Quaestio de stipendio missae, elaborata a R. P. Fr. Ioannne Baptista Sicardo, ordinis Sancti Augustini ... D. Doct. D. Ioanni Ferdinando de Frias & Toledo, in haz Curia Matritensi Visitatori

발행: 1692년

분량: 46페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

41쪽

hibendam applicationem unius Missiae pro pluribus Q

pendiis acceptis: maior est euidens, minor communis Doctorum doctrina, quia cuna actus internus sit occultus, de de occultis Ecclesia non iudicat, insertur non esse in illa potestatem supra aistus internos, dc conse quentPr non obligare praeceptundi, de quo est seriaro. To De materia huius argumenti agunt Theologi, mihi placet pulchra doctrina, quam tradit Magisteri Cardelias, ubi supra, dissert. 34. cap. 2. Duln. I9. di stinguit enitu duplicem legem, aliam pure directivam, aliam directivam simul, dc coactivam. Prima est, quae si cipit Obstringendo conscientiam, cuius obligatios limi iudicio conscientiae relinquitur, & hao lege obligantur Serici, ut tenet communis sEntentia Iegi ibus culilibus concernentibus bonum publicum, respe diu quorum leges ciuiles solum sunt directivae , & non coactiuae. Secunda est, quae praeter praeceptum impo' '

ua est duplex , una est coactiua coactione interna, alia coactione efflerna. Prima est, quae priecipit a siquid iub poena incurrenda ante sententiam Iudicis , qualis est celathra latae sententiar, qtiaeon curritur patrato de lictQ. Secunda procedit , quando lex i mponit praecep tum sub poena a Iudice infligenda exterius, &c: qui bl S suppositis , concludit efficaciter praedictus Auia x Or pluribus rationibus, quae videri possunt , probans

in art. 3. in Ecclesia esse potestatem directam in actus' pule internos, de in art. ψ. demonstrat posse dari leges directivas, sine eo quod sint coactivae metu poenaris , II Igitur a fortiori multo melius tenendum est, Ecclesiam posse ferre leges coactivas circa actus mi tOS ex actu interno, 3c externo, imponendo praecep 'rum, dc poena ra: nam quando Ecclesii a praecipit actum

42쪽

externum, indirecte praecipit actiana intermama , v. g. quando praecipit ut fiat contractum validus qui conatralius est actus externus) pra cipit e ti ana animaera se obligandi. Et Summi Pontifice id a1nnam ni aliquas propositiones, quae revera sunt mixtwex actu interno,& externo. Alexander VII. las nauit hanc propositi ne mi Qui furit conses iis lem Vsti utarie nullam , fati Iacis praecepto Ecclesiae , Et praecepit Ut confessio fiat va

Iida, qute est actus migius ii Ostans confessionem ex ternana, & contritione na interia ana. Innocentius XI. damnauit hanc propositione say, aec pro co timonis

anmuae fati sit per facrilegam PQmini manducationem; Et proecepit dignari communios m. Communio enim di e na i in cludit na a nil hac ationem externata, &dispositionem intem Clemens VIII. damnauit Opimota

nem us, Ditem licitum si is soluere absentem. Abi olutio est actus mixtus ex projarione Verborum , & intentione absoluendi. Sic enim in nostro casu , applicatio, Misse duo Aicit, & celebratione a exterilana xli sor , Iactuna internum applicationis , se u intentionis : potuit ergb Sunanaus Pontifex praecipere Sacerdotibus, ne offerant Vnurn Sacrificium pro pluvibus stipendi js.7a Ex lus facile ibi uitur argumentum, distinguedo maiorem Applicatio Misse est actus internus. Pare

rnatorem distinguo minorem ; sed in Ecclesia non est potestas supra actus internos; si loquaris de actibus mixtis es interno, & externo, nego: si de actibus pure internis, subdistinguo. Non est potestas ad imponen dam testen coactiva s, transeat; ad imponenda na legisti directiliam obstringendo conscientiam, nego minorem, & consequentiam; Videas relatu n Magistrum

43쪽

lom. 3. praΣis reges. tracti T. quaest. 8 s. num. 3.

3 Superius dicta intelligenda sunt de acci plena tib us plura stipendia, siue ab una periona, siue a mulatis. Consultd dixi, siue 1 multis, non obstante opinione illorum, qui dicunt, unam Miliam pro multis oblatam, tantum valere singulis, ac si pro uno solo applicaretur; quia abstrahendo ab hac difficultate , circa quam,alij partem affirmativam,negativam alij tenent; semper dicendum est, non licere accipere plura stipendia adiuersis fidelibus, & viiii in tantum Sacrificium pro ill s offerre. Prim5 propter contractum, ex quo oritur obligatio ex iustitia ad offerenda ea Sacrificia, pro quibus accepta fuerunt ea stipendia. Secundo, quia ex multiplicatione Missarum augetur,& multi

Plicatur fructus Sacrifici j, quo priuarentur fideles, si

unica tantum celebraretur Missa pro pluribus stipen- dijs ; quippe ut notat VaχqueZ Vbi supra, cap. 7. num.

erat Decretum Alexandri VIL Sacerdos debet ex charitate erga proximum, pro quo offert, tutiore pa rem eligere. Tertio, quia ut idem docet,etiam si talis opinio esset vera,non esset sufficiens ratio,Vt plura iusta stipendia a pluribus accipi possent unicum tantum pro illis Sacrificium applicando cum haec non dentur pro valore Mi illa, sed in subsidium sustentationi , quo semel assignato, iustitia non patitur, ut aliud

7ψ Sed inquires primh, supposito non licere Sacerdotibus applicare unum Sacrificium pro pluribus stipendi js acceptis, quando talia stipendia thnt integra, idest ea, quae si, ni lege taxata, quid dicendum est, si Sacerdoti non datur iustum stipendium 8 An tunc possit iungendo duo vel plura sti pendia,usque ad qualitatem iusti stipendij pro illis satisfacere celebrando Vnam Missan il

44쪽

s Respondeo negati vh, si Sacerdos promittat celebrare pro quolibet stipendi O,quantu nauis exiguo,

unam Missam: tunc enim ratione contractus tenetur

adimplere pronaissum, licet non ratione ' stipendi j. Et in hoc sensu intelligenda sunt Verba Decreti Sacrae Congregationis iam relati sub Vrbano VIII. scilicet,

Plura stipendia, quantumo mΤ isscongrua , ct exutia. Quod quidem defendunt communit Er recentiores, qui post tale Decretum scripserunt, Vt Dubal refert, & se quitur ubi supra, videantur qux diximus n. 13. & I . 76 Inquires secundo, an sacerdos, cui Iro celebratione Missarum collatum fuit maius stipendi uin, uuam illud, quod conferri solet, iuxta statuta, aut consuetudinem, possit illas per alios celebrare, tribuendo illis consueta stipendia, reseruando sibi resti duumΘ

Respondeo negatiuh, stando Decreto Alexandri VII. qui hanc damnauit propositionem, P Decre-ςunn Trbati potest Sacerdos, cui celebrandae traduntur, per alium ti facere, collato illi minoristipendi o, alia

parte sipen d sibi retenta. Ex qua damnatione,& pro hibitione, constat quod non potest sequi prie fata sententia damnata, sed ut improbabilis reijcienda; unde

Sacerdos nequit retinere stibi partem excessus, etiam si conferat alteri stipendium iustum , & prael Xum: hoc damnat SummusPontifex tanquam turpe, & det ei Iabi

Ie lucrum, illudque prohibet: etenim Sacerdos, qui recipit stipendia pro celebratione Missarum , nullum ius habet ad retinendam sibi parte stipendii sine obli oatione illas celebrandi & si in notitiam fide lium hoc eueniret, minimh eleemosynas pro dicendis Missis co ferrent, siqnum ergb est esse contra eorum voluntatem, Sacerdote in , cui Missae celebrandae traduntur, posse per alium satisfacere, collaIo illi minori stipendio et sit

iustum sit alia parte stipendit sibi retenta. Sed

45쪽

8 sed aduertit Dabal, quod si amicus det psa cerdoti duplicatum stipenditio pro una lili sa celebraiada, poterit hic alteri stipendium iustum conferre, &sibi retinere alteram partem, quando illud malus stipendium datur intuitu personae, ratione amicitiae , Vel gratitudinis propter aliquod beneficium acceptum.

Hic casus multoties occurrere potest, Ut experientia docet: Nec tunc operaretur contra Volu atatem .da

tis eleemosynam, si quidem illam alteri an a tribueret: igitur hi x concurrentibus circunstant ijs, amicitiae , sciliceta Vel gratitudinis, poterit Sacerdos retinere sibi partem excessus stipendij ipsi collati, neque in hoc ca-so iudi o facere contra Decretum relatum , dummodo non det alteri minus stipendium, quam quod est lege taxatum, & hac deficiente, consuetudine receptum. - T9 Doctrinam huc usque traditam, non sol im Saacerdotes Saeculares', sed etiam Regularium Communi

isti, illam liue sequi . Primo, quia omne S ratione S supe- .rius allatae, probant etiam de Regularibus Sacerdoti bUS; tum propter contractum, qui obligat ex iustitia; tum quia stipendium illa: non est assignatum pro in tegra sustentatione Regularium. Secundo , quia opinio nostrae conclusioni aduersa absolute est damnata, sine aliqua limitatione. Tertio , quia lex Pontificia prohibens applicationem unius MI i late pro pluribus stus Q i dijs, comproeliendit Saeculares ,& Regulares Sa- Verdote S, Vt patet ex i plo Decreto: nec indultum aliquod Apostolicum pro Regularibus maenitur, de quo

late agit Fr. Ludovicus a Uoyce tione , to n. I . CXaria. Veri: at. traei. a. de restit. cal 2ῖ. etenim num. q. a se rit: Et testor nulltim, quod fiam foret, t' fir na ) νδ mea Religione ad se priuilegium. Et num. 28. Ea liae re lutionis, ait: Haec fant ergo, dimice ceci in,

46쪽

DE sTIPENDIO MISSAE. -7

quae bis temporibtis vices Mari agat e praere Uubnt: nam priuilegium nullum es , Vec quoad hoc aliqua a Sammo Ponti e concessa grati . Sic illis ergo, qui ab aque fundamento dicunt nos , c ter que Religione, babere Maremagnum, hoc est,pri it gium ad deferbuda p iara pro quolibet Sacris io Aser sipendia.86 Sed dices, sunt aliqua Mon steria, quar non habent media, quibus sustentari p i int, quid ergo fata ciendum est P cum non sit aliud, nisi stipendia Missassi.81 Facile respondetur. Recurrendum ad eleemo synas petendas, quia mendicasς proprium est Regula risi; Deus enim sua manu altissim prouidebit, sicut de facto alijs prouidet. Doctor enim MOstago ubi supra n

1 . ait: Sed quid dicendam AE: SQ laribus p in quo duaptet inosigatio creuda est ira primis quoad communia tutem : secv id' , quoad Rcligi os particulares. Quo ad pstimum dicendum Uidetur minime Fratres posse V niea Mi 1 a satisfacere pro pluribus stipenΦs , quia suam necessitatem subleuant petitis eleemonis , quibus indecorum non est mendicare , praecipue Religionibus bro insitutum habentibus. Debent ergo Praelati curare de illo numero Fratrum, quos commode sustentare potest Conuentus ex redditibus proprijs, vel ex consuetis eleemosy nis, ut statuit Concilium Pridentinum, seis. a J. cap. ibi: Vt inpraedictis autem Mois Bebs, O Oomibus, tam Uirorum, quam mulieram, bona iis nobilia poseiden ibus, Obi non possideatibus , is tantum numor i csnsiiciatur, ae in posterim conferuestur, qui, Vel ex redditibus pΡvrijs Monasteriorum , vel ex consuetis eleemo Oni commode possint futut ari.

Dicta sufficiant.

Omnia S. R. E. corrcctioni sub ij cio.

SEARCH

MENU NAVIGATION