장음표시 사용
591쪽
inei observantissimus, et sui iuris dignitatisqne retinens, se apud te nequo amicitia, neque iure valuisse: et, ut opinor, Flavii aliquando rem et Pompeius et Caesar tibi commendarunt: et ipse ad te scripserat Flavius, et ego certe. Quare si ulla res est, quam tibi ine faciendam petente putes, haec ea sit. Si Ine amas, Cura, elabora. Perfice, ut Flavius et tibi et mihi quam maximas gratias agat. Hoc te ita rogo, ut maiore studio
. Quod ad me de Hermia scribis , mihi mehercules valde molestum fuit. Literas ad te parum fratern scripseram: quas oratione Diodoti , Luculli liberii, commotus, de pactione statim quod audieram , iracundius scripseram, et revocare cupiebam. IIuic tu epistolae non fraterne scriptae, staterno debes ignoscere. De Consorino, Antonio, Cassio. Scaevola, te
ab iis diligi ut scribis vehementer gaudeo. Cetera
suerunt in eadem epistola graviora, quam Vellem, ορθαν vis ναυν , et 2 ED. Maiora ista erunt. 3Meae obiurgationes fuerunt amoris plenissimae, quae 'sunt nonnullae , sed tamen medio res, et parvae PO-tius. Ego te nunquum ulla in re dignum minima reprehensione putassem, quum te sanctissime gereres, nisi inimicos inultos haberemus. Quae ad te aliqua admonitione aut obiurgatione scripsi, scripsi propter diligentiam cautionis meae, in qua et maneo et manebo, et, idem ut iacius, non desistam rogare.
etau vasu ναταδο- . quae latine est etiam apud Senecam ep. 83: vi Neptune, tintiquam hane navem nisi regiam . . Haee Victoritis. Lipsius ais. tem ad Senec. l. e. laudat etiam veterem seriptorem Teletem ea quo est
592쪽
B. Attalus Iphemonus mecum egit , ut se ne impedires , quo minus quod ad Q. Publiceni statuam
decretum est, erogaretur: quod ego te et rogo et ad, moneo, ne talis viri . tamque nostri necessarii, honorem minui per le , aut impedire velis. Praeterea
Aesopi tragoedi, nostri familiaris, Licinius servos , tibi notus , aufugit. Is Athenis apud Patronem Epicureum pro libero fuit. Inde in Asium venit. Postea PIato quidam Sardianus, Epicureus, qui Athenis solet esse multum , et qui tum Athenis fuerat, quum Licinius eo venisset , quum eum sugitivum esse postea ex Aesopi literis cognosset, hominem Comprehendit , et in custodiam Ephesi tradidit : sed in publicam, an in pistrinum, non satis ex literis eius intelligere potuimus. Tu, quoquo modo, quoniam Ephesi est, hominem investiges velim, sum Inaque diligentia vel tecum deducas. Noli spectare, quanti homo sit; parvi enim pretii est, qui iam nihili sit: sed tanto dolore Aesopus est assectus propter servi scelus et audaciam, ut nihil ei gratius iacere possis, quam si illum per te recuperarit.
9. NunC ea COMOsee, quae maxime exoptas. Rem
publicam landitus amisimus; adeo ut Cato, adolescens nullius consilii , sed tamen civis romanus , et Cato , vix vivus effugerit; λ quod, quum Gabinium de ambitu vellet postulare , neque praetores diebus aliquot adiri possent, vel potestate in sui sacerent , in concionem adscendit, et Pompeium privatum di-
uteretur in epistola aua, parvas oh iurgationes suas gravius, quam vellet tulisse. - Conieeturam probat Clericus, nisi quod retinet ista, amoris plenissimae. T. i) Hoe nomen vitiosum est. For-aan Q. Publicii, nisi potius lite latet P. Globuli nomen, qui praetor tu Asia fuit A. V. s86 , quem Cicero
ii Is arbitrium uisu accommodare ut. Tisia
593쪽
clatorem appellavit. Propius nihil est sactum, quam iit occideretur. Ex hoc, qui sit Status totius rei publicae , videre potes. Nostrae tamen Causae non vi dentur homines defuturi. Mirandum in modum profitentur, osserunt se, pollicentur: et quidem quum
hac re 3 ne casum quidem ullum pertimescam : sed tamen res sic se habet. Si diem nobis Clodius dixerit, lota Italia concurret, ut multiplicata gloria disceda
mus : sin autem vi agere conabitur , spero fore, studiis non solum amicorum , sed etiam alienorum, ut vi resistamus. Omnes et se, et suos liberos , amicos
clientes. libertos, servos, pecunias denique suas Pollicentur. Nostra antiqua manus bono Dum ardet studio nostri atque amore. Si qui antea aut alieniores fuerant. nut languidiores , nunc horum regum 4 odio se cum bonis coniungunt. Pompeius omnia pollicetur et Caesar: quibus ego ita credo . ut nihil de mea comparatione deminuam. Tribuni plebis designati sunt nobis amici. Consules se optime Ostendunt. Praetores habemus amicissimos, et acerrimos cives, Domitium, Nigidium, Memmium . Lentulum; hynos etiam alios: sed hos singularcs. Quare magnum lac animum ha heus. et spem bonam. De singulis tamen rebus, quae quotidie gerantur, iaciam te crebro Certiorem.
ma. enotavi , eamque habet ed. Bom. Vistilo male pri tua dietatorem ἄρ- Peliarit. Iti, o Cato ille in eooeione ivveetus est in Pompeium eumque priὐaltim die torem appellavit, h. e. eum. qui quom esaei privatus . ia men nihi vel dieiatoria potetitiam iureputii. arrogaret. -- Etiam Betiitu. PrιMalum reeepit. Cler. ei Lem. Pri-
α Vulgo hie addebantur ista rapero avertores fre nos , eonfido animo, quaa iam ursinua dolenda censuit. 33 Sie Namilio et Lambino ariet . xitin corrigendiam erat. vulgo re pu-Hieri. - Oisod i Deplum eat. Agitue enim de negotio, quod Clodius eois. sciturus erat Ciceroni, non de repu-hlio. BEAT.
594쪽
m. Scr. Thessalonicae id. Iun. A. V. C. 695. Quod pueros ad Quintum rine literis miserit, id se nec iracundia adductum fecisse , nec quod irvirem Midera nolueris i. Hortatur ut e erigat, et confirmet , si qua ei subeti a dimicatio fuerit α; denique gratias fratri pro oblatis facultatibus agit 3; et quibus Potentium fidendum , nut non credendum ru, monet 4 ι suosque fratris amori commendat 5. MARCUS Q. FRATRI S.
Ii Dater, mi frater, mi frater, tune i l veritus es,
ne ego iracundia aliqua adductus pueros ad te si noliteris miserim2 aut etia in ne te videre noluerim
Ego tibi irascerer 2 tibi ego possem irasci 2 scilicet; tu enim me amixisti; tui me inimici, tria me invidia, ac non ego te misere perdidi. Meus ille laudatus consulatus , mihi te, liberos, patriam, fortunns; tibi
velim ne quid eripuerit. praeter unum me. Sed cortea te mihi omnia semper honesta et iucunda ceciderunt; δ a me tibi Iuctus meae calamitatis, nactius luae , desiderium , moeror, solitudo. Ego te videre noluerim2 Immo vero me a te videri nolui. Non enim vidisses fratrem tuum; non eum, quem reliqueras; non eum, quem noraS; non eum, quem flens flen-
i Sie edd. pr. Male Lambio. et
ne qui me perdiderunt, iidem non Plaue arma perniete satiati, eadem quini mihi, eripere tibi eouentiir. diguitate v. patriam , sortia iras. MAX. IJ Veι eor etiἱin. De qui eonsulatus mea Lltitiais auilii tu .idetistit, tibi etiam . praeter fratrem, liberos p triam fortunasqtie eripiatit. BENT.
595쪽
50O EPIST. AD QUINTUM FRATREM tem , prosequentem proficiscens dimiseras; ne vestigium quidem eius, nec simulacrum sed quandam
estigiem spirantis mortui. Atque utinam me mortuum prius vidisses , aut audisses t utinam te non solum vitae, sed etiam dignitalis meae superstitem reliquissem l Sed testor omnes deos , me hae una Voce amor te esse revocatum , quod omnes in mea vita partem aliquam tuae Vitae repositam esse dicebant. Quare peccavi, scelerateque seci. Nam si cecidissem, mors ipsa meam pietatem amoremque in te iaciIe do-sonderet. Nunc Commi Si , ut vi Vo me careres , vivo
me aliis indigeres : mea vox in domesticis periculis potissimum Occideret, quae Saepe alienissimis praesidio fuisset. Nam quod ad te pueri Sine literis v norunt , quoniam Vides non suisse iracundiam iti
lacrymarum et dolorum. Haec ipsa me quo fletu putas scripsisse 2 Eodem, quo te legere certo scio. An ego possum aut non cogitare aliquando de te , aut unquam sine lacrymis cogitare 3 Quum enim te desi- devo , fratrem solum desidero 7 Ego vero suavitale prope aequalem, β Obsequio silium, consilio parentem.
imperio proconsulari prosectus es. Nos euim lite erat. Dimittim lavdandus ob humanitatem , ut nou solum Propinquos, vcrum et aualeos. ad provincias administrandas prosei a tales prosequerentur extra tithem.
Hitie illud ad Appium. F. m. lib. II l. Quiam te mitiuatiam prosequerer. M. - uiue ad Attie. IV. i 3 dicitur Censatis minore dignitate prosectus paludatus , quia titillo comitatu exierat; hitie illud lo inendi gemis proseuia Derbia, quod vide. Nox ud. Herv. ne
simulaertim. ΒΕΝΤ. di) Lani hin. i erandiam euusam. Alii tria niliae eatisti. Criitertis legendum putabat ncri fisse iracundiae.
596쪽
Quid mihi sine te unquam, aut tibi sine me iucundum fuit7 Quid quod codem tempore desidero siliam Iqua Pietate, qua modestia . quo ingenio 7 esligiem
oris, sermonis, animi mei 3 Quid 2 silium venustis simum, mihique dulcissimumΤ quem ego serus ac ser- reus e complexu dimisi meo, sapientiorem puerum quam vellem. Sentiebat enim miser iam , quid ageretur. Quid vero tuum filium, quid imaginem tuam' aquem meus Cicero et amabat, ut fratrem, et iam, ut maiorem fratrem . verebatur 7 Quid 3 quod mulierem miserrimam , sdelissimam coniugem , me prosequi non sum passus , ut esset, quae reliquias communis calamitatis, communes liberos tueretur 3 Sed tamen. quoquo modo potui, scripsi , et dedi literas ad io Philogono , liberto tuo , quas credo tibi postea redditas esse r in quibus idem te hortor et rogo, quod pueri tibi verbis meis nuntiarunt , ut Romam Protinus pergas et properes. Primum enim te praesidio esse volui, si qui essent inimici , quorum crudelitas
nondum esset nostra Calamitate satiata. Deinde congressus nostri lamentationem Periimui ; digressum vero non tulissem ; atque etiam id ipsum , quod tu scribis, metuebam , ne a me dis ira hi non posses. Ilis de causis hoc maximum malum , quod te non vidi , quo nihil amantissimis et coniunctissimis fratribus
ri praesidio Te i palam tibi praesidio praesentem esse. Nam si siti id temporis in reditu poneres, seri posset, ut aliquid interim absetis ea. lamitatis acciperes. Iloe et ad Alii . cuin scribit lib. III. Itia.
597쪽
acerbius ac miserius videtur accidere potuisse, minus acerbum, minus miserum suit, quam suisset quum congressio , tum vero digressio nostra.
a. Nunc, si potes, id quod ego, qui sortis tibi
semper videbar, non possum, erige te , et consi ma , si qua subeunda dimicati erit. Spero, si quid mea spes habet auctoritatis, tibi et integritatem tuam, et amorem in te civitatis, et aliquid etia in misericordiam nostri, praesidii laturam. Sin eris ab isto periculo vacuus, ages scilicet, si quid agi posse de nobis pulabis. De quo scribunt ad me quidem multi multa, et se sperare demonstrant: sed ego, quid sperem, non dispicio, quum inimici plurimum valeant, amici Partim deseruerint me, partim etiam prodiderint: qui in meo reditu fortasse reprehensionem sui sceleris pertimescant. Sed ista qualia sint, tu velim pur-spicias , mihique declares. Ego tamen , quamdiu tibi opus erit, si quid periculi subeundum videbis, vivam. Diutius in hac vita esse non possum. Neque enim tantum virium habet ulla aut prudentia, aut doctrina, ut tantum dolorem possit sustinere. Scio fuisse et honestius moriendi tempus, et utilius e sed non hoc solum, multa alia praetermisi; quae si queri velim praeterita, nihil agam, nisi ut augeam dolorein tuum, indicem stultitiam meam. Illud quidem nec faciendum est, nec fieri potest, me diutius, quam aut tuum
si Seii. si quis enm forte repeis
Atietoritiatis Si modo quid apodie valet L . quod ine sperare vides erige te , et eontietita. Spero anten iitii tuom iutegritatem. et amore iti te eivitatis, et aliquid etiam ini. - ricoidicitia tio,iii, prae,idii laturavi.
LM Quod ad te nil iuei. Timebat
598쪽
tempus, aut firma spes postulabit, in tam misera, tamque turpi vita commorari: ut, qui modo Dalrs fuerim , liberis, coniuge, copiis , genere ipso pecuniae beatissimus, dignitate, auctoritate, existimatione, gratia non insertor , quam qui unquam fuerunt amplissimi; is nunc, in hac tam amicta perditaque som una, neque me, neque meos lugere diutius possim. 5. Quare quid ad me scripsisti de permutatione
quasi vero nunc me non tuae saeuitates Sustineant.
Qua in re ipsa video miser et sentio, quid sceleris admiserim, quum de visceribus tuis et si ii tui satissae tu rus sis , quibus debes et ego, acceptam ex aerario pecuniam tuo nomine, frustra dissiparim. Sed tamen et M. Antonio. quantum tu scripseras, et Caepioni tantumdem solutum est: mihi ad id, quod cogito, hoc , quod habeo, satis est. Sive enim restituimur, si vo desperamur, nihil amplius Opus est. 4. Iu, si sorte quid erit molestiae, te ad Crassum et ad Calidium conseras, Censeo. Quantum Hortensio credendum sit, nescio. Me summa simulatione amoris , summaque assiduitate quotidiana. sceleratissime insidiosissimeque tractavit, adiuncto quoque Arrio: quorum ego consiliis, promissis, Praeceptis destitu ius, in hanc calamitatem incidi. Sed haec occultabis,
perieulo versaris, possum consulere a aut . spem, non es leo aliquam aut mediocrem . sed orati ino similiti dismeo reditu esse intelligis. Non oti imexigua in spe tantum pono. ut in tam misera turpique vita diutius velim eommorari. Mas. Genere ipso pectiniae ) Plaeeret sIe: Genero Uso , pecunia: ut C. Di otiem generum suom significeir milias et vi res et ingenium vehementer Cicero probavit. Vide de elatis Oratoribus. tD.
De permutiatione) Te, quum ad urbem perveneris, pecuniam, ver isti latione sumptam , si ego vellem , milii euenturum. Quorsum hoc radme retulisti y quasi vero nunc. eie. tua Ex aerario) Quas tibi Axiae praetori de publieo dehebatis r. Certum enim pectiniam provinei artim rDeioribus resp. tium. rabat. Fatii. lih. I.
599쪽
ΕPlST. AD QUINTUM FRATREM no quid obsint. Illud caveto et eo puto, Per Pomponium fovendum tibi esse ipsum Hortensium , ne ille versus, qui in te erat collatus, quum aedilitatem petebas , de lege Aurelia, salso testimonio confirmetur. Nihil enim tam timeo, quam ne, quum intelligant homines , quantum misericordiae nobis tuae preces et tua salus allatura sit, oppugnent te vehementius. Messallam tui studiosum esse arbitrori Pompeium etiam simulatorem puto. Sed haec utinam non experia vel quod precarer deos, nisi meas proces Ru dire desissent. Verumtamen precor, ut his infinitis nostris malis contenti sint: in quibus non modo tamen nullius inest peccati infamia; sed omnis dolor est, quod optime factis poena est maxima constituta. 5. Filiam meam Et tuam , Ciceronem quo nostrum,
quid ego, mi frater, tibi commendem 2 Quin illud
moereo, quod tibi non minorem dolorem illorum orbitas asseret, quam mihi. Sed , te incolumi, orbi non erunt. Reliqua, ita mihi salus aliqua detur, potestasque in patria moriendi, ut me lacrymae non sinunt scribere. Etiam Te Pentiam velim tueare, mihique de Omnibus rebus rescribas. Sis sortis , quoad rei natura patiatur. Idibus iuniis, Thessalonicae.
auctori trihuttis, quo Boriensius aut aliva quia potentium illo tempore hominum , laesos aut irrigua erat. Ne illa υersus Verebatur, puto. tia Qti in tua Datae de ambitu accusa retiar. quod in petetida aedili alepeeuniam eontra leges dedisset. Quo tempore versus quidam tu eum dolego Aurelia , qui ambitum n tare . eonferebatur. Licet autem existimare, lege hae sanetium de am hi tu aliquid .isse. MAN.
600쪽
Scr. Thessalonicae mense Sextili A. V. C. 695. Dolet sibi fidem amicorum caurumque consilium defuisse i; incertam mem salutis esse a , etsi novi tribuni plebis Martim sibi fauerat 3 ; petit ut Quintus, quid Nerandum sit, permiciat, et ad se rere perscribat εἰ hortatur, ut ri eum quoque inimici Dexara coeperint, fortiter resistat 5. MARCUS Q. FRATRI S.
Amabo te, mi frater, ne, si uno meo iacto et tu et omnes mei corruistis. improbitati et sceleri meo P tius, quam imprudentiae miseriaeque assignes. Nullum est meum peccatum, nisi quod iis Medidi, a quibus nefas putaram esse me decipi, aut etiam, quibus ne id expedire quidem arbitrabar. Intimus, Proximus, familiarissimus quisque aut sibi pertimuit, aut mihi
cautum meum consilium defuit. a. Quod si te satis innocentia tua et misericordia hominum vindicat hoc tempore a molestia ; perspicis profecto, ecquaenam nobis spes salutis relinquatur. Nam me Pomponius, et Sextius, et Piso noster adhuc Thessalonicae retinuerunt, quum longius discedere,1 propter nescio quos motus, Vetarent. Verum ego magis exitum, illorum literis, quam spe Certa exspectatam. Nam quid sperem, potentissimo inimico, dominatione obtrectatorum, insidelibus amicis, plu
i) Εenest. et Sehitia. putabam. α) Verbum obfuit, aut simile quid
.ititim defuia correxit Natavina, et receperunt Lmnh. et Sehura , hoe sensu: ita mihi nihil misero subsidio fuit, praeter sdem aruieorum, etiam ea utram meum eonsilium destiit. Sed at nail lollia omnia nobis faciliora videntur. CL ad Λ u. IlI. i5 . A. Vulgo c. m. consilium fuit. Baiur