장음표시 사용
311쪽
312쪽
l. revelatione per ipsam revelationem. p. Io lin. 12asne VI. IX. l. VI. I. IX. pag. I. lin. 22.lege pag. 7. p. 2. l. qa fine quod argumenta l. ar 'umenta. p. s. l. 9.νι de=itur l. videatur. p. q. l. 2. Dcimal. Deum, vel p. 16. I. I 8. Nego ipsum Poramolaret. Nego ipsum iratum ruisse, vel Joramo laeta. p. II. l. 23. ignificantes I significantes variasse: G. 33. Angelu l. Angelus. p. 22. l. Larin Peishmum l. verissimum.
p. 2 l. l. 8. judicum l. judicium ibid. I. M. convinceretv. l. convinceret is p. 2s. I. s. quod deleatur. p. 26. l. 2. Deut. Io. l. Deut. q. 2 O. P. 3I. l. 8. pag. 2Ο. l. pag. 3 o.
ibid. l. 13. quos alii l. quod nostrae felicitati nihil accedat ex eo quod alii ibid. l. q. a sin. melior, i melior, qui eam habet beatior. p. q. l. II cap. 6. l. cap. T. p. 36. l. 2. a fine opinionem. l. in agendo& movendo necessitate opinionem. p. 38. inter lin. Σαω23 haec inici serantur. Si prius statuamus, id neminem prosecto fugeret omnes enim istam causam determinantem deprehenderemus, quod falsum esse omnes sciunt. Sin posterius meras nugas agere determinationis assertor est censendus, qui rem sibi incompertam asserere
p. o. l. I 2. deummi demum ibid. l. 2 a sine leges. l. se nihilominus recte dicere posse, leges p. 42. l. 18 exolendo. l. excolendo. p. q8. l. IS a fila. cap. 6. l. lib. 2 cap. 7.
ib. l. a f. qui. l. quia D. Ici. Φ. voces quod tamen omninofalsum est alio charactere debebant imprimi. p. s. l. D. af menimi memini. p. 68. l. I af pag. A. pag. 7q. p. r. l. q. na. l. a se invicem, sive a terrae p. Tq. l. Ia Reg. 3. l. Reg. s. p. 77. l. 8 lib. 6. l. cap. 6 p. 8 I. l. I9. iis qua l. iis quo tempore&qua. p. 8 . . . a f. naturali lumine l. natura. p. 83. l. 2 o. 368. II. l. IOL 8. I. p. 92. l. Is af debeia laverat. I. debellaverat. Praeterquam quod Posui quem Pentateuchi consignatorem
designavimus ita scribere potuit, quamvis locus proprie fricte accipiam r. p. 3. l. q.
cap. 4 I. l. cap. II. p. IOI. l. I9. cap. 22. l. cap. 2I. p. X Os. l. 8. pag. I sq. l. pag. Iso. p. III. I. I. principit. l. percipit. p. II 8. l. II. a Labsurda l. absurda continere p. Iro. l. 7. cap. 2. l. cap. 24 4. p. I 2 . l. I 6 creatoresunt l. creatore, praeter contra Natu rete ordinem sunt. p. 68. l. I 2. Exod. II. IT. l. Exod T. II. p. IS9. I. Io af 283o oo. l. 288 COO. p. I 6 o. l. a f. resu 2 o. l. versu Io. p. 16 I. l. I 6 af inclusis vigestomo septimo. l. inclusis vigesimo sexto p. I 6q. l. Iq. nonni . l. nisi . p. 166. l. s. Poh. a. l. lae a. v. 173. l. qa Lact. 7. q. l. Act. 7. I . p. 77. l. I S. vers. I. l. Vers. . p. I 83. . I 6 i. Iudic. 2. I. l. Exod. 23. 6 coli. cum Act. .sO, II. Hos I 2. s. Judic. 2. I. p. 86. l. 6. t. l. Ac. p. 9 o. i. g. cludere. l. cludere possit pag. 2 2. l. s. adde. Sed instare quis posset, si Naturam in infinitum extensam, absque revelatione, ex sola Naturae consi ieratione, concipere possumus debemus, necesiario Deus est excludendus, nisi dimensionum penetrationem,cum maxima conrradictione admittere
velimus quia infinita extensio non alia quam corporis esse potest. Corpus vero non P admittit
313쪽
298 Errata, addenda se mutanda. admittit allud ens puta Deum si corpore quamvis spiritu li4 subtilissimo praeditue
esse statuatur. Corporeus autem Omnino concipiendus est, si omnis extensio ab ejuaesientia non removeatur.
Respondeo. Si fieri non possit, ut corpus loca vacua in spatio quod occupath beat, adeo ut aliis corporibus locum dare queat, tum infinitam extensionern in Uni verso non posse admitti. Ego vero distincte concipio, in omni corpore vacua esse spatia, per quae calor &Frigus &c transire queant, quae sane non sunt nihil, sed entia, quamvis subtilissima Min universo immensa istiusmodi spatia vacua, quae nihil conia tineant, esse posse. Quae nihil aliud esse concipere pollam, quam spatium nihil continens, nec alio modo istud explicari a quoquam potest. Quemadmodum illi, qui Dei essentiam nullam extensionem habere existimant, nihilo melius explicare queunt, quid illud siti, qui infinitam ei extensionem tribuunt, quomodo non detur penetratio dimensionum cum nulla extensio absque corpore concipi queat. Nec melius hie se extricabunt illi, qui cogitationem nullas limites habere statuunt, eamque non minus reliquis entibus naturalibus, quam animalibus inesse statuunt. Ego vero hactenus rem non aliter concipere potui, quam vacuum esse terminum extensionis Universi, di concipere non possumus, Universum per corpus aliquod solidum ita terminari, ut retro istud corpus nullus amplius locus esset, in quo nihil existat. Quia scorpus aliquod ibi existeret, eadem quellio remanet, quid post vel extra corpus illud existata
Adeo ut ad extremum locus vacuus concipi debeat. uestio autem hec de vacuo spatio, ab omni aevo philosophorum ingenia torsit, aliis illud negantibus, aliis afirmantibus. sed nihil esse dicentibus quo ipso se in inextricabiles irretiverunt difficultates. Qui igitur Naturam extensionem habere contendunt absolute infinitam. eontra illos erit demonstrandum, non posse in rerum natura dari vaduum, ut Deus essῖntia extensus quamvis non infinite, γε mea est sententiarex ea excludatur. Contra eos autem, qui Dei essentiam omnis extensionis expertem statuunt, ostendere debent, nullam eia
sentiam absque extensione existere posse. Videamus igitur quibus rationibus evincerestideant nullum vacuum dari posse. i. Prima ratio qua id clamonstrari posse videri queat, est, quia vacuum salicubi
foret non posset habere essentiam si enim essentiam haberet, tum vel ex te sicinem haberet, vel non haberet. Si prius, tum esset corpus, lic non vacuum quia vacuum appellatur ubi nihil est. Si posterius, tum essentia absque extensione dari posset. Quod etsi absque contradictione statui posset, non tamen ab eo qui vacuum dari statuit concedi potest quia spatium esse vult existimare debet. Ergo impossibila est
Respondeo negando consequentiam, videlicet si vacuum esset eorpus, tum non posse esse vacuum nego praeterea, si vacuum esset, extentionem habiturum eo pus Vacuum esset, si vas aliquod aere omni alio corpore si aliquod post aerem extrastrum in vitro vel alio vase existere posset, quod nullus Ostendere unquam potexit expers laret, vel si ex vitro omnis aer aliudve cornus subtile foret extractum. Vas
314쪽
Vas Ulad erit corpus vacuum. Ita mani esto patet, vacuum esse in eorpore, id est existere posse Vacuum, ubi corpus est quamvis ipsum vacuum corpus illud non estis Locus vero inter vasis latera intercedens, ubi plane nihil est, est ipsum vacuum: quid vero istud sit, explicari nequit, non inagis quam quid existentia, extensio, cogitatio, anima, Angelus Deus, entitas, lapideitas&c sunt. Itaque non cogor dicer vacuum istud spatium esse nihil quamvis quid sit explicare nequeam si per vocem nihil locus sive spatium ipsum excludatur. Ex quo simul patet, si daretur vacuum, illud non
dici necessario debere, extensionem habere, sed esse extensionem. Quod extensionem habet videtur esse corpus, sed ipsa extensio qua quid sit explicari nequit si Eeorpore distinguitur, queiti admodum ex ipsa definitione corporis apparet quod restatensa debet definiri fieri debere, non opus est ut corpus habeat, tamen non
erit nihil. 1. Altera ratio Arist tu est quod non potest esse cata si ullius essectus, id non potest existere, Vacuesia non potest ullius effectus esse causa. Ergo. Respondeo negando minorem, potest enim vacuum esse causa ut corpora in loco
existant, &aliis colo ibi is facilio remi notum praebet, eodem modo quo locus causa est ut entia existet e possint Lociis quatenus aere plenus est, causa est ut corpora vivant, non vero ut exii aut quia lapis metalla, ligna&c in vacuo, nihilominus,
imo diutiusquam in ne te durant. Ita, si locus est causa ut corpus aeris ei inesse possit, vacuum siquid ei praeter locum, quod ego nil nime existimo idem praestabit. Haec quamvis simpliciter negando, vacuum nullius effectus causam esse posse demonstra tionem illius assertionis exigere queam ex superabundanti adjeci, ut quivis videre possit, quam longe assertio ista a veritate recedat. Tertia ratio est Renati DeIcariis, lib. de princip. Philo pari. 2. n. 6ωseqq. Primo inquit extensi nem Ioci vel spatii non differre ab extensione corporis quod ans rum sit ncc ne nunc non ulterius inquiram)4 urget, si per Dei potentiam omnis aer & omne aliud corpus, quod in vase aliquo existat extraheretur per humanam enim potentiam id fieri non posse, credere videtur,4 nulli im aliud corpus vas illud intraret)tuna latera vasis sibi invicem fore contigua quia nihil inter illa interstet Latera enim inter qua nihil interjacet, a se invicem non sunt dissita: propterea latera istiusmodi vasis necessario deberent esse contigua. Quod cum planes contradictorium, apparet impossibile esse, ut detur vacuum. Respondeo hanc rationem ex praesuppositione vasis vacui desumtam esse, &s re legitima, id evincere, quod mathei natice, per mensurationem computati nem demonstrari potest esse falsum, latera videlicet vasis, quae certa mensura a se invicem distant, contigua esse. Ex quo manifestum est, quamvis aliquis ad eam , propter intellectum in talibus non exercitatrina, nihil posset respondere, eam meram esse fallaciam Mophisma, nec assensum posse extorquere. Sed ipsum argirmentim enodemus. Ait, si omne corpus, puta aereum, vel si quod subtilius post ejus extractionem remaneat, ex vase seret extractum, tum nihil ibi remansurum. Id vero est quod Pi et negatur:
315쪽
negatur remanebit enim distantia, locus sive spatium inter vasis latera, qui essicit ne latera sint contigua. Et isto responso captio ratiocinationis evanescit. Si ulterius in quiras, an spatium istud sit corpus, vel quid sit 8 Respondebo me ignorare, ist-cissim quaeram quid sit existentia, extensio, subsistendi suffcientia&similia sic ir
te tu ea nihil esse dicat, sibi ipsi satisfaciet ego vero quid ista sint explicare nequeo, tamen nihil esse, planissime nego.
Quarti argumenti loco natura Universi posset exhiberi, cujus extensionem nihil determinare nequit. Ex quo sequitur in ejus extensione semper esse aliquid, jonsequenter ejus extensionem absolute esse infinitam, sic nullui posse dati vacuum. Respondeo nihil non esse causam determinationis Universi, absolute concedo. Sed si Universiun terminos haberet, illos ab ipso materiae extenta defectu proficisci Te ininum vero extensionis necessario vacuum spatium esse debere ubi enim materia extensa desinit, ibi nihil amplius restabit. Ex quo per se patet, si Mundus terminum hahet illum nihil aliud debere esse, id est post extremam corporis extensi marginem nihil immediate sequi, praeter vacuum locum, nihil vel nullum naturale corpus extensum continens,, ad ipsum Universum pertinens locus ieceptaculum Creatoris Universi. Atque ita apparet, quo pacto Universum infinita possit esse extensionis, nec tamen Divinam essentiam, quamvis extensam, excludere. Atque haec sunt argumenta, quibus vacuum impugnari mihi unquam innotescere licuit. Quae cum nullarum virium esse deprehendantur, ad experimenta philosophi quidam excellentissimi, quibus non esse 'acuum demonstratur,confugiunt. Et sane diffiteri nolim, si ex ipsa experientia vacui impossibilitas demonstrari queat, omnes rationes, quantumvis speciosae, ei cedere debere. Quocirca operae pretium erit, ipsa
Primum omnium est istud vulgatum, quod latera sollis, si orificia per quae aer ingredi debeat, exacte es audantur, nullo modo diduci queant cujus rei nulla alia est ratio, nisi fuga vacui, quod necessario subsecuturum concedunt, si latera diduci possent. Ott Guerichius, in experimentis suis Magdeburgicis in folio anno I 672 Iohanne me, bergen Am elod editis, iobis etiam citatis, eo ipso experimento demonstravit, vacuum posse exhiberi docet enim rationem infallibilem, a se aliquoties ipso actu exhibitam, omnis magnitudinis solles, pondere signato diducendi. Et ne quis objiciat, quamvis in isto folle nullus aer existat, non tamen sequi esse vacuum quia aliud corpus, aere adhuc subtilius, per ipsum sollem subintrare possit,
Ad quod primo respondeo, neminem ostendere pose, ut libi subtilia praeter ipsam aerem lentum naturalia corpora existere, ac proinde effugium istud ex mero cerebri figmento esse quaesituin Deinde, si corpus aliquod subtilius totam follis capacitatem occuparet, tum sollis latera distensa manere debere, quemadmodum solent aere repleta cum tamen simulatque dimittantur statim recidant, quod non fieret, si com
316쪽
pus aliquod latera vel capacitatem totam occupasset Adde quod nulla ratio possit a
vacui impugnatoribus reddi, cur Natura tanto conatu, follis diductioni resistat, ne vacuum detur, si adeo subtilia corpora praesto sint, quae ligna, corium, serrum cpenetrando, vacuum replere queant. Quocirca ex hoc ipso experimento constat, vacuum in Natura posse exhiberi. Quod autem vacui oppugnatores objiciant, dissicultatem istam in follis diductionem vacui fuga oriri, id nihil est nam quamvis istud in inferioribus his locis esset verum, eonstat tamen vacuum non esse impossibile in Natura. At vero non absque veri specie negat Guerichilus istam ejus rei esse causam, sed aliam assignat toto libro tertio, gravitatem videlicet corporis aerei, terrae incumbentis: quam etiam pcr exactiam computum, in ipsa experientia assignat, pondus accuratum ejusque infallibilem investigationem
indicans, quod aeris incumbentis ponderi equi pollens, diductionem praestet. Eo dem modo caetera omnia, pro vacui impossibilitate experimenta, contrariis in eisdem experimentis enerva lib. s. cap. 334i praeterea eodem libro plures machinas&experimenta clare describit, quibus vasa vacua reddi queant, ab ipso reddita sunt,
toto ferme libro tertio, inter caetera unum cap. XI. In quo 'as vitreum, ex quo aer sit extractus, ex alio vase multo minore, acrem paulatim Immittit qui cum tanta violentia in vacuum istud vas irrumpit, ut fragmenta lapidum, straminis, integras nuces avellanas, Imilia corpora, per totum vas magna cum violentia dissipat. Quod sane impossibile foret, nisi vas inferius, saltem aliqua ex parte esset vacuum, quod ad vacui demonstrationem sufficit. Quoniam vero aer ex superiori vitro erumpitiquod tamen nihil prarier aerem sponte intrantem continebat, eoque absolute plenum esse a vacui impugnatoribus statui debet in inferius, necessario pars aliqua superioris vitri vacua redditur impossibile est ut aer iste, quantumvis rarefactus, utrumque vitrum absolute plenum reddere queat. Sed aliam adhuc demonstrationem addere libet, non modo per artificium Magni adhibitis viribus vacuum posse effici, sed naturaliter vacuuin dari. Qui vacuum dari negant, necessario statuere debent, vitrum, nullum liquorem vel aliud corpus continens, praeter acrem oculis imperceptibilem, vel aliud simile corpus tenuissimum , absolute esse plenum. Nisi enim absolute plenum esse statuerent, partem vitri vacuam esse concedendum esset Jam si aliud vitrum ejusdem capacitatis plus istius corporis aerii contineret, appareret prius istud vitrum non absolute fuisse plenum. Folle vero ad vas aliquod aereo corpore sponte sex vacui oppugnatoris sententia absolute pleno, cui epistomion, eo quo Geurichi in docet modo, applicato, vel etiam inopetis aereis, Belgice iuindrotrs plus aeris impelli posse cxpetientia docet. Ex quo demonstratur vacuum ibi spatium antea fuisse alias enim sollebis terve adducto, satim epistomio clauso, plus aeris immitti non potuisset. Praeterea, si in vitro aere sponte pleno quod Adversarii, prout ostensum est , absolute plenum eme statuere debent nullus locus foret vacuus, tum aequale corpus continere deberet cum alio vitro ejusdem exacte capacitatis, aqua, vel etiam mercurio
317쪽
pleno Quod falsum esse, non modo ex dissimillimo pondere, sed ex vaporibus, in quos aqua& Mercurius di lui potest, aere multo crassioribus, plus quam quinqua ointa istiusmodi vitra complere valentibus. Quod impossibile foret, si prius vitrum
absolute plenum foret. Ex quo patet corpus aereum non adeo sibi invicem eohauere, quin plurima vacua spatiola inter illud intercedant. Nisi enim hoc verum esset, tum locus qui nunc ab aere occupatur, non minus plenus esse deberet, quam si regio aeris
aqua, imo ligno, lapide vel adro esset repletus. Ex quibus omnibus e Iidenter eon:- stare existimo, impossibile esse ut non.detur vacuum. Quandoquidem igitur iam totinodis infallibiliter est demonstratum, non modo non esse impossibile dari vacuum,
sed necessario vacuum dari, per se patet istud Atheorum arvumetitum, quo Dei exisitentiam apodictice excludere volebant, penitus concidere. Atque ita eadem opera sustuli necessitatem statuendi Divinam essentiam nullam habere extensionem quia demonstravi inunivcrso, quamvis in infinitum extenso, non deesse locum, ubi Deus, quamvis essentia extensus, habitare queat. Quo pacto autem explicari vel ollendi queat, essentiam absque extensione esse ponse, fateor ine percipere non posse. Cum vero illius non extensae Divinar essentia ausertores urgeant, si Dei essentia extensionem habeat, necessario ad Universum pertin re, quia in praedicamento extensionisvi corporeitatis cum carieris naturalibus corporibus conveniat. Consideret lector, annonaequali jure mihi inferre liceat, Deleia sentiam, si omnis extensionis sit expers, ad nihil pertinere, quia in predicamento non extensionis cum ni VIo conveniat. Quod Deus sub genere corporum possit comprehendi, id non maIorem habet difflauitatem, quam quo sub genere entium comprehendi debeat. Sed quando sub praedicatarento nihil deturbari potest, tum prosecto in ius Atheismus, omnem ab ejus essentia extensionem removendo, introducitur. Que nadmodum enim Dei entitas alterius generis est, quam entium naturalium, ita Dei corpus sed in non extensione nullum discrimen a nihilo esse potest.
P. 2I6. post l. I adde. Quod enim quis hic exciperet, persectionem non illis rebus determinari debere, quas in aliis rebus vel qualitatibus, actionibus aut attributis imaginari possimus, sed ex illis tantum, quas in Natura locum habere conspicimus, id sane nullo modo ad initti potest, ubi de absoluta perfectione agitur. Ad quam omnia necessario requiruntur, que dillincte concipi possunt ad perfectionem absolutam aliquid conferre Dominum vero Creatorem esse Naturae, summus est perfectionis
gradus, qui excogitari potest. Nec ulli hic exceptioni locus relinquitur, nisi quis
demonstrare possit, impossibile esse contradictorium, ut Natura esset creata quod non modo a nemine praestitum est, sed etiam absolute demonstrari nequit, quemadmodum hoc tractatu ostendimus. Ibid. l. I a fila in extensione. I. in extensione suta stanitialitate, entitate, existendi sufficientia, vel quidquid tandem sit; sive unum tantum , sive innumera attributa essentialia Nati arceti ibuantur. Ibid. lin Lai fila substantia. l. substantiae. Sequitur quidem totam Naturam improprie loquendo unam substantiam posse appellari, quemadmodum Civitas, Respublica Regnum&c istud verorem
318쪽
rem minime conficit quia id non modo nihil obllat, ut praeter Naturam aliud sexistat, quod ejus non sit pars, verum etiam non impedit, ut in Natura propriea quendo infinitae sint substantiae, &infinita entia, quae partes quidem Natura , figurato loquendi genere appellari queant, sed tamen non in partes unius proprie dictae substantiae, vel ejusdem attributa essentialia. Quia nihil unum esse proprie loquendo
concedo, praeter id cujus partes non nisi violenter, vel cum partium: totius dolore separari queant, Mentium numerum non constituant vel conficiant.
Merito etiam de eo dubitatur, an essentialia attributa ab ipsa ei sentia revera non sint distincta si enii rerum essentia in sola pallium Mattributorum conjunctione stye unione consistat, statim apparet recte essentiam ab attributis illis dii tingui. Quam etsi enim omnes entium partes principaleso minus priucipales, omnia etiam essentialia attributa extiterent, non in unam numero euentiam unita, et essentiam sive ipsam rem ens aut substantiam non constituent. p. 222. l. ult productricum l. productrice. p. 216. post l. vlt adde. Quod vero adfinem attinet, quem nonnulla entia, vel eorum partes, motu suo consequuntur v. g. Ventriculus corporis conservationem de eo alterutrum est statuendum, vel Naturae nullas messe vires, ut id em ciat, vel inesse, absque ulla motus illius proxima causa, praeter propriam Naturae vim&facultatem. Si prius statuatur, id probandum est, . a me negatur; sane naturalibus rationibus id minime demonstrari potest. Si posterius, tum certum est nullam aliam istius motus requiri causam. Vis enim illa, Naturae insita, si per aliqhiod tempus Naturae inesse potest, absque alia causa citra Naturam, nulla ratio reddi poteli, cur ei semper inesse nequeat. Quod enim de horologio adferri solet, omnes conspecto fine quem horas dividendo consequitur, exinde causam concludere, id plane falsum est. Causam enim ex eo solo concludimus, quia non esse unum corpus, ex partibus sibi invicem non conjunctis, sed coaptatis, primo intuitu conspicimus. Si vero partium adjunctio nulla deprehendi posset, im sponte natum esse corpus suspicaremur, si nunquam de artificibus, eorum causis cfficientibus, quidquam intellexissemus. Ita partium naturalium coalita unio, nullam causa effcientis per artificium suspicioiaem movere potest.
p. 228. l. 3 asin. Hebr. ia. l. Hebr. I. I 2. Dicit enim Naturam a Deo destruendam, non vero sponte corruituram. p. 23O. l. I destitutis. l. praeditis. p. 232. l. Da fin enim pro. I. enim preterquam qui id plane falsum sit, ullas impersectiones in Natura locum habere si eam naturaliter cons Jeremus quia Oinnia rerum attributi accidentia , ex ipsa Naturae natura fluunt. Et si Natura ea non haberet, tum non omnia in ea locum haberent. Om ita autem quae naturaliter existere fieri possunt, in ea Iocum habere debent, si omnia entia, quae infinita sunt , ex sua natura agent movebuntur. Praeterca omnia attributa, quas impersectiones vocant, necessario in entibus locum habere debent, nec ab eorum natura removeri possunt, nisi ex illis alia entia
quam quae sunt essicere velis. Cum enim v. g. homo ab infinitis entibus, qua per os assumit, nutriri&sultentari debeat, non potest non plurunis mutationibus, o
319쪽
bi sis accidentibus esse subjectus inae idcirco Pro impersectionibus haberi non possunt, nec etiam haberentur , si nunquam entis perfecti mentionem audivissemus. Deinde pro pag. 2 9. in. . mutu . lege mutus, imo reliquis externis sensibus destitutus. p. 233. l. 18. perduxerunt l. perduxerunt. Adde quod ista inepta Qua herorum explicatione, cognitio virtutis&vitii, non naturali lumini, sed ipsi Deo tribuatur, sciatenus nobis non est adversa. Adde quod indefinita locutio annunciantis pacem aeque commode in plurali quam singulari accipi possit, quemadmodum videmus eam a Paulo pluraliter accipi p. 36. l. 3. steocharitate. l. spe. p. 6 I. l. 7. Levit. o. 28. l. Levit. 2o. I 8 p. 267: l. I9. Fidem vera. l. idem vero quod sit Deus. ibid. l. 2O. Rom. Io. I , I 3, 17. l. ROm. O. I q, Is, IT. Hebr. XL. 6. p. 27 . l. 27. perfectionem. l. persectiorem p. 286. l. s. detinerisoleat. l. detineri debeat p. 287.l. 18.
cum persu scta. l. cum versu E II, rq &c. p. 288. l. s.flatum i. statim.