장음표시 사용
151쪽
iam angerer, et timerem , ne quid a me dedecoris esset admissum , m nonas mari. Tamen . te non esse una cum Pompeio . non fero moleste. Postea si mus
uera . non eris dincile; et illi. quoquo tempore fet. erit ασψνιστου; sed hoc ita dico , si hic, qua ratione initium fecit is eadem cetera aget, sincere , te erate , prudenter ; salde ridem, et consideratius utilitati nostrae consuluero. VII idus mari . scribis, Pedueeo quoque nostro Probari, quod quierim , cuius auctoritas multum apud me valet. His ego tuis scriptis me Consolor, ut nihil a me adhuc delictum putem. Tu modo auctoritatem tuam defendito ; adversus me, nihil opus est: sed consciis egeo aliis. Ego , si nihil peccavi , reliqua tuebor. Ad ea tu te hortare, et me omnino tua cogitatione adiuva. Hic nihildum de reditu Caesaris audiebatur. Ego his literis hoc tamen profeci; perlegi omnes tuas , et in eo acquievi.
XI. Ser. in Formiano XIII La . April. A. V. C. 7oέ.
Literas se a Lentulo accepisse, miliamque ad se itemque Craso edom Menisse scribit. Adiungit eo tam literarum ad Caesarem scriytarum. CICERO ATTim S.
Lentulum nostrum scis Puteolis esse; quod quum e viatore quodam esset auditum, qui sct diceret eum in Appia, quum is Paullum lecticam aperuisset, cognosse, etsi vix verisimile , misi tamen Puteolos pue
i) Lento lisis Spintherem a Cae- eaptum et dimissum. Caes. de B. C. I. re Corfinii eum Domitio eelerisque u3.
152쪽
LIB. IX, El'IS P. II 147 ros, qui pervestigarent, et ad euin literas. Inventus est vix in hortis suis se occultans, Iiterasque mihi remisit; mirifice gratias agens Caesari: de suo autem consilio C. Caecio mandata ad me dedisse. Eum ego hodie exspectabam, id est xm kal. april. Venit etiam ad me Matius Quinquatribus, homo meherCule, ut mihi visus est, temperatus et prudens: existimatus quidem est semper auctor otii. Quam ille Laee non probare mihi quidem visus est i quam illam νεκυιαν , ut tu appellas, timeret Huic ego in multo sermone epistolam ad me Caesaris ostendi, eam . Cuius exemplum ad te antea misi; rogavique, ut interpretaretur, quid esset, quod ii Ie scriberet, consilio meo se uti velle, gratia, dignitate, ope rerum omnium. Respondit, se non dubitare, quin et opem et gratiam meam ille ad paciscationem quaereret. Vtinam aliquod in
hac miseria reipublicae GH LMυ opus ETCere et D
vare mihi liceati Matius quidem et illum in ca sententia esse considebat. et se auctorem fore pollicebatur. Pridie autem apud me Crassipes fuerat, qui se pridie nonas mari. Brundisio prosectum, atque ibi Pompeium reliquisse dicebat; quod etiam, qui rix idus illinc prosecti erant, nuntiabant. Illos vero omnes, in quibus etiam Crassipes, quae Portenta putas Ostendere7 sermones
Comitio ) Id est, quod ipsa ecn- alii Meti in postertim saeere . id mihi signis ra voluissa per C. Caecium,ai. E Caatatim e nato ita Iesii Fulvitia Vrsitiva in genia Casaia r in cuius nummia invenit L. Cassiua carie ais
titile. α Ita eorrexi νυ gatum: ilia Na oomnes, in quatis etiam crassipes qui predentia ρviis attendora. In Vieta H. eodd. et edd. pr. illa Mero omnes , i prudentia Potitia attendera. Lam hini NM. ilia m. s. qui prudentia politis attendere. Graev. eoni. illa Mem
153쪽
minaces, inimicos optimatiuin, municipiorum hostes, meras proscriptiones, meros Sullas; quae Lucceium loqui8 quae totam Gramiam quae vero Theophanem' i t tamen omnis spes salutis in illis est; et ego excubo Hi imo, nee partem ullam Capio quietis; et, ut has pestes Effugium. Cum dissimillimis nostri esse cupio.
Quid enim tu illic Scipionem, ' quid Faustum, quid
Libonem β praetermissu Pum sceleris putas quorum creditores convenire dicunturi Quid eos autem, quum vicerint, in cives effecturos duum vero μικροι ναν εCnaei nostri esse 2 Nuntiant Aegyptum, et Arabiam ευδαίμονα, Et Mεσοποτααλ cogitare, Hispaniam abiecisse. Monstra narrant; quae salsa esse possunt. Sed certe et haec perdita sunt. et illa non salutaria. 7 Tuas literas iam desidero. Post sugam nostram nunquam diei nostrarum intervallum fuit. β Misi ad te exemplum literarum mearum ad Caesarem; quibus me aliquid profecturum Pul οι
omnes, quia prudentia 'ores iaciendere.
i) Quae a Caesarianis impetident; hiat sorte ipsos Caesarianos ale appalinlata α) Cum Pompeianis molium a Da aenientia seil. ahholientibus. 3 Pompeii goeerum.
hrat in Pompeiani, praesidiis. MAR. 5) Meerti in Ses. Pompeii, siri. Nagni silii. Con nire In urbe: tit eortam
legendum esse videront Manutius,Graev. . Ern. - Tam ahileio et de misso animo est Pompeios, inquit Cidero . iii non solii in metu Caesaria
x orbe et Italia ex saerii, sed quod ne in Epito audeat manere, sed sugam moliatur in lotigissime remotas regiones. Arabiam, Mesopotamiain, Aegrptum. Omissa Hispania sua Pisis vineis in qua habet exercitum. Haee μικροψυχία est . quam in tot episto lis exagitat Cicero. Faeessat igiturbine μακροψυχία, unde malum Pe- dein tuto lit in hodieea. G a v. Ευδαη-- Felieem. in Perdita quae Cae a r. nori sa-ἐMaria quae Pompeius molitur. 8 Ita eorrexi viilgatum nunquam tam nostram Uriam inre aliam fiat. Id. in VII. 15 his verbia expressii: tilab tirba dis sal. nullam adhue intermisi diem utita viliqviid od te tite
154쪽
Vt Iegi tuas literas, quas a Furnio nostro a coPcturam, quibus mecum agebas, ut ad urbem essem. is .ello uti consilio est dignitata mea . minus sum admiratus; de gratia sit de ope quid signiscares, mecum ipso quaerebam; spe tamen deduceba D ad eam cogitationem, ut te pro tua admirabili ac singulari sapientia de otio, de pace. de concordia civium agi velis arbitrarer t et ad eam ravonem existimabam satis aptam
esse et naturλm et Personam meam, Quod si ita est, et si qua de Pompeio nostro tuendo, si tibi ac rei publicas reconciliando cura te attingit; magis idoneum, quam ego sum, ad eam causam prosecis reperies neminem : qui et illi semper, et senatui, quum primum potui, pacis auctor sui, nec sumptis armis, belli ullam partam attigi. iudicavique, eo bello te violari, contra cuius honorem, populi minani beneficio concessum, inimici atque invidi niterentur, Sed ut eo tempor non modo ipse fautor dignitatis tuae fui, verum etiam ceteris auctor ad te adiuVandum: si E me nunc Pompeii dignitas vehementer movet. Aliquot enim sunt anni, quum vos duo delegi, quos praecipue colerem, et quibus essem, sicut sum, amicissimus. Quamobrem a te peto, vel potius omnibus precibus oro et obtestor, ut in .itiis maximis curis aliquid impertias tempori. huic quoque cogitationi, ut tuo beneficio honus vir, gratus, pius denique esse, in maximi beneficii memoria. possim. Quae si tantum ad me ipsum pertinerent,
sperarem me a te tamen impetraturum: sed, Mi avebitror, ei ad tuam sidem, et ad rempublicam Peutiqet,
st) Innuit epistolavi. cuius exem. Mola ε linitis libri; et euἰua ipsa ilia plum ad Atticum miserat eum epi- verha persequitur epist. 3.
155쪽
me e paucis, et ait utriusque vestrum, et ad civium concordiam, per te quam accommodatissimum Conservari. Ego, quum antea tibi de Lentulo gratias egissem, quum ei saluti, qui mihi fuerat, δ fuisses; tamen, Iectis eius literis, quas ad me gratissimo animo de tua liberalitate beneficioque misit, eandem me sutulem a te accepisse putavi, quam ille: in quem si me inleIligis esse gratum, cura, obsecro, ut etiam in Pompeium esse POSSim.
i) Sie Bositis e m. Vulgo lege - 33 mod in eo solato de Cieeeo haliter ma et precia viri qua Mes ι'iam. ne ab exsilio revorando diligenter α) Quem Caesar Corfinii eaptum egerat. dimiserat.
Ser. in Formiano a. d. XII kal. Apr. A. V. C. 7o . Querisiar se ob mmyrii pericula, quem Brundisii a Caesarae circumst Italiam esse acceperat, Malia torqueri, vi quid consilii capiat, nescire. CICERO ATTICO S.
Legebam tuas literas xm kalend. quum mihi epistola
a Tertur a Lepta, circumvallatum esse Pompeium, ratibus etiam exitus portus teneri. Non me)ius sidius prae lac mis Possum reliqua nec cogitare, nec scri-here. Misi ad te exemplum. Miseros nos, Cur non omnes fatum illius una exsequuti sumus' Ecce autem a Matio et Trebatio eadem: quibus Minturnis obvii Caesaris tabellarii. Torqueor infelix, ut iam illum Mucianum exitum exoptem. At quam honesta, at quam expedita tua consilia, quam evigilata luis cogitationibus, qua itineris, qua navigationis, qua Congressus,
156쪽
sermonisque cum Caesaret Omnia tum honesta, luna cauta. In Epirum vero invitatio quam suavis, quam
liberalis, quam fraterna let. De Dionysio, sum admiratus: qui apud me honoratior fuit, quam apud Scipionem Panaetius: a quo impurissime haec nostra sortuna despecta est. Odi hominem, et odero: utinam ulcisci possem l sed illum
S. Tu, quaeSo, nunc vel maxime, quid agendum nobis sit, cogita. Populi romani exercitus Cn. Pompeium circumsidet; .sossa et vallo septum tenet; suga prohibet; nos vivimus i Et stat urbs ista; praetores ius dicunt; pedites Iudos parant; viri boni usuras perscribunt ; ego ipse sedeo I Coner illuc ire, ut insanus3 implorare fidem municipiorum8 Boni non sequentur; leves irridebunt; rerum novarum Cupidi, victores Praesertim et armati. vim et manus afferent. Quid censes igitur 7 et quidnam est tui consilii ad sitiem huius miserrimae vitae Nunc doleo, nunc torqueor, quum quibusdam aut sapiens videor, quod una non ierim, aut felix fuisse. Mihi contra. Nunquam enim illius victoriae socius esse volui; calamitatis mallem fuisse. Quid ego nunc tuas literas, quid tuam prudentiam aut benivolentiam implorem 3 Actum est. Nulla
re iam possum iuvari; qui, ne quid optem quidem, iam habeo, nisi ut aliqua inimici misericordia libe
remur. 1 Locupletea et seneratores ai-gnificat. quod ei .ωικως viros bonosuppellat. αὶ vulgo aliter itiis tingitur: nos νωε-a . at alvia urbs iaris p - distini p- Parant ρ -ρorseri ni ρ - sed o p
3 Λlii ad fines. id est: suppetitisti. tibi aliquid e allii, quo perducat ad fines. ad metas huius in selieissim
157쪽
Ser. In Formiano IX Lal. Apr. A V. C. o .E Dolabelua literis Pompeium esse in fuga scrilis i. Attici
iateras se accepisse a. Ciar tardior fuerit ad diseerindum exponit 3. Nondum se, tihi consistat, constitiaisse έ. Viris boni, se non nimis oletisari S. In Lanticio Phameae se errasse 6. Lenetitam Puteolis esse r. Magium a Pompeio od Caesarem de pace missum sernit 8. O ERO ATTsCo A.
κ εα ευπις λογος , ut opinor, ille de ratibus. Quid
enim est, quod Dolabella his literis. quas m id. mari. a Brundisio dedit, hanc ευ 1 vim quasi Caesaris scri- heret, Pompeium in suga esse' eumque primo vento navigaturum 2 quod valde diserepat ab iis epistolis,
quarum exempla antea ad te misi. Hic quidem mera scelera loquuntur. Sed non erat nec recentior auctor,
nec huius rei qui dein melio P Dolabella. 2. Tuas xI kalend. accepi literas, quibus omnineonsilia differs in id tempus, quum scierimus, quid actum sit. Et certe ita est: nec interim potest quid-
vertis aermo. Priseipium est palinodiae illius , quam feeit Stesithortis. quum Helenae maledixisset, eoque nomine oeulis privatus esset. Ponitantem Plato in Phaedro, his uerbis: τῶν γαρ ομματων, etc. id est nam
emtim feralia orbarus esset Stesichortis. Poplar q-d nete a maledixerat. non ignorarie, qtiemadmodiam Homerus e sed, utpora qtii murictis esset, enusam eius rei intellexti, et continuo hoo carmen ferit: Non Nertis itia eae
Delisosia opia lae iad Pergama Troiae. Ahsoluta igitur tota illa, quae appellatur palinodia. sensum oeulorum statim reeuperavit. LANE. Ceterum haee, ee qtiae sequunturusque ad verba nae huius rei quidem melior Dolabella vulgo elausulam superioris epistolae saei uni. Aptitia autem in iis nosse huius epistolao
initium poni vidit Manut nia 3 A Lepta seri plus. Eυημερέαου Prosperum diei suetum. Mara seela ) De consilio Caesaris intereluAenssae Pompeio sugM MAM.. Melior vi praeseus et Caesaria in
158쪽
IDam non modo statui, sed ne cogitari quidem. Quamquam hae mihi literae Dolabellae iubent ad pristinas cogitationes reverti. Fuit enim pridio Quinquatrus egregia tempestas , qua ego illum usum puto.
5. Συνοπω In Consiliorum tuorum non est a mo collecta ad querelam, sed magis ad consolationem meam. Nec enim me tam haec mala angebant, quam suspicio culpae ac temeritatis meae: eam nullam puto esse, quoniam cum consiliis tuis mea facta et consilia consentiunt. Quod mea praedication o factum esse scribis magis , quam illius merito, ut tantum ei debere viderer: est ita. Ego illa extuli semper, et eo quidem magis, ne quid ille superiorum meminisse me putaret, quae si maxime meminissem. tamen illius temporissimilitudinem iam sequi deberem. Nihil me adiuvit, quum posset; et postea fuit amicus, etiam valde: ecquam ob causam, plane nescio. Ergo ego quoque illi. Quin etiam illud par in utroque nostrum, quod ab eisdem illecti sumus. Sed utinam tantum ego ei prodesse potuissem, quantum mihi ille potuiti Mihi tamen, quod fecit, gratissimum: nec ego nunc, eum iuvare qua re possim, scio; nec, si possem , quum tam pe-
prisιinas emitationes) De profe-etione niea ad Pompeium: quem quum seripserit Dolabella primo Wento Da vigaturum, navigasse puto ι quoniam pridie. Quinquatrus tempe aias fuit ud navigandum moxime idonea. At quomodo hoe iubetit literae Dola- hellae, qui Caesaria in praesidiis erati Abana dixit, pro esset tini: quum navigasse Pompeium signis-
quum me. 1 uom praesiditim eonirare eos inimieos implorantem. deseruit.
Vide supra epistola IV huius libri.
Simiail in m 3 Primo me δeseruit, quum patria putatis sum: deinde adiuvit . ut restituerer: item ego. quod ante omisi, nune laeere debeo, ut eum adiuvem. NAN. E iam Oaldo Conileiebat Mure- ua. at quam Malde, et quam M sati-
159쪽
ΕPISTOl. ΛRVM AD ATTICVM pestiferum bellum pararet , adiuvandum putarem. Tantum omendere animum eius hic manens nolo. Nec mehercule ista videre. quae tu potes iam animo Pro videre , nec interesse istis malis possem. Sed eo tardior ad discedendum sui, quod. dissicile est de discessu voluntario, sine ulla spe reditus, cogitare. Nam ego hunc ita paratum video peditatu, equitatu, classibus , auxiliis Gallorum, quos Matius ελαπιζεν, ut puto: sed certe dicebat. peditum CcIbo, equitum sex polliceri sumptu suo annos decem. Sed sit hoc λά- diris Lot. Magnas habet Certe copias: et habebit non ut ille, vectigal, sed civium hona. Adde confidentiam hominis; adde imbecillitatem bonorum virorum, qui quidem illum , quod sibi merito iratum putant, oderunt, et, ut tu scribis, Iudunt. Ac vellem nam hi, significasses. β Sed et iste, , quia plus ostenderat, quam iacit, amatur, , et vulgo illum qui uniarunt, non amant. Municipia vero et rustici Domani illum metuunt, hunc adhuc diligunt. Quare ita paratus est, si
ut, etiamsi vincere non possit, quomodo tamen vinci ipse possit, non videam. Ego autem non tam γοητείαν
metuatὶ Veetigalia provinetarum, quae aihi pendi iubebit Pompo ius,
tanquam imperatori aenalua populi inque Romani. Provinciae ple meque . praecipise Orientalea. erant a partitios Pompeii. Caesae vero habebat honaeivium, urbem tenens et Italiam.
v) naue L mbivii lectionem ce teria praeserendam disxi. Vietoriisa dedit Meriant, tir ω aer ibis. liarim. io. Frid. Gmnoviua ita h. l. eorrigebat: qui idem , quod illiam sibi me
hae Nellem, seribis, quisnam He signi- feasset.
160쪽
σεtς, inquit Πλατων , a S' ιτι μεαιγμέναι αυαπκοας. 4. Illa αλιμεγα video tibi non probari; quae ne mihi quidem placebant; sed habebam in illis et occultationem. et u ρεσι- fidelem et quae si mihi Brundisii suppeterent, mallem. Sed ibi occultatio nulla est. Verum, ut scribis, quum scierimus. 5. Viris bonis me non nimis excuso. Quas enim eos coenas et facere et Ohiro scripsit ad me Sextus 7 quam lautas 2 quam tempestivas 2 Sed sint quamvis honi,
non sunt meliores quam nos: moverent me, si essent sortiores. 6. De Lanuvino Phameae , erravit Troianum somniabam; id ego volui D.; sed pluris est. Istud tamen cuperem emere , si ullam spem fruendi viderem. 7. Nos quae monstra quotidie intelligamus, a ex illo libello, qui in epistolam coniectus est. Lentulus noster Puteolis est αδηαον , ut Caecius narrat. 4 Quid
IIa se Mi v ele.) Sua4ionem vi entam. Nam irrannorum Preces, inqtiit Plato, permistae sunt, ut scis,tieeexaltatibus. si Epist. - ad Dionis propinquo . Aiam α) Loca portu earentia. Gratillationem Ne laurus ' harenostra in oeulos , et in voculas ma levolorum ineviter/t. Coa.Υm ρισια, Comittitum. ministrorum observantiam.
Seterivatis Quid BrisDὼ isti actum sit. num Pompeius elasse abierit. M. Sex ua) Pedaeetis. Ep. 32, lib. VII. α) De quo epist. s huius libri. Thola m) Lanuvintim et Troia ianum erant duo praedia Pliameae utrumque et ieiunm agro Antiati. Itaque quum Pham a Lati vitim Antii proseripsisset. Cicero salso eredideral esse illius Troianum ; eul uomen a Troia , loeo in agro Laurente finitimo Antiati, Ardeati. Lanuvino: in quo primus in Italia Aeneas eum suis constitit. Festas , et caro in originibus. Pop.
emerg. Vide ep. 8. NA . Ploris est Catius venditur. Esaasaepe est venalem esse. CBAEv.
3ὶ Selialia. intelligimias. Et illo LMID) intelligea. COR . Videtur ista ellipsis dura et parum
usitata. Si usa. annuerent, legerem potius: Nos quae monstra quotidia intelligimus ea illo libello. qui in viastolam eoniae tis es 1 GaaEv. ) sie interpongere plaeet euna Oliveto. Em. et Sehula. narrat, quid agari T. Ath: sias ) Moeroris Neritia. Lentulus, inquit , Puteolis eatis et moein