Petri Victorii Variarum lectionum libri 38. Ad Alexandrum Farnesium s.r.e. cardinalem libri 25. Ad Ferdinandum Medicem s.r.e. cardinalem libri 13. Quorum librorum veteribus editionibus addita sunt quaedam, pauca variata

발행: 1582년

분량: 534페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

391쪽

- - itotiochum, sed praetora quae tradit statim consecuta, idemseclarantρ illa enim in si incho fiunt, non in eo ri ι neq; enim subuerti u Wr, sed stomachus. vi in hoc ipso etiam manet bilis de tamen Lucretias inquis, manifesto hunclocum veri in animo habens, Inde ubi in saliere pectus eo plerat, dc istim

M M is Megantiae, Naisque Indi do victus; duxi auctorque luisse Homo.

sine causa existiniatur. quas inde postea studiose acceperunt, non motae tantum, Graeciae Latini, V ume moratores .i Hoc ego aliis exemplis votum esse atque ua se prorsu habere, ostendere hi visus sui di nune etiam a igumento hoc non malo comprobabor cum enim ponere ameoeulos vestra vim lingentem ae multiiudinent telowm, quae in pugna, commista ad muriam munitionemque ea stiorum,mittebatur a Graecis in Troianos,&a Troianis tuis min Graecos. 0 est vel iran laio: inquitque: nam antea collatione usus era nodein illa re illustranda, cuius collationis hare est redaitio.

Η Α - ἐκ το ., M. Cicero ieἰtur in xij. Philippica inquit, ab eadein te verbum transferens. Excident gladsit suent arena de manibus: nihil Enim minusquam fluerearma possunt, siquis proprie id verbum .surpet. Nee tamen me talit M. Ciceronem, non copiam telorum iminaliun in hostes, v I uiue ita significat sed casum prolapsionemque ipsorum, quae inmenvi ipsa cum copiose M sine cura eorum, qui antea tenebat , id sit, apte dc iesa illo vetbo demonstratur . Quin etiam cum idem optimus poeta, non sane illo ipso verbo, i Upari ipsi, itidem usus esset Hi eadem re exprimenda et ostendete enim volens manum militum per portam is miscisse in castra, cecinit.

. Claeto audem empa uisait, C. Marius, Inquentes In Italiam Gallor uncopias repti , sit. Nec non Virgilius, cum cinit, pila uellanis Agminala fundunt portis. Semretia coronis eligans, concinnaque,tinendisv fictata stimim ruinae vo- . . . i. CAP. XIX. V i s non Intelligat non temere collocasse M.Ciceronem propinquo in Joco, duci

paria inter se, verba,vel potius adhibito summo studio et vocemque Graecam, multis modis huic similem, exprimere volentem, ita cripsissein Di, ora me adquius M. Antonium. Nam me itidem edita, nescit laedat, an laudet. quod ut planius cognoscatur ipsum conlibo secille, indicabo alterum lapim, in quo uidem coniunes illa sum: eli autem is pro M. Fonteio, eum inquit. Nunc vero cuia laedat nemo bonus: Iaudent omnes vestri ciuessique socii, de quae se*Mintur. clamautem dixinna, videri ipsam imitatum fuisse Gineram sententiam.' peruulgat adcinommunitam positam, intellexi vocem Apollodoti Atheniensis. qui magnitice dei. atque Opere quodam ibo, unius pictor, praedi auit: inscripsitqua, μεμ---. Nipsa enim prosis Judere in eadem re voluit, de captauit ibi uri similitudincin nominum, quorum tamen notiones essem valde diuti M.

392쪽

. Variarum Lectionum.

C A P. XX. . '

Intetvst siuxἰis b Homero ec illud, quodvulgodicitur desἰquo calamito

pioelio. de in quo aries altera paene tota deleta iit. Ne relictum quident esse nuntium illius aduolae pugnae. Vbi enim iacit, prudentem in primis virum. Polydamantem suadere diligenter Hectori, ne intumpens in castra Graecorum. atque illie acriter pugnaturuscum hostibus, qui omnibus viribus atque opibu, naues delenturi essent, secum ducat equos ; exponens ore illius, quae pericula & grauia mala Troianῖs impendeant, si larte hostes, recepto animo, persequi moerint Troianos: conatique fuerint elicere ipsos e castris: tune enim remoraturam ipsos esse lassam castrorum, de omnea, illam munitionem, inquit. is Ota ἰr ἰαMr ιιω-οῦπmia . . A Me ιν πινοῦ . f., . t λ; Eodem pacto, ut suspicari licet Trogus: Iustinus eette Io epἰiome hi storiarum ipsius inquit. is Ut ne nuntius quidem tantae eladis superfuerit, sed etiam T. Liuius libro xxxiii. Vt vix nui in tium tantae cladis hosti relinquerent. V t autem hoe maxime declarat plenam. ivtegramq: vinctoriam, ac plerum; optatur de hostibu ,quos magno odio aliqui psissequuntur, ita aliquando diuerso consilio i eodem tamen animo, cupido iciseei laudis. ae gloriae ab aliquibus contemnitur, ut a M. Livio, qui cum una cum Claudio coltcga, praeclaram pugnam victilet ; eie eitumque omnem Asdrubalis Occidione occidi ilet, essetque ei nuntiatum . reliquias quasdam hostilium copiarum, sine ordine ullo abite. quae nullo negotio deleri possunt, inquit. Supe is sint aliqui nunt ij, de hostium cladis, de nostrae virtutis.

Exempl. psum ainumad ursionis Phalerei, de ratione vestandi Homerum , pia usu est Thuc dides.

CAP. XXI.

Vos magnos Graecarum rerum scriptores Herodotum ae Thu didem, sum- mos si isse imitatores Homeri tradidit Demctri Phaloeus,qui tamen ipsum non eodem pacto reddere. sententiasque ipsius exprimere sellii sint, sed longe alia r tione. ae iudicio diuerso. quippe cum aperte id. simpliciterque Herodotus sectistit. ae nomen etiam ipsius poetae posuerit non sen tentias tantum inde transtulerit. eum contra Thucydides maiore artificio id tractarit, defiuta illa tegere, ae leuiter Imm tare, ne facile agnoscantur, semper conatus sit. Locos Herodoti, inde sumptos, monstrare. cum Ipsemet se indicet, luperuacaneum sorti. Quin autem Thucydides sententiam hane ab . eo poeta acceperit, dubium non est: ubi enim Cnemum, ducem Pcloponnesiorum. adhorta

rem inos : ostendentemque bene ipsos imare debere de euentu eius proelii naualis, quod ii stabat, dicere, saetumque qui ac plures numero ellent. Δ magis parati iistent, vincete, manis sto sumpsit hoe ab Homero: apud ipsum enim Sarpedon, cum verba faceret ad suos Lycio, iactus aretque ilicis, quod segnes ibum in pugna, ac multum remisissent vetetis serociae, roganx ἐpsos. ut te sequerentur, quia sodus. quod magno animo aggrederetur, essicere non possiet. In is conclusone illius orationis inquit, loco sane ad id apio, ac valde opportuno Amαι. . . Sed verba etiam Graeci illius iiiiiiiiii scris toris ponam, ut facilius studium ipsius, de imis duillia in expiimendis locis eius poetae, ac sitis eo pau. reddendis perspiciatur. αἰ δε Σι

VM M. Cicero pro M. Marcello inquit. Nam bellicas laudes solent quἰdareii extenuare verbis easque detrahere ducibus: communicare cum multis, ne pro priae sint Imperatorum, assirmare ipsum ausim certum quendam Euripidis imri cum intellextile. an quo id quod dicitur studiose fit. Est autem in Andioma chae quo loco Peleus consuat orationern len6air principio eius disputationis Ille ae sat prauam conluetudinem Graecorum, qui cum victoriam aliquam nacti ellent: troispaeaque eonstitui deberent, sinerent, ut imperator suum tantum illic nomen ascriberet: vii et, ubi eam laudem Misceret, cum tamen totius exercitus labore ac virtute res bene gesta esset.

. . . . η Locus

393쪽

Liber Vigesimus Octauus.

et VIM .latus&illustris est expressit rim eum, non Int flexit talum

cuti s in Cilii necen omniem et: inquit enim in raedia extollit Ionetaeuii limincti. Tum Clitus, ne ipse quidem satis sobrius, ad eos qui infra ipsunt cubabant, , conuersu , puri rurettulit eam en, irari sonus magis quam sermo exaudiri posset, quo significaba t . Male seu iuule Graecos,quoa trophaeis, egum duntaxat nomina inscriberent: alieno enim sanguine partam gloriam intercipi. Sed etiam Plutarchus in Alexandri ipsius vita, eandem rem narrans, versus Euripidis ponit . quo etiam me hie assigrae, non alienum puto.

CAP. XXVI.

MCi c εκ o damnatos legibus & qui supplἰcio assici debebant, vocavἰt sontes in I

Tusculana, ubi ita de gladiatoribus loquitur. Crudele gladiatorum lecticulum, & inhumanum nonni illis videri solet: &haud scio an ita sit, ut nunc tu: eum vero ,, . sontes ferro depugnabant: & quae sequuntur. idem genus hominum Cessus, de incidendis eorporibus disterens squam dis ciplinam Graeci vocant κνα; ὶ appellauit nocentes. haec a is temipuus verba soni. Longeque optime fecisse Herophilum &Erasistratum, qui nocentes is homine , a regibus e carcere acceptos.vivos inciderunt: Eosdem Strabo intellexIt, eum Inquit. iari e D mς. idest c ut arbitrorὶ graui culpae amnes. loquitur autem de instituto quodam Leucadiorum, qui. ludis A pollinis e sua Leucate petra deiiciebant in mare hominem, puta

ies ita a se auei uiros esse grauia mala. quod etiam cum saeuum factum videretur, ritum italum seruare volentes, rationem eam excogitarunt, quae mἰnime crudelis haberetur. Verbam geographi sunt. L A--τt ira πις si xδme κατ' ια. . Sinia m. ἄπο nu απι τινα, ζωώατιακ Sed hoc etiam putari non sine causa potest Cis . ceto exprexisse, cum dicit quempiam in crimine esse,ut locutus est libr. vi. in verrem. Date in que operam, ut is eo crimine damnaretur, ne ipse ei let in crimine.

homines , atque aliae amminues .

I R ci ci v s, ubi de ceruo Tyrrhidae pueri, cuius eaedes origo fuit saeuissimi bellii sic loquitur . Errabat si uis: rursusque ad limina nota Ipse donauin sera quamula se nocte terebat. S gnificat iplum suisse ;*i , , Ita enim Graeci appellant beluas, quae sine eum

de ullo libere vagantur,emillae ab hominibus, n quorum manum potestatunq; venerint, quo meo domum postea cum pastae sunt, reuertantur. Verbo hoc, ad aliam rem translato, re ne usus est IIocrates,ut admonuit Aristoteles in iij. libro de arte dicendi, quo in loco explicanado, ipse olim exempla praeterea non nulla ipsius posui. Euripides quoque in Ione eodem p - illo .sus est: haec erum tragici illius verba sunt, de illo ipso lone loquentis. -. risis asi rite δε πο-IM L. Sed etiam Plutarchus iii commentario,quem a materia de qua lepide cor oseque illic disputatur, appellat, ipsum hoc verbum eodem pacto usurpam. in in inquit igitur. α ruri, ἀνα- δεποτον iaciae k- αν Ax iosa et , κ . Tantam enim vim esse amotis docet, ut qui in ipsius potest telint, statim omnium aliorum dominorum iugum exuentes, liberi resoluti vivanta inde Otiam percipimus venerios illos in Sicilia, quos saepe M. Tullius in verrinis appellauit climes senti. tis . ai ac veneri consecrati,recte potuisse άω νι nomiirari. Perspicitur etiam Appium illum maiorem, cuius acutam vocem commemorat M. Cicero, ubi de ridiculis agit, hue t

ia spexisse de huiuscemodi pecus aliquod lignificasse. Non est inquit Lucili j pecus illud, et ta- ,, tis: ego Lberum puto esse . qualubet pascitur. vim autem ioci melius intelliget, qui totum locum apud auctorem legetita

PETRI

394쪽

PETRI VICTOR Ii

VARIARUM LECTIONUM

cum adimicto nomine , quod rem declaret . ι .

E e et o R i s filium Astianarum, puerum adhuc, post cipium Iliuin, dele m suis te a Graecis e muris ciuitatis, lities prodῖtum est, ne restaret imago ulla eius viri, qui tot ipsis, titam magna incommoda in longo illo de peti cui oti, bello aliis.

. rem eam narraturus Eurῖpides in tabula , cui notum dederunt mulieres Troianae, captae ab hostiburi translato vesbo vocavit iacuim illum crudelem miseri & innocentis puta, νήδ., α . tamquam Ipse sponte inde se niecisset, non prato sinus suisset abliostvi. n hoc enim verbo, cum aliquis proprie ipsum usurpat, voluntas intelligitiit eius, qui id faeit non vis ipsi adhibita: nomine tamen, quod ipsi additum est, aliquo miseo declarauit poeta saltum illum, non fuistς verum saltum, nec sponte lusceptumi tradit ea aeum hiisse tristem re odiosum . omnis igitur ille locus hic est . i

Nos quoque pallio sermone, rem similam significantes, eodem pacto verbum transfertines: venit enim in consueti adinem vox haec 'pud nos: dicuntque vulgo, cum id ipsum exponere ivolunt, Intelligo inquam exturbatum esse quempiam ex alto loco, ut intereat. ii salto dira daeeio; quod ex historia sumptum est: fuit enim olim centurio, quod etiam rerum nosti, ltum so ptores memoriae mandarunt, qui cum suspectus inu susque esset illis, qui tunc λυἰtate potiebantur, exturbatus, indicta causa, fuit e fenestiis publici palati j atque ita inter te. Otiis: Baldaecius autem ipsi nomen erat .i Hinc autem, ut ex plurimῖs aliis rebus. perspici po test similitudo nostri: eum Attico sermohe. sed hoc relicto, idem tragicus in Oreste fecit Dappestate motus illos corporis, qaos orestes in lanus edebat, depellete a se sui assi

dens. in superiore vero eadem sabula, rem eandem indicaturus, aliove bo translato ipsam demonstrauit, appellauitque casum illum eius pueri qui discus sursum iactus, ut moris erat , catabat . ita igitur cecidit Astyanax. nam posteriore etiam di loco, eum discus animi causa iaceretur: contra autem iactus eIus pueri est et iri si s , -- . IIdEst amarum saeuumque ipsum vocavit. Qito etiam epitheto usus est, distinguere id is Mem .esens illum a ludicrotaliu Fn Hippol O, cum inquit αδνυ πι ei. . - σα α μγοῦ l ses autem et at de phaedrae nece . Eodem pacto vi planum fiat quam frequens apud eum libret haee translatis , in Hecuba, εα ι vocavit. Sed etiam in Ione Euripides ab instrumento illo, cuius erat usus in ludicris certaminibus verbum conformauit, aede saltu, - vel iactu potius Creusae. inquit. . Disci vero ipsius Ginam eum lusionis illius vestigium nullum extet, rei spicitur In antiquis monimentis: habet enim apud nos Franciscus Gallius, ariis ex egreutiis, & in ea familia natus, quae floruit multit dine, de glotia eius generis opificum ac nobilium architectorum, brachium diseo li e niat mole, fumum valido se, quale elle portebat eius, qui illi ludo eum laude operam daret Nam Homerus quoque Phaeacis vocavit,in eo se exercentis: in manu aurei

et id discum habet, cuius diameter eli res.

395쪽

Liber Vigesimus nonus. 3 T

Declarus certaras me, cessu Iu fuisse med n N, τω in dendo. CAP. II. Esen Ytius ille, non grauis solum tru cu' elatusque in primis sitit, verum euam

eloquens ac copiosus. d larant sicundiam ipsius loci qu dam apud eum, quibus i dem prorsus dixit variis verbis atque iis omnibus et gantibus, ut eum grς Lumeni dum queritur Orestem sibi e manibus aus isse: in quo tamquam sera quadam, captan la murutum illae laboratant. Sumptis igitur verbis a studio venatorum propter similitudinem illaeptimum inquiunt. ιί- ηω d inde, ab eadem re verba transferentes. αλιαι δ' ἔ- M . Sed etiam eidem manus stariarum ait, eandem rem ostendens. ζη - in κήου --αα. alio etiam loco, significans, unde id iactam esset: aede illa iniuria lil cum Apolline

querens, Oratione ad eum conuersa, protulit.

is l. πω δ.ὶe, .ai QTκ η. r. Porphyrius Tyrius, quἰ in alvis mulius sulf, mi . ximisque Ingeni j dotibus, valde studiosus fuit gloriae Homeri, cum purgate poetam vellet riueriquedignitatem ipsius ad uerius nonnullos, insantiam eius de αλ- υ improbe a xi . sanie, . quis iisdem versibus laepe uteretur atque iisdem sententiis pluribus locis, eandem ..tionem, quam ipse nunc, in illis suis quaestionibus in eum poetam secutus est: monstrauitquo non nullos locos, qui valde diuerus verbis, cum iidem proclas ei lent, quod ad sententiam facit,exprelli expolitique solent. quod videbatur arguere, ae plane declarare fuisse illum eloquen..tissimum. ac summam facultatem habuisse exorciandae orationis: atque idum onuit no variis modis tractandi .

dii a mun tener a dicit, quod i Homerem videri Sine eoti πDJem . CAP. III.

VTAT Homerus aiam cres ere una cum corpore: vocat enim Ipsum a toxo, idest tenerum ac mollem. qui tamen cum ira de illo sensit, loquitur de hῖ-nulo teneraque belua, non de homine. ubi igitur ostendere vult; de auxilio itimilis aperire, quam facile interfecerit Agamemnon duos Priami filios. lsum de Antiphum, quibus pereuntibus opem nullam tulerint Troiani perterriti, cit il- 'lam rem similem praedae leonis,qui ectante cerua,nec remedium ullum illi malo adhibente. 'cum peruenerit ad cubile, deuoret ipsius natos infirmos, nec ullam in partem resistere valet tes. Verba poetae sunt.

Epicurus autem, cum poneret idem etiam contingere animo hominis, ut scilicet una eum eor. pote oriretur accresceret: nec non etiam tabesceret: vires'; amitteret, argumentabatur ipsum esse mortalem. Lucretius, cum Omnibus opibus ac viribus id confirmare vellet, ipsum etiam ω hoe iis vel bis expressit. Praeterea gigni pariter cum corpore dc una Crescere sentimus: palmis terque senescere mentem. dc quae sequuntur, apta ad id comprobandum. Verus quoquo schol Ion in eum Homeri locum, narrat Antipatrum etiam medicum assit mare solitum crescet e naeum corpore animum. qui ut opinor) de ani mo hominis, non alicuius expetila ratio nis animantis, ita sc nitebat. de quibus dubium nullum est. Cum autem ά- ὸν Irae expria - mere volens, dixerim, tenerum animum, certum est, vel ex illo prouerbio ἡῖ α- αν λ ω . quod Cicero a teneris unguiculis reddidit, verbum hoc Latinum respondere plerumque illi Giaeeo: de s molle etiam satis accommodatum notioni illius aperiendae arbitror, nolo tamen praetei ire, quin admoneam, ignem etiam ipsum απαλιν vocaste aliquando bonos auctorei, cum ipsum, ut ratio quarundam epularum postulabat, lentum iis s de non subitum: vehemen temque dati debere, significarent: ita certe locutus est Athenaeus, cum inquit. iii ix. libro. - , οῦ τ α διατρο ιη ἰηιμι ας, εἰ ἰ λυιὰ λam tu, κα/- ,απα υ διδMe si κ . Quod etiam tenerum vocavit Horatius, cum praecepta silii Epicurei traderet, insaluta seribens. Si vel pertinus subito te oppretierit hospes

Ne gii lini cmalum) responset dura palato,

Docius erit, vivam mixto mersare salerno: Hoc teneram faciet.

Am ti itidem appellabant Graec , quamuis in eo ostendendo non vpo tantum hoc vocabulo

.vinemur, sedi citatu c. M a K. vocarent. intelligo inquam dapes, quae sine his

396쪽

3 8 Variarum Lectionum

teruallo temporis, siue huiuscem, si qua piam ratione, o i stomachoque Moneae se rint: quod testatur etiam Plutarchus, qui &ipse in ri libro mariat. , aliam viam eiusdem telesticiendae ostendens, quaerit cavi am iptus, dicens lut tenera cito fiant, quae mortua in ii-eu suspensa fuerint: ψατ. a hic ipse illa a phellat, idest in indice: infra tamen in quae tuo ne ipsa dissoluenda inquit de gasio, qui hoc arti licio coqui, breui tener factus erat: unde ille ab se

is mnibus laudatus suerat. Di ex Mῖ ει ι Amtexatis ante is, rix; - ὼγα - , μια . Cum autem, collectis multis exemplis, accurate disseruerim de Graeca . ee ι - , . addere praeterea volo. veteres illos videri vocasse ova, quae in aquam sine putamine contem eoquuntur, unde nos, patrio sermone ipsa, aisnate, appelloniux, simulque Cornelii Celii locum emendare valde corruptum in quarti libri cap. iii. apudis enm enim leg iur. n excusis libras. Sorbitionibus utendum si itemq; ouis sorbilibus, aut a pulum lix mollibus, 4uς aliquod allumen dumi nam pro a pullis scripti quidam habent apalis: in noster etiam quidam, satis antiquus,&fidelis, qui ieruauit in Medicea bibliotheca: cum autem videatur alictum horiam, idest, aut apalis, aut mollibus scholion esse, verisimili iis est. Gra clidi .mά iis, deelata isem fui ilia Latinae vocis, mollibus, quae seqv tur; qu senim um- .in ei ederet Rcuti anum scriptorem, de eum quidem purum, atque elegantem in media oraticine sua Graecam vocem usurpatio: priscorum autem grammaticorum morem suisse Graeci nominibus '.t ma scommvn bus. magisque notis, vim aperire, notionemque Latin imvis intum, satis notum est: cuius totius sententiae est Ioannes uincentius Pisaellus, qui meliuios eluditae. diligentisque animaduersionis admonuit, ut amicus meus summus, de laudia meae undique madios dε.

M Aratum exemplum apud Euripidem eius sermonis, quo usus est Aeolus ad Immovet, cum Ae totum dixi esse in potestate iras.

J Von sein V ἰφῖl iis, Aeolum Iunoni dῖcere, eum separatum esse ostenderet, facete quod elimque illa iuilisset: nee poste aut debere vllum ipsius imperium Hulare . quod inquam iecit ipsum his verbis orationi illius deae respondete . t V us o regina , quid optes , Explorare labor: mihi iussa ea pellare fas est. Idem apud Furipidem in Ione respondet vetus famulus illius famaῖae, Creusae: quae se ope is sius .i .e te lignifici ratin re non satis honesta. vel potius assini graui sceleri ae nesaria haec ig tur ipsius verba sunt, ostendi sibi volentis locum ac modum ill ἰus rei pera; die.

- η - νου νιος rein σοι πλιλοῦν potest igitur facile cognosci huius etiam sententiae

exemplo breuitas & elegantia Graeci sermonis. qui paucioribus verbis idem commode exprestasii. ted etiam auctoritate duorum horum locorum perspicitur hanc orationem conuenite illis. qui paratos ieelle ostendunt, omi rogantur a potentioribus, sacere improbum aliquod iacinus: in quomodo enim ita se purgant: ει obscure culpam illorum lcelerum in auctores conferunt ti m. quod petierat etiam ab Eois iuno, saeuum erat, tantum peliculum creare clasti Milialam paene mergete fluctibus, nullius culpae conuictam, sed ob proprias tantum inimicitio vi odium .

Meneso ementie i Eus Iacis, quam vat inua est cassandra, menta apud Suripidem. CAP. V., V u apud Eusfidem Troadibus, Helena se causam non suisti ben Tmlan; rex itiique illius praeclarae urbis ostendere vellet : primumque Hecubam sustine te caulam eorum malorum di xulet, quae Paridem pepererat, addidit assignati debere culpam illam secundo loco Priamo, qui infantem eum non neeaulisset..t sacele ipsum debere a Cassandra filia obscure admonitus fuerat. nam fax illa. et uot s plena, quam ipsa furore percita. praedicauit, nihil aliud significabat, quam futuri, iii puerum illum, qui natus erat. vel cuius partus appropinquabat, si creuisset, causam tum incendiorum e interitusque demum patriae. Verba Eur Iridis haee sunt.

- tuetat easdem rem Cctus Litinus tragicus,culas hoc carmen positum est a Getietine ἴn piu

mo libro

397쪽

- mo libro de diuiniis te. Adest adest sex inuoluta sanguine de incendio. Multos annos la-iuit, ei ues set te opem dc restinguite. nam pronuntiatum id fui me a Cassand a. declarant veris ba, quae sequuntur. Deus inclusus corpore humano iam, non Callandra loquitur. Testinionio veto Non ij, qui locum hunc duobus locis citat, videmur putate debere sabulam illimis , M. Varrone scriptam fuisse et haec enim ipsius verba sunt primum in rix. Fax pro saee. - Varro . Conquit mulierum tota Roma. quae noctu fieri inlita solita, Gis iIam nune pinea sex indicat . idem sexagesi. Ades Maxinuoluta incendio. deinde in Inuoruis uere. Varro sexagesi. Adest fax inuoluta incendio. Meminisse vero huius iacis vii lium duobus locis, notum est. M. Gera bessi es, ita I e M appes t.

Ris vix Homerus os bello, cum copulatur vorax Ipsum esse: absorbet que corpora militum ostendere vellet. nam, quod magnum ipsum illud os esse addidit, magis adhuc auiditatem belli significaui te facultatemque immensam mnia absumendi. versus, quo vim esse hanc naturamque ipsius docuit, est hic.

Cum igitur M. Cicero de besto de ipse, tamquam de vasta immanῖque aliqua belua, loquennios faucesque ipsius appellauerit, non sine causa existimari potest, inde id accepisse ae summum. diuinii simumque poetam imitatus suisse, praesertim cum eo tempore studium illud ornaret ac poetae reo auxilium ferret. Haec autem ipsius verba sunt pro Alclita. Populi R. laus est. v bem amicissimam Cyzicenorum eiusdem consilio ex omni impetu regio, ac totius belli ore de faucibus, ereptam esse atque conseruatam . mirifice autem Cicero ita dissicultatem illius facti ae singularem virtutem ita Luculli declarauit. qui consilio suo paene captam de oppressam exto ste minibus Mittiridatis eam urbem: dc omnem conatum illius elusit .

vetas iniis ciceram renitiva. in perbella orasone, menticiaque inde ex s.

CAP. VII.

Ain ε doctus re eloquens vῖr Lazarus Ionamἰcus: cuiusque magnum sult nocmen in humanioribus his studiis, emendare aggressus est, conlectura ductus, ut accepi ab auditore ipsius, locum Ciceronis pro Archia poeta, qui nisi fallori

emendatione nulla egebat . cum autem quidam, iudicium ipsius, tamquam cer tum ac minime fallax, secuti. correctionem illam ut veram receperint: atque esu, sede veterem lectionem iniuste exturbarint, videtur id mihi indicandum esse: ae veritas huius ficti tota patefacienda, ne auctoritas quorundam, huius aetatis hominum.obsit antiquis scriptoribus; de ne qui excudunt libro putent semper explorata esse quaecumque illis visa fuerint, coniscturas saepe quasdam inanes sequentibus: ac nimis opinioni suae tribuentibus. Locus vero hie est . qui sane ita, ut perspici facile potest . in libris quoque, qui non multo sua is pra hane aetatem impressi formis sunt, legebatur . Quod si non hic tantus sminis ostender is iur, de si ex his studiis delectatio sola peteretur, tamen sui opinor) hane animaduersionem. is humanissimam, ac liberalissimam iudicaretis . cum igitur egregius sensus ex his verbis Elici tur atque is quidem satis planus dc apertus, illi sine causa immutata voce illa Animaduetsi nem, pro Ipsa, duo haec verba Animi remissionem restituerunt. respondet autem, in quo itulos deceptos puto, qui id non viderunt, verbum Animaduersionem superiori illi studiis non ei, quod lequitur, desectatio, ut salso ipsi putarunt. cum igitur idem paene Cicero exprimeta vestet, variandae orationis causainquionira pro studia, animaduersonem. cuius nominis e dem set e vis, notioque est . quin autem id a M. Cicerone alias hoc sensa usurpatum sit, di bium non est. valet autem . σκι η. Quesd oportuit igitur fideum ae germanam lai

ptiuam nisi uinaret atque ipsiis improbe loco suo depellere e

398쪽

Variarum Lectionum i

C A P. V I II.

Fretexuu eundem animi, quod animaduerterivit etiam veteres grammatis tribuit virgilius inuto, qui victiis in pugna, pellebatur e suis sedibus, quem in ctum M. Cicero in L. Catilina exuuile dicit,cum eiectus ab ipso ex urbe fuit: e gno alique se ad finem pellima ita consilla perducere non posse et virique enim doloteii , quem animo luuc sentiebant, dc quam inuisi inde abirent, signo quodam demonstrarum. summus igitur orator inquit. Reiorquet oculos profvio saepe ad hane vibem, quante suis saucibus ereptam esse luget . nam poctae versus hie est. Et stabula aspcchans regnis excellit aultis . Addam de ipse te itutionium Homeri, qui etiam hoc fieri vidit: notamque eam satis ortam etate aegritudinis magnae cognouit. Cum igitur iacit Aiacem perturbatum repente, iniecto meis in a love animo iuuus, diicedere sane e proelio, sed cum dignitate, ita de ipsis loquitur. valet autem cui opinor primum nomen hoe ipsum scilicet crebro oculos conuertii se ad hostes,quos a te tunc relinqui, spei laetitiaeq; plenos, iniquo animo ira bat . quamuis motum illum, conuersionemque Potius in animo, quam in eo rore veritatam tunc suisse veteres non nulli crediderint: putarimque Homerum declarare v I uiue illam, in ancipiti tunc fuisse: abeundum ne loret, an in ho stes redeundum . . Sed Liuius etiam idein narrat in Annibale conspici potuit te, cum reuocatus a patria inuitus, maestus quo ex hostiam terra excelsit , inquit enim de illo. Respexisse saepe Italiae littora seiunt . de pia retea Plutarchus cum de ii te eodem pacto perturbatum expotuit Pyrrhum abiisse e Sicilia: ae cetilius enim ille quoque ivit a sociis, quos in eadem terra habebat: illi namque sine ipsis rixin urbibus resistere poterant hostibus: narrat igitur regem illum, cum iam natam astendisset . conuersis oculis ad eam terram, dixisse cum dolore masnO. Malem relinquunus palaestram Poenis ac Romanis .

ERictis, vehemens ille orator: honesteque semper inrep. versatus, In pria 4 ina illa contione apud Thuydidem, qua bellum contra Peloponnesos suasit, ve

l adderet animum Athenietilibus: ostenderetque non magnopere reformidarei los debete consensum illum multotum populorum aduerius iptas, sedulo colle g t, patefecitque mala, quae inuenirentur in his societatibus ae ve ratei ipsas vocant et est enim totus ille locus, siquis accurate attendat, potius διαδου hui lcemodi communionum, quam status multitudinis, ut salso putauit, qui scripsit Graecum seli i lion . quos illic legitur . incipit autem et iminatio illa ab his verbis. ἔπιν ἔ- usq; ad haecipia. quibus verbis declarat posse euam ipsos nota e causa contemnere aliud, quod multi nimis perhorrescebant . idem etiam serit T. Liuius, qui de ipse expotuit eadem mala, vel potius vitia incommodaque . quae inuenirentur in tep quae regitur a multitudine in iiij. libro de bello Macedonico. ubi commemorat astutam rati nem, artemque, qua usus est T. Quinctius in reuocandis animis Graecorum ab obsidenda Laiscedaemonei volebant enim legati eorum serruitute liberati nobilem eam ciuitatem, ut ceteris omnes, oppressaea tyrannis, opera studioque ipsius liberatae fuerant: haec igitur auctoris psius vellia sunt, postquam astutum consilium Romani imperatoris narrauit . Haec oratio primum animos omnium ad respicienda cuique domestica mala conuertit, segnitiam, de inuis diam, de obtrectationem domi manentium aduersus militantes, libertatem dissicilem ad eo lanium, inopiam publicam, malignitatem conserendi ex priuato. ι

d docum capiatur ex facto quod Hectoris iam , p Mab imperitis contemneret M .

C A P. X., Ni MADvERTERUNT veteres illi grammat lci dii entiam Hector Is, qui expugnaturus castra Graecorum , cum arduum opus illud esse intelligeret, desideri que ipsius ecticiendi arderet, secum duxit etiam aurigam, cum cognosceret maiorein virtutem

399쪽

Liber Vigesimus non US.

VI nivem in ipso es e quam in proprio illius m laisterio requireretur. illa I Itur Wἰ volu i in re

quae tune piemebat: alietiq; muneri destinauit alium viliorem hominem. cum tamen moris potius sit tali tempore legere magni animi milites, α sertissimos quosq; ex omnibus eo piis sumere. Hoc igitur vidit Homerus & ut nos etiam sciremus laborauit. vῖrtutem inquam de m syitudinem animi, ubicumque illa sit, esse semper expetendam. inquit igitur poeta.

Apud Terentium Thraso, qui tamen summum imperatorem se esse stulte putabat, cum ipse quoque dissicilem rem aggrederetur cita enim arbitrabatur γ in metetriciamque domum viii rumpere vellet, questus est, quod non omnis familia in eam expeditionem ductae isset quasi numerus hominum . non usus ac gnitudo animi illis temporibus utilis esset: ita enim ii

tum quid aliis factum esset interrogauit . ubi alij r merito igitur a Sanga irrisus eiqui talibus hominibus confideret. Locus Geranis depraua e V. Nisippicii adiurememuae Faraus carit.

CAP. XI.

R A et locus in v. Ciceronis Philippica plane mendosus, quem tamen Ferratius. cum studio ac diligentia sua conatus est libros illos emendate, sere non attigit: nee visus est maculam illam perspexisse. Ita autem passim legebatur. ut eos i dicta habetemus, quos tactos ad epulas habete hospites nemo velit. iptum p stea Faernus. seeutus sortasse antiquiissimi illius exemplaris, quod repperiti fidem, is sublatis quibusdam verbis, ita restituit . ut eos iudices haberemus, quos hospites habet eis nemo velit. credidit igitur ille ut opinor I quae inde verba dempsit, declarationem quondam fuisse illius vobi, quod sequebatur, hospites . Ego autem, nisi obstet veteris libri ait stas,

qui tamen non usquequaque integer ac purgatus est, sic emendarem,utio tantum nomine leuiis ter immutato: de a plurium numero ad unius numerum translato. Vt eos iudices haberemus,

is quos socios ad epulas habere hospes nemo velit. Vt eum M. Tullius voluerit ostendere hominum illorum, quos in eum ordinem M. Antonius coniecerat, sordes de humilitatem, dis rit eos tales fuisse. ut qui domi suae ipsos iure hospitii recepisset, recusaturus sierit ipsos part dipes suae mensae sacere: volueritque. eos una cum simulis d ancillis, ut motis A de tenui-hus ac vilibus hominibus, cibum capere . cum propter humanitatem ac vinculum illud, eliceare ex aedibus non possit, non tamen in animum inducat, dignitatis suae gratia, videri illos una seeum accumbere. Nisi autem fallor haec sententia grauior est: certe magis apta ad sordes illorum obscuri alemq; ostendendam, contraq; illa frigidior: nam ii semel aliquis receptus in eam formam amicitiae est,non potest postea excludi. ita autem vitumque custoditur.

M si ariu lociis ciceremt - , si Dis loco Thucydidis, cum ambo dem vira vitam is civiam . CAP. XII. vo o de suis Atheniensibus multo prius Pericles apud Thucydidem magni Mevereque praedicauit, quamuis illi non abhorrerent a corporis voluptatibus : v tamque lenem ac remissam amarent, cum contra Lacones duram de asperam e iterent, tamen eosdem, temporibus rei p. postulantibus, pares esse laboribus t letandis. Cicem quoque de Romanis hominibus narrate eum vitam talem aemores causa, quam defendebat, ut ornaret, ruereturque, ipsum impelleret. haec igitur ipsius, verba sunt pro L. Muraena. Neque tamen Lacedaemon 1, auctores istius vitae, atque orati nis, qui quotidianis epulis in robore accumbunt: neque veto Cretes, quorum nemo gustauit, umquam cubans, melius quam Romani homines, qui tempora voluptatis laborisque dispe, tiunt, resp. suas retinuerunt. Orator autem ille magnus apud eundem sciiptorem in lauda tione eorum, qui interiecti erant in proelio: in qua tamen dum mores atque instituta patriae laudatet, insimulauit etiam Lacedaemonios, cum quibus eo tempore ipsis bellum erat, ita ea dem sententiam persecutus est . . MAA --μἰ, fit διαπέμψαι, α δ ὲπιν ἐπι G, ἰσοπαλυς κ . ιχευ, . nam Sc ipse antea accusauerat Lacedaemonios ut Cicero iacit, qui cum magnis eccontinentibus labinibus Henierenxur,inbil umquam invitas uitatis degustarunt.

400쪽

Variarum Lecti uni. '

Oe An Arust a Graecἰs,d cendi magistris, genus quoddam argumentatisnI κα-σον -- .. cum scilicet in disputando concedebatur , quod poterat reprehendi i de astine esse non paruae culpae demonstrari: atque id non ut crimen illud minueretur, sed ut quod inferretur. collatum cum ipso, grauius esse ait L. utque intestigeretur. Eo argumento usus est egregie Terentius in Adelphis euntis ita induxit Hegionem apud Demeam. maioris ipsius fili j, facinus accusantem. Vero ampli iij. . nam hoe quidem serenuam aliquo modo M. Persuasit nox. amor. vinum. adolescensa. , Humanum est . ubi scit factum. α quae sequuntur: statim enim addidit, quod artificio hoe augere voluit. Eodem etiam, multo maiore in re, usus fuit Homerus: ubi enim sadidis,edi donem orat Ione sua Glaucum excitare: Sc ad mortem contemnendam cohortari, si iactura viistae egi tum aliquod factum pollet administrari, ita egit, concessitque iustam toriaste causam suturam fuisse illam cum turpitudine, etiam retinendi, si, post dedecus admi ilum .perpetuo vi uere deberemuI, penitusque mortis experto suturis utilemus: adsitque, cum vero fugere ἐ-plam nequeamus: multisque modis eam semper impendentem nobis habeamus, titillum con- suum est altat teteo Aionem ipsam praeclare dc in hooeilla aliqua re collocandi. Voba poe

Et quae sequuntur: neque enim totum locum oportet hue transferre, eulus loci vἰMMI Og stendae fetuit etiam vetus scholion: hoc enim quoque veteres illi, domismi viri, ill e adnota

rant. τὸ si Λοῦ - , μιτρια σὸν χόρ-m M. - . cuius etiam totius rationis vim accurato

explicat M. Cicero.qui vitus est in Philipeica quadam hanc sententiam exprimere voluisse, ut multo supra adnotavi. nihil tamen aduersario dedit. sed negauit id quoque bonum expetendumque esse, quod illic fugiendum elleostendebat. quia quanto longior vita esset, oppres Iaseruitute. tanto molestior de odiosior esse debebat. rheopompum vero transtulis te in suis historias argumentum illud Homeri , libereque ipso usum fuisse, indicio veteris scriptor: s , i

Trauularum vertam existe ab Homero, H qiore mararet perbole, a ueluti rem Acum reddens

CAP. X IIII.

N Daegersia Homerus, eum vellet ostendere singularem vigilantiam canum p storiciorum & pastorum etiam ipsorum, in magno Periculo gregis, curam, usus verbo translato, dixit somnum periit se ex oculis ipfbrum: qui enim interitum dat rei animi experti. manifesto Mansieri verbum ab animantibus . quae proprio otiuntur de occidam. Propter similitudinem igitur somnus, qui ct s animan tem eorripi tr ii usque requies est, non tamen ipse animans est, cum penitus inde elicitur a me exturbator, Meganter apteque ad rem ipsam expcliuendam dictus est pertilla atque extinis sivisse. Eodem autem usus est statim in redditionet pia,cum de cultodibus eastrorum,uta libusque ipss loqueretur. quos similes tunc fitisse astirmauit propter vigilantiam illam e nibus, penitus vacui, asbmno, ut demonstratum cit. versus iummi poetae, quibus eandem

Sed non tantum egregia translatio in eo verbo esse intelligitur, elum et Iam, squ sdit ni Mattendat, .. Si a quaedam: qui enim dicit rem aliquam peritis ne vestigium quidem ullum a psus restitii se docet: itaq; demum fractam ac dissipatam ipsam esse,ut te cara non posse vide tui. quod etiam testatur his verbis vetus sua Plion, unum ex illis scholiis piis eis, quae remans runt non sine utilitate , multa e multo maritibus monimentis optimorum ingeniorum in optiis inuin hunc sociam. ini in ηη- . - . με A iniin, M R. Mucri .ar Ara. - .

SEARCH

MENU NAVIGATION