Philippi Matthaei ... In extremum Pandectarum titulum, qui est De diuersis regulis iuris antiqui, commentarius

발행: 1600년

분량: 727페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

321쪽

ν Exceptioperpetua facit, ut iure cirili indebitum censeatur illud, quod naturaliter debetur. Pecunia a suosm.mutu accepta ciriliter nona

Error factifacit, ut repetipsit id, quod intibiiὲ solutum est.

1 Erro uru repetitiani locum nonfacit. ι uatisdati indebito praestita condici potest. 1 Error is suumpetentibis non nocet. 13 Meum non est, quod erraretur indebit βω. r. Errororis non amissasta amittenda rei damnum βblerat. ι radebitum quisciresstri solatum donasse inimligitur. a Donare in dubio nemoprasumitur.

a mura indebiti soluta cur sua solata repeti possint 'r Minus, quam bi debetur, in iudicio qui petit, res'

duum donasse non intelligitur.3 Inteilectus laterdum.1b .ult. Uurta Indebitum qui ciens constituit, an donare intelliis

at Attin indubio ita declarari Lbet, utpotius ais quam pereat. a Solutio aque ac constitutum debitum prasv-t a Danationem Imp.Iustinianis etiam ex Madopacis valere potuit.

Ndebitum lita demum eondies potest, si pes i errorem solutum fuerit. Nam qui solvit id,

322쪽

ars Philippi Matthaei n

a quod se non ' debere novit, is donasse Intelligitur,ac proinde repetere illud non potest, textus hic ct in l. i. βρ de condict in b. Inde bitum it appello non hoc solum, quod nullojure, nec naturali, nec civili debetur sed illud quoque, quod jure vel naturali tantum, vel civili tantum non debetur Exemplum ejus, quod i jurena. turali duntaxat indebitum est, proponitur in chirographo, quo spe futurae numerationis quis confessus est se debere, quod non accepit,

noc enim non naturaliter, quia numeratum non est, sed saltem civiliter debetur, ita quidem ut si intra biennium exceptione non numeratae pecuniae exclusum non fuerit, obligatio e ficax inde nascat .f. i. Instit.de liter.oblig.

Iure civili duntaxat, indebitum est, quod

naturaliter quidem debetur, sed jure civili ab c obligatione exemptum est. Sic herest naturaliter quidem debet solida legata, sed jure civili ultra modum d. l. Falcidiae praestare illa non tenetur. 3. quantitia.Instit. l.Falcid Aiqi ad hujusmodi indebitum refero quoq; illud, quod ope est exceptionis perpetuae indebitum est. Cujus exemplum est in filiosam is enim si mutuam Tt pecuniam accipiat, naturaliter quidem creditori illam debet, sed non civiliter, propter

exdeptionem S Cti Macedoniani, qua credit rem submovere potest.I. . o tot tit de S CD Ma

cedon.

Hujusmodi ergo indebitum repeti potest,

323쪽

Commentarius in regutissuris. 3rr

s' per errorem solutum sit. Errorem intelligo sillum, qui facti dicitur. Nam error turis' repe iis titioni locum non iacit, ieri pensvp. dejur.=θα ignor.Icum quis.io. eod. is per ignorantiam tb. cum ι.βq. v. de condict. indebit. Neque obstat huic I.1. is princ sup ut inposi legat. servant causesse Iic ubi heres satisdationem cindebit praestitam is condicere potest, etiamsi errore juris eam praestiterit quoniam benigne id receptum est favore tam liberationis quam ultimae voluntatis testatoris, qui satisdationem ipsi remiserat Verum magis adversari videtur Papinianus in I. juris ignor/ntia.r o sejρρ de jur Ofact.ignor.ubi ait, errorem juris' suum petentibus non nocerea Illitem in damnis amittendae rei suae errorem juris non obesse Donellus in cap. a ι. lib. ι commvijur.cipit respondet, eum, qui indebitum erroret juris ab se solutum repetere velit, suum nonas petere, sed id petere quod jam alterius per traditionem fecit, sicq suum habere deuit. . per traditionem. Vir de rer divis, Ex quo cum iamnum t rei amittenda hic non versetur, sed i damnum ejus rei, quae iam amissa est: satis evincatur juris errorem hoc casu non prodesse, atque hinc indebitum errore juris lolutum con dici non posse. Caeterum qui scient prudensq; indebitum 'et solvit, ita demum donandi animo illud dedis- isse intelligitur, si nulla conjectura extet, ex qua alius, quam donandi animus colligi possit: cum

324쪽

sta Philippi Matthaei D.

is in dubio donare suum lite actarit nemo prae suauitur ericum deindebito.as .i pr.sup deprobat. Quae causa est quδd debitor, qui sciens usurast indebitas solvit, sortes soluta repetere illis possit cum in hunc finem illas solvisse praesa-

matur, ne importunius creditor solutionem urgeret, argumentot non sortem. ab.sup.de condict. DLb. Atque ex eodem fundamento Accursius in sim in iv. ad veri.intentione Instit. action conas cludit eum, quin minus quὶm sibi revera debetur in judicio petit, residuum donasse non via deri, verum sine periculo residuum in eodem judicio petere posse, etiamsi consult,primum minus petiisse imihi quippe hoc casu per solutionem in Reum translatu in est,quod animum et donandi arguere queat. Idque Iulianum i ta l. interdum 36. f. ult.sup desuri sibi velle extra dubium est. Denique quaeri hoc loco Millud solet, an is. ao qui sciens prudensque indebitum constituit. donare intelligatur. Zafius in s de constituta. n. ta. Inst de action hoc negat sed male , quia hac

ratione, si nimirum constitutum hujusmodi, quod ut constitutum valere nequit, nec tanquam donatio valeret, actus iste prorsus periret, contra qu, statutum est in ubi sat .sup. ea reb. b. quae quemlibet factum ita in dubio declarari vult, ut is potius valeat, quὶm pereat. a Qub accedit, qudd solutio T non minusquam constitatum debitum praesupponit cum igi-

325쪽

tur indebitum scienter selutura pro donato habeatur: nihil prohibet, pab minus Mindebitum scienter constitutum' donationem sapi 23at, jure novo praesertim, quo donatio etiam ex pacto nudo valet,sicut videre est exlsiquis argen-

L. I Ulpianus libro 46. ad Edictum. Nemo plus juris ad alium transferrepotest. quam ipse habet.

Dare alteri quis non potes, quod non habet. Traditi amplius in accipientem n transfert, quam tradens habuit. 'merciplus commodi a satore non accipit , quam testator ipse habuit.. aeratarius in re legata plu*juris non habet, quam restator ,iperet, ba,ere positi. Successor melioris conditionis non es, quam ipsius autorfuit. Successor qualiscuns eodem jure utitur, quo utere tu ipsus autor liveret. Fundus cumsuis strvitutibus transfertur. Inte ectus Inon es novum. olf.de acquir.reri-

min.

, Creditor vendens pignus dominium Pius in eraptorem transsci ἔ,quod ipse non habuit.

326쪽

;υ Philippi Mailhae D.

i. Alienatum voluntate domini perinde habetur aes ab ipso domino alienatumfuisset. ιι Filiussam. ciuniam peculiarem mutuo nepsin test. ic Patris concessione sirufam peculium habet. ii anteluctus .interdum aι.inprss. de acqηir.HI mitti , i. Intellectini quadnafrum. 63ssis usustua. is sum ctum quomodo cederaposiit,qui sumsissectum non habet. is tris neminiservit, i Inteilectu i interdum. g. i pr. . de miser. a1.

it Heredi ad petendam restitutionem in interrum plus temporis aliquando tribuitur,quam ipse defunctus habuisset. ιν Successori nocet id,quod autori nocuit. a Exceptio rei Iudicata quemvis ejus rei nomine,quain judicis ricta est, agere volentem excludit. a Autori quod non naculi, necsuccessor ipsi nocebit. a L. inritin II 6. Faum qu . .b.t.quomodo legi d

beat 'as accessorsingularis in vitia sui autoris non succe

sessio bona fidelitatμr, a Llen. C. de acquir ct retinendi e conciliatuν cum tan vitium.sside diverso tepor praescript. a Virilispersona inbarenti successori non obsunt,scat vitia, qua in resunt.

327쪽

Commentarius in regu juris. yrsas Vitium, quodi res, tanti sterpossessori sivi radnocet, dum purgarum fuerit. a Intellectus len. C.de acquir.ct retinendio sisi.

an Culpa non rei,se persona vitium est. l alienationibus,quae tam inter vivos,quam per ultimas voluntates fieri solent, hoc tritum ac regulare est, quis d plus alterin quis da-tre non possit, quam ipse habet. Ad alienationes , quae inter vivos nunt, praesens haec regula spectat: cum qua convenit etiam .traditis aο.m princ. V. de acquir. rer. domin ubi Ulpianus similiter ait, traditionem l nihil amplius transfer Are debere vel posse ad eum, qui accipit, quam est apud eum, qui tradit. Idque totojure civili ita se habere, praeterquam siquid nominatim

constitutum sit, refert Pomponius in .alienatio. ι .sup. de contrab. pl. Idem in ultimis volunt tibus obtinere testatur L nemo. Iao. in h. t. ubi

Paulus scribit' neminem plus commodi suo, heredi relinquere quὶm ple habuit.Quam ob causam quoque Ulpianus in I aliud est ibo F ult. ins h. t. absurdum esse ait, plus jurist haberes

eum, cui legatus sit fundus, quam heredem, aut ipsum testatorem, si viveret. Ipsa namque natura hoc dictat, quδdnoni debeam melio stis conditionis esse, quam autor meus, a quo

jus in me transit, veluti refert Paulus in I. in his qua. 1 F.M. i. ivs b.r. Unde idem in principio I.qui in jud.ι77.infeod. tradu eum qui in jus domini umin

328쪽

;ris Phiseni Matthaei D.

ve alterius succedit, jure ejus uti debere. Ergo si quivis successor, t sive singulatis sit, sive unive salis, in re, quam accipit, aliud Jus non consequimur, quam autor ipsius habuit. Unde fundus.7 si servus fuit, cum servitutibus transit de si forte fiando servitutes debebantur, qui traditus est, cum jure servitutum debitarum tram fer

Verum pugnare cum his non pauca injure nostro videntur. Primum namque epotiinmis objicitur' .nones novum. os .de acquir.rer δε- n. ubi Ulpianus refert novum non esse, ut qui dominium non habet, alii dominium praebeat. Idq, exemplo cred: toris confirmat, qui tuendendo pignus dominium in emptorem transfert quod ipse non habuit. i. Insit. quib.alicn.lic. vel n7. Respondeo dominium hoc casu transferri ex voluntate debitoris, qui in distractionem pignoris consensit, si constituto tempore pecunia credita non redderetur. I. .IV. t n.act.

io Nihil autem injure nostro tinterest, utrum ipse dominus per se alienet, an voluntate ipsius alius, teste G o in L qua ratione. q. 3. nihil autem. sup de acquir rer domin. Quomodo filiusfam. riti uinos peculiares alteri credere potest,quavis ipse dominus istorum num orum non sit per

ιβ fam. 3. U. h.t. quia videlicet num os istos

eredendo alterius facit non ex se,ueram voluim

329쪽

Commentaria in regulas juruo

Deinde' adversaturi interdum bicin pri lup. II acquir vel amitt. pos . ubi Iavolenus ait, polle quempiam alii pollessionem tradere, quam i- se non hibet: idque ibidem illustrat exemplolius, qui cum lucapione necdum completa intelligeret rem, quam pro herede possidebat, hereditariam non esse, eandem ab herede veri domini precario rogavit laccepit, quamvis heres possessionem istius rei nunquam apprehendinet. Respondeo id fieri fictionejuris: quidem jus eo casu fingit illum, qui precariorem rogavit, verum heredem prius possessorem fecisse, atque ab odem in continenti pocsessionem recepisse,quemadmodum id elegan

ter Zasius ibidem 13. . declarat.

Tum opponi quoq; solet l. quod nostram. O. sv. de usu r ubitis, qui fundum habet, dicitur i usumfructum cedere posse, quamvis usum fructum non habeat. Respondeo verba istius i. hunc habere sensum Is qui dominus rei est, eamque pleno jure habet, fusumfructum, qui sp oprietati cohaeret, ac servitus non est, a proprietate separare,eumque ut servitutem alit cedere potest, quantumvis ipse usum fructum ut servitutem ea in re non habeat. Neque enim lus patitur, ut cuiquam' res sua lerxiat, verum i cdominus re sua non servitutis, sed dominii jure utitui, teste LIlpiano in principis Iuli mi. svsam ct per Nihil ergo in casu oppositae l.trans-

sertur, quod sit altenuia

330쪽

ir Philippi Mattha D.

Denique cum praedictis pugnare videturi principium lanindum. ιρ Η.de minor.aJ.ann.ubi heres hoc ipso, quod ad petendam restitutionem in integrum prolixius tempus habet, non ejusdem, sed melioris conditionis esse censetur,quam defunctus, cui successit. Respondeo it heredi prolixius' tempus , quὶ defunctus habuisset, non semper dari, sed tum demum, quando uterque quidem,& heresci defunctusas annis minor est, sed tamen heres eam aetatem, quam defunctus tempore mortis habuit, necdum ingressiis est: veluti si quis anno aetatis suaeri diem suum obeat, atque heredem O. annorum relinquat, hoc cassi heres ex constitutione Imp.Iustiniani,quae est in Iuli.C.de tempor. in integ.rcsitur Jure proprio ob suam aetatem petere restitutionem in integrum intra annos novem potest: cum defuncto ad petitionem illius ultra septennium indultum non fuisset. Extra hunccassem heres jure hereditario utetur, proindeque plus temporis non habebit, quam habuisset defunctiis, si vivus esset: Id quod Ulpianus in ed.l.interdum. sitis ostendit. Cum itaque succestar regulariter melioris conditionis essenon debeat, quὶm fuit author, is cui saccessit: consequens est, successori quoq;

nocere id, quod autori nocuit. l. quod ipsis. I.

in fb. . Unde is,qui per sententiamjudicis fun-ao dum obtinuit,non solum eum,quemn in judicio vicit, si denuo is agere velit,sed eum quoq; ,

SEARCH

MENU NAVIGATION