장음표시 사용
131쪽
Glaphyrae, quantum ex ordine, in recensendis ditionis nostrae locis a poeta seruato, eolligere licet. inter Boeben et Iaoleum. Dolcus, Vati in Catalogo Nauium bene ased cola, et Od. λ. ass. ιυραορος, spatiosa, dicta. Nomen ei de dit lolcus, Amyrae filius. Sita erat in Magnesia, non amplius septem stadiis a mari distans; Strabonis tamen aeuo dudum d leta erat. Notissima est Iaolcus ob Argonautarum expeditionem. . g. LXXXII. D. PHILOCTETIS DITIO. II. β. 716-728. Strabo lib. IX. p. 4ς8. Eustath. p. 7o2-7os.
Philoctetes, iaculandi peritia inelytus, imperabat viris. qui rοεων ata εἰδοτες Ιφι μαχεσθαι, arcu periti ad fortiter yugnandum teste Vate nostro Il. β. rao. . Eius ditio finitima erat ditioni Eumeli. Philoti eten cum Achivi, graui morbo laborantem, in Lemno insula reliquissent, Medon eius classem gubernabat. IL R7ar. seqq. Mons: Ossa: od. Lar 4. Ad Eumeli ditionem pertinere videtur. Oppida: Methone, Plures veteribus memorantur eiusdem nominis urbes. Alia erat in Thracia, alia in Messenia. Nostra ad Magnesiam pertinebat. Thaumacia, Θαυμ, 3, a D'Anuillio in tabula praeterita Q. Meliboea, bl βοωι. Huc pertinet Strabonis locus Iib. VI. p.
Thaumaci, qui loeus in tabula D'Amilliana legitur, omnino dIuersi- iant a Thaumacia nostra. Illos ad Achillis ditionem pertinuisie, d eet nos Strabo L IX. p. 49
132쪽
et hodi que satis est frequens hominibus: condidit eam Philocteter, cum insiboea ob stition profuguset. Cons et Virg. Aen. Ill. oro o a. Notissima est Meliboea purpura.
osizon, 'Oώζων, τρηχεως, aspera, Homero dicta. I. LXXXIII. . - ' E. DiTIO PODALIRII ET MACHAONIS.
Il.. s. 729-733.' Strabo lib. t X. p. 498. 499. . Eustath.
In ditione Podalirii et Machaonis. Aesculapii filiorum, quae
erat in Hestiaeotide, haec recensentur oppida: Tricca, TρικκU, eaque ι ποβοτος, equorum altrix, Il δ. 2O2. in finibus Dolopum sita erat. Fuit ibi' Aesculapii lanum anti 'quissimum. Ithome, Tradit eam Strabo natura fuisse munitam Erat autem collibus circumdata et montosa. ipso teste Homero. 'eui dicitur. Fuerunt, qui antiquissimum op
pidi nomen fuisse traderent. in
O thalia, Οἰχαλιη a D'Anvillio in tabula heogr. 'praeterita)- . ,xie 'Ειρυτου Οἰχαλιηος, rivitaS Euryti Oechaliensis. Homero dicitur. Multae suerunt urbeS cognomines, duplex adeo veteri hus
memoratur Tlaessaliae Oechalia, alia in Phthiotide, alia in Heasiaeotide. Posterior h. l. intelligi debet. Meminit nostrae poeta .et v. s. 596. cons. XXXIV. . ε
133쪽
I. LXXXIV. F. EURYPYLI DITIO. II. R 73ν737. Strabo lib. lX. p. 99-5os. Eustath. p. 7 27rs.
Venio ad Eurypyli ditionem, cuius incolae, uti coniicit Strabo. . Phthii tum temporis appellabantur. Ταχα δι, inquit ille
Homerus Phthios diserte appellat. 3. LXXVlll. not. a MDrι sis etiam, qui cum Eurypylo fuerunt, Phthii asim Iunt, horum
Fons: Myma, 'Υπερων, prope quem consedisse homines ex Homero facile colligitur. Strabo sontem nostrum extitisse an sirmat in media Pheraeorum urbe; quae tamen sententia aut omnino reiicienda est. Rut ponamus necesse est, Pheras, Sir boni memoratas, omnino diuersas esse a Pheris, quibus Eum Ius imperabat. Hiat tamen ille Strabonis locus, in quo de sonte Hyperea egit. Dicta est Hyperea ab Hyperete, Lycaonis filio. Alia est Hyperea, fons prope Hellada et Argos urbes, de ova
. Oppida: Ormenium, 'Oρμελον, postmodo Orminium. Plinio IJ. N. l. IV. c. v. Hormentum dictum, pagus memoratur Straboni in Magnesia sub Pelio monte, haud procul a Pagasaeo sinu. Nomen accepit ab Ormeno. Phoenicis auo. Astrium, A mri Aberat haud longe a Titano. Titanus, Traγος. Homerus verborum ambage dixit τινα-- Tuani assos sertices, nisi potius haec loquΘndi formula de acropoli quadam Titani accipi debet. Non desuerunt, qui ipsum Titanum montem Intelligerent, quae tamen sententia Straboni aliisque minime arridet. Desunt Titanus et Asterium in tabula D' villiana.
134쪽
De Lapithis, qui Pqlypoeti, et Leonteo suberant, in universum nonnulla I. LXX lv. commemorauimus.. Vrbes et Omida: Argissa. 'Αργισσα, postea 'Αργουρα. ad Peneum sita erat. Eam Larissae filii condidisse perhibentur. Ets in nonnullis Codd. lcgatur 'Αργειαν. eandem tamen urbem ab interis Pretibus intelligi, obseruatum iam Eustathio. Gyrton. Γυρτων. Eius conditor erat Gyrton, Phlegyae frater. Sacra erat Apollini. Orthe 'Ορθη, de qua ita loquitur Strabo l. IX. p. 44o. A.
quidam pro Phalannaeorum arce accipiunt; est autem Phalanna urbs Perrhaebica ad Peneum prope Tempe. Elone, 'Hλωνη a . quae et Lelmone Vocabatur, et postea Elatan. Sita erat prope Titaresum flumen. Herculem, vittis Centauris, eam condidissis, memoriae proditum est; Strabonis tamen aeuo iam deleta erat. Oloo a. 'Ολοοσσων, Homero alba dicitur, idque αἰ- του λευ- ρπιλο ειαι, uti dixit Strabo. Eodem teste et haec ad Titar sum sita erat M. Larisa, Λαρισσα, ἐριβα Mε, Η'mero II. ρ. 3o I. dicta, inter Argistam et Gyrtonem media erat. Quae cum sint Ioca, Poly-
ad Ortha et Elone desunt in mappa D Anuilliana. Q D Anui illus oppidum fioece posuit ad Eurotam suuium, quem ex suo ipsius ingenio in tabula expressit. Eurotas non diuersus est a Titaresso.
135쪽
poeti et Leonteo subiecta , inde colligi posse autumo, Larissatin quoque iis paruisse; eius enim in Catalogo Nauium nulla mentio.
Venio ad octauam Ttiessaliae ditionem, cui imperabat Gu- .neus, hoc est, ad eam, quam tenebant Enimes et Perha H.
Eniener, 'Evn19ae. Vulgo scribunt Ata αναι, teste Eustathio, prouocantes ad AIκαν, Perhaeborum urbem. Dicti sunt vel ab Aeno. Gunei fratre, vel ab Aeno, Τhessaliae oppido. Perhaebi, mραβοι, Homero dicti, quo ille epitheto sortem eorum animum praedicat. idem eos circa Dod nam habitare affirmat. Perhaebos vulgo inquilinos dicunt, id
quod satis probat. eos ab antiquissimis inde temporibus Thess liam inhabitasse.
136쪽
appellatur bj. Ceterum Homerus in eo Nauium Catalogi loco,' in quo Titaressi meminit, innuit et fluuii huius accolas. Mons: Olympus, 'Ολυμπος, omnium Thessaliae montium esleberrimus, situs in ea regione, eul Iliacis temporibus Guneus imperabat. Cuius montis, licet sexcenties meminit Vates, eum tamen in populorum, qui Guneum sequuti sunt, recensione, neutiquam commemorauit. Quae mihi de Olympo dicenda sunt, tribus verbis edisseram ; copiose enim de hoc monte egit VolboNctius, Vir Clarissimus t . Antiquissima est et communis veterum opinio, eaque ipso Homero, poetarum patre et principe, vel stior, Olympum Thessaliae montem, sedem esse Deorum. Inde Iupiter haud raro dicitur, V. e. Il. m. sog, et Homerus, Olympum innuens, aedes nominat Od. 27. 7 . Epithetorum, quae Olympo a poeta nostro aretributa sunt, magnus est numerus, quorum plerique ab eius altitudine petita
. Polit.: υ δη ἐπιπο τι--γ'νεταέ - ῆ διοι κουφονηταιδατος, ὀπερ συιιβαινει και τοις εἰς θ -σαν ποταμοις, EM δια γλισχροτητα μεταλ-κην, quod autem Titares a summus fluatae suprenaset, id si, aut ex leui te aquae . quod conti it etiam M. minibus, exonerantibara sese in mare . aut ex viscosa quadam aquarum metalliearum natura. cons. et Politi annot. ad h. l.
μ) D'Anuillius in tabula Grineiae Eurotam fluuium posuit iuxta Titae sum ; Eurotas ibi delendus est. o Disputatio de Olympo, Thessalisa monte, Deorum sede. . Gotting. 1776. 4
137쪽
Il. 4 . v. s. Cons. Eustath. ad Iliad. p. I. is 63. 333 .edit. Basil. et ποuδωρας. Fusius epitheta haecce ad unum Ouinia explicata lunt a Volborthio, V. CL l. c. I. XLII.
Cyphur, Κυφοι, Gunei metropolis fuisse videtur. ll. R 748..traboni clib. IX. p. 5o . est κο κια in monte cognomine. Dod a , Alia haec est, quam Dodona, urbs V lossidis in Epiro, templo et oraculo iovis celeberrima, id quod iam Straboni obseruatum est. Eo enim teste Cyphus et Dodona, quibus Guneus imperabat, sitae erant prope Olympum et Tempe. Dodonam nostram dicit Homerus in Catalogo
his rea frigora habi atu difffcilem a g. LXXXIX.
. p, 7a9-732. Nco LAE; ΜoNSἶ FLUUIUS; OPPIDUM. Subiecti erant Prothoo Magnetes, Maγνητες. quorum nomi. 'ne h. l. intelligendi sunt ii, qui circa Peneum fluuium et Pelium montem habitabant. Quod quidem licet ex Il. β. 7 6. seqq. λ-lis luce clarius 'ppareat, Homerum tamen hoc loco obihurius aliquantum loqui, statim quisquE ii,telliget. Sane enim Ormenios et quorundam aliorum oppidorum ciues, qui et ipsi eam regionem inhabitabant. Prothoo non paruisse, compertum habemus. I. LXXXIV. Magnetum nomine, teste Strabone, intelligamus necesse est τους ἐντος των Τραπων ἄπο του ΓΙ νειον κα της 'Οσ- Q cyphum et Dodonam omisit D'An uillius in tab. Geogr.
138쪽
pe a Peneo et Ossa usque ad Felium sum, Pieriotis Macedonibus
Mons: Pelium, Πηλιον, cuiuS et i l. β. 7qq. Iqq. mhntio fit. IV morosum eum appellat Homerus Odi λ. 3IS. Flavius: Peneut, Πηνειος. Il. β. 7set. 733. Ibidem loquii tur Vates de Πηνειω αργυροδινν, argenteos vorticet habente, quod epitheton huic fluuio valde accommodatum esse, testatum legi-.tur apud Bro nium. Vid. Volborth. V. Cl. l. c. p. o, ibique locum e Broinnio transscriptum. Flumen hostrum, teste Strahone l. c., e Pindo ortum, ad laeuam relistil Tricca, et accepto 'deinde Τitareso, inter Olympum et Ossam defluens, in simi circa Ideliboeam in mare exit. Male Eustathius Peneum dicit inter Pelium et Ossam in mare se praecipitare. Ceterum notandum, '. Auctorem hymni XX. cedit. Wolf Homero adscripti; cygnos .eanoros in Thessalia ad Penei ripam ponere, quos tamen vulgo in Lydia siue Maeonia prope Caystrum fluvium ponunt, quod et Homerum secisse constat ex Il. β. 46o. 46s. Vid. g. CXXX lT' Oppidum: Budium, Βουδειον, Magnesiae locus, Homero ILA a. memoratus. Nescio tamen , cuinam Thesialae regioni
139쪽
IN AULAE ET INSULA NORUM NOMINA.
Euboeae, 'Ευβοιαο, nomen. quo solo insulam hancce Home . , rus appellat, II. β. 53s. 336. Od. r. ITA. 11. 32I. varia enim huius insulae nomina, variis et temporibus imposita, ante Η - meri tempora obtinueruno ab eius inde temporibus suit ustatissimum. Euboeam, quam longissime a Phaeacum insula a . esse tradit poeta Od. m 3 et 1. 322. tempore belli troiani incol ., bant Abantes a , viri sortissimi, siue, uti dixit Homerus, μενεαπνειοντες, ll. β. 336. 5 l-5Φ4. δ. 464, et cominus pugnantes. II. s. s 43. 543. Appellantur Abantes u. β. 5 2. οπιθει MUγωντες,, ab occipite tantum comati , quod peculiare erat tonsurae Euboeiacae, cuius originem descriptam dat Eustathius p. s 88. 389.:
dunt scrinores prisci, Curetes in Chalcide habitasse, eumque perpetualis esset de Lilantio campo dimitatio, eosque hostir coma apprehensos profernerent, evillatum occiput, aetonsulum snciput insituisse Vid. et Voliborthii V. CL Bibl. Phil. p. 333. 'g. XCI.
o ατο ἐροrος Arsotelas ait, Thraees Abis. Phocidis vroe. yrofector. infulam hane oceup H. et incolis Abantum nomen impo-stiisse. Alii id ab luros quodam ductum dicanti
140쪽
Chalcis, Xαλκις, prima Euboeae urbs. ad maresta, Aulidi opposita. Chalcidem et Eretriam, de qua statim exponam, Allienienses condidisse. iisque, sinito troiano bello, frequentiam in . duxisse perhibentur. Quid Z quod insequi ita aetate tantasuit hartim urbium trequentia, ut ex eis coloniae in Macedoniam, Italiam et Siciliam deducerentur. Occurrit in Homero et Chalcis in A
tolia, g. LVlli, item in Elide. Cons. g. XXXV. not. a et
pag. 48. Eretria, 'Ε τpue, quam Homerus metri caussa Ti τριαν ain pestat, dicta est ab Eretreo, Phasitontis filio. qui in Titanum numero ponitur. Sita erat propo Geraestum Eretria, qua dele. ta nouam Eretriam prope Oropum condiderunt. Histiaea, 'IMαια, , vino sella, Homero dicta. Sita erat prope Callantem fluvium in monte sublimi. Nominis originem deducunt ab Histiaea, prisca heroina, Hyriei filia. Qui 'Irisias legi iusserunt, longa oratione a Clarkio resutantur. Carysur, Stue ris finitima, Oechae monti sublesta. Notissima fuit Euboea Carystio marmore, de quo vide Stra
Dium, ι,ον, αἰ-πrολιευον sub cenaeo promontorio.
Styra, Σr οα, ab Atheniensibus deleta est. Praeter haec Euboea loca, In Cat. Nau. memorata, occurrunt adhuc in Homeri carminibus haec: Gerasus, Γερα e. Od. V. 3 7. Multa ibi suisse memorantur templa, quorum celeberrimum suit Neptuni templum. Aegae, Αἰγαι. Il. ν. 2I. Fuit et Aegis esleberrimum N ptuni sanum, Homero quoque memoratum. Minus recte Schol.