Io. Antonij Magini Patauini ... Confutatio diatribae Ios. Scaligeri De aequinoctiorum praecessione. In qua noua quaedam dogmata Scaligeri de stella polari, & mutatione aequinoctiorum, & stellarum fixarum immobilitate, ac varijs alijs rebus astronomic

11쪽

suo annuoia ipsis stellis animaduertere potuerunt, simi postea ab artificibus qui logo temporis tractu successerunt obseruatuni fuit ideirco designationem circulorum in ipso octavo. orbe conceperunt , quorum cognitio necessaria erat tum ad pe cipiendum Primum motum, tum etiam ut conduceret ad motus quoque singulorum Planetarum intelligendos . Hi autem circuli sunt praecipuε AEquinoctialis, qui medium tenens locum inter mundi Polos tum ipsum diurnum adaequat, ac regulat, & Ecliptio,quam ad ipsum AEquinoctialem obliquatam perpetuo percurrit Sol motu suo peculiari, ac proprio,ne tantillum quidem ab ea discedens; sed reliqui Planetae circa illam perpetuo euagantur, ad determinatum tamen interuallum Quamobrem ut comprehendi posset motus pro prius omnium Planetarum,necesse fuit assignari spatia hinc inde ab Ecliptica ad sex ve quibusdam placuit gradus, sed rectius ad octo ut fieret Tona quaedam duodecim, vel sexdecim gradum in latitudinem expansa aequaliter a linea Ecliptica diuisa, & motibus singulo- .rum Planetarum numerandis apta, quippe qui sub ea perpetuo reuolutiones Das conficere intelliguntur . In hac eadem. Tona stellae

rixae insidenti s distributae fuerunt olim ab artificibus in duodecim Imagines Cςlestes, quae dicuntur Zoataei sisna,respectu quorumsilla Zona voratur, euius quidem numera duodenarii necessitarc

collegerunt ex motu ipsius Solis. Nam cum is feratur continuo sub qcirent' Ecliptico intersecante AEquatorem in duobus plinctis,quae . dicta ruere puncta AEquinoctia, di recedente ab eodem in duobus

alijs punctis,quae vocata suerunt Solstiti Musiseu Tropica,ob id ena 'ta ruit Eclipticae partitio, in quatuor quadrantes,qui destin ti fuerunt quatuor anni temporibus a Sole effectis,& proinde prisci Mitrisces intellexerunt a punctis Ecliptics,quos necessario oportet i Mtumdem a Polis mundi recedere suantum Ecliptica ab AEquin dicti ii distat,deriuari duos magnos in Sphaera ipse circulos, qui transeuntes per iam dicta AEquinoctialia & Solstitialia puncta totum dirimant egium in quatuor aequas partes. Horum unus dicitur so lurus AEquinoctiorum qui per punta AEquinoctialra, .& mundilos incedit: alter dieitur columis Solstitiorum,qui per pu a ες; micae maximE ab AEquinoctiali recedentia, de permundi .acpticae Polos in die, & a binis hisce coluris steatura qua AEquinoctialis circulus in quatuor quadrantes,qurco'termin te sunt, ae correspondentes quatuor,Eclipticae quadrantibus. Dei cςps Vnumquemq; Eclipticae quadrantem in tres squas partes primsti illi artifices distribuerunt, sisque duodecim aequae totius Ecli Pticae portiones ortae sunt,imoetotius Zodiaci,quas vocaverunt si-

12쪽

IV. Scaligeri dea inlisipatione 3 l,

gna, sua susci eientia nomina ab illis duodecim animalibus,quae pri sci Astronomi elegerunt, ut comprehenderent omnes stellas Fixas in illo spatio,seu Tona contentas. Quinimo & reliquas 36. Imagianes ad illamet duodecim signa facilitatis gratia referre voluerunt, dum intellexerunt ab ijsdemmet Eclipticae Polis esse ductos majgnos in sphaera circulos per initia singulorum Zodiaci signorum

transeuntes, ut ex elementis sphaericis clarum est. Hoc enim modo unamquamque stellam ad aliquod Zodiaci signum secundum dimensionem longitudinis reduxerunt, ut tanta dicatur eius longitudo,quantus est arcus Eclipticae interiectus inter duos magnos circulos per Eclipticae polos ductos, quorum unus sit colurus AEquinoctii verni, & alter transeat per dictam stellam,& hic quoque determinat stellae latitudinem, idest distantiam eius ab Ecliptica,quae tanta est,quantum est arcus eiusdem circuli interceptus intex Eesia plicam & stellam. Eaedem stellae Firmamenti considerantur L res runtur ad AEquinoctialem quoque circulum, mediantibus magnis eirculis per mundi Polos, & stellas incedentibus,& per hos determinatur distantia stellae a colum AEquinoctii verni, unde sumitur initium longitudinis , vae distantia solet propriὰ ab Astronomis vocari recta ascensio, seu distantia AEquatoria stellae,quae tanta intelligitur esse, quantus est arcus AEquatoris cadens inter dictum, colurum AEquinoctii verni, circulum magnum ductum permum di Polum, & stellam, qui proprie circulus declinationis vocatur, quoniam eius portio,quae inter stellam & AEquatorem cadit,dete minat illius distatiam ab ipso AEquatore,qua peculiariter Astron mi. Declinationem appellant,ut eam a distantia Planetq ab Eclipti- ea disti:nguant , quae proprie latitudo stellae solet vocari. Docti mus vix Iosephus Scaliger qui una ct in Hipparcho , di Ptolemaeo Astronomiae heroibus caeteros quoscumque huius facultatis curutores, quamuis de ipsa benemeritos ae eximiae eruditionis omnino negligit, non dignatur hanc circulorum distinctionem recipere in illo suo libello licet posthumo, Parisijs anno I 6I3. edito, cuius titulus est De AEquinoctiorum anticipatione Diatriba,in cuius quidem

libelli principio statim ab ipso limine pro primo fundamento suae

opinionis hoc stabilire conatur, ut veteres omnes primi Astron miae parentes usq; ad Ptolemaeum sumpserint longitudinem stest rum, nec non latitudinem earundem respectu solius circuli AEquinoctialis. Vnde,quam nos communiter ascensionem remm stellae appellamus, hoc est longitudinem stellae respectu circuli Aequin citatis, aut alicuius circuli paralleli, illam contendit appellandam isse longitudinem priorem, seu longitudinc in secundum priores de-Α a finitioncs

13쪽

sinitiones priscisseulL Similiter eam,quam nos appellamus Deelia nationem stellae , hoe est distantiam stellae ab Aequinoctiali circulo

acceptam in circulo magito per Polos mundi transeunte,ille vocat latitudinem stellae priorem, seu latitudinem secundum definitiones primorum Astronomorum. Sed longitudines,&latitudines stellarum,quae respectu Eclipticae accipiuntur, vult esse excogitatas, de introductas primum ab ipso Ptolemaeo, quem postea succes res reliqui Astronomiae cultores usque ad nosua bula seeuti fuerunt . Primi illi Astronomiae inuetores ruditer , ae imperfectE nimis arte ipsam tractarunt, ac veluti adumbrarunt,ut accidit plerumq; omnibus humanarum facultatum primis inuentoribus,atque censendi fuerunt rudi minerua primordia ipsius stabilire , non curantes, vel potius non valentes ad perfectam, exquisitamq; illam motuum de

locorum stellarum cognitionem peruenire,quoniam tunc patefacta omnino non erat methodus ae via explorandi caelestes motus aevhaenomena, neq; utebantur exactis instruinentis ad suas obseruationes absoluenia; Quin etiam sola simplex epi inspectio quandoque eis sufficiebat , ut lato modo cognitionem motuum obtineri

Possunt, quantum scilicet sufficere potest simpliei Philosepho, aut

Historico, aut Poetae. mobrem diuisione eplestium circul rum in sexaginta tantum partes contenti fuerunt,quarum unaquPεQue valet hiate sexgradus, cum intelligamus quemcunque cilenem circulum in 36o.partes distribui,&hi prisci Astronomi eire Ium Arcticum ad distantiam partium sex a Polo mundi describebant, quae faciunt hodie 36.gradus,atq; alium itidem eirculum describebant ad interuallum partium undecim apolo, quae suntli die gradus 66. hicq, ab illis vocabatur Tropicus Cancri. Aequin ctialis autem intelligebatur distare undique ab ipso Polo partibus ruindecim,quae hodie sunt gradus sto. Quocirca obliquitatem Eo- iaci intellexerunt esse partium quatuor, quae faciunt modo fra'

dus et . ut videre est apud Hyginum in suo Astronomico poetico . Praeterea etiam alios conlinitIes circulos in parte Australi ad eu dem modum designarunt, hoc est Tropicum Capricorni, & cire Ium Antarctieum. Sed cum nulla certa ratione indicare,ae pates cere possent Polum mundi Arcticum supra terram extantem, super quem mundus ipse circumuoluitur, recurrerunt ad Cynosurae, seu minoris Ursae imaginem ex septem tillis constantem, quam eirca-- Polum mundi rotare iudicio sensus oculorum ceu viciniorem ea

teris deprehenderunt, quam cum vidissent quatuor stellas in modum quadrilateri dispoiuas habere, ac insuper alias tres ab illis mu dum caudae recedontes, idcirco nonnulli ex illis crediderunt v

timam

14쪽

Io caueri de anticipatione Aequinocti πιι π.

imam ex dictis stellis in cauda existentibus vesuti immobilem esse,

eamque vocavere Polum,audaci potius licentia quam ex veritate 'sa. Ait enim Eudoxus , qui floruit Olympiade io3. referente I sepho Soligero, hoe est annis r98o.proximEelapsis. Est quaedam stella quae semper eodem inanetlaco, stella est Polus mundi. Putat autem Scaliger hane ipsam voluisse Eudoxum intelligere, quae est in extrema caudae cynosurae, quae hoc etiam tempore stella po- Iaris vulgo vocatur,prisertim testimonio Eratomeni qui post Emdoxum floruit ΜΟ.annis, quem citat Hyginus ubi de Cynosura loquitur, his verbis, ut refert Maliger. Sed in prioribus caudae stellis na est intima,qus Polus appellatur, ut Eratosthenes Git,per quem docum apse mundus existimatur otiari . Pristis illis Astronomiae primu adumbratoribus, Eudoxo praesertim tu esierunt alii erudiatiores forsan, & longE accuratiores,qui simplici egii insipectiones, ιο iussi clo sensus oculorum non contenti, egium ipsum diligen-' studio obseruarunt,& neglecta rudi ae inepta circulorum celestia

an pay eas p tes .diuisione, nempe 6o. quemlibet circulum in 36 ita Vnamquamque partem in εο.minuista, &-in secunda deinceps, tertia, & quarta scrupula subdiutidendo. Praeterea circa e*um ipsum ac eius phaenomena obseruanda diligentissimis orsanis ac instrumentis usi fuerunt,quostellarum FN carum aittantia, in ter sese, habitudines circi torrum Sphaereine alia

huiusmodi cereius scire possent. Hi autem fuere Timochares, ovisoruit annis circiter 3oo. ante Christum, & post illum Hippare Rhodius seu Bithynius annis iso hoc est circa Mna i io te Christum,qui ex obseruationibus sitis didicit, sellas Fixas non retinere illa loea reth Gu punctorum Zodiaci cardinalium, quae ante occu-Dyeran Post Hipparcim subsecutus est Ptolemaeus annis r mPost Clitiuum, qui collatis suis obseruationibus circii stellas rixas cum illis Hippa , α Tymocharis concludit confidentius radii. α 3.septimi Iibri Hagnae constructionis, Fixarum sphaeram propria habere motum ad contrarias partes primi motus - est secundum

sicce nem signoriam Zodiaci perinde ac septem Planetae, Ii et summum , & yon nisi longo temporis tractu perceptibilem, eo quianens im Fixae compertet sumine distantiam a punctisAequinoctialibus, & Tropaeis eoinmina magis in dies, nec non etiari ne nationem ab Aequatore mutasse, retenta eadem semper ab liptica latitudine. Qirare necesse lateipsis Hipparcho, & Ptole- o aliam superiorem Sphaeram pro primo mobili supponere,quae Fixarum Sphaeram intus comprehendens eum reliquis Pi actis motu diiu circumduceret. Qui post Ptolemaeum

15쪽

Astrononii subsequuti fuere hanc quoq;da thesim motus

rum Fixarum confidenter retinuerunt, licet in quantitate illius motus nonnihil discreparent, quorum nonnulli, v aere Alphonsus Rex S alii, eum credidissent nunc motum esse anomalum,ac inaequalem,coacti fuerunt pro illius inaequalitate tuenda ad multiplicationem Sphaerarum conis re addendo decimam Sphaeram, quia busGnos etiam tandem undecuriam adiecimus, praesertim quod &OHmaZodiaei obliquitas a Ptolemaei leporibus sit euariata satis notabiliter deerescenam , nimirum duabus circiter quini s unius gradus , ut videre licet in nostris Planetarum Theoricis. Sed inter xecentiores artifices mus Nicolaus Copemicus eximiς eruditionis vir, ae incomparabilis melioris ut multitudinem S aerarum ρομ. tnaei, diuersum a reliquis mundi Systema excogitauit, seu potiu Aristarchi opinionem aliorum quorundam antiquorum renoua uit,dum Solem in mundi centro quiescentem statuit, ae simul Fumamentum ipsum: qui praeterea reliquas stellas errantes hoc est quinque Planetas circa Solem mobiles esse non inlum statuit, veruetiam terrae globo in orbe quodam magno una cum Lunari corpo . re ingeniose collocato triplicem assigilat motum pro 'ccusando diurno motu,atq; Solis annuo per Zodiacum, nec non etiam ad ex cusandam in qualitatem motus stillarum Fixarum,& mutatione' obliquitatis Zodiaci, ut videre est apud ipsum, cuius opinio hodie

adeo inualuit, ut multi ex recentioribus eam tanquam plausibilio . rem comprobare non sint veriti, non animaduertentes absurdat

hanc de terrae motu opinionem ab ipso Copernico ingenii sui ostentandi causa fuisse potius stibilitam quam quod eam re verae5pri haret. Ex huius viri sentetia mutatio stellarum Fixam respectu A quinoctialium punctorusalaatur,intelligendo 'b motum terrae Etacta Aequinoctialia ipsa retrocedere, & anteuertere stello saxas . Quare opinio haec videtur esse ptolemaime hypothes Onimno oritposita, licet ex utraque eglestes apparentiae saluentur, ac praedici possint. Caeterum proxime elapsis annis prodidit nouam Oct uae Sphaerae Theotiam praestantissimus vir, ac nostri s uli decus I sephus Scaliger Magni illius Caesaris Filius, invaria lin mirum eo gnatione,& antiquorum auctoriam lectionς adeoversatus, vi vix parem illi inuenias. Qui sane eruditissimus vix licer aequinoctiorum non comprobet anticipationem secundum Coper ei placita in illo libello,cui titulum feeit, Diatriba de Aequinoctiorum anticipatione, nihilominus quandam suam de huiusmodi anticipatione opinionem proferens audacter nimis contra Hipparchum,Ptolemqum ac reliquos omnes,qui motum stellarum Fixarum in consequentia

16쪽

I subperissi anticipatione Aequinoctiorum.

comprobarunt,inuehitur,sed infelici Unatu, ςuiri nulla demonstratione,nec validis arguimentis, sed leuisibius xfriuolis coniecturis, silendo tamen verborum & eloquentiae vi admodum exornatis, i suam opinio'em confirmare nititur . Quocum .nos proposuissemus pro nostra improbare, studuimus non Qtum hoe ςincere validis fundamentis, ac demonstrationibus inuictis: verum etiam ex ipsiusmet Scaligeri verbis ac consessione. Non haec tamen studiosς agimus, ut Scaliseri viri alioquin varia doctrina eminentissimi existimationem oppugnemus; sed ne imprudens ac incautus Lector auctoritatem illius temere Duutus in re ardua, maximim nomenti laberetur. apropter reli4o examine grimi capitis Di tribae ipsius Scaligeri scipiemus secun in caput, ubi habetur ex

Examen , ct eonfutati eundi divitis Diatribae Iosepbi Maligeri

per Io. Antonium Massinum .

N hoς smundo Capite fatetur primo Soliger, stellas Eixas semper seruare ea m latitudinem tab Ecliptica, siue ipse recedant ab aequinoctiis in . eonsequentia lue Aequinossia1ipsae praecedanti Secundo concedit pariter, ipsas stellas variare declisenationem ab Aequinoctiali Quod in primo carpse te aperte verum essς sessus fuit .dum recensuit animia un obseritationes a se comprobatas.Ut autem Scaliger m V ium ψαauae Spli prae iis euosequentia motum E medio tolleret, ae proinde concludere posset , Aequinocti; retrocedere, ita contra , Ptolemaeum asserentem illum motum argumentatur, reprehendens tamen prinim loco um quod prius ille non confutauerit, punctae , quinoctialia,& 1ropica non reςessi se in praecedentia ex quo si lini sequeretur, Milas in consequentia moueri ab illis punctis. Me enim Soligeri iis i. Nunc vero cum pro concesta sumat motuincia consequentia si ,, ii,yidenduirum hoc ei concedendum lic Π: i.

- Cym Hipparchus, & post ilium Pt gemaeus ex obseruationibus sui, cognouident, variari distantias sellarum a punctis Aequino'

ctialibus,rectE eo luserunt, octauum orbem non esse Primum m bile,quod reliquas inseriores Sphari as quotidie rapit, sed aliam se, periorem Sphaeram dari oportere, quae octauam Sphaeram ambiat, vi suum comamnicet motum. In qua quide tabiliendi sunt Aequoi noctialis,

17쪽

noctiastis, reliptiea , ae reliqui eirculi inamobrem vald ἱ rationi

consentaneum ipsis visum fuit, quod quemadmodum septem Pl netae habent. suos peculiares motus in consequeritiam signorunia, zodiaci, ita etiam octaua Sphaera suum quoque pamcularem in tum similiter in signorum consequentiam habeati, licet tardiorem. longe quam .septem planetae. Non opus igitur sitit praestantibus illis viris confutare retrocessionem punctorum Aequinoctiali morespectu stellarum Fixarum, quia illa hypothesis videbatur ni abiurda, cum intelligi nequeat, qua ratione id fieri possit, nisi de mus, 'ci variabilitatem circuit Aequinoctialis eum suis Polis ab Ecliptica.& eius Polis: vel E conuerso. Et si iddieri fortasse possit, quεrendum deinceps erit,quallis nam erit hie motus,& cuius Spha rae adminiculo fiat. Quod erit valdedimile sinuere ut in seque tibus videbimus .

,, Cardo huius hypotheseos est, octauam sphaeram in conseque ,, tia moueri,adeo ut stellae seruata semper eadem latitudine ab Eclia , , plica reeedant ab Epoeliis Aequinoctiorum,dc Solstitiorum, qua:

vocatur .

Maginus. Hoc verissimum est ex obseruationibus, ae t ni consentanesi, ut superius diximus, quia ita & reliqua mobilia intrii inaran

sphaeram contenta inouentiir,licet disparinimia.

is si igitur stellae mutant sedes, igitur quae proprius Polum mundi

,, erant,eae tandem a Polo recedunt.&concia,quae Polo mundi remo ,, tiores erant, propriores nunc Pol6mundi sunt,quam olim Maginus. l

QEod stellae mutent suas i es respectu planctorum Aequin

Gallum,&Tropicoruna, i respectu talutariam Aequinoctialium, & Solstitialium, re Mo ab eis in dies magis ac magis nest a lius ambigendum, eum constet, ac quotime gomproli turex oblemavonibus .mnium artiseum, de Astronomorum qui sest Ptolomaeum continuo astra obstrumant, ae nune etiam hi e tatalis obseruant, quod nec etiam' Sealiger negare audet, licet asii mei,hoc euehire ex retroeessionepunctorum iam dictorum . Qil re necessaria est illatio, qu etiam Litie circumpolares eamdem . sibeant varietatem; aliter perturbaretur habitu illa,& ordo, quem seruarunt perpetuo inter se stellae fixae Enimuero si Cornis recessit a colum Aequinoctiorum a saeculo Hipparchi ad nostra l. Wmpsera partibus am& plus, manente eiusdem stellae invariata la- ritudine,

18쪽

IV Scaligeri de anticipatione Atqui morum. M t

titudine, ex quo mutata fuit eius ab Aequatore declinatio, mi norfacta : ita etiam censendum est de stella Polari. quae totidem gradibus in consequentia signorum a colum recessit, mutando ex consequenti Declinationem ab Aequatore,quae aucta continuo fuit ac proinde vicinior polo facta. Nam tempore Hipparchi cu esset stellae Polaris longitudo gr. 28. eu dimidio ου,declinationem habebat ab Aequatore gr. 77. min. cuius complementum ad Quadrantem indicabat disintiam a polot a.m. et . ut ipse Hipparchus testatur. At hodie cum habeat eadem stella longitudinem gr. a 3. m. a. ad annum Domini I 6oo. secudum Tychonis Brata obseruationes, obtinet maiorem declinati nem ab Aequatore , nimirum gr. 87. m. s. see. 3o.ut ille testatur in Progymnasmatis, pag.a76. sicque vicinior Polo facta est gradibus s. m. 3 . quam fuerit steulo Hipparchi, a quo tantum abest nunc gr. a. m.s o. s. 3o. Pariter quoque caput Cynosurae, quae est superior duarum praecedentium in quadrilatero ipsius, longitudinem habuit . tempore Hipparchi gr. ra. m. Q. , & latitudinem ab Ecliptica igr. a. m. I .Borealem secundum Tychonicum ealculum , unde per doctrinam Triangulorum collegimus, eius declinationem tuc fuisse gr. 8 i. m. Mare distantia a Polo fuit M.8. m. a. Hodie vero eum habeat longitudinem gr.7.m. I manente eadem latitudi- ne,colligitur eiusdem declinatio gr.73. m.s 3. Quae cum decreuisset

a temporibus Hipparchi, remotior profecto reddita est a Polo, a quo abest gr. 16. m. p. nimirum gradibus . m. 3 .plus quam fuerit , Hipparchissculo.

Alioqui si semper in eadem distantia a Peso mundi sunt,eae pro

At dico ego, cum compertum sit numquam stellas circumpola- res obtinuin eandem distantiam a Polo mundi, ergo proculdubio eae mouentur in consequentia; sed videamus nunc quomodo Se teliser conetur contrarium perstradere dum est. et Malleris' Sumatur igitur stella quaedam ex Boreis Polo quem proxima ivt facilius quantum a Polo recesserit, aut contra quanto proprius Polum accesserit,perjiciamus. Si ea nunquam loco mota est,fal- .ium est,stellas in consequentia moueri; & proinde si probari potest nunquam loco motam fuisse,actu est de illo motu in consequentia .. .

optima est haec rati inatio. Sed cum de obseruationibus agas-

19쪽

mus, opus est, distinctionem congruam seruare inter Astronomos, ut scilicet maiorem fidem praestemus artificibus illis, qui ex profess circa eslestes obseruationes ingenue, ac fideliter inuigilarui, di parui faciamus illorum Astronomorum auctoritatem, qui sua dogmata temere protulerunt,nullis adhibitis obseruationibus, aenimis ruditer Astronomiam ipsam tractarunt,de quorum numero eonflat suisse priscos illos a nobis paulo supra memoratos , Erat senem dico, Eudoxum,Higidium,Aratum, ac alios huius generis, qui ante Tymocharem ,& Hipparchum vixerunt. Certe quid deis his Astronomis priscis senserit Scaliger ipse, deque eorum Astronomia non est obscurum colligere passim ex hocmet libello. Nam in primo quidem capite pagina 36. scribit in hune modum... Quum igitur haec incrementa caepisset Astrologia, multa tamen

,, incerta in ea relicta erant,quia methodo carebat . Quum enim quo praecisor, & subtilior sectio circuli, eo certior,exploratior,acis tutior sitomnis in eo obseruatio,hoe certe promittere nondum po- ,, terat Astrologia illis eculis, eum circulus adhuc maximus in is Sphaera nondum in 36 o. partes,partes autem in sexagena prima , , , secunda, tertia scrupula sectae erant. Quo fiebat, ut omnis obserua- ,, tionum incerta esset ratio. Adhuc enim maximus circulus in ,, tantum partes sectus erat, imo si Platoni credimus in sex tantum .is Nam in Timaeo Zodiacum, quem interiorem circulum Vocat,sex-

,, fariam sectum proponit. Quod certe verum est a Ea enim fuit pris

Et subiungit ScaIiger. Verum prodier commodiorem usum , , , Eudoxi tempore, in 6 o. partes diuisus fuit. Sed haecis sectio nihil certi promittebat. Hinc fictat e tempora signorun ascensionalia minivi explorata haberent. Per stadia enim, & h ras,stadiorumq; & horarum aliqnotas partes ascesiones signorum D metiebantur,ut perspicue in Manilianis exposuimusSi paulo post

,, iubest. Qui igitur,circulum in εα tar tuna partes diuiderent,non ,, potuerunt Eclipsium non dicam momenta horaria, sed ne horam is quidem ipsam praedicere . Itaque diem noviluniorum, non horarir, M tantum praedicere potuerunt. Idem Maliger pag.33.admonet Eum,, taxum nimis late diuisonem signorum accepisse dum ait. Et ,, minerimus eius quod alibi monuimus, Eudoxum non gradus di ,, xisse: nulli enim tunc erant gradus in usu,sed prima,media xtremari signorum dicebantur,aut triens,quadrans signorum. Sed ridicula ,, sent multa in prisca Astrologia Eudoxi & reliquorum Graecorum, ,, qui ante Callippum floruerunt, ut in Phaenomenis,&c.

Idem Maliger in M, Manilio ita scribit: Deinde qui nostras cam

20쪽

Io Scali rideanticipat line e uiasinorum. Ir.

gationes, & poema ipsius Manili; legerit,an eum mathematicu vocare debeat, merito dubitare possit. Nam eum illa, quae ignor bat,striesisse,sateri cogetur,ut de Nicandro & Arato dicunt Grsei,& Latini veteres, eos ea seripsissequorum ipsa ignarissimi fuerunt. Porro Leontius Mechanicus auctor Graecus in libello de fabrieatione Arateae Sphaerae ita scribit. Sciendum vero quae de sideribus Aratus dixit,non omnino recte dicta esse,id quod ex illis,quae Hi parchus & Ptolemaeus de his composuere, apparet, cuius rei prima eausa est, quod Eudoxum potissimum secutus est, qui non omnia satis benE comprehendit, . Et in huius confirmationem Scaligerasserit ubi de Manilio loquitur, nihil pqne in Astronomicis ab Eudoxo dictum quod Hipparchus non euerserit. Caeterum Astronomi magnae auctoritatis,qui artem ipsam ut d eet tractarunt ac solidis fundamenxis extruxerunt, quippe qui eximmijs laboribus minime parcentes,continuo organis & instrumentis idoneis estum fideliter respexerunt & obseruationibus motuum, α astrorum strenta operam narrarut,fuere Tymocharis, Hipparchus, de Ptolemaeus,ex antiquis,deinde Albategnius,Thebit, & quida alii medijs temporibus, sed ex recentioribus qui intra duo haec posteriora saecula in obseruatione se exercuerunt Lerunt Georgius Pur- bachiusJoanes Regiomotanus, Gualterus eius discipulus Ioannex Vemerus,Nicolaus Copernicus,& postremus omnium Tycho Br he eglestium motuum restitutor, qui omnes antiquos digilantia, labore,ac in amentoriam perfectione longe superauit, ut aperte co'. stat ex monumentis ab ipso editis. Horum igitur omnium auctoritas,& testimonium longe anteferenda sunt omnibus illis prassicis qui Astronomiam nimis pingui minerua & oscitanter cognoueriar,& tractarunt, sed quia de Hypparchi auctoritate praecipue in hoc Scaligeri libello agitur,ideo opus est ut confirmemus iplam fuisse omni exceptione temper maiorem. Audiam asprimo Plinium qui

non vereturipsum consiliorum naturae participem vocare capite

i a. 1. libri dum est post eos scilicet Sulpitium Gallum & .Thaletem Milesium qui Eclipses praedixerunt veriusque sideris cur in in sexcentos annos praecinuit Hipparchus menses gentium die uu& horas, ac situs locorum, & vicos populorum complexus, aevo wste, haud alio modo quam consiliorum naturae particeps. Appareς itaque ipsum Hipparchum supputasse tabulas Astronomicas motuuluminarium pro sexcentis annis, ex quibus loca eorundem in do diaco colligebantur,& tempora Eclipsium praedicebantur. Qua dum Plinius dicit avo i ste, vult innuere quod icrepus S euentus comprQb ueniat ea,quae praedixerat. Deinde idemmet Plinius cap. B a 26.elua