant tamen apud Si bi eum quaedam vestἰgia legum Charondae de ipsa quidem non mala, quaeque cui arbitror solent persequenda & summo studio illustranda, quemadmodum lex illa, qua statuit, ne indita eate homines assines alicui eulpae.haberet in se dedecus ac turpitudinem ullam. viavitque nomina eorum deferre, qui iniuste aliquid sectilent, honestum ei te: purumque etiam ae pium iulum haberi, qui secum et am sanguine maxime coniunctos, &omni denique necessitudine empulatos, indicasset, cuius sententiae suae rationem hanc reddidit; dixitque nihil esse, tam n cessarium nobis, quam patriam. Idem autem protulit Cicero in M. Antonium cum docere vellet, nullam esse excusationem illam, qua aliqui uterentur, qui cum accusarentur, quod pes is sinum ciuem & inutilem resp. defenderent, ita se purgabant. Meus cognatus est. An potestis inquit Cicero, cognatio propior vlla esse quam patriae. Verba Charondae, verae pietatis plo
quae confirmare conantur utilitatem huius Instituti .
372쪽
S ae non sine causa perturbaret quempiam, in epta serio Achillis apud Homerum .
i V T A REY aliquis, non omnino rudis Homericae Iliadis; nec tamen in eo D l male diligenter versatus, Claeroneni errasse,qui in epistola quadam ad Planciun.s eum ipsum sedulo hortaretur, ut M. Antonium opprimeret, atque ita rei qui ise us Gli deleret, inquit. Itaque Homerus non Aiacem, nee Achillem, sed Vlyssem appellauit in xv. enim libro eius pulcherrimi operis i gnis tui hic versus pronuntiatus ab Ioue, de Thetide loquente. mre μι- τι λα- πιθι ,. Sed quia hic omnis locus suspectus est, nee testimonium hoc multum valeret: non nim deerant plures veteres grammatici, qui non paucos,veisus inde tollerent; indicabo alium. . In quo itidem eodem epitheto ornatur seriissimus heros; est autem hic. A.άρ li, Mis non dubitati igitur potest, quin Achillem quoque vocarῖt aliquando poeta quamuis plerumque aliis nominibus ipsum decolate soleat, &dieere denique eum nec tamen asinis est ulli eulpae M.Tullius. appellat enim Homerus Vlyssem solum , cum ollendere vult illius potis limum opera iactum esse, ut ilium caperetur; soli enim ipsi tribuit haneglosiam. ab Achille tamen quoque in tio belli Troiani plura oppida expugnata suerant . quare potuit quoque ille vere vocari Nam si de Ilio sermo esset, quomodo potuit Achilles eo honoreactici, qui ante excidium eius vibis extinctus fuit a Paride in proelio: videtur enim interitum Troiae laudi dare voluisse ilialis, qui sit prestites suere, cum urbs illa rapta est: in primis autem huic summi consilii viro, v de in ii. etiam libro, multo ante, quam id ibit, ita Vlysso vocatus est ratiotis illa, quamis grammatici nominant. ανα quot co vetus declaratio, ita legi solitum ab Aristarcho docet: perperamque non nullos facere. qui inde tollant articulum, quia poeta, sui consili j conscius, ac iam animo videns exitum eius
suae opinionu sit de loco varronis, d ait Menedemum T reuiam Iolitum vocari .
I A R RAT M. Varro In libro de re pecuaria, senes solitos vocat in tragaedi sa
pelle ovium, sue caprarum, quibus induerentur, &itidem inc moediis, qui in rustico opere morarentur, ut apud Tetentium in Heauton timorumeno senem, non tamen, e comici verbis Elicitur, ita Menedemum vocatum rneque etiam alio ullo indicio perspicitur, senem eum, qui in agro colendo toto nimo &corpore volutabatur, illo Graeco nomine appellatum titisse. praeterea eum legetim Graecas sabulas tragicorum, non meminime umquam in hoc nomen incidit te. Est uἰtur a curate videndum, quo sensu hoc dixerit doctissimus Omnium Latinorum, ut autem ipse, quod mihi in mentem venit, aperiam, arbitror Menedemum tunc vocatum . quia mos
esset, a rem eum in scenam venire pelle indutum, qui vestitus illi studio conuen ebat: cunis me enim petibilae,quae partes essent fabulae, ut memoriae prodidit Pollux in Onomasticho. suum ae proprium vestitum habebant, ct colore vestis: sermaque, ut reliquo etiam ornatu, statim ut illae visae serent a spectatoribus, intelligi poterant esse illas, aut adolescentem amori deditum, aut militem, aut parasitum, aut meretricem, aut lenam, aut matronam , aut aliam demum quamlibet personam. Eodem igitur pacto rustici hom nes oc coloni vestitum eum g rebant, qui illi rei & arti congrueret . Seruabatur autem hoc diligenter: adiuvabat enim nocimediocriter exitum sabulae: essiciebatque vi spectatores melius Omnia per c perent, nee in pe sinis distinguendis confunderemur. Nam agricolarum fuisse illum vestitum, declarat etiam quod Suepsades, agrestis homo, apud Aristophanem, Phidippidem filium vellet exemplo staindutii inesse, non Io Ic, quam auus ipsius maternus Megacies, nobil Isae set tuis natus vir, gestare solitus erat. Pollux autem ipse tradit ornatum Mide agricolarum mantiacam, pedum. N pelliceam hanc vestem: &non rusticorum hominum solum, sed etiam pauperum omnium ac miserorum, ut Philoctetae,&Tςlephi, quae tragicae perionae erant, posta quam spoliati tegno & Hrtunis sius amplioribus forent. vocabulum sane Graecum
usurpatur a M. Cicerone in epistola quadam ad Atticum,ubi loquitur de libris suis Academicis. valet illic curua inpellibus enim ovillis, aut carcinis illi quoque, ut nos hodie iacimus, scribere
373쪽
- Ibere eopsuerant . inqUt gitur Quare octoi 34M suse in tua potetate. Nam liber e cani intiquisti nisu nostrarum P dectarini e mibus est, sed vitulinis: quae tamen tenuissi
mae sunt seruos vero dc tenuis admodum condicionis homines, solitos pellibus vestiti intelligitur etiam Koc testimonio Eiuipidis, euius haec sunt verba in Cyclope, pronuntiata ais choro salvo inu λλ μ . . arbitror autem ridendum, postquam superiorem Ciceronis locum i d. i, an verior sulectio optimi illius libri, cuius auxidio infinitae maculae a me Path epitiolis deletae sunt et in illo eni pro ιδιοΘ - , legitur διαλο sis, una plus syllaba, ut valeat Petiliceae; epithetonque sit cattarum: mihi quidem certe hoc
Duentus lacus apud Homerum, valde si sis Ciceroniam eiu tim,
psius aptam notauit. Dum gςnus hominum: dum populi R. nomen extabit, quod quidem erit si per te licuetrix in sempiternum, tua illa pestifera intercessio nominabitur. valde similis est illi Homerico, cum diuinus poeta Aiacem, Tesa monias filium . diuinare aliquo modo ac praesagire fecit, cum illo Ipse loquen, in media pugna, quae essent He ri incommoda x grauiam lamentura: aifirmauit enim tem pus propinquum esse, eum ipse optabit ac voxis omnibu3 a Ioue impetrare conabitur, ut equi illi quibus vehebatur, aquilis velociores sin ut possint i piam saluum & Incolumem, ereptum hosti, in urbe sistere: ut enim hoc ipsum mn mulxo postea iactum est, ita Intercessio illa pestia fera post tot secula commemoratur,x ab omnib0s perspici ur per Antonium stetisse, ne Sen tus remedio illo suo tantorum malorum uti pQtat. in eo quoq; plane Ciecto praesagus suit, & diuina quadam sapientia praeditus,qui iam tum veritus est, ne Antonius interitum aD solet rei p. & optime fundalo imperio : ille enim Osgo fuit omnibus temporibus malorum eorum omnium, quibus stacta & labesictata est dignixas populi R. de Senatus auctoritas. sed ad Homerum redeamus, ineuius, monstratum a nubis locum, extat Vetus scholion, quod aufirmat Aiacem tune minime diuinare, sed poti. coniecturis ductum ita orsus fore dicera, . nam audierat prius Achillem, gloriose de teloquentem, dicere. se vita hostem orbaturum Aeomni supplicio ipsum affectutum, cuius orationi fidem habebat, nec eum tali posse putabat. in Verba huius antiquae declarationis haec isint. Q. ν - ι ι, ο,a sa inu i a
374쪽
pidem Tmadibus ,. quae capto Ilio, una cum reliquis captiuis in potestatem hostium venerat, cum secum cogitaret, quae sua vita sutura esseti quibulque in iiἰisteriis, indignis genere suo, seruire deberet, vidit posse etiam fieri, ut alendis liberis eri deliinar tur, unde magis tantam fortunarum lixarum commutationem stomachature est en in tenue admodum vileque munus illud: nam solitos Graecos opera ancillarum in ea re uti ex comoediis etiam notum edi Apud Demosthenem, cum ingenuae mi Iieri obiectum est et In iudicio. quod mercede aliquando Iniantes . . ut ira, pyupat te alla, preMns id factum ab se esse, tempore beta I, cum Athenientes fructiis agrorum amisistent, nec possent satis commode dignItatem suam tueri: eoncedi enim tune debere, ut alἰquantum homines declinent a splendore suo,& sine ivria turpitudine res ad vItam necessarias parenta Poetae ipsius verba ponam. & eodem tem - re locum illum corrigam, maserum in modum lacerum Me deprauatum, & sane hoc in nimanis adnotandum putaui,ut simul hoe praestarem,& eruditissimo poetae opem seriem linam. xem legitur in aniIquo libro, cuius praesidio plurima ex hac Lbula menda sustuli: rata autem, iuuenta est illi In famo exaratis exemplaribus. No . a. e. aiu ς- μα : Q. -οέri xpia. , Mi Anacrus': παδ Θριε e greuiar A Ο ήχυ rtuti. Nam, quod in extremo se- .mina haec narrrat, se antea summum locum in Troῖana ciu tate obtInuisse, cum videatur mittifice eonuenire personae Hecubae, repugnat cui opinHr quod illiostendit se adhue ea aetate esse, ut pollit uberibus luis insantes alere: Hecuba vero tunc anus erat.&illi ossicio nullo . modo idonea. Sed etiam, interiectis paucis vobis chori,eadem persona se iuuenem vocat.
D rimu hou Geronis ex erat re pro A. Cluentio. CAP. II. VM eonfirmare vellet erImen Oppianici Ciecto In defensione A. Cluentii. esri letateque eum sectile ostendere qui Viriam, fratris uxorem. praegnantem ven ,, no sustulerat, ne partu eius ab hereditate fraterna ocluderetur, usus est exem- 4 plo: docuitque aliquando seminam, ream eius culpari capitis damnatam Dic se. Sed verba ipsius ponam,quibus totam rem complexus est: auxitque crimere, illud quantum Dotuit. Memoria teneo Milesiam quandam mulierem, cum ei lem in Asia, quis ab heredibus secundis, accepta pecunia, partum sibi ipsa medicamentis ab Ilset reῖ, capitalis esse damnatam et neque iniuria. quae spem parentis, memoriam nominis, sub , dium generis, heredem familiae, designatum resp. ciuem sumitisset. Mirari autem olim vevetum fatear, solebam, Ciceronem tantum studium in re plana constItiletida adhibuisse. dii si non compertum exploratumque foret, poena illa dignam mulierem esse, quae scelus id admitteret: inueni tamen postea non omnes olim de illo iacto eodem pacto seniisse: suilleni. dii et graui illa peta seminas,huic culpae assi nes,liberarent,vel potIus nihil sceleris commistile ex nil flent, frat autem olim in man bus oratio Lysiae, quamuis non deessent antiquitus,qui nullo ni o puμem ipsam Lysiae .lς,in qua de hac ipsa re quaerebatur: disputabaturque s quod
conceptum iam in utero esset homo foret,&an seminae, quae partum abegisssent,in i ἰcium eo vi, ne vocari possenti inscripta autem illa erat Meminit huius oration totiusque
375쪽
Liber Vigesimus septimus. 3 27
totiusque rei', quam exposui, Theon laphistes in suis progymnasinasi. quo loeo doret, non si
tum philosophis accommodatas esse at m, cuius studii proprium est res remotas a personis i cis, Momnibus aliis explicare: verum etiam usurpati aliquando ipsis utiliter ab oratoribus rex lateque orationes quasdam, quae id argumentum habeant, de non causam aliquam tractent. idest sactum unum aliquod certae personae,Vt hanc ipsam, quae Lysiae nomine direumferebatur. N aliam etiam,cuius index erλι ' Nactus autem huius rei leuem ore sionei volui admonere ocum in xlvus. libro Digestorum . titulo de poenis maculosum esse 'ubi enim Tryphonius eandem rem narrat, quam M. Cicero memotiae prodidit, usus testim nio ipsius, erratum librarii est in cognomine Cluentu, pro Habito enim seriptum Illi e est Auῖ-to ; mag s eandem credendum puto consensui plurium scriptorum, qui inde testimonium si pe citant, quam uni exemplari, quamuis vetuistissimo, & optimo. Omne autem erratum, ut opinot illic est, quod initio illius vocis nota aspirationis apposita non est ; nam pro b. Iutantiis lociseepisse, qui scripsit eo libros,u, propter similitudinem soni, exploratum est. Que vocara sint olim , er an ora, PMemmsae a viro data fuerint, e poma ipsi, Iam diuortio CAP. Mi.
randum puto, quae vis sit: nonoque illius nominis: Ita igitur In veteribus m tibus, institutisque Graecorum, to ente hoc erram Harpocratione In Lexico A ticorum oratorum, appellabantur munera donaque, quae darentura sponso n uae nuptae, ut illa pateretur se videri r faciemq; detegeret, cum consuetudo temporum eorum esset, ut adhuc est, quarundam gentium, ut virgines vultum velo tegerent, nee
potestatem alicui spectandi se facerent. Sed apud incertum et Iam interpretem Euripidis in Phoenissas, leguntur versus Euphorionis,in quibus sertur Iouem Proserpinae Thebas hoe n mine dilargitum fuissa. ut autem iam significaui, serebatur per manus oraco Lusiae nomine. quae indicem illum haberet, sed illius etiam orationis argumentum magis aperuit sephistes illei vetum eum in verbis, quae id explanant, mendum sit, dc mendum tale, ut non sine causa quemlibet, doctam etiam dc acutum virum possit perturbare, putaui ipsum a me tolli oportet ravidi autem quomodo legendum,st auxilio antiquissimi libri huius auctoris, qui in Medicea M.
ia x, liotheca seruatur: ita vero illic omnis locus legitur os .ῖMi. - κα- καλ-Hψαν--κι λ μαμ, η, λβ. - . cum prius inexcusis foret μμ 4 ,3 omnino perperam. tradit igitur Theon in ea oratione quaestum esse, an munera, quae dataei lent a viro uxori, cum primum nupta est, propria certaque Ipsus serent, nee auisti inde pos-ctit, aut ab ipso, aut ab heredibus: id enim valet, aliquid , in A. MA . idest ita possidete vefirma titaque possiestio sit, cum minime deessent, qui de ea re aliter existimarent. Dem sthenes quoque ita locutus est pro Ctesiphonte, cum ostenderet Philippum Macedonem stitiduisse eastella quaedam Atheniensium occupare, antequam Iureiurando, pacem iam fictam eonfirmaret, sperantem illa se retenturum, quamuis contra Bedus in ea inuasisset. in
A g e est natura mortalἰum, ut non facile res magnas. dc inexpectato, quamula bonas dc magnopere expectas, credant. vel potius potissimum ipso, quae valda prosperae sunt, de animis eorum acceptae, non credant: deci atauit hoe doctii simus poeta Aeschylus in Agamemnone, cum secit Clytemnestram ita respondis
M . . re nun io iiii, qui subit ipsi significaxat, captum esse Ilium a Graecis. . Hostis nIrae si et cognouerat autem id ille ex fgno, quod illius summi gaudIj se
turum, discedens domo, constituerat Agamemnon. Idem etiam in re non minore significa uit T. Liuius, qui narravit,uniuersos fere Graecos in magno conuentu hominum, audita voce praeeonis, qua liberabantur a populo R. reuocasse illum : iussit teque eam vocem iterate. quia
ob ingentem uecuam, qua repente persus sacre, segerat id illos, vixque poterant credere se id audisse.
376쪽
VAnRzNovM puto, cur vocaverit Euspides GraecIam atque M. quod commune videtur esse omnium terrarum, uni potissimum illi nationi tri buerit . Omnes namque gentes alunt liberos: studentque ipsos, postquam editia sunt, invita tueri. Homerus idem hoc iunctum nomen adposuit Ithacae . qui tamen pusillam eam di asperam insulam, non simplicitet M. artis, esse dixit, sed addidit bonim, quod si factum quoque ab Euripide foret, nihil dubij haberemus. v de dum igitur an tragicus eruditissimus significare volueri non tam studium Graecorum in il endis libetis, quam diligentiam plurimam, quam adbiberent in iisdem Instituendis,&omni a te, ingenuo homine. digna, expoliendis. Quod vero Homerici loci: mensionem seci, in quo Idem verbum usurpatur, animaduertendum est, an M. Cicero, qui sine dubio ipsum illum locum adumbrauit, nidulum appellatit, quod Homerus illo nomine ostendit: haee autem ipsi ux, verba sunt, cum de amore erga patriam, insito in animos nostros a natura, disputaret. Cuius rei tanta est vis, atque ea natura, ut Ithacam illam , in asperrimis saxulis, tamquam nldulum, assixam sapientillimus vit immortalitati anteponeret.- Homeri vero versus noti sunt,& ab hoe
ipso etiam Latino scriptore alio loco positi. D euire aluiuo interse inretium nutri narrandis VIIoriaeuumm.
O N est opus semper, eum aliquid Inuenimus apud aliquem nobilem se Iptorem
e vetere memoria sumptum, quod aliter litteris proditum sit, ac fecerit quispiam antiquus rerum praeteritarum auctor, tare id negligentia commissum esset imbecillitatiq; memoriae id assignate: nam iisdem de rebus a vasis auctoribus longe aliter aliquando scriptum fuerat. Quod igitur Cicero inquῖt de inexplebili eupiditate voluptatum, qua incensus iaerit Xerxes rex Persarum, non existimandum est stat Iniminime verum esse,quia Plutarchus ut videtur in hoc Sardanapalo tribuit, certe regἰ A Tyri , rum: habuli namque ille suos auctores, quorum fidem secutus, hoc sine culpa testari potuit. Verba M. Tullii sunt. Nam Xerxes quidem resertus omnibus praemiis donisque sottunae. non equitatu, non pedestribus copiis, non nauium multitudine, non infinito pondere autἐeontentus. praemium proposuit, qui inuenisset nouam voluptatem, qua ipsa, non fuit contentus. Plutarchi vero e iiij. capite i. tibia πιλιππιακω haec. ἔ-ι- αM.tiis Adienceis. et καν. .δ no. Quod igitur subleuat Ciceronem est testimonium Athenaei, qui commemorat Theophrastum in libro de regno, quem misit ad Cassanatum siue quis alius fuerit auctor ipsius: id namque parum conitasse dicit) lcripsiste reges num teneros ni Isaedelicatos,solitos voce praeconis grandem pecuniam denuntiare illis. qui inuenissent notiam aliquam voluptatem. veto supra ipse narraui de inconstaniῖα veletum scriptoriim In iisdem rebus aliter memoriae prodendis, intelligitur etiam verum esse auctoritate Ciceronis, qui non uno loco hoc significauit, accurate autem in primis in epistola
illa ad Atticum, quae est prima vLill .cotarus lociis ἄποtus cum D-mmis , ab Aeschylo videtitur expressi.
o ui temere putaret aliqui; M. Ciceronem locum DemosthenIs expressisse in ea ta illa m Milone, quam a se , ut potuit. actam, domi postea scripsit aecula ister eum enim ambo hi summi oratores probare vellent, ii et e legibus hominem taleiscere, usi sunt auctoritate AescSyli poetae , qui in fabula . quam voeau t Eum
aridas, icterit Orestem absolutum sententia Mineruae , cum fiteretur se matrem ne . ea M. verba Ciceronis sunt. Itaque hoc iudaees non sine causa fictis fabulis doctis,ῖ- DLMmἰnes memoriae pmdiderunt, eum, qui patris visiscendi causa matrem necauisset, va- tiatis hominum sententiis, non solum diuina, sed etiam deae sapientissimae, sententia libera tum . Graecus autem ille eandem rem ita persecutus est in oratione contra Aristoetatem
sancitat enim pumos illos, qui leges tulerunt, auctoritatem deorum secutos, statuisse
377쪽
. - Huius etiam fabulae mentionem Cicero fecit, Iamus, sex. Roscii eum tamen auctori ic illi aliud tune probar: let. mamuis autem Aeschyli nomen non potuerit neutro loco Latinus orator, sed vi mos est fere oratorum ipsum reiic tu. nam pro Milone ne poetam quidem se si qui id finxit, commemorauit. pro Roscio .eio id commentum suisse poetarum conseilus est: Demosthenes autem,ne in setii quidem si buli id ita ium esse signi nouit, sed tamquam rem gestam id exponit. tamen ausim assit m
in M. Ciceronem ipsani hunc tragicum intellexisse: ille enici in primissib*lam hane docuit. Triari remera essela praenomine avi iva Horaticiis noeombis.
O s sne causa arbitror aliter legi locum hune Ciceronis pro Archia, in manu seristi is exemplaribus, quam in excusis nunc passim legatur: eum enim impressi liii habeant; Adin vir summa auctoritate, de teli ne & fide L. Lucullus, qui
se non opinas, de quae sequuntur, in calamo exaratis cunctis,quos vidi; vidi a tem plures, praenomen esus, qui lableuabat tune Archiam, ac testimonio suo lia rate e Iculo nabatur, ismutatum est, pro L. enim scriptum illi habent M. Ita autem stater L. Luculli, sumnii imperatoris, minor aetate, vocatus est, ut memoriae quoque prodidit Plutarchus in vita, quam scripsit clarissuiu illius vir qui iterum mentionem ipsius fecit. Ilulum vero M. Cicero nomine non appellat in prooemio in secundum librum Quaestionum cademitarum, quo in prooemio summo studio la Lucullum ornauit. de ab ipso etiam librum eum nominauit, sed tantum stat rem ipsum habuiste significat, qui eodem munere eum ipsistinctus st, de Seruilium augurem, accusatorem patris in iudicium vocarit. Quod si vera est vetus tere o. ve opinor: unae enim aliter tamus consensus librorum nasci pota quaerenda est causa, cur non L. ipse in forum venerit,dc praesentia sua opem similiari homini tulerit. nam quin ille in Italia tunc fruetit,dubita um non esti multo enim antea. quam oratio haec habita est, reuersus Mare bello contra Mithridatem, quamvis non multo prius triumphassee iniquitate aduoliariorum. Verisimile igitur est, aut morbum, aut per rinationem aliquam uiam huius rei tuisse, quae veto Miunt ad tesumonium augendum, Itatemque eius viri declarandam, conueniunt etiam praeclare personae M. Luculli, non solum de L. His pra dicari potuerunt.
No u omnino vere fideliterque commemorauit M. Cἰceto, quod ab Herodoto In v. lἰ-bro historiarum memoriae prodItum est de magnitudine animi Laeonis, qui contempsit innumerabIles illas copias Medorum: vocesque eius, qui ipsas praedicabat ac sine modo augebat, acute resesiit. haec igitur voba Ciceronis sunt, illu stri loco posita: loqueb is tur autem de Lacedaemoniis. E quibus unus, cum Pcrses hostis in colloquio dixisset, glo-- tians solem prae iaculorum multitudine: sagittarum non videbitis. In umbra igitur inquἰ ., pugnabimus. Neq; enim id moridit Perses aliquis: neque in colloquium venerunt Graeci eum hostibus eo bello, sed Graecus homo, Trachiniusque. ut diligenter narrat Herodotus. qiii ita rem illam exposuIt. nam nomen etiam ponti lanissimi illius ,partiatae. qui sane dignustitit, qui ob praesentiam illam animi, lepidumq; simul ingenium, semper cesebraretur: Dieneaera enim vocatus est. unde etiam perspicitur, quae causa ut nostro lapsionis: memoclam Ornis tus est, non librum consuluit, cum scriberet : neque enim verisimile est, si tecordatus f ret, nomen eum tam Elati viri tacitutum si ille, quem historicus ille ornat summis laudibus.
uiuuit sacrae Atticis vespis, e quibus citatus constabat, glorici sibi dantibus, quia
378쪽
illud superare potvulni. haec autem vel porue sunt. e n. Animadueriendum autem videri labi illic interpretem, qui tradit consulatam fuisse hanc vocem ea ratione, qua supr4 demonstratum est, a Leonida imperatore: decerte lapsu, est, si Herodotum, optimum earum rerum ait rem, sequimur. Sed tamen fieri potest, ut a j scriptores, quod in multis contigit. non idem de eadem re tradiderint. Plutarchum cene ille secum habet, qui & ipse in Laconicis vocibus imperatorum a Monida vocem illam sporam ct magnifice niuiarum expositi. Virgiliam veto ad eam allusi illa. notum est, cum di , ait. Et obumbrant aethera telis.
quidem magnificeque ornauit, magnopere laudati ira veteribus, illis doctis viau ris, intelligo eum ipse post pugnam commemoratam,qua Agesilaus vicit Argivos ac Thebanos, exposuit, vel potius ante oculos eorum, qui legerent, constituit, quae species fuerit campi illius. strati cadaueribus. in quo proelium commissunt fuerat . initium vero huius narrationis . vel potius omnis ea animaduertio est. ἰni εἰ-
m imitatus est, cum in extremo libro de coniuratione Catilinae, & ipset addidit, quae parta iam victoria, animaduerti tune potuerant, de n0 industria molia easdem sere res pellec tus est. inquit is tur Latinus scriptor, ut collatis duobus his locis, facilius cognosci possit, an
in vςre existimem. Sed consecto proelio tunc veroςerneres, quanIa audacia, quantaqueat imiis vis suisset in exercitu Catilinae: nam fere quem qui que pugnando vivus locum ceperat. - eum amissa anima corpore tegebat. pauci autem, quos miatos cohors praeto G ditiee m rat. paulo diuersus, sed omnes tamen aduersis vulneribus conciderant,& quae sequuntur. . voluisse vero illum animos commouere.&quasi tragoediam illic excitare, perspicitur his in extremis verbis. Multi autem qui de castris vilendi aut spoliandi gratia, processerant, voluenis tes hostilia cadauera, amicum alij, pars hospitem, aut cognatum Gp xilabant . ita v Ne pet em exercitum laetitia, maeror, luctus. atque gaudia agitabantur. od si est autem ad loedum Xenophonus, antiqui grammatici adnotarunt eandem virtutem, quam alie celebrant manete etiam in Homeli versu hoc, e nyctegersia, vel potius multo maiorem, cum si immus poeta secit Diomedem, de Vlyssem noctu accedere ad explorandas res Troianorum . narrat e-- nim eos iter facere coepisse . . . , H 6α - u. . scholion igitur hocm illic repetitur, unum e priscis illis & sane eluditum & elegans. δὴ ἰτα rexi sistis sis a nc ιυ- ταώσα, ἰπιι δ' ἰ μή o, &quae sminintuit totum enim locum persequitur. ad exue -- mum autem addit, celebrans poetam, ταμ A MKM, iis si λη - - ἀ-n-ι.
cendi vocatur παρον te, ut cetera omnia lumna verborum, ac sententiarum,
apparet his exemisis, ex oratione, quam scripsit pro Milone. vi victa vis det
multo post. Et non unius viri vires, atque opes indcantur nec non . Sed ta , 2 - men, sin minus itissimi viri virtus, stata ciuibus cecidisset, quamuis in exit
o hoc non omnino eadem prima syllaba sit. ln iiIdem autem verbis, eodem pacto positis,
, Virgilius quoque lusit, cum cecinit. Multa viri virtus animo. Cum aut cm duobus locis a hibeti haec similitudo soleat, quod etiam diligenter veteres illi admonuerunt, idest in piancipiis membrorum S in extremis membris, exempla. quae posui, peste sum illius generis, quod appellam, κατ' ἀρα, . Demosthenes quoque statim initio primae Olynxhiacae snquit, eo , vim consilio expoliendae orationis, ne M at, quod se erat et i hiante ipsum Xenophon, siauissimus Optor, ii. libro rerum Graecarum in oratione, quam. secit a Thrasybulo, fortissim, vἰro, ciueque optimo, habitam: haec enim verba indesiuit. M A M. ;-η προ ab ,γμα is, ec quae sequuntur. i
379쪽
EΜΛixius hic Menandri est, quod indicio Theonis Sophistae cognoscimus. . duo u auteni locis ipsum citat. sententiarius, nisi sillo: ὶ haec eii, sit per te cutex: Minatiue, qui Iouuitur. cet Homoles in hoc ipso, quod reddit nos supra cuncta Mia, quae id essicerepos
fuit, ita ira sacgarrulos: vocat vero αH. xi tempus, quo lacemus in me amen requium ei bmuun de oculis videre possumus, .ut inqiisit Chremes Terentianus iuncentiu maxime, si, babem is cuni quo loquam at ricare nequimus ., Hoc autem v itum elici coniurn etiam illud ex dis ii Arii cui quo inquit. Cum me aegritudo norus biiun s inno pri tet, velum no vigilare quidem sinet summo dolore pateretur, recum ut qua , illaquςresiboc nescio quid, nullo M Piri estis scri rei litui. Cum smirantura
i m potitii e in loco hi duo versus . ia l
Non solium a re quin aperiam sensum misimi mei: arbῖ trotentis In PH voce secundi in ius mendum esse: bisque de te, immu ara tertia tantum litaria esus indefinis verbi, pis . .,M M , ut si plena sententia. Huc igitur in billsu blatum deduxit haecipia res, ut o ninem vitam mea ab initio ponam,ancini rogatiast,vallit enim λαλιὰ, ut notum est
Declarati, qui vocati Heractarea locu pie conectus Q I M uari apud I tingimia rhetorem. iii CAP. XIII. ViN . πι- ἰn Graeco sermone vocari soliti sint poster: alicuitu, Hari&inuastris viri, certo quodam modo ab eo nati: e sanguinequeipsius prosem, d tu non est. nam, qui ex obscuro, aliquo,&inia genere proficiscuntur, non se nominantur: habent tamen & ipii ,' πο- ac post s. Qui igituror inena. dueebant ab Herculer auctoremque ipsum liabebant suae stirpis, Hera Hidae nomHabantur; se certe locutus suerat in historia sua Hecataeus,xuius haec verba est tuta Longino. R. A,τ--δ παε μεα, --κ si in i Kακλιδεας λι - Fi: ita onim legitur in antiquissimo libro, non κῆρ I, ut scriptum ei in eo, quem cudendum cur uit Franciscus Robortellius: arbitror autem lectionem hanc veram esse: sensumque omnem. Eus loci hunc. Ceycem regem iniquo animo tulisse Quaedam, quae fa sue di si vire Heraclidis, quae vero illaruissent, exposuerat supras liptor ille: eaque, causa iussisse, Iesiatim posteri illi ipsi Helculis abirent ex ea testurea De Ceycis autem cnisi sillor huius nu pilis carmen coniecerat Hesiodus,cuius multis locis meminit Athenaeus. Aeschylus etiam tabulam docuit, quam inseripsit Epigonos, ab argumento peti aque eorum, qui in ea inducerentur, sed ut opinor, non erant illi iidem epigoni. Verum nati, ut coniicere licet, exilux Argivis viris, qui ad bellum Thebanum ierant, atque alie interetisti laetan . huius sabulis α, mentionem quoque fecit Cicero in ij. Tusculana, cuius haec verba sunt, Tum Cleanthem , , cum pede. terram pertiat silet, versum ex Epigonis faunx dixisse, Audis ne haec Amphiarae, iis leuam abdite. v ararum, orret abomionibus d oram, mi si res
Ax i Mus ille Tyrrus, quod rum omnibus merito videt; debet, probat plutrubus, & non contemnendis rationibus, similem valde suisse Sapphonem, lasciuam ct delicatam mulierem, crati, philos inhiae parenti, in his ictus,quae propclae sunt amoris, sed in iliis etiam non nullis: sienis ab hoe vehementiore animi m tu, in quibus argumentis hoc etiam est, atque id primum, quod ambo sui gensetis delictis de storibus valde dediti fuerunt, quare me non peccaturum orsaemo, si osse o. quod ipsum etiam nouum de inauditiun mutus erit,eidem optimo di sanctis imo seni parem exstitisse
380쪽
exstitisse non nullis in sententiis de instituti, vitae, qui nune olgo habet u molma atque Pius, Epicurum. Primum autem conuenlebat ipsi cum Socrate, quod ambo illi contemne- nt dii et plinas mathematicas&omnes illium suum ponebant in vita ornanda, & ab omitat urbido motu vindicanda. Verba haec Ciceronis e primo libio de finibus, testantur E ei rum suisse auersum ab omni illa cura & ltiadio perdiscendi seientias has subtiliores: inquitnini, cum ipsas prius appellasset. Eas ergo artes persequeretur: umendi artem, tantam, tam. queopriosam dipet inde fructuosum relinqueret e S tes autem, cum errorem multorum refellere vellet, qui pqsthabita cura rerum . quae ad vitam, de mores periinerent, toto animo incumberent mathematicis disciplinis,versum hone Homericum pronuntiate solitus et auis cebat enim oportere prius videre. νιτι κακὼ 'ic a ix ἀν- αι. idest opus ego subtiliter cogitare vitia vittutesque sui animi : hasque augere conari, illa vero minuere ae com reme. Deinde ambo existimati sunt de pietate erga deos, male sentire. quia non nullis in robusdiscederent a iudieiis opinionibusque idiotariim. quare alter eorum. eo nomine iniadi clivo vocavis', capitis damnatus est: alter veto id malum, adhibita multacia vitauit: nam scripsit etiam librum e Ruin, ut opinio quorundam est, ea de causa.VCommune etiam ipsorum filii, quod ambo tenuem victum amarunt: paruoque contenti in omni vita fuerunt, eis Epicuro crimini datum est,quod finem bonorum voluerit esse voluptatem, cum tamen, qui
sensum ipsiu ces Misit nee omnino iniqui ipsi erant,aliam voluptatem & non corporis coi minemque nobis cum beluis, faetentur ipsum intellexisse. Praeterea filii simile in illis D. nitusque par, quod ambo familiam duxerunt: habueriintque,quibus disciplinam tradidem fi
dele valde: magnaque interse beneuolentia nimietas. NMn, cum conuenisse quoque S erati seminam illam maximi ingenij ostenderit Maximus, quod ipsa nam est acerrini adue sarias, ut Socrat temper vehementer repugnarunt Sophistae, quis nescit magnam manum do ctorum vitotum: in primis autem stoicos, sedato aduersatos Unile Epicuro . Et tamen setiue
ille, ut reliquos, a quibus in studio sapientiae dissentiebat, si a Socratem insimulasse: de turpiabus maledictis incessisse.
No u Mestit Homerum, studium aedilistentiam a senibus adliἰbitam In emendandisti is senectutis mulium prodesse ae posse quasi medicinam iacere omnibus malis, quia i : bus ipsa assinis est: eum enim Nestorem laudaret, qui contra conluetudinem eius a laus, vIresque cor tἰs, versaretur in bello, ac sertiter pugnarer, quo munere ceteri senes libe-
ω tantur, inquit, ἐ- .: ιι si ἐπιitim quasi usa totius huius boni, & quod duro, labores illos sustinere posset. solet, quia se non languori ac desidiae dedisset, sed illi rei, natii Lisa a malaedi plenae multorum incommodorum, Praeterita omni tua vita, restitisset. De e dem te Claeto eodem pactis existimauit: sesitque M. Catonem in libello de senectute idem accurate docete. hanc scilicet esse veram ac certam viam defendendi senectutem a nonnullis vitiis,quae pallim ipsi obiicerentur: incipit autem a memoria,cum opinio sit senesipum amitis tere, de eodem pacto purgat alia, quae vulgo de illa dicerentur. At nae notia nuncitur. Ged is nisi exueras eam, aut etiam si sis natura tardior .
tran unies, magnam eaedem fecisse, imitatum fuisse Homerum; usus enim est etiam eadem colliatione rei illustrandae calli qua usus antea fuerat eo loco princeps ille poetatum: cum enim osterulare vellet Homerus de quasi ante oculose rum, qui legerent, constituere, impetum Diomedis in Thracas, inquit. - - ne A his,
vii iij autem hi sunt versus, eodem simili utentis.
- impastas ceu plena leo per ouilia turbans . . Suadet enim vesana times, manditque trahitque filis ii Molle re Minnitumque R istemii ore crumina uia .