장음표시 사용
81쪽
okhalia , ΟἰχαDr. Il. β. 596. Hanc , ut Vulgo faciunt, . de Oechalia Arcadica accipi non posse, ex li. β. 73Ο. apparet. q. XL. F. E L I S. Il. β. 615 - 6a Strabo lib. Vill. p. 39 r. seqq. Eustath.
Hi is nomine, quo postmodum vocabatur non Elis solum; strictius sic dicta, sed Pilatis etiam et Triphylia, antiquissimis
temporibus non nisi ea significabatur regio, quam Ii, β. 6i6. 6IT. expressit Homerus. Quam regionem haud raro commemoratam esse a poeta nostro, facile quisque videbit a . Elidem vero sensu latissimo belli troiani tempestate in duas diuisam fuisse paristes, quarum alteri Epei imperabant, alteri Nestor, declarat Vates Il. s. 6ι 5. seqq. coli. 591 seqq. Quin et ex Od. v. 275. coli. Il. a. 545. haud disiicili negotio euincitur. Elidem, qualis ea depingitur ab Homero, eodem tempora tenuerunt, qui plerumque 'Eπειοι, interdum Abi, ipsi dicuntur. Epeorum nominiS origo repetenda est ab Epeo, qui fuit Endymionis filius, Elidisque princeps: Elei autem appellati sunt ab Eleo, Endymionis nepote, mei successore. . Vtrumque et Pausanias lib. V. princ. p. I 48. testatiim reliquita Exiguam Elidis striete sic dictae regionem tenuerunt ea aetate Caucones, Καυκωνες, Homero Od. γ. 366. memorati, de quibus
Iam igitur de cautonibus exponam, Homero Od. γ. 366 memoratis, quorum nomine, uti mihi quidem videtur; apud
82쪽
poetam nostrum intelligendi sunt ii, qui prisco aeuo exigi. am Elidis, stritte sic dictae regionem tenuerunt. Etenim non Elidem solum, sed et Triphyliam et Arcadiam Caucones incoluisse, apud omnes in confestis est Tam vero sententiam, quAm prumo loco commemoraui, omnium maxime consensti esse sicinandam et potiori loco habendam puto, non tam i quoniam in eadem dottissimus Georraphiae Homericae interpres, citrabo lib. Vill. p. 4oo. 4oi. sume deprehenditur . quam , quia iam antiquissimi quique, si a paucis recesseris, Homeri interpretes, ita
fensertint. Cailcones quondam suppetias tulisse Troianis nemo negabit, qui l l. o. 329. seqq. inspexerit. At, unde venorint. incertum est; ,eos tamen e Bithynia venisse, facile aliquis sibi persuadere posset. Bithyniae enim oram maritimam, a glastriandynis usque ad Parthenium fluuium, Caucones tenuisse, me moriae proditum legimus apud Strabonem lib. Xll. p. 637. Qui Strabonis locus, aliorum quoque scriptorum testimoniis consi matus, quomodo possi conciliari ciun alio eiusdem auctolis loco. qui lib. I dll. p. 4oo. exstat. plane non video, nisi olim regio ea, quam Caucones et Mariandyni incolebant, ad Paphlagoniam pertinuit. Laudato enim loco utrumque populum in P
phlagonia ponit. Quae si recte se habent, non iam e nititynia, sed ex Paphlagonia venisse Caucones dicendi sunt. Confirmatur haec sententia duobus his versibus, quos post Il. β. 85S. im
h. e. Cavcones duxit Pollitiis filius praeclarus. Qui tirta Parthenium sutilium chichstas domus habitabant. Forte t men tum temporis Caucuniam et Mariandynorum regio m cad Paphlagoniam pert nuit, nec ad Bithyniam. Cons. g. CXXX. Quod reliquum est. data occasone . duo. adhuc strictim a tingere: nulli liceat, alterum, quod Elidem pecuaria floruilis, testatur Homerus noster Od. O. 3 7. alterum, quod graue - . G a bel-
83쪽
bellum ipsi memoratur Epeos inter et 'Pylios gestum, de quo bello exponit Nestor li. λ. 67 o. seqq. f. XLII.
En pus, 'EHπευς, Od. λ. 237. eximus fluvius, quem ex Salmone Bnte profluere memorat Strabo lib. VIII. p. let. Vates eum noster appellat καλλπον ποτααωγ, puluerrimum stimium, Od. λ. 237. ea sorte de caussa, quoniam lauic quondam se assimilasse perhibetur Neptunus, cuius amore captam fuisse TI ronem narrat HomeruS Od. λ. et q. seqq. Nonnulli tamen, fabulam hancce ad Enipeum, Thessaliae flumen, reuocarunt a). Selleis, Σελληιο. Il. R 650. O. 53 r. Demetrium Scepsiam sequitur Strabo, qui monuerat, ad Eplabetam Tliesproticam Selis leentem esse nullum, eum vero esse Elidis fluuium. A qua sententia recedit Apollodorus fragment. p. Io8- I. amnem Selleentem, cuius locis citatis meminit Homerus, in Tiae r tia esse quaerendum . praecise affirmans. Dubitatur autem de
Iardanus, 'Dοφανος, sumen exiguum, cui adiacebat Phea. Cons. f. XLIII. voce mea pag. 56. Olevia Petra, δελεχη πετρη. Mons hicce, cuius mentio Il. β. 6l7. λ. 736. idem esse perhibetur, qui postmodo Scollis appellari coepiti Scollis mons saxosus est, cui adiacebat vicus. nomine Petra . quem ab Olenia Petra, Homero memorata, non diuersum esse quidem contenderunti
b cons. Strabo lib. VII. p. 38o. l. VIII. p. 393.
84쪽
Quae in catalogo Nauium recensentur Elidis urbes et oppida, hae sunt:
Myrasium. Βουπρασιον, cuius nomen et Il. L 755. 759. occurrit. Cives suisse Epeos, ex Il. xk. 63o. 63 . apparet. Buprafium non exstare amplius, locum duntaxat nomen retinere in
via, ab Elide tua aetate Dymen serente. Strabo auctor est. Hyrmine, 'Υρμη, oppidues, Strabonis tempore deletum. Condidit Hyrminen Altor, Phorbantis et ΗΠininae filiis. Εpelex silia nepos, qui de matris nomine urbem suam denominauiti Pausan. lib. V. p. 148. Myrsinus, postea Myrtuntium, pagus erat Strabonis aeuo in via . quae ab Elide Dynien ducebat. Aberat ab Elide urbe, post Iliaca tempora condita, LXX. stadiis in ora maritima, unde et Homero ἐσχαrοωσα, extrema, dicitur. Aulium, 'Aλεισιον, oppidum haud longe ab Amphilochide, in via montana, quae ab Elide Olympiam ducebat, Strabonis tempore Alesiaeum appellatum. Eundem locum Homerus Il. λ. 756. κολων=1' 'AM1mου vocat. unde Alesitum oppidum loco e celso situm suisse constati Hactenus de opstidis. Homero tu Catalogo Nauium mem ratis. Restat, ut de Ephyra et Cyllene paucissima subiungam. Ephyra, 'T φυμ . I l. s. 6 9. O. 5st. Si ea recte se habent. quae I. XLII. de Seleente fluuio in Elide quaerendo, , strictim attigi, seri nequit. quin Ephyra iisdem locis memorata de Eliaca Eploa accipi debeat M. Ephyra urbs natalis esse videtur Astyocheae. matris Tlepolemi, quem ea peperit Herculi li. β.o376S9. Eandem urbem vel sane non diuersam esse ab Oenos, vel
. Q conL Strabo lib. D. pag. ain. lib. Vlia p.
85쪽
' soliui e sititimam suisse, relatum legimus apud Strabonem l. Vili.
p. 39 .b .m Ore, Κυλλ γη, natalis urbs Oti, Epeorum ducis, qui ea de eatins O simius audit Homero li. o. 518. stu, distans ab Elide urbe, cuius et nauale ercit, CXX. stadiis. Pausan. lib. I. p. 2o . Pilati dis oppida, Epeis subiecta, occurrunt haec: Phea, ad Iardanum fluvium. B. 11. 135. Sita erat eo in loco, ubi Letrini oppidum in mappa D 'Anuilliana legitur. Ille enim fluuius, cui sectandum D 'An uillium adiacet L trini, lardanuS est. Fuerunt, qui apud Homerum l. c. Xααν Iegi iuberent, uti refert Strabo. Quorun i haec suit sententia, ii de hoc loco bellum gessisse Arcades et Pylios contenderunt illud, cuius meminit Vates Il. 11. 333. seqq. Cons. g. XVI. v ce Chaa. Pherae, Φερα. Od. o. 296. Maritima urbs erat ad Chalciadis ostia.
Insularum prope Elidem in uniuersum meminit Homerus Od. p. 3 7, ita tamen, Vt nullam diserte commΘmoret. Aliis in locis frequens Z, Zynthi mentio, quam e regione Elidis iacere coiistat, cuius tamen ilichomen profiteri stificiat. Plura inuenies de hae insula I. LX, lil.
θ) Strabo h. l. vi hce moneam obiter, repugnantia tradit. Ut enim proin bot Κphyram Eliaeam, non Tlis sproti eam it. 3 6 9. et .. y t. esse . . ii tali inendam. nulla tu aliam Ephyram . nisi Eliacam, ad Si lleentem. fluuium lit ini sui GD. o 'ise uni rinat. Mox tamen recte docet. et Eviri rarit. Si 'Oniae pa, iam et Uni tyram in Agraeorun , Aetoliae partem terie litium, re lune i tam . similia adiacerc. eodem nomine vocatis, quia ille appellabatur, cui adiacet Ephyra Eliaca.
86쪽
Π. ALTERIVS GRAECIAE PARTIS DE sCRIPTio
QVAE POSTEA ' HELLAS SENSU STRICTIORI APPELLATA EST. g. XLV. A. A T T I c A. Il. β. s 6 - 556. Strabo lib. t X. p. 4s4. Eustath.
P. 59O- 96. REGIONIS ET CIVIUM NOMlNA; ATTICAE FINE s. Omnem Atticam Homerus Athenarum, Ἀθηνων, nomine denotat Od. γ. 278. Sunium appellans 'Aθηνων promontorium a ciues vero totius Atticae et Athehienser. κουρους 'Aθηναιων, Il.ss r. et Dones, 'Iαονες, It v. 685. appellat. laones nomen acceperunt ab Ione, Xuthi filio, qui, Achaia pulsus ab Achaeo fratre, Atticam cum suis commigrauit a . Fertilitatem primae huius Helladis regionis declarat vates Od. λ. 322. Ceterum hoc probe teneamus necesse est, Megarensum rempublicam tum temporis ab Attica nondum suisse seiunctam. Strabo I. IX. p. 454.
magna urbs. Od. 11. 8O. Priorem locum ita explicat Strabo l. c. vi et Megarenses et Athenienses intelligat omnes, ' qui ad
bellum Troianum proseliu sunt. Erat Athenis id quod vel ex ipso
a) Wood l. e. non nosse videtur Iaonum nomen deducere ad , Ia. pheti silio.
87쪽
ipso Homero Il. β. 5s r. constat longe celeberrimum feῶ- plu:n Mineruae, tutelaris Athenarum numinis , in cuius lion . . . rem Panathenea celebrabantur; quorum solennium originem vulgo ad Erichthonium reserunt a , qui non diuersus est ab Erechtheo, ' - .' Homero li. β. 543 b . laudato. Probabilius tamen eam n d Τh seum referri monuit Heynius, Vir Clarisiimus, ad Apollod. p. 837. c hod. Athiniali. Arabes Athenas appellant Medinat al-Zaitunali. s. Meclinat at Hohama. Sunium, Σουνιον, promontorium, Od. γ. 278. idque Ἀρον, s erum, ob sanum Suniadis Mineruae. Pausan. lib. I. princ. Marathon, Od. r. 8o. Datis Persae clade postea, celebris locus:
Salamis, i l. β. 557. Celeberrima est et Aiace. Telamonii filio, antiquo suo domino, et proelio nauali, quo a Graeeis victus est Xerxes. Controuersia de hae insula Athenie ses inter et Megarenses notissima est a . Memorat Eustathius . . . Salaminem in I τνουσαν, Vocatam a pinorum, quae ibi .
Crana , Κραναχ , h. e. aspera, postmodum Helena appellari coepit a concubitu Paridis et Helenae. ll. r. 443 -Αψ5. Cons. Strab. I. IX. P. 46 I.
Q Apollod. lib. III. cap. I4. g. T. p. 268. 269.b Il β, s47. poeta Athenas appellat tibis.. De eiuIum Ath narum in diuisione non erit nobis cogitandum. h. l. idem valet ae πιλιι et πιλιι pro in dicta. e Voeula μν u. β. sso. potest et ad Erechtheum referri; probabilius tamen ad Mini ruam. Abhorret enim a vero, Athenienses in Erechisthei honorem festum eelebrasse.
88쪽
Boeotia, dicta a Boeoto, Itoni filio, et Ampi chronis ne is pote, omni trin Graeciae regionum primo loco et copiosissime d seripta ab Homero in recensione copiarum, cui HS rei ratiori es, quae multae asseruntur ab interpretibus, enumerare hic nihil a tinet. incolae et Βοιωτοι Il. β. 494. et κουρόι Βοιωτων it. β. SIO. appellantur. Fines Hoeotiae ea aetate eidem sere fuerunt. quae insequum aeuo; sola Orchomenus tum tempori S a reliqua Boe tia adhuc seiuncta erat. Vid. 3. Ll.
Afiosi, 'Aσωπον, his It δ. 383. κ. 287. mentio fit. Vtruimque locum de Asopo Boeotiae intelligendum esse, ex ipsa or tionis serie liquido apparet; plures enim fluuios memorari veteribus, huic cognomines, quos tamen singulos commemorare hie nihil attinet, quis est, qui nesciat 8 Al opus. de quo loquimur. agrum Thebanum et Plataeensem dirimit. Strabo lib. vlli pag. 437. Eum Homerus it. 3. 383. βαθυσχοιγον, iuncosum ab et λεχεπωην, herbosum, appellat, quae quid fgnificent epitheta, s cile quisque videt. Orhispiι, Κηφισσιe. Scholiorum minorum auctor putat. Homerum li. s. 7o9. Cephisti fluminis facere mentionem, qui in
89쪽
Copaidem, Boeotiae Iacum, se immittit. Verba enim Homerica quae laudato loco occurrunt, explicat verbis: σιν Κηφισσω ποταμω At fluuius ille vocabatur . non . uti hic leo' gitur. Cephissis, sed Cephis sis. Ego vero, si quid video. iplain
lacum Copaidem intelligendum esse iudico, quem, ut alia eius nomina, quae olim obtinuerunt multa, slentio praetermitis m. Cephissidem quoque vocatum suisse. ex aliis scriptoribus comper- tum habemus, v. c. e Pausania lib. 1X. p. Cons. f. L.
voce Hyla, et g. LlI. 'lieam paludem nonnulli ab Homero. Il. a. 7o9. significari putant. Vid. g. L. voce Hyla.
Hebae a, Od. λ. ab . ar . Θηβαι, Il. κ. 286. - 679. rel. . Subthebae, Il. β. sos. Thebas, quaS aliquamdiu post exstructam Cadmeam acropolin conditas esse, ex multis scriptoribus compertum habemus, ipso Homero teste Amphion Zethusque, Asoui ex Antiope filia nepotes, condiderunt, . moenibuSque cinxerunt. Od. λ. 259. seqq. b). Vrbs erat ἐστα- 'πυδεος, Homer. l. c. quo nomine a Thebis Aegyptiis, magna illa et celebrata Vrbe, quae zκατοντυλοι erant, sacillime distingiritur. Duo epitheta, si a mere ornantibus, v. c. Od. λ. 274, recesseris, Thebis nostris adiecta sunt ab Homero; utrumque tamen per se. planum est et perspicuum, ideoque susori explicatione indiget nulla. Altero enim loco. Od. λ. 264. Θη3η diciturtiosa, altero autem 1l. β. 5o5. ιμπιι νον πιολοεθρον, bene aediscata .
ab primm de Thebis exponam i tum vero in urbium et oppidorum Boeotiae recetilione sequar ordinem, ab Homero seruatum. ε Subiungit Homerus Od λ. M . in . rationem, qua ad munienda The bas Amphion Zεth usque adduci sis passi sunt. Munita autem sueratvrbfi aduersus Psilegyas. Vid. Apollodori lib. m. cap. S. s. I. Ritu. Hone ad Apollod. p. 383. δ
90쪽
e r. ' Etenim hunc quoque locum, in quo non sed πιο-3, 3M legitur, de Thebis Boeotiae esse accipiendiarii, illico probare aggrediar, cum antea adhuc monuero. Thebis nomen impositisse Antiopes filios a Thebe Nympha, Promethei filia, eum
qua ipsis cognatio fuit. Pausan. l. t X. p. 285. Nirum iudicarunt iam antiquissimi Homericornm carminum interprues, quod in Boeotiae locorum recensione. in Catalogo Nauium obuia . nullam Homerus Thebarum iniecerit menti nem. quidem, nomen bonae interpretum parti o scurum, occurrunt; at nihil de Thebis. Quare cum statim asse. qui illi interpretes non possent, quaenam urbs. aut quisnum alias locus eo nomine significaretur, de Thebis non cogituntes, poetam eas in Catalogo Nauium commemorare negarunt simpliciter. Assirmare potius non erubuerunt, Thebanos non in te fuisse proeliis, ante Ilium commissis, dicentes, Thebas tum temporis ob Epigonorum expeditionem fuisse desertas. Rectius econtrario alii contenderunt, Thebanos omnino bello interfuisse Troiano, eos autem tum, relicta Cadmea acropoli, ab Epigonis capta et eversa, Thebas, Urbem inferiorem. tenuisse, impeditos ab hostibus, quo minus acropolin reficerent. Quod mihi quidem ad veritatem proxime accedere videtur, licet plane n
gari non possit. Thebanos aliquamdiu ipsam urbem inferiorem reliquisse. et Alalcomenas, Boeotiae oppidum, habitasse Sre bo l. lX. p. 46 3. coli. p. 475. Quod cum ita st. nec ullam admittat dubitationem, non nisi unum hoc mihi video esse faciendum, ut demonstrρm, ππ- nomine ipsas Thebas, quas in Boeotiae locorum recensons dotiissimi Homeri interpretes desderabant, a poeta significari. Sententiam vero hancce Strabonis verbis probare mihi liceat; dubium enim non est, quin rem acu tetigerit Strabo o, licet
e eua de Suhthebis qnt apud strabonem lib. IX. p. 474. Oeeurrit,