장음표시 사용
581쪽
ab immanitate, tum vero contraria sunt imperio ac dignitati. Naui si implacabiles iracundiae sint, sumina est acerbitas; sin autem exorabiles, summa levitas:
cluae tamen ut in malis) acerbitati anteponenda est. Sed quoniam primus annus habuit de hac reprehensione Plurimum sermonis, credo Propterea, quod tibi hominum iniuriae, quod avaritiae, quod insolentia Praeter opinionem accidebat, et intolerabilis
videbatur; secundus autem multo lenior, quod et consuetudo, et ratio, et ut ego arbitror meae quoque literae te patientiorem lenioremque secerunt: tertius annus ita esse debet emendatus , ut ne minimam quidem rem quisquam possit ullam re Prehendere.
12. Ac iam hoc loco non hortatione, neqMe Praeceptis, sed precibus tecum fraternis ago, totum ut nutinum, curum , cogitationemque tuum ponas in omnium laude undique colligenda. Quod si in mediocri statu sermonis ac Praedicationis nostrae res essent; nihil abs te eximium , nihil practer ultorum
consuetudinem postularetur. Nunc Vero. Propi Crearum rerum, in quibus versati sumus, splendorem ct magnitudinem, nisi summam laudem ex ista prO- vincia assequimiar, vix videmur Summum vituperationem posse vitare. Ea nostra ratio est, Ut omnes boui quum suu eant, tum etiam a nobis omnem diligentiam virtutemque et postulent et cxspectent; omneS autem
improbi quod cum iis bellum suscepimus sempiternum vel minimii re ad reprehendendum conterili
osse videantur. Quare quoniam theatrum tuis virtutibus est datum , celebritate resertissimum , magni -
582쪽
LIB. I, EPIST.ludine amplissimum , iudicio cruditissimum . natura autem itu resonans, ut usque B Omam significationus vocesque reserantur . Contende, quaeso, atque ela- hora. non modo ut his rebus dignus suisse, sed elium ut illa omnia tuis artibus superasse videare. Et quoniam mihi casus urbanam in magistratibus ad ininistrationem reipublicae , tibi provincialem dedit; si mea pars ' nemini cedit, fac, ut tua celeros vincat. Simul et illud cogita , nos non do reliqua et speratngloria iam laborare, scd de Parta dimicare. Quae quidem non tam expetenda nobis suit, quam tuenda est. Ac si mihi quidquam esset abs te seParatum , nihil amplius desiderarem hoc flatu, qui mihi iam
partus est. Nunc vero res Sic sese habet, ut, nisi. o innia tua facta atque dicta nostris rebus istinc respondeant, ego me meis lantis laboribus, tantisque periculis , quorum tu omnium particeps suisti, nihil consequutum putem. Quod si, ut amplissimum no inenconsequeremur, unus praeter ceteros adiuvisti; certo idem, ut id retineamus, praeter ceteros elaborabis.
Non est tibi his solis utendum existimationibus ac iudiciis, qui nunc sunt, hominum, Sed iis etiam, qui futuri sunt: quamquam illorum erit verius iudicium, obtrectatione et malivolentia liberatum. Denique illud etiam debcs cogitare, non te tibi soli gloriam quaerere: quod si esset, tamen non negligeres, Praesertim quum
amplissimis monumentis conseCrare voluisses memoriam Dominis tui: sed ea tibi est communicanda me
583쪽
EPIST. AD QUINTUM FR1TREM cum, prodenda liberis nostris. In quo cavendum est, ne, si negligentior fueris, non solum tibi parum Monsuluisse, sed etiam tuis invidisse videaris. Atque
haec non eo dicuntur, ut te oratio mea dormientem excitasse, sed potius ut currentem incitasse videatur. Facies enim perpetuo, quae fecisti, ut omnes aequia latem tuam , temperantiam, Severitatem, integritatemque laudent. Sed me quaedam tenet, propter singularem amorem, infinita in te aviditas gloriae: quamquam illud existimo, quum iam tibi Asia, sicut unicuique sua domus, nota esse debeat, quum ad
tuam summam prudentiam tantus usus accesserit,
nihil esse, quod ad laudem attineat, quod non tu optime perspicias, et tibi non , sine cuiusquam ho latione, in mentem Veniat quotidie. Sed ego, qui, quum tua lego, te audire. et qui, quum ad te scribo, iocum loqui vide'r: idcirco et tua longissima quaquacpistola maxime delector, et ipse in scribendo saepe
sum longior. Illud te ad extremum et oro et hortor, ut, tanquam poetae boni et actores industrii solent, sic tu in extrema parte et conti usione muneris ac negotii tui diligentissimus sis , ut hic tertius annus imperii tui, tanquam tertius actus, Persectissimus atque ornatissimus fuisse videatur. Id sacillime facies, si me cui semper uni magis, quam universis, Placere voluisti tecum semper esse putabis , et omnibus iis robus, quas dices ac iacies, interessu. Beliquum est, ut te orem , ut valitudini tuae , si me eL tuos omnes valere vis , diligentissime servias.
Beeie sie Ern. vulgo in qua. in ep. ad Pisones vera. reis: Ne a Tereius aetias Ηine apparet. Bli- mitior quinto, ete. Ceterum huius triet quando tithua a litius fabulaa suisse comparatio non cadit tu numerum . conclusa ι quamvis scribat Horatius sed tu siuem et cotielusionem.
584쪽
Scr. mense Novembri A. V. C. 79έ. De Statii, Quinti liberti, a entia hominumque de eo sermonibus I; de Graecorum ρωὐincialium adoersin Quintiun querelis, suoque eos yliacandi studio a; de Ilomanis negotiatoribus Quinto iratis 3: se nihil in Quinto nisi orationis acerbitatem, iracundiam et literarum ad alios missarum indiligentiam re- Prehendisse έ ; itaque ut eiusmodi epistolas tollat fratrem hortatur S. L. Flaoii praetoris designati querelas e onit 6; obiurgationes suas ex sat 7. Attali υhemeni et Aesopi tragoedi negotium commendat 8; statum reipubl. e onit, mamque spem rei aduersus Clodium bene gerendae demonstrat , MARCUS Q. FRATRI A.
Statius ad me venit a. d. v m kalend. novembr. Eius adventus, quod ita scripsisti , direptum iri te a tuis, dum is abesset, molestus mihi fuit. Quod uutem exspectationem tui, concursumque eum, qui erat suturus, si una tecum decederet, neque antea vi SUS esset,
sustulit; id mihi non incommode visum cst accidisse.
Exhaustus enim est sermo hominum, et multis emissae iam eiusmodi voces, α taret τωα ρῶτα μέγαri, quae te ab
gato itii. Mil. ait. totus orationisti Extis postulat atii. Sensus enim hieest: quamquam mihi molestus suit Si alii ad uentus, quod tu aegre eoeares , ut acripsisti. propterea quod direptum te iri a servis tuis, dum is absit . putas, tamen propterea eum venisse laetor. quod si una ieeum
d ederet, neque antea visus esset, magna eius exspeetatio et concursus
ad eum videndum suturias Rissa
hominum curiosorum et miratilium .
quid tandem sit in illo Statio , quod
tibi isti opere Plueeat. - Nempe omnes Bomae avidissime exspeci
haut deeessum Quinti Ciceronis, titviderent illum ilherium . qui apud
eum gratioΑiss Imus suisset . quippe una eum illo vetiturus erat Romam. Quum autem venisset Statius aute Quintum , exspectationem linius au- stulti; id ipiod magnopere laetatur Malevs. Sehiilvi mutavit titi in atii nulla Decessitate: nata ideo in magna exspectatione erat Qui uius , quod siue eo non sperabant fore, ut possent videre libertum eius. BENT.
Vtiendana mi Aniam , etc. Homeri ver.
585쪽
58o ΕPiST. AD QUINTUM FRATREM sente consecta esse laetor. Quod autem idcirco a te missus est, mihi ut se purgaret, id necesse minime fuit. Primum enim nunquam ille mihi fuit suspectus: neque ego, quae ad te de illo scripsi, scripsi meo iudicio, sed
quum ratio salusque omnium nostrum, qui ad rempublicani accedimus, non veritate solum, sed etiam fama niteretur, Sermones ad te aliorum semper, non mea
iudicia perscripsi. Qui quidem quam frequentes essent, et quam gra Ves, adventu suo Statius ipse cognovit. Etenim intervenit nonnullorum querelis, quae
apud me de illo ipso habebantur; et sentire potuit,
sermones iniquorum in Suum potissimum nomen erumpere. Quod autem me maxime movere solebat,
quum audiebam, illum plus apud te Posse, quamgvavitas illius aetatis et imperii prudentia postularet:
quam multos enim mecum egisse putas, ut se Statio commendarem 2 quam mi ita autem ipsum αγλῶς mecum in sermone ita protulisse, id mihi non placuit:
a Polyphemo pronuntiatur: a quola in pusillo, tamque imbecillo mira tur se es,o excuco. iam. Nune quaritione sententia. de Vl3Αse et Polyphemo ab Homero prolata, ad Qui tum et ad Statium accommodari possit , ut certe egregie potest, consideremus. Dee trietiuium iam Qui ultis Asium rexercit. Scripta enim e t epi- 1ltila in exitu sere anni tertii. Rationem eiu administetitionis suina initia tincti ine Romam pertulerant; satisque nritum erat omni hos in rebus
in isti eoti,ilio Sicilii lihelii; quod
dem , qui hos ille, versibus errorem suum poterant iudieare. Quae igiti, evoces, si cum lotitio Sialios tirbem esset ingregstis, conieetae sitissent. eas in unum Statium. absente Quinto, emissas Cieero gaudet; idque modeste significat. qutim ait: id mihi non
incommode instim est iaceidissed ne
olfendet et titi initi ni Qui uti ad iraetiti- uiam 'to peti. i. et de Statio optime existi inutilis. MAI. i) Sehula. de sententἱa Lato hini edidit haritis aetatis a qtiod agiliae de Sicilio. qui iam Romae erat. At pol iit cie/io iovisi de Sicilio adhue absente, Et de re praeterita. ut itidicaui ilitiis locul toties ultim prias aptiu de posse.
586쪽
monui, suasi, deterrui Quibus in rebus etiarnsi fidelitas summa est quod Prorsus credo, quoniam tu ita iudicas , tamen species ipsa tam gratiosi liberti, aut servi, dignitatem habere nullam potest. Atque hoc sic habeto nihil enim nec temere dicere , nec
astute reticere debeo , materiam omnem Sermonum
eorum, qui de te detrahere vellent. Statium dedisse: et antea tantum intelligi potuisse, iratos tuae severitati esse nonnullos; hoc manumisso, iratis, quod loquerentur, non defuisse. a. Nunc vespondebo ad eas epistolas, quas mihi reddidit L. Caesius cui, quoniam ita te velle intelligo, nullo loco deero , quarum altera est de Blan- dento Zeuxide, quem scribis Certissimum matricidam tibi a me intime commendari. Qua de re, et de hoc
genere toto, ne sorte me in Graecos tam ambitiosum sactum esse mirere. Pauca Cognosce. Ego quum Graecorum querelas nimium valere sentirem, propter hominum ingenia ad sallendum parata; quoscumque de te queri audivi, quacumque potui ratione placavi. Primum Dionysi politas, qui erant inimicissimi mei, lenivi: quorum principem IIermippum non solum ser mone meo. sed etiam familiaritate devinxi. Ego Apamensem Hephaestum, ego levissimum hominem . Megaristum Antandrium, ego Niciam Smyrnaeum, ego
nugas maximas omni mea Comitate sum complexus,
Nymphontem etiam Colophonium. Quae iaci omnia , non quo me, uut ii homines, aut tota natio dele-
qnae In sermone eum Mareo prosere
omnem sermontim iIs, qui ' Di) Forte abundat mei, et a Maticlienclum tui. Na . Atigas maximns Leuissimos in s mae alie conditionis homines . qtituet nominandi sunt. ID.
587쪽
58a EPIsT. AD QUINTUM FRATREM inrct: pertaesum est levi latis, et assentationis hominum non ossiciis, sed temporibus servientium. Sed, ut ad Zeuxim revertar: quum is de M. Cascellii sermone secum habito, quae tu scribis, ea ipsa loqueretur, obstiti eius sermoni, et hominem in familiavitatem recepi. Tua autem quae sueril cupiditas tanta, nescio, quod scribis cupiisse te, quoniam Smyrnae duo Mysos insuisses in cute uin, simile in superiore parte provinciae edere exemplum severitatis tuae. Et idcirco Zeuxim elicere omni ratione voluisse : quem adductum in iudicium fortasse dimitti non oportuerit; conquiri vero et elici blan
ditiis ut tu scribis ad iudicium, necesse non fuit;
cum praesertim hominem , quem ego et ex suis civibus, et ex multis aliis quotidie magis cognosco nobiliorem esse Prope, qUam Civitatem Suam.
S. At enim Graecis solis indulgeo. Quid 2 L. Caecilium nonne omni ratione placavi 2 quem hominem3 qua ira 3 quo spiritu 2 quem denique , praeter Tu
ficentu In , Cuius Cnu Sa Sanari non potest, non mitigavi 2 Ecce supra caput homo levis ac sordidus, sed tamen equestri censu , Catienus : etiam is lenietur. Cuius tu in patrem quod suisti asperior, non reprehendo : Certo enim scio , te secisse cum causa.
Sed quid opus sui ι eius in odi literis, quas ad ipsum
misisti illii in crucem sibi ipsum Constituere, Ex qua tu eunt ante detraxisses : te curaturum, sumo tit
i) Hominum de Ernesi ii sententia
In euleum Quae parricidaetim erat poena. vide pro Sex. Roscio
L. Caecilium) lti auni homines rore aut . qui in provineta Quinti ne
gotiabantur. NAH. mea stima eramal) Eem praeter eo quos significavi. oecurrit animo meo. et quasi supra eaput adstat, a me nomitiandos Catienus. ID. 2 Ursinus malebat Iumio. Sed vulgala recte se habui.
588쪽
combureretur, plaudente tota provincia. Quid vero ad C. Fabium , nescio quem nam eam quoque epistolam T. Catienus circumgestat , renuntiari tibi, Licinium plagiarium cum suo pullo milvino tributa exigere Deinde rogas Fabium, ut et patrem et silium
vivos comburat, si possit: sin minus, ad te mitiat, uti iudicio comburantur. Hae literae abs te per iocummissae ad C. Fabium, si modo sunt tuae, quum leguntur, invidiosam atrocitatem verborum habent. 4. Ac, si omnium mearum literarum praecepta repetes, intelliges, nihil esse a me, nisi Orationis acerbitatem et iracundiam, et, si sorte, raro literarum missarum indiligentiam Peprehensam. Quibus quidem in rebus si apud te plus auctoritas mea, quam tua Sive natura paullo acrior, sive quaedam dulcedo iracundiae, sive dicendi sal sacetiaeque, valuisset, nilii I sane esset, quod nos poeniteret. Et mediocri modolore putas assici, quum audiam, qua sit existimatione Virgilius, qua tuus' vicinus C. Octavius 2 Nam si te interioribus vicinis tuis, Ciliciensi et Syriaco
anteponis, valde magnum iacis. Atque is dolor est, quod quum ii, quos nominavi, te innocentia non incant, vincunt tamen artificio henivolentiae colligendae , qui neque Cyrum Xenophontis, neque Agesilaum noverint: quorum regum summo in imperio nemo unquam verbum ullum asperius audivit.
5. Sed haec a principio tibi praecipiens, quantum P secerim , non ignoro. Nunc tamen decedens id
589쪽
584 EPisT. AD Q INTUM FRATREM quod mihi lain sacere videris relinque, quaeso, quam
iucundissimam memoriam tui. Successorem habes
perblandum: colora valde illius adventu tua requi- ventur. In literis mittendis ut saepe ad te scripsi nimium te exorabilem praebuisti. Tolle omnes, si potes, iniquas, tolle inusitatas, tolle contrarias. Statius mihi narravit, scriptas ad te solere alserri, ab se legi; et, si iniquae sint, sieri te Certiorem. Antequam vero ipse ad te venisset, nullum delectum titerarum
fuisse : ex co esse volumina Selectarum epistolarum ,
quae reprehendi solerent. Hoc de genero nihil te nunc quidem moneo. Sero est enim: ac scire potes, multa me varie diligenterque monuisse. Illud tamen, quod Theopompo mandavi, quum essem admonitus ab ipso. vide per homines amantes lui, quod est facile. ut haec genera tollantur epistolarum , primum iniquarum , deinde contrariarum , tum absurde et inusitale scriptarum , Postremo in aliquem contumeliosarum. Atque ego haec tam eSSe, quam audio, non puto: etsi sunt occupationibus luis minus animadversu, nunCperspice et purga. Legi epistolam, quam ipse scripsisse Sulla nomenclator dictus est, non probandam: legi nonnullas iracundus. 6. Sed tempore ipso de epistolis. Nam quum hanc paginam tenerem , L. Flavius, Praetor designatus, nil me venit. homo mihi valde familiaris. Is mihi, te ad procurat oves suos literas misisse quae mihi visae sunt
iniquissimae ne quid de bonis, quae L. Octavii
Nasonis fuissent, cui L. Flavius heres est, deminuerent ante, quam C. Fundanio pecuniam solvissent.
II. Da operam vi eolligantur. ei supprimantur. Ma Tempore ipso ) Opportune haee doepi totis a te paulo eousideratius aeri-beiadi .
590쪽
Itemque misisse ad A pollonidienses, ne de bonis, quae Octavii suissent, deminui paterentur, priusquam Frandanio debitum solutum esset. IInec mihi verisimilia
non videntur. Sunt enim a prudentia tua remotissima.
Ne deminuat heres Quid si infitiatur 7 quid si omnino non debetur 3 quid 2 praetor solet iudicare deberi 2 Quid 2 ego Fundanio non cupio 7 non amicussum 2 non misericordia moveor 2 Nemo magis; sed via iuris eiusmodi est quibusdam in rebus, ut nihil sit loci gratiae. Atque ita mihi dicebat Flavius scriptum in ea epistola, quam tuam osse dicebat, te aut quasi amicis tuis gratias acturum, aut quasi inimicis incommodaturum. Quid multa2 serebat graviter, et vehementer mecum queret, a tur, orabatque, ut ad te quam diligentissime scriberem : quod facio, et te Prorsus vehementer etiam atque etiam rogo, ut et PPOCurR-toribus Flavii remittas des deminuendo, et de Apollonidiensibus, ne quid pePscribas, quod contra Flavium sit: amplius , et Flavii causa, et scilicet Pompeii. Dcias omnia. Nolo medius sidius ex tua iniuria in illum, tibi liberalem me videri: sed te oro, ut ipse β auctoritatem et monumentum aliquod decreti, aut literarum tuarum relinquas, quod sit ad Flavii rem et ad Cau Sam accommodatum. Fert enim graviter homo et
Si infitiatar) Debeti quidquam
Fundanio. MAN. Praetor) Praetor. vi in litisci de Legibus ostendimus. nou itidi bat. .ed ios dieebat. Iudieabant autem iudiees a praetore dati, qtiom aliis daeau ais, tum etiam de iis . in quibus, petita pecunia deberetur necne , di iuAleari oportebat. Monet igitur Quintum . eoutra eonsuetudinem eum feeisse, qui iudiea vetit deberi. ID. Sie eod. Pul. 4. Vulgo in m-