Hermanni Schlichthorst bremensis Geographia Homeri. Commentatio quam in concertatione civium Academiae Georgiae Ausgustae die 4 iunii 1787... Praefatus est Ill. Io. Christoph. Gatterer

발행: 1787년

분량: 203페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

111쪽

eum, Mismis. Praeter hanc nulla alia Acarnaniae urbs aliusve locus ab Homero commemoratus est. Vrbem vero hancee, quam primam olim totius Aearnaniae fuisse, alii scriptores nos docent, ipse Homerus litam esse declarat in peninsula illa, quam ille Ἀκrην 'F τειροιο appellat. cf. LIX. Erat teste Homero, ἐυκτι- μνον πτο Θρον, vias bene aediscata, et a Laerte quondam capta: od. ιν. 376. 377. quo ipso tempore, uti coniicio, omnis Acarnaniae maritima ora Laerti parere coepiti

g. LXL

Sequitur, ut de insulis prope Acarnaniam sitis exponamo Cui tamen descriptioni, ne semel dicta saepius repetere necesso habeam, tribus verbis ea praemittere consultius duco, quae dositu plerarumque harum insularum disertis verbis ab Homero commemorata sunt. Dicuntur autem prope sitae Samus cC phallenia. g. LXII. . Ithaca a , media inter has Aseris, Duliachium et Zacynthus. Od. i. 2I - 24. coli. δ. 84 . 846. Harum omnium et continenti et septentrioni proximam tradit Ithaeam, quo ipso reliquas magis ad meridiem suectare assirmat b). Omnibus his, adeoque Asteri, Vlysses imperabat, I l. 629. seqq. Quamquam enim Asteridis in recensione copiarum non meminit Vates, eam tamen ad Vlysiis imperium pertinuisse, neminem negaturum

credo. - M Nonnunquam adhue distinctius dieit, Ithaeam et Samum non nisi fretum, interesse. Od. R. 67I o. 29. Od. a. a . 26. cons. Strabo lib. X. p. si'.

f. LXII. Di iij eo by Go le

112쪽

ga f. LXII.

Insulae Nomina. Ophalliniam ab Homero Sami et Sames nomine a) Quibus nominibus promiscue D utitur poeta significari, satis constat. Locis autem commemoratis Vid, not. a non urbem Samen. primam haud dubie ea aetate insulae urbem, sed ipsam insulam esse imtelligendam, inde facile euincitur, quoniam, id quod diserte. etiam Od. α. 245. et ι. II -a . dicitur, insularum. earumque haud longe distantium o recensionem poeta instituit. Epithelou quoque Mumame Q, salebrojus, Samo seu Samae urbis notionem subiicere vetati Cephalleniae nomen, a Cephalo cum

Pau G Quae sequuntur Homeri Ioea de tota insula accipi debent: Il. a 634. Od. a. 246. k 67I 843. ι. 24. o. 29. v. a 88. .. rat. 249. Eustathius - M Od. α. et 46. p. I 4 4. nescio quibus rationibus adductus. ita seribit: i δε Σαμη ν σος NEPI λεγομενη κ Σαμος. Vltumum loeum, quem Iaudaui. Apollodorus apud Strabonem l. X. n. si 8. de urbe Samo aeripit, id quod mihi orobare videtur Strabo. t idem l. e. pag. at . eodem loco istam insulam significari tradatie Insulam non nisi Samum, Σαμιν, vocatam esse Apollodorias contendit. Vid. not. d. o Quod nisi satis appareret, sorte aliquia Samum insulam ante Ioniadi, aut ι iis saltem in locis, in quibus nostra Samus epitheto ae πιπα-ema. deitituta est Samothraciam intelligere posset, quam et Homerus nonis nunquam Samum simpliciter dicit. Vid. s. cXII. G Epitheton hoeee iam Apollodoro argumento suit, quo probaret, Imsulam, non urbem esse intelligendam. Vid. Strabo l. x. p I8. et Ηeynii Celeb. Notae ad Apollod. p. 33 3 . Apollodorus autem l eo: Σαμοῦ τε Od. α. a 6. legi iubet Σαμω τε. insulam Samen. appellatam esse negans. Vetustissima autem est lectio vulgaris , nec temere mutanda. Adde, quod Strabo diserte tradit, C phallaniam antiquitus utroque nomine fuissu nuncupatam. . ,..έ L et .

113쪽

Pausania deducendum, quod insequuto aeuo solum obtinuit, in

Homero non occurrit; et licet Palmerius Graec. Antiq. l. t V. 23. ex Od. ar. versum 377. adducat, 'Aκτην' 'H-ροιο Κωφαλλανε πιν ασσων. haec tamen lectio ni illa, quantum scio, nititur Autioritate. Hoc tamen, me iudice, satis constat, insulam hancce am Homeri aetate ita nuncupatam esse; insulanos enim speciatim interdum Cephallines appellat Homerus, v. c. Od. ω. 35α.377. quo nomine in Catalogo Nauium omnes eos significat, qui tempore troiani belli Vlyssi suberant. Cons. 9 LlX. Insulam quoque nostram ab Homero 'Hπειροιο Epiri nieri. n mine Od. L 07. ιος. putant significari. Vid. P dmerii Graeci Antiq. lib. IV. c. a . Quae opinio, quamquam est vetustissima e mihi tamen reiicienda esse videtur. de Acam nia interpretari malim.

g. LXIII.

Fuisse alios, qui dicerent, Dulichium et Cephalleniam seu Samen, unam esse eandemque insulam , alios autem, qui idem de Tapho et Cepnal lenia assirmarent. discimus e Strabonis lib. X. p. sao. Sa . Vtramque sententiam resutat ipse Ηc merus, illam quidem Od. et 4'. coli. et q. quibus in locis alios procos e Dulichio. alios P Samo ad Penelopen venilse pTrmcit; hanc vero Il. β. 634. 636. coli. Od a. 437- 19. Ex his enim Iocis apparet. Si men. Cephalleniam. intulam Vlysii paruisse, Mentem vero . Taphiis imperasse.

Q Hestionem illam, virlim Homerus urbis Sami mentionem faciat, an eum silentio praetermittat, soluere non audeo. De loco

o Nam με Plinium in hae opinione emsse seimus, Cephalleniam quoque Met mam η pHllatim esse diem te i lib. lv. c. Ia. Saltem scribere dEbuisset Epirum MeIamam siue Nigram.

114쪽

Ioco. qui Od. π. 24'. exstat, sententium qualem eunque meam in medium protuli g. LXll. noti a . Restat praeter hunc non nisi unicus ille, qui Od. o. 369. occurrit; quem licet Apollodorus i. c. de urbe accipiat, ille tamen haud minus congrue de insida potest explicari. Quatuor cillitates in Cephallenia extitisse e Thucydidis libro altero intelligitur, Pallenses. Cranios, Samaeos, Pronc eos, quas omnes sorte innuit Homerus Od. ω. 3s 3. 354. Male Scholiastos minor Κροκυλεια et Aiγiura, Il. 3. g. LXVlli. Cephalleniae urbes et se contendit.

g. LXV.

eris, 'AGρie, quae postmodum Asteria dicta est. insula

Homero dicitur saxosa, parua, inter Ithacam et Samum media. Nemorat quoque Vares in ea portus navibus aptos et ἄμφιξυμυς, ab utroque lutere introitum habentes a .

115쪽

6. LXVI.

' Insulae eiusque eluium . quos semel quoque nimirum Od. a. 0 o. 'Aχαων nomine a poeta vocari supra β. XIV. monui in Odyssea frequens. in iliade, si bene memini, non nisi duobus locis, β. 63T. v. ao . mentio fit. Eam Vlyssis patriam esse nemo nescit. Dicta est. teste Eustathio, ab Ithaco heroe, cuius men. tionem secit Homerus Od. ιγ zo7. De Ithaca haec refert Vates noster: insula est parua a Od. v. 2 3. ευὀMελος, aprica, seu , ad meridiem sita, Od. 3. 367. i. II. v. 2I2. 32s, non equis pascendis apta et bonis destituta pratis b), Od. d. bor. v. 2 a; nota tamen nimis tristis. h. e. horrida; in ea enim frumenti copia est, adeoque vini ἔ nec aqua destituta est. Od. v. 243-et47. Est tamen simul aspera o et saxosa. Od. ν. los, capris et bubus pascendis apta. Od. v. 246. Memorantur quoque Homero Od. ι.3O. ν. Io 3. seqq. 347. seqq. in liliaca specus; nullum tamen sua aetate extitisse in lyiaca antrum, quale ab Homero describitur. Strabo auetor est. Quare de hac relatione aut eadem sententia serenda est, quam Asteridis descriptioni g LX v. ex Strabonis lubro l. adieci, aut assentiendum nobis est Eustathio p. I a

' uti Urmant Vera , illud ramen huic praeserendum videtur. f. LXVIIl.

Duo memorat Homerus portus, Methrum, sub Neio, Od. α. I 86. Cons. Palmerii Graecia Ant. lib. IV. cap. 23.

et M E eo D Anuillius insulam hane in mappa geographica nimis magnam

116쪽

et Phorcynis porium, Od. v. 96. seqq. 34s. seqq. Posterior, re serente Eustathio p. I735. ipse Phorcynus, Φορκυν, vocatus est. 'Plures Ithacae fontu Od. v. I p. commemorantur, at non nisi Arethusae, Ἀρεθουσα e, Od. v. Αο8. diserte si mentio. Montis: Neritur. N ριτος, Il. IS. 632. Od. ι. 22. isque syl- vosus, v. 3 si, quem falso quidam dicunt. Veterum po tarum latinorum nonnulli. v. c. Virgilius Aen. III. 27 I. et Ouid. Metamorph. XlII. 7ia, Aeriti nomine insulam significare viden- - . tur. Vide tamen, quae monet ili. Heynius ad Aen. III. 271. , ' Neius, Myος. Od. α 86. v. 8 I. a . . Coracis petra, Κορακος πετρη. Od. ν. gog. Rabenset sen. . 'Vrbs in Itham eiusdem nominis, eaque sub Neio monte sita, Od. γ. 83. haud longe a mari ad portum quen3am, sorte ad 'Rhethrum, qui erat sub Neio Od. α. 185. 186. coli. π.33o. 33 . Eadem et Od. α. 18s. n. I6. e. 372. ρ. aos. χ. intelligi debet. Forte praeter Ithacam urbem nulla alia in hac insula eo

tempore extitit. I. LXVIII. - . c D. Κροκυλι--rc. 3 633.

GOcylia et Aeolisa paruas suisse institas, Vlyssi sublectas, uerosmillimum mihi videtur; utriusque enim nominis in media insularum recensione meminisse poeta deprehenditur. Quod si ita est, Aeolipam fuisse insulam τρηχειαν asperam, ex laudato Homeri loco videre est a . I. LXIX.

pballeniae intelligit. s. LXIV. Strabo lib. X. p. s16. sa7. et Croey- . -

117쪽

E. ZAcYNTHUS, QUAE NUNC RANTE.

cynthus, Ζακυνθος, insula dicitur nemorosa. Il. β. 634, Od. α. 246, a Cephallenia LX stadiis distans, paullo magis, quam Iiaec ad occiduas Peloponnesi partes inclinans, reserente Sir tone l. X. p. 525, qui et sertilem eam suisse testatur. Appen lata est a Zacyntho, Dardani filio, teste Eustativo. Cons.

XLIV. - Iea et Aegilipam in sinibus Acarnaniae. Stephanus In 'Ηπειρω sitsa

esse reseri. Utrumque in una eademque sententia fuisse nullus dubito; 'Hπειρον enim antiquissima aetate Acarnaniam, saltem Aca naniae oram maritimam significasse, inter omnes eonstati Quae de Cro leis tradit Eustathius p. 6so. Politi non recedunt a Strabonia de hoe nomine sententia. Quae tamen transscribere animus non est. Ea potius subiungam, quae apud Eustathium p. 653. Politi occurrunt. Ita autem ille: 'O δε τα 'Εθνικα ἐπελθων, τετραμερη τον

το Κροκυλε ογ, qui gentiauia urbium nomina Nem i. quatuor ira . partes diuisam Ithacam esse dicit. cuius prima pars sta βι ad me alam atque ad mare; altera st Neium. tertia Crocylaa. ete. Itaque hae ratione non insula modo, verum etiam pars Bhaeae Crocyleum.' Ceterum interpretes, quotquot euolui, ΑἰγιDπα loci creetius ins Iae nomen et τρηχε ν epitheton esse tradunt. Eustathius tamen illam voeem appellatiuum nomen, hane substantivum esse praecise affirmat, ita, ut Ulysies non Aeguipi asperae, sed inaeeessae na-Meas imperasse dicendus sit.

118쪽

s. inrisum insulae prope Acarnaniam, nomero- memoratae. g. LXX.

Hactenus de insulis, quibus Vlyises imperabati Restat

nunc, ut de reliquis insulis prope Acarnaniam, quarum me tionem Homerus iniecit, paucissima subiungam. Ex hsrum n mero primo loco mihi nominandae veniunt Oxiae, quas ipse pomta Θοαe appellat. Od. o. 298 De situ harum insularum expres 1is verbis nihil tradit Homerus; eum tamen poetae probe inno-ttiisse e contextu apparet. Ceterum Echinadum nomine. ll. s. 6a5. Oxias quoque insulas ab Homero indicari, Strabo conia' tendit lib. IVlli. p. 4o6. sed. lib. X. p. 32 a. sas. scuti Plinius, H. N. IV. Ia, Oxias ab Echinadibus distingi iit. Sitae sunt Sora ante Acheloium fluuium, qui per Acarnanes et Aetolos in mare decurrit, Homero Il. I94. memoratum.

Ahinades Homerus insulas appellat, ναουσι 'Πχ ὀοe ἀντοι, quae sitae sunt trans mare, Elidis e re one a . Il. β. o 25. . 626. Vnam earum, quae Strabonis aetate Dolicha vocabatur. idem auctor grauissimus lib. X. p. Saa. Adde Eustath. p. I l . non diuersam esse contendit a Dulichio, cuius Homerus memi. nil l l. β. 625. et saepissime in Odyssea. Plinio H. N. IV. ia. Dulichium non est una Echinadum. Insula laaecce, quamquam, Echi a Sensus hie est: Eehinades Graeeis Mecum vi us Ana susti Ex hoe .

igitur loco colligi nequit, quod inde effiei posse autumat NI. c. p. 33. 34. Nimirum hunc locum probare putat, Homerum ex Ionia. ut Omnium regionnm, urbium cet. se harum quoque insulsexum situm constituisse. Haec obseruatio . non mea certe, sta legit

. . I

119쪽

Mhlnades omnes asperas et steriles esse pronunciat strutho l. e. Homero πολυορος, tritui siue frumenti ferax, Od. ε. 3ῆ . m 30s, et herbosa Od. .. 3, 6. dicitur. Appellata est a Dolichio seu D lichio. Triptolemi filio. Male Dulichium a Fabro in Thesauro Eruditi Schol. Vlyis paruisse dicitur; male a Buondelmontio apud Palmerium Gr. Ant. lib. IV. c. 23. pro Ithaca habetur φmale a Seruio ad Virg eccl. VI. tanquam insula describitur, in qua Ithacus mons et Vlyssis sedesi male denique Didymo ad Od. ε. 307. et quibusdam aliis Dulichium ποώς της Κεφαλλ viare, urbs Cephallimae, appellatur. Adde hactenus dictis de Dulichio, quod hane insulam ab ithaca satis distinguit Homerus Il. β. 63g. eoll. 6as, et quod illa Megeti, Il. β. 625. 6a7. haec Vlyssi. ll. s. 63r. 632. paruit, ut istas quatuor doctissimorum virorum senten in tias omnino salsas esse planeque reiiciendas ex Homero solo do. Cere possis. Quod reliquum est, incoluisse Echinades Epeos ex Elide huc profectos, discimus ex Il. β. sa5. seqq. Cons. Strabo lib. X. P. Sa I.

I. LXXIL

Harum insularum non nisi unam commemorat Homerus, Taphi, T. σου. nomine insignitam, quae postmodum Taphias vocata est. Taphi et Taphiorum meminit Od. α. to5. I 8 . 4 7.4 9. L452. o. 426. v. 26 Insulancis dicit nauigandi udiosos, Od. 38 I. 6 9; latroney, M. O. 426, adeoque plagarios Od. o. qa6.m 4a6. Didymum a errasse video, Taphum unam Echinadum esse assirmantem; Taphiis enim peculiare regnum tri- itur ab Homero Od. α. ago. ι8t. Praeterea Taphiae insulae

nimis longo interuallo absunt ab Echinadibus. ξ. QTαφος, inquit ad Od. n. Ios. η των ' ιναδων, κατωκουν ' , T λεβο . Me aliter Seholiastes Apollonii I. 747. η ταφος νησος ἐτι

κουντες, Tay uis issula est una ex Echinadurau, quam Teleboae iat luerunt, qui prius Acarnaniam incoluerant.

III.

120쪽

I. LXXIII.

Thessaliam ab Homero πιλα-ουον 'Αρ e appellari et anuisquissima est et Ulgaris interpretum, veterum maxime, sentemtia. Quam tamen, etsi ea destissimis poetae nostri interpretibus. Straboni et Eui tithio. arrideat, locum omnino habere non posse, ex iis, quae g. XV. XVl. monui . facile intelligitur. 'Asime loco la dato de Tliessaliae urbe, Argis. accipi debet, quae urin Pelas gica dicitur a Pelasgis. prisco eam aeuo tenentibus. Ceterum ad Tliessaliam, qualis ea depingitur ab Homero, belli troiani tempestate exigua pertinebat Macedoniae pars, item Locridis. nec uou eius, quae est circa Oetam montem, regionis.

g. LXXIV.

Multos antiquissima aetate Thessaliam tenuisse populos, ex solo Homero videre est. Thessaliae autem populorum, quorum me tionem iniecit poeta. antiquissimi haud dubie habendi fiant Gauauri Κενταυροι, Od. 3 3. , quos etiam nomine I l. a. 268. β. a. exprimi apud omnes in confesso est, et Gyriae, Metroae , Il. 128. 18 l. Od. p. 297. Vterque populus ob sortem et i 'trepidum animum Homero Il. β. 749. μ. I 28. Iaudatus. Illi P leum montem tenebant. e quo postea a Lapithis, Perithoo duce, Wilsi et ad Aethicas usque profligati sunt; . Il. β. 742-744. La- pithae vero habitabant eitea Olympum montem et Peneum fluvium G. Praeter hos commemorantur ab Homero Periam, m- ,

a Hoe apparet ex situ eorum Ioeorum, quae Lapithas tenere Homeriis .il. β. 738. 739. tradit.

SEARCH

MENU NAVIGATION