장음표시 사용
81쪽
Iestias, hunc novum scrupulum inijcie do, novit D E v s, cui isoli, nec alteri cuiquam causam Meam dijudicandam commen. do. Haec magno animi servore,Gallice dii Ieruit, & excusantem se Nolsaeum, audire vix sustinust, Campeium satis humaniter dimisit. Erat iam mensis Iunius, & instante niesse, legati ut ad huius cognitionis Catastrophen properarent, tempus esse cense-hant. Die itaque praestituto, aulicorum procerum multi, & de plebe numerus ingens, in Curia adsuerunt,sententiam pro Rege ferendam sibi certo persuadentes. Rex etiam ipse qui de legatis nescio unde spem bonam conceperat solium tibi constitui secerat pone aulaeum, ubi audire cuncta quae dicerentur, ipse autem videri posset a nemine. Postquam consederant Cardinales, & advocati regij pro sua parte ferri sententiam instanter ut mos est postulallent et Campetu l g tu , oratione sertur orasis
usus quae eonuantiam deceret viri tanto munere non indigni, 'in hanc videlicet sententiam Qnae, a vobis in causa regia alle- tagata sunt audivi omnia, di enterque mecum perpendi: & sunt ea profecto talia, ut secundum regem pronuntiare & potuerim& debuerim, nisi duo essent quae me in rem regiam meapte sponte propensissimum, impedirent. Regina ut videtis)se Cirtae nosti ae iudicio subtrahit omnino, de loci iniquitate eoram nobis multum conquesta, quippe ubi nihil statui posse dicit praeter actoris voluntatem. Deinde Papa qui authoritatis nostrae fons est& vita milla nuntio,causae cognitionem ad se
Unum retraxit:vt progredi ulterius etsi maxime velimus, tamen sortassis non possimus, debeamus celte nequaquam. Quocirca
quod unu restatὶ ab ulteriori huius causae cognitione deinceps . supersedendum denuntio. Aliter ut res se habet a me statui non potest:& opto ut ij ad quo spectat hoc negotium aequi bonique
consulant quod facio. tu si pro voto non succedat, elli su arru est, ut iniquo animo seram, haud tamen certe tam moleste, ut cuiusquam minis multum commoveri possim. Seni mihi imbecillo di invalido mortem video propinquiorem, quam ut in tanti momenti negotio, sive spe, sive metu me duci sinam,aut alio quovis respectu, praeterquam summi illius iudicis, cuius tribunali me propediem sistendum cognosco. Ferunt in eo coetu tunc inter- suill e Sustoiciae Ducem eumque gnarum, dc adet se Regem &aegerrime serre quod liti tam diuturnae iam tandem finis non sui stet impolitus, tanquam furentem e sede sua exiiij ite, omnia
82쪽
dira legatis imprecantem, cum Anglia nunquam bene actum esse testantem postquam cum Cardinalibus rem habuit set. Ad ea paucis Cardinalis noller Wollarus inquam in potestate sua non esse sine Papae authoritate ulterius progredi, nec debere quenquam eos incusare quod illa non praestiterint quae facerent necne, in aliena manu situm esset. Multum enimvero ab
suit ut haec responsio iracundiam regis leniret, quae in tantum exarsiti uinunquam placari is potuerit donec Holisum eve timet. Quod ad Campeium attinet, commeatu petito non imremuneratus discessit. At Caletum usque progressum, missi fiunt qui persequerentur, & loculos eius scrutarentur. Huic rei causa praetexebatur, quod Nolsaeus Cardinalis fugam adornans, ii gentem pecuniam Romam praemitilla diceretur Campeio aD portante. Haec utcumque in speciem, non aliud credo hoc coisnatu petitum, quam ut diploma Pontificium, quo cuti dictum
est matrimonium regiu irritum sv pronuntiatum,in scrinias legati repertum neque enim exustim credere voluerunt in novo coniugio, ad quod tanta cupiditate Rex anhelabat, author tatem dare videretur. Frusta sudatum est: neque enim diploma usquam apparuit, &pecuniae vix tantum inter impedimenta sem legati inuentum est, quantum a rege pro munere honorario is
semel τὸ accepisset. Ruere tam posthac coepit Wolsaeus, honoratissimo manere exi Cancellarij munere exaetiis paulo post quam Collega discessit. Imri Octobris die decimo octavo venerunt ad eum Notmolciae &Suffolciae Duces magnum Angliae sigillum Regis nomine de postentes, quibus ille diplomate regio, eius sibi custodiam concessam respondit, ut Cancellar j dignitate quam diu viveret stueretur, abdicaturum nihilominus haud grauate si Rex ipse tu.beret. Neque vero par eise, ut stigillum quod a rege acceperati cuiquam alteri traderet, nisi cognita prius di perspecta regis
voluntate. in desoram ita reversi ubi tunc temporis Rex agebat)redierunt postridie literas a Regeasterentes, quibus perlectis,mandato protinus obtemperavit.Eiuranti succcssit octo. Mρ sis 16.Thomas Morus,cuius in omni fere bonarum literarum ης genere excellens eruditio notior est quam ut a me opuS sit ena mi is D, rari. Nolsato vero a Cancellariatus munere amoto, accusatiodit his ae paulo post intenditur Maiestatis laetae, Idque quod raro fit
ocistis in-Partiamento, ut lege lata inauditus damnet ur. Caeterum
83쪽
ille conatum hunc inimitorum nescio unde praesentiens, famulum quendam suum Thomam Crom ellum c virum maxmaoni nominis & potentiae θ in album eorum curauerat legendum, quibus ius erat suffragium inter ordines ferendi. Ab eo edoctus quotidie Cardinalis quid obi; ceretur, monuit vicissim perliteras quid ciIet respondendum: quod ille homo diseratus quanquam indoctussere ea&fide& facundia retulit ad conlilium,ut herum curarit absoluendum i& ingentem stibi gloriam comparaueri , aditumq; simul patefecerit sibi ad magnos
illos honores quos deinde paucorum annorum curriculo adeptus est. Nemo enim erat Cardinali tam insensus, qui saga. citatem & induiti iam, praecipue vero fidelitatem Crom elli laudibus magnopere non extolleret, quod Dominum deiectum . non tantiim non desereret, sed defendere a malevolorum initi itas tam probe sciuerit,iam nauiter diligenterque voluerit. Hac . igitur non succedente, alia aggressi sunt via. Poenam cuiusdam legis incurrisse Cardinalem contendunt, unde cmnibus sortu.nis exciderit. Huius legis praetextu lic minem quasi nudum edomo sua ei; ciunt,& Opibus ingentibus per minittros regios expoliant ut ab amicis non tantum suppellectilem sed pecuniam etiam unde alteretur mutuo sumere nece1Ium habuiseri . Tummissi iudices qui praesentes quaererent in domo ubi ius Ius est manere de delicto cuius eum secerant reum, nempe quod legati potestate iungi tot annos ausus suerit regia non impetrati liceaeia. Ad hanc aduersariorum criminationem seu mauis calumniam s neque enim quisquam erat tam hebes cui aut vera visa suerit aut verisimilis) in hanc ille sertur sententiam respondit se. Hoccine vero illud tam atrox crimen est ob quod omnibus derepent fortunis eiicerer,& viehim quasi olitatim emendicare coΠrer, homo iam sexagenarius, qui totam aetatem in Obsequio Regis consumpsi, nullis parcens laboribus, neque aliud spectans post D EUN , quam ut musis ad illi usui et sepolsem ' Expectabam equidem ut perduellionis Iudicet ora- aut Maiestatis laeta arcet serere non quod talis mihi delicti con- tis. Ieius essem, sed quod regem noram tam sapientem, ut satis in- relligeret,non decere constantiam & magnanimitatem regiam ob leuius aliquod delictum.veterem amicum & summae apud illum tot per annos authoritatis. inauditum damnare, & poena
84쪽
morte longe grauiori plectere. Quis enim animi tam pusilli est& abiecti, ut millies non malit perire, quam mille homines tot mea alit familia θ quorum opera fideli de plerissique loquor iam diu usus fuerit, quasi ante oculos pereuntes videret Iam vero postquam nihil aliud video afferri quam quod a uobis obiicitur, in summam spem erigor, nihiloq; melius cessurum hunc invidorum conatum confido, quam de perduellione in Coetu Partiamentario nuper intentata accusatio. Ipsi siquidem Regi de cuius aequitate non pol Ium non optime sperare notissimum est, legati munus me non ausum attingere, priusquam diplomate suo eius rei facultatem is mihi dedit Iet. Istud vero diploma si ut proseram iubetis, non possiim fateor,&hoe& alia quae possidebam omnia mihi erepta, probe
nostis. Caeterlim neque proferrem certe si haberem. Ego'enim cum Rege quorsum iure contendam ' Agite proinde ac Regi nuntiate me omnia quae babeo quid dico habeo, cum nihil mihi relictum videam quaeque unquam habui, ipsius
liberalitati unice serre accepta, di non iniquum censere vi r
poscat, qui contulerit,si is me indignum illis existimet. Quidni igitur ipsi Regi hanc causam di)udicandam relinquo, ut ille
pro voluntate me aut damnatum aut absolutum pronuntiet' huie si placet ut Obiectum crimen fatear: en fateor,nec vobis vltra negotium facesso. Cum Regi satis constet de innocentia mea, ut neque propria consessio,ncque aduersariorum calumnia in errorem possit eum perducere, equidam non abnuoquo minus confitentem reum habeatis. Is qui peccantibus pro inlita clementia non raro solet ignoscere, innocentem
sat scio P vel nolentem absolvet. Hac edita consessione, poena legis protinus irrogata est,hcc uno dempto, quod carisceribus perpetuis mancipando libertas non est imminuta. Supellectilem pretiosissimam immensi pret ij, auri & argentic celati copiam incredibilem, pecuniae etiam numeratae quan tum potuit usquam reperiri, ministri regii iam pridem eripuerant. Restabant solum praedia collegijs a se extructis delimata & sua pecunia magna ex parte coempta, quamvis multa etiam erant quae monasteri; s aliquot a se demolitis abstulerat, prout antea retulimus. Ex his praediis colligebantur in singulos
annos quantum coniectura assequi possum circiter ooo. li-
85쪽
brarum nostratium, quae faciunt Aureorum Gallicorum Iaroo. haec porro omnia fisco regio adiudicata. Noluit tamen D Eus --: Opus tam egregium Omnino perire i Ex suo postea Rex conis V
tulit, unde Decanus, 8. praebendatu, studiosi centum, pau- Ch in
peres et . &ministri sacrorum xta. in eo collegio alerentur. M J' quod nunc aedis CHRIsTI nomen habet, in Celeberrima Oxoniensii Academia, & Regem praedictum agnoscit patronum,sive ut vulgo loquimur fundatorem. Quod ad Cardinalem attinet tanti benescit Academiae nostrae verum authorem, non potuit Rex ,etsi id maxime cuperet, ita omnes amoris quo illum haud dubie amplectebatur, iam synceri quam magni, scintillas extinguere, ut non paulo nil ius eum traetiuerit quam murem deuorandum famelica selis. Nam annum integrum permisiit vivere, de cujus pernicie certissime statuerat, sed ita viuere, ut nunquam pollit vel euadere, vel de euaden.
do desperare. Quamuis enim vix ulla dies praeterierit per aliquot illos menses, in qua non aliquid pertulerit miser, quod
amnium quantumuis ferreu ad iracundiam extimularet: homo
tamen suapte natura ad perserendu aduersa parum fortis, nunquam desperatione fractus.est, quod tristibus laeti semper aliquid admixtu suetit,crebris a Rege nuntiis sed fere noctu semper &clanculum aduentatibus,qui de benevolo eius affectu fidem facerent,monile nonnunquam ut tale quippiana amoris symbolum afferentes,ani nati ne despOderet monentes, futurumq; br iasseverantes, ut pristinum gratiae.& potentiae locum rursus m amobtineret. Plaeualentibus Andem adversis, incidit in morbum aegrotat. quo omnes periturum existi in abant. Ad laborantem vocatus est Medicus quidam regius,a quo memorant Principem quaeliti se
postea, qud morbi haberet Cardinalis. Cui ille; Quicquid id est morbi quod habet, si mortuum cupis, tu quiescas, &haud totum triduum supervicturum spondeo. Ad ea Rex menissam percutiens, malim vero inquit 2 o millium librarum iactit. ram tacere, quam ut ille moriatur: Abite igitur ocius tu "quot alii medici in Regia pollunt reperiri, hominemque
quam potestis diligentissime cuiate. Deinde cum animo eum laborare non corpore is retulillat: amandauit ad eum nobilem quendam cum annulo quo Regem ipse cardinalis olim donauirat, & nuntiare iussit, deferbuisse iam iracundiam suam
86쪽
I 20 ε Eboracum Card. ablegatur.
suam, poenitere quod obtrectatoribus invidis tina diu aures accommodaverit, perspecturum brevi, haud minori se illum
beneuolentia amplecti, quam quo tempore gratia apud eum plurimum pollere nosceretur. sta cum rursus ab alio atque itidem alio afferrentur; recreatus ille, paucorum hercle dicrum spatio priliniae sanitati restitutus et t. Aulici igitur proceres qui singuli proximum sibi potentiae locum euerso Nolsato, spondebant, metuentes vehementer ne reuera Regi reconciliatus spem eorum eluderet, & iam laesus eorum ceruices multo quam ante premeret grauius: omnibus ingenii neruis in hoc incubuerunt, ut Londini adhuc haerentem, aut alibi infra pauca milliaria, procul amandandum cularent. Neque
vero Wintoniae ccuius Episcopatum Administratoris titulo tenebat degere eum permiserunt s Londino ea Ciuitas o. 'circiter milliaria dillat) Eboracum ad Archiepiscopatum suum regendum, quidni abeat dictitantes, postquam Cancellarii
munus Londini eum amplius non distineret ' Itaque conis
celso viatico, eoque longe copiosiori quam consiliaxii egit assigna rant, videlicet pro mille Marcis, totidem libris, tertiam partem Rege ultro a dijciente, iter coepit Eboracum versus urbem a Londino aso. milliaribus in boreali regni parte ii tam 9 sub finem mensis Martii anni proxime sequentis. Ex tot vero sacerdotijs, nihil illi relinquunt ad victum quotidia- . num praeter fructus praedicti. Archiepiscopatus: Valebant ii sortassis ad ooo .librarum in singulos annos. Quod de Api- 'cio Romano Seneca, cur non etiam hic nos de Wolsaeo ρQuanta luxuria erat cui census aureorum Igooo.egestis fuit Tempus iam postulat ut ad annum Is 3o transeamus. Sedabis
luamus semel magni istius Cardinalis historiam. Hic igitur non Eboraci, sed Caiso diar c ubi domum habet Archiepiscopus &in limite Diiscelis Londino proxima sita est per i
tam illam a: statem moram traxit, ea comitate, iustitia, liberalitateque erga dicecsanos usus, ut ingentem sibi amorem apud omnes hominum ordines conciliarit, videbaturque ea
quasi secessione magnopere delectari, nunc demum di. ens tempe statibus aulici tu iactatum non tanquam in scopulum si naustagio euasisse, sed postum exoptatum nactum et Ie, ubii tandem quies eret. Si qua nihilominus vel minima spes ripi- '
87쪽
am assulgeret veterem potentiam recuperandi s homo qui mundi vanitatibus valedixisIe videri voluit, ab Anachoreta - - quodam Richmundensi,ut dixit, nuper conuersus J celare t men non potuit quanta voluptate perfunderetur. Quod ea spe cuius non leues aut inanes causas habebat fessus demum fuerit, multi invidorum potentiae & importunitati ascribunt, quod apud me neutiquam habet fidem. Quorsum enim tam crebrae missitationes gratiam & reconciliationem ostentantes, sed grauissimis in dies contumeliIs intermixtae ultimam indist nationem minitantibus, nisi ut hominem Rex aut blandi ijs pelliceret, aut terroribus a. minis propelleret, ad ferendam pro diuortio sententiam, eo saltem modo quo postea Cranmerus Cantuariensis Archiepiscopus t Qua de re essicienda mulsem postquam coepit Rex desperare, initum videtur consilium de eo prehem grauissimo perduellionis crimine intentando, quod mortis ditur. poena iuxta Ieges luendum erat. Missus ergo Northumbriae Comes qui comprehenderet, & eo casu vehementer consteria natum Londinum versus captivum ad causam ibi dicendam dedueeret. In ipso vero itinere incidit in morbum, quo indies ingrauescente, in coeaobio tandem Leicestrensi extinctus est. Ferunt Κingilonum quendam c qui illud tum nuper venerat satellitibus aliquot Regiis comitatus 9 morti vicinum Carisdinalem hortatum, ne animum desponderet. Regem cuius nomine multain illi dixit salutem J non aliam ob causam arcessendum curasse aliarens, quam ut a criminum labe se purgaret ab inuidis & malevolis obiectorum r neque igitur dubitate sese, futurum breui, ut multo siit quam unquam hactenus in gratia principis validior, nisi propter animi mollitiem maer ri interim sese conficiendum permittat. Ad ea Cardinalis vltimam hanc vocem edens sic dicitur respondisse: De salute Regis tam audio libenter, quam meam ipsius pro certo tapi Moriemiratam cognosto. Nam quod ad me attinet, octauus iam agitur ιὸ
dies a quo primum dysenteria laboraui, cui semper febris adiuncta suit, quod genus morbi, si infra octo dies nihil remi,
iat, aut mortem aut morte grauius incommodum melitis v
delicet alienationem P adferre medici omnes uno consensu asseverant. Sed viribus iam destitutus, & morbo magis magis que lamente, expecto ad singula momenta quando D E V s
88쪽
8, RERUM MANGL. ANNA L. Libr. '
t is, is hanc peccarricem animulam ex corporis ergastulo ad se evocet. -- Quod si fututum eiset ut paulisper adhuc viverem, anne meta arum nasutum existimas, ut Oculos fugiant intentatae
mihi callas' Tu nisi salior, Κingstone, Turris Londinensis es Conne stabilis, nec igitur dubito ad quid veneris. At hoc merito praemium sero, quod OsticiI erga D Euri parum memor, Regi placendi unice studiosus, ad hunc scopum omnes meas cogitationes direxi. O me miserum & insensatum, qui DEo summo Regi adeo extiterim ingratus, quem si pro ossicio sie ut Christianum decuerat debita Obseruantia coluissem, isse, ille, me canis aspersum iam tandem non deseruisset. Utinam ex me caeteri omnes atque adeo in primis Rex ipse exemplum capiant,quam lubrico in loco stetur in hoc mundo abus, qui D E t super omnia favori & prouidentiae tanquam baculo firmissimo non innituntur. Maiestatem proinde regiam meo nomine salutes plurimum, & hoc unicum ab illo me rogare nuncia, ut examinis coram summo tribunali olim subeundi, cui iam iam me sisten dum video, non immemor vivat: Ita futurum est, ut noxae quam mihi impingunt aduersarii,secreto conscientiae suae testimonio me eximat. Rura dicturum vox defecit, & mors continuo insequuta est. Desuncti cadauer Pontificalibus ornamentis indutum, postquam totum eum diem
S pastina. nam prima luce expiravit) iacuisset in propatulo omnihus qui id vellent conspiciendum sine pompa funebri,nocte intempesta tumulatu est 1 n ecelesia dicti moasterii,videlicet in medio Capellae Beatae M viae. Vitam ita diu actam laeliciter satis inia 'pes .ia. mici clausula termin auit Wolsaeus Cardinalis: quo Cleric ii mpotentiorem nunquam vidit Anglia, imo ne uniuersa Europa,
quantum auguror demptis solum Pontificibus Romanis. Aluit semper in familia sua plus minus mille homines, inter
quos numerantur, Comes unus, BaroneS plerunque. 9. Equites aurati & spectatae nobilitatis permulti, ac aliorum, quorum unicuique suum munus assignatum fuerat plus quam MO. praeter istorum famulos, qui eum numerum longe superabant.
Ministros deinde sacrorum semper habuit ad σ3. videlicet Ca. pellae suae Decanum, Subdecanum item, Symphoniacum &Cantores 3 s.clericoS nimirum I 3. lato os II. & pueros Io.
aedituos porro praeter sacellanos viros eruditione per tintam Diuit Zoo by Corale
89쪽
tam Angliam praestantissimos Ια atque crucigeros 2. Columniserosque totidem. Sed nihil est quod magnitudinem
pum dc potentiae eius pei inde Ostendat, ac structurae, quas r liquit magnificentissimas&plus quam regiaS. Vt collegia ta- Structuraceam de quibus antea P Palatium Nest monailcri; tunc eius. Eboracense dictum, quod ad Archiepiscopum spectaret, &nunc praecipua Regum nostrorum sedes ex illit θ illius
sumptu sere totum extructum est. Hantoni vero Curtim inter regias nostras omnium longe eIegantissimam, a funda.
mentis ipse excitauit, & opulentissima supellectile instructam Regi munus vere regium) donauit. Haec enimvero omnia imperitorum quorundam iudicio superauit unius strinctura Mausolei, Regi munus destinatum. Ex aere solido imperfectum adhuc id monumentum visitur in Capella quadam ecclesiae in deseriensis Henrici octaui nomen praeserens. Quod liberorum eius ex tribus qui post eum regnauerunt, nemo id perficiendum curauit, patre adhuc quali insepulto iacente, quid aliud putemus, quam sumptus magnitudine deterritos nisi forte dicamus iusto D E i iudicio & speciali prouidentia euenire,ut qui ecclesiam tam horribiliter deuastarit,hunc honorem singulis fere praedecelsorum in ecclesia exhibitum solus ipse
non consequatur. Sed Golsaeum iam tandem relinquamus, qui obi jt Nouembr. 3 o. Is 3 o. Interim vero mense Iunio,
huiuSanni is et . per intercessionem Aloysiae Gallicae Regia matris, & Margarelae Caesaris amitae, post multam disceptatio- pisae nem pax inter eos principes firmata est, quae a loco ubi con- rueres. uentum est Cameracensis pax plerunque appellatur, sed a nostris pax mulierum, quod ias mediatricibus conciliata suerit. Eius conditiones omnes recensere longum esset: praecipuae & nos aliqua ratione spectantes, hae suerunt: Caesar veliberos Gallo restitueret obsides in Hispania pro patre ante 3. annos relictos,& Gallus Caesari Lytri nomine vicies centena aureorum millia dependeret, quibus ψo ooco. regi Mostro sororique suae Mariae a Caesare debita ex scedere anno Isaa. facto exolueret, cautum est. Praeterquam tam grandem pecu nim, alia etiam sso ooo. Henrico nostro ab eodem Caesare debita Gallus tenebatur numerare, soo. videlicet millia quod
90쪽
is 2ς. rem & so. itidem millia, quae Philippus Caesaris pater ab
' Henrico septimo mutua sumpserat, quo tempore a ventis aduersis in Angliam delatus,pignori reliquit lilium aureum gemmis insignitum, cui frus rum Dominicae Crucis inelusium eredebant. Hoc lilium a Philippo tam re quam cognomento
Bono Burgundiae Duce per manus transmillum, ut iam Gallus repignoraret & Caesari restitueret, constitutum est. Summa itaque pecuniae Regi a Gallo Persolvenda, erat aureorum 9socio o. praeter alia 26oo. millia Caesari eo ipso articulo repraesentada, quo liberos regios tradidisset.Totius vero lytri sum. ma asso Oo. Coronatorum, nostraeque pecuniae myocio. Ii brarum, numeratis videIicet in singulas libras nol rates io. Gal. Iicis. Hanc tam immanem pecunia quomodo conficeret Gallus in primis anxius cum nostro ccepit per Iegatos agere, ut opperiri paulisper non gravaretur, tantamque pecuniam consessimpendi ne postularet. Rex autem qui se inconsulto haec pacta inita molestissime ferebat, aequis auribus huiusinodi petitionem non accipiebat, donec admonim, operam Galli ad id sibi I turam utilem quod parabati plus etiam quam petebatur incredibili liberalitate largims est. Nam quingenta illa millia pro sponsalibus filiae debita condonavit 1 lilium oppignoratum proso. millibus Henrico Galli filio cui ipse fuerat in baptismos sceptor θ dono dedit; ac Mo. millia reliqua, si aequis pensio-
nibus in s. annis solverentur, satis habuit. Tantae vero Regis es. ' nostri erga Gallum benignitatis haec quidem causa ferebatur. Α Papa se delusum per Cardinales tum nuper senserat, vehe menterque ob id animo angebatur, nescius omnino quo se ve teret, quodve caperet Consilium. Accidit tum sorte ut Rese --ia. Waltoniae venationibus indulgente, Gardinerus Amanuenti. Crau ,eris um regiorum princeps, & Foxius ab eleemosynis, quorum
resti νrimo iste Heresordensis, ille Wintoniensis postea suerunt Episcopi)-. M . in domo hospitarentur nobilis cuiusdam nomine Cressaei, qui filios duos iam adultos non ita pridem ad Cantabrigiensem Λ-cademiam miserat in bonis literis erudiendos, idque sub cura& tutela Thomae Cran meri sacrae Theologiae Doctoris viri docti cum primis, &vitae morumque gravitate. laudatissimi. Hic sorte quadam fortuna tum nuper discipulos suos ab Acad mia ad domum paternam deduxerat, propter metum pellis ibi grassara