장음표시 사용
11쪽
deiur an Ebriis sobrii integra mente esse ,
ac non potius in caput incedere , ac sursum deorsumque moveri P an non quibusdam intem um hominibus , mel amarum es , nempς mombo laborantibus , maleque affectis Τ at non propterea res ita se haben , ut, qMi hoc flatu sunt, . arbitrantur . Guo circa isec prius fidem sanos esse , , qui de nobis ita senriunt, ac tum nos
admone , ut meliorem mentem induamus emi condemna consulo tuo pareamus, sed . in eadem sententia perflemus . Non ita multis videor , at Deo ita : immo non videor ,
sed perspicuus , arque. manifestus sum ei, qui
omnia priusquam oriantur Novit: qui corda
sera sigilloim fuit e qui omnia opera
n ro - omnes motus , ct cogitationes , cum, quibus res a nobis geruntur , intelligis: quem
nihil eorum , sunt , luet , laterσ
potest : qui aliter res nostras intuetur , atquσ. mortales solent Homo enim videt in faciem Deus etiam intuerar cor . Audisi scripturam
haec dicentem , ac Hem adhibe. Cuius im licitim cordatis hominibus pluris faciendum ,
magi)qμα curandum es , omnium Hi rum iu unum voadiorum . duos quidem homines , quorum alter acutior re sagacior, a ter imperitior re habetior esset, de . codem usgotio in consitum adhibens , baud recta meuω
praeditus esse videreris , se relicto prudentis
12쪽
eοUlio , 3udietum imperiti sequereris nequa
enim Roboam ex eo laudem es consecutus ,
quod pro nihilo habita senum sententia justanum consilis paruit ): quum autem Deus rehomines inter se expenduntur , judicia hominum potiora duces , quam Dei P Nequaquam certe id facies , se me audias , recteque semitas. - , inquis , tuarum contumeliarum nos pudet . Me vero vesri , quos ob eam rem
pudestat . Nam se haec iuste patimur , nobis
potius ipsis , quam vobis nos causa , crubescendum es , non quia contemnimur , sed quia contemptu , re ignominia dignos nos praebemus : s autem inique , crimen eorum es , qui contumeliam inferunt ac proinde
illorum potius , quam noseri causa indignario somachari deberis , quoniam ii sunt, quibuscum male agitur . Guod se me , quum m lus essem, optimum virum existimares , quid mihi faciendum esset P impior ne ut essem, quo magis tibi placerem Z haud quaquam sane id mihi consili dedissem . Eodem modo , nec sme recte re cum virtute incedentem ossen dere ac labi putes , a recta vivendi ratione propter te de am . Nec enim tibi magis, quam mihi ipse miGo e atque in omnibus r bus consiliarii loco rationem , Deique ivsis cationes habeo e a quibus plerumquσ , etiam nullo accusante , convincor ; Uun co=7d -
13쪽
in tibus multis abs ορ. Atque hoc unum tribunal nemo est Vere potes , internum nempe atque in nobis stum , quandoquidem id solum ob oculos propositum habere debemus , ut
rectum mitae iter teneamus . uod autem ad
hominum de nobis existimationem attinet , ita animo comparati sumus, ut se quidem contiu- gax, non illibynter accepturi smus ut humani etiam aliquid dicam );su autem in cru-trarium cadat , valere jubrbimss , nec qui quam de rei veritate ρropter hominum Uiui nem detrahumus . ωu quis enim rei cujuspiam gratia virtuti studet , is profecto neut quam firmas in virtute radices egit . Simul enim atque res ea est Iuxerit, recti quorue si dium deponet : quemadmodum qui quas sea a navigat , nis lucrum praesto st, navia gare desset . Atqui bonum ipsum propterθ lcolit re amplectitur , quoniam rem fκam σflabilem amat , certam quoque re constantem erga illud animi alacritatem habet : adeo un
divinum aliquid sentiens , his quoque Driwrbis uti possx , Ego idem sum , & non
mutor. Guamobrem nec ab animo suo migra-hir , nec immutabitur atque a se desciscet , nec cum temporibus ac rebus collabetur, alias vilios mores induens , ac subinde colores Q meus , non secus ac pol i , petrarμm , odqlisis accesserint , colores referunte merum id
14쪽
semper suique smilis permanebit , Mus ia reo
bus minime fixis , immotus in incertis refluctuantibus , non alicor , Urnor , ac rupes quaedam ventorum suctuumque impetu non modo nou concutitur , sed etiam incursantes undas circa se frangit atque absumit. Verum de his hactenus : nee enim mihi vacat cum linguis pugnare o atque etiam fortasse plura diximus , quam conveniret. Sic ille . Tu ama,& vale.
15쪽
PROOemium de natura , utilitate, o generibus Theologiae. pag. I.&seqq.
DEF. I. Deus. II. Ommycientia. - III. Omnipotentia. IV. Providentia. V. Religio. VI. Supersitio. VII. Prophetia. VIII. Miraculum.
ibid. ibid.C A P. I. De Natura Dei. PROP. I. Erisit mens aliqua aeterna. 32. II. Mens haec aeterna es incorporea oe vera Dbstantia. 33- III. Et infinite perfecta. ibid.
IV. Mundus non es aftemus. 3 q. V. Mundus est opus Mentis aeternete. 35. Veterum argumenta pro aeternitate Mundi. Aristotelis. I 2. 3 Refelluntur . - Procli viginti argumenta enarrantur , refellun--.
rar Duodecim argumenta Merrois. Restitantiar. duodecim argumenta. Disitici ost
16쪽
A'pendis,in qua de Dei natura uberius disseritur. Iaa. Censensus Gentium Deum esse demonserat . ibid. IV exi sentia argumentis pbjicis domosi mr. Iῖ3. Refellitur Pantheismus . . I 8.
De illis Dei attributis , illi unienti conυ
VII. es immutabilis . ibid. v III. D vis es Implicissimus . . . . I 38. IX. Mus es immesus. ibid.C A P. III. De proprietatibus Dei spiritualibus ae primum physicis . I 62. X. Destis infinitam habet frientiam fmplicis intelli-
gentiae. ibid. XI. infinitam halet scientiam visonis. ibid. Ouinque divinae fcientiae proprietates. I 66.
XIl. Nihil extra se Deus oecit nisi libere. I69. XIII. es potentissmus . I7O. XIV. D us non potest moraliter esscere , Iuis
XU. es providontissmus. 17 C A P.
XUII. Deo tribui n queunt asseditis rationales cum uolore conjuncti.
17쪽
XVIII. Rite ei tribuuntur assectus rationales eum
voluytate conmutti . I79 XIX. Ouae virtutes morales tribuantur Deo. Ibid. XX. Deus non potest velle miseriam creat rarum m-risnaιιum quin mereantur . 1 So. XXI. Deus vult creaturarum ratronatium beatitudι-nem ibid. XXII. Malum metaphi cum necessario rebus adhae
XXIII. Crenturae rationales ut possint, finem perjequi indigent lege morali. XXIV. Deus est bonus o beneficus. recta suum ibid.
De ossiciis creatarae rationalis erga Deum, de veritate Reli ionis Cis istianae . 2II. XXVIII. Deo debetur Religio . ibid. uae falsae Religiones
18쪽
XXXVI. Raefelluntur D istarum objectiones adis sus dogmata novi Gytamenti. 3OI. XXXVI l. Veteris Tefflamenti libri sum genuini. 8as. XXXVIII. Vis prophetica es solius Dei. 332. XL. Ex novi Testimento demonstratur diuinitas vel ris Tesamenti. 346. XLI. Idem demonseratur a prophetiis. 34T. Idem argumentum tractatur copiosius. 332. XLII. Reypondetur Dei larum objectionibus. 37o. XLIII. Religio Chrisiana vera es divina. 39I.
19쪽
Pag. I 3 I. in nota vulgari. l. vulgati. 76. V. 26. murmuratione. l. murmurationes. zO3. V. 3 o. haec. l. hae. 2Io. V. 28. eae. l. ea .etas. in nota l. Gagnier. 263. v. 33. duobus. l. duabus. - . 3 2. V. 27. alterutrum esse verum. l. alterutrum esse falsum. 336. quaereretur. q. l. quaeretur. Ibid. v. I7. haberent , haberet. Ibid. v. 27. Spentei. l. Spenceri. 392. q. optimae. l. opimae.
20쪽
MATHEMATICUM IN MOREM ADORNATORUM
PARS III. Principia Theosophiae naturalia.
Ulliu est totius Philosophiae pars hae,
de qua agimus, nec pulchrior ac iucundior , nec magis necessaria , magisque ad rem nostram pertinens. principio, quid pulchrius, quam Patrem & Opificem Mundi contemplari, a quo sumus id totum , quod sumus, a quo conservamur, cuius beneficiis perpetuo cumulamur, cujusque tam tum possessione beati esse possumus' Deinde quum a Deo λ ut simus, & ut conservemur, pendeamus; eique idcirco amorem, servitutem, & cultum persectissimum debeamus; isque cultus nec malacus esse debeat, nec superfluus, sed supremae Dei naturae , eiusque attributis consentaneus ς inde fit, ut necessaria sit homini Dei , divinorumque attributorum cognitio, nisi in ea re , qua nihil carius nec antiquius habere debet, cultu scilicet& pietate erga suum auctorem , perpetuo aberrare velit. Praeterea ossicia nostra lege naturali , velut prima &immutabili regula, reguntur: ad legem vero naturae constituendam & intelligendam necelsaria est Theol gia naturalis. Nam nec sine supremo mundi imperante esse ulla in natura potest: lex hominibus omnibus
communis; nec, si Deum ignoremus , hujusmodi legis Tom. IIL A c
