장음표시 사용
271쪽
Theodos in L 18. C. O. de navicuL ditio. ribus tamen Severus & Antoninus honores adipisci permiserunt, id est magistratus dodignitates municipales. Nec tamen cum Velsero Rer. Aug. Vind. pag. 29 . huc referre ausim inscriptionem Augustae repe tam , quae & apud Gruterum eZtat Pag. '. n. IO. in qua TIB. CLEVPHAS. VI.
PURPURA RIAL laudatur: cur enim Cleopliae nomen Hebraicum , & divinis luteris proditum, hic accipi debeat, non via deo: cum&TIBerius CLaudius EUPHA. bilis, cum Reinesto epist. 3I. ad Ruperi. intelligi possit. Magis huc pertinet Judaeus ille, qui Faleriae portui praeerat, de quo Rutilius lib. I. Itin. Vs 383. queritur: Namque loci querulus curam Ddaeus agebat: Humanis animal dissociale cibis.& mox Vs. 39SAtque utinam novqvam Ddaea subacta fuisset Pompe fi bellis, imperioque Titi. Latius excisae pessis contagia serpunt. Vititoresque suos natio victa premit.
Itaque an Judaei Duumviratum aliumve honorem , sibi postulante populo oblatum, suscipere vellent, in eorum arbitrio Pollu
272쪽
quae superstitionem eorum non laederent, ait Ulpianus. Ubi primum notemus, quod Ve bale alibi nonnunquam comungant, hic vero discretive ponantur; quia honores Voluntatis sunt, cetera necessitatis. Vid. Cujac. lib. XV. Obs. cap. 19. & Guil. Best. de rat. emend. leg. CAP. I 6. n. 9. Deinde
nec dates impositae sunt functiones curia
necessitates civiles, curiales municipales &oppidaneae dicuntur l. 17. 66. 7. 89. QTh. eod. Vid. l. I s. s. 6. D. de excinat. VI. a. C. de Pudae. Non Omnia vero promiΩcue curialia & Ordinis vincula iis invitis imponi potuerunt, sed illa tantum, quae si perstitionem eorum non laederent: ideoque ad Sacerdotia obeunda, & Edilitatem ritibus eorum contrariam cogi eos Principes noluerunt, sed legibus suis sacris eos vivere passi sunt. Atque hoc caput ad privilegia resero, quae Alexander Severus Judae, resier Cit, apud Lamprid. ej. Vita cap. 22. ConstantinuS vero re-
strinxit, impulsu Episcoporum: ita enim Decurionibus coloniae Agrippinae in L 3. C. 2 b de Judaeis rescripsit: tantitis ordinibus generali lege concedimus Pudaeos Cocare ad curiam. Verum ut aliquid ipss adyolatium pristinae observationis relinquatur, binos Celternos privilegio pεrpeti patimur nullis no
273쪽
CHRIsTIANIS AEDILITATEM &e. a saminationibus occupari. Postea Valentini nus Junior, Arcadius & Honorius omnes
curiae manciparunt, in D. Is . Is 8. I 6s.
C. Th. de decvr. Justinianus vero curialibus eos functionibus subjecit, privilegiis vero decurionum spoliavit Noo. s. Augustinus tamen in Psalm. Gens Uta, inquit, nouita cessit in jura Romanorum, ut amis
rint formam Judaeorum ; sed ita subdita
Romanis es, ut etiam leges suas teneat, tuae leges sunt Tei. Adde Forner. lib. VI.
s. IX. Totus igitur a via aberrat Alci tus, qui lib. III. dispundi. c. 8. & ad L IO. C. de Securion. Accurssium &Bartolum, contrariis legibus laboranteS , Ut levaret,
religionem Christianam ab Ulpiano Judaicam superstitionem appellari tradit cum
praemisisset, se veritatem novam omnibus notam faeturum. Vix dici potest, quot &quantos Viros is nactus fuerit adstipulantes, Budaeum, Tiraquellum, Velserum, Deci, num , LOseum , Bertrandum , Lectium , D'orieans, Mendoetam, Lipsum, Camerarium, Wissenbachium, K0rtholium, et quis recentiores enumeret, qui dogmata nostra hic intellexerunt Z Nec damnanda prorsus Videtur esse explicatio : primo, quia pagani scriptores Judaeorum et Christianorum nomina non raro consuderunt,
274쪽
ας CAP. VI. BE IUDAEIS ET sicut Pithaeus lib. II. Adv. c. 3. Lips ad XV. Annal. c φ. Cerda Advers. c. 72. &Cuperus ad Lactant. pag. 126. testimonio non uno docuerunt. Illud maxime ad rem
facit, quod Flavia Dom illa, quam Dio Calfius, Ulpiani aequalis, ad ritus Judaeorum transilue scribit, lib. 67. apud Hieronymum, pro confessione nominis Chrisiani, in exilium pulsa dicitur, in epitaphio Paulae. Praeterea & hoc dudum praeclare Observarunt alii , Christianorum religionem superstitionem dictam esse. Otiosum foret
in re aperta testimonia inculcare , igitur tres tantum testes ciebo. Tacitus superstitionem externam Vocat, lib. Xi II. Ann. 32-& exitiabilem ED. H. An. φ No G se ma- Iesicam, Sueton. Ner. cap. I 6. PraUum Nimmodicam Plin. X. ep. 97. qui & in Panegyr. nescio quae peregrinae superstitionis mysteria irridet. Inscriptio Neroni posita, apud
alia Diocletiano dicata: SuPERSTITΙΟΝΕ.
PROPAGATO. apud Baron. ad Annal.
Chr. 3Ol. n. 8. & Pagium in crit. ad A. M. num l. atque itae factum est, quod vivus Paulus praedixerat, doctrinam de Christo crucifixo Graecis stultitiam fore, OLstndiculum Judaeis 1. Corinth. I. Vers. 23. Licet
275쪽
Licet vero haec & alia speciose pro Alci
to proferri possent; mallem tamen novas suas cogitationes amasset, 1sine rivali. In
alia omnia jam olim ivit Ant. Augustimis ad Modestini I. I s. g. 6. D. de excus B ronius in Ann. Mornacius ad L pen. C. de Haeret. CovarruV. in nem. si surissc p. I. s. a. u. 8. Balduin. ad edit Ia Trinos pro Chris. p. 93. Petitus de jure Prisc. edict. Ecc e. 6. Jac. Gothosired. ad i. 3. C 2 b. de Judae. Cujacius, Grotius, Spa hemius , Bynckerhoekius , Schultinous ,
qui rectius, ut verba sonant, Ulpianum de Judaeis acceperunt. Quanquam enim ab
his, in Ecclesia plantanda, Christiani vix discerni potuerint ; partim quod prima
Christianorum propago, eX IudaeiS enata, legem Μosaicam strenue asserebat, & in Ecclesiam trahebat majorum instituta; paritim etiam, quod multi postea sormidine malorum, quae Christianos diris temporibuS manebant, latere Voluerint, sub nomine Judaeorum, quibus impune licebat sacris ibis vacare. Tamen, Severi & Antonini tempore, notius utriusque disciplianae erat discrimen, quam ut ab Ulpiano , homine Tyrio, confunderentur. Jam sila Pra Observavimus ipsum, in hoc de ossicio
Procons opere, de Judaeorum privilegiis,
paenis Christianorum egilse istorsim: sicut
276쪽
contra hos multa Principum extabant rescripta, qtiae illis minime fuerunt molesta. Vel unica circumcisio sectas discernebat, &in promptu fuit corpori S Judaici nota: quemadmodum Suetonius se adolescentulo refert, frequentissimo concilio, a Procuratore inspectum nonagenarium senem, an circumsectus esset, in Vita Domitiau. c. I 2. Hadrianus Christianos a Judaeis nominatim, M Archisynagogum Judaeorum, a presbytero Claristianorum distinguit , in
epistola, apud Vopiscum Saturnin. cap. 8. De Severo Spartianus c. I 7 yudaeos fieri
sub gravi poena vetuit: idem de Chrisianissianaeit. de Alexandro Lamprid. cap. 22.
Judaeis privilegia reservavit. Chrisianos e De pastus est. Praetereo inexpiabile odium, quo Judaei Christianos persequebantur. Barchochebam, factionis Iudaicae ducem, multos Claristianorum supplicio affecisse, Eusebius refert: & Justinus, in epistola ad Diognetum scribit : Adversus Christianos Iudaei bellum gerunt, Graeci eos persequuntur. Vel hoc unicum sussicit, nulli biisthoc Severi & Antonini aevo Christianorum religionem, Judaicam superstitionem
tra Pithoeum, Lipsium &Huetiuim in re lumia disputarunt. X.
277쪽
CHRISTIANIS AEDILITATEM. &e. 2s7
g. X. Jam porro qiiis in historia Eccle
fiastica adeo hospes est, ut nesciat, duriorem longe Christianorum, sub Severo &Caracalla, fuisse sortem, quam ut privilegia, ab Ulpiano memorata, ad eos tum temporis referri queant. Novis quippe cruciatibus nunc saeviri caepit in Christi gregem, ut perse cuti0nis quintae secundum Sulpicium Severum sextae) initium, anno Severi decimo, ab Eusebio assignetur, in Chron. lib. post. pag. I72. Persecutione inter Christianos factu, Leonides , Origenis pater, glori sic mart)rii morte
transfertur. Vuinta perseecutio. Tertullianus quidem ad Scapulam cap. l. ait:
sie elium Severus, pater Antonini, mi Dysiavorum memor fuit: nain N Proculum Christianum, qui Topacmu cognominabatur , Euhodiae procuratorem, qui eum per oleum aliqvrelido curaverat, requisivit Din palatio suo babuit, sique ad mortem ejus
quem se Aretoninus optime noverat, ipselu te Christiano educatus. Sed , clarissimas faemivas, BZ clarissimos viros Severus, sciens bujus jectae esse, non modo non laesit,
Cerum testinovio exornavit, N p sto. furenti ire os palam resilit. Sed Spartianus CZP. I7. auctor est, Christianos fieri sub gravi poena ab eo vetitum esse, &Persecutionis argumentum praebet, quod L. idem
278쪽
idem in vita Antonini Caracalis sub initium scribit: Septennis puer, quum collusorem fluum
puerum, ob Ddaicam religiovem, graUius verberatum audivisset, neque psitrem Dum, neque patrem puer i, Uelut auctores Verberum, diu respexit. ubi Casaiabonus Judaicae religionis nomine Christianam 1ntellugit, cui addictum Antoninus collusorem aut collactaneum habebat, ipse lacte Christiano educatus, ut ait Tertullian. dict. cap. q. Quis ergo putet funestis hisce temporibus ab eodem persecutore permissum fuisse Christianis, ut ab oneribus curiarum& honorum pro lubitu seriari liceret 8 Credat id Judaeus Apella: non ego. Tantum
enim ab eo abest, ut Paenae loco curiis addicerentur ad Constantinum usque, qui hoc correxit, auectore Sozomeno lib. I.
cap. 8. Reduxit Julianus Apostata l. so. I b. de decor. his rescripti verbis : Deci riones, qui ut C risiani declinant munia,
Teoocentur. Sed in universum quotquot horum ad munera vel honores vocati eos
fugiebant, dataque pecunia ab iis sese avem tebant. Ambrosius lib. II. adv. Symm. Si
privilegiam quaerat sacerdos, ut onus Curiale declinet, patria atque coita, D' omnium sacultatum possessone cedendum est. De fuga AEdilitatis elegans exstat Tertulliani testimonium, in Apolog. cap. 66. ibi enim
279쪽
enim ostensurus aliam veterum Philosophorum, aliam Christianorum esse disciplinam; hos ex veritate & opera, illos sententia tantum philosophari:oEcce, inquit, D imagoras apud Thurios, Zenon apud Prie mes t yrannidem assectant , ChriVtianus Oero nec Edilitatem. Jacobus Patmelius in
annotat. Observat, veteres excusos & Vaticanum mst. habere civitatem. Cujacius lib. XIV. Obs. cap. I 3. ex vetustis libris legit & probat AEdulitatem, existimans Veteres pedulitatem & Kdilitatem promiscue scriptisse. Sed illud omnino ab indocta manu est, pariter ac in I. Ι7. D. de compensat. vox ut dilitatis barbaro speculo in edulitatis commutata est & quovis pignore certarem, Tertullianum, hominem Verborum , legum & Magistratuum peritissimum, AEdilitatem scripsisse; ea enim VOX, nec alia Ciceroni, Livio & optimis quibusvis auctoribus pro AE dilium magistratu usurpata est. Non ametitare alias est nihil . studii aut operae impendere, ad rem ali quam consequendam; non data opera assectare, ait Ulpian in I. s. D. quib. casi. maj. hic vero per litoten, sive extenuationem notat, Christianos AEdilitate indeclinare, fugere, deserere, abominari,ut Julianus & Ambrosius, in verbis modo allatis , & Minucius cap. 31. Aec de ulti-R a ma
280쪽
mastatim plebe conrisimus,si honores vestros
N purpuras recinamin. s. XI. Hujus autem recusationis caus fas si quis requirat, eas haud dissicile inveniam. Neque enim propter labores tantum sumtusque lucrandos AEdilitatem respuebant Christiani, sed inprimis, quia
cum facrorum suorum injuria erat obeunda , multa item gentilitiae superstitionis in fraudem & injuriam piorum exercenda , maxima denique pars Magistratuum genti-lCS erant, quos intei: honoribus fungi sibi non putabant esse consultum. Quod lienim eorum ossicia infra considerabimus, fatis apparebit; a nullo Christianorum ea geri potuisse, nisi palam ethnicorum se consacraneum profiteretur. Ibi capitolia &templa ab aedilibus curanda videbimus, in quibus deorum, immo daemonum, sImulacra colebantur : quocirca Tertulli nus capitolium omnium daemonum templum Vocat, & Arnobius lib. l. Nonne CL des in capitoliis omnibus etiam coloniarum virginales esse species Miner Carum. In templis etiam haerebat pagana superstitio; neque Christus in iis, sed vana numina caesis hostiis colebantur; quarum Visu, Cou- tactu, ne dicam curatione, inquinatos se