장음표시 사용
31쪽
Diuinae auctoritati, non tantum in externa politia, sed etiam coram Deo vim habere. Verumtamen pie admodum , ne hac ipsa occasione aliquis pereat, in eadem Ecclesia Dei custoditu semper filii, ut nulla sit reseruatio in articulo mortis: atque ideδ omnes Sacerdotes quoslibet poenitente a quibusvis peccatis , & censuris absoluere possunt:
Extra quem articulum Sacerdotes,cum
nihil possint in casibus reseruatis, id
uni poenitentibus persuadere nitantur, ut ad Superiores, de legitimos It dices, pro beneficio absolutionis accedant.
Decretum istud, ut benE obseruat Fagnanus, tres habet partes. In prinia generaliter definitur, ad validitatem absolutionis necessario requiri, ut sacerdos habeat iurisdictionem ordinariam , vel delegatam in poenitentem. In secunda ibi .nsagnopere, docet eXpedire, ut generalis haec iurisdictio limiutetur oc restringatur mediante casuum reseruatione, ita ut a quibusdam grauioribus criminibus,non indifferenter Sacerdotes omnes ab soluant,sed Summi tantum Sacerdotes, id est, Papa in uniuersa Ecclesia, se Episcopi in sua quisque Dioecesi. In tertia ibi. Verumtamen, declarat nullam esse reseruationem in articulo mortis, & sublata disserentia , quam ponit inter inferiores,le Summos Sacerdotes, & inter casus
reseruatos,le non reseruatos,docet,Saeerdotes omnes in mortis articulo
posse absoluere quoslibet poenitentes a quibusvis peccatis,& censuris. Quare sensus Concilij est manifestus, primo namque docet, quod nulla si abs latio, si Sacerdos iurisdictionem no habeat in poenitentem: Secundo, quod hanc iurisdictionem non habeant Sacerdotes insertorcs in casibus, quos Summi Sacerdotes sibi reiciuarunt. Terti 5. Ne hac ibi. cuisue id est reseruationis casuum aliquis pereat, docet, quod nulla sit reseruatio in articulo mortis, atque idco omnes Sacem dotes,id est, nedum Summi, sed etiam inseriores, qui habent quidem tulisse,ctionem, sed, ob casuum rescruationem, ad eorum ab lutionem non se extendentem, absoluere possint,quos libet poenitentes, id est, tam subditos, quam alias in casibus reservatis non subditos, a quibusvis peccatis, Se censeris,scilicet tam non reseruatis,quam reseruatis, sacerdotes autem, qui sub- delegatam habent iurisd ctioicem impinnitentem, sed limitatam , de extra casum mortis ad casus reseruatos non se extendentem, sunt Sacerdotes Catholici,& in unitate Ecclesae viventes; hi enim sunt, qui absoluere prohibentur ex vi reseruationis , nam Sacerdotes praecis, non prohibentur absoluere ex vi reseruationis, sed ex vi praecisionis, qua sent ab Ecclesia praecisi, de separati. Quapropter verba illa Conci iij , Omues Sacerdotes circ. restringuntur ad subiectam materiam reseruationis. Item restringuntur ad Sacerdotcs alias gaudentes iurisdictione , quales non sunt praecisi ab unitate Ecclesiae. Ite restringuntur,ut non includant casum, in quo specialis ruentio requiritur, & in quo reperitur peculiaris repugnantia . His modis probat Fagnanus loco cit. a Doctoribus passsim limbrari regulam desumptam ex L Iutianussi. de let. 3. c cap. si Romanorum Is . dist. id est,qui onines dicit,nihil excludit. Et in specie, quod verbum Um-
32쪽
nes , restringatur ad personas habiles, etiamsi agatur denuore publico, probat Textus irrefragabilis in I. In pro- uiuoiati S. n. iuncta eq. f.de operit m)ui nunciatione.Nam Textus diei GOmnes Ciues opus nouum nunciare posisunt, & in L seq. redditur ratio, quia Reipublicae interest, itan plurimos ad defendendam suam causam admitti :Et tamen verba illa, Omuo Ciues r stringuntur ad habiles, 5e idoneos, ut ibi notat Glos. in verbo omnes Cities, unde Pupillus, de mulier non admittitutur l. de pupilloss.eodem, o I. Mulier g. le popul.M. auare propositiones uniuersales intelliguntur semper in terminis habilibus, de exceptis excipiendis idque multo magis, quando ex contextu ipso cogimur excipere, d limitare, Inamo Textus ipse excipit, de limitat in praesenti,ut constat ex dictis. Aducini ij autem propriae opinionis defendendae ardore abrepti, nudam illam Concilij propositionem accipien
tes , Omnes Sacerdotes in re t culo mortis
quoslibet pernitentes a quibusvis peccatis, es censuris absoluere Aossum, non expenso Textu,tiec attentis antecedentibus,
εe consequentibus more auium post alias auolantium, re non plenὸ discussa in eam luciunt sententiam, quam impugnamus. Mirum est autem, quod recentiores aliqui dicunt. Fatentur enim Haeretiucos iuxta Sacros Canones, de secundum antiqua iura Poenitentiae sacramentum , nec in casu mortis posse administrare, omnique illos iurisdictione carere, at ex noua Tridentini dispositione, id posse, idque a Tridentino dispositum, ut animarum sidelium saluti consuleret Easi per quindecim saecula Tridentinum praeeedentia fidelium saluti consultum non fuerit, de Concilium nouam in hac re dispositionem
secerit.Cum tamen Concilium nouam
nullam dispositionem secerit,sed quod in Ecclcsia Dei custoditum semper fuit, probauerit; VndE illud, quod omnes Sacerdotes quosisset paenitentes ina ticulo mortis, a quibusvis casibus, . censuris absiluere possunt, Concilium n uo,5c speciali Canone ut decreto non desinit,sed ex eo, quod in Ecclesia Dei custoditum semper suit deducit, ut satis ostendit particula illa Ideo sic enim inquit, Concilium: Imrumtamen pii
admodum, ne hac ipsa occasione aliquis pereat , in eadem Ecclesia Dei custoditum semp/rfuit, mi vulti fit reseruatio in articulo mortis: atque ideo omnes Sacerdotes quoslibet paenitestes a quibusvisIeccatis, . censuris avoluere posmit. Cum autem in Ecclesia custoditum semper suerit, ut Haeretici,iaec etiam in articulo mortis, Poenitentiae Sacramentum adn,inistrent,ut constat ex dictis, idem 5e Concilium Tridentinum voluisi euidens est. ruod de allata Sacrae Coimgresationis declaratio confirmat, dum ab ea Reneralitate,qua dicitur omnes Sacerdotes absoluere possse , exceptos
intelligi dicit iuxta mentem Concili j
Excommunicatos,ec eos, qui in uni tate Ecclesiae non viuuat. Cum autem
hoc ipsum Concilium deducat ex eo, quod in Ecclesia Dei custoditum seni. per fuit, in Ecclesia Dei id semper c
stoditum suisse constat, ut omnes S cerdotes exceptis praecisis in articul' mortis absoluere possint,liosque etiam in Sacris Canonibus exceptos intelligi.
Nec sub specioso titulo consulandi
33쪽
Quaestio prima. 19taus fidelium dies debet, quod Com
ellium Haereticis indulserit, ut Poenitentiae Sacramentum in articulo mortis conserre possint,nam potius d icendum,quod Glesia fidelium saluti non consuluisset si Haereticis Poenitentiae
Sacramentum administiandi faculta. tem in casu mortis concessisset, eam enim facultatem Uaereticis concedere, esset ovium curam lupis committere , saeuiemque fidelium iuratis Ecclesiae hostibus commendare, ac manifesto periculo exponere. Peticulum enim ab Haereticis semper imminet, cum Haere. tici possint, & curent fideles iniicere , Serrores sitos docer praesertim tempore mortis, calliditati Haereticorum magis opportuno, ob fidelium tune debilitatem,le non plenam mentis aduertentia ideoque semper adest periculum peruersionis. Hinc Thomas a Iesu Carmel ita de Conuersione Gentium quod quamuis Haereticus ex iure Diuino absolues loquendo, non sit Excommunicatus, nec ex consequenti vitandus, sed tantum iure Canonico, interim tamen in Diuinis, de Sacris iure Diuino est vitandus, si ex communicatione cum Haeretico nobis periculum imminet nostri spiria realis exiiij,& interitus, videlicet per-sdiae,re Christianae religionis contem-ntus. Ided S. Paulus Haereticorum colu loquia semper decllinanda praecipit; Ad Rom. I 6. Rogo autem vos fratres,vias ruetis eos,qκi dissensiones,m ossendia cuti draeter da dirinam, ruam vos didicia sis, I ient, . declinare ab eis, nam per dulces Sermonu , benedictione educunt corda Innocentium. a. Tim. 3. Hord uisa Titum Haereticum deuita. 2.visti Ioannis , si suis venit ad vos, .
Ωκed minam assert, nolite recipere in Domum, nee aue ei dixeritis.
Idem inculcant, te sancti Patres ἰIrensus litis. 3.cap. 3. Apostobin horum discipub haluerunt timorem , ut nequeve Atenus communicarent alicui eorum , qui adulterauerant veritatem.S.Cypria
nus libr. i. Epist. . ad Cornelium, Draclinent, inquit, fortiter, γ' euitent dii ctismi fratres nostri, verιa, oe colioquia eorum, tuorum sermo,ut cancer serpit. Et insta. Nulli cum talibus commercia,nulla colloquia misceantur, simusque u eis tam separati, quam sunt illi ab Ecclesia profugi. S. Athanasius de S. Antonio in eius
vita. Nunquain. intuit,Manichaeis, aut alijs Haereticis, saltem amicabilia Terια largitus es denuncians talium amicitiam, atque fermones , perditionem esse animae. Sic etiam Arianos detestabatur , ut omnise Ius diceret,nec iuxta eos quidem esse acce'
dendum. Et ipse Santonius iam mori. t in.Haereticorum, inquit, Ο Sctisma
ticorum venena vitate , mecumque circa
res odium sectamini, scitis ipsi, quod nullus mih neepacificus quidaem sermo, η eis unqua uerit. S. Augustinus in epist. 62. Haereticum,inlait,siciu vitandum monemus, ne infirmos, tam paruulos faliat, ita neu abnuimus , quibuscumque modis possumus corrigendum. S.Leo Serm. I 8. de Passione Domini. 'perea, inquit, Hareticorum vitate colloquia,nihil vobis communesiit cum eis, qui sola sunt nomine Chri-pani. Haec autem, quae ab Apostolis, 5e Sancti s Patribus de colloquio, & communicatione cum Haereticis in ciuilibus dicta sunt, multo magis de communicatione cum eisdem in Diuinis,
34쪽
2 o. Raymundi Cardinalis Capi succhi
unde oedendum eli , quod Ecclesia
inter Sacramentorum Milia luOS, nec etiam in articulo mortis, Haereticos, 5s Schismaticos habere voluerit. Ideo ad propositum argumentum dicendum, quod etsi Conciliuina ridenti. num facultatem omnibus Sacerdotibus concedat quemlibet p nitentein
a quibusvis peccatis,& censuris absol. uendi, id tamen intelligit de Sacerdotibus alias capacibus, de liabilibus, de illis scilicet, qui vivunt in unitate Ecelesiae. Immo neque generaliter de omnibus, qui vivunt in unitate Ecclesiae , sed de his, qui alias habent potestatem absoluendi ordinariam , vel delegatam , & idem dicendum, cum in Sacris Canonibus decernitur nullam esse reseruationem in articulo mortis, uti semper custoditum suille
in Ecclesia Dei, dicit Concilium imlaudato Decreto , & constat etia ex Sacris Concilijs , & Canonibus ad
marginem dicti Decreti ad hoe allegatis, S sunt Concilium Carthagi
est in his non cocedi facultatem absol. uendi nisi Sacerdotibus in unitate Ecclesiae vitientibus, & alias facultatem ab luendi ordinariam , vel delegatam habentibus , nam cum tollitur reseruatio, conceditur iacultas absolutiendi Sacerdotibus illis, quibus ali sfacultas limitata suerat ad casus no reseruatos, ac proindὸ etiam Sace
dotibus illis, qui alias habebant iurisdictionem delegatam. Quod vero Sacerdotes simplices,
non approbati, nullamque alias iuris dictionem habentes, in Ecclesiae tamen unitate Viventes, absoluere possint poenitentes in articulo mortis habetur ex Concilio Caithaginensi II. u. 3. 5c resertur Cap. Presbrier dist. 26. s. Nam ibi dicitur: Presbyter inconsulto Episcopo non reconciliet paeniteἡtem, uis abfeute Episcopo illima nece sitas ; ubi licet Concilium videatur loqui de reconciliatione solemni poenitentis, dum tamen excipit articulum mortis, claὰ deducitur, intelligendum esse etiam de absolutione ordinaria Niliata, & dum ait, quod non reconciliet absente Episcopo, certum est loqui de Sacerdote alias non habente iurisdictionem, quae tamen illi in eo casu ab Ecclesia tribuitur. Certum est autem Concilium Carthaginense ibi loqui de Sacerdote Otholico in unitate Ecclesiae vivente, nam loquitur de Sacerdote, qui subsit Episcopo, talis autem non est Sacerdos Haereticus, aut Schismaticus. Praeterea: quilibet Sacerdos simplex etiamsi nullam alias habeat iuris dictionem, potest quemlibet poenitet tem a quibusvis casibus, Se censiris in articulo mortis absoluere , quia haec praxis viget in Ecclesia, de Ecclesia , acceptat, ut quilibet Sacerdos absolu re possit in articulo mortis, idn ex hoc ipso quis usum iurisdictionis habet, quamuis iurisdictione careat, inquit Sanctus Thomas in q. senti
dist. 2 o. q. I. an. I. quasi unc. 2. ad i. At Ecclesia non acceptat, ut etiam Sacerdos Haereticus absoluere
possit poenitentem in articulo mortis, nec huiusmodi praxis est in Ecclesia. Vlterius iurisdictio non consertur 'sne
35쪽
sne praelatione in eum, in quem exesecenda esl, Sc cum non deceat Haereti- eum Catholico , nec etiam in soro interiori praeli ere, ideo conuenienter Teclesia, nec in foro interiori iurisdi tionem Haeretico in Catholicum comcessit . Hinc S. Thom. 2. Mart. Io. docet. Infidelibus non esse concedendum domini uim & praelationem super fideles, & licet loquatur de dominio, et praelatione temporali, de externa, quae tamen aliteri, probant etiam nec dominium in soro inrcrno infidelibus super fideles concedendum esse. Sic enim ait in argumento. Sed contra. Ad eum, qui praeest, pertinet habere iudicium super eos, quibus
praeest, sed infideles non possunt iudicare de fidelibus; Dicit enim Apostolus I. ad Corinth. s. Audet allius et frum habeus negotium aduersus ait
rum , iudicari apud iniquos, id es , in-MAes , cr non apud Sanctos Ergo videtur, quod infideles fidelibus prae esse non possint. In corpore vero articuli ait, quod si loquamur de dominio, vel praelatioire infidelium super sdeles de nouo anstituenda, hoc nullo modo permitti debet; cedet etenim hoc in scandalum, dein periculum fidei, de saei id enim illi, qui subi jciuntur aliorum iurisiictioni immutari possunt ab eis, quibus subsunt, ut sequantur eoruma imperium, nisi illi, qui subsunt, sue rint magnae virtutis, de similiter infideles contemnent fidem, si fidelium desectus cognoscant, de ideo Apost ius prohibuit , ut Fideles non contendant in iudicio colam Iudice infideli,& ideo nullo modo permittit Ecclesa, quod infideles acquirant domini L. super fideles, vel qualitercumque eis praeficiantur in aliquo officio. Hac S. Thomas, quae optimὸ quadrant in
Soluitur alia obiectio Gabrielis VasqueZ.
talo; Quod ut plures volunt, iure Diuino conceditur cuilibet Sacerdoti iurisdictio in articulo mortis, ergo nunquam deictur, sicut nec cha- raber ad consecrandum, de ita manet in Haereticis , Et S. Thomas in φsent. dist. 19. q. I. art. 3- quaestiunc. I. sine limitatione docet, quemlibet Sacerdotem in quemlibet uti posse claue in casu nece itatis, & ex sententia a Capreoli in dist. I9. I. ins tui. q. contra conclus Sequitur haec sententia , scilicet, Omnem sacerdotem alias quocumque modo impeditum, de etiam Haereticum, eo tempore esse legitimum Iudicem, quia si iure Diuino conceditur, ut ipse Capreolus inquit, iurisdictio in articulo mortis, ergo nunquam deletur, sicut nec character ad consecrandum, & ita manet in Haereticis. Sed etiamsi dicamus, prosequitur Vasqueet, iure humano competere etiam in articulo mortis, quemlibet
posse absoluere; quod tamen Haeret, cis sit negata haec facultas, de sublata materia, dupliciter contingere potest; primo, quia ipsi in se incapaces estaciuntur ipsa infidelitate, aut quia Ecclesia de secto negauit illis materiam: primum dici non potest,quia si insdelitate non deletur charactet Sacerdotalis , sic non deletur quoad utramq;
36쪽
α Σ RVmundi Cardinalis Capi succhi
potestatem ex parte essectivi principii, scilicet quoad consecrandum, & al soluendum , sed ita constituti manenta Christo Iudices ad absoluendum per
illa verba , Accipe Spiritum Sanctum . Sicut per illa, Accipe potesauem missis celebrandi, Sacerdotes ad coimsecrandum, ergo idonei manent, ut eis subdi possit auctoritate Ecclesiae materia iurisdictionis, in quam possunt operari,ac proindὰ etiamsi in Haereticis non sit fides, non ideo deest fundamentum iurisdictionis, cum non desit fundamentum characteris, & ita neque clauis in ordinatione collatae, α consequenter, nec iurisdictionis actualiter habentis materiam sibi subditam. Quarὸ deficientia fidei in Haeretico, inquit Vasqueet, non obstat,quin Haereticus in articulo mortis possit quemlibet absoluere,& ex hoc sequeretur etiam absolutionem collata ab Haeretico interiori esse nullania,
etiamsi bona fide facta suerit, quia in illo deerat fides; Vnde & sundamentum iurisdictionis, de sic tenerentur omnes consessiones repetere, quas integrE, de persecth coram Parocho fecerunt, quem tamen cognouerunt postea Haereticum fuisse interiorem eo tempore. Sed neque secundum dici
potest; in od Ecclesia, scilicet subtraxerit materiam Haeretico,quoniam
hoc nullo sundamento probari potest, cum absolues Ecclesia, ubi huius rei
si mentio , omnibus videatur committere hane facultatem , quia nullum excipit Sacerdotem, S vere committit
ijs, qui alias sacultatem ad hoc non habebant, facultatem absoluendi a reseruatis, quod idem est. Haec Vas-queZ. Respondetur, immerito a Vasquet pro se allegari S. Thomam, & Capremium locis citatis; nam S. Thomas quaestiuncula illa non docet, Sacerdotem , etiam praecisum uti posse elaue in articulo mortis, cd docet, Sacem dotem in unitate Ecclesiae viventem,
id est, illum, qui de facto a summo
Sacerdote accepit potestatem iurisdi tionis in aliquos determiuatὰ, uti est Parochus, posse in ne es Iitatis articulo, uti claue etiam in illos, qui non.
sunt sibi subditi: ait enim; quod sicut tu Caelesti Hierar hia sub potestatibus ,
qua indistincite praesunt , praeponuntur Principatus, qui singulis Prouincyr distribuuntur: G ob hir Angeli, qui singulis hominibus tu custodiam deputa tur, ita . in praelatione Ecclesiae milia tantis debet esse, ut apud aliquem est
praelatio indisincte in omnes ,.sub haeessent vij, qui super diuersos diuersam
pol fatem, oe distis iam acciperent. Et quia usus clauium requirit abluam praelationis potιfiatem, per quam ille in quem usus clauium communicatur, essectatur materia illius actus , ideo ille, quihub t indistinctam potestatem super omnes , potest uti clauibus iu ο inues . Imautem , qui sub ea distinctas potestat sacceperunt , nan in quoslibet mri passus elauibus, sed in eos tantum, qui eis is fortem venerunt, nisi in nec statis artiaculo, ubi nemini Sacramenta sunt den
In his autem non habetur,quod iure Diuino cuilibet Sacerdoti etiam praecise concedatur iurisdictio in articulo mortis, sed sol sim, quod Deus eum ordinem in Ecclesiam militantem imduxerit,quod ille,qui habet indistin tam potestatem super omnes possit uti
37쪽
clauibus in omnes, illi autem, qui sub
eo distinctas potestates acceperunt, non in quoslibet uti possunt clavibus, sed in eos tantum , qui eis in sortem venerunt, nisi in articulo necessitatis, ubi nemini Sacramenta sunt deneganda : Solum ergo vult S.Thomas,quod illemet Sacerdos, cui aliis ab eo, qui hahet indistinctam potestatem super omnes, limitata est potestas in aliquos determinate, possit in articulo necessitatis uti clauibus etiam super eos, qui ei in sortem non venerunt, id est super eos, qui ei alias subiecti non fuerant . VndE Sahomas loquitur mani- fistὸ de Sacerdote Catholico, de in unitate Ecclesiae vivente. Capreolus verbnon dicit, iure Diuino concedi iurisdictionem cuilibet Sacerdoti etiam praeciso in articulo mortis, immδ expresie excludit praecisos, nam ad quartum argumentum Durandi refert, & probat solutionem, quam ipsemet Durandus ad argumentum a se allatum affert. Sic enim ait Capreolus; Ad quartum inquit Durandi s , dicendum se, quod ex ordinauisne C; isti est, quod Oves
Petri non regamur, nec substit curae, vel regimini cuiusumlue, nisi ex commisione Petri mediata, mel immediata, directa, vel indirecta. Semper au-tim Sedes Petri violuit, quod in artiaculo mortis, qui liber Sacerdos non princisus ab Ecclesia posset quemlibet ab- pluere a peccatis in aventia illius adfueri cura regulariter pertinet , etsi
nolui tu illo casu, nihilominur Hss tmn obstante priuilegio Tetri , quod non fuit ei datum ad destructionem , sed ad .ilificationem , cum fuerit ei datum ad pascendum euer . Unde in illo casu cessaret priuilegium Petri, σfaretur primae ordinationi Christi de potestate clauium ordinis, quae se extendit ad omnem peccantem , . ad omne peccatum. Nec ea r necestatis mutaret ministerium , sed ordinatio Christi, qui in tali eou non dedit Petro priuilegium . Haec Durandus, edi leue conformiter Sancto Thomae ε senti N. 2o. quaestione prima , articulo primo quaestiuncula secunda,
in solutione frimi, ibi sic, ait, rui
quis potest Gi iurisdi Elioue alterius ex eius voluntate , quia ea, quae iurisdictionis sunt , committi possunt . Vn de quia Ecclesia acceptat, et i quilii et Sacerdos absolu re ροβι queml:bet in articulo mortis, idco ex hoe ipse quis visum iurisdictionis habet, quamuis Iurisdictione careat. Hactenus Capreolus. Posito autem, quod Sacerdotes omnes , exceptis praecisis, iurisdictionem habeant ad absoluendum in articulo mortis, quaestio est inter Doctores, an eam iurisdictionem habeant iure Diuino, vel Ecclesiastico . Unde etiamsi dicatur ab aliquibus, eam iurisdictionem haberi iure Diuino, non est ad rem, quod subdit Vasquot, nempe quod si iure Diuino conceditur iurisdictio in articulo mortis, ergo nunquam deletur, sicut nec character ad consecrandum , de ita manet in Haereticis; non est hoc, inquam, ad rem, nam illimet, qui volunt, iuri L dictionem concedi iure Diuino Sace dotibus omnibus, pro articulo mortis , id intelligunt de omnibus Sacerdotibus , exceptis pcxcisis, nam hos excipit, & Durandus, ut vidi
38쪽
α 4 Raymundi Cardinalis Capilacchi
Ad ea verb, quae postremd addit
VasqueE. Respondetur Haereticos notorios , & manifestos, de quibus praecipue quaestio est in praesenti, ex eo , quod sim extra Ecclesiam,de ab ea princisi , ac separati, incapaces esse iuri L dictionis Ecclesiasticae, nam Haeretici notorij , & manifesti, nullam omnino cum Ecclesia connexionem habent,&ideo incapaces sunt iurisdictionis, ut supra diximus cum Bellarmino, quidquid sit de Haereticis mere internis,
aut occultis, de rursus Ecclesia Haer ticos iurisdictione perpetuo, de nullo prorsus excepto casu priuat, & cum Ecclesia concedit generaliter Sacerdotibus facultatem, ut absoluere possint poenitentem in articulo mortis, intelliguntur semper excepti Excommunicati de nuncliti, de Haeretici, eisque Ecclesia subditos subtrahit, ut constat ex dictis. Nec obstat, quod in Haereticis, permaneat character Sacerdotalia, nam ad absoluendum Sacramen. taliter, praetcr characterem Saceia talem, requiritur etiam potestas iuris
dictionis, & praelatio, seu subiectio
subditorum; quae in Haeretico non repetiuntur. Sed de hoc infra . Praestat hic ea etiam averre, quae habet S. Thomas inodlibet. I 2. qu. I9 art. 3 o. ubi sic ait: Quidam dicunt, quod quilibu Sacerdos pote re assoluere quemlibet a quolibet peccaro, hcet malefaciat absoluendo , tamen absolutus est . Et ratio horum fuit, quia simul datur Presistero tu sua or tuatione potestas cousecraudi Corpus Christi, e potestas ctiuium : Et id is sicut pateli consecrare quamli et Hositam , ita tan potegabsolu ,e quemlibet. Sed hoc est ere neum, quia nullus potest absoluere pro pria auctoritate, nisi eum, qui est alia
quo modo sibisubditus, quia actus funiin mattria propria: Et assolutis Sace d talis sabet iudicium annexum, oe hoc, scilicit iudicium, non est nisi ius bditos, inferiores . si ui ergo non has i su dirum , non potest at oluere , .se iurisdictio dat materiam Sacerdoti determia natam , secus autem est de Hstia, quasse materia determinata . cui ergo nulla cura committitur , habet clauem tigatam,
mi Iuristae dicunt, scilicet, quia non habet
Aliorum recentiorum a gumenta seluuntur. ALij etiam recentiores alia pro
serunt argumenta, Obijeiunt enim, quod eo ipso, quod quis utitur opinione probabili Doctorum , existimantium habere iurisdictionem, reuera illam habet, siue habitualem, siuὸ actualem pro actu, quem hic, de nunc
exercet. id autem trundamentum habere dicunt in L Barbarius A. de incis
Praetoris, quam volunt etiam in iure
canonico locum habere, Vnd Eiuxta eam docent Sacerdotem illum , qui habet titulum coloratum iurisdicti nis ad abseluendum, sicque communi errore populi existimatur Consessarius, etiamsi reuera communi, dc ordinaria iuris via iurisdictionem non habeat, valide tamen absoluere, quia in omni Republica tam saeculari, quam Ecclesiastica receptum est, ut Iudici putatiuo tribuatur a Superiorubus iurisdictio, actaque illius firma, de valida sint propter commune Reipublicae bonum, ne in illo fiat communis aliqua turbatio. At opinio asse
39쪽
rens Haereticum externum , de notorium in articulo mortis valide absol uere, est probabilis, ergo ipse validὶ absoluit. Respondetur negando minorenata, nempὸ quod opinio afferens, Haereticum externum, & notorium in articulo mortis valide absoluere, si probabilis, posita namque declaratione S erae Congregationis superius adducta,
alijsque positis, quae diximus supra, de
alijs,quae dicemus infra,praefata opimo non videtur mihi probabilis, ac proin-dὸ non interuenit error communis, vel illius loco probabilitas opinionis , ut Authores aduersi contendunt: Nec dici potest opinio illa error communis, etiamsi probabilis esset, quia conia tradictores habet, de non sustinetur ab
omnibus. Deficit etiam titulus coloratus, seu putatiuus na titulus coloratus prou
nire debet a legitimo superiore, ut obseruat Fagnanus in laudato tractatu de opinione probabili n. 3 8o.ex c. dudu 1.
de elici. Se ibi docent Innocet. 13. 3. Ho men.super ver. Damnabiliter, Io. AndrinMa. Antide Butr. n. 26. Card. qu.6.&Abb. πιιm. x I. ait, quod etiamsi adsit communis error, non iuuat, ex quo
deest authoritas, Superioris nam uxBarbarius.de sic. Praetor nuat se si- per communi errore, & super authoritate Superioris: nam ille Seruus, qui putabatur liber, habuit ossicium a Sua periore, de sic concurrebant ibi duo ci licet authoritas Superioris e communis error At eo ipso, quod Sacerdos affirmetititulum putatiuum oriri tantium ex opinione, de credulitate probabili , satis clare hinc excluditur titulus proueniens ξ legitimo Superiore, igitur argumentum illud intentum n cnconcludit. Respondetur secu ndb,quod in omni Republica tam Saeculati, quam Ecclesiastica bene ordinata, cautum est, ne ullo casu iurisdictio cocedatur me
bris ab ea praecisis, eiusque hostibus notori, , &manifestis; Haeretici autem notorij , de manifesti praecisi sunt ab Ecclesia, eiusque notori, & manifesti hostes, atque idia quod sancitur mι Barbarius, praeter communem erro rem, ac titulum putatiuum,quae neces
sario requiruntur, ut iurisdictio in casu ibi expresso conferatur, supponit,quod is, cui conceditur iurisdictio, sit de corpore eiusdem Reipublicae, de non stab illa praecisus, eiusque hostis, S Aduersarius, qualis est Haereticus in ordine ad Ecclesiam; Nec ex eo quod Haeretico negetur iurisdictio ad absoluendum poenitentem in articulo mortis, oritur perturbatio aliqua in Ecclesiata, nam in nulla Republica oritur perturbatio aliqua,ex eo,quod iurisiictio super suos subditos denegetur hostibus , M aduersarijs eiusdem Reipublicae ;praeterquamquod casus ille , quo Catholico in articulo mortis constituto, non intersit nisi Sacerdos Haereticus, est raris limus, de ex hoc etiam capit: non videtur Ecclesia debuisse legem, concedere, qua iurisdictionem etiare Haereticis concedat, Se in eodem casu adest remedium certum, quod moribundus potest adhibere, scilicet Contritio 3 VndE quod ex praefata lege Barbarius, deduci potest,aptari nequit casui praesenti.
Praeterea, ut recte aduertit Ioannes Sancher disp. qq. num. Io. quod ex communi errore, ac titulo putatiuo D con-
40쪽
α 6 Raymundi Cardinalis Capilucchi
conseratur iurisdictio, id euenit, expresse lege illa Barbarius f de os se. Praetor. ita sancitum est; At quod ex probabili opinione iurisdictio cons
ratur nullo iure est decretum; Et quamuis in errore,& opinione,par procedat ratio, in voluntate tamen Superioris situm est,errori seuere, de non opinioni, di potest superior conuenienter sauere errori,quia contingi errorem commuis nem esse, Se non conserendo iurisdictionem errantibus, turbationem insurgere in Republica; Nullum autem horum occurrit, si non conseratur iurisdictio existimantibus opinionem aliquam este probabilem, nam contingit , opinionem non esse probabile apud omnes,lcin casu posito negando iurisdictionem,eam opinionem tenentibus, nullum oritur inconueniens Scum constitutus in articulo mortis recurrere possit ad remedium certum, scilicet contritionem, Id aliis,inconuenientia sequerentur, s iurisdictio Haeretico in eo casi concederetur,ut sit pradictum est. Aduertit etiam abidem Sanchez cuFederi c. cons. I I 2. Francisc. Nicaritio in R pub. Rubricae, F de nout operis nunciatisne nutri. 224. Mastata. Sc Caietan.
iurisdictionem , quando est circa factum,non quando error versatur circatus: Quando autem aliquis Sacramentum ministrat ex opinione probabili,
cum periculo irritandi illud, si foreὸ aparte rei vera non sit opinio, ex errore iuris procedit,non facti. Quarto obi, itur. Quod sententia, docens Sacerdotem absoluentem cum
opinione probabili, de sua iurisdictione valide absoluere, I multis annis ci cumsertur , imprimitur, de desenditur in publicis disputatiostibus, & operibus, ita ut Pontifices, de Praelati non ignorent istam sententiam ad praxit adhiberi; Et possent, ac deberent prohibere, si renuant dare aianc iuristi-ctionem pro casu, quo probabiliter i
dicetur esse talis iurisdictio. At sententia afferen Haereticum iurisdictionem habere ad absoluendum in casu mortis, docet, Haereticum absoluere iuxta opinionem probabilem ; Ergo de haesententia idem dicendum est, ac de sententia docente, Sacerdotem absobuere posse cum opin ione probabili de sua iurisdictione, quod nempe senten tia haec non ignoretur a Pontificibus,& Praelatis, nec ab eis prohibeatur, ac proindὰ velint, Haereticum in eo casu habere iurisdictionem. Respondetur, ex declaratione Sacrae Congregationis Interpretum Concilii Tridentini superius allata itis consta re , quod Ecclesia non probat, immo
improbat opulionem asserentem Ex communicatum, & Haereticum absoluere posse in articulo mortis; Autho- res autem, qui eam opinionem docuerunt, declarationem illam ignorarunt, Nec Pontifices probare censemur opiniones, quae circumseruntur, de in The. sibus, aut operibus imprimuntur, Npropugnantur ; Multa enim permittuntur, quae non ideo probantur, aliud
enim est rati habitio liud vero permisisio,& quamuis ratiliabitio de praesenti
aequi ualeat licentiae expressae, non tamen aequi ualet permissio.Quare ex eo,
quod permittatur impressio alicuius opinionis, seu propositionis, non ideo propositio illa probatur, aut rata habe