장음표시 사용
341쪽
DO nisu ex Mnari in Melem auctorem libri ad Alixandri : viderique id opus esse Nicoles Damas , -m peripatetici. - C A P. X I I I.
diluti id autem multis modis Intelligitur . nam ratio viaque tradendi res eas longe diuersa est, ab ea, qua in suis veris seriptionibus utitur Aristot les : non pauca en m ita illic commemorata sunt, ut historiam potius referre Ideantiar, qvim subtilem aliquam exquisitamque rerum explicationem. Praeterea nec Laertius: nee Graeci interpretes, stagirit ac mentionem eius libri secerunt. cum ea quae illie
inponuntur, ostendant Aristotelem in cunctis serme suis de natura libris tetigisse: nec uno pereeuncta complexum esse. Vt in iij. lib. QK dcia prooem oeotum. quos et ipsae de rebus sumtis . nam eum a simplicio scriptum sit Nicolaum s patetῖcum de omnibus quae in mundo iunt, singillatim mentionem fecisse in libro, auῖ eum titulum: ut existimare licet, haberet, videtur hoc testimonium ipsius, non tantum latio auctori alienum librum eripere, sed suo etiam restituere. hoc autem ille posuit in praesitione suorum commentariorum in libros Atzstotelis in eum variae diuersorum interpretum sententiae solent de vi Hus no- minis, propositoque philosophi in ea scrῖptione. verba vero ipsius, contra Alexandri ten-
. , A Budaeus tamen, qui librum eum in Latinum sermonem conueriit, deceptus indice Ipso, communem et tem secutus est. Nio, laus autem pallia Damascenus suit et disciplina peripateticus. quamnis historiam et Iam v riam copiosamque scripserit. qui cum Caesaris Augusti similiaritate usus esset, domique posea viveret, palmulas nobiles, quae ab ipso Nicolaij vocatae sunt; imperatori ni itebat: illo enim cibo vehementer delectabatur Augustus. quod memorIae prodidit Athenaeus in xiiij libro &Plutarchus In viii. πιι πον κω , quaest one quarta. qui videtur poti- existimare nomen illis impositum a umilitudine animi eius philosophi, de colore saeiei, quam a studio, quod in illis serendis ae colendist Nicolaus adhiberet i eum praeter ceteras purueherrimas possideret. unde fortunati illimo viro missilaret: narrat enim cum imperator eximie hune philosophum diligeret,qui moribus suauis erat: prolixἰtate autem eor potis gracilis: n- ciemque idem haberet punicei ruboris plenam, inde maximas pulcherrimasque palmulas Nicolatos vocalle. quod nomen ad sua Vri; tempora seruatum esset. Arnoldus autem Allenius, quem probum & eruditum virum cognoui, narrauit mihi, dum hae potissimum locus excud retur, Iacobum quoque Tutianum Lutetiae Parisiorum hunc librum accurate interpretantem, dixiste ipsum verum Aristotelis partum non eise. &,quod hic esset elegans copiosumque prooemium r& quod in extremo auctor eius Platonem μαων appellet. cum minime soleat ilis letam praeclarum test Imonium doctori suo impartiti.
D cram pioque sermone usurpari solitum pud , quod apud nos fertur: vimque prouerbi balet.
CAP. XIIII. Voo a Graecis anu uixus dicebatur: prouoblique vim In eo sermone habes
bat, δαν-. dici autem solitum erat de illis, qui summum Inopinatumque bonum consequerentur id etiam a nobis vulgo fertur: in oreque est omnis multitudinis, eum idem significare volumus: ves potius cum ostenclimus quempiam maximum malum, de quod paene ipsum iam oppresserat,euasisse . quamuis' non tertia parte totius numeri triplicata id pronuntiemus, sed integrum illum numerum ponetites.dicamus, tr arte diciolio . Intelligitur autem manifesto in utroq; sermone id sunt pium ab iactu cubotum, quorum cum latera numelis distincta sint, iactus hic felix secundusque, &apud eos erat, oc nunc quoq; habetur, quamuis ludendi rationes diuersae dissimilesque ut pinoti fuerint. Graec;s verbis prolatum hoc prouerbium inueni apud Aeschylum in Agamemnone, initio statim eius sabulae: cum speculator, qui positus erat,vi obseruaret ignem editum id enim signum conuenerat inter Agamenonem & Clytemnestram Ilij eapti) sublato illo longeque a te viso,cognouit expugnatam esse Troiam: fortunatumque exitum habuille diuturnam illam, molestamque suam curam laetatur. verba ipsius haec sunt.
342쪽
Declaratio antem haec legitur ἰn antiquo libro . Me es Da Vit ti crocitam. Sudas etiam videt ut Loc prouerbium intellexisse, cum ait. Mud, Honore M ut neq; enim integrum posuit. quamuis uno plus verbo constaret. sed paulo infra manifesto hod lom; testimolitum erunt idem Aelchyli citat. Mos veteret explicatus sorto murrinn, aquae planam, iocndi: O via .
N sortiendo veteres adhibere solitos aquam: e vas uς pleno eius humoris sor res ipsas ducere, Plautus in Casina indicat: qui senem illum virginis amatorem, postquam quod cupiebat impetrare a seruo non potuit, inducit ita loquentem:
sortique tem totam perinittentem. Intro abi, atque actutum uxorem huc eum ----- ame aedes cito, Et si tuum huc asserto cum aqua, de sortes. de post alia in
si rea, eum i si res ipsa ageretur, seruus ille, qui dolebat se pelli ab illiu nuptiis: metuebat quari ne fraus aliqua subesset, ita cum e o loquitur. mane. unum veniet in mentem modo . Vide ne-- qua illie sit alla ibriis sub aqua. pauloque insta idem: quia enim metuo, ne in aqua summa na tet . nam superio te versiculo e qua materia sortes ipsae fieri solitae essent declaratur: inquit in nim seraus idem . num ista aut populna sors, aut abiegna est tua. Paulanias autem in Mess et terra quoque aliquando illas conformalas . unde Cresphontes , qui in diuisione Pelopqnnes Messenium agrum tibi sontἰogere cypiebat, cum sorti res tradita ellet, dolo est vasus: im utique Aristodemi si itis filiis, corrupto Temeno, sibique conciliato, cuius fidei res commissa erat: ille namque in situlam lilydriam ipse vocat in qua erat aqua, codiecit se tes ipsas, & Aristodemi libetotum, dc Cresphontis, cum pepigissent inter se primo eos paratem capere, quam vellent, quorum sors prior d/ceretur. quae ab illo ipso labricatae solent. s. ple autem Aristodemi liberis soris me terra, soleatefacta, secerat: Cresphonti vero ignem m. quare altera liquefacta, Cresphonti Optio data est sumendi quod volebat: atque dolo hoe ille Meilenia tetra potitus est. Hoc autem, mi os commemoraui de posteris Herculis, tetigit e tiam poeta in ea fabula, cum riuales seruos, concertantes inter se: mutuoque sibi ita males. in cente indux t. Vtinam tua quidem, sit cui Herculis praedic t , Quondam prognatis, it . in similando sors delicuerit, Tu viliquescas ipse actutum virgis calui isto. cre. Signa quae infame, quibium itur apud Plauri me scra, declarara.
CAP. XVI. T stimula tam Graeci scriptoris seclarari, quod memoriae prosit M. cicero, magma peredo ib. Ardor si inscriptumem si idcisi Sardat asi. CAP. XVII.
C c v x x v i T vehementer Aristoteles inscriptionem sepulchri Sardanapali, molli, ae delicati nImis regis. declarant autem hoc verba haec Ciceronis e v. libro Tuscu
343쪽
α res. Haechabere se mortuum dicit, quae ne vivus quidem dimius habebar, quam fruebatur. Sed Athenaeus quoque in viij. libro, id os landit: qui alium in eo locum reprehendisse Ma--m philosophum restatur: Cum enim Sat danapaus incidi in busto hoc etiam voluisset.
lintegia autem plenaque inscriptio est, apud S nem in xiiij. libro de situ orbis: si Atheu. η eus, Archestratum eiusdem studii hominem, morumque insimulans, κω μεικί. ψω πι
. . neque tamen aut Cicero, aut ipse, quo in libro hoc secerit Aristoteles: irriseritque stulti sam mollii limi restis indicauit. nam eodem in loco utrumque ipsum protulisse arbi ror. iii his certe diuini ipuus ingenij monimentis, quae omnem temporum superiorum iniuriam elapsa. nunc in manibus sunt, non legunxur. studium autem hoc summi philolophi in vitupolando effeminato rege causa fortasse sui cum alij et iam omni memoria opulenti viri extiterinuqui mollitia ipsi non cesserint, ut ipsi in primis palma huius rei daretur. nos quoq; patrio se mone post tot seculorum spatium , in longinqua terra nati, quum quempiam perditum esse in his voluptatibus significare volumus, sardanapalum eum appellamus. Eodem pacto auxisse Liussae Visiorue m Zimi dinem duos magnor' tores.
ca, ubi de caede copi r Arnonii: iugaque duccis ipsius agit, edidit Antiochus ille Ascalonita, uinis aris L. Luculli, de vi ria eius inmeraiotis, qua Tigranem, regem Armeniae, superauit: negauit enim pugnae illi solem umquam aliam parent vidi ite . id autem in libro, quem scripsit de diis Immortalibus philosophus, Ille nobilis posuit. ut testatur Pivx Ichus in vita L. ipsam Luculli, his verbis. T erit m
Cicero autem rcni adhuc magis augens: to oque animo commotus, exclamauit. O solem Ita in plum beatii simum, qui, antequam s abderet, stratiβ cadaueribus parricidarum, cum paucis. ζustientem v dit Antonium. In aliis aut ri mulus rebus, quae sanuitatis plwae, reuocare improbum a leelςre deberent, cum occultum aliquod facinus moliretur, Solem etiam veteres omnebant, quem nemo fallere possiet, cum luce tua omnia perlustret. Vt Demosthenes delat is sa legatione; in proditores enim publicoxum mmodorum inuehens, inquit. . - ι ri τὸν D
quae seqiiuniui: omnium enim horum pudere ipsos oportuisse declarat: quae magnam vim habent ab absterrendis mortalibus ab improbis factis. sed Creon etiam in Oedipode inaniano,increpanseos, qui adstabant, qRod Oedipum patefactis iam tot ipsius sceleribus non e me dio auferrent. si non bomipum ipsos puderet, inquit, Oportere saltem Solis pudere: nee pati ipsum inquinari, qui luce si a cuia a sit, aspectu hominis 'nimi tui simi. Verba poetaeis haec iunt. A ii rie θνήτ ιι- κα- - χ' τι re iΘλα: τί γί - .m sit,. .1αν Aisis Aila' ἔ a. c ἰου. Ipsum igitur Solem prisci putabant, & rebus hominum honestis Glissat, ri: & eorundem turpibus nefariisque finis comm culari.
Destia pusilla mutua, quaeressabat nitrio V. tari definibus, eum prius magis adhue depra Iuni lac eum correxisset: CAP. XIX.Li u eum operae multum posui in purgandῖs auxilio vetustorum librorum Cis
ceronis scriptis, exceptis orationibus, locum quoque deprauatum initio v. libri de finibus, si non omnino correxi, saliena vi facilius corrigi, emendatique posset, uno verbo inde eiecto, seci: nunc autem cum videam non nullos ad peruulgatam illam lectionem, merito tunc a me damnatam, rediisse, vimum mihi est locum eia in reuocaro, ac quod maculae restiterat, delere. Cum igitur antea illic literetur. Cum a
dissem Antiochum Brute ut solebat, cum M. Pisone disputantem in eo gymnasio, quod Pto-umaesum vocatur. de quae sequuntur,sustuli tunc ex hac sententi verbum disputan em: quod in nullo ealamo exalato libro inueni: nec mihi illic quadrare visum est: significat enim se &M Pisonem audisse philosophum Antiochum locum aliquem philosophiae tractantem, & e pIose de illo d Tetentem non narrat audisse se summum philosophum cum homine R. de phiabus hia in cribri illo lo disputantem; insta enim quoque inducit M. ipsum Pisonem sere excusantem
344쪽
excusantem, quod quamuis vacuus ab interuentoribus locus erit, eum suis hominibus tamquani philolophus disputaret: assirmantemque, siquis etiam deus dixisset, numquam sciis putaturum fitille, ut in Academia disputaret. Ita autem Cicero saepe locutus est. viis primo horum librotum . Atque eos, quos nomῖnaui, cum Attico nostro frequentet audiu is idest comite Attico . Vetere igitur iacto meo iam confirmato, addam nunc quid notae testare putem. sententiam inquinantis: suspicor enim legi debere, extrema tantum eἰus verbi L tera commutata, solebam. pro solebat. ut dicat, se, socium habentem eius studi j M. Pisonem, audisse tune Antiochum, quod ipse crebro factitate consuerat: neque enim in hoc, ut insuperiore castigatione, mecum habeo seriptos libros, eorumque testimonio fretus, ita legi debemastirmo, sed tantum coniectura ductus, hoc admoneo. Gymnasij autem huius, ita a condit re Ptolemaeo Aegypti rege vocati, mentionem quoque Pausanias fecit in Atticis, qui non valde remotum a foro ipsum fixisse tradit.
.. . π Ci ex sto in eodem libro de finibus eum inquIt. Nam, quum omn s haec quae . . t ri . stio definibus, dc quasi de extremis bonorum dc malorum, ab eo proficiscitur,quod
is dicimus naturae esse aptum & accommodatum et quodque ipsum per se primum appetatur. & quae sequuntur . expressit pluribus verbis, quod Graeci Peripatetici μαν, dc dicere consuerant: quibus etiam verbis utitur Alo:uder Aphrodisiensis accurate, subtiliterque in quaestione quadam, de hac redissetens, ac totum denique locum explicans. eius autem quaestionis inscriptio haee est. M Mit is nam, quod supra Cicero. hoc ipso in libro, dixerat. Totius enἰm quarstionἰs eius, quae ha- is belut a. finibus bonorum δρ malorum, quum quaeritur in his quid si t extremum de ultimum,
is sons teperiendus est, in quo sint prima in uitamenta naturae. quo in uento, omn s ab eoqi:
is si ea te, de summo bono & malo disputatio ducitur. sontem, in quo sim prina a
in uitamenta naturae dicens, hoc intellexit: idem enἰm et am elegans eruditusq; in interpres, non longe ab initio eius quaestionis, idem protulit hἰs vobis. ωrri liis . . in τι
is τί nu λἰγ.σι, νmm: es quae sequuntur, valde Ciceronis explicationi
Inreger sanguis a Virgilio Plautoque rictus usesse, quos vasidos serentesque viribus
ostendere voluerunt: elegossue lacus Aeschinis oratoris indicatur, quo sanusne carere Demosthenem dixit, cum ignavom eum ac maius ani , estendere vellet .
T integrum sanguinem in ostendenda firma aetate valIdaque Virgilius appes-lauit: ita enim tecit Anchisem cum filio loquentem, cum consilium illius re spueret: animaretque se patriae nullo modo superesse velle : Vos O quibiis
integer aeutSanguis ait, solidaeque suo stant robore vires, vos agitate sugam. Sic Plautus, cum Demiphonem senem In Mercatore induxit peccatum suum sausa tatione defendentem: vitam enim se velle colere ostenderat, quae illi aetati turpis est: in Gis dolesccente autem veniam inuenit. inquit igitur. Nam hane se bene habere aetatem nimio is est aequius: Adoleleens quom sis. ium quom est sanguis integer, Rei quaerendae tune eo is uenit operam dare. N quae sequuntur. Quaerendum autem est, an eo sermone copi atri singuinis significare voluerint: sue pollus sincerum illum ac purum . nam integer etiam purusque sanguis vires adiuuat: contraque deprauatus humor ille,vitiosusque imbecillum homi nem reddit: eorum autem, qur in flore sunt aetatis, ac firmum corpus habent, sanguinem me liorem esse: senum autem peiorem, testatus etiam est M. Varro: cuius e libro de liberis eduis eandIs exemplum hoc sumpst Nonius. Eam nutricem oportet esse adolescentem: anula eis nim, ut sanguis deterior, se lacet lac enim ut quidam dicunt phvsici sanguinῖs spuma est. Idem etiam comicus plenum singuinis dixit, cum ut opinor in ferum iracundumque intellia seret: ita enim in Bacchidibus induxit Lydum stomachantem,l cum vidit discipulum conu- Ptum,
345쪽
ptum , ae malum sibi minantem. Nil moror discipulos mihi esse tam plenos sanguinis: Valens amictat me nunciam vacuum virium. Modus autem loquendi irequens est apud Graecos . nam Plato et Iam in viij. libro de legibus, inquit. τι χα νήν τια - α ρ σφr , Ποῦν N, xsectam/ ἄν. plenum enim seminis Intellexit, set uescentem aetate, abundantemque immore, ad procreandum facto. Quod voro valet ad confirmandum, non paruam vim sanguinem habere ad animum viresq; taendas, heschines improbam vocem contumeliosamque Demosthenis, in sortissimum adolescentem Alexandrum Macedonem, Philippi regis filium,iactam refellens, sanguine penitus catere illum ipsum dixit, timidum ac nullius animi ligni firare volens. Demo khenes enim, cum paulo antea regnum Alexander adeptus esset, dicere incontionibus consueuerat, eum e Macedonia pedem non elaturum, cum domi amplexatus est et otium: delectareturque ibi delicatis deambulationibus, velletque longe a periculis bellicis abesse . atque id se affirmabat non eoniecturixis quibusdam ductum proferre, sed certo tenere. cum virtus gloriaqui. 'nguine emeretur et pati enim non potuit A schines eum singuinis, in altero salso accusant, , mentionem facere qui ipse penitus illo destitutus est et . verba ipsa oratoris Graeca, eum locus praeclarus sit, ponam . . A λίν - it οἰ κιν. -- ἰκ μακεδανι : zs iari, M'. mimo, uti m et u άitam. - τρωτι ἰφ. a. 'κ Ωκορω, α ac ἀκ aia lini t οτι - τίς ἐπι
s ab Aristotele tradisus es fuisse is hebeti oculorum acie, ut ante oculos semperi aginem suam cerneret, Cr tanurum sibi ipsi occurreret, nonsui se Anti erantem Or em Ni putatur.
CAP. LXXII. N iij. libro de rebus superis Aristoteles, ubi dear quu, quem Graect i , vocant, disserit, cum reflexum quendam eum esse antea dixisset, qualis reflexussit, quo modoque sat postea declarans: nec non qtra de cauta omnes Ipsius eue gignantur docens, tradidit ab omnibus rebus laeuibus testem oculorum , in quibus sint &aer, dc aqua. reflexum autem ab aere connati non semper: verum cum ille tantum densus fuerit. quamuis saepenumero etiam sine ulla actis coagmentatione propter alicuius imbecillitatem visus reflexus hie exestetur, quo vitio assirmat quendam laboraste, qui hebeti oculorum acie premebatur: nee acute videbat: semper enim sui ipsus simulacrum praecedere videbatur cum ambularet . quod tamen conuersum ipsum spectat et . cuiusmodi e specillis imagines redduntur . non tamen illic Aristoteles nomen eius ponit, quamuis huius morbi causam statim accurate afferat. Interpres vero eorum librorum, sue paraphrastes , quἰ nunc vulgo Alexander Aphrodisiensis suisse putatur, falso ut multis coniecturis intelligere licet, narrat aliis in libris Aristotelem nomine ipsum appellasse: vocatumque eum dixille Antipherontem Oritem. unde nune sine ulla dubitatione Antiplieron fuisse creditur, qui tam tenui & infirma oculorum acie propter morbum suet Isi ut propinquus etiam adrilli pro speculo sueriti nec trudi ab eo expellique potuerit, ut ab aliis remotus magno interuallo ac densus. Ipse sane assimarim nusquam hoc apud hunc auctorem legi. nomen certe hoc ipsum iii ueni in libro de memoriar loquitur tamen ii
Ite Aristoteles de ipso ut de insano, & qui ea quae visa forent, facta ob furorem illum putaret. qui morbus longe diuersus est quate videndum accurate an Pseudalexander hie deceptus strpeccat iique in historia: neq; enim cuncta quae tradunt veteres interpretes firmiter credendar neque tant I auctoritas eorum habenda ut labentes etiam Ipsos in aliqua te sequamur. Verbari Aristotelis eo loco haec sunt. A - --τιυ eLari Iu mis. - έριο κοὐ
in εἰκυx Dκααλε r. Vnum igitur ἰnsanorum Ipsum fuisse vult: atque an Imo ille imbecillo, non oculis suit. hoc autem errore ipsos duci declarat quoque Cicero In Isi. Academie is rum quaestionum, ubi copiose de hoc disputat sumpto inde initio. Quid loquar de insanis ris qualis tandem suit amnis tuus Catule Tuditanust Quisquam sani sitici tam certa putat quae
videat, qua mitis putabat, quae videbantur. Ecce autem aliae alterius interpretis Graeci in
ptiae: Olympiodorus enim inferior multo superiori diligentia &erudit Ione, nomen illius suisse idem tradidit: patriam immutauit: Tarentinum enim illum iaciti affirmatque In libris suis de moribus Aristotelem ipsum nominasse, qui ita oculis affectus fuerit. quod liquido in ne ac commenticium est. lusi inucia aliqua intellexit, quae vetusti te evanuerint.
346쪽
pdulatior de eligat ti transtitiore, qra Virgilius nolum alarum in auibus rem mn duit: ossentiturque Aesi tum quoque in tragoediae sim metaphoram Uurpasse .
l E Mi c iv M alarum , a Virgilio de Daedalo dictum est magno,
auctores secuto. neque Latinos tantum, verum etiam Graecos. poetas tamen illos omnes: neque enim inueni scriptorem ullum, qui in sbluta oratione trans. latione hae usus sit . unde Quintilianus in agendo se illam usurpaturum non suis se tradidit, quum apud poci ni hunc ipsam suspiciat, ae valde speciosam essedi eat non mimus tamen virgilius similitudinem harum rerum vidit, & a nauibus ad aues, aequidquid denῖque volaret, id nomen traduxit. nam Sc Lucretius in vI. libro de voluctibus altil Remistio oblitae pennarum vela remittunt: & Plautus in Amphitryone, cum Sosiam et o se pue saniem inducit, qui putabat se caedi quod lente iter feci isset non ocius quiui si me Died is uis tulissem temigiis. Sed praeter bu POctas, quos imitari facile potuit Virgilius, cum eiusdem linquis essent, Aeschylus etiam in Agamemnone aptissime usus est hac translat one, eum pomum chorum eius fabulae, simili declarantem profectionem Atr datum cum exercitu e
Graecia ad Helenam armis recuperandam, induxit ita loquentem. Dei εια, πιοῦν, tir ἰ misP , hi -τω. illos enim inquit cum classe ad Troiam euntes, similiter sectile aisque aeci p ires. qui amissis pullis longe a nidis illis sublime volantςs, ae remis altrum temigantes, girum conficiant atque acrem que itu impleant. ut patet igitur ita egregie Aeselirius hanerem tracta illi, ut non minus ab m quam a Latinis, cum Graecos in primis tragicos libenter I geret atriue aemularetur Virgilius, id accepisse existimandus sit. luere cessse cubitim Latinos quam Graecos, eam mensuras haec M M iawraque lingua valent et notataque alia non nacta, cognitione dena.
V A M vi s Latinis cubitus idem quod Graecisim o Valeret: idem enIm cor
porῖs nostri membrum utroque nomine ostendebatur, non tamen cum mensu
ris voeabula haec significabant, eodem pacto ambae hae gentes . Ident ut suo no. mine .sae: nam Latini cubitum unum & dimidiatum pedem voeabant, idest sex palmos: vi accurate docuit Vitruvius in iit. libro, cum ait. E cubito eniim
V eum dempti sunt palmi duo, relinquitur pes, quattuor palmorum: palmus autem habet di
is tos quattuor. nee non Boetius In libro il. de Geometria. Graeci vero diis cis mensuram du rumpedum appellarunt, ut testat ut etiam Sudas . qui inquit. ι, ακτώ - . . Cum eonveniret igitur ipsis inter se in longitudine pedis, discrepabant magii pere, si quod tradit Sudas verum est, in spatio cubiti, cum Graecus ita cubitus, ab ipsi, vocatus, octo palmis conitaret: sex autem Laimus. Videtur autem confirmati id, quod a pud Sudam legitur, testimonio etiam hoc et quod homini, qui longitudinem corporis immen. sam habuit, cognomen inditum est πω λκ: si namque τηλή sex tantum palmos Romanos continet et, non esset haec mensura corporis inusitata: ut qui ad eam peruenillet, dignus ellet, qui ob nouitatem inde cognomen traheret. huius autem vici meminit Athenaeus in v. libro δ γυιομα , quo loco narrat, qua ratione Athenio ille, impurus homo, Athenis in consione in starit plebem, augens verbis res gestas Mithridatis . a quo legati nomine reuertebatur: commemorat enim illic Athenio regem illum in alias multis, ct Hippium proconsulem in vinculis habere: & M' Aquilium, consularem hominem, qui ex Sicilia triumpharat, eadem cathena cum das tame penta pychi vinctum, tecum ducere, peditem quidem illum ab equite tractum . Cum autem Bastarnae natio sit, arbitror hune tam longum h omlnem gentis vocabulo pro proprio nomine appellatum, quum cognomine illo, quo significabatur superare comm is nem hominum staturam, in primis intelligeretur. Verba Athenaei haee sunt.
in Cain . . m. . Sed etiam simplicius in commentariis in Categotias, quo loco interpretat ut sensum verbaque Aristotelis de quantitate, cum quaeitionem hanc posui stet . quis nam sit te minus progressionis versus multum & paucum, &versus munum de paruum, ita dissoluens illam, singulas sermas una cum sua proprietate ac quantitate, secum ferre mensuram quandam
347쪽
.ptam qn naturae, quae tamen mentara certa non sit, sed latitudinem habeat. ut si tamea loristo interuallo terminus ille tranicatur, siue escendo, siue minuendo, monstri loco id habeat ut . addidit . ut quae nostra aetate vixit, mulier natione Cililla, longitudinem quattuore ubi totum habens, & pumiliones, qui omnibus locis nascuntur: eadem en ἰm ratione, qua Bist,ities ille prodigij similis sitisse existimari non potuit, cum quinque cub torum ei let, si cubilum illo modo capimus, mulier itidem illa, quae longa quattuor eubitus suille miraeuli loco dicta est, usitatam communemque mensuram mulierum non valde excessistet. unde perspici ut longiorem menturam suisse: maiusque spatium loci continui illa quam cubitus laaceret: aut duos pedes valuit te, aut aliquam, non parum maiorem uno& dimidio pede mensuram . nam homo qui x. Pedum eisset,imn paruo interuallo communem hominum staturam superaret: excederet enim ita liquantum mensuram quinque brachiorum, ut nos hodie bl chium eapimus: pes enim superat ea iguo interuallo dimidiatum brach um. quare videtur poatius mensura brachio re pondere, quo nunc utimur vulgo nomine inmensuris . quinamque vir ad longitudinem quinque brachiorum perueniisset, raram inusitatamque eorpor smagnitudinem ha ret ut mulier etiam, quae quattuor brachiorum magnitudinem consecti set, eum mulieres viris hac etiam parte inscriores sint. nam, quod Plinius in Aethiopiae qui busdam patri bus commemorat populos elle, qui octonum cubitorum esse dicantur. fabulosum habendum. Adnotandum autem in loco, quem ex Athenaeo expreis, eum Athenio voc ius iit,qui seditiosa oratione raptaque ad plebem concitandam, auest fuit Athenientibus ut se ad Mithridatis amicitiam applicarent, eodem etiam nomine appellatum sutile ducem fugit tu dii mr euius Cicero in epistola quadam ad Atticum meminit, ligni serum illum vocans: de Aissconlus in iiij. in Verr. m. Appianus praetcrea in libro de bello Mithridatico, quo loco F. briae exitum exponit: tra sit enim exercitum Syllae, iratum magnopere illi, de despicientem iupsiu eopias, tum castra Fimbriae circundia litet, maledic a multa de conuicia in eum iecisse: in ali .sque Athenionem ipsum φocaise, qui Athen o ut narrat. dux fuerit fugitiuorum in Sicilia spatio pau orum dierum. Sed etiam animaduertendum hunc ipsum, quem Athenaeus: sue Posilonius la tali donio en m totam illam accuratam narrationem sumptit, ut testatur,
Athenaeis in Athentonem vocat, appellari a Plutarcho in Sylla: de ab Ap p ano in eodem libro, Aristionem, cuius nominis diuertitatis in eadem persona appellanda, causam hancesso ruto, ut posteriores hi Graeci, rerum R. auctores, suo proprioq; nomine ipsum vocarint. quod aut ipsi puero impositum sit, aut sibi ille postea alci uerit ad tegendas natalium sordes: Ath
naeus vero a parentis nomine, unde procrcatus esse existimatus sit: eum enim infimo loco nishum eum ostenderet, tradidit Athenionum quendam, qui Erymnei peripatetici ludum frequentabat, anelliam Aegyptiam emitte, ex qua, siue edomino, siue ex alio quopiam praegnante, ri tus hie iit, cognominis ero, Athenion: a matre autem ille educatus, cum litteras didicii let. se' nem iam erum cum ipsa fouit. Cuius etiam mortui heres, ascriptus ei uis Atheniensis factus it. Repugnat etiam, quod cum se tam peripateticorum secutum eum indicet Athenaeus,
Appianus commemorat ipsum decreta Epicuri proba ise. ut qui fortasse vitam potius, moresi que ipsius spectarit nam timui saeuus ac mollis fuit: voluptatibusque magnopere deditus Muam unde accepisset disciplinam, de familiares ipcus: usus enim est Athenio in rebus age
dis opera Apellieontis Teis, qui bibliothecam Attilotelis α Theophrasti, possedita de indem studiu cum ipso versatus est.
OLO tibi sor optime , quosuerit origo scriptionis huius aperire r.uque omnem denique consili mei rationem , si quid hoc quoque au sta rem pertineat, exponere. 6um d ligenter olim letissem principes
quo ue Larinae linguae auctores , oe in serendo plura notassem, quae aut expresse de piscis scriptoribus videbantur, aut eorum doctrina poterunt adiuuari, σnon mediocriter smsis Or) istuctrarie semper enim putavisingulas res veteres Uraecos auctores, inuenisse subtilius, Cr exrucase accuratius: ut alia etiam
348쪽
quae non uis erudite ab interpretib-fuerunt dec dra: nonpauca itidem negligentia libranorum contaminata: siue aperuersis quibus in corre Dribus ,
dum emend. re voluerim, sieprauaua, hortatuposteaamicorum, bonam magnam
artem horum colyco, ne aliquo operirem, non omnino inutiles s xt ipsim) labores isti mei, involumen redegi: eundem ordinem, quem olim iraristandosecutus fueram, conseruans. si ordo hic vocaripotest, eum qui ruidanimaduersione dignum ossendis, apud Auersos auctores: variaque etiam in mare ria ιθ u , in commemariu confusescribis. Studui autem ea potissmum erecon tu raecorum litteris tamquam monte omniumscientiarum,haurire, quae
sentemiam ahquam Latmiscriptoru ornarem . nam si voluissem quaecumque tiatio alurus, minauditasere auribus Latinorum hominum, inuenissem excerpere , paruo negotio magnum aceruum bbrorum construxissem . sed mihisimprelator hic magna ex parte irritus visus eur excinni enim cito illa omnia, quae cum Latina doctrina comuncta nonsum: nec muro alicui, aut poetae, aut ornori haerent . praeterquam quoI cum Vraecussimo hodie tantopere Aratus ac diuulgatussit, cuncti, qui possum, apudauctores sis ea legere malum, ut non multi ita xessent, quorum utilitatibus leuiter consulitur. Sed cum save contingat in hoc tenerescriptorum, si tradesse Pia sis velis, quae prima est, veraque causa fri-ιωδ, xt sententiis aliquorum aduerseris: Λctorum virorum, ac bese de litteris meritorum: quoItamen molcefeci, σquanta maxime potui Igmtatis istorum habita ratione , tim mihi irasci , siqui forte adhuc vivunt eorum, contra quο-rum opiniones di*utavi: nec olumni meae, nusta suffusae malevolentia ,s--
censiere: neque enim mihi propositum Ῥmquam fuit ex aliorum erratis laudem mihi comparare quo scripta etiam mea e tacente, declaram: meque hac culpa, siquis aequm iudex es velit, facile liberam . nec tamen, cumpericulosa sit, huic malo exposita, haec ratioscribenssi, deprecari hoc nune inutile esse: alienumque ab of io meo putaui. Praeterea cum, quamuu satu magnum volumen essecerim, νοὰ non nul isfortasse prolixum ac nimis longum videatur, loci tamen adhuc non pauci mihi refrem, qui non insulse animiabes su opinor sum: videamque etiam meplures alios inuenturum , si per valitudinem licebit, quae ut firma olim veteraque fuit, ita nunc aliqua sui parte laborare coepit: siue hoc aetas iam ingrauescens facit: Hepotius assiduus labor ac vigiliae,quae quοι uis corporis ron, frangere debilitarequepossum, polliceor me rursus huiuscemodi aliguo volumen confesturum: praesertim si eruditi viri, ac nudis bonarum amrium, aequi bonaque lasores hos meos fecerint: nec inanes eos esse, frustraque susceptos, existimauerim.
349쪽
FERDINANDO MEDICIS. R. E. CARO IN ALI.
VANTOPERE te semper dilexerim summeantistes s liceat aetati meae ita te alloqui & ut toto pectore laudi honorique tuo, ut debebam, fauerim , sciunt plures amici mei, & familiares etiam quidam tuit nec tamen ante hunc diem umquam studui, ut hic meus praeclarus animus erga dignitatem tuam, vel potius obseruantia de cultus necessarius , vulgo intelligeretur : atque ad aures multarum gentium perueniret; in quo ego sertasse reprehendendus sum, &profecto graui culpae assinis forem, nisi tacitus saepe mecum de tuis eximiis naturae bonis cogitassem: &in omni ctiam sermone, quem habui cum grauibus & honestis viris , ipsa valde cel brassem: aut si partes animi tui, singularesque ingeni j dotes praeconio meo egerent, quod prorsus nullam in partem existimandum est. Vt. tamen opinionibus nominum scrutam, & hoc etiam amoris ac ben uolentiae signum non patiar diutius in me desiderari, volui hunc paruum ingenii mei scii mim, quem in manibus habebam, ad te mittere,
atque amplitudini tuae consecrare. tenue sane munusculum: nec satis
dignum persona & magnitudine animi tui, paratum tamen illud: &asi lacero animo, cupidoque tuae gloriae prosectum. quod si maius alia quando aliquid efiicere potuero, & longo assiduoque labore opus moliri, quod magis conueniat nomini ac dignitati tuae hoc vero ego: mnibus animi corporisque viribus conabor in illud tuum prorsiis erit: dc iam nunc ipsum tibi despondeo. debere autem me hoc facere, ut, quacumsue re p.ium, gratus videar erga tuam honestissimam & m
350쪽
xime illustrem omnibus modis similiam, perspectum mihi & exploratum est: in quo lane ossicio meo numqtiam cessiiui. testantur hoc ingeni j mei monimenta, missa ad optimum &omni virtute instructissimum patrcin tuum. rcflat ut de integro hanc cogitationem suscipiam,&vt feci tunc, ita etiam nunc nouos meos labores, ei personae dila
giar, cui, si debitum spectes, maxime congruere illi & quadrare vid antur, quod profecto fiet, si amplitudini tuae illos destinam. Postula
re sane a m Iure Optimo posses maiora , si ego is essein qui praestare i-pla valerem: utinam auton ego tam facile inuenire possem, quod tibi placeret, dignitatique tuae conueniret, quam ipsa digna est aniplissimo quoque inuncrc. quod eximium ac praestans bonum, practer quam quod proprium tuum est, & a natura tua optima proficiscitur, a maioribus tuis, abundantibus hac laude, accepisti. quae namque familia hodie eit, quant in vis illustris ac clara, quae magis studia bonarum a tium amarit, & plura matbraque, captis amore ipsorum, auxilia sum peditarit. & cum omnes hoc uno paene tenore antiquitus secerint, inprimis in ipso multas curis consum Pserunt, qui personam istam sanctinstinam, &omni veneratione dignistimam iustinuerunt. nec tamen tam
longe tibi ducenda eis haec virtus: propinquiora enim huius domosticae laudis exempla habes: quis enim nescit patrem tuum, optimum &sapientissimum principem, in hanc curam studiose incumbcre: en jamque illam supellcctilem librorum, quam e ferro S stamina Gra ciae eripuerunt veteres illi COSMI ac LAURENTII, diuulgore & publicis usibus exponere scitinare. vestigia sane non parua restant huius egregiae voluntatis, quae viguit in CLEMENTE VII. Pont.
Max. aedificabat enim ille, grandi impensa in ea re facta, magnificentiis mam bibliothecam .,maius tamen mihi beneficium videtur, in gnam vim librorum undique corrogare, quod sedulo ardenterque pMaer tuus facit. quam infinitum studium & operam in parietibus ornan-His collocare. praeterquam quod in hoc etiam non patitur ille studi uiri suum ac magnitudinem animi dcsiderari. &quae inchoata ab coim- . perfectaque relicta fuere, absoluit, & ad suum nitorem integritatem
que perducit. Nam illud quale quantuinque huius generis donum
fuit, quod libros pandex harum, collatos diligenter a docto Scaccurato viro, cum vetustistimo illo ac fidelis limo exemplari, quod in urbe n stra, tamquam Palladium, merito custoditur, curauit excudendos: a que ita iuris interpretes magnis curis sollicitudinibusque liberauit: omnemque caliginem ex illo praeclaro opere,&vnde vitam honestam vitainque ab omni iniuria ducimus, discussit. neque hos tantum undique expolitos ac perfectos, verum etiam alios, qui ad eam diem in tenebris iacebam ..& aut discipliminciaristianain, aut ingenuas aliquas a