장음표시 사용
381쪽
re, eo pacto 'Ne Herodoti , cicer m. CAP. XV M. E x et M. Cicero subiit Iterque fugam laboris dolo Isque, eausam esse diuit, euehomines serant seruitutem . ut enim careant malis illis,omnia alia in vita aequo animo perpetiuntur. quod si duri essent, ac sustinendis laboribus exerci tatheon temnerent breuem illum paruumque dolorem, ut perpetuo grauissimoque se liberarent: illum autem saepe declinare non potest, qui liber elle vult. haec igitur ipsius verba sunt e Philippica x. cum hortaretur ciues ad libertatem defendendam: magnomis animo Antonio resistendum. Omnes nationes seruitutem serre possunt, nostra ciuitas nonis potest: nee ullam aliam ob causam, nisi, quod illae laborem doloremq; fugiunt, quibus ut com reant, omnia perpeti possunt. Herodotus in vi. libro historiarum, cum Graeci, qui Asiam incolebant de propinquas insulas, a rege Persarum defecissent, haee fecisivitum magnum in nysium Phocensem in aliis quibusdam, suadentem illis,ut in proposito permanerent:&duramis illam seruitutem a se penitus depellerent, loqui apud ipsos. μοῦ g. H. iit, A M. M iam
Dis Sacti iij lici, iam Parion Thucylidis pratici, viduo r. CAP. XVIII.
E M o R i A E proditum est Sallustium multa sumpsisse a Graecis rerum seclpto-rIbus, ut aliis etiam locis ipse exemplis productis, ostendi: studebat enimplutiamum historias illas suas ornare: ae virtutes maximorum ingeniorum exprimere, quin certe hi duo loci e Thucydἰde, summo&graui auctore, accepti sint,&ad Amitationem illius facti, dubitari non potest. virus eorum est, eum secit. C. Camis larem Ita In Senatu dicere. Profecto virtus atque sapientia malor in illis suit, qui ex patuisis opibuM tantum Imperium secerunt, quam in nobis, qiii ea bene parta,vix retinemus . Graecus enim in oratione, qua ille hortabatur ciues suos ad sortiter resistendum Lacedaemoniis, ita im
se P. C. qui de rebus dubiis consulsent ab odio, amici ia, Ira, atq; misericordia vacuos esse decet. Idem enim Graecus scriptor haec feeit Cleonem, turbulentum illum ae seditiosum ciuem, dicentem, cum tamen ad crudelitatem impellerem: auctorque esset Atheni ensibus, ut aspere . nimaduerterent iii Mitylenaeos, non ut Caesar ad clementiam & mitiorem sententiam hort is tetur. Ita igitur Cleon locutus est, μηδε προι, τις αἱ Meam meri ἀρχοῦ, at πω uuasn Misis. καἰπ.M. ιια et ri , , & quae sequuntur. sne dubio autem EI loes vesta sunt smit e, qδε,-- uis non omnis res easdem appellent. .
CAP. XIX. I s p v τ A a o breuἰier de loco quodam M. Tullij ex orauone pio L Places .
quem locum duo, valde acuti de docti viri, suspectum liabuerunt, ae mendosui nexistimarunt, cum contra ipse in tum putem dc ab omni macula vacuum. Is autem est, ubi non nulla dicit de accusatore L. Flacci et rationemque omnem, qua ille in ea usus fuerat, reprehendit. verba Ciceronis haec sunt. Vehementem. accusatorem nacti sumus iudices & inimicum in omni genere odiosum ae molestum, quem
. spem his rebus sole magno usui, & amicis & reipublicae. sed eerte inflammatus incredibili e . piditate hane causam accusationemque suscepit. Ostendit igitur Gabriel Facinus in scholli , quae conserit in cam orationem, se aliter scriptum inuenisse in libris calamo exaratis: Ie que Io illis pro his rebus, his verbis: sibi tamen neutrum placete. Addit autem, Guido Lotius legit, aliis rebus, ipse igitur non distenti elidi cupiditate ab honestis & eruditus vitis, sed vetitatis, Inveniendae causa, arbitror, ut dies, locum couectione non egere, dccum,. His rebus Cierio' inquit,
382쪽
Inquit, Intellexisse illum puto ingenium vehemens δέ acre D. Lethe studἰumque persequendἰ
iudicio eos, quos existimabat inutiles rei p. cives. Nam laudem solitam habere eonsuetudianem illam, vocandi in iudicium improbos homines, dc qui aliquam partem rei p. male admin stras lent, notum est. Naturam autem talem, qualem describit illius, posse etiam praesidio ec. se amicis, conuersam ad auxilium ipsis serendum. quis non videt e sed est etiam seriai se in Veiis bis illis i 'δεια quaedam, non quae omnino criminetur stadia illa & attem, sed videat ut ..
te, si possit, desendere. Declaratam veteres Graecos, vinos patris semoti e fac in oram ho et es m e. CAP. XX. PH res YTO At quempiam Graeci dicebant .a; Marμa re, idest rumpI qui praeter in
dum comedisset. ae nimio cesbo se impleilet, ut nos quoque patrio sermone loquimur, cum huῖuscemodi aliquem, voracem hominem & helluonem, notare volumus. Pluta chus in iij. libro συμπανιακῶν, capite, quo quaerit de tempore oportuno Veneri, illo modo locutus est .disserens contra Epicurum, quii aiebat, in primis vitandam esse Venerem post cibuni sumptum: ipse enim non putat illo quoque tempore coitum esse nimis perti miseendum, sibi quis modio biberit atque ederit. verba ipsius haec sunt,quibus id potissimum significat. , α γε tunc enim ipse quoque concederet, venerem esse sugiendam, cum scilicet aliquis potu ciboque obrutus est. cur cicero vocet Venerem, probi sanam voluptarem.
Cie isto multis locis, quῖbus usum Venerῖs signἰficare vult, appellat ipsum ἰ
ae plobissimam voluptatem, voce, ut aliquis putarit, nimis iniqua de Miosa. Cur senim rem naturalem, & non utilem tantum humano generi, sed etiam necessariam. Meet verbis, quae vitium Ostendunt, Sid quidem tur iis mum: ipse igitur, ne temere existi . metui Cicero saepe in eandem culpam incidisse, ita arbitror omnes illos locos aecipiendos, ut non intellexerit simpliciter Venerem, sed usum ipsius legibus vetitum, dc quod sceler 1 at quid ἐn le contineat,ut stuprum, adulterium, quae sine dubitatione ulla illo modo appellari po: luntae debent: conuenit autem, ut opinor, in hoc Ciceroni cum Aristotele, qui de ipse voeibulo satis inimico de apto ad ostendendum ipsorum stagitium, nominauit eos, qui vitam beatam politam putarent in voluptate, Gaeri κω Πέ r etsi inuenti aliquando sum homines, modera . ii de graues qui ab hac sententia non bb Otrerent, sed aliam tamen voluptatem, non corporis propriam, intelligerent, unde Alexander etiam miratus, ut apparet, cur tantam Ipsis illa turpῖ voce dux suus notam in ullis let, de nomine eo: iudicioque philosophi subtilem de eruditani quaestionem consecit: prima autem, qua opinionem illam refellit, ratio hue quoq; faciti est at rem,quia finem bonorum constituebant in rebus, quibus non minus frui possent mancipἰa ae pecudes, quam homines. Sed veniamus ad locos eos, quibus Cicero videtur Veneri ipsi inuis quus. In iij. In Verrem. Istius ille, verbo lictor: re vera minister improbiissimae voluptaticis nee multo post. Propter hominis flagitios illimam singularemq; nequitiam atque improbii imis mam eupiditatem. In eadem, Magnum hoc Lamps cenum crimen est libidin Matq; improbis. is simae cupiditatis. In ij. libro de Finibus,cum eandem rem significaret atque aest,p a denique expli meret, appellauit ipsam obscenam voluptatem, verbis iane diuersis, de ipsis tamen eodem pacto contumeliosis, verum illic disputabat contra Epicurum, cui valde insensus erat, inquit. Jgitur. Aulium delectatione dc obscena voluptate capiatur. et . LMd fecis multo ponea imperator I mirus elato enim , fecisse . prius Aiacem Oilei apud Homerum.
TL iv et v s narrat C. Claudium Neronem, cum in castra redisset, post felicem it ae lam Senensem pugnam de quae salutem populo R. dedit, caput Asdrubalis, quod' set uatum eum cura secum attulerat, prolici ante hostium stationem iussisse, ut tignia scatet Annibali plagam, quam accepisset, dcipiritus eius frangeret. Exemplum autem huius . semeiae de animi aliquo modo insultantis hostibus, est apud Homerum: ille enim quoque s Leit Aiacem, Oilei filium , caput Imbris, abaestum a ceruicibus, coniecisse In med tam aciem
383쪽
quod sorte cecidis ante pedes s . , os, sunt haec. H.ιδ ti Et quae sequuntur
tur ab Ilio; sententiaque ipsius, ut inutilis &ἰndigna tanto rege, vehementer accus retur ab Vlyise, tunc rex ille regum, mutato consilio, ne videretur alienus a salute dignitateque suorum, potestatem secit omnibus dicendi id, quod in animo haberent: existimarentque prodesse pone reipublicae,nullam excipiens aetatem, aut gradum honoris. Verba μpsius apud diuiniissimum pociam haec sunt. cum prius ostendisset se minime osse lim libe intellia Vlissis: leuiterque se purgasset. , Naiar , τνς ι ν αμδε Λα-ἰ ἰ- , l
Similis Igitur huic est ut nullo negotio quivbet ni est; ete potest in locus hie M. Tullii in villi.
Philippica: cum enim & ipse insimulasset consulares, ut parum sortes, & non toto animo prospicientes rei publicam. illorum enim ea cura erat, ut primi sententiam dicerent, addidit. Sed vi i aepe iam dixi) omnes in tanto periculo, qui recte&sortiter sent ent, erunt consulares . vetus autem scholion insuperiorem locum Homeri consilium poetae apetit, de quod documentum capere inde debeamus ostendit: quod quia breue est, & non malis verbis expositum, , . nam. Οιμπ He, με αι - παρο-π, ω κ πιν' . Praecipit inquit, nobis pol ia, ut in nostris periculosis rebus omnium monita&constra attendamus. Sed etiam apud Appollonium in L libro ut ιν-τι αν, cum vocatis consultricibus, quid sui consilis esset apsiuidet Hypsipyle, potestarem fecit omnibus aliis dicendi, siqua forte utiliorem sententiam uiuenisset. imitatus igitur ille est Lunc locum Homeri. verba ipsi sunt.
ocata a Graecis cuncta . quiis a pin semesa maut i qMeque in desicci,s haberet.
PA AMA valere statuam .smulachrumque siculus des aut honestI HA, notum es est: & omnibus. qui etiam primoribus labris Graecum sermonem gustarunt, e ploratum. significat tamen idem verbum, ut veteres accurati grammatIci testa iur, quidquid est alicui in amoribus ae deliciis. oc demum ut ipsi affirmant, i quunturque, mν, ω τμα, --. Cum autem exemplumipii alicuius vel xis scriptor Is non adseranr,qui ua usus fuerit eo nomine. non alienum duxi me aliquod india eate. Euripides igitur ut opinor cum in Troadibus fecit ita Cassandram loquentem,quao is xbiiciebat tune coronam e capite. res, ... mo. μοι λω, α - ματ' ἰυ--ἰ. is ἐκαι. δι Erat igitur corona illa valde Cassandrae accepta: itaque ipsa ose nata, se putabat gratam esse, mitificeque placere, illi deo, quem colebat ac venerabatur: ab illis vero sacris abstracta, quibus delectabatur, non patitur amplius apud se Ornatum eum manere. nam, quod verbo in exiremo utitur, unde hoc nomen consormatum est, valet hoe multum ad totam tem confirmandam. Sed verbo etiam hoc ipso utitur Homerus, ubi inducit Alcim dontem in acerrimo proelio Automedonti exprobrare, quod cessaret, cum Patroclus inters eius foret. & Achillis armis indutus esset Hector, ob quae maxime sibi placeret: inquit igituris ille mi ... σι δ' p.rdis Ainiat iaco. μισυ α- tua ala A et nec verbo tantu verum etiam nomia se ne, vicum cecinit εασμοῦ Α κu ἄ- μα A *ἱ ρον αἴνος Θ'ra πω: λα- νδε κυκ. Sed Etruis ripides aliis etiam in locis: nec non sophocles, ut in Antigona, cum inquit. iam mmbeis ccxx,ι- έ. αις άγαλμα pulo ς τι ηth ηα δαν πιπτο, Et in eradem sabula vocat Bacchum
384쪽
ti amis,vit inradinii magni de in hoc stuaiorum genere magna cum laude vetiatus; ille namque, cum poeta fecit Panthum, qui doplorabat exitium Troiae: ostendereque conabatur optimo ciuiae sortissimo viro, malo illi remedium nullum adhiberi posse, diacentem, fuimus Troes . fuit ilium ,& ingens Gloria Teuci tum, existimaurit ipsum protullisse illud e more quodam momorum: gregetque senum, qui apud illos canerent..t k, Monunt Iarias a duabus calamitosis personis, Andromacha: & Hecuba. prima namque tria .erba illi e Andromachar reliqua Hecuba ediὸit. Cum enim studiosus valde fuerit ei victu ei poetae. eam In primis fabulam Verisimile est virgilium accurate legisse, ut inde multi transferret in secundum suum Aeneidos, quo in libro idem paene argumentum persequitur vel potius multis signias perspicitur hoc ipsum sedulo secisse. vi autem hoc proprium eius at iumenti, ita illud alienum, ac nimis nisi istor 2 remotum. solemus autem, cum rem aliquam eribimus, quid aliis in eadem tractanda in mentem vcnerit, sedulo inues ligare, non ad tem, valde dissimilem, animum conuertere. cirremulae Euripio e marmu, a idem expΓcati .c CAP. II.
R nix Rost locum hune Eut pIdis e Troadibus mendosum esse, eurus tamen macula, siquIs acute videat, facile deleri postiir eum enim illie Hecuba ita loquatur, se purgans, quod uteretur simili eius rei, quam non omnino cognitam perceptamque habet et, id quod apparebat, nec quempiam fallere poterat
an ptima parte versus opinor vitium esse: suspicorque pro διδῶ- nulla littera Immutata, sed tantum prima a reliquis : consequentibusquς separata, quibus importune haeserat.1egi debere, ut sententia totius loci sit. Quod ita loquor de rebus nauticis, cum tamen maininumquam ingressia lim, fruor ea, quae vidi saepe in tabula aliqua picta &audiui a peritis e rum periculorum: ita enim non omnino rudis illorum malorum Hllum existimari. Pei spictis aut autem, sperni nullo modo posse hanc huius loci correctionem, collatione alterius huius eis iusdem poetae ex alia sabula: in Hippolyto enim inducitur optimus hic ipse adolescens, defendens se contra patris accusationem,qui in s mulabat illum eius culpae, a qua se longissime semis per afuisse unificat, eum esset & caiius S integer, nedum se tanto scelere contaminasset: tali tum en Im amrmat se rem eam oratione alicuius cognolle, dc pictam in tabula vidisse. verba i psius, quae laesunt ad stiperiorem locum confirmandum. sunt bare., - Ο κοιMπpsis via n, γλήν λἰγου - - ,
385쪽
. ntare exmplum apud Homeri rati se eius, qua νμι ea cae- .l Dr, in castigando metu Dorum militum .
si v τε C. Caesar, cum intelligeret metu perculsos esse suos milites, quia auar dierant ipsum exercitum ducere velle contra Germanos, quorum erat eo quo que tempore opinio magna sortitudinis pultare ipsos Aecit, ac voluntatem eorum ita commutauit: eodemque tempore conciliauit sibi magnopere partem il- 'larum copiarum, de cuius virtute constantiaque se nihil dubitare significauit. vi sta magni imperatoiis haec sunt. Qiiud si praeterea nemo sequatur, tamen se cum sola cle one iturum , de qua non dubitaret: tibique eam praetoriam cohortem suturam . Huius
quoque Ollidi conii iij exemplum est apud Homerum: vidit enim ille quoque, qui omnia diis vinitate sui ingenii perspexit, hoc tempore adhibitum, magnopere utile elle. fingit igitur Di medem insimulantem Agamemnonem: contraque ipsus sententiam libere loquentem, dicere. si ille ipse cum ii iis dii stetit ab ilio, reliquos Achivos mansuros esse usque adfinem eius belli: addiditque in quo tota res posita est siluetiam ipsi reuerti in patriam statuet ni, se Sthenelumque ei bello non defuturos, donec ilium expugnatum sit. mis igitur non videt ipsum hae orat one obligaile sibi in primis animum si heneli: secisseque magno consillo ne tu leviti quam periculum ullum recusaturus sit, sed etiam ardentiores alios reddidisse, se quotum perseuerantia in laboribus prius bene existimarat,quamuis non tam constanter de illis id astitis
mass t. Hanc autem vim ei te huius rationis, docet vetus declaratio in eum locum: ea enim breuiter, sed erudite tamen, mentem Poctae explanat. t. κι --οον Dabuti. idest mole oratorum, ante vium eius rei, obligauit sibi animum ipsorum .
uratio Abira de ho Homerio Odessea, quem clam exprimere voluit. C A P. IIII.
MCi et no In libello de senectute, disserens de voluptate, quae capitur ab ea aetata
, e rebus riasticis, miratur Hesiodum, qui curam illam susceperat: cultumque agri - tu miradebat, mentionem nullam facere stercorationis, cum Homerus. quem ille putauit multo antiquiorem, quam Hesiodum, illam etiam tetigerit: quare id negligentia commissum putat ab Hesiodo; ostendere vero volens stercorationem, rem valde accommodatam illi studio, Homero ignotam non sui illa, utitur hoc argumento, atque inquit. At Homerus Iadriem, leniem agrum & eum stercorantem facit. intelliit igitur hune locum eius poetis e postremo Odysseae libro .
Pa r. . Ita en in ille nune quitur apud eum poetam, eum tamen appareat Ciceronem alit et legisse, id est ut a me nunc scribetur . nisi omnino existim mus ipsum deceptum fuisse: perperamq; demum orationem illam distinxisse, quod nullo moa
i aptum esse e superiore sententiae valereque ainim ac respondere primo illi verbo ut sit de ipsum, ut nunc grammatici loquuntur, participium . quare reddidit stet in rantem. qui autem lectionem immutatunt, arbitrati sunt cum Insecore sententia id coniungi debere: elleque de ipsum ut teliqua duo, id est vestimenti. Quaestio sane haec obscura dissicilisque est, pro Cicerone facit sorma esus vocabuli,qiuae referre participium videtur, non simplex nomen: aduiuat receptam lectionem, quia si pro conivnimone δε ρο- noetur ri , quae sequitur sententia diissoluta esse, & carere copula videretur . Nec t men non reperiuntur apud hunc poetam plures loci, ῖn quibus itidem desiderari videtur eou iunctio. ut autem liberius loquar, quam adhuc seci de omni hac re, nomina ipsa, quibus appellam iit ea, de quibus est omnis controuersa, diligenter animaduersa, videntur ostendere nc nasi hoc loco apoEta de fimo, rationeque hac colendi stirpes, quaesiercore utitur, nam rare ad vestium maculas sordesque potius pertinet, quod testimo moesiam Aristophanis, ut ductoritates alias praeteream. confirmatur: cum enim hic comicus deum illum diuitiatum de scribet et in fabula ab Ipso vocata: situq; obsitum eum, ac uallidum esse lignificaret, inquit, naliis mulitis, ipsum D m esse, quod prorsus hoc valet. Praeterea fimus agrorum:&id quod facit laetas s egetes communi vocabulo omni stercori a Graecis vocaturi quare si rem hane significare voluisset, hoc nomine usus, ut opinor, fuisset. verum sane est, quod Ciceroina irat. Homero cognitam suille stercorationem . sed vereor ne hoe probarit testimonio
386쪽
parum apto ad rem demonstrandam. quod si ad alium locum se contulasset eiusdem operI1. facile id confirmare potiasseu ubi enim de cane Argo loquitur Homerias, quem teliquit domῖ. cum ad bellum Tio anum prosectus est, ut 3sses: eundemque postea ad suos reuertens, adhuc vivum inuenit, inquit iplum eo tempore tacuis te in multo stercore, quod ante fores villae, e stabulis mulorum boumque euectum .emisum erat, ut simuli postea Vlyssis ipsum inutiva comportatem, stercoratiui ipsum. Verba poetae haec sunt.
Vt igitur illud non satis certo rem constituere potest: εc sortasse nῖbil valet ad hoc explana dum, ita hoc firmum solidumque argumentum est. Sed non quaerit ut tam a me de veritatem.idest an stercoratio cognita fuerit Homero, quam intellexerit ne poeta ipsam illo loco, qui iudicat M. Cicero, quod sane ego non arbitror .
Quia verbis re n esse de honore deo , festoque dis, humilis persoria apudor Dum dixit, id re grauu vir coodivit P. Scipio. CAP. V. pvo Aetaiylum, in Agamemnone, praeco cum Clytemestra loquens, dixit,
non oportere festum diem: dicatum'; honori deorum verbis tristioribus: nui liisque grauioris maliconi minate, auirmans liberum: rei notumque elle dei,
te ab omni huius inodi re, quidquid ad deos colendos: honoreque iniciendos pertinet. verba grauissimi illius poetae sunt haec, od igitur ille verbis rectum esse, ac seruari debere a sirmauit, id P. ScipIo resactoque u tum esse declarauit, cum causam dicere noluit ea die, qua victoriam illam praeclaram eonsecu tus erati ae populum R. ingenti metu liberarat. Tota res accurate copioseque exponitur a Liuio libro xxxviii. Verba tamen scipi an is ipsius, quae tunc habuit a tribunos plebis, qui litesque, hie ponam, digna magnitudine animi ipsius: dc tot tantisque rebus pro impello p - phli R. N salute totius italiae gelis. Hoc inquii die tribuni plebis, vosque quirites, cum Anais ni bile de Carthaginiensibus signis collati tu Aphrica bene ac siliciter puenaui: itaque cum is hod e litibus & iuigiis superi deri aequum sit ego hinc extemplo in Capitolium ad Ioue optiis maα Iunonemquedc Mineruam ceterosque deos, qui Capitolio arcique praesident, saluta
is dos ibo: hisque gratias agam, quod mihi oc hoc ipso die & caepe alias egregie gerenta iripi
in blicae mentem, facultatemque dedeiunt: α quae sequuntur.
CAP. VI.π': V α νε mendum est in schollo quodam in Prometheum Aeschyli, quod si sua
stulero, spero me gratum studiosis facturum, cum animaduersio illa sit non m ut pondetis, ac vileat multum ad artem ipsam poetarum illustrandam .
loco igitur queritur vehementet Prometheus de iniuria, quam se accepi isse putabat a Ioue: dirigitqtie orationem suam ad elementa ipsa rerum, naturasque eas aeternas: initium autem illius lugubris cantus est. ει araui . leg tur hoc, scholion, corruptum in mea et i in editione. A m- ωλμαι πικα - , μυκώ, δ- Armini ἰηam. . quorum, prosccio extremorum verborum sententia leuis & insulia. est: legi vero debet, superiore sententia verbis, quae nunc relinquo, absoluta. μυωω δε, παν. et απο ν . valent autem irsa, Prometheum solum loqui. quia ceterae personae illius fabulae discesseram escaena: siauique ipse illic relictus erat. Non tam igitur c nisi fallor valet itali e cantum lugubrem, ut saepe, quam orationem alicuius, qui secum loquatur,ac. quae tempus illud fert, nullo audiente, pronuntiet. Quen admodum sane grammatici vel res capere quoque hoc verbum consumere. Vt Donatus cum Bacchis Terentiana inquit. , Quantam obtuli, aduentu meo, laetitiam,&quaesitatuuntur, usque ad exitum eius scaenae.
387쪽
A κ is tester, quod virgilius inquit ex periona Iuno ess, Aeneae insentier dioque vehementiore flagrantis in illum, manifesto significauit, vita de saetis . suis rumilli desicatota libidinoso homini similem Aeneam, ut ipsum ita exprimeret . ut non iacae ab illo distingui posset. Eodem pacto Andromacha apud Euripidem in fabula. cuius index est Troades, cum Hecuba loquens, ait, δcria coae, eum de ipsa idem Oilendere vestet, inuentum inquam esse, qui sceleratum illum hominem & impurum imitatus esset, c um inius improbissimum in altera ipsius filia reddita
Duxit igitur hoc quoque e Graeco sermone Latinus poetar m tificeque id ex pt ellit. neque tantum eo loco, verum etiam altero hoc ex eodem opere, cum scilicet cecinis, muris iterum i ni in ei hostis Nascentis Troiae: nec non exercitus alter. Sed etiam in pastorali carmine. Aia tererit tum Tiphys, &altera quae vehat Argo Delectin heroas. Sapsu , quod si sit Agamemnim de hosteram mortuo, cum se μοι νideatur, iustam catlsam ribere .
CAP. VIII. O xl x K v s secit Agamemnonem saeuum supplicium sumpsisse In proelio de taliis Antimachi Troiani, non quia odio proprio ipsorum aliquo illos prosequere. tur,sed quia iratus metito erat eorum Patri, qui muneribus acceptis a Paride, ea sim ipsus enixe defenderat, ac non reddi debete Helenam praeter ceteros mnes, & ipsos pecunia corruptos z gratiaque regii viij, semper censuerat . iliadem igῖtur poenis ves ludibriis potius, sicit ἰpsum usum in alterum illorum quibus M. Cierito nutat usum iuille impurum hominem Dola tam in C. Trebonium, quem Smyrnae instadiis Interfecit: verba Latini oratoris sunt. Post, ceruicibus fractis caput abs adit: idque fi xum gestari iussit in pilo. reliquum corpus tractum atque lacer tum, abiecit in mare. Graeci
Nisi quod igitur Hippolochi caput non gesta uirin pilo, reliquἰs partibus expleult odἰum suum in hoste Agamemnon, quibus usus est crudeli ilimus ciuis in aduersatio, sed tempus illud non
latebat, ut hoc etiam pacto rabies illa exerceretur: longeque alius usus erat tune pilorum ae lancearum .esvirgit vim vero moris huius, ut prisci, mentionem facere notum est: ita enim
Nili & Euriali capita a Latinis Pilata his verbis, tradit. Quin ipsa arrectis visu mirabile in hastis. Praefigunt capita. Q mlucr siro usurpatum ea μι- ρο- , Miti , ct quod re det , ι, tanderi. videari posse ortim ab Homm.C A P. IX. IIIPτη prorsus de leganter de ovibus&omni pecore, eum pascuntiar, a Lassius poetis dictum est tondere ipsas herbas de pratar nihilque magis simile afferti pi test ad demonstrandam naturam ei ius rei z rationemque pascendi, qua utuntur pecudes. nam dc paulatim progrediuntur: m:hilque intactum relinquunt, de summas tantum partes herbarum decerpunt .Fluxisse autem haec translatu, vἰdeti potest ex Homeri lilade: primumque illum, diuinum poetam, vidisse existimare non stulte licet similitudinem harum rerum, ideoque ab altera ad alteram ornandam: honestiusque exponendam. vocabulum uanstuli luc; ubi enim iacit Aiacem, pedetempiam discendentem .
388쪽
elio, in Impetum In se unu in omnium Troianoriam amplius sustinere non posset,si. milem asello, segetem depascenti: contemnentiq; puerorum verbera, inde ipsum depellere in nantium, in qu ude tarda illa belua, quae semel nacta erat iacultatem sedandis mem. .u, is iatrix Uu . . Li cretius postea cecinῖt, admirabili ingenio dc ipse praeditus, Nam sis is pe in colli tondentes gramina laeta Lanigerae raptam pecudes. Nec non Vi gilius, se ui illum, ut arbitror, idem pluribus locis inurpauit, ut cum in libro primo de re rustica inquit.
is Ter centum nivei tondent dumeta iuuenci . M. Cicero, cum exprimeret versum Graecum.
ore Epaminondae Thebani, lammi imp. prolatum, retinia Ili hanc translationem, quam inieis inuenit,ut a me olim declaratum est. Latinus igitur versus est: Consiliis nostris laus est alion is se Laconum. Idem veto verbum est in Graeco, quod in Homeri illo. fgnificare autem voluit au ripsius, prudentia clarissimi illius ducis sectum eisse ut gloria Lacedaemoniorum, in ipso in besto superatorum, magna ex yarte minueretur, & quati florem omnem amitteret. Vt autem auctor Graeci eius verius posuit pro conteri de extenuari, ita quoque Ho. inertis in Od1ssea. cum de fortunis vi sis loqueretur. quae a procis absum bantur, eodem pacto ipso non semes usus est. sed etiam Sophocles ad alia aliquando transtulit . ut in Alice, cum ipsum insanientem, impetum sectile in greges pecudum captarum significautumagnum ;numerum ipsarum gladio interfecisse: nec non in Trachiniis eodem vel Eoi vius est.
Dau fuisse sena irat ser. Galba in proelio Mutinensi, cum e medi Is aduersi.
ti s salutis abire niteretur, quod fecit Homericus Aiax, cum δc ipse cedet et Tisianis, nec impetum ipsorum ullo pacto amplius ferre pollet, ut enim tutus esse ii iaculis, quae sciebat in se, ter, dantem, latium iri a Troianis, reiecit scutum itaque ita partem illam corporis expositam hosti, eo periculo liberauit. verba hit: is Galbae sunt in epistola ad M. Ciceronem . interim video me esse inter AntonIanos: Ani, in mumque post me esse aliquanto. repente equum immisi ad eam legionem, quae veniebat et is stris, scuto reiecto. Antonianiani me insequi, nostri pila coniicere velle. An non tam iecithoe Galba, ut se a telis inimicorum tutum praestaret,quam ut amici speciem suis, ad quos e m. fugiebat. praeberet hoc enim ostendere videntur superiora extrema verba. . sed certe subitari illum in illium duobus modis eo tempore ipsi prodeste potuit. Homeri versus. quem s. is gnificaui, esti A m a r Aiax ipse hoe facta sine dubiti. tione, cum potius honeste cederet, 'uam effuse sugeret, posteriorem Par Iem corporis tegere voluit, nec aliquid mali a suis, cum au illis cognosceretur, metuebat. Declarantur, qui sint νιωνι Θιτμαι apud Armotelem; ostenriturque lu- iam non balere, quem tamen quidam νι mendosum culparuus.
RisTOTELE s commemorat in extremo ij. libro πο ιτιν - leges quasdam,
quas Thebanis Philolaus Corinthius scripierat de liberis adoptandis: id enim
valere illie arbitror , vocatas ab illis esse ναυαι Κτι. Q, de euius posterior s nominis ratione quid sentiam, non sine causa declarabo. video enim verbum illud negotium exhibuisse non paucis, qui libros eos accurate legerunt. cum etiam extiterint, qui ipsum mendosum putarint, ac pro Θιτι aia legi debere existimarint. ij autem, ut apparet, lapsi sunt etiam in eo, quod superius illud sit, iue de proereatione liberorum valere crediderunt. alij, qui verbum illud ipsum suo loco reliquorunt in notione eiusdem: rationeque reddenda ipsus nominis aberrarunt. Ipse imitur puto lectionem integram, ac veram ester a. τι κα. tque νό σε illos appellatos, quia vim suetudo erat dicere,cum asciscere sibi alienum filium,& in familiam tuam adoptare, signiscare volebant. quod etiam iis verbis, ut satis notum est, ostendebant . unde
sit spicor ab Aristotele supra leges eas ηιυδαπο- dictas. Qui totam rem consuumque Philolai apud hunc, summum scriptorem, perspexerit inis Lllor) ita existimabit. Excogita. rat enim hoe illa, vi numerus familiatum Guaretur, qui manifesto minuebatur, si aliquis liboros non suscepisset. Hoc igitur remedium ille huic malo adhibuerat, ut qui procreate lib. Ios uxore non potuisset, alienos sibi adoptaret. Deleta
389쪽
, CAP. XII. o ev M ut opinor γ apud M. Ciceronem mendosum, libet emendarer macula que e putatuo illustrique loco delere, qui tamen nune tali tontaminatus, mini me videri potest: multumque iplendoris ac gratiae suae amittit .LIta igitur in inrauuncula pro Deiotaro verba haec vulgo imuntur. Praesertim cum is unusese iset, qui pollet de absente se vindicare. Loquitur de Phidippo medico,sermo legio. quem Deῖotarus eum legatu suis ad C. Caesarem Romam miserat: docetque sapientissimuni illum regem stulte factutum ibide, ii illum, quem conscium tanti sui maleiicij sciret esse, R illam proficisci pallus esset. Arbitror igitur in extremo eorum verborum vitium elle, ae provindicare, non magna mutatione litterarum facta, ita licaret si debere: supra enim quoque de illo, ut indice, locutus est: inquit enim, Medicum indicem iubornauit . ille enim, si verum minet. quod accusator aiebat. visus potera consilium Desolati aperire, eum fratres ipsius, qvi erant conscii, in vincula a Deiotaro coniecti serent. quod autem valet una cum aliis algamentis multis, ad opinionem meam consseuendam. mos Ciceronis est, non tantum dicere indica aliquem, cum ostendere vult ει -- α improbum factum ipsius patetaere. verum et Iam, de aliquo, ut cum pro ta Hacco inquit, sed tamen quis tusi Laeti de epistolis sindicauit Animaduerti etiam, quod proferre olde utile esse arbitror ad hunc optimum auctorem pui gandum, multis locis apud eum perperam pro indices legi inexcusas tibiis iudides, qui erme natus est ex situlitudine unius litterae, sed ut ad Propositum redeam, quomodo potuit sese sus ille de infiinus homode Desolato rege vindieare, aut quomodo sumo hie Enans latis
RAMMAxi et illi veteres, undique poetam ornandi studiosi, inrmabant i gem eam seueram, qua vetabatur, proditorum corpora sepelire, ortum habuissexb Homeroi ille namque fecit Hectorem in suis valde secundis rebus, eum spe latet te castris hostium potiturum, si Troiani milites ossicio functi essent, sibique a spoliandis corporibus hostium eo tempore temperassent, ut metu omnium talentium suppliciorum inde eos absterieret, in alii grauibus poenis hanc etiam minatum esse ik,isIeque quem nque nactus fuerit illorum, rem tum a loco, in quo acriter pro inabatur, seipsum obtruncaturum, nec passurum etiam ut stata imoresque ipsius inor tuum eum con
Scholion veto hoc vetus Ilite vetustissimus liber habet eoo , κ, m. πω με- si . Notum autem est hoc etiam M. Antonium Ciceroni, ut alia non nulla, Inique obiecisse, quod corpus P. Lentuli ad sepulturam Iuliae uxori ipsus: mati que tuae, non dedissset, quod non tan um ipse lepurgat, sed etiam Plutarchus in Amon is in vita salsum es Ietellitur,dc si vere id eo erat, ut rei' hostis, si legem eam sequi voluis leti quemadmodum etiam, qui et tempori dei uidet, ut inimicum comminis salutis, puniri posse
Juod vere Plinias iuris de tempore voto , ac plearus etiam a Graeco striptoreia .
V o o Plinius dixit, cum de Helpidis Samis periculo vitae magno loqueretur, qui non sne eaus, sollicitus de sua salute, inuocauit liberum patron, ut sibi prassidio esto. moniam tum votorum locus est, cum spei nullus est: quod ipsius dictum vim habet inueni animduellum olim Hide, di litteris etiam moditum, a Graeco, emito viro, eum accurate legeret Homerum, de studio G Iam suo Ipsum illii straret . ubi enim Ttinanos, Hectore duce, qui tamen ante se
390쪽
habebat Apollinem. I tu ipsi munIentem, atque aggerem lassae exaequa est , in castra Gr Hacorum imipisse, narrat ipsos desperatos paene de sua salute, ad preces deorum confugisse. ataque ipsis supplices manus tetendisse, quo munere in primis eo tempore egregie stinctiis fu tit, maxἰme pius homo, Nestor: illic igitur in antiquo libro vetus hoc scholion legitur . c. , ταιο ἐπ- , κα πων iis otiis, rae, λα. . Quae verba manifesto silem valent. quod Pliniana illa, ves potius posterior pars tribrum: nam Graecus isse, quicumque fui siexi, stimauit duplieem quasi orium esse vorurum . eum scilicet res adistriae sine modo cresciitit, Meum, qui illis premuntur, nullai spiciunt viam saluus .
. V o n Sallustius honeste praedirat de veteribus illis RomanIs hominibus a Thucydide primum tributum haerat Atheniensibus, qui ipsius aetate vivetent. Nonii neexusa igitur putaret aliquis Larimam scriptorem, accuratum hominem & er diuum, id sumpsisse a Grae . qui magna cum laude ,de singulati e mose pri deni me in eodem studio versatus saerat. Intello autem eum inquit. 1 Posti ubi pericula virilite propulerant, sociis atque amicis auxilia portabant:bmisisque dandis, qu maeeipiendis beneficiis amitati as parabanti verba autem Per xlis sinat apud Graecum auctorem Mee. '--nt c, αμα-w- θα ηλ M. ta tamen id, quamvis in melium antea venem Thucydidi, qui fecit ipsum dictum a Pericle, non minus ereputopton Lua suisse de Romanis vitis: optimaeque ipsorum, ac sanctissimae disciplinae conuenire. . ,
C P. xv. Li O M ille de quae ἰ posset, an Asias, Troianus homo, quem Homeriis Hyrtaciadem i, Nisi fuerit stater, illius valde celebratia virgilio,&vis bilissimi mi litis, Ita etiam fidissimi amatoris. nam ipse quoque Hyrtaci filius suisse dicit ut a
Latino poeta. Nisiis erat portae castos, acerrimus armis Hyttacides. Hon erietem de suo illo v balunt. Acme Aoire, ομαμ ηού ., A Mi paucis ita atri, B eseam, . Possunt etiam non sine causa existimari uatres luistς, quo mi ingenium apimusque in illis erat riambo enim aggressi sunt rem periculi plenim: & in uaeuntur ab his maximis poetis In primis audaces, quamuis istrasse vetipii culpae assinis sueris Asius, qui contempsi optimum consilium Polydamantis, sapienti ilinii vim di cui ceteri omnes paruerunt. nee tam Iuliam causam, quam Nisus habuerit, ut vitam salutemque tuam tanto perieulo obiiceret. Huiuscemodi autem quaestiones non ineptae putabantur olim θ ing niosis & disertis viris in eo poeta natae, quem sempet in manibus habebam, d cuius singulas vores 'κ sentemias diligenter ponderabant. Nam, cum Alcmaeonem, quem grauiter peis milit la pugna, eommi ita ad munitiones Graecorum. Sarpedon, Thestoridem vocet, quaesitum est etam pacto an ille Chalcantis auguris suetit frater, quem etiam idem, pi inceps malum poetarum e Thestore quodam natum sicit. Nec tamen me fallit repertos aliquando siquos, qui grammaticos hoc nomine insimularent, ut qui ingenium conteretent in ieitui uat ut i ix vi denullus magnus fiuctus caperetur.
Di lutuis de laco Lucretiano, qui videtur pae aginis.
ERROR magnopere, ne aliqua consuetudo Atticorum, qui aliter eapiebanti hoe voeabulum quam inferioris aetatis Graeci secerint. non percepta 'M: Diu io, eausa ipsi fiterit magni errotis rubi enim ille describit atrocem inani pessilentiam, quae inuasit Athenas, expressam magna ςx parte e Tlii dide, i
quoi de initio eius morbid quas corporis partes, ordine quodami ei uato, o
cuparet, tradit ipsum postquam in pectara deseenderat. nam a summo capite ordiebatur neot nauere solitum, quod cum fiebat illo aegrotiis moriebatur, eum tamen Graecus ille, grauis