Raymundi Capisucchi ... Quaestiones theologicae selectae morales, et dogmaticae. Additur in fine dissertatio historicotheologica De haereticis praedestinatianis, & illorum erroribus

발행: 1684년

분량: 446페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

3쪽

ORDINIS PRAEDICATORUM

S.R.ETIT.S STEPHANI IN MONTE COELIO Presbyteri Cardinalis.

Q VAESTIONES

THEOLOGICAE SELECTAE

MORALES, ET DOGMATICAE. Additur in fine

DISSERTATIO HISTORICO-THEOLOGICA De Haereticis Ρraedestinatianis, & illorum

erroribus.

PERIORUM FACULTATE.

5쪽

sANCTISSIMO PATRI, AC D. D.

INNOCENTIO

PONTIFICI MAXIMO.

Sanctae Romanae Ecclesiae Presbyter Cardinalis

ilii Felicitatem.

OAAγnomen ipsum Theologiae SDCrum , & venerabile nihil sonat aliud B. P. quam Sermonem de Deo, quaestiones hae Theologiacae tibi potisiimum debebantur. ius oro loquitur Deus, si quando Homines alloqui. per Hominem libet: qui Dei vices in terris adeo laudabiliter obis, ut non minus via dearis Diuinae Potestatis Vicarius. quam sanctimoniae. Quadrat ergo sactis Tuis ingentibuspomen Sanctissimi, quod nisi cuicumque R

Hano pontifici debitum iam foret, atque commino, peculiare Tuum esse deberet. Sic eni m ad primam Sanctitatis Ideam conaris accedere, 4t penitus reseras. Vnde non quia consuetum dici,

6쪽

dici, sed quia es, Te sanctissimum dicimus, Accepisti quidem medullitus ab Optimo Im ginem Optimi, & hoc quoque signum est .

quod acceperis, quia transmittis in alios, non contentus optimus esse, nisi, & optimos facias.

Et quemadmodum Sol non uni, aut alteri, sed incommune profertur,& ubi primum affulgeat , nullam Origonus partem patitur esse non lucidam, sic tua Santatas minime sterilis sobolescit in alijs, intantum, ut Tuis pene moribus P pulus vivat, cui satis ad Virtutis incitamentum, Principem videre. poterit id audacter testari

Vrbs haec publica humani generis Patria, qualem Te Praeside speciem probitatis, ac vultum plane suum induerit. De pulso luxu pessimo i

ritandae libidinis adminiuro , artatem omnem Hominum, sexum, conditionem ad studia pietatis conuertis, ratus, nullum spectaculum magis pulchrum . ac dignum Vrbe sanctissima.

quam Theatra modestiae. Nec tantum intrat Vrbem continetur studium tuendae Religionis, Verum etiam in omnem partem, qua patet Christianus Orbis, effunditur. Excussis ab oppugnatione Viennae nuperrime Barbaris, non intermittis magnanimas curas, sed una parta V som

7쪽

floria, nouis inhstis . Europae Duces, Principes, Respublicas in unum iungis, animosque

arrectos in amorem publicae causae litteris, precibus, pecunia, authoritate, consilio, beneuo

lentia excitas, & impellis. Quibus studiis apud

Sacri Foederis Duces adeo vesci, ut vel tui Nominis recordatio pro classico sit, iure ad contemptum Hostis vllum calcar poteritius experiantur, quam scire , cui militent . Nihil erat paulo ante, quod temeritati suae non promitte- i et insolens Barbarus, eoque suroris proces erat, ut Christianum Imperium, iam spe faceret Ottomannum. Volente tamen aliter Deo, Teque η

eius causae impigre excubante, mutauimus vices, ut tantum Hostes timerent, quantum ti

muimus, quantumque de Nobis illi, tantundem nos de illis speraremus. Ex ista Tua singulari Prouidentia B. P. uberrimus Tibi quidem

gloriae prouentus effluxit, quam tamen abnuis,

contentus operis laude, non laude , sed ob id ipsum longe gloriosior, quod merearis gloriam, inec admittas. Interim ex Dignitate, qua sedes omnium summa, oculos custodes Imperij, &Christianae Reipublicae tutelares demittas oro ad munus hoc meum, iam dili Tibi multis nomi-

8쪽

nibus debitum, & praecipue ob collatam in me benignitur Purpuram. Et quoniam nihil in Temutauit fastigium Dignitatis . nisi ut largius prodesse posses, & velles, benignitate, qua plurimum praestas, patere, sub ipsa fronte Volumi

nis huius inseribi INNOCENTlO UNDE CIMO PONTIFICI MAXIMO. Sic siet,

ut illud saltem in venerationem: taliti Nominis

Posterilegant. -

9쪽

IT Olumen hoe Theologieum Eminentissimi, & Reuerendis- V si mi Domini Raymundi Cardinalis Capisucchi destinatum

publicae luci, eamdem plane notam, & speciem eximi j chara- ωris meo quidena iudicio praefert, ac prior ille liber de Theologicis Controuersijs, quem Author idem clarissimus multo a Lnoncham purpuratus emisit, quamulara tunc meritis purpurae iam tunis. Quas enim hic Quaestiones traetandas assiimit gener: varias, varietate multiplices, rerum arduitate sublimea ad unam omnes in ordinem digerit,digestas examinat subtiliter adeo, atque dilucide; ut non sinat dissicultatem , esse dissicilem. Et quemas modum ad humanitatem summi Principis attinet. oon modo Regni Primatibus. sed aliquando inferioribus etiam copiam face Maiectatis . sic inter dotes Voluminis huius non vltima est , quod Scriptoris subtilitas cum sublimium intelligentis Theologorum ad

votum occurrat, ad mediocris etiam ingenii captum quandoque,

descendat, & delinita abstrusorum dogmatum arduitate ab ijs etiam se patiatur intelligi, qui parum intelligunt. Cuicumqucis in eius sententias ire, tutissimum erid Lomnis enim Doctrina plena roboris , & firmitatis, omnique ex parte solide stabilita testimonio Patrum, & pondere Argumentorum. Amat docere, non

per aculeata Sophismata ad ingensi pompam decipere. Quippe

veritatem in veritate quaerit , non fucum . Auersatus, quod e Theologis plurimi non raro solent, qui dum se magis ostentare, volunt, quam prodesse veritati, sectantur minus vera, quia magis speciosa, non magis speciosa , quia magis vera. Quare minime vereor, quin liber hic litterariae simul, &Christianae Reipublicae, utilitatis plurimum sit collaturus, idemque cum incredibili voluptate legentium si pariter euoluendus, Doctiorum praecipue, quorum palato utpote saporis non publici, tantae potissimum doctrinae succus exprimitur. Quin exorandus enixe foret Eminentissimus Princeps, ut editionem reliquorum etiam Operum ma turaret, ne fraudata Litteratorum Academia salutaribus monumentis , rapta sibi doleret ab Authoris modestia beneficia publica posteritatis. Ille quidem se non iam sibi, sed uni Religionis Catholicae bono genitum semper putauit: Huic ampliandae ab aetate serme prima ad usque senium totus incubuit scriptis, ingenio, lingua , & facundioribus lingua Virtutum exemplis. Quod si

10쪽

unquam alias, tune maximἡ patuit, cum Apostolicum Sacri r latii Magisterium impleret, in tam ancipiti doctrinarum administratione summopere cautus. ne quid excideret infestum vIrtutibus, aut Orthodoxae Fidei exitiale. Qui etiam nunc ab intermit. tendis Studijs admonitus a senectaite, cum respirare ab assidii defatigatione iam tandem deberet, insudat magis magisque, non alium laboris fructum usurpare solitus , quam laborem : Huic purpuram deuouet, Sacramqne Dignitate mi Ecclesiastici Princi .pis uni sacrat Ecclesiae: non absimilis suae Sti pis Maioribus prodi gis grandium animarum pro Romana Sede, Cuius bono non miarius illi gladio, quam hic calamo militauit. Irem fissilis in eius decora quorum campus patet amplissimus, nisi idem ipse, quam largus est alienae virtutis qstimator, tam amaret in suis laudibus parsimoniam . Romae die vigesima Nouembris i 63

SEARCH

MENU NAVIGATION