장음표시 사용
331쪽
uito, etsi Latinitas erat nonfrenda, ver tamen. Ecce autem&quae sequuntur. Ita enim olim locum hune quoque purgaui: collectruique multis exemplis huius praecisi sermonis i dicium meum eo nurma M. Leontii autem huius, & aliarum etiam Epicuri amicarum, mentionem fecit iterum Plutarchus in libro, quo do iit ne iucundam quidem esse rationem, via tamque, laudatam maxime ab Epicuro: nec non etiam in quo refellit sententiam illam, quam idem in primis probarat, ab σ: atque inutilem vitae honeste degendae eie ostendit. Quare rur quid valeat in primo de natura deon m chesippus, quo nune, ni meliae causa, illis tradiιν hoc sus semper ch g Zen ς Epicuro,
vocate: in quo quemadmodum ipsum tulerit, animaduersa notione eius nominis, quod immutauit, facile percipit pr; quid enim Graecis st, foeda si ne detormisque giratione etiam res, constat i Nos quoq; vulgo, quum imbecilli consilii: nulliusque artis atque industriae hominein lignificare volumus, ab eiam re appellamus . Hanc vim elle omnino puto eius immutatae vocis, si ita legendum est. nam manasse in nostrum sermonem verbum, quod videtur ab illo Graeco formalum, apertum est: aggeres enim quosdam viarum Cesali vocamus, ut existi nure licet, quod illic tecti rustici homines ventreme xonerent: vel potius quod in eas agrorum partes purgamenta, q uae homines beluaeque corporibus edunt. congei cremoris esset . nam ipso etiam hoc verbo utitur Columella, ut ad n tauit Hesmolaus. qui putat ipsum apud eum rerum rusticarum scriptorem significare priuatam latrinam . Miror tamen, quod inquit deducium a verbo i οσεπιν, quod valet egerere, nisi vitium hoc suit librarii. Antimaduertendum autem eundem acutis limum virum, ab aliis etiam aliter immutato nomine solitum vexari; in qua tamen peruersione nominis, non animi Iabes vlla, sed corporis potius notaretur. Laertius enim in vita ipsus memoriae prodidit, cum esset chrysippus tenuis corpore, ' diptςlligi terat ex ipsius statua, quae erat in Ceram co: occulebatur enim paene illa a vicina equesita: statua, Carneadem ipsum appellare solitum Chryptippum, una addita litterat: quod illa ita tmeretur, ut vix appareret. Diligenter i iam quaerendum est, an in vςtb s bi , quae apud Cic onem flantentiam hanc praecedunt,m is cula sita ipse sane locum eum v lde semper suspectum babui. Zeno quidem non eos solum is qui tum erant, Apollodorum , Syllum, ceteros, figebat maledictis&quae uiantur. Nam neque eius disciplinae ullum Syllum vocatum umquam legi: & in calamo exaratis libris alit is scriptum ostendi: ita namque illi habent, Apollodorum sine teros.
confirmara vetus lactio Ciceroniam luci, quo simili vim, praecepit quid seruare notereteret ita nouis amicitiis tristituendis.
Ocus hic Ciceronis e. Laelio non in omnibus libris eodem modo liuitur. Est igitur prudentis sustinere, ut currum, lic impetum beneuolentiae, quo utamur quasi aquis temptatis, sic amicitii 4; aliqua partς periclitatis moribus amicorum. Sunt enim quibus melius videatur . equis temptatis; a quibus dissentio: itaquem olim emendaui, sequutus& rem ipsam, de fidem antiquorum exemplarium, cum pulsah dis bis magna adhibita diligentia, operam dedi. inducit autem illos ut puto) quod supta in simili ipso curruum mentio est, qui ab equis trahuntur. sed aliud est, quod nune inis unit: neque enim de frenando cohibendoque impetu benevolemiae nunc agit, quae res similiscit retentioni aurigae, cum curtum iustinet, sed de amicitiis temptandis: qui a seri oportere diacit: atque id etiam simili confirmat, quod simile viilitatem huius rei ante oculos ponit: ante Bini quam aliquis ignotum flumen ingredi tur, aquas temptaxe consueuit: quod in amicitia etiam Ciseio seruandum tradit. Ita quoque locutus est Plato in x. libro de legibus, cum A thei ἰ ensem hospitem,metue irie in fiat cm captiones'; sermonas,ita inducit loquentem: vianisque os unde litem, qua id malum euitara pollet: ipse enim quoque eodem simili usus est. Σ -
332쪽
Lores αραι talarici purgatus: collata omni illa re, qMe illic ranatur cines,
quia de eodem a Cicerone traditini est.
I o M in xxxviIj. libro historiarum, quo loco narrat quomodo M. TullIus es
ctux sit e ciuitate, laetiam Pisonis, qui tunc consul erat, vocem mi ponit , prol tam ab Ipso cum productus esset in contionem a P. Clodio tilla autem seueritatem ciceronis. qua usus suerat in coniuratos, accusabar. tota res dii genter tu ditur ab ipso Cicerone in oratione quam habuit in senatu in L. Pisonem ip um . Ἀ- Idem illo sere biduo productus in contionem ab eo, cui sic aequatum praebebois onsulatum tuum, cum esses interrogatus, quid sentires de consulatu meo, grauis auctor. Ca-- latinus credo aliquis, aut Africanus, aut Maximus: α non Cesoninus, Semiplacentinus, Cal-- uentius, respondes altero ad frontem sublato,altero ad mentum deprello supercilio, crudeli a tem tibi non placere. Hoc igitur manifesto est, quod commemorauit Graecus ille set pior:
verba tamen ipsius ita deprauata sunt in libro Lutetiae excuso i quod lactum est culpa superi tram librariorum, qui au rem hune multis plagis consectum: dimidiaque sui parte absum
Graiin duoutatis , de ducenda uxore, pue ahud Plautis habetur,
est redituis a Platane posca , i CAP. XXII.
V i s non putet Plautum sententiam Platonis expressisse de capienda uxore cum in Aulularia ita induxit Megadorum loquentem: consiliumque suum, subducti, dilIgenter rationibus, laudantem, qui pauperis hominis indotatam. filiam,
relictis uberioribus condicionibus, probarat. Narraui amicis multis consilium meum. De eondicione hae: Euclionis filiam l is Laudant, sapienter factum N consilio bono. . Nam meo quidem animo si idem faciant ceteri - opulentiores, pauperiorum filiasis Vt indotatas ducant uxores domum is Et multo fiat ciuitas concordior: is Et inuidia nos minore utamur quam uti murris Et illae malam rem metuant, quam metuunt magis: in Et nos minore sumptu limus quam sumus.
de quae sequuntur. addit enim adhuc alia, quae idem confirmant: utilitatemque illius res sestendunt. Grauis limi autem: eiusdemque politissimi scriptoris verba hare sunt e vI. libro dolesibus, quibus idem praecipit iisdem paene rationibus utens . nam ambo In pr mis,quod conis ducit etvitatii publicamqtie utilitatem ipectandam iudicant. Tri ,
is Q, τ . Huiuscemodi autem locos, qui discrepant ab opἰnionibus multit dinis: e mediaque philosophia sumpti sunt, a Latinis comicis adumbratos, mirari non debemus i eum sabulas tuas e Graecis poesis numerent,qui plerumq, maioris erudit lanis erant. eum Menandrum etiam diligenter audisse Platonem legamus t nam alterius seenae poetam Euripidem multos acutissimos philosophiae locos in tragoediis suis explicasse, eum Anaxagoram, Socratem, Platonem multum amasset: omnemque eorum disciplinam hausisset, notum
est; ut non sine causa scenicus philosophus appellatus si . collata c
333쪽
collata citer is siementis c sententia Uocratis ob similli danem: arula enim
redem modo clarissimos vires or- ι .
A O M i νi c ε locutus est M. Cicero de Cn. Pompeis pro Milone dicens: resque ipsius gestas paucis verbis in caelum tulit, cum σαντ- quidam quanto meatu ciuitatem oppressisset Clodius, ostenderet,&quantum fuisset odium omnium bonorum aduersus illum . Cum enim rem, quae fieri non posset, quasi in m nu ipsius ponereti fingeretque ab illo administrari, non omnino se stulte facere affirmat, eum alia etiam multa ille praestiterit, quae estici ab alio nullo umquam potuerint: In is qui tenim. Si ipse Cn. Pompeius, qui ea vitrii te e fortuna est, ut ea potuerit semper, quaen is mo praeter illum: si is inquam potuit set, ut quaestionem de morte P. Clodi j serre, ite ipsum abis inieras excitare, utrum putatis facturum suisse e Isocrates quoque in libro, quem scripsi ad Philippum Macedonem. eandem laudem regi illi magno tribuit, eum eum ad rem dissiciis lem aliis. arduamque hortaretur: ad reconciliandos inquam animos Graecorum inter se, qui tune maximis inimicitiis flagrabant: est enim hoc ipsum, quod ab alio ullo ad exitum perduei non pollet ipsum sne magno labore effecturum: quod omnino ipse sperat, speetatis rebus ipsi-- ps, quae de ipsae illiusmodi erant.-Verba accuratissimi scripto Is haec sunt.
Testimonium Arimi elis e libro problemati- erismn a Plutarcia, apud auctoremi - - strati e aede illa re dist tum.
VAasTro NEs AKstotelis, voratas, non desuerunt quῖ puta In eius auctoris non esse: ouod non pauca illae legantur a decretis ipsius diserepanalia: alii autem cum multas illarum proprias ius esse sateantur: quasdam, eum futiles admodum, ut putant, disssolutiones habeant, indignas putant tantophμlosopho . nam,quod a sententia sua iudicioque in statuendo de aliqua re aliquando ille discedit, non mirum hoc videri debet, si in populari disputatione se adplicat ad sente tias eommuniores:&quae facilius fidem facere possint suae rationis innaris . ipsemet certe reastis est, de alij locupletes auctores, librum illum totum alienum non eue. Plutarchus, qui in libro , eum ostendere vellet, quibus modis ira discutiatur, non tantum illam ex tingui dicens ectusa frigida aqua in eum qui ita commotus sit, sed aliis etiam, quas appellat. rationibus, primae illius aucitarem esse tradit Aristotelem . Locus autem in quo hoc protu lit princeps ille Peripatelleorum, est in viij. libro problematum, ubi causam astrat eur qui ira commoti sunt, non rigent. Animaduertendum autem, cum aetatem non indicet Plutarchus, is quae ita adiuuetur: nam nullo discrimine posito Inquit. - μισου ὀργώ ia Aptari H k in ri& quae sequuntur, Aristotelem videri remedium hoe in pueris valere d cere,qui calore ma s abundanti unde etiam valdeerubescunt. Verba eius Mee
334쪽
Purgatri locus in Atheraeo eoniecturar erum moti, quae insederat molim cset, ac veterm bilioriam perturbaret. C A P. I. Vs i M Mimare locum Athenaei in v. libro, ubi de Institutis Lac
daemoniorum disserit, quibus, cum argentum aurumque intra urbem recipere interdictum estet, nec viam ullo pacto auaritiae patefacere, stuta tamen ratione illud possidebant, mendosum elle: cumque in excusis,& inscripto etiam uno, quem vidi, libro legatur. Λακιδι i. - ilia κα- λωοι-ι- τώ παρο- a Laeti ποπι δά-- M
is τώ . arbitror corrigi debere, Oxa λων. ut significet oraculum illud, quod ipsis editum est ab Apolline. quo hoc sedulo praecipiebatur,quamvis adiis Ipsos vetitos non adeo dicat, aurum in urbem comportare. Oraculi autem huius mentionem fecit Cicero in ij. li is bio de ossiciis his verbis. Ita, quod Apollo Pythius oraculum edidit. Spartam nulla re is lia nisi auaritia esse perituram, id videtur non solum Lacedaemoni si sed etiam omnibus opum lentis populis praedixisse . nee non Plutarchus in commentario, quo voces acutas Laconum in collegit, non longe ab extremo, cum inquit.
in m. ινι σαμ νανθα. Quin etiam apud Sudam indictione verba veteris scriptoris leguntur, acculantia mores Lacedaemoniorum: in quibus Oraculum
hoe ipsum plenius est, & cuiusmiai denique reddid i illud M. Tullius. Nam quod ille ait . nulla re alia. respondet ei, quod relictum a Plutarcho eo loco legitur: α', Acyν. Sed vi ad peruulgatam Athenaei lectionem redeam. quis si diligenter attendat, non videat perperam i sic legi υπι ἰΘ--neque enim mores recte dici possunt aliquid vetare . ted pol stas aliqua: ma orque auctoritas est, quae prohibet aliuitiis lacere. historia autem cognita, Mopinionem meam confirmat, de omne dubium nisi sal tota tollit . εχ cara bui mens, qvi miram Iurronis memorem appellavit. ac propinqua istisu . . . sententia auctori rate tragici poetae celormata.
. . . C A P. II. . . V o o Virgilius irae Iunonis adiunxit, appellans Ipsam memorem, negot j mustum
attulit grammaticis, rationem eius epitheti reddere conantibus: absurdum enim primo videtur sensum datum motioni animi: dictamque iram, quae cito venit atque is bIt, recordari: cum hoc diuturnius stabiliusque natura sua sit . quare Seruius interpres putatis Ita locum accipiendum . ut memorem dixerit, nΛn quae meminerat,sed quae in memoria erat. Ego vero puto secisse hic poetam,quod multis aliis locis fecit: ut sensum tribuerit res non modo sensu, sed corpore etiam carenti: ausuntque id vile auctoritate Graecorum, quorum vestigia libenter sequitur: inuenio enim Aeschylum eodem pacto in Agamemnone μν υκ v easse. locus autem est in primo choro eius sabulae . cum tenes illi, ex quibus constabat, in is extrema vaticinatione Chalcantis,qnam recitarunt, dixere: CA-m νόμοι δι ἰκ t νῶιο -Hunc vero gratiem tragicum r philosophumqtiri ut i
xunt, Pythagoreum, accurat et stile virgilium: multosque ab ipso locos acceptile, notum est, ut honsne causa existimari possit,hoc etiam inde sumpsisse. Cuius opinionis est ingeniosus iuueni Biriholomaeus Barbadorus. qui me duce mulium In politioribus litteris progressus est: ac
335쪽
est: ac fabulam hane Aeschyli,quae manca inchoataque erat, sedulitate sua ntegram inuenit, atque obrutam vetustate eruit comite huius studi, ac laudis Hieronymo Maeo: qui ct ipse non parum in cognitione bonarum artium profecit. nam, quod paulo post ex persona sua poeta , is admirationis plenus, exclamat. Tantaene animis caelestibus Irae . iusta est illa exclamat Io: ut enim numquam Irasci deos immortales oporteret: neque motu hoc turbido an mos eorum vexari, aut facile, si forte alicui aliquando irascantur, placari. Alter etiam tragicus in sabula, quam Bacchas vocavit, nullo modo hoc conuerum deorum naturae induxit Cadmum dicentem . cum se purgaret libero patri a vehement M sbi iratum illum placare studeret: ait enimis Cadmus . Manis.
Glendiora ruam sententiam T. t in ectam iEP a legato Carthao ensi, acceptum fusa Demosthene. ut aliam proxime vicinam a Thaossidet. CAP. III. TL i vius eum capita orationis exponeret, quam habuerat Asilmbal, eul Haedus
cognomen fuit, petens pacem, in senatu Romano, in aliis non nullIs grauibus atqueis illi tempori aptis sententiis, ostendit Ipsum dixisse. Raro simul hominibus bonam is seriunam: bonamque mentem dati : populum R. eo inuictum esse, quod in secundis rebus in saepete,&coris utere meminisset. quod exprestum esse e Demosthene constat: sive hoeinde sumpsit Livius Ipse: siue secutus in Polybium ut solet, qui prior locum eum a summo oratore mutuariis sit: neque enim qui multos claros locos e Polybij historia excerpsit, orat onem l pati huius Carthaginiensium s: legit . DemosthenIs autem verba haec sunt: vbI enim apud
eum sint, non succurrit. O . μι μι τοῦ του crmiis inex, iam εἰ milati Ris maiorem autem hominum partem, quorum bonae res prosperaeque sunt, assirmans egere μοι νηπιακνων, intellexit mentem consiliumq; Importatum de quasi aliunde aduectum: ut alio loco, inquit Athenienses narrans ali sere frumento nauibus Impor-- talo. C. enim Caesar in iis eommentario debel-
ω lo ei iiiii, cum id exprimere vellet, dixit frumento Importato . Quod vero statim sequitur a m pud Latinum scriptorem. Et hercle mirandum fuisse, si aliter facerent. Ex insolentia, qui in bus noua bona fortuna si, impotentes laetitiae insanire: populo R.alsitata, ac iam prope obseleta, ex victoria gaudia elle. videri & ipsum non sine caula potest acceptum e Thiicydide: apud eum enim in iiij. historiae libro, legali Lacedaemoni j missi Athenas, in malis suis rebus, cum persuadere vellent Atheniensibus, ut modice uterentur secunda illa fortuna, ita locuti sunt .is Kί καλὼ . imp οἰ τ; G M: αεἰ-H-ἰ xvi δα
is τι .m --αυμίη ς ἀοχοῦ υ . quin autem ex insolentia eleganter exprimat adverbium
dubitare non possumus. Cicero quoque in ij. libro epistolarum ad Atticum, eum deis Pompeio inquit, insolens infamiae, idem significauit, quod a Demosthene pronuntiatum est consta Midiam de honestis viris. qui aequo animo ferre non possunt aliquid contumeliaa s brinterii. eum id importunitate alicuius contigit, ex iniuria in faniunt Θm ume H προ n,m illud Ex insolentia, coniungi debAecum consequentibus verbis opinor: quamuis in exeulis perperam adplicatum sit superlori sementiae . Nactus autem occasionem huius rea non malam, eluere maculam volo ex oratione Aesch nἰs contra Ctesiphontem: cum mnim paulo infra Liuius narret, inclinatis ad miser cordiam patribus, senatorem tamen unum.
is infestum perfidiae Carthaginiensium, succlamasse. Per quos deos foedus icturi essent, eum is eos, per quos ante ictum ellet, sesel bilent. Aeschinesque ita cum iudicibus illic agat. debete illos, quum periurus aliquis homo ad idem genus fidei faciendae confugit,ipsum repudiare atque hae voce ςastigare. Opus esse illi. qui nepenumero peieret: temperque postulet credi tabi, sitq; iurando usus suerit, alterum horum adeste. aut deos aliquos nouos: aut ad quos verba sicis non eosdem: cum enim perperam in excusis libris sit . et Q -- ου , a manifesto legi debet κασω cum diphilaongo. in hoc autem saepe peccatum e se, trupto iam sisno Glauci sermonis, alias declaraui.
muni loci, quo insimulas Graecos poetas,parsim, qua reprehendit Euripidem σ ADLIomini, quod duabus in rebus ambo lapsi mi, ponderatar subtilisque ratiocinon omnino Vera,virumque amendacio vindisandi exco ra.
N xxxvii. . libro naturalis historiae Plinius, ubi de succino disserit: aequanis. pere in eius causa. ortuque prodendo, Graeci poetae decepti sint, docet, adiun
git .s Luspides nubis ic Apollonius in Adriati' littore constuere Rodanum de
336쪽
Padum, faciliorem veri iam sicit ignomi succini , in tanta orbis uno tantia. Apollonius latis
xiit, Rhodius appellatus, quod cum Alexandreae natas esset, Rhodum migrauit, atque ilite ciuitate donatus est, in itis. libro ἀργοναυτικα hoc tradidit i quod non Plinius modo, sed tesia ipsa refellit, & vanum ede manifesto declarat: hi enim verius telius sunt. E.
Euripides vero, quo loco dixerit non memini me ira illa: vereorque ne in aliqua sabula exi s. quae perierunt, potuerit. nam in communi errore, quod ad luce num pertinet eum versatrum. testat ut Iocus hic ex Hippolyto coronato, quo chorus rebus aduersis reginae dolens, optat arreptis alis terram illam relinquerer in Italiaeque partem, quam Padus praeterfluit, conuolater
Idem autem salto prodiderat Apollonius versibus. qui illos, quos supra posui. antec dum . Cogitandum veto diligenter an huius peccati absolui debeat Euripides: neque nim vetitas rerum requiritura poetis: recteque ille fortasse per inalgatam sabulam persequutus est, ac narrationem studio suo accommodatam. nam posset etiam non insulser neque impetite cvtatbii tota Apollonius a culpa delendi,ut intellexerit occultos terraque abditos confluentes eorum fluminum. & lane videi ut tradere ex eodem si antro ae vase, quae priscorum phys corum sententia fuit, omi tria fiumina. quorum unum, in Oceanum in fluit: altetum, in Ioniaum mare: tertium, in Sardoum. duo postrema sunt Padus,& Rhodanus. Rhenus ut albitror, primum: qui ortum sane non disiantem a Rhodani sente habet . non igitur in apetio conMurere: unumque confluentem ficere Rhodanum dc Padum, inquit, hic poeta. . An recte immutatum sit herbae nomen in culice viret ara, viderique peruulgatam eius loci lectionem mendo vacare. CAP. V.
An si ingeni j vir relegantisque doctrinae Petrus Bembus n libro, quem scripsit
de Virgil:j culice, atque tem ij fabulis, cum ope vetustissimi exemplatis, quoahabebat, plurimas maculas sustultilete Virgiliano illo opusculo, ausus etiam est coniectura stetus, emendare verbum, quod corruptum putauli, ac pro illo de pinione aliud supponere: cum enim antea legeretur in stirpibus herbisque e..is numerandis, quibus sepulchrum culicis pius ille pastor ornauit. z hleamaranthus, Buphis thalmulque virens, di semper florida pinus. Pro pinus ille voluit legi picris. id autem genus est herbae, quae semper viret: cuique mirifice epitheton id quadrat. quod epitheton nullo modo Ingenii illi arbori conuenit, numquam omnino, ut ait florenti: praeterqtiam, quod maior ea est arbor, quam ille ipse poscat, in quo seritur, locus . non displicent lane conis tae: nee insector diligentiam hominis ; studiumque nota se bonis auctoribus eluendi, lai do. praesertim autem industriam alterius In ea re non reprehendo, de qua nihil ipse cemim dico. velum tamen cum eodem desideris &ipse flagrem, studios s litterarum adiuuandi, praetet mittere nolo, quin quod aliquando suspicatus sum, anetiam: excutiendumque do ctis viris proponam . nam, si testimonium optimi illius exemplatis tecum Bembus habuisset, tacui lem: ipse en Im tellatus est in illo suo peruereri libro eam pagellae partem consumptam .dilapsamque vetustate . Cum igituranuenisse mihi videar pinum appellatam, non tantum villam illam arborem, sed virgultum ouoddam, quod perpetuam viriditatem retinet. post opulo peruulgatam eius loci lectionem defendi: nec ullo pacto inde moueti debere censeo . praesertim cum pictis in elegantioribus herbis, floribusque posita nusquam a poesis sit. C h mella enim in i κ. libro via de pabulis apum disputat, enumeratis iam herbis, quae grata: ., Ipsis sunt, addit. Post haec frequens sit incrementi maioris surculus. veros marinus, devit , , que thisus: est enim satiua, M altera suae spontis; itemque semper virens pinus, & minoris ilex: nam prolixior ab omnibus improbatur . non intelligere autem hic eum scriptorem inse tem pinum constat: neque enim recte inter surculos poneretur: & cum flores suaves non iundat, accommodata apibus esse non potest. vi Virgilium quoque in ii j. Georgicorum eum re is cinit . Ipse thymum: P numque serens de montibus altis, verisimile non est multis de ea usi, knmensam illam arborem signi sicasse, sed eandem, quam Columella. Surculum autem hunc genus v numelle puto eius herbae, quae a Graecis, quia humilis terrestimque pinus est, chamaepytis vocatus i a Latinis autem, nisi conruptum vocabulum apud Plinium es A iuga. a n
337쪽
bla certe nunc vulgo Iua: cum enim tria discrimIna eius sint, quoddam eorum sesquῖpedalis surculus est: quem arbitror hie a poeta intellectum: nam Iuam duiturnum ac paene perpetuum florem habete constat, qui etiam pini odorem habet. unde ita v detur appellata. cinati inter se duo loci duorum poetarum. p. bus anti ira patrissi educatio, dura Durraque celebra T.
CAP. VI.L v et v s in Bacchidibus indux t Lydum paedagogum antiquam Instituti
nem Graecorum puerorum commemorantem et ipsamque sum m s laudibus in caelum serentem, cum de moribus eius temporis quereretur et doleretque in
pediti ossicia sua a nimis indulgente patre. inquit igitur, illum ipsum accu- Sed tu, qui pro tam corrupto dicis causam filio Eadem ne erat hare diais scipi Ina olim, quum tu adolescens eras ' Nego tibi annis viginti fuisse primῖs copiam Duisis tum longe a paedagogo pedem v testerres aedibus: Ante solem exorientem, nisi in pala is stram veneras, Gymna iij praesecto haud mediocres paenas penderes. α quae copiose in eam sententiam adiunguntur. Aristophanes quoque ri*δε η eandem diluenter ex suit, eum
iustam orationem induxit ita loquentem, ac naturam sitam aperientem. initium autem eiusis narrationis hoc est . . Aio πο - τω - πανδεμ δε διἰ πιο or'. ω, - δί. αα λίνων, -
quuntur: reliqua enim apud poetas ipsos, illustribus locis posita. legi possunt. quate locis collatis, valde inter se similibus, longior non eis. Locus Strabonis Aegos r idem tamen subobscurus. accurare pondera os et in P is de con*etudine, quam necessario secuti sunt in disputando νeteres peripatetici, agitur.
Ilic ENTER videndum est, quid valeat, a. - -υΘω apud Strabonem In xiij. libro, in quo loco de Aristotelis ac Theophrasti bibliotheca loquitur: quae
diu male habitae sunt, ac multis casibus conflictatae: in aliis enim non nullis narrat, peripateticos, qui ante Apelliconem Teium vixere, cum paucos omnino libros principis eius familiae, de eos quidem fere exoleticos haberent priariis, namque Apellicon opimam illam supellcctilem e tenebris eruiti non potuisse subtiliter,cturateque totos locos philosophiae tram re, sed coactos esse sententias tantum quasdam . quas Θ αm vocabant, explicare. cum qui postea studiosi fuerint eius disciplinae, aucti tanta copia librorum, melius potucrint munus illud iustinere, verasque opiniones summi doctoris videte . quamuis aliquando & ipsi propter errata librariorum, mendaque, fluctuat int. Inia hae igitur re tradenda inquit. Σ-ἰδη A Wit ἐκ am mim: m. nie M. - λα, et in μιγα λίκας, ,- -λει M. iii ι - διελία, -- σύγ ν ηι- μα im ἐς si κικων, μαμν ἰη- σι ρσασμι πραγματικοῦ, - απὰ Θί, .: ... a m. vie δ' ἰ s Q , ἡ ' λm M ia 6M vertas , R iam G. ἰκείων φιλα ,:ων, heia αναν. Qi μνm -- λίνον δα-- των. Valere autem λακυ vas oleo unguentoque seruando factum, notum est. inde tamen ad AIas res ostendenda, transferebatur. ut Cicero quoq; cepit hoc nomen in primo libro epistolarum ad Atticum,quum is ait. Totum hunc locum, quem ego varie meis orationibus, quarum tu Aristarchus es, soleo
is pingere: de flamma, de serro nosti illo in valde grauiter pertexuit. Sed etiam Pli is nἰus in ij. epistola libri primi. cuius haec sunt verba. Non tamen omnino M. nostri M. Θ, is fugimus, quotiens paulum itinere decedere non intempestiuis amoenitatibus admonebamur. Appellat autem nisi fallorὶ Cicero λήκ locos communes summo artificio expolitos, Min quibus exornandis arculae illae adhibitae sint. nam in Bruto quamuis Graecum nomen nonis ponat, idem videtur significasse, ita de Catonis oratione loquens. Intelliges nihil illius liam neamentis, nisi eorum Ornamentorum, quae inuenta non dum erant, florem decolorem deia. isse. Quid eodem etiam loco possit ποινματικῶς ω - τῆν, accuraIe est animaduertendum i
Politianus enim, qui primo capite Mistellaneorum totum hunc locum adumbrauit, neq; hoc neque superius illud, expressit, sed videtur potius partem hanc tamquam scopulum aliquem se declinas te, eum ita reddat. Nam Peripatetici veteres ordinariis istis, quibus omnis instruinis aut philosophia, carentes: Pauco. modo, quos vocant exotericos, habuerunt: eoque posteri sic rea
338쪽
res ex quoi ilus Pliilosopliat ἰ, quod Aristotelis volumina, quamquam alicubi contamῖ nata.
peruolutabant. Quamuis autem ipse, non Omnino ut cuperem, explanare rem possim, v lui tamen dissicilein iocum indicare ac quid mihi in mentem venerit pro des atatione ipsius aperire: arbitror enim significare, non potuisse ipsos natura rerum, de quibus quaerebatur spe elata, accurate veritatem ipsatum indagare. Et sane Alexander Aphrodisiensis ip ptimum Topicorum, quo loco Atiistoteles de utilitate eius iacultatis disserit, cum valere etiam ipsam x γυμνασιαν dicit et, quae si accipienda illic exercitatio docens: nec una contentus declaratione eius rei, secundo loco limite quiddam tradidit huic, quod commemoratur a Strabone: na rat enim consuetudinem Hiise priscorum philosophorum, ut in utramque partem argumenotarentur, ac maiorem partem uiarum disputationum ita tractarent, non libris auctoritatequo rum niterentur. ut postea coeptum est fieri. cum eorum aetate non dum tanta copia libi rum ellet. verum inquit, cum thesis aliqua, quaestioque posita foret, ad illa argumentabanis
tur, ex et centes ita iacultatem inueniendi argumenta. nam de confirmabant&euertebant, utentes probabilibus, quidquid positum foret. ut si usus ipse quoque ellet verbo idem paene quod strabo nili salior) prolaturus suerit. non tamen cum Alexander quoque do paucitate librorum loquatur. arbitror eandem quam fecit strabo penuriam eorum ipsum interuligere: loquitur enim Aphrodisielisis de tempore illo, cum adhuc Aristoteles & Theophrastus non dum omnia libris operibusque suis referserant, non cum illi Iam editi, iniuria quorundam, tenebris Obruebantur, dc tamen idem utraque de caiisa contingebat. Cum autem libe tet in iebus obscuris dii sicilibusque sententiis aliorum scruter, ingeniosorum ac doctorum via rotum, quaesivi e Bernardo Segnio, amicissit no mihi homine: qui de diu in libris Aristotelis vel Iatus eii: & iudicio multum valet, quid ei de hoc videretur: ille autem diligenter animaduerti re, se prorsus ita sentite, ut docui, milii respondit: ac putare opἰnionem meam
Naries cum hominibus captas, aut depressas, fici ab optimis Larinae Eettiae auctoribu , quas Graecinime ianctis diistas nomiabis μάν : mine Ieparatis, a M a 4 ci binis dicebant.
CAP. VIII. V o o Caesar in commentario ptἰmo de bello cluit; . Inquit, de nauali vIctoria
loquens: Partem nauium deprimunt: non nullas cum hominibus capiunt, a Graecis saepe uno verbo iuncto dicebatur: Plutarchus enim in Demetrii vita rebusque geliis exponendis, cum ipsius victoriam aduersus Ptolemaeum commemorat et . qui saluis e magna clati cocto tantum nauibus, fugerat, inquit. in a vobis o A . Αωσαν μανθN. frequens autem eii hoe verbum apod antiquos scriptores, Thucydides tamen integris verbis,separatisque hoc pronuntiauit, in vij. libto hi 'oriarum, ubi de Glamitate Atheniensium Siciliensi loquitur. . classeque in portu Syracusanoamilla: ait enim - αἱ meae auit κανη δειν, ἐα ω. Nam, quod praepositio ouis illic desideratur, consuetudo haec est Atticorum et sic enim quo ue Demo-- sthenes loquitur. ut de salia legatione, cum ait. πυ--ι- δ' in meis προοψ me Mis Q. αμ.μc. . : xM. αὐας . invit . *;Maa N. In iij. itidem commentario Caesar, inquit. Ex is his quadriremem cum remigibus defensoribusque suis ceperunt. nam Cicero pro Archia poeta, naualem victoliam L. Luculli apud Tenedum celebrans, eodem pacto locutus est. ordo is talia en verborum illic immutatus, obscuriorem locum sacit, qui hic est. Nostra semper se
in rei ut, & praedicabitur, L. Lucullo dimicante cum intersectis ducibus, deprella hostium eluia is iis, de incredibilis apud Tenedum pugna illa naualis. mendatur locus Sex. Pompeii: ac quid pronumtiare soliti sint Romam magisrarus in Dotibus capitis condet anis, traditum ab illo, declaratur. cum mos haemacistis scripturae non obscuratus tantum, sed exunctus esὶt.
Ex . Pompeἰus, eruditus grammaticus et in culus scriptis magna ex parte eat initate superiorum temporum amissis: iis autem, quae restant mendIs refertis, incredibilis Latini sermonis iactura facta est, memoriae etiam prodiderat, qu bus verbis olim viis ii essent Romani magistratus, cum capitis aliquem eo
dpinnatςnt: illa puxem, ut factum erat graue, dc acerbum, ita ipsa mansueta,
339쪽
moderna. Omn)s tamen illa veteris eius moris declaratio, cum In excusis libris totus loeus sit deprauatus, ac multis maculis respersus, extincta erat: nee fructum ullum serebat . quare iapse, testituto illo: pulsisque inde tenebiis, velitatem eius lectionis aperiam, quae est haec. po nia autem est in xiiij. libro antequam, qui Piscator sj ludi vocalentur, doceret. Parum ea uisse videri, pronunxia magistratus, cum de consilij sententia capitis quem condemnaturus si . in exuuiis autem Parum perperam sup mori sentent ae adnexum est in extremo: sequitur. que stitim. Caius se videte . ut nullo modo inde sine ope melior ἰs libri sensus ullus, tam valis de Oniaminato loco, & eum superiore explicatione confusio , elici possit. in stagmentis autem illi, de quibus supra locutus sunt, illo modo legitur . nam, quod erat prius in excusis, inconsuliς sentenua,& ipsum inani se isto mendolum erat. De consilii vero sententia Ciceronem pluistibus locisdixi: se notum puto . ut in vij. quoque in Verrem cum de nauarchorum iniusto supplieio loqueretur. Condemn t omnes de coni iiij sententia. Nam, quod pertinet ad Viis deii , institatique huius, meminit M. et pluribus locἰs: dissuenter autem ipsum explicatriore linem Luculi; hi verbis. Quaeque iurati iudices cognouillent, ut ea non esse facta, sed, ut videri pronuntiarent.
O,inicio NEM, quam tulit sui I custos ille hortorum hebῖdinosus, obseenam rem sileni sicare cuncti suspicantur: nec tamen omnes rationem eius ioci possunt ex uicare . quare mihi visum est ostendere, temere id, imperiteque dictum non suisse. inquit igitur sinistrae liberalitatis deus, Quod meus hortus habet sumas impune licebit. Sl dedetis nobis quod tuus hortus habet . . Lusiique in duplici notione eius verbi: quamuis apud Latinum nullum scriptorem pubem horium vocatam inuenerim. Sed in Gracco sermone κοῦ κ: cui respondet Latina illa vox, oppellatur ea muliebris corporis pax s,quae suo. P Qμioque nomἰne honeste appellari non potest: vnde plurimis translatis nominibus, Ut verecundia seruaretur, ea lingua indIcari olim Mallia erat. In quibus etiam hoc ipsum fuit, ut rei tantur reteres grammatici. Sed Laertius etiam, cum vocem Theodoti Cyrenaici; qui κριας Vocatus est, recitaret: ille enim contihi psit Stilia ponem Megarensem, qui in iudicio Areopagi alii in se purgans, cum argueretur In disputatio. ne quadam negasse Minervam l 'lii diae,deum elle, consessus est: dixtitque a se id recte de ordinas ictum, cum dea illa feminaque citet. ille deorum hoc audito. quomodo hoe tam certo asseuerat Stilpon 3 an tunica sublata hortum ipsius conspexiti verba Graeca. quibus hoc com-
Si tinnitas autem genere deos olitis appellari solitos notum est: unde magἰs eum tiri sit Theo Holus, spieque ille eo nomine ab Areopagius ex oppido eiectus est: nam Athenis id protulit i, hii te tamen fallit ita cum purio locutum Priapum, non cum virgine. Potuit tamen poetarii illo. iocandi causa, non stulte illic vii, a genere ad genus translato et causa autem cui id εἰ licuerit, aperta est.
e foret messima Seraptim declaratum . CAP. XI.
ER Apis, Aegyptiorum deus, animo atque orat Ione curabat. quodpntelligo te licet testimoniis non nullis M. Varronis, qiuae citantur a Nonio: Illa autem haec sunt . . Eumenidibus: hic enim index est eorum doctissimi viri seripi rum, unde ducuntur. Ego medicina Serapi utor. cotidie Precantur. Intelli go recte seriptum esse Delphis, S 2 Ω'l is P Al. item non multo post. ex eo dem libro exemplo sumpto. Hospes. quid miras animo curate Serapin ' Quid, quasi non curet tantidem At istoteus e Sunt autem cus3pparet duo versus,quotum posteriorvno pG de minor est. Animaduertendum autem, nisi macula subest, dictum esse miro, agendi serma, non tantum notione. cum tamen consuetudo miror probarit.
340쪽
auid sui iudicii sit de auctore lapidi cu usam carminis, quod aurer liuer lusus in IViapum. CAP. XII.
L sc ANs atqtie eruditum carmen, quod virgah nomine serebatur, docuiti libro Catulli esse . atoue id non leuibus tui opinorὼ argumentis., nunc vero de altero, quod eodem loco legitur, quid suspicer, iudicare volo: eum enim eruditionis plenum ac venuitatis sit, non alienus ab ea existimationei - - -- , t credam este eiusdem poetae. quamquam opinione tantum, nullo testis monio alicuius scriptoris, ducor ad ita iaspicandum. Materia sane ipsa, ladicta tenuid iis est, in quam conditum est carmen ,& argumentum valde simile superiori illud olet autem ipsum non parum Catullianum ingenium. nam, quod in extremo de industria quaestum non nihil lasciuiusculum, hoc quoque confirmat iudicium meum, ac pro coniectura poni potest, quod eius poetae sit: neque enim abhorrebat animus hominis ab huiuscemodi deli ea tis argumentis, ut versibus multis, qui sine ulla dubitatione ipsius sunt, apparet. intelligo
, Ego haec, ego alte sabricata rustica Ego arida o viator ecce populus, Agellulum hilne, sinistra tute quem vides r, Hetique villulam. hortulumque pauperis, , Titeor: malasque suris arceo mauus . ., Mihi corolla picravere ponitur: , Mibi rubens at ista solei et uidor i, Mil virente dulcis uua pampino: hi , Mihi glauca dura cocta oliua frigore . . l . , Meis capella delirata paleuis, In urbem adulta lacte portat ubera P ., Meisque pinguis agnus ex odilibus ', 'Grauem domum remittit aere dexteram , vinetque matre mugiente vaccula t, Deum profunditante templa sanguinem. est i, Pioin viator hunc deum vereberis: l, Manumque seorsum habebis: hoetibi expedit, parata namque crux est arte mentula: i, Velim pol inquis. at pol ecce vilicus, venit: valenti cui reuulia brachio, Fili stamentula apta claua dexterae.
CogItent igitur quaeso docti viri, & quῖ tritas habent aures truendis script s huius poetaricandoreque Latini termonis notando, an sine causa temereque ita existimatim. nam, quod sulis paene verbis, quae rem significant, epitheton adiungit,quod aut ornet, aut otiendat vini proprietatenique ipsius, hoc valde peculiare est Veroneniis poetae. Apparere vero in humi in il hoc argumento, doctianam istudiumque Catulli perspicuum est. Quamuἰs autem illo ipso genere numerorum compositum non usiquod in primis conueniebat Priapo ex iambis enim constite hoe carmen apertum est quoque alterum illud consectum est,hoc nihil valet ad probandum Catulli non esse: variis namque generibus numerorum, te ipse delectabatur, & in hunc deum versus pangi solIti erant. Malus autem manus serum videtur appellas te, quae o , ellentae damni aliquid dolorisque Importarent. ut Plautus in Persa. Vomica est. pressare par- , ee. Nam ubi quis mala tetigit manu,dolores cooriuntur. Sed etiam Virgilius malam vocavit noxiam . quod vero antea in versiculo xvij. sursum legebatur, arbitratus sum sorsumpto seorsum legi debere. ut apud Lucretium quoque in iij. Leso. . A t neque sorsum oculi: neque nares: nec manus Via. Esse potest anima: neque sorsum lingua: neque aures, Auditum per se possunt sentire, neque esse . . ira n mque in scriptis calamo libris inuenitur. 1 ' . . . :