장음표시 사용
161쪽
De applicatione fruetus Suerisisti.
XXX. D trilin Synodi, ilua dum profitetur ered me Suerificii oblatio ieiuextendere se ad omnes, ita tamen vi in Liturigia fieri possit speei dis eommemoratio aliquorum tam Divomm . quam desun tortim , Precando Deum IκPu- limiter pro ipsis: dein continuo subjicit : Non tamen quod eredamus in urbitrio esse Sueerdotis opplieare fruetus Sacrificii cui vult; imo damnamus hunc errorem Pelut magnoi ere ossctu tem jura Dei pii solus distribuiι fruetus Saeris eii cui vult, et securulum mensuram, quin ipsi plaeet: Unde et conseipienter traducit velut palamn opinionem invectum in populum, quod illi, qui eleemosynum subministraiit Saeerdoti sub cotiditione quod relebreι viuim uiscam. specialem Puctum eae ea pereipiant: Sie intellecta, ut praeter peculiarem commernorationem et OraliuIaeni, specialis ipsa oblatio seu applicatio Sacrificii, ii uae fit a Sacerdoto, non magis prosit, eaeteris paribus, illis pro quibus applicatur, quam nliis quibusque ; quasi nullus specialis fruetus pro 'eniret ex speciali applicatione, quam pro determinatis personis aut personarum ordinibus faciendam conampndat ne praecipit Ecclesia, speriatim a Pastoribus pro suis ovibus. quod velut ex divino praecepto descendens a sacra Tridentina Sunodo diserte est expreSSum, Sess. 25, c. l. de Resurm. Bened. XIV. Const. Cum semper oblatas, s 2. Falsa, temeraria, periticiosa, Ecclesia injuriosa; inducons in errorem alias damnatum in Wicleso.
De eonvenienti ordine in cultu servando. De Eueh. s b.
XXXI. Propositio Synodi enuntians conveniens esse pro divinorum Osticioruni ordine, et antiqua consuetudine, ut in unoquo lue Templo unum tantum sit altare, sibique adeo placere morem illum restituere. Temeraria, perantiquo, pio, multis abhinc sae eulis in Ecclesia praesertim Latina vigenti. et probato mori injuriosa.
162쪽
IMd. XXXII. Item p seriptio velans, ite super Altaria sacrarum Reliquiarum thecio, flores e apponantur, Temeraria, pio ac probato Ecclesiae mori injuriosa.
XXXIII. Propositio Sunodi tua eupere se ostendit ut causae tollerentur, per quas ex parte inducta est oblivio principiorum ad Liturgiae ordinem si c- tantium , revocando illum ad majorem rituum simpliestatem , eam tui uri lingua es onendo, et elata vore proferendo ἰQuasi vigens ordo Liturgiae ab Ecclesia reprobatus aliqua ex parte manasset ex oblivione principiorum, quibus illa regi delint Temeraria, piarum aurium offensiva, in Ecclesiam eontumeliosa, favens
harreticoriim in eam conviciis.
XXXIV. Declaratio Synodi, qua tastquam priemisit ordinem poenitentia canonicae sic ad Λ 'stolorum exemplum ab Ecclesia statutum fuisse. ut e set communis omnibus, nec tantum pro punitione culpἰo, sed pro cipue pro dispositione ad gratiam, subdit . se in ordine illo mirabili et augusto totam agnoscere dignitalem Sacramenti adeo neeessarii, liberam a subtilitatibus, quo qui decursu temporis adjuneta Sunt: Quasi lier ordinem, quo sine i racto canonicae poenitentiae cursu hoe sacramentum p r totam Ecclesiam administrari consuevit, illius suissset dignitas imminuta Temeraria, s 'andalosa, inducens in contemptum dignitatis Sacramenti. prout mr Ε clesiam totam consuevit administrari. Ecclesia, ipsi injuriOSI.
XXXV. Propositio his verbis concepta : Si eliaritas in principio semper debilis est. de Diu ordinaria ad obtinendum a tamentum hujus charitatis. oportet ut Saeerdos Princedere fustiat eos aetres humiliationis et plenitentia'. φιi fuerunt omni a tale ab Eeelesia commendati; redisere hos aetus ad
163쪽
paucas orationes, urit ad aliquod jesemium post jam eollatam absobitio1ι videtur potius materiato desiderium eonservandi luιὰ Sueramento mulum nomen Pt ilentis , quam medium illuminatum, et aptum ud auyendum illum servorem eharitatis , qui debet princedere absolutionem : Liuge quidem obsumus ab improbanda pruat imponendi ruimit nium etiam lmst alsolutionem a dimplendas : si omnia nostra bona opera semper adjunctos habent nostros dose thra, quanto nut is vereri debemu3, ne plurimas imperfecti mereu, miserimus in dispoillimo et muyni momenti opore nostri e re nediationis: duatenus innuit Ii enitentias, qua irnponuntiir adimplendae' post absolutioliem, Spectandas potius esse velut supplementum pro desectibus
admissis in opere nostrinae reconciliationis. quam ut lui' nitentiaS Vere Meramentales, et satisfactorias pro peccatis consessis: quasi ut vera ratio Sacramenti non nudum nomen servetur, Olii ,rteat de via ordinaria . ut actus humiliationis et paenitet tia', qui imponuntur per modum Satisfactionis sacramentalis, praecedere debeant absolutioilem, Falsa, temeraria, communi praxi Ecclesiae injuriosa, inducens in errorem haereticali nola in Petro de Osina confixum.
De print,ia necessct iu dispositione pro admittendis poeniten- tibiis ad reeon illationem. De Gras. S l 5.
XXXVI. Doctrina Synodi. qua post tuum pira misit: Quando habebuntur si a non ceptiuoea amoris Dei domin vilis in eisde hominis posse illum merito judicuri di gnum , cpti admitti tur ad virili uitionem Sanguinis Iesu Christi vim sit in Sturamentis: subdit, sup sititius e versi mea, qtue fiunt ii Trauriti m nee petiera esse solere . nee duralites: consequenter, Pastormn animarum deboro insistore si is non inpiis γε is charitatis dominantis, it smin admittat suos paenitentes ad Sacramenta , qu P signa , ut tradit
deinde S. 17, Pastor deducere potirit eae stabili cessatisne a P emto . et feruore in operibua bonis; quem insuper sdivinein charitatis perhibet de innit. S l0. elut dispositionem, quae delet proe edere absohitionem: Sic intelleela. ut non solum Contritio imperfecta. qua passim attritionis nomine donatur, etiam quae juncta sit euin dileetione, qua homo ineipit diligere Deum tanquam Omnis justitito sontem, nee modo Contritio eliari
164쪽
tate formata, sed et serior charitatis dominantis , et ille quidem diuturno experimento per servorem in operibus ivinis probatus, generaliter et absolute requiratur, ut homo ad sacramenta. et speciatim paenitentes ad absolutionis beneficium admittantur. Falsa , temeraria, quietis animarum perturbativa , tutae ac probatio in Ecclesia praxi contraria. Sacramenti efficaciae detrahens et iniuriosa.
De ciuetoritate absol endi. De Poenit. 8 10. n. 6.
XXXVII. Doctrina Synodi, quae de auctoritate absolvendi necepta per ordinationem enuntiat, posι institiuionem Diseesitim et Parosthiarum eomeniens esse, ut quisque judicium hoe eae restat siquτ ite sontis sibi subditus. sire ratione territorii, εive jure quodam personali, propterea quod aliter eonfusio induceretur, et pertireb ιtis; Quatenus post institutas Dicdectes et Par hias enuntiat tantummodo. onveniens esse adproPe cndam cInfusiorum ut absoliendi potestas exerceatur super subditos: sic intellecta tanquam ad validum usum hujus potestatis non sit necessaria ordinaria vel subdelegata illa iurisdictio, sine qua Tridentinum declarat nullius momenti esse absolutionem a Sacerdote prolatam , Falsa, temeraria, perniciosa. Tridentino contraria et injuriosa: erronea.
XXXVIII. Item Doctrina, qua postquam Synodus prosema est se non posse non ad irari illam adeo venerabilem dis plinam aritiquitatis, quin, ut ait ad premitentiam non ita faede, et forte nungium eum admittebul, pti post 'imum pereatum , et primam reconciliationem relapsus esset in re ui subjungit, per timorem perpetuae Melusionis a communione et pare, etiam in articulo mortis magnum frenum illis injecturn iri qui parum e sideris tmoliun precati, et minus illud timent. Contraria Can. 15 concilii Nicaeni I. Decretali Inn onti I ad Exuperium Tolos. , tum et Decretali Coelestini I ad Episcopos Viennen. et Narbon. Provinciae: redolens pravitatem, quam in ea D retali sanctus
165쪽
XXXIX. Declaratio synodi de peccatorum v nialium consessione, quam Otilare se ait non tantopere frequentari, ne nimium contemptibiles rinidan liti' ejusmodi consessiones: Temeraria, perniciosa, Sanctorum ac piorum praxi a S. Cone. Trid. probatae contraria.
De Indulsientiis. De luerint. 8 l 6.
X l .. Propositio asserens, itula6eritiam se imitum smim Princim n notioni filiud nim esse q/vim rei insionem p artis ejus pormienti P . q/ue Ur Ca/ιones stultitia reat Pereunti: Quasi indulgentia priuier nudam remission in IMntae canoni ' non etiam valeat ad remissionem p Diuo temporalis pro peccatis actualibus
debitio apuit divinam justitiam, Falsa, temeraria, Christi merilis injuriosa. dudum in Art. 19 Lulliori
Qua i thesauri Ecclesiae . undo Papa dat indulgentias non sint merita Christi et Sanctorum, Falsa, temeraria, Christi ot Sanelorum meritis injuriosa. dudiuit in Ari. 17 Luttieri damnata. Ilini. XLII. Item in eo quod superaddit. li et insitis adhue esse quod Himeri ais hine appliculio transferri volita sit in destine os Fal Sa. temeraria. piarum aurium offensiva, in Romanos Pontifices, et in liraxim et sensum universalis Ecclesiae injurima: inducens in
166쪽
ΑD Corici LivM AvENiΟΝΕΝsE. 55 errorem haereticali nota in Petro de Osma confixum : iterum damna tum in Art. 22 Lullieri. Ibid. XLIII. In eo demum quod impudentissime invehitur in Τabellas indulgentiarum , Altaria privilegiata, etc.
Τemeraria, piarum aurium offensiva. scandalosa, in summos Pontifices aulue in praxini tota in EccleSia frequentatam contumeliosa.
De reservatione Castium. De Poetiit. 8 19.
XLIV. Propositio Synodi asserens. reservationem eaSuum. mvιc temporis, aliud non esse pium improvidum ligamen pro inferioribus Stacerdotibus
et sonum Sensu motim Pro poenitentibus in melia non admodum more haru reservationem, Falsa, temeraria. male sonans, periaiciosa. Concilio Tridentino contraria,
superioris hierarchicae potestatis laesiva. Ibid. XLV. Item de spe quom ostendit lare . ut reformato Bitutili et ordine Poenitentiae nullam ampliua Lemn habiturae sint hujusmodi reservationes: Prout attenta generalitate verborum innuit per reformationem Bitualis ot ordinis poenitentiae factam ab Episcopo. vel Synodo aboleri posse Casus quos Tridentina Synodus Sess. 14, c. I.) declarat Pontifices Maximos potuisse pro suprema potestate sibi in universa Ecclesia tradita peculiari suo judicio reservare, Propositio salsa, temeraria, Concilio Tridentino et summorum Pontificum auctoritati derogans et injuriosa.
De Censuris. De Immit. Ss 20. 22.
XLVI. Propositio asserens, esse tinn eae onmmnieationis eateriorem taxaι esse, quia tantummodo natura sua ea ludit ab eaeteriore communieatione Eoelesiae;
167쪽
XLVu. Item qui P .tradit, necessarium esse juxta leges naturales et divinas. ut sive ad excommunicationem . sive ad Sustiensionem p cedere debeat examen liersonale, atque adeo sententiaS dictas ipso facio, non aliam vim habere, nisi seri: e comminutionis sine ullo actuali essectu . Falsa, temeraria. perniciosa, Ecclesiae lκ testati injuriosa, erronen. XLVIII. Item qua pronuntiat, inutilem inuin osse somnulum norint is illiino siecidis induetam abso Pendi pmeraliter ab eae 93nmuni athonibu . in picla sidelis incidere Imtuisset, Passa. temeraria, praxi EccleSilo injuriosa
XIIX. Item quio damnat ut nullus et in alidus susponsiones eae insomnulu
Falsa. perniciosu, in Trid. injuriosii. ibid.L. Itom in eo quod insinuat soli Episcoli i l as non esse uti IH toslute, ipiam tamen ei desert Tridentinum M. l . c. 1 de Ilos. ) suςiu nsionis eae informata eo cientia legitime infligendio Iurisdietionis Priulatorum Ecclesiae LPsiva.
l.l. Doctrina Synodi, qua perhibet, in promovendis ad Ordines hanc. demoro et instituto veteris disciplina , rationem Servari consuevisse , ut siquis Gerioremn distisquebatur sanctitate vitae, et digirus instim ibatur, qui ad Ordines sacros ascenderet, ille solitu3 erat promin stri ad Diarem itum. oel Νacerdotium. etiviusi inferiores Ordines non suscepisset : neque tum talis ordi tis direbus re per saltum , ut postea dictum est:
168쪽
LII. Iu in litae timuit iloii illiu in titulum ordinationum fuisse, quam deputatio. nem ad aliquod speciale ministerium, qualis praescripta est in Concilio Chaleedonensi; subjungens s si); quamdiu Ecclesia sese his principiis in deleetu sacrorum Ministrorum conformavit Ecclesiasticum ordinem floruisse; verum lientos illos dies transiisse . novaque principia subindo introducta. quibus corrupta fuit disciplina in delectu Ministrorum sanctuarii :
LIII. Item quod inter ha)c ipsa corruptionis principia refert, quod re essum sit a vetere instituto, quo ut ait s 5 Ecclesia insistens Atu,stoli vestigiis nominem ad Sacerdotium admittendum statuerat, nisi qui conservasset innocentiam haptismalem; Quatenus innuit corruptam fuisse disciplinam Iur decreta et instituta. l. Sive quibus ordinationes per saltum velita sunt, 2. Sive quibus pro Ecclesiarum necessitate et commoditate probata sunt Ordinationes. sine titulo specialis ossicii, velut site inlim a Tridentino Ordinatio nd titulum patrimonii: salva oliedientia. qua sic ordinati Leelesiarum necessitatibus deservire det,ent iis obeundis ossiciis, quibus pro loco ac tempore ut, Episcopo admoti suerint, quemadmodum ab apostolicis temporibus in primitiva Leelesia fieri consuevit. o. Sive quibus jure canonico facta est criminum distinctio. iluae delinquentes reddunt irregulares: Quasi per hanc distinctionem Ecclesia recesserit a spiritu Apost0li, non excludendo generaliter. et indistincte ab ecelesiastico ministerio omnes ituos 'umque, qui baptismalem innocentiam non
Doctrina singulis suis Partihus salsa, temeraria, ordinis pro Ecclogiarum necessitate et eommoditato indueti perturbativa . in disciplinam per Canones, et si viciatim per Trid. Decreta probatam. injuriosa.
LIV. Item quae velut turpem abuSum notat unquam praetendere oleemosynam pro celebrandis Ilissis, ut Sacramentis administrandis. sieuli et necipere luemlit, et proventum dictum Stota et generatim spiodcui niliae stipendium et honorarium, quod suffragiorum, aut cuiuslibet parochialis lanetionis oecasione offerretur:
169쪽
AppENDIX iasi turpis abusus erimine notandi essent Ministri Ecclesia . dum secundum receptum et probatum Ecclesia' morem et institutum, utuntur jure promulgato ab apostolo accipiendi temporalia ab his. quibus spiritualia ministrantur, Falsa, temeraria, ecclesiastici ac pastoralis juris lingiua . in Ecclesiam ejusque Ministros iniuriosa. Ι.V. item qua vehementer optare se prositetur, ut aliqua ratio inveniretur minutuli i teri quo nomine inferiorum ordinum Clerieos designat) a Cathedralibus et Collegialis submovendi. providendo aliter, nempe per probos, et provectioris aetatis I aicos, congruo assignato stipendio, ministerio inserviendi Missis, et aliis Osticiis velut Aeolythi, etc. ut olim, inquit, fieri solebat, quando ejus generis ossicia, non ad meram speriem pro majoribus ordinibus suscipiendis redacta erant Quatenus reprehendit institutum quo ea vetur ut minorum ordinum functiones per e M tantum Proesieritur, Ger euut v e , qui in illis eonstituti vitior live sunt si onc. Prov. iv Mediol. : idque nil inentem Tridontini Sess. 25 c. 17), ut sanetorum ordinum a Diti onatu ad Ostiariatum surretiones mi apostoli is temporanis in Ecclesia limulabiliter recept w et in pluribus loris ali pumili ι interinisate Daetu sti Fus Curiones revorentur, nee M lustret istis tun retin otiosa' traducant in . Suggestio temeraria. piarum aurium ossensiva. ecclesiastici ministerii Iaerturbativa : servanda , quoad fieri potest . in celebrandis Mysteriis decentiis imminutiva ; in minorum ordinum munera et functiones, tum in disciplinam per Canones . et specialim per Trid. probatam injuriosa: favens lin reticoruin in eam eonviciis et calumniis.
LVI. Doctrina, quae statuit conveniens videri in impedime inlis canonicis. quiae provitieunt ex delietis in jure expresSis ullam unquam nec Pone dendam, nec admittendam esse dispensationem. Equitatis et moderationis canonicae a saero Concilio Tridentino probat: bosiva, auctoritali et juribus Ecclesiae derogans.
LVII. Praescriptio Smodi, quae generaliter et indiscriminatim . velut abusum
170쪽
rejicit quamcumque itispensationem. ut plus quam unum residentiale Beneficium uni eidemque conseratur : Item in eo quod subjungit, certum sibi esse. juxta riclesiae spiritum plusquam uno Beneficio tametsi simplici neminem frui posse, Pro sua generalitate derogans moderationi Tridentini. Sess. 7. e. 5: et Sess. 21, eap. 17.
Libeth Memor. circa Sponsulia, etc. s 2.
LVm. Propositio, quae statuit Sponsalia proprie dicta actum mere civilem continere, qui ad matrimonium celebrandum disponit, eadem lite eivilium legum privscripto omnino subjacere; Quasi actus disponens ad Sacramentum. non subjaceat sub hae ratione juri Ecclesiae, Falsa. juris Ecclesiae quoad effectus etiam a Sponsalibus Vi canonicarum sanctionum profluentes laesita, disciplime ab Ecclesia constitutu
I IX. Doctrina Synodi asserens, ad supremam eis ilem Potestatem dimiuruloriginarie spe lare contractui Matrimonii apponere ii intimerita ejus yeveris , τι P ipsum nullum reddimi, dicunt ue dirimentia, quod jus ori9inarium pri Plerea dicitur cum jure dispensandi essentialiter eonn mimo sulfungens supposito tissensu vel eonia entia Principum . potuisse Eecksium juste constituere impedimenta dirimentia ipsum contra tum Matrinum ii: Quasi Ecclesia non semper potuerit ae possit, in i hristianorum Matrina. iiiis jure proprio impedimenta constituere , quae Matrimonium nota solum
impediunt. sed et nullum reddant quoad vinculum . quibus Cliristiani obstricti teneantur eliam in terris infidelium, in eisdenique dispensare sui nonum 5. 4, 9, 12, Sess. 24 Concit. Trid. eversiva. laseretica. it. Libeli. Memor. circa Donsul. S l0. LX. Item rogatio Syno li ad polostatem civilem , ut e numero impedimentorum tollat mynationem spiritvidem, atque illuu q d dicitur puluisVnhonestatis , piorum ortyo reperitur in collectione Iuatiniani, tum ut res-