장음표시 사용
301쪽
gistratum continuare, ultra annum: iterum tamen iterumque AEdilitate fungi licebat, post temporis aliquod intervallum. Hinc AED. BIS apud Fabrett. cap. IX. n. si s. & AEDILICII S. TER. apud Grui. 7. Pag. I 6 Qua in re municipales differebant ab AEdilibus , sive Astynomis A theniensium, quibus id muneris semel tantum gerere licebat: ne sorte quod ob p
blicam utilitatem inventum erat munUS, in Privatum compendium Verteretur. Legem producit Petitus ad leges Att. lib. ΙΙΙ.
AΣTTNOMΗΣΗ ΔlΣ. Si quis semel atque it rum A bnomus huerit. s. IV. Quid vero est, quod AEdiles in lapidibus passim Quinquennales vocantur Zut A. PacciUs Rufus AED. 4. Grue. Pag.
302쪽
Q. n. a. & Q. Cornelius Fronto Brixiae AEDIL. 4 pag. 396. n. 3. An sorte omnes Qilinquennales fuerunt AEdiles ZIta visium fuit Justo Lipsio lib. I. Saturn.
c. IO. mihi non item. Separatum vides utrumque honorem in epigrammate Grui.
pag. 88 ubi P. Vibidius Valentinus AEDIL. ET Edilis se quinquennalis
vocatur. RursuS apud Smetium sol. 82. n.
11. M. GRANIUS. II. VIR. TER. VIN4 ALD Q. & omnino Quinquennalitatem peculiarem fuisse dignitatem, indicat l. I. C. Th de Meae N Pro subi a Magistratibus vel Quisquennalibus exactus, & inscriptio Gruteri 8. Pac. I ς.
Accedit Apulejus lib. Io. Tl assi orlavdus potria Corintlio, quod capat es totius Acbo De provinciae, gradatim permensis bonoribus , uuinquennali magiser itui Derat destinatus: hic autem non AEdilis, sed IIVIR factus, ut illi in nummo Corinthiorum, apud UZillant p. 9. P. AEBUTIO.
303쪽
ut Harduinus explicat, de numm. pop. &urb. pag. IO2. In Postumiae gentis nummo, apud Spanhem. dissi X. pag. ΙO3. M.
POSTVM. ALBIN. IIVIR. 4 Sparti
nus etiam cap. I9. Hadriani honores municipales recensens eum, per Latina oppida,
ait, fuisse AEdilem; in patria vero, Italica Baeticae, & Adriae Ginquennalem. ubi
Salmanus ex Glossis Vet. in cap. de Magiuitratibus, Quinquennalem dici monet; quod pulchre confirmat inscriptio Graeca Reinelii es. l. n. 2O3. Deinceps Prae
QV1N in litterarum monimentis scriptis, sculptis & impressis toties occurrunt, ud putidum soret iis inhaerere. Prorsiis ergo imperite eruditus Liplius AEdiles cum Quinquennalibus confundit , qui diversia munera gesserunt, quanquam ea, Ut st tim dicemus, aliquando essent conjuncta. Videamus ergo quid cauilae sit , cur Magistratus alii vocentur Quinquennales, alii non item. Berterius Pithan. diatr. I. Cap. IO. Quinquennales interpretatur DesensiorOS Civitatum, quorum muaus ante Just, niani se I s. integro quinquennio CXe Cebatur l. f. C. de defens. civ. sed notatus est merito a Jac. Gothostedo ad i. I. C. I b.
de Med. N Pro f. quia defensores sub V lontiniano & Valente primum sunt instit
304쪽
ti, in I. I. C de defens. cis. Quinquennalium autem Magistratuum antiquior est m moria in lapidibus & nummis. Mage probabilis est sententia Em. Petri Marcellini
Corradini, vet. Latii lib. II. CV. Ι3. pag. 1ii. AEdiles vel Duumviros .inquennales fuisse, quibus honos, ex indulgentia Principis, ad quinquennium erat prorogatus. Idem fere ante ipsum sedit Butengero lib. VII. de imp. Rom. cap. I s. Per quinquennium magistratu functos, & omnium principi Turnebo lib. XI. Ad Vers. cap. IO. ob spectatam virtutem, AEdilitatis munus legibus vel institutis oppidorum in quinquennium mandatum aut prorogatum esse. Hoc autem crebris testimoniis, supra adductis, nec non analogiae, quae inter colonias & urbem matrem smit , repugnat magisque pertinet ad rempublicam Atheniensium, in qua QuaestoreS annui, approbatis rationibus , iterum iterumque ad quinquennium usque, magistratum gerere poterant. Propius ad Verum accedit, quod sit. Scaliger, Auson. leet. lib. ΙΙ. Cap. a 3 Quinquennalium appellationem ab Olympiadibus derivat, per quas anni in municipiis numerati fuerint, secundum inscriptionem Ausonio Burdigalense Consule
LXXXIII. Urget praeterea, in lapidibus
305쪽
municipalibus Quaestores anni primi, &Curatores anni secundi reperiri, sub talibbus Duumviris vel Quinquennalibus; in
aliis rursus lustri vocem occurrere, cujus idem tempus fuerit, quod Olympiadis: Ausonius ad Proculum: Fors erit , ut lustrum cum se cumulaverit
sis Confectam Proculus signet Olympi
Ego vero ita habendum puto. Quema modum Romae singulis lustris, ad populum censendum, e Consularibus creabam tur Censores , qui cives & bona ad eos pertinentia solemniter describerent : sic quoque in coloniis & municipiis omni quinquennio e Magistratibus, Duumviris, vel AEdilibus aut magistratu functis delectos esse, ad quorum arbitrium populus censeretur. Missos quidem per provincias Cenires scribit Liv. lib. XXIX. cap. 37. quales ad census Galliarum P. Vitellium &Antium, refert Tacitus lib. II. Annal. cap. 6. Praesides quoque & Legatos censum in provinciis egisse constat: LEG.
PENSA TOR A D. CENSUS PROUINCIA L. LUGDUNENSIS. Similes lapides habet Gruterus, in quibus Lia. R. A.
306쪽
VINC. & CENSITOR. occurrunt Pag. 33 s. n. 6 w3. n. s. q. 7. n. s. ProcuratΟ-rra quoque generales tributis per totam Provinciam exigendis missi: unde Britanniqueruntur apud Tacit. AgriC. CRP. I S. procvratores in bona saevire: aliquando etiam unius coloniae, ut Cn. Munatius Bassus,
Grat. Pag. ρῖ9. n. s. & Fabrett. ORP I. pag. 29. Sui tamen singulis civitatibus erant Censores singulares, quibus civium facultates magis essent Perspecta, auctore Plinio lib. X. epist. II 3. & inscriptionibus, apud Gruterum Pa - 366. 2.& Ι7Ι. n. 8 ubi Baebius Rei p. Neapolitanae, & Betilienus Aletrii Censores laudantur: & alius TiMΗT1ΚΟΣ, CensoriuS nomillatur pag. IO83. n. IO. Adde, quod municipales Romam non debuerint proficisci ad censum profitendum, sed domi id peragere potuerint; quamobrem Cicero meminit Censoriarum tabularum municipii Larini, pro Cluent. caP. I l. & II. Verr. cap. sῖ. am vero, inquit, Censores quemadmodum in Sicilia illo Praetore creati seunt, op rae pretium est co oscere. Ille enim estinosi asius apod Siculos, qui diligent si
307쪽
o E N E R A P R o P Ο N IT arme mandatur a pol lo, propter banc cavssam, quod omnes Siculi ex cessu quotannis
tributa conferunt: in cens' habendo pol stas omnis aestimationis babendae Jummaeque faciundae Censiori permittitur statim: describebat Censores binos in singulis civitatibus Timarchides. Hi vero Censores municipales, ad exemplum urbanorum, Quinquennales dicti, de quibus Festus: Quimi quennales Cemores appellabantur, qui imi Arum conderent quinto quoque Gyno, a quo nowinari coeptos. Et quidem in urbibus,
quarum monumenta conjunctas has Voces
AED. QVΙΝ 4 praeserunt, una haec dul gnitas fullse videtur: ubi vero leguntur distinctae, diversos honores indicant; pariter ac in notis PONT. LT. QUIN Turrius observavit, in monum. Vet. Antii pag. 36ε . Sed nondum securae res sunt. Illud enim non leviter doctorum ingenia eortit, num Qtiinquennales nostri Censoribus Romanorum primis, ad quinquennium creatiS, an Vero posterioribus, qui omni tantum quinquennio post legem Asmiliam electi, at similandi sint i Johannes Valliantius fluctuat, in nummis colon. pag. 7. sententiae incertus. Α priore Vero, PraetereOS, quos supra laudavi, stant Velserus Rer. Aug. Viad. lib V pag. 273. Reines. adcl. Ι. n. 8, α
Gundis alvus Tellee. ad concit. Illiberit. lib.
308쪽
III. pag. 39. assimantes, per quinquennium Quinquennales magistratum gessisse, pariter ac Livius ait lib. IV. cap. 26. a manseratus annuos esse, quinquennalem censuram; & Quinquennales vel Quinquennalicii collegii fabrorum Ostiensium, Tignariorum , Marmoriariorum, Negotiantium, Piscatorum, & Pistorum, ab integri quinquennii cura, aliquando & perpetua, sed post aliquot lustra ad eundem recurrente, inveteribus inscriptionibus crebro occurrunt, apud Grur. pag. I 26. 368. H. I. ρῖ s. n. 8- 677- Π- 3. 683. n. 3. quae ex L 7. C. I b. de pistorib. Sc ex s. 9. C. I de suar. non parum lucis mutuantur. Contra in municipiis inlinquennales dictos. qui quinto illo anno in Orbem reVerso, quo cives censebantur, magistratum gerebant, statuit Jac Gothostediis ad i. 16. C. Th. de decur. cui ut calculum adjiciam, facit solida ratio,
stro quovis recurrente Quinquennali, lapis sacratus legitur Gruteri Pag. 6Il. H. a.
TATIS habetur. Apud eundem Pag. 38O
309쪽
Tandem, quid opus est verbis Z nonne eodem sensu quinquennalis celebritas ludorum,
apud Ciceron. I M. de orata C 32 quiu-quennale certamen apud Sueton. Neron.
cap. I a. & ludi quinquennales Plinio lib. IV. cal . s. & Floro lib. 2. c. 7. dicunturi Nec aliter Ilthmia Ausonio vocanturquennia sacra Idyl. 2s'. & viliquennalia absolute apud Ammianum lib. 2I. CRP. I. non quod per totum quinquennium, sed quinto post anno iterum ederentur, unde & qui sacris istis per vices Praeerant
ergo , quod AZdilitas annuus sit magistratus, quodque AEdiles Quinquennales non temporis duratione, sed accessorio Censurae munere, a non Quinquennalibus fuerint discreti. V. Ratione munerum vero ipsi AZ-diles inter se differebant. In aliis quippe civitatibus juris dicundi potestas Sc annonae cura junctim mandabatur, in aliis discretim, prout civium amplitudo id postulabat. Unicum testimonium proseram, sed
310쪽
anorea, quam Romae apud Cardinalem M phaelum vidit Smetius, & post eum exscripsit Gruterus pag. 2I in qua duum generum 2Ediles municipii Caere reperiuntur. Verba ejus sunt haec: IΝ. CVRIAM. FVL-
steriorem classem haud invitus retulerim AEdiles alimentarios , quorum memoria conservata est, apud Grater. Pag. 3εε
AEDIL. Q. ALIM. Horum Vero partes non
erant pupillis alimenta decernere, Pro modo facultatum, ut in Urbe Praetoris, L 3. D. ubi pup. educ. neque ab his alimenta legata recipienda erant, quemadmodum Sertorius Ursatus, ad notaS Romanorum nugatur : quis enim putet huic negotio lingularem magistratum in municipiis praepositumi potius dixerim, a frumento distribu eudo eos nomen tulisse: quemadmodum in Urbe lex illa, quae AEdiles metiri, sive frumentum dividere iubebat, alimentaria a Coelio, lib. vi II. epist. Ciceron. 6. &frumentum, quo Trajanus Italiae civitatibus in annonae penuria subvenit, ALIMΕΝ-TA ITALIAE in nummis appellatur. Didius etiam Julianus curam almentorum in Italia meruit, auctore Spartiano in ejus Vita cap. I. Sed omnium maXi me ad Verum