장음표시 사용
251쪽
Omnis homo est caro. Omnis crgo homo Centim est. Resp. Terminus' num in Antecedente Metaphorice accipitur,pro feno similis in consequente autem C complexiones in Tropo TYa utrobis eodem modo Metaphorice accipiatur,nullum Itium est. Falsum es, cum Ansecedentis Enunciatio altera velitras
falsa est soaein Theologia se olida doctrinae coelesis cogni
non e intelligi se judicari non potest. Hoc autem vitium Syllogismo cum Enunciat commune P ex Enunciato oritur,
ornomine fustatis re ciendum cst reprehendendum es avnegandum Propositio rapa es,ut in argumento abesidi
Quae cataq; Vnum sunt, distingui nequeunt. Pater Illius unum sunt, Ioli LO.Vers. D. Pater&Filius ergo distinguinequeunt.
Assumptiosi is, ut in illo Martionis:
Quod a malo est malum est. Vetus Testamentum a malo est. Vetus ergo Testamentum malum est.
Pro tum Syllogismi vitium est, quod in Syllogismi n, tronem peccat id est, cum vitio sormae ct di postsitionis falsum concluditur: o ασυλρογιτία dici potes vulgo mala C vitiosi consequentia, or vitium informa SyEM ni dicitur. Et ei
dem ityioinis reprehendItur. Ecti et elin Antecedente velin Consequentetan Antecedem te est. Primum cirrue utras antecedentis negativa concluditur,quod alias dicitur ex puris negatiuis concludere Vt,
Nullus lapis est baptiganduS. Nullus infans est lapis. Nullus ergo insuas est bapti ZanduS. Excipe hic Primo, ci/m Propositio duplicem negationem co sine de Vos pra diximus. Elafumptione latirmAegata: Vt. Omnis
252쪽
Omnis homo est animal. Nullus cquus est homo. Nullus ergo cquus cst animal. Sccundo, cum Utras antecedent particularis est ut Aulici sunt diuite S. Ego ero aulicus. Ego ergo ero diues . . Vel cum Proposititoparticularu E it Quidam diuites fa tantur. Hi omnes sim diuites. Hi ergo omne saluantur. Tertio. Cum A umentum non recte repetitur,quod' Pr semo,cum diuersum prorsus in assumptione est ut, Magistratus gladio punit peccata. Petrus est ApostoluS. Petrus ergo gladio peccata punire debet. Deinde cum aliqua pars ingumeti in asi sione omittitur:Vt, Omnes Cipientes Graeciae sunt scptem. Solon.&Periander sunt sapiente S Graeciae. Solon ergo Periander sunt septem. Resp. Hic vocem omnes partem Argumenti in assumptio
ne omissam ese,quaesi addatur Upumptio falsas t
Tertio, cum aliquid seuperfluum Argumento additur in a
Quicquid est in domo mea,hoc est in OppIa . Unicus fons est in domo mea. Unicus ergo fons est in oppido. Resp. Vocem unicus in sumption everam Argumento addi,cthub voLe quicqui ubsummi. Quarto,cum seu parte latum Argumenti ubsiumptiost ut, Qui dicit te esse anima verum dicit. Oui dicit te esse asinum, dicit te esse animal.
253쪽
Qui ergo dicit te esse asinum verum dicit. Resp.Subsumptosissubparte Argumenti, nempe animali,
nonsub totos totum Argumenta non repetitur Vera enim
Subsumptio se Argumenti repetitio haec esset:
Hic vel ille dicit te esse animal. Hic ergo vel ille verum dicit. Sic: Qui dicit te hominem esse, verum dicit. Qui dicit te haereticum esse dicit te hominem esse. Qui ergo dicit te haereticum es e,verum dicit. Resp. Argumentum non totum repeti,se ubparte tantu
Argumenti subsimi, nempe sub homine iecta enim o Iera bsumptio esset.
Hic vel ille dicit te hominem esse. Hic ergo verum dicit. is hic interdum etiam ambiguitas accedit ut, Qui solum videt,non audit. Qui terram videt, solum videt. Qui ergo terram Videt,non audit.
Resp.Subsis ti acta sisubparte Numenti, nempes iam , ambigu Solum o in Propositone Adverbis est, ratis En cans in assemptioneaute terra ignificat. Recta
es plena Subriumptio haec esset:
Hic vel ille solum videt. Hic ergo non audit. Tale essetAlud,sime ambiguitate tamen: In omni contradictione altera pars falsa est. Qi d fides iustificat, altera pars co tradictionis est. Quod ergo fides iust ificci,falsum est. Resp Subsiumpti acta e Iseu pane talism Argi enti,vZpepars altera. Vera aute assumptio esset. Fides lucti scat, odes non lucti cat, Coiradicitio ect Mic ergo pars alteras se ii Dconsequente ἀσυλλογιs ac H.Primimstipars Argumeνα complexionimiscetum ut Affe-
254쪽
Affectus per se boni contaminantur infirmitate
Στοργαὶ sunt affectus per se boni. Στρῖγα ergo per se contaminantur. Hicpars Argumentipers, complexioni misicetur Vera complexio esseς σοργα ergo contaminantur infirmitate humana. Secundo, Cum aliquid complexioni additur, quod in antecedente nonfuit Vt, Qui Fide iustus est, opere iustus est. Homines Fide iusti sunt. Homines ergo propter opera iusti sunt. H cparticula propter,inserta es, et casu etia mutati dipe: Qui peccare non desinunt,perituri sunt. Hic peccare non desinit. Hic ergo paulo post morietur. Hic, inito jost, insertu est, quod in Antecedente nonfuit. - 'aectenus παIαλογιισμος fuit,eiusj solutio. Et hae olutio Paralogi i realas dicitur Alia Epolutio quaepersonalis dictatur u solutio adhomine Easit, cum vel Argumenta proposita leuantur, contemnunturo irridentur; tresonsione indigna veleti id imulanturis aduersaram ab Argumentopro posito longis Digressionibis C Declamationibus abducitur.
latepro doctrina scientia se arte quavis essedonfrinaeo artis Bb parte
255쪽
ω θαλοι in Phaedro appellat. lias Oeconomia dicItur. CIccro, viam se rationem se artem etiam vocat lib. I de Oratore Ra bim breue compendium vocat. Lethodo ergo milis si ciuitatis in regiones,vicos, ct δε- micilia duZZibutions Oua,ut Platoniplacet a erdotibin ad templa iudicibu s a sera i tibi ad muros mercatoribmoposcibara, in reliqua urbis regionibus, loca domicilia, tribuuntur. De hac Plato in haedro ait Etiam at sitiam circum-oiciendum esse,quae viai euis ima sit ne longiorem ingredia muscum breui plana incedere liceat. DE FINIT DONIS AN A LT DISSE EXPLICATIO.
Genus in desinitione es Didosiis coniuncta id enim 'Lo- simo b Methodo commune eis. In Sysiogismo enim duplex Dis sitio est, vν argumenti Apar ibi quae, iovis altera nu
256쪽
cjala enim Metho ponen aplura se debent L Vorum nar erub et lex re eius, explicatione is cientis et vol
d nor se omn)a tamen idem thema fere en pertinere ut interea quaedam si quasi finitas se cognatio. Quod Arsotela καθ' υγτο perse,c, Homogenea ricitur in m terogenei autem alieni, prorsius inter e nunciatis , ordo vel nusius,velarbitrjpotiirs,quam artis E. Torma Methoi est,agonora in ad 'ectabaprogrchio Hic a pigenerale et 'ecrate latiis quam ante patere cien 's. Hic enimgenerale es,quo laribus inesse quodpluribus comune es seu quod ut num multis comune semitur ces persee sine alio intesigio explicaripotent Speciale contra es. niuersis, generale, comune, pro eodem uni hic itides o particulare , feriale ingulare propriu, Scta Sic Aristotelesvnruersale de nit,
salia,in Vit unico munia maenim in D; Ib1 tarsunt ea n uersatra appesiamus. Et Metaphys .cap. 3 pCrtra lationem, inquit, elementu dicatur quicqua unumpartatam, et ad multa viale θ.Vnde et ea, quae maxim uniuer i unt, et lati imepatent, elemota ut propterea Vo hi nu uod', eoru et nucis sit,et simplex, in multis reperitur,aut omnIbim, aut quam plurimis Et Physicib. cap. i de loco et topor mu acend Fert quod haec omnibus communia sint, et omnibus nitae: lia. SI c Galenus de Constitutione artis medic e communi si mus,inquit, o generalis mussarais copus es, contrariet, ut
257쪽
ab Oppocritie dicru a, parsic: arim a taetra Irtici Dria o traria, ut calido morbo, rigi u remecu n. Et Dbta de Metho do medendi duplicere',inquit,cognationem habent tiam asini, communi flectera alteram priuatar m alicram Disium
ma siue unam 'eciem appellare commAn illud velis, uege nus siue communitate iistius quam ipse NVnc interpretor, notionem Uodias denominibi coimiam, rem tamen ipsim
Ex hac ergo uniuersalis de nitione, non iam totu orsium mapartibus, ctgenus feciebus, desinitio diuisiones etiapars eciebus pars item partibus, secies feriebiugeneralior criniuersalior est.Sic pars oeciebaris uniuersalis est, ilia teracti Laba omnibm vocis feriebus talia enim his omnibus insunt Sicco m G anima, corporispartes omnes hominis speciebus uniuersales sunt scparapartibm, ut iteras illabae, syllaba voci, anguis carni,caro manui sepedi,dic. De his Aristoteles Topicorum .cap. a. ait Prius notis: efflunritam linea issescier per Gesso do tem vitas numero se latera syllaba. Species etiam ruco se imperfectior, sectepefectior uniuersalior erit, quod eius adiuncta par. te huic etiam insint. Sic arbor animati, heseia hominabus,v- niuersalis H.Sed hic interdum uniuersalis ors enalis dictis-ctio obscurior est,ubi ordo arbitrio docenti, relinquitur. Hinc ergo sit, quo in artibus G doctrinis, in quibus Methodus accurata obseruatur. Primum perpetuae et iunia quaedam κάμγορία t. Dcinde duo quasi cotrari, ordines recurranto coniungantur, quorum iste Analysis seu Volutio hic o siA- σιρie γένεσις id est, Compositio eu Generatio dici otect. Primi m enim i m totum inpartes, orgenus ins=ecies diuiditur, Analysis es', o quasi ci/ο ομία quaedam, se rei exaedi cara: deisruritio ab uno e nito,adplura se insiἰnitaprogrediens, vitam Grammatica in Elymologiam et Syntaxis vox in L
258쪽
rarum eis abam tpartes diuiditur Dialectica in Inuentioncm et D Eo ιιιoncan. Deinde,m et apartium et oecierum intersedi lottione et collocaraoner θέσις γενεm ετ et quae dam quoi domi destructi parraum,coagmentatio,apluribus
ad unum,ab insinit ad fultum progrediens Hic enimpars decussim Victor et rudior, o quae ali sine primo loco collocatur cairimis sec3aboret magis composita opponitur, atque adiungitur,v cumprimum in tymologia uera,tum Silaba, poli 'ox,em sit 'ecies,postremo in Syntaxi oratio costo Iuret explicatur. is ita aedisicium quasi quoddam expartibin inter se coagmentatis, rursum exstruitur Sicsi dicam exempli caussa Theoloriae duaes,ntpartes una, Doctonas dei: altera, Doctrina deside operibus sodes et operas dei m primum resolutio seu diussio est rei ortus, nempe Theologia in partes, nempe doctrina dei,et docyrinam operum dei. Deinde in
ipsa partium dirarum cosiocatione et disso sitione inter sese contrarius ordo ea nempe σαίδε σι seu compositio qua sides visarasimpliciorfraeponitur operasi dei,utpars compositaese
uare quod de duab Meibodi generalibin diues oecolor s,nempe analysii ethnthesi alias dicitur, Urmum est:
utras enim in una et eadem do Irina concurrunt se unam tuestism Methodum constituit. Vt enim coeli motus duobus conre js motibus constat ita Methodus duabus contrari's ys.
Sua in re quiddamplane diuinum est, ut non mirumst Pla tonem in Phaedro Methodum donum Deorum appelgaremulio etiam minis irmum es,quo de tribus Methodis dicitur.Diaeresis ni e Diuisio Argumentum tantivm est, vel ιυάλυ Ne quaedam Methodi origo,s'ars tantum.
Praeterea ex hac uniuersilis definitione etiam idquod loco se tempore prius ea uniuersale esse videtur quod autemposterim est oeciale, ut in m torijs prius enimpoHeraoribus in
259쪽
Orinis huic saluta Trasisi μετά ασις. Pae inter itura sib tori in cicerone numeratur. Et ad Herennium desinita; visit oratio, uendi breuiter Aod Iupit et proponat breui;er quod atur. O in si nib. .cap. s. eam Domine Partitiona, ha, orbas laurit si cit quoq; aud torem,ait certosingularumpar tum sine,no aliter, nam iterfficientibu multum detrahunt allation , notata in craptis lapidibus 'acia Nam haud labori, nosse ea uram voluptati eis o hortatur ad reliqua fortius exequenda scire quantum seper sit. A ih enim longum videra neces e est in quo qua illa umsit, certum est. Ea autem Ium ad betur, cum partes praecipuae maiores o longiores connectenaeae sunt, vi exempli cas a morenus de de diorum est nunc de haritate dicendum eis. De hacten de Spiritu Sancti et que natura dicIum si nunc de ita or bene si se dicendum es aritas autem formultas Tra itionis recitat Erasmus lib. i.
Ordinis ergo ratio in generalibus et fecialibus, ut aperitis dicatur,t .ec est Ut omno doctrina sit quas corpm quod dam animalis vel homini, , ex aridi pari bus or membris compositum es coagmentatum , t ait larii Phaedro In hoc autem corporeprimum communec generale aliqui ρο umma araedam omnium altorum. e debent, quod is qua se caput in corpore mac dern e cap ti sub cicnda E distribratio in partes se mombra principalia , vel Jecies quot ist udicum es artus. tque hic rur pars membrum o secies generabori sciatipraeponi Ebet. Tum a e be pars si ecies eodem or Que , rursum rarisan explican a Ll,quoad infuerit, et cmbratri sua, T a Dion bub co ganda stant. Et mi QM,
260쪽
ciu et LoI; Hatonis in Phaedro Egnu obseruatione Ii Metho - ώου inquat, docere et explicareno est admora is cito ad simaules transferre onge omnium disicillimu e t. rq huc sectat illud etia Diuisiona, elogium, quo inibi a Socrateproponitur: Si quem, inquit, en ero, qui ite et apte nu et uoad sernerepotuerit Iunc a tergo e C, quasti Deum conscior. De Methodo aut plura exprofesso tradit Plato in Philebo in Phaedro,in Sophisa, ciuiu etpa m liba Aristoteles auto
breuius indicat lib. 1. cap. I. Astaph sic. i. cap. a.departibG animahum lib. I cap. i. et r. Et Porphyrius in capite desecie. Galenus te coalibi, tu lib., deplacitis V ppocratas et Platonis prose var' nomimb. ex Platone repetit Ilo ad Glaucone lib. I ca 1 fide cura irationester inguinis misitono ca 3 Cicer. lib. 1 de Oratore, ubi de arte Iuris agit Rodo hin lib. 3.cap. 9.Viues de causiis corruptaru artiyob. i. Philippus In Praedicabilibus quaeritione quarta cirrpnedicabilia etiam niuersalia appellantur ' ubi ait Naturalem ordinem esse, ut angustiora