장음표시 사용
21쪽
bandum , nelnpe haereticum praecisi unvalide adni inistrare Sacramentum Poenitentiae. Igitur in praefata consequentia pctitur principium, nisi probetur antecedens.
Et quod ad Baptismi ministruntuattinet, Ecclesia satis declarat, in casu necessitatis secundum Christi institutionem ) esse quemlibet via rationis
praeditum. Quae declaratio non extat pro ministro Sacramenti Poenitentiae. Immo potius oppostum apparet. Praeterea, actus baptizandi est nudum ministerium sine exercitio Iuris dictionis, te sine praerogatiua praelationis; qualis potest competere etiam foeminae , quae incapax est praelationis in Ecclesia Dei. At verbia nisterium
absoluendi, est per modum iudici j, ac
proinde cum praelatione, de usu iuris. dictionis, qui usus dependet a consensu Ecclesiae; Ecclesia autem non consensit, nisi ut tantum Sacerdotes in eius unitate viventes possint adhuc in articulo mortis absoluere, & qui di cunt: omnes Sacerdotes iure Diuino absoluere posse in articulo mortis, id intelligunt de Sacerdo ibus alias non inhabilibus, 5c incapacibus, quales sunt Sacerdotes in Ecclesiae unitate viventes, sed Se haec opinio non recipitur communiter, de videtur intentioni Concili; repugnare. Illud vero de Caypha nullum sa-eessit negotium, supposita doctrina s. Thomae, praecipue in epistola ad Titum ca' i. tict. 3. nempe Caypham habuisse , Deo inspirationem, quam male intellexit, ideo participalle aliquid de prophetia. Quare Cayphas filii valde imperfecte, de malaialiter Propheta , dc potius dcferens per m dum fistulae prophetiam, quam prophetans . Adde, hunc casum non contingere; At Minister absoli itionis, etiam in articulo mortis est verus M u liter, immo Vicarius Christi,aut loquitur Concilium Tridentinum; Atqui huius modi casus potest frequenter contingere, quarὸ non vidctur asserendum, id ex constitutione Ecclesiae post competere eiusdem Ecclesiae mcmbris contumacibus putridis,inanio mortuis.
sentire, quod Haeretici, & Excommunicati, nec in casu necessitatis P nitentiae Sacrametum administrare possint,vi de illius mente rationabi hier dubitari nequeat. Id enim pluribus
locis expressit. Nam 2.2. art. 3. docet,
in Schismaticis, & Haereticis potes latem iurisdictionis non manere,& illos
non posse, nec absoluere, nec excommunicare, nec indulgcntias sacere, aut
aliquid huiusmodi; Quod si fecerint,
nihil actum esse: nec ullum excipit casum, quo haec posis: nt, sed specialius in casu mortis id docet q. 8a.
ara. 7. ad 2. Vbi admittens authoi itatem Innocentii: Papae in ad Ale. xandrum diccnti, , Solum Baptissimum ratum esse permitti Haereticis, de Schismaticis, explicat, qua ratione id verum si , inquiens: Adsecundum d cendum, quod flus Paptismus permittiatur esse ratus Haereticis, m Schismaticis, quia possunt licue baptieare in articulo
nec satis, in nullo autem casu possum Eucharistiam, et I alia Sacramenta coη-
22쪽
s Raymundi Cardinalis Capi succhi
ferre. Haec S. Thomas, in quibus ani- inaduertendum, quod cum S. Doctor ait, Haereticos Schismaticos in nullo casu posse licite Eucharistiam, vel alia
Sacramenta administrare, non idco vult, caetera omnia Sacramenta praeter Baptismum ab Haereticis, re Schis malicis illicitὸ dumtaxat administrari, quasi alia omnia Sacramenta, praeter Baptismum illicita sint, sed valida Certum est enim, quod Sacramentum Poenitentiae, nec licite , nec valide adhuc in articulo mortis iuxta doctii- nam eiusdem S. Doctoris ab Haeretico, de Schismatico administrari possit. Id enim expresse docet in locis
insta citandis, sed Ac. cit. ex a. par. soluendum tantum ei fuerat argumen. tum illud, ut explicaret, qua ratione
verum habeat Innocentii dictum, quod solus Baptismus ab Haereticis, vel Schismaticis collatus ratus permittatur, ne ex dicto illo argui posset Lucharistiae consecrationem ab Haeretico, vel Schismatico peractam, non esse validam, contra id, quod in arti, culo illo docuerat, ideo Innocent ijdimam, eo pacto intelligendum dicit, quod solum Baptismum ab Haereticis collatum ratum Innocentius dixerit, id est licitum , quia scilicet Haeretici, & Schismatici licite pollunt in casu tamen iaccessitatis) baptizare, in nullo autem casu possunt licite Eucharistiam
consecrare, vel alia Sacramenta conferre, Eucharistiam vero, etsi non lici-re,validὰ tamen ab eis conse rari dicit. Et idem amrmat in ' .sent. dist. 2 . I. art. Σ. Ibi enim docet, quod Haeretici,de ab Ecclesia praecisi vera sacramenta conserant uno tantum excepto sacramento Poenitentiae, ut ibidem
dicit in solutione primi argumenti
sed cum Sacramentis gratiam noniadent, non propter ineficaciam Sacramentorum , sed propter peccata recipientium ab Hae laicis, Se praecisis contra prohibitionem Ecclesiae ; nam ex hoc ipso, quod aliquis Haeretico praeciso ab Ecclesia in Sacramentis communicat , peccat, de ita fictus accedit,& gratiam consequi non potest, nisi sorte in Baptistio in articulo neces.sitatis; Haec S. Thomas cum inno
Idem docet dist. art. 2. 7 .stiunc. 2. ad 3. nam ubi docuit, quod etia mali Sacerdotes habent usum Cla uium; obiicit sibi tertio loco Sanctum Augustitium lώ. 2. contra Creonium Grammaticum, dicentem, quod Sacramentum gratiae dat etiam Deus per
malos, ipsam vero gratiam nonnisi per se ipsum, vel per Sanctos suos, de ideo remissionem peccatorum per seu ipsum facit, vel per ipsius Columbae membra, sed remisso peccatorum est usus clauium ; Ergo peccatores, qui non sunt Columia membra, usum
Clauium non habent. Respondet, quod S. Augustinus membra Columbae nominat omnes ab Ecclesia notia praecisos. Qui enim ab eis Sacramenta recipiunt, gratiam consequuntur, non autem, qui recipiunt ab illis, qui
sunt ab Ecclesia praecisi, quia hoc ipse
peccant, excepto Baptisino, quem in casu necessitatis, licet etiam ab E.
Caeterum quod nec valide ab Haeretico, vel Schismatico Sacramentum Poenitentiae administretur docet SamctusThonias in Assent. dist. 23. art. L. citato in solutione primi argumenti.
23쪽
Ibi enim assigilat rationem, ob quam Haeretici, & ab Ecclesia praecisi posint Ordines conferre, non vero absoluere, vel ligare, deest illa, quod essectus a solutionis, non est alius , quam remisio peccatorum, quae per gratiam sit, . id οHaereticus non potea absoluere, sicut nee gratiam conferre , cs' iterum quia ad absolutio em requiritur iuri idtio, quam non sub ni ab Ecclesia praecisi.
Idem docuerat I9. q. t. art. 2.quaestanc. 3. ibi enim ait,quod in Schi Lmaticis, de Haereticis, Excommunicatis , de suspensis manet clauium potestas, quantum ad essentiam, sed usus impeditur ex parte materiae; Cum enim usus clauium praelationem in utente requirat, respectu eius in quem utitur propria materia, in quam exer-
tur usus clauium, est homo subditus, de quia per ordinationem Ecclesiae unus subditur alteri, ideo etiam per Ecclesiae Praelatos potest subtrahi ali- eui ille,qui erat ei subditus, Undε cum Ecclesia Haereticos, c Schismaticos,& alios huiusmodi priuet subtrahendo subditos, vel simpliciter, vel quantum ad aliquid, quantum ad hoc, quo priuati sunt, non possunt usum clauium habere. Et cum sibi obiecisset, quod sicut potestas clauium, dependet ab ordine, ita de potestas consciendi, sed Schismatici, se Haeretici, de alij ab Ecclesia
separati non possunt amittere usum potestatis conficiendi Eucharistiam, quia si conficiunt,consectum est,quam. uis peccent conficiendo, ergo etiam non potiunt amittere usum clauium . Respondet, quod materia Sacramenti Eucharistiae, inquam usum potestatis exercet Sacerdos, non est homo, sed panis triticeus,5c In Baptismo homo simpliciter, undὰ sicut si subtraheretur Haeretico panis triticeus conficere non posset, ita nec, si subtrahatur praelatio absoluere potest, potest tamen bapti-Zare, dc conficere, quamuis ad sui
Cum ergo in hoc perpetuus sit Sanctus Thomas, quod Haeretici, Se Schis. matici omni prorsus iurisdictione careant, ideoque absoluere nunquam,
pollini, sed totum Baptismum in casu
necessitatis administrare, euidens est iuxta S. Doctorem ab Haereticis, de Schismaticis, nec licite,nec valide Poenitentiae Sacramentum, adhuc in casu necessitatis, seu in articulo mortis adminiitrari . Nec obstat,quod S. Doctor dist. Eo.
quaesti unica art. I. quassiunc. a. dicat,
quemlibet Poenitentem in articulo mortis a quolibet Sacerdote absolui pol se . Nam id in terminis habilibus a Doctore Sancto intelligi certum est; scilicet, quemlibet Sacerdotem alias non inhabilem, de ab Ecclesia non praecisum, quemlibet in articulo moristis absoluere posse: Hac enim ratione, 5e Concilium Tridentinum intelligendum esse, cum dicit, Sacerdotes omnes absoluere posse in articulo mortis, dicemus infra,& hunc esse Sancti Thmmae sensum loci cit. patet etiam ex his, quae docuerat dist. I p. q. I. art. a. quaestiunt. Σ. ad 3. ibi enim dixerat solum Baptismum in casu necessitatis licutum esse reeipere ab his, qui sunt ab Ecclesia praecisi,quod Se docet alijs locis supra allegatis, unde iuxta ea, quae alibi )ocet accipiendum est, quod do
sed ex his, quae habet S. Doctor in
24쪽
1 o RV mundi Cardinalis Capi succhi
eadem quaestiuncula , niani sestE apparet, ipsum nonnisi de Sacerdote in E
clesiae unitate vivente intelligere,quod ait, quemlibet Sacerdotem posse in araticulo mortis quemlibet Poenitentem absoluere; Primo, quia loquitur de Sacerdote, qui ex ordinatione Ecclesiae habet iurisdictionem limitatam, vel nullam, at Sacerdos Haereticus caret iurisdictione, nedum ex ordinati ne Ecclesiae, sed etiam ex propria ratione, quia videlicet est ab Ecclesi. praecisus, ut diximus supra. Seeundo, quia in sblutione primi argumenti,ait, quod quia Ecclesia acceptat, ut qui libet Sacerdos absoluere possit in articulo mortis, ideo ex hoc ipsi, quis iurisdictionis habet usum, quamuis iurisdictione careat: Certum est autem, quod Ecclesia non acceptat, ut etiam Sacerdos Haereticus absoluere possit
in articulo mortis, immo id prohibet, ut constat ex dictis; & saltem negarilion potest, id valde controueni inter
Uoctores, quorum nobilior portio negantem sententiam amplectitur. Tertiis, quia S. Doctor ait, ad suum intentum facere auctoritates in litteria
appositas, scilicet in Textu Magistri
Sententiarum sunt illae, Prima Leonis Papae dicentis, quod his, qui tempore necessitatis, de periculi urgentis instantia, praesidium Poenitentiae, munus reconciliationis implorant, nec satisfactio interdicenda est, nec reconciliatio neganda, quia misericvrdiae Dei, nec men suras possumus ponere, nec tempora desilire. Secunda est
Concilij Carthaginensis, qua dicitur, quod Presbyter inconsulto Episcopo
non reconciliet poenitentem, nisi absente Episcopo, si ultima necessitas cogat. Ex his auctoritatibus , illa Leonis nil aliud habet, nisi quod in casinoeesiitatis misericordiae Dei mensuiras non possumus ponere, hoc est i casti necessitatis, non debemus negare, quod Poenitentes absolui possint ab omnibus Sacerdotibus, alias tamen capacibus, de ab Ecclesia non praecius, Seeunda vero auctoritas ex Concilio Carthaginens loquitur manifeste de , Presbytero Catholico Ecclesiae Catholicae unito, nam loquitur de Sace dote illo, qui extra cassim necessitatis, non potest reconciliare poenitentem , nisi consulto Episcopo, de in casu necessitatis inconsulto Episcopo; haec autem de Sacerdote, sed Presbytero in unitate Ecclesiae vivente manifeste intelliguntur, nam Sacerdos ab Ecclesia praecisus extra casiam necessitatis etiam consulto Episcopo, non recomciliat poenitentem. Cum igitur S. G mas pro sententia sua sacere acti et auctoritates praefatas, de praefatae auctinritates nonnisi de Sacerdotibus in viaitat e Ecclesiae viventibus loquantur,&Sanctum Thomam nonnisi de iisdem Sacerdotibus quaestiunci est. loqui euia
Respondetur his, quae pro se afferunt Aduersarij ex Concilio Constantiensi.
Arseriint pro se Aduersatij Co
stitutionem Concilij Constantiensis, quae, ut refertur a S. Antonino in sua Summa tit. 21. de
communicatione minori cap. 3. est teno
25쪽
Ita pericula, quae conscientijs timoratis contingere 'ssus: Chrsifilibus tenere
praesentium miseri orditer indulgemus, quia nemo deinceps a eommunioneaticuius in Sacrorum adminifratione , mei r optione, aut Mys quibuscumque Diuinis intus , oe extra praetextu cuiuscumque sententia, aut censura Ecclesiassicae a i re M ab semine generaliter promulgatα, usatur abstinere,ver aliquem vitar aut
interdictum Eces aseleum obseruare,nisi sententia, vel censura sui modi fuerit
iliata contra personam ., Cougium, n uersitatem, Ecclesiae Communitatem, mel locum certum, vel certam a Iudice pubis-cata, mel denuntiata speciatiter, G
s. Constitutibusus Apostolicis, Erasist in contrarium facientibus non ob
stantibus qui A eumque , saluo si quem
pro sacrilega manuum iniectionι in Curi. cumsenusiam latam a Canone adeo norarie constiterit incidisse,quia factum non posse aliqua tergiversatione celari, nec alia quas uis excusemnavi a Communi ne illius,licet denuntiatus non fuerit, volumus abstineri iuxta Canonicas sancti ο-nes in Concilia Constanti Misia Marii- ηο uinto. Ex hae igitur Constitutione arguut Authores Aduersi, quod non quilibet
Excommunicatus vitandus sit,nec quilibet Excomunicatus prohibeatur administrare Sacramenta, sed solum ille, qui per sententiam specialem contra personam latam,nominatim denuncia. tus fuerit,aut notorius fuerit percussor Getici: Cum autem non omnes Haeretici, aut Schismatici sint nominatim per sententiam specialem Excommunicati denunciati, neque omnes sint notori; percussores Clerici, Haeretici
non Excommunicati nominatim, nec notorii percussores Clerici, poterunt iuxta praefatam Constitutionem in casu necessitatis consessionem fideliunia excipere, Poenitentiae Sacramentum it lis a)ministrare, eosque Sacramentali inter absoluere. Argumentum hoc retorquendum
est in Opponentes;Nam illi se fundant praecipue in Ecclesae pietate; Inquiunt
enim Ecclesiam, uti piam Matrem, statuti filiorum lassicienter consuluisse et Non autem, inquiunt, filiorum salutis cienter consuluisset,si noluisset liae- reticos, de Schismaticos Poenitentem absbluere in easu necessitatis. At idem, eosdem opponentes necesse est dicere, quoad Excommunicatos denunciatos, te notorios Clericorum percussores, quod nempὶ Sancta Mater Ecclesia filiorum saluti, non susscienter consuluisset, si noluisset excommi inicatos denunciatos, de notorios Clericorum percutares, absoluere poenitentes i casu necessitatis; Et tamen in praefata Constitutione decernitur , quod excommunicati denunciati , S: notorijClericorum percussores Saeramenta administrare non possint. Sicut ergo absque praeiudicio pietatis Sanctae M tris Ecclesiae potuit Concilium Constanti ense decernere , ut in nullo casu excommunicati denunciati, & notorijClericorum percu res Sacramenta
admini lirare possint , ita & Summi Pontifices,& alia Concilia,absque prΞ- iudicio pietatis Sanctae Matris Ecclesiae decernere potuerunt, ut Haeretici, & Sehisnatici Poenitentiae Sacramen. tum in nullo casu,nec etiam in articulo mortis administiare possent de sicut ex hoc, quod Concilium Constantien-
26쪽
RV mundi Cardinalis Capisucchi
se generaliter statuerit, nullo prorsus excepto casu, quod excommunicati de nunciati,de notorij Clericorum percu res non possint Sacramenta administrare,non deducitur,quod Ecclesia non lassicienter consuli ierit filio-e rum suorum saluti, ita neque deducitur ex eo,quod eadem Ecclesia statuerit,ut Haeretici, & Schismatici in nullocant, etiam necessitatis possint Poenitentiae Sacramentum administrare. Ad argumentum vero solutio patet ex dictis, Constitutionem Concili j Constantiensis,cum statuit Excominu nicatos omnes, praeter denunciatos,
administrare polle Sacramenta, loquide Excommunicatis illis, qui ad sacramenta adminii standa aliud impedimentum non habent, nisi eensurani, Ecclesiastica ac proindὸ loqui de&lis Catholicis Excommunicatis: Idque constat ex ipso contextu Constitutionis,nam in eo non fit mentio, nisi de his, qui aliqua censura Ecclesiastica sunt innodati, &hoc impedimentum remouere intendit Concilium Constantiense per Constitutionem illam, Ad euitat id im, ut ait, scandalum, demu ita pericula,quae conscient ijs tim ratis eontingere possunt. Cum enim de tute communi, omnes Excommunicati admini lirare Sacramenta prohibeantur, Concilium declarat, quod liceat Sacramenta recipere ab omnibus Excommunicatis,exceptis illis,qui per sententiam aliquam specialem in excommunicationem incidisse declarati suerint. Haeretici autem, V Schismatici
antecedenter ad omnem censuram, Sacramenta conserre prohibentur, obli
resim videlicet, ratione cuius praecis sunt ab Ecclesia, atque ideo omni iurisdictione carent. Idque etiam ex eo eonstat, quod in praefata Constitutione administratio
Sacramentorum conceditur Excommunicatis non denunciatis generaliter, de non dumtaxat in casu necessitatis, ac proindὸ Excommunicatis non de- nunciatis conceditur, quod administrare possint Sacramenta, etiam extra
casum necessitatis, igitur Constitutio loquitur de solis Catholicis Excommunicatis , nam non est credendunti, quod Concilium statuere voluerit , ut extra casum necessitatis Haeretici notorij praesertim,de manifesti, etsi non . denunciati, licitὸ possint Sacramenta administrare, M praecipuE Sacramentum Poenitendae.
Cum igitur haeretis, & Schismatici
non sint comprehensi in Constitutione Constantiens, de adsint rationes propriae pro eorum exceptione, ab ea, quae fit in illa Constitutione, quae non faciunt pro meia excommunieatis; Hinc benὰ concluditur, quod ad ipsos non se extendat Constitutio. Pro quo faciunt pi ures Textus Canonici, & l gales, ut: Vἷi militat luero ratio non 'extensio ad alios casus, etiamsi videantur similes. Item. Exceptis firmat regulam iumn exceptis. Item. Lex non Διet exire terminos Ibos. Item. A verbis legis nominest recedendum. Item.Casus omissius relinquitur dispositioni Iuris. Item. 2uod uxnon dixit, nee nos dicere debemus. Item. A lege antiqua non est recedendum , nisi quatenus in noua id exprimitur id genus plura, tuae referre longum esset. Nec praetereundum, quod de Constitutione praealtata Concilij Constantiensis in hac re obseruat Fagnanus iuI .par. . lib. DecretaI. de Schismaticis, de
ordinatis ab eis cap. 24 οἱ ἀ Praedreesse
27쪽
ra , videlicet Constitutioni praedictae Concilii Constantiensis derogatum. videri per aliam Constitutionem Concilii Lateranensis sub Leone X. quae habet se g. ri. in s. statuimus, ut ad
vitandum scandala tm. Conciliorum par 2JY- 117. cota. Haec enim Consitutio concordat de verbo ad verbum cum Constitutione edita Comsantiae, usque ad verbum saluo, M.
sed postea ubi Constantiensis excipit
notorios Clericorum percussores ab administratione Sacramelorum, Constitutio Lateranensis excipit generaliter omnes notorie excommunicatos
his verbis Aut si notori E in excommunicationis sentetiam constiterit incidisse,quod nulla pollit tergiversatione caelati, aut aliquo Iuris suifragio excusatimam a communione illius abstineri volumus, iuxti Canonicas semctiones Haec ibi: Quae clausula maniustae opponitur clausulae Constitutionis Constantiensis. In illa enim Catholici habilitantur ad communicandum cum excommunicatis, etiam notorie ante denunciationein, nisi sint notoriὸ excommunicati propter sacrilegam manuum iuiectionem in Cleriri os . In hac verb prohibentur communicare iudistincte cum omnibus
excommunicatis,etiam non denunciatis, quorum crimen est adeo notorium, xt nulla possit tergiversatione caelari, iuxta Text.in cap.Tua nos oeci . c.'-ricosa t. clericim Mutur. Ogb in hac Pane Constitutio Lateranensis tan-ηV m posterior derogauit Constantiε- si , licet illius nullam secerit menti nem, ut ex Text in cap. i. ubi id notant Closa, Archidiac- Io. Mon. Io. Andia .Geinita. & reliqui omnes de Coestitui.
ldr. 6. Se de Constitutionibus Conciliaribus,quae inuicem aduersantur,tra dunt Turrecrem. & Praepos. in cap. Do mino Sancto 1 o. dist. Cum autem Haeretici notorii, etsi non sint denunciati, sint tamen notori E excommunicati, ex vi Constitutionis Lateranensis vitandi sunt, ita ut non possitit Sacramenta administrare;& hine ruit argumentum desiimptum ex Constitutione Constarutiensi,nam standum videtur dispositioni Constitutionis Lateranenss, quae Constantiensi hae in parte derogauit. Nec obstat , subdit Fagnanus ,
quod ex consuetudine iam receptum sit, ut ad praestriptum Constitutionis Constantiensis, non habeantur pro excommunicatis vitandi , nisi nomi tim denunciati, & notorij percussores Clericorum.
Nam respondet,huiusmodi consuetudinem aduersari antedictae Constitutioni Concilii Lateranensis, ac proin-dὸ non valere, ut in terminis alterius Conest ij Lateranensis sub Innocentio III etiam in materia ad fidem non pertinente docet Host.inc ut Laicis I I.
derA. Eccles non alienan. ubi ait, istudine Concilium generale, quod esto seruandii in scut Euangelium cap. D.
cui I s.dist. Ergo non valet contraria consuetudo.
Fagnani sententia,&an,quam ipse V cat consuetudinem, dicenda sit potius tolerantia Summorum Pontificum ;certum est nullatenus tolerari, quod haeretici notorij, etsi non denunciati excommunicati,Sacramentum Poenitentiae, aut quodcumque aliud Sacramentum administrent. Et ex hoc ipso confirmatur, quod iam diximus, Connitu
28쪽
i Raymundi Cardinalis Capilacchi
stitutionem Constantiensem, cum sta- lum excipit Haec Vasqueet D is 3.
tuit, ab excommunicatis non denun- p. q. yydub ictatis Sacramenta recipi posse, loquidu ntaxat de Catholicis excommuniacatis non denunciatis, non vero de haereticis, unde nullum in fluorem opinionis, quam coiisutamus, potest ex
Constitutione illa desumi argume
Hoc argumento sententiam oppositam effcaciter probari aliqui existi mant.Sed falluntur. Nam Sacra Co
gregatio DD. Cardinalium Concilii dentini Interpretum speciali declaratione docuit de declarauit, verba illa ConcilijOmnes Sacerdotes ρ-stini pa
nitentes in articulo mortis asseruere post
. tibus in unitate Eccleuae viventibus,lio 1 ridentino petita , - euiusmodi non sunt haeretici praesese affertur pro nostra sen- tim notorij,&manifesti, aut excom tentia Declaratio Sacrae municati denunciati: Declarationem
t1Isimorum Uta. Oon uil est autem,quae sequitur.
dentinum Sess iq.de Paenitentiaeap. . ubi post statutam reseruationem casuum haec habentur. V erumtamen pie admodum, hae ipsa occasione aliquis pereat, in eadem Ecclesia Dei custoditum per eadem verba, sol. 3 sEpiscopus Valentinensis petiit declarari . Vtrum poenitentes in articulo mortis constitutos possit in casibus r seruatis absoluere quilibet Sacerdos ,
etiam excommunicatus, se denunci tus, ut tenuit Nauarrus de regulis CG-ses ariorum cap. 27.nu. 272.vers quod sempεν fuit, ut nulla sit reseruatio in amticula mortis, atque ideῖ omnes Sacerdotes quoslibet,paenitentes a quibusvis peccatis, cy' censuris absoluere possunt. His namque verbis , cum generalia sint, de nullus excipiatur Sacerdos,videtur SMerum Concilium comprehendere voluisse, etiam Sacerdotes haereticos, beSchismaticos,eisque facultatem a qui bus uis peccatis, S censuris absoluendi concedere , quae facultas, inquit VasqueZ, magis uniuersalis conferri non potuit. Quin Sc in Sacris Canonibus, ubi huius rei fit mentio absolute Ecclesia omnibus videtur committere hanc facultatem absoluendi, quia nul- Congregatio Ceneralis Moron. , Alciati, Senonens. , M. Alti Alban. , S. Sixti, censuit non posse. Quia communis opinio videtur illa, quod tales Excommunicati non possint etiam in hoc casu necessitatis. Magister Sentimis. Sanctus Thomas in 3. par,r 8 1.art. 7. ad 2.s in .sent.di L I9.6. I.
inta decima conditio, Bachon. in η. dist. I S .quaest. a. an. 2. Scotus in q. A'
29쪽
'ν ,1 est. 2O. mem . 8. art. 2. Nauarr. in Manuali cap. 26. num. 26.scit cap. Audiuimus 2q. qua'. I. Abbas in cap.
Cum Ctiricis de Grἐiti. ab Episc. qui re- nunc. Decius in Linore . de Iuris. omnium Iud. licet contra teneant Palues, Sylvester, & Petrus Sotus. Nec obstat 7. de casuum reseruatione, quia debet intelligi de omnibus Sacerdotibus in unitate Ecclesiae viventibus, referem duinque ad eos Sacerdotes, de quibus eodem cap. 7. in prima,le secunda p- te agitur, qui habent vel ordinariam, vel delegatam potestatem. Hactenus sacra Congregatio. Retorquetur ergis c hoc argumentum in Opponentes, de sit ineluctabile contra illorum sententiam:Nam Concilium Tridetinum, ubi de hac re agit, cum inquit,quod Sacerdotes omnes in articulo mortis quoslibet a quibuslibet casibus, et censeris absoluere poLsunt, id non de omnibus indiscriminatim Sacerdotibus intelligit, sod de illis
dumtaxat, qui in unitate Ecclesiae via uiant, et ab ea generalitate excludit Exeommunicatos Denunciatos,& Haereticos pr sertim notorio et manifestos, nam hi nullatenus in unitate Ecclesiae vivunt. Hanc enim esse Sacri Concili j mentem in laudatis verbis declarauit Sacra Congregatio Cardinalium eiusdem Concilij Intcrpretum, inter quos, ut bene obseruat Fagnanus aderat Candinalis Moronus, qui paulo ante suerat Legatus Apostolicus in Concilio,et cuius directione omnia agebantur :Vnde si Patres Concilij in decreto de casuum reseruatione, voluissent includere Sacerdotes Excon: municatos De- nunciatos, et i reticos aliosque ab Ecclesia praecisos, idem Cardinalis non . consensisset, ut fieret declaratio, in qua declararetur, ut in eo decreto, cum di
citur, in articulo mcrtis omnes Sacerdotes,
quoslibet paenitentes, a quibusvis peccatis, . censuris Asia ere posse, debere intelligi cum limitatione illa. Omnes Sacerdotes m etnitate Ecclesia miumιes. Et quamuis Episcopus Valentincta. de Sacerdote praesertim Excommunicato, S denunciato quaestionem Sacrae Congregationi proposuerit,petendo ab ea, Vtrum poetiitentes in articulo montis constitutos possit in casibus reseruatis absoluere quilibet Sacerdos, etiam Excommunicatus, di denunciatus: Et Sacra Congregatio respondent, δ' cnpasse, eadem tamen Sacra Congregatio in eadem declaratione soluit argumen.
tum petitum ex cap. .Sesonis I 4. Concilij Tridentini, de casuum reseruatim ne, ubi dicitur, quod omnes Sacerdotes, quemlibet in articulo mortis poenitentem,a quibusvis casibus,& censi ris absoluere possint. Et declarat id non nonnisi de Sacerdotibus in unitate Ecclesiae viventibus intelligendum esse; Et per hoe declarat etiam, nec Hq.
reticos,notorios praesertim, et manifestos, in casu mortis Poenitentiae Sacramentum administrare posse, nam hi non vivunt in unitate Ecclesiae. Plaetzrquamquod,cum Socra Congregatio dcclarat Exconim unicatos, Ndenunciatos' non posse poenitentes in articulo mortis constitutos in casibus
reseruatis abseluere, poti ori iure hoc ipsum, nec Haereticos posse declarat, nam Haeretici sunt ab Ecclcsia magis praecisi , quam Catholici excoli municati.
Sed ex hoc ipso, quod Sacra Coim
30쪽
RV mundi Cardinalis Capi succhi
gregatio declaret, Excommunicatos , ctione apparet, Coneilium, cum ait sic denunciatos, non posse poenitentes Omnes Sacerdotes quoslibet Poeni. in articulo mortis absoluere, aduersa. tentes in articulo mortis a quibuslibetriorum sententia omnino destruitur, peccatis,& censuris absoluere possunt, nam ipsi volunt, generaliter Sacerdotes eos dumtaxat Sacerdotes intellexis si , , omnes,etiam excommunicatos, de de- qui in unitate Ecclesiae viuuint, & ex nunciatos poenitetem in articulo mor. his non generaliter omnes, sed illos, tis constitutum absoluere posse: Sacrata qui ordinariam, vel delegatam lia. vero Congregatio, expressὸ declarauit beant potestatem, 't autem id euidens Sacerdotes excommunicatos, St d, sat, ante oculos subijciendum est in te nunciatos in articulo mortis absoluere grum decretum Concilij, & illius vera Sacra Congregatio declarat excom- Quoniam igitur natura, ar ratio iu- munieatos, de denunciatos non posse , dicii illud exposcit,ut sententia in sub- poenitentem in articulo mortis consti- ditos seratur, persuasum semper in Eo tutum absoluere , id comprehendit clesia Dei fuit, de verissimum esse Sy- etiam Haereticum denunciatum Exia nodus haec confirmat nullius momen- communicatum; & ex hac etiam parte ii absolutionem eam esse debere,quam ruit Aduersariorum sententia. Ex om- Sacerdos in eum profert, in quem ordiani tamen parte ruit, quia Haereticus,si- nariam, aut subdelegatam non habetuὰ sit denunciatus Excommunicatus, iurisdictionem . Magnoperὸ vero ad
siuὸ non sit Excommunicatus denun- Christiani populi disciplinam pertin
clatiis, Poenitentiae Sacramεtum, etiam re, Sanctissimis Patribus nostris visum in casu mortis administrare prohibetur est,ut atrociora quaedam, lcgrauior ex Sacro Concilio,nam Sacra Congre- crimina, non a quibusvis, sed a Sugatio declarauit, solum Sacerdotes in mis dumtaxat Sacerdotibus absolue- unitate Ecclesiae viventes in articulo rentur. Vndὸ merito pontifices maxi- mortis absoluere posse nam iaculta- mi pro suprema potestate sibi in Ec-tem in easu mortis absoluendi,non nisi clesia uniuersa tradita, causas aliquas Sacerdotibus in unitate Ecclesiae vi- criminum grauiores suo potuerunt petientibus concessam declarauit; Haereti- culiari iudicio reservate. Neque dubiaci autem in unitate Ecclesiae non vi- tandum est,quando omnia,quae a Deo Excusat Fagnanus recentiores, qui scopis omnibus in sita cuique Dioece- in oppositam sententiam abierunt, s, in aediscationem tamen, non in doquod praefatae declarationis notitiam structionem, liceat pro illis in subdi-
non habuerint, & controuersiani hanc tos tradita supra reliquos inferioresst Tridentina Synodo decisam putaue- Sacerdotes auctoritate , praeserti rint . Sed non videntur excusandi. quoad illa, quibus Excommunicatio-Nam, etiam independenter ab ea de- nis censura annexa est.Hanc autem deis claratione , ex mera Textus inspe- lictorum reseruationem, consonuin est