M. Tullii Ciceronis Opera ex recensione Christ. Godofr. Schützii additis commentariis. Tomus primus decimussextus

발행: 1828년

분량: 706페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

171쪽

quam gratias ageret; et in eo mansimus, ne ad urbem.

Illa sesellerunt. iacilem quod putaramus. Nihil vidi

minus. Damnari se nostro iudicio, tardiores fore reliquos . si nos non venerimus, dicere. Ego . dissimilem illorum esse causam. Quum multa : et veni

igitur . et age de pace. M Meone, inquam , arbitratu 2 et An tibi . inquit, ego praescribam Τ ra Sic inquam. agam , Senatui non placere in Hispanias iri , nec exercitus in Graeciam transportari; multaque , i quam . de Cnaeo deplorabo. Tuin ille: . Ego vero ista dici nolo. n Ita putabam , inquam : sed ego eo nolo adesse , quod aut sic mihi dicendum est. mill Laque quae nullo modo possem silere . si adessem; aut non veniendum. Summa suit, ut ille, quasi exi-

Ita discessimus. CPedo igitur , hunc me non amare.

At ego me ainavi ; quod mihi iam pridem usu non venit. Reliqua, o Diti qui comitatus i quae, ut tu

soIes dicere , νε tal in qua erat area scelerum. 3 o

rem perditam l O copias desperatas i Quid , quod Seevii filius7 quod Titinii7 Quot in his castris puerunt.

quihus Pompeius circumsideretur 7 Sex legiones. Multum vigilat , audet: nullum video finem mali. Nunc certe promenda tibi sunt consilia. Hoc fuerat extremum. Illu tamen κοπαίλεις illius est odiosa, quam

H . rutisa. et copiae eiusmodi, ut sperare vitiis possis. MAN. Fue uni Quia Biuudusio redi-hutii. Et com admiratione protulit rquasi vix eredibile videatur , tot homines eonvetiisse ad Cn. Pompei time iteumsidendum. 1 D. Multum Hoe est, neerrimus est Caesar et audacissimus. GRAEU. Extronatim ) Extremum vocat, Postiem a veiba quae Caesar ipsi dixe rat . ut scilicet deliberaret. Bos. Καυχιιις ) Clansula, conelusio.

172쪽

paene praeterii : si sibi consiliis nostris uii non Ii- Ceret , usurum , quorum poSset, ad omniaque essa descensurum. Vidisti igitur virum , ut scripseras ΤΙngemuisti Τ,, Certe. Cedo reliqua. . . quid 2 continuo ipse in Pedanum ego Arpinum. Inde exspecto quidem λαλαγευσαν illam tuam. Tu malum inquies, actum ne agas. Etiam illum ipsum, quem sequimur, multa sesellerunt. Sed ego tuas literas exspecto. Nihil

est enim iam , ut antea, uideamus, hoc quorsum euadat. Exi demum fuit de Congressu nostro : quo quidem non dubito quin istum ossenderim. Eo maturius agendum est. Amabo te, epistolam , et πολιτικήν. Valde tuas literas nunc EXSPe t O.

my respondei Cieero, M seripseras . Puta eum Buetori late quasi do . ininum ae petentem. Rursus Allietis.

Ing/muisiit Cieero aminini, Certe. Demtim Allieu, . Cedo roliqua e Ci-eero, Quia ' eontinuo ipse in Peda Dum . sellicet agriam vel praedium in regione Peduna , quae erat inter Ti-hur et Praeneste discessit P. Pop. Λαγαγεύσαυὶ Garrientem , supΡle hirundinem. Suaserat Atticiis Cieeroni, ne praemature mari se committeret , vvicta λαλαγευσα, , id est χελιδο- , exspectaret: quibus vethis

iudieahat ante uer adultu in navigRndum non esse ad Pompei Din. Bus. Aestim ne agas ) Αetum agere apud hunc auelorem eat ea ae re iacienda rogitare. quam antea saetam oportuit, et euius pereudae tempus iam praeteriit. Idem auetor in Laelio: Praemateria enim titimur consiliis, et erra agimus, quou ὐetamur m Dertio. Et supra hoe ip,o libro, ep. 4.aeta ne agamus. Sensus ergci horum verborum est: Ne amplius cogitea dana. igatione ad Pompeium . e ius inis lituendae tempus elapsum est. Oporis itiit etiim etim ipso Pompeio navigare. Bosa

173쪽

Ser. Arpini prid. kal. April. A. V. C. 7o . Seribit se Ilio Arpini togam Puram dedisse , sibique

CMERO ATTICO S.

Ego inco Ciceroni, quoniam Roma caremus, Arpini potissimum togam puram dedi ; idque municipibus

nostris suit gratum. Et si omnes, et illos , et qua iterfeci , moestos a inicios quo vidi : tam tristis , et lamatrox est αυαDωρη tς huius ingentis mali. Delectus habentur : in hiberna deducuntur. En , quae Eliam quum a bonis viris, quum iusto in hello, quum modeste fiunt, tamen ipsa Perse molesta Sunt, quam Cen Ses acerba nunc esse , qutam a perditis, in civili nefario bello, petulantissime fiant 7 Cave autem putes, quemquam hominem in Italia turpem esse . qui hinc absit. Vidi ipso Formiis universos: neque me- liercule unquam homines putavi ; et noram Omnes ;sed nunquam uno loco videram. Pergamus igitur, quo

Placet. et nOStra omnia relinquamus. Proficiscamur ad eum . cui gratior nostEr adventus erit , quam si una fuissemus. Tum enim eramus in maxima spe; nunc . ego quidem , in nulla : nec . Praeter me, qui S-

quam Italia cessit , nisi qui hunc inimicum sibi putarct. Nec ine hercule hoc facio Peipublicae causa , quam tanditiis deletam pulo; sed ne quis me pulet ingratum in eum, qui me levavit iis incommodis,

174쪽

quibus idem assecerat: et simul . quod ea , quae fiunt, aut quae certe sutura sunt. videre non possum. Et iam equidem senatusconsulta saeta quaedam iam puto : utinam in Volcalii sententiam l Sed quid refert est enim una sententia omnium. Sed erit in . iustissimus Servius. qui silium misit ad effligendum Cn. Pompeium . aut certe capiendum , cum Pontio Titiniano. Et si hic quidem timoris causa; ille vero Sed stomachari desinamus, et aliquando sentiamus ,

nihil nobis, nisi id quod minime vellem , spiritum

reliquum esse. Nos, quoniam superum mare obsidetur , in sero navigabimus ; et , si Puteolis erit dis sicile, Crotonem petemus , aut Τhurios; et boni cives. amantes patriae, mare in sesium habebimus. Aliam rationem huius belli gerendi nullam video. In Aegyptum nos abdemus. Exercitu Pares ESSE DOn possia

mus. Pacis fides nulla a est. Sed haec satis deploratu

Vesea ii) Fortassis L. Volentius Tolitis Constitaris sententiam dixerat. ut de pace ageretue. Sed quid refert, inquit, an de pace agatur ρ quum sit una sententia omnium, ut Pompeium et rempublicam opprimant, Caesa rem defendant et extollant. Pomnitistis imus Toitis a ratione aversus, minime iustam in partem propensus. Pacem, inquit, in setici tu See. Sulpicius dissuadebit, qoia arit Pompeium amieum athi nunquam sore. quoniam stitim Brundusitim mi,ii ad eum amigendum. MAs.

Sed effligendum habet ed. Botu idque in NM. stiis reperere Vietor. et Malaspina. Idem servavit Em. nigere. inquit Craevius. est perdere. Itie Der Oὶ Arasit. σις, quasi dicat. Servius vero eupiditatis , certe mali alleuius causa. COR . α) Sie optime h. l. restituit I. F. Oronovitis. Iloe est, intelligamus tandem et prosteamur. nillil nobis superesse praeter vitam, quia ipsa etiam ut eareamus optandum erat. Omnia alia et ornamenta et iust rumenta amisimus; quid igitur Aloma.ehamuri Vatia est sine viribus ira. vulgo legebatur: et aliqtiando senistentiam, tia nihil n i. nisi id quia minimum pellem , Uiritum reliquum

esse.

Infestum habebimus infestum reddemus. Est autem aetatetitia . Pompeium elassem parare ad tutereludendos Italiae eommeatus, id est ad phiriam sume neeundam : ad hisnexe iturum. Episi. 8. Et eum iraeutida ironia. Boni eiu es, amantes patriae, dixti MAN.

175쪽

I7O EPISTOI.ARUM AD ATTiCvM sunt. Tu velim literas Cephalioni des de omnibus rebus actis, denique etiam de se monibus hominum; nisi plane obmutuerunt. Ego tuis consiliis usus sum, maximeque, quod gravitatem in congressu nostro tenui, quam debui; et ad urbem ut non accederem, perseveravi. Quod Superest, Scribe, quaeso, quam accuratissime iam enim extrema sunt quid placeat, quid censeas : etsi iam nulla dubitatio est. Ta

men, si quid, vel potius quidquid veniet in mentem,

scribas velim.

176쪽

M. I . CICERONIS

EPISTOLARUM

AD ATTICVM

LIBER DECIMUS.

, Argumentum idem sere est libri huius et superioris. Querimonia de perditis Caesaris et Pompeii eonsiliis: Curionis eongressus, propraetoris, in Siciliam proficiscentis, largeque et Iiberaliter de sua Caesarisque in Ciceronem voluntate pollicentix: Quinti filii seelus , Romam prosecti, Hirtioque, tum patris tum patrui exeedendi eonsilia indicantis : Deliberatio , an , quae in Hispania gerantur, exspectandum sit, ad quod et sui et mniti alii hortabantur e Caesaris literae, ue quo progrediatur, monentis: Caelii, ut aliquod oppidum eligat, vacuum a bello, rogantis ; Antonii id ipsum , et mandalum sibi significantis . neque in Italia excedere permittat: Congressus cum Servio Sulpicio: Fusta Catonis ex Sicilia iii Asricam transmittentis: firmum propositum proficiscendi, primum occulte, postea Palam. Scriptae sunt epistolae ex ante diem IlI. Non. Aprilis, ad X1II Kalendas Iunias plus minus , iisdem L. Cornelio Lentulo, C. Claudio Marcello Coss.

177쪽

I Ser. in Laterio O. fratris a. d. III nou. Apr. A. V. C. 7o . Laetatur frmitudinem suam in congream cum Caesare Attico et Sex. Peducam probari; ceterum incertum esse, an Caesar ipsum ad consilia ae pace attracturus sit; Omnino autem se in magna sollicitudine esse fatetur. CICERO ATTICO S.

Tortio nonas quum in Laterium spatris venissem , accepi literas, et paulluluin respiravi : quod post has ruinas mihi non acciderat. Per enim magni aestimo, Libi firmitudinem animi nostri et factum nostrum Pro hari. Sexto enim nostro quod scribis probari, ita laetor, ut me qNasi patris eius, Cui semper uni plurimum tribui, iudicio comprobari putem: qui mihi, quod saepe soleo recordari. dixit olim , nonis illis decembribus, η quum ego: ci Sexte, quidnam ergO8is Mἡ μαγ. inquit ille, απι δει γε κχt ακλειῶς απολοι μην; Αλλα μέγα ραας τι, καὶ λ μ Bοι si πυΘΘαι. Eius igitur mihi vivit auctoritas; et simillimus eius filius eodem est apud me pondere , quo suit ille: quem salvere velim iubeas plurimum. Tu tuum Consilium etsi non in longinquum tempus dissens iam

iam actum aliquid esse in consessu senatoriam; senatum enim non puto ; tamen Suspensum me tenes , ,

sed eo minus, quod non dubito, quid nobis agendum

Caesare eorruptum.

Alii, me inde len x. Sennium) Negat Cicero eonsessum illum Senatotum Senatum esse, vel quod legitimus non adorat Senatorum

178쪽

putes. Quid ent in Flavio legionem et Siciliam dari

scribas, et id iam fieri' Piae tu scelera partim parari, et iam cogitari, partim ex tempore sutura censes 7 Ego vero Solonis, popularis tui, et, ut puto, iam inminet, Iegem negligam , qui capite sanxit, si qui inseditione non alterius utrius partis suisset; nisi tu aliter censes ; et hinc abero, et silii. Sed alterum mihi est certius: nec praecipiam β tamen; exspectabo tuum consilium et eas literas , nisi alias iam dedisti , quas scripsi ut Cephalioni dares. Quod scribis , non quo alicunde audieris, sed te ipsti in platare, me attractum iri , si de pace agatur : mihi omnino non venit in mentem, quae Possit Rctio esse de pace. quum illi certissimum sit, si possit, exspoliare exercitu et Provincia Pompeium : nisi sorte iste nummarius , ei potest persuadere, ut, dum oratores eant et redeant,

quiescat. Nihil video, quod sperem, aut quod iam putem fieri posse; sed tamen hominis hoc ipsum prO

dum De sit in consilium tyranni , si is aliqua de re bona deliberaturus sit. Quare, si quid eiusmodi evenerit, ut arcessamur quod equidem non curo; quid nim essem de pace dicturus. dixi; ipse valde repu

diavit); sed tamen, si quid acciderit, quid censeas mihi iaciendum , utique scribito. Nihil enim mihi

numerus, vel quod ibi libere loqui Demo poterat. Bos. i) vulgo inde a Bosto: qiaid eviina FIGMio; sed aie manea est oratio. Ultiti dehatur quid onim aeribis. Rumor Ahiem tum risit Stelliam L. Flavio destinari. Sed Caesar C. Curionem in Siciliam misit. qtiod ipse narrat de B. C. i. e. 3o. - interrogationia notam . quam post anim Setin Eius postierat, sustuli; neque Eruiatiua eam habeι. α Sie optime Cron v. eorrexit

3) Alii praeripiam.

179쪽

EPISTOL1RVM AD ATTICVM adhue accidit, quod maioris consilii esset. Trebatii,

honi viri et civis. verbis te gaudeo delectatum : tua que ista crebra L pure tς α υπέρευ is me sola adhuc delectavit. I iteras tuas vehementer exspecto, quas quidem credo iam datas esse. Tu cum Sexto servasti gravitatem eandem, quam mihi praecipis. Celer tuus disertus magis est , quam sapiens. De iuvenibus, quae ex Tullia audisti, vera sunt. M. Antonii R istud, quod scythis, non mihi videtur tam re esse triste , quam verbo. Haec est Ot ho in qua nunc sumus, mortis instar. Aut enim libere inter malos mλιτευτεου, aut vel periculose cum bonis, ut nos aut temeritatem . bonorum Sequamur, aut audaciam improborum insectemur. Vtrumque periculosum est. At hoc , quod ogimus, et turpe, , nec

eum btine tolum ita emendabat Mi vetus, Var. Lect. X. Q. Et eommode quidem. nempe legendor seu lumenose ipsum est tintim τῶ σκ. Sehutetianam testionem iam Emesi in a.ditio habet. T. . OLIV. Εvria νησις ) Exclamatio. Egregie. Tis eum Sexto) Tu et Sextus Pedii reus servasiis, ete. Con R. - ADt ad- .ettit Mongallios , quod alii praetermisere, ea quae consequuntur, scripta fuisse post aeeeptas Alliei literas, quas Cieero Nehementer expectabat, et eredebat tum diarias esse. Et sane quum bactenus timuerit ne attraheretur Ris mam , et amici consilium exposeeret, quo uteretur, si quid evenitet eiusmodi: deinceps ita scribit, ut qui tutellexerit se acellum non iri, DEque

habeat necesse scribere, citia elιam cs-

gitara quid sit Deltirtis. Itaque ex duabus epistolis unam librarii seee

i) Amieus vel liberius Attiei, qui

negotia eius Proeurahat.

tamen tutum. Istum , qui

Dis itio istis De Cieeronitriis. Mart. sti Pro M. An nnii in cod. Tornaes. erat Maeriam . in aliis Mnerem . vel Itieeom. Tunsiallus eoni. ἀκοου istud h. e. ultimum epistolae tuae. Minus apta Popinae eoniectura: Μάκρουι utid. de diuturna absentia Cieeronis,h Italia. Si vera est lectio, M. Antonii intelligendus est M. Antonitis orator eiusqtie tristis mors. es. de

aut nos temeritatem, etc.

Vulgo nee turpe quippe quum probetur etiam Sexto. Epist. si librii X. Cosa Sed l. F. Grotici vivareele eensuit legendum et turpe, qi. in Ciceroni nou videbatur satis lioue- tum . quietum et neutri parti addi iaetum in Italia munere. Isitim Forte L. Corneliuis Buthum,

Di illa d b,

180쪽

filium Brundisium de pace misit de pace idem sen

tio, quod tu; simulationem esse apertam, Parari autem bellum acerrime ; legatum iri non arbitror cuius adhuc, ut optavi, mentio facta nulla sit. Eo minus habeo necesse scribere, aut etiam cogitare, quid sim facturus. si acciderit, ut lege P.

qui si iure Brundisium miserat. N N. gnari Ser. Sulpitium. -- Volunt Coiradus ei Popina desi-- ι

Ser. in Arcano Q. fratris non. Apr. A. V. C. 7o4. Rogat Atriatim ut se consiliis Aoel, Diovsiumqtie se Midare nolle signis at. CICERO ATTICO S.

Ego quum accepissem tuas literas nonis april. quas Cephalio attulerat, essemque Minturnis postridie mansurus, et inde protinus: sustinui me in Arcano fratris, ut, dum aliquid certius asserretur, occultiore in loco essemuS, agerenturque nihilo minus, quae sine nobis agi possunt. Λαλαγευσα iam adest, et animus ardet; nec est quidquam, quo, et qua . Sed haec nostra erit cura et peritorum. Tu tamen, quod poteris, ut adhuc secisti, nos consiliis iuvabis. Res sunt inexplicabiles. Fortunae sunt committenda omnia. Sine spe conamur ulla. Si melius quid acciderit, mirabimur. Dionysium nolim ad me prosectum : de quo ad me Tullia mea scripsit. Sed et tempus alienum est; et homini non amico nostra incommoda, tanta Prausertim, spectaculo esse nolim : cui te meo Domine ini

SEARCH

MENU NAVIGATION