장음표시 사용
71쪽
riensibus deletae sunt. Pausan. lib. Ill. p. Ioa. Castorem et Pollucem Amyclis educatos esse memorant, unde et ipsa heroes
Amyclaei poetis dicti. Pharis, epapi οἷ haud longe ab Ambaelis, a mari stadiis sere . sex, postea Pharae dicta. Brysene, oppidum, austro propius, quam Pharis, ad
Taygeti radices, reserente Pausania lib. lli. p. Ioa. Quae sequuntur Laconicae loca, maritima sere oppida sue runt, et insequuta aetate ab Augusto in libertatem vindicata. Helos, 'Ελος, πτοDan , oppidum maritimum, ipsi H mero dictum. Hanc condidisse dicitur Helos, quem Persei filium fuisse, natu minimum, discimus e Pausaniae l. III. p. I 3. Urbe a Doriensibus capta. ciues seruitutem pati duiissimam coacti sunt De Helotibus multi scripserunt, Pausanias est Strabo I. c. Liuius XXXV. 27. Augeae, 'Aιγεisu, postea Aegae seu Aegiae dictae , ab H mero ἐρατεινα appellatae. Fieri igitur nequit, quin in regione amoena sta suerint. Strabo l. c. Pausan. l. III. p. IO .
b In libris typis exseriptis omnibus, quantum scio. Il. s82.
legitur. Scribendum esse iudico auctoritate Strabonis l. UIlI. p. 4I8. et Pausaniae l. Ill. p. IO3. l. IV. p. 127. Pausanias posteriori deo loco disertis verbis dicit. Homerum urbem, postea Pharas appellatam, in Catalogo appellare. Adde quod Pausanias conditorem huius oppidi fuisse Pharin. Mercurio et Philodamea, Danai filia, oriundum, I. IV testatum reliquit. Hi De situ oppidi, deque colonia, ab Helio, Persei filio, nata minimo, nonnulla praefatus, haec de Helotibus seribit Pausanias l. e. Δωοιεις δε παρητησαντο υςερο γ seil. Helos urbem πολιορκια καs πρου- σοι γε ἐγεν re οὐτοι Λακε)αι3ιονιων δουλοι του κοινου, κον Σιλωτες ἐκώληθησαν πρατοι, καθαπερ γ κ ἐτ ν, nostea Dorienses re obsidion/m ea urbe) po uti funι, ex quo mimum publici exstitera Lauedaemonio. rum servi, qui sunt a loco Helotea appellati. Deinde et alii eaptiui
Messeniorum maxime, his parea Dyi, mira appellati sunt. '
72쪽
Inr, Aἄe, supra rupem sta inter Teuthronam et Eurotam, unde et sorte denominata est enim lapidem significat; Pau- 'sanias tamen l. lil. p. Io 7. oppidi originem repetit a La quodam
Helenae amasio. Dioscuros eam expugnasse. unde Ααπερ τ' dicuntur a Sophocle, memoriae proditum legimus apud Strabonem l. c. Aberat a mari X. stadiis, XL. a Gythio. M s, Μεσση, oppidum, πολυτρηοωνα. columbis abun- sentem, Homerus appellat. Veterum nonnulli, cum nihil compertum haberent de Messa, Laconicae urbe oppidoue, nullam umquam extitisse Mess. in praecise a stirmare non erubuerunt. Prouocantes igitur ad decurtatorum nominum eX empla, in HO- mero aliisque scriptoribus obuia, v. c. pro Il. r. 302. a J, Messae nomine poetam significare Mesenem, Nes niae urbem, conrondebanti At Messena urbs Homeri aetate erat nulla. c g. XXX. Praeterea Pausanias l. lil. p. Ioς. diserte mentionem facit Messes, urbis Laconicae maritimae.
thera, Κυθηρα, Homero interdum memorata, U. c. Od. ι. 8 . quo in loco ex orationis serie simul apparet. poetam non.
fugisse, insulam hancce Maleae promontorio sinitimam esse. Ab hac insula, Veneri sacra, dea haec et Homero audit. Od. θ. 288. hod. Cerico. Scandia, portus Cytherae insulae, cuius meminit
poeta li. u. 268.d Exempla eollegit Strabo l. VIII. p. 4 I9.
73쪽
ll. β. 59I Strabo lib. Vill. p. 4ΟΙ- ΑΙΑ. Elastalli. p. 627- 635. Regio, Nestori subiecta, Pyliis vocatur et incolae Pylii. ll. e. 544. 5Φ5. Imperabat autem Nestor Messeniae parti, Triplayliae
propiori et ipsi omni Triphyliae. Cons. g. XVlli. g. XXXIV.
I. MESSENIAE PARS, QUAE AUDERAT NESTORI. URBES IN EA.
Messeniae partis. Nestori subieetae, non nisi duo occurrunt loca, Homero in ipso Nauium Catalogo memorata: parisseis. Κυπαριστ e, quae postmodum Omarissia appellata cff. Memoratur veteribus alia Cyparisseis in Triphylia, quae et Cypari istina dicitur, cuius tamen h. l. meministe Homerum re te negant tuterpreteS. Dorium, oppidum, cuius rudera se vidisse testatur Pausanias l. IV. p. I 3. Alii montem, alii campum intelligunt. Fuerunt quoque, teste Strabone, qui Dorium oppidum non diversum esse ab Olura, Memeniae loco, contenderent. ibi Musae excaecasse perhibentur Thamyrin Thracium, eas se superaturum Canendo gloriantem, et secisse, ut carmina obliuisceretur Thamyris. ll. s. s94. seqq. Haec est summa sabulae, cuiuS explicationem dedit ingeniosam Pausanias lib. IV. p. Iqq.
Chalcis, Xαλκie. Est numen illud exiguum , si Straboni fides habenda, quod inter Minyeium h. e. Anigrum, de quo mox eXponam, et Alphoum mari insertur. Idem non diuersum puto
74쪽
puto a Selino, cuius mentionem inieeit Pausanias lib. V. p.
352. o Alpheus, 'Aλgstoe, nobilissimus ditionis Nestoreae adeoque totius Peloponnesi fluuius, cuius saepius meminit Homer US, v. c. I l. e. 64s. λ. III. Mira fabulantur de hoc flumine, quae leguntur apud Virg. Aen. lil. 69 . seqq. Minyeius, Miγυτὶ ος, qui prope Arenam mari insertur, nunc Anigrvs dicitur. Paus. l. V. p i5 a. Antiquum h. e. Homericum
huius suuii nomen deducendum cst a Minyis, D milia nobili sesima , qui Orchomeno Minyeio imperabant b). S. LI.
a Fluuii huius mentio sit in versu Homeri, qui a pnd Strabonem lib. VIII.
pag. ψω. p. 33O. D. Casau b. legitur. Quem versum nec in ullo Homericorum cuminum codice, nec, si bene memini, ab alio aoore, nisi a Strabone, laudatum legi. Verba haec sunt: Βανη παρα Κρουνους,κM Xαλκιδα καλλιρεεθρον, praetereunt Cranos et Chalcida pulchre suentem. Memoratur autem Straboni ante Od. a. 29s. et haud sorsan immerito eum posueris in eorum numero, quos Aristarchus deleuit. Nihi sane ante Od. .. a 9 . in libris fostris daesse aliquid videtur. Citatur etiam a Strabone l. X. p. 447. D. Casau b. hic Homeri versus et
chalcida saxosam . quem qui in nostris libris quaerit, operam ludit. Chaleis h. l. oppidum Elidis maritimum haberi debet. δ' η ετ οτης Σαι αλλαι αφορμας. εἰτ ' μο ταν μετα Xλωριδος
της Νετορος μητρος ἐλθο των O. χοαενου του Mινειον ἐλθοντων Mιννων, οἱ των 'Αργοναυτων ἀπογονοι si τες, ἐκ Λημνου μsν εἰς Λακεὀαι- μονα εῖεπεσον , ἐντευθεν δ'εἰς Τραφυλιαν, και ωκησαν πεοι την Αρηνην ἐν τy τν νυν 'Υ παισiae καλουμενς κ. τ. λ. h. e. vocis Minyeii ratio etiam aliunde peti potest, ut nimirnm nomen hoc acceperit a Minyis . qui ab Orchomeno Minyeio cum Nestoris matre venerunt. Hi enim, cum osseat Argonautarum posteri Lemno expulsi Lacedaemonem, indeque in Triphyliam venerunt, habitauerunt cir Arenam in ea regione, quae nunc Hypaesia dicitur cet.
75쪽
'Lῖ, Πιλορ a). Tres quondam Pyli fuerunt in Peloponneso. Eliacus. TriphJ liaciis, et Messeniacus. Quaeritur quis-nain eorum liaberi debeat natale Nestoris solum. Plerique, maxime inter veteres. Nestorem Pylo Messeniae oriundum dixerunt. eo, uti mihi quidem videtur, inducti, quoniam insequuto aeuci Pylus Messeniacus reliquas urbes cognomines fama longe superabat. Sed Pylus Messeniacus haud dubie Menelao paruit, sicuti Epei Pylo Eliaco imperabant. Quare uterque Nesioiris haberi ne-quit. Hoc quidem negari non potest, Nestori cierenti nomen impositum esse a Gerenia, Messeniae loco; at inde neutiquam esticitur . eum PSili in Messenia natum esse. Gereniam fuga petiit
Nestor, Pylo Triphyliaco ab Hercule capto et euerso, ibique educvs est et institutus Homero igitur teste natus est Nestor Pyli in Triphylia, saepissime a poeta commemorati e . Diserte etiam Vates in urbium Nestorearum recensione Alphei fluminis, quod Pylum Nest reum alludit, iniicit mentionem, et possessiones Nestoris circa utramque Alphei ripam ita disponit, ut quo loco situs fuerit Pylus hicce haud obscure intelligatur. Pylus Nestoris vocatur etiam Arcadicus'. ita enim Strabo cl. VII l. p. 337. B. Canub. : Aρκαδι--ὀ-και Τμέλυλιακοe, Arcaditis Pylus es 4d m, qui Tibiligliam s. Fieri igitur nequit, quin Pylus noster in
Triphylia suerit ad fines Arcadiae. Aberat a Messeniaco CCc C. stadiis
76쪽
stadiis. Deletus est Triphyliacus, uti diximus, ab Hercule, qui unis decim quondam Nelei filios simul interficiebat; solus Nestor, quo filio Neleus in primis clarus est, fuga salutem quaesivit. ll. λ. 67o. seqq: Ad Pylum Nestoreum tum temporis sorte pertunebat Samii Apollinis templum, inter Lepreum et Annium, ubi I elemachus Pylios sacris operantes offendit d .
me, haud longe a Minyei Anigri ε. XXXV.
ostio. Il. λ. 72i. 722, quem situm respexisse Homerum . in copiarum recens one Arenen ἐραrεινον, amoenam, appellantem facile mihi persuadeo. Pausanias lib. V. p. Is a. iis adsentitur. qui oppidum hocce non diuersum esse a Samico tradunt. Strabo tamen Samicum Arenes castellum fuisse coniicit. Est in Messenia locus quidam, nomine Erana, inter Pylum et Cyparilsas, quem nonnulli, uti bene monet Strabo. cum Arene nostra confuderunt. Arenes Homericae ruinas vidisse se testatur Pausanias l. c. .
Thrum, Homero Il. λ 7 Io. Θρυοεσσα dicta, Strabonis aeuo Epitalarium appellabatur. Eam arduo loco ad Alpheum, inque ultimis Pyli finibus stam esse, declarat poeta Il. λ. 7lo.
et tr. Dicta est Θριοι a θρυοια, iuncis. qui ibi nascuntur multi. Prope hanc urbem Alpheum traiisi solere, poeta significat . Θριον it β. 59 a. 'Λλφειοιο πορον appellans. De locis vadosis cum Strabone non est cogitandum. Aepi . Aixit, idque ἐλιτιτον, bene conditum. Locus erat natura munitus, id quod ipsum nomen arguit. Vnde eos errare apparet, qui Aepy non diuersum esse iudicant a Margalis . urbe in Amphipoli, quippe quae stae non erant loco matura munito. Reiicit eorum sententiam Strabo. qui Αἰπυ vocabulum appellativum, non pro trium esse exstimant. Idem oppidum nolirumsitum fuisse coniicit in Macistia, quae fuit pars Triphyliae.
d Od. Adde Strabon. lib. VIII. p. 399. o.
77쪽
Amphigenia, 'Auφιγενεια. Aberat, teste Strabone, la audprocul a Macillo urbe ad Hypsuntem fluuium. Clara quondam erat Latonae sano, quam ibi Apollinem peperisse nonnulli perhibent. Pteleum , Πτελεογ, oppidum, quod eos condidisse affirmat Strabo, qui e Pteleo Tlislluliae colonias eo deduxerunt. Posterioris huius Ptelei et ipse meminit Homerus it. β. 697. Magnam πτελεων, h. e. iuncorum copiam ibi fuisse perhibent, qui et ipsit oppido nomen dederunt. 'Helos, 'E .ος. Nonnulli simpliciter locum quendam fuisse dicunt ad Alpheum flumen, alii vi bem; alii llelos illud prope Ualorium intelligunt, ubi Eleae Dianae templum e). Hactenus de Triphyliae locis, et de omnibus Nestori subiectis, quorum mentionem in Catalogo Nauium iniecit Homerus. Occurrunt praeterea hae: Otia, Xαα, si iis adsentiendum est, qui Il. I 35. non Φειαν,
Guni, Κρουνοι. Cons g. XXXV. noba). Locum huncce in-rer Chalcidem et Pylum Tmphyliae situm suisse, docet Strabo, auctor graui stimus. His lubiungas Gallidem, Xαλ δα, locum saxosum, semel Homero me- . moratum, si HomericuS haberi debet versus, quem legimus apud Strabonem l . X. p. 6 7. D. Casa ub. Cons. 3. XXXV. not. a .
ἡ Ttia oppida: Thryus, Pteleon et Helos, male a Plinio H. X. l. IV.
78쪽
Arcadiae nomen, cuius originem repetunt ab Arcade , Iouis filio, apud Homerum semel tantum legitur, i l. s. 6o3.; Incolarum non nisi i l. β. 6li. et η. is . in ieeta est mentio. Bellic sos fuisse Arcades utroque loco poeta testatum reliquit.
Hinem Vid. f. XVIII. g. XXXVIII.
De Alyheo, cuius primum in recensione urbium, ad Pylium regnum pertinentium, meminit Homerus, iam exposuis. XXXV. SD, Στυε. Od. x. 5Tq. In finibus Arcadiae ab alta rupestillare hoc sumen memoriae proditum legimus apud scriptores
3ntiquos a , nec Homerum prorsus latuit. Od. n. SIS. Cons. g. IV. Ine, Κυλληνη. Il. β. cos. Non temere Cyllene audit poetae nostro l. c. ὀρος αἰπυ, mons altus. Omnium enim, qui multi sunt. Arcadius montium, ille est maximus. Tempore troiani belli vicatim seu per pagos habitabatur. Il. β. 6o3. Ab hoc monte Mercurio Cymnii nomen impositum est. Od. ω. 1. b
quippe qui e Maia, Atlantis sita, ibi natus esse perhibetur Mo.
ab Herodot. lib. VI. c. 74. Strabo l. e. Pausan. lib. Vill. p. 23 .h Addo Apollod. lib. li I. cap. io. g. a. Pausin. lib. VIII. p. 2IO. Ut gil. Aera. Ulli. I 38. I 39.
79쪽
numentum in memoriam Aepytii vetusti hemis, exsti uctum, eu- 'ius meminit Homerus it. β. 6og, vidit adhuc Pausanias, cui et eius descriptionem debemus G. r Erymanthus, . Od. I.o3. d, Notissimus mons A aprum Erymanthium, ab Hercule captum e . Taygetus, Tai ιτος. Od. c. Io 3. Incipit hic mons in Areadiae finibus, siue potius Arcadicorum montium radices atti
appellata est, a Mantineo, Lycaonis filio: nomen accepit. Est autem locus notissimus ob alterum praelium, quo Lacedaemo nios 4liebant, Epaminonda duce, vicerunt. Antiquae Mantineae rudera Paulaniae adhuc aeuo staperfuisse quaedam ex huius scriptoris lib. Vill. p. 247. apparet. Tegea, Τεγεα A Tegeo, Lycaonis filio, uti resert Pausanias lib. Vill. p. a 74. et urbs et regio circa eam nomen accepit. De situ Tegeae aliquid coniectare licet ex Polybio, qui lib. lv. c. 82. Philippum ex Megalopoli proseetum per Tegeam ducto exercitu peruenisse Argos. icribit. Tegeae olim conuentus egerunt Achaei, cum aduersus Lacedaemonios bellum gererent Mediocri conditione erat haec urbs Strabonis aetate; Τεγεα, inquit ille, /rι νυτριως συμμεγει, Tegea adhue mediocriter sesustentat.
o Pausan. lib. UllI. p. Is .c Respexit sane hune Homeri locum Pausanias Ilib. Vill. p. ass Cum
autem soribit: ἐποι γε δε 'Ouηρος, se ἐν Ταύγετα τε και Ερυμανα Θω θηρεμ της η ν-Aαμπειας ο 'Ερυμανθος, hoe teneamus necesse est: Homerum ea, quae h. l. narrat Pausanias, nee laudato loco. nec, quantum scio. v Ilo alio loco testatum reliquisse. ε) Apollod. lib. ll. cap. s. g. a. conser. Ill. Heyne ad Apol d. p. 3so
80쪽
Orchomenu1. 'Oρχομυοe. Cave hunc locum confundas cum Orchomeno Minyeio in Boeotia. I. Ll. Homerus utrumque epithetis satis distinxit. Nostrum πολυ ci λογ, pecorosum, appellat. Parrhasta. Παυρασιη. Arcadiae regionem, per pagos hab, latam, eo nomine significat Homerus. Parrhasii sunt notissimus Arcadiae populus circa Parrhasium montem b) Male Plinius e Parrhasiae nomine urbem putat a poeta indicari. Pheneus, cuius conditorem Pheneum indigenam suisse. ineolae contendunt. Inundatione deleta est Pheneus. Pausan. lib. I lIl. pag. 248. Ripe, 'Pιτη. Locus obscurus et ignotus. . Stratia, . dicta a Stratia heroina. Enispe . - 'Ενι στη. Vocatur quo. epitheto poeta satis declarat, Enispen excelso loco fuisse sitam Q. Stymphalas, Στυμφαλοα, prope lacum cognominem. Quae de auibus Stymphalidis, ab Hercule occisis, narrantur, nem,nem fugiunt. Apollod. l. II. c. s. g. o. Aea ium 'Aκ-ησιον. . Hocce Arcadiae oppidum Homero probe innotuisse inde colligo, quoniam ab eo Mercurius ἀκακητα ius. 85. et ἀκακητης Od. m. t . appellatur. Condita est ab Acaco,
uno e filiis Lycaonis, quem ipsum Aeaeum Mereurii matriciuis suisse hae in urbe. unde et haec Mercurii epitheta deducunt. Areadum sermo vulgauit. Pausan. l. Vill. p. 238. a 67. Vnugaris igitur horum epithetorum explicatio plane est reiicienda
b Pausan. lib. Vl. p. 18s. I. Ulli. p. 258.e Histor. Natur. lib. lU. eap. 6. Q Fuisse, qui Rhipe . Stratiam et Enispen, insulas in Ladone. Areaa
diao stituto, stafi, easque olim frequentatas. existimarent, docet nos
, Pausanias lilia Uill. p. as r. Quam tamen sententiam idem grauissimo