장음표시 사용
21쪽
2, 100 cui non certaverit ulla Ditis aut tantum fuere Servius G I, 28 adnotat magnum pro magne. gemere Verg. A XI, 86 extrema gementem. Addo
XII 886. hiare Verg. A X. 726 hians immane leo. insultare Verg. A XII, 338 miserabile caesis hostiabus insultans . . quo loco coniungendum est: miserabile insultans respondet enim huic com. parationis membro antecedens illud gemit . . . pulsu, quod extatis. 334. Itaque iis adsentiri non possum qui iungant miserabile caesis, ut Heynesmagne alii.
intonare Verg. A XII, 700 horrendumque intonat armis cf. Iuv. 6, 48 intonet horrendum . IX. 631 intonuit laevum cs. Enn. ann. 27 Vahlen tum tonuit laevum sed Stat Theb. III, 493 signa feras laevusque tones. iocari: v. Trist. II, 497 obscena iocantes. loqui Verg. Catal. 4, 1 candida nunc loquitur. Prop. I. 10, 22 superba loqui. v. et I 7Si magna
loquentem: IX JL XIII. 222 Tib. II 6 11 XIII.
58 truculenta loquentem falsaque iurantem cf. contra Μet III, 717 iam, erba minus iolenta
loquentem : Trist. III, , t aliena locutum: cf. ei. IX, IS9 VI, 702. et V, 296 tam certa loquentes linguae9.
maerere: v. et I 66 talia maerentes.
murmurare: v. et XI, 2 flebile lingua murmurat. olere Verg. G 4, 270 grave olentia A. VI, 20 lgra ν olentis Catal. 3, 1 sua ν olentia: bene olens saepius legitur. quaerere Verg. A II, 287 ana quaerentem.
queri: v. et XI, 2 flebile ... queritur lyra: cf. OV. Pont. IV, 7 cf. contra Cic. Tusc. II, 9 flebiliter Ulixes amenta tuo.
respondere: v. et XI S respondent flebile ripae. Prop. I, I, 50 mutua fere. 6, 26 respondes mutua cf. contra Cic. epist. 5, 2 mutuerespondisse I, 7, 2). rubere Verg. A X, 273 Iugubre rubent Servius: Iugubre pro lugubrifero Ecl. 3, 6 suave
rubens hyacinthus. Addo Ecl. 1, 5 Ciri 96: Copa 19.
rudere Verg. A VIII, 248 insueta rudentem. sonare: v. et X, 1 6 di νersa sonarent Verg. AIX, 732 horrendum sonuere. I, 23 immane
sonat. v. Am. III, lene sonantis aquae.
Prop. IV, 7, 2 molle sonet sed cf. I, 12,
Cynthia nec nostra dulcis in aure sonat. Verg. VI, 50 nec mortale sonans. I, 28 nec vox hominem sonat). IX, 12 iamnis rauca sonanS, ubi Seo. rauca pro rauce conferas A V. 866fum rauca adsiduo longe sale saxa sonabant et Prop. IV. 8, 49 cum subito rauci sonuerunt cardine posses). cf. v. a. a. III, 289 illa sonat raucum quiddam atque inamabile. v. Μet. XV, 60 tale sonat populus. Rem 766 carminata Ie sonant sed cf. Cic. rep. VI, 18 gra Viter . . .
spirare Verg. A VII, 10 spirans immane. Ov.met. IX, 661 spirantis lene favoni. Prop. II, II, SI magnum Spiramus amantes cf. Val. l. II, 184 magnum aliquid spδ. v. Pont. IV, 10 45 tepidum qui spirat notus. stridere Verg. A VI, 288 horrendum stridens Serv. h. tr. pro horrende). X, I horrendum stridens sagitto. cf. v. fast. VI, 140 horren αdum stridere nocte solent. Verg. A X. 70
22쪽
acerba tuens . VI, 467 tor ν tuentem Serv. t. t. pro torve i. e. terribiliter) cf. Val. l. II, II. Ecl. b. 8 transversa uentibus hircis. tumere Verg. A XI, 8 4 ana fumentem. Quamquam saepissime neutra adiectivorum verbis sonandi et loquendi adiungere poetae et imprimis Ver. illuc solent, nonnullis locis exceptio fit ita ut adiectiva formae subiecti adaequata appareant e. c. Verg. A III, 70lenis crepitans ocat auster in altum IV, 68Saxosusque sonans Hypanis quibus locis adiectiva simul et epitheta sunt vocum auster, Hypanis et ad
verbialiter adposita participiis. Addo eiusmodi exempla haec Verg. A II, 3 in.
sonuere cavae gemitumque dedere cavernae. Recte magnerus ad hunc locum adscripsit: caνae caνernae non ferendum nisi iunxeris caνae insonuere i. e. caVum quid insonuerea. Locum est imitatus Lucanus III, 18:Saepe caν as Otia terrae mugire caνernas. Accedunt:
Verg. A V, 76 creber et adspirans . . . auster VIII, II haeret inexpletus lacrimans, ubi codices inter se dissentiunt alii tradentes inexpletum Palatinus, sed correxit m in s Bemensis 184 inexpletu, Iesu in ras.), alii inexpletus omitto errorem librarii inpletus ita legunt Romanus, Gudiani manus prima). Lectio inexupletus quam recte edidit Ribbeckius, codicibus plurimis optimis confirmata St. Restat A V. 866 tum rauca adsiduo longe sale saxa sonabant. Prop. IV, 8, 49 I, 2 6. Sed alia quaedam inveniuntur exempla, quae formam adverbialem praebent. Enumero:
Verg. A VII, 5 graviter spirantibus hydris XII, 295 graviter ferit G I, 88 et solido graviter
sonat ungula cornu 374 graν iterque rudens
tes: GA I graviter spirantis . . . thymbrae; 45 graviter frendens: cf. 456. A X, 89 ingemuit cari graviter genitoris amore: 82b
ingemuit miserans graν iter. Praemittendum est adiectivorum illorum neutrius generis formas velut rauca semper artissime nullo intermisso nomine cum verbis suis coniuncta esse apud Vergilium et ita, ut adiectiva antecedant verbi formis ut rauca sonans eXscipio autem locos hos A VII, 510 spiram immane X, 726hians immane, ubi metri causa vox immane postposita invenitur nihilominus G I, 23 immane sonat, quo loco metrum permisit ut verbo antecedat immane. Iam vero quod solum et unum adverbiorum graviter tam multis locis occurrit verbis sonandi adpositum facilem explicatum habet neque enim iuncturae ut grave Sonat', gra Vespirantibus aut spirantibus grave grave ferit' sim versu dactylico inseri poterant. Porro vice versa adverbium poni nequibat in hac formula grave olenstis' neque enim graviter olentis aut olentis graνiter versui accommodari potest.
Quae respicienda esse in hac re iudicanda perlucidum est. Addo locum Propertianum II, 32, 1 tot eviter lymphis tota crepbitantibus urbe, ubi iisdem de causis adverbium ponitur. Figuram hanc libenter imitati sunt Silius Italicus, Valerius Flaccus, Statius, imprimis autem Claudianus qui ut ex indice utilissimo Birtiano cognosces, usui illi valde inserviebat.
5. De adverbiis genere neutro institutis.
His absolutis agamus de neutrius generis adiectivis ceteris quae facta esse vere adverbia constat Enumero exempla haec:
23쪽
V. 8, 5b; II, 1. omnia Verg. A IV. 58 IX. 650. Paulum Verg. A III. 97, IV. 649. v. Het. II. 277 III. I; 40 VIII. 675 810 X. 2 XIII, 12S. Primum: creberrime apud poetas invenitur. Idem dici potest de
recen S: Verg. G I. 156 Ov. Am. III, 8, 9.
. 88 147 200 40I MI A III. 448 670 IV. 60J VII. 9I: XI. 587 XII, 852 Prop. II S, 20; v. Am. I, 6 6I II, 16;Μet. V. 177 526 VIII. 69; IX. - 78 XI. S68 XIII 5 4; 64 807 818 XV. 18 6 7 477. Pauca addenda sunt. Vox aeternum locis nonnullis posita est pro in aeternum e. c. Verg. A XI, 9 et 8 aDe aeternum
mihi, maxime Palla aeternumque ale. Similis usus invenitur vocabuli longum Verg. Ecl. I, 7 et longum formose a Ie ale, inquit, Iolla ubi non iungendum esse puto longum cum verbo inquit, ut Iahn magne alii postulilant, sed longum aD significat: au lange et lebe wolit quae iunctura etiam loco Claudiani confirmatur, qui est in Raptu Proserpinae II, 25 longum ale. Addo formulam in aeternum occurrere v. Trist. I, 3, 6 uxor in aeternum is mihi iva negatur cf. Lucr. 2, 70). Quantum differat inter multum et multa adverbia Κrit adnotans ad Sall. Cat. 27 4 hoc modo explicat cf. C. F. .muelle p. 56 f): multa singulas querelae
partes anasque querendi causas continet, multum ero quo non nisi modus indicatur, sensu non fert a Mehe' menter et a Ide.
Quam legem etiam valere in poetis cognosces ex his exemplis Verg. A VII, 58 multa super natae lacris mans a IX, 50 1 multum lacrimantis Iuli. Vox multum etiam coniuncta cum adiectivis inveni. tur Ov. Μet IV, 155 o multum miseri XI, 697 multum fuit utile . . . ubi multum significare alde,
24쪽
νehementer exemplis comprobatur Ciceronianis his: Balb. 60 vehementer utilis off. III, 10 valde utile. Iuncturam hanc sermonis cottidiani colorem ducere ex eo intellegitur, quod saepius apud Plautum, nullo loco apud Terentium, semel in Ciceronis epistulis VI, 6, postremo homo alde est acutus et multum providens sed vox providens participii naturam servasse Videtuo, semel in leg agr. III, 3, 13 vir multum bonus occurrit. Adverbium n iis i uis locis plurimis adpositum apparet adiectivis, nonnumquam adverbiis e. c. v. et VI, 58;XIV. 68 Trist. III, 2, 27.
Accusativum Graecum habemus in vocibus omnia'. cetera coniunctis cum adiectivis et verbis: cf. Servium,
qui adnotat ad A III, 59 sane cetera Graius Graeca locutio est τα λοιπά). molliun D omnia primum sic a Vergilio usurpatum esse statuit AIV, 58 omnia Mer. curio similis: IX, 650 omnia longaevo similis scriptorum qui postea vixerunt, solus Statius hac voce usus est. De voce sublimen a Ribbeckio in Vergilii carmina recepta in opusculi parte altera disputabo..Temere adiectivi antiqui temeris' esse neutrum ostendit,oliflin 'di comparari potest facile' ductum a facilis'.
6. De adverbiis quibusdam tritissimis, quae non admiserunt poetae noStri.
Haec hactenus. Sed nondum ad finem huius partis Sumus progressi restat enim, ut de adverbiis quibusdam a sermone poetico omnino abalienatis verba nonnulla
faciamus.1 E. oliuin Archi fur lat. Lexikographi II, p. 90.2 ibid. IV, P. II.
Sunt imprimis voces valde', vehementer quae orationi Ciceronianae tam tritae apud poetas nostros ne uno quidem loco inveniuntur. Id quod va id e continet, poetarum in libris expressum esse verbis bene, multum, longe, graviter, nimium, adeo, penitus exempla docent:
Ov. Am. III 8 7 bene laudavit. Verg. A XI, 9 spe multum captus inani: v. et IV, 155 multum miseri XI, 697. Verg. A V, 406Iongeque recusat G 6, 31 graν iter piarantis Verg. AI, 12 graviter commotus cf. Cic. epist. VII, 17, 1 ehementer OmmOανebar: 17, 2 alde esse commotum Planc. 21νehementer moventur'. Verg. AVII, 27 haec adeo . . . fari iussit Servius adeo pro valde): Ecl. 2, 25 adeo in Ormis cf. Ter Eun. 20 aduolescentem adeo nobilem . Ad 200 penitusque sonantes Servius penitus pro a Ide): VI, 679
penitusque irenti. Pro vehementer adverbio, quod etiam a Tacito prorsus Vitatur, ponuntur voces tales ut graViter,
Verg. A X, 789 ingemuit graviter cf. Cic. rep. VI, 12 cum ingemuissent ehementius ceteri). Addo Verg. A VII, 510 spirans immane. II, III immane fementi. HX, 70 magnum friαdens. Ov. Μet XI, 697 multum utilis cf. Cic. Balb. 60 vehementer utilis .
Adverbium recte reformidant poetae quorum solus
Ovidius semel scripsit loni. II. I, II recte facti
si praemia desint cf. Tac. Hist. I, II, recte factorum). Quo loco excepto etiam Tacitus adverbium reiecit neque nisi comparativo usus est idem adverbio valde caret. Loco vocis iectes invenimus alias rite e. c. Verg. A III, 107 si rite audita recordor IV III), ordine'
25쪽
Verg. AH, 703 quibus, famulis scilicet, ordine Ionagam l cura penum struere, III, 48 . Vocis statim', quae metro dactylico inseri non potest, locum tenent adverbia continuo' imprimis apud Ver. gilium , protinus' apud Vergilium saepeque apud Ovidium), extemplo' Verg. Ov. denique adiectivi
.primus formae notionem sokrt receperunt imprimisque in carminibus epicis, ut postea videbimus. Hoc loco exemplum unum sufficiat Verg. A VIII, 9 Surge age ... primisque cadentibus astris i. e. Solari, en . . . . Haec habui quae dicerem de usu adverbiorum apud poetas hos dactylicos obviorum. Pars II.
De usu adiectivi vice adverbii
Ex omnibus quae adhuc exposui a poetis, praecipue autem a Vergilio adverbia quam maxime vitari perlucide apparet eorum loco adiectivorum formae occurrunt. Cuius usus praedicativi causas cum examinaveris, cognosces haec quae breviter afferam. Primum statuendum est imprimis sermonis epici prospriam esse cupiditatem epithetorum mantium, quamobrem saepe adverbium mutetur in adiectivum. Ne praetervideas praeterea magnam adverbiorum seriem versu dactylico inseri omnino non posse, cum alia creticum e. c. callide, impie alia quattuor syllabas breves contineant e. g. Similiter, celeriteo.
Venio ad ultimam causam adverbia enim multorum adiectivorum apud poetas obviorum non nisi posterioribus temporibus occurrunt et ignota fuisse poetis videntur; at. que adeo nonnulla adiectiva semper adverbiis propriis
1. De substantivorum ablativis vice adverbiorum fungentibuS.
Sed priusquam causis ipsis propius accedamus, nons nulla praemonenda sunt poetae enim, et praecipue ex gilius, saepenumero pro adverbio ponunt substantivi cuiusdam ablativum absolutum Cuius rei haec offendieXempla: Verg. A II, 386 . . . animisque Coroebu . . . inquit;
sed cf. v. ei. IX, 21 timide . . . dicit. XI, 38 ibo animis contra: cf. A IX, 29 sed contra audentior ibo. Ablativus animis' dicitur pro adverbio a n iis o sae' cf. Cic. Phil. IV, 6 animose et fortiter fecerunt . Verg. A X, 522 illa astu subit pro astute') XI, 70 et asti incipit haec. Addo Prop. IV. I, II V.
Locum adverbii dolose Plaut. Μen. 228, tenent ablativi dolo' et dolis': Verg. AI, 7, capere ante dolis 684 falle dolo faciem. Accedunt II. 4 V, 42 XI,
Verg. A IV 675 me fraude petebas pro fraudulenter'). Prop. III, 19, 24 tuas portas fraude reclusit amor. Verg. AIV, 37 neque ego hanc abscondere furto pro .furtive') cf. VI, 2 ..Luxuriose expectamus ubi occurrit vox uxu Verg. AIV. 193 nunc hiemem inter se luxu quam longa foνere. Prop. IV, 7, 36 sensi ego cum insidiis pallida in bibis pro insidiose' .
26쪽
Adverbia timendi apud Vergilium non invenimus:
loco eorum et forinae adiectivorum occurrunt et blastivus modi metu' . .:
III, 21 mensasque metu liquere priores IV, 16 tecta
metu petere. f. IV, 590 VIII, 36 II, MI Ov. Μet. VIII, 148 VII. III; III.
Ov. et X, 58 invidiaque timet pro invidiose' . Verg. A X, 1 tum certare odiis pro odiose' . Adverbio studiose carent poetae, cuius loco surspant ablativos studio', studiis': Verg. A V, 228 cunctique sequentem l instigant studiis. V, 450. VI, 8 Iustrabat studio recolens ad. notat Servius circumibat studiose retractansα ;XII, 131. v. Μet. I, 9 Ortygiam studiis . . colebat deam; sed cf. Cic. Sext. Rosc. 50 suos enim agros studiose colebant. Vergilius qui adverbiis modum procedendi indicantibus omnino non utitur, ablativos hosce adhibet:
Verg. A II, 9 et litora cursu fia petunt 736 amaque avia cursu i dum sequor: IV, 2 illa fuga silvas saltusque peragrat 28 ardet abire fuga:ΙX, III saltu . . . fertur. Restat ut locos eos afferam quibus vice adverbii ponuntur voces modis' ratione coniunctae cum adiecstivis sunt enim hi: Verg. A I, II ora modis attollens pallida miris VI,
758 multa diu concreta modis inolescere miris. Addo VII. 89; X. 822 I. 477 cf. Lucr. I, 25 LA, M. rio adverbio nove invenimus locutionem nova
ratione Ov. Μet IV, 183 cf. Cic. Arat. 227 simili ratione notari l non possunt Plaut. Μil. 62 novo modo tu amas Addo v. Μet. I, 18 et IV, 5 tali,
Quae exempla a me allata alicuius momenti esse persspicuum est neque vero huc non spectant loci quibus adiectiva coniunguntur cum substantivi ut men S, cor, via, Passus, manus', al. dico iuncturas fere has in
caelum celeri pervenit illa via Ov. Trist. IV, 2 60): et iacit invita fulmina rara manu Ov. Pont. I, 2, 128): timida circumspice mente Ov. Trist. I, 1, 87 Latina voce loqui Ov. Trist. III, 12, 59 praeterea adverbium invenitur Trist. V, 7, 53 12, 7 Latine loqui): me memori pectore semper habe Pont. II, 10, 2).
Iam sufficiant exempla quae enumeravi plura mittam, quia nihil nisi auxilium secundarium poeticum praebent omniaque conferre huius opusculi fines transgreditur.
2. De epithetorum ornantium cupiditate quae obtinuit poetas.
Quibus praemissis ingrediamur rem ipsam. Dixi au. sam irimam consuetudinis illius Hicendi qua sonatur
adiectivum loco adverbii, esse aeferendam ad loetarum et imprimis epicorum, cupiditatem epithetorum mantium. Haec enim tam crebro occurrunt, ut multis locis primo obtutu diiudicari non possit, utrum adiectivum praei dicative positum ob oculos habeamus an epitheton solumfmodo. Quod statim exemplis illustremus. Tegimus Verg. IX, 171 instat Mnestheus acerque Seres tu S cum verbo instare poeta libenter adiectivum iungit vice ad. Verbii, e. c. G 5, 15 acrior instat: cf. etiam A XII, 78b. Tamen primo a me allato loco IX, 171x vox acer nihil nisi epitheton est, quod comprobatur exemplo simillimo hoc in IX. 779 conveniunt Teucri, Mnestheus acerque Serestus cf. etiam VII, 670 f. Sine dubio autem adiec. 6Vum acer pro adverbio ponitur locis hisce A X. 77Strictum rotat acer Lycagus ensem V, 02 caestus
27쪽
- Ω quibus acer Eryx in proelia suetus ferre manum ubi acer et epitheton ornans est et praedicative usurpatur. Idem dici potest de exemplis, quae nunc afferam:
I. 662 urit atrox Iuno sed cf. Tib. IV. II, 9
nunc tu me audacius res addo Tib. I, 8, ). IX, 420 saevit atrox Volscens 689 At Iovis interea monitis Mezentius ardens j suc' cedit pugnae 729 sic ruit in densos a Iacer Mezentius hostes 765 Mezentius . . . t fur bidus ingreditur campo. Ov. Μet VII, 667 ecce enit Telamon properus. III, 246 edi, dici quid perfida Troia pararet cf. autem Pont. III, perfida damnatas Germania proicit hastas: ubi vox perfida' non est dicta pro perfide' cf. ΙΙ, 8, 9).
Cuiusmodi exemplorum seriem magnam conferre possum, enumerare autem longum est quia locos omnes,
ubi adiectivum vim habet et epitheti et adverbii, in capitiabus sequentibus commemorabo: ceterum addam radiectis vorum illorum plurima inflectum indicare, ut puta acer, atrox, Vidus ferox al. Haec hactenus cognosces epithetorum ornantium cupis
ditatem poeticam de qua disputavi valde respiciendam esse in consuetudine dicendi illa iudicanda.
I. De usu praedicativo adiectivorum quibus desunt eiusdem stirpis adverbia.
Iam vero ad causam alteram nos conVertamuS, quae
sita est in eo, quod adiectivis praedicative usurpatis aut omnino desunt adverbia eiusdem stirpis aut a scriptoribus posterioris demum aetatis in linguam Latinam inducta occur. runt. Ceterum novavit etiam Ovidius adverbia nonnulla, e. c. qualiter, elociter, tenaciter apud ceteros nullum deprehendi adverbium noVum.
Exemplorum, quae nunc afferam, ea anteponam quibus
participialis matura inest adverbialibus AEnim formis saminime favere nemo negabit Sunt haec: adflictus Verg. A II, 92 adflictus vitam in fenebris
agitatus G I, 5 incipiunt agitata tumescere fretaponti . aequatus V, I aequatae spirant aurae v. Μet. XIV. 80 populis aequata duobus t . . .
iura dabaS. assuetus: v. et XV, 687 assueta Sque domo ... salutat i e de more rite . consuetus: v. et XIII, 491 consuetaque pectora plangit i. e. de more rite . accensus: Verg. A IV, 36 et sic accensa profatur i. e. furiose .
incensus: Verg. IV, totamque incensa per urbem l bacchatur Dido.
aversus Verg. AI, 482 diva solo fxos oculos aversa tenebat IV, 562 aversa tuetur VI, 224 aversi tenuere facem; al.
defixus: Nerg. VII. I 0 defixi Latinus j obtutu
conversus i. e. adversus): Verg. A XI, 121 convero Sique Oculas . . . et ora tenebant cf. I, 82):XII, 377 ille . . . conversus in hostem ibat: al. quocum loco conferas XI, 89 imus in ad αν ersos c. hostes; v. Am. I, 9, l). celebratus: v. et VII, 5 nullus Erechthidis fertur celebratior illo inluxisse dies. concitus Verg. A XI, 7 Venulum concitus aufert
. . . Tarcho 889 pars . . . concita . . t arietat in
portas mel. IV, 706. incitus Verg. A XII, 192 apicem tamen incita sumαmum i hasta tulit XII, 554.
28쪽
erectus i. e. altus es Ov. Μet. I, βω et erectos ad sidera tollere voltus cf. Verg. A V, 75 Dares caput altum in proelia tollit. expertus: Nerg. II, 676 sin aliquam expertus
sumptis spem ponis in armis. exsternatus: v. et I 6 1 pertimuit seque exster.
nata refugii XI, 7. exterritus Verg. A XI, IS9 constitit Aeneas strepitumaque exterritus hausit VIII, 240 esuitque exaterritus amnis. Addo XII. 660 G I. 17.
perterritus: v. et II, 254 fugit perterritus orbem Gilus cf. XI, 771. territus: v. et I 252 territus ipse fugit II, 692
territa fugit. s. 98 XV. 67S: Pont. III, 3, 11. favenses Verg. AI, 755 vos o coetum, Tyrii, celebrate faventes. VIII. 175 G I. 18; v. Pont. II, 2. I9).
festinatus: Uv. Pont. IV, ut festinatum non faciatis iter. immotus Verg. AI, 33 immota tenebat Iumina: v. Μet II, 502 immotosque oculos in se sine ne
improperatus i. e. tardus Verg. A IX, 798 impro aperata refert vestigio. indeclinatus i. e. tenax es Ov. ont. IV. 10. qui perstat indeclinatus ramico cf. IV. 6. Iperstat enim fortuna tenax.
indignatus i. e. iratus): Verg. A XI, 851 itaque cum gemitu fugit indignata sub umbras: XII, 9 2:Ov. et VII, 377 ille indignatus . . . dixit. inexpletus Verg. in VIII, haeret inexpletus lacrimans De codicum discrepantia traditur inexpletus et inexpletum iam antea egi p. 2.niussus Verg. G 1, 5 inivssa virescunt iramina: AVI, 75 ripamve iniussus adibis i. e. ultro . - s inultus Tib. I, 6 68 sanguine et emas spargit inulta deam i. e. impune); OV Am. III, 5, 20 et mecum lusos ridet inulta deos. irrequietus: Ov. Trist. II, 256 bellaque cum multis irrequieta geris i. e. adsidue es iv. Μet V, 443, cf. Verg. AVIII, 5 hi bellum adsidue
laetatus Verg. A XII, 841 adnuit his Iuno et mentem
laetata retorsit. maerens Verg. AQV, 32 solane perpetua maerens carpere iuventa XI, 21 maerentes alium cinerem et confusa ruebant i ossa focis. Ov. Het VIII. 779; XIV. 629 Trist. V. 6. II Pont. I, 9, II. metuens Verg. A IX, 3 6 sed magnum metuens se post cratera tegebat. II 67 XII, 21. pacatus: v. et IV, 31 pacatusque mitis . . . adsis. pavefactus: v. ei. IX, 315 iunctasque manus yaν earfacta remisit. XIII 878 XV, b6. pavitans Verg. A II, 10 prosequitur pavitans. Restat, ut vera adiectiva adverbiis carentia enumerem. Haec mihi praesto sunt:
aemulus: v. et XIII, 17 sed demit honorem lis em milus Verg. AV, 187. alternus Verg. A XII, 233 alterni si congrediamur.
III. 23 V. 376; 84 VIII, 654 al. amens Verg. A II, 314 arma amens capio 321 cursuαque amens ad limina tendit. II. 74S VII. 460 saepius.
anceps Verg. A X, 304 anceps sustentata diu puppis. annuus Verg. G 1, 358 atque annua magna sacra
refer Cereri. Tib. II. 1, 48: Panegyr. 172 OV. et X, 2I9;
avius Verg. A XI, 810 in montes sese avius abdidit alios XII, 480 volat avia longe Iuturno. praevius: v. Μet XI 6 praevius anteit.
29쪽
cernuus Verg. A X, 89 eiectoque incumbit cernuus armes sequus: cf. it. X, 2 6 cernuus insexo sonipes studerat armo. Lecti, cernulum codicum Romani, Palatini, Gudiani pr. m. , reicienda est Silii imitationem cum respicis. conscius Verg. AGI, 9 et quaerere conscius arma; Prop. III. II, illa audex animos per noctes conscia primas i imbuit. crudus Ov. et IV, 240 dicentem defodit altat crudus
efferus Verg. A VIII, 6 saevitque iuventus effera. exosus Verg. A XII, 818 pugnasque exosa relinquo. XI. ΑΜ Οv. et VII, 637. ferreus: Uv. Am. I, 7, 50 ferreus ingenuas ungue
ferus Verg. A II, 326 ferus omnia Iuppiter Argos
fervidus Verg. A X, 788 trepidanti fervidus instat.
fluidus Ov. Μet XV, 2bi spectat' fluidos pendere
fremebundus: v. et XII, 128 curru fremebundus ab alto desilit. furibundus: Verg. A IV, 46 Dido et alios i conascendit furibunda rogos Ov. et IV, 12 fui abundus in aula clamat: VIII, 10 furibunda
. . . exclamat. IX, 658 Prop. III 8. I.
gemebundus Ov. Μet. XIV, 488 illa quidem totam gemebundus obambulat Aetnam. pudibundus Ov. mei. IX 69 Deque suis unum famulis pudibunda vocavit XA21 pudibunda. que vestibus ora uexit. III. BI.
tremebundus Verg. A X, 22 ac tremebunda superii volat hasta: v. Μet IV, 135. f. supra p. noctuabundus apud Ciceronem. generosus: Uv. et VIII, 8 8 dominum generosa
hodiernus: Tib. I, 7, 3 sic enias hodierne. ignarus Verg. A VI, 56 praedamque ignara putasset gens. IX. 766; v. Μet. I, 6 8 455 al. ignotus: Verg. G 4, 2 2 ignotus adedit i stelio i. e. furtim, tacite Similiter poeta usus est adiectivo .ignarus' A IX, 5 5 subit Rhoetumque Abarimoque i ignaros UI, 338.m mansuetus: Ov. et IV, 23 immansuetusque precantem l . . . defodit. mmemor Verg. AVI, 750 immemores Super ut conixνexa revisant G1 Ov. Μet. X, 682. mmitis: Ov. et IV, 71 immitis iusserat Ammon; vox immitis etiam epitheton mans St.
mplacabilis Verg. A XII, 5 ultro implacabilis ardet. ncolumis Verg. A X AP diceat dimittere ab armis
incolumem Ascanium SaepiuS.ndecoris: Verg. A XI, 2b cur indecore S ...t deficimuS.ngens Verg. A VI, Aa, totoque ingens extenditur antro Cerberus. XII. 666 al. in glorius Verg. A X, 2 positis inglorius armis ex togat his aevom quocum loco AEL A VII, 776 ignobilis aevom l exigeret A XI. 795 al. innubus: Dv Μet. X, 567 iem opaca innuba sibuas lisivit. insons es Verg. A VI, MI qui sibi uetum i insontes
invidus Ov. Trist. II, 531 invida me spatio natura
lassus Ov. Am. II, 13, 2 lassa iacet.
30쪽
i. e. fallaciter VII. III. magnus: Prop. II, 7, 16 non mihi sat magnus Castoris iret equus. Verg. A XI, 81. menstruus: aerop. III, I in planum menstrua luna redit. mitis: Ov. Pont. III, 9, 27 atqui ita di mites minuant mihi Caesaris iram. et ΙV. II: Tib. II, 3, 1 al. mutus: v. et X, 89 muta silet imo. necopinus: Uv. Μet. XII. 591 occulta necopinum perde sagitta. nescius es Prop. I, 20 Al et modo formosis incumbens nescius undis Verg. A IX. 52 al. nocturnus Verg. I, 538 nocturnus obambulat: sed cf. Cic. Tusc. IV, noctu ambulabat. IV. 03 609 al. nonus Verg. A V, 64 si nona diem mortalibus almum Aurora extulerit. SM: S2. nullus pro non Prop. I S, 22 Aut cur sim toto coranore nullus ego; v. et XII, 447 saepissime.
pallidus Ov. ei. IX, 216 pavetquel pallidus. XV. 627. posterus: Nerg. A IV, 6 postera Phoebea austrabat
lampade terras l . . . Aurora. v. Μet IV, 81 VII, 100.
praepes pro cito : Verg. A V, 2 4 quem praepes ab Ida j sublimem pedibus rapuit Iovis armiger
uncis Ubi vocem praepes non esse substantivum
sustulit alia petens pedibus Iovis armiger uncis; cf. etiam III, 61 VI, II praepetibus pinnis. praesens Verg. A IX, 404 praesens nostro succurre labori saepius. praestantior: v. et II, 724 Tanto virginibus praeos tantior omnibus Herses ibat. resupinus: v. et V, 8 resupinus humum pulsat.
rudis: Prop. IV. 3, 42 cum iudis urgenti bracchia victa dedi.
sospes Ov. Trist. I, 10, 1 adveniat. . . SOSPES Pont. II, 8, 12.
taciturnus: Tib. I, 2, 32 et ocet ad digiti me faciat urna Oniam. I. 6 60: v. Μet. III. 18 VIII, 84.
tractabilis Verg. A IV, 3 haut oces ullas tracta αbilis audit i. e. achgiebit. tristis es Verg. s. 10 IL tristis at ille inquit;
saepiuS. vesanus Ov. et XIV, 422 errat e sanus per agrOS.
vivus: v. Μet XIII, 891 iνaque per rimas proceraαque surgit harundo al.
. De usu praedicativo adiectiVorum, quorum
adverbia post Ovidii aetatem in linguam Latinam
inducta Sunt. Ex adiectivis adhuc recensitis cum lingua Latina d. verbia nulla derivaverit, ex adiectivis iis, quae nunc consferam, adverbia novata sunt a scriptoribus quorum plerique post poeta. de quibus sermo est vixerunt Uncissaepsi nomina eorum qui adverbiis sunt usi. Enumero: alacris adv. Frontin strat.): Verg. AVI, 8 alacris palmas utrasque tetendit alacris forma secundaria est adiectivi alacer ut V, 38M IX, 25 alacres admittier orant. Addo X. 729 XII. IT V, M. arduus ardue Greg. ep.) Verg. A V, 278 et sibila colla larduus attollens saepiuS.