장음표시 사용
11쪽
Ut terminum ad proximum' ibid. - cini in mores potuerit a b diactionis Dei orto ex silentia infuse,aac ιμι χελ- rarimia merueru per reliquas amia virtutu morabum tam supereatinatium quam naturalium p 6IAn Chrom merer pomeri per suos a , quos a Deo se cundum omnes cιrcumstantias praede uos intuebar- in Verbo 263um tempore Christin merueris' 267 Anciriat de coaedgn F mereri potuerit unionem hypsaticam per opera unionem Absequentι. 26sAn Histu de congruo promerer potuerat unionem, postatuam per opera unionem concomitantia' amantiqui Patres cimi mearnationem meruerint 2 6
caid fibi Christin Asta merueriti 177Anchrastis me eruit Eeara M. Ageretur in Matrem p
Des,3 quomodo An ChrisI nota promeruerat
ad gratiam ingloriam Ouid Christin meruerit Angelo '
Desinatione Christi. Sect A Chrsm σὲ inpropra in hae vita orauerit An ChrM--ne ore pro nota in Ge
289 29 297scct. An Christus is homo habueris maraiam potesta emereanda res nouas,crearasit destruendi e ibid. Ani Rus is homo habuerit Regiam poteΠMem ἀπ- anomma regna muta I 333
De Adoratione Christi. Seci. An humam chrini με ria ' ibi LAn pecubam vibraris dbstincta a Latria exhiberi possis humanιtati Christi m cogitatione praesa a Verbo 3 sAn, orauo cultu adoranda fit Chriss imago, vel quorumISanctorum 8 343DIs PUTATIO XXXIII.
De communicatione idiomatum.&modo loquendi inlloc sacrosincto Incarnationis mysterio. ' 3REGvL A. Nomina concreta natura diuina ct humana eis r. ct proni is se mutuo pradicant-sbstantialiter. non Aram aductim . ibid.
Omne propraetate natura dimina roneret. pria cantur iae creto natura humana, ei uerso omnes proprium ora natura humana conerer prahcanturis oneret natura --ainec abstracta natima humaneis abstractu.
Tomus Serum P. Doctissimique Patris FRANOsci Mici ti, vi agni Theylogi,de Augustissimo incarnationis Mystcio,vicieteri eiu Tomi ab eruditione, subtilitate,&claritate commendabis est, ideo eclignum censui qui in lucem edatur. Duacibi .Februar Annos
12쪽
est omnium,post Augustissimum Diados, mysterium explicatu, Irficillimum quod Paulus Sacramentum remolirium asecuti abs tra conitum; Dionynus Areop. de diuini nom.cap.2. Omni intelligentiae, angelorum primat ignotum , Cyrillus Alex. lib. e.in Isai. cap.sa. Opus diui sapientis Gregorius lib.i8. Moral cap.36. Ineffabiliyacramentum; Damastenus libi .fidei, cap.r Omommum nouorum maximo uum, resolums soli nouum , S.Thomas in 3.dist. 3.M.2.artic.2. Miraculum omnium miraculorum Uil,Summam omnium mirabilium qua lae in caeli, e in terro operaim
est appellantast enim Christus epilogus, siue compendium omnium operum, quae architectari potest Altissimi dextera Nullum est opus ad extra producibile hoc
mysterio augustius,nullum sum ius cum in se uno claudat Dis in hominem in unitate personae,nem mirabili Unde qua D Eus, nitust excellentius, qua homo,nihil compendiosius, excogitari potest: quippe in quo uno omnes creaturae siue corporea sue incorporeaevi rationis participes, auctore Gregorio homiliotan Euang. epilogantur.Sed quo excellentius est, eo acrius perstringit haereticorum oculos nullum enim fere est inter fidei nostrae arcana, quod plures habeat, acrioresque sui impugnatores. Vnde tanto lubentius ad illud explicandum accedo, quanto, ut Augustinus ub. I. t. cap. 3.dmuNeenialibi laboriosius quaeritur, nec fructuo saliquid inuenitur, ficu nec periculosus alicubi erratur quam in hoc protundissimo m3sterio.
De possibilitate Incarnationis.
MNEM DOCTI INAM ab unii tersalioribus inchoandam docuit Arist. csim omnis distursu scientia ex praeexistente cognitione fiat possibilitas autem primum, dicatum rei est, quod in omni tentifico discursu' .pponitur de illa igitur prinio loco disputandum de qua Schoiastic in 3 ἀμ
breuitatis ausi omisit in s--, in qua a conuenientia, quae possibilitatem supponit, initium feeit Neque est contra scientiam, suum demonis strare obiectum, eum sapientiae munus sit, qualis est Theologia, non modo conclusiones ex principiis deducere,veriim principia ipsa, quando ab
alia scientia demonstiata non praesupponuntur, Te Incarnatione Tom. VLstabilire Quoad vocem Dearnatiems, ea passim utuntur tam Craeci, quam Latini Patres, ex illis, Verbu- earefactum est Importat enim Vnionem . M. Verbi cum natura humana, pro qua per synecdochen ponitur claro,ut in sacris litteiis usitatum. Aliae etiam voces ad hoc ysterium signiricadum usurpantur a Patribus, ut Incorporati ab Hilaricibb.4tae Trinit. post med. Inhisma ρι a Concilio Chalced is f.yto.2.Gncl.Iles, Damascenotipi, de Me eq. erum Incarnationis vox est omnium litatissima apud Scholast. 1 .itres Caetcriim repugnare vidctur Incarnatio: Ex parte Verbiailumentis; naturae assumptibilis unionis virum inque nectentis Compositi ex utroque resultantis:
13쪽
DQutatii De pMbilitate Incarnations Sectio I.
An possibilis fuerit Incarnatio ex parte Verri '
PRiMA ratio dubitandi implieat Dei Verbum mutaria et go implicat incarnari nain Veibum incarnari, est naturam humanam ibi substantialiter, ni rei implicat Verbum vnire,absque mutatione sui: nam quod sibi unit, facit substantialiter suum, quod antea non erat: at hoc est substantialiter mutari ut subitantia lue mutatur anima rationalis,du, nitur corpori, quia subitantialiter acquirit illud. quod antea non habebat. Confirm. Si angelus assumeret humanitatem, mutaretur, idque ex eo piaecise.quod ex non habente substantialiter humanitatem,seret habens substantialiter eam;ergo mutatur pariter Verbum ex eo praecise quod ex non habente humanitatem fit habens eam. I. Verbum denominatur homo, quod Utea non denominabatur: at haec denominatio est realis xintrinsee Verbo est enim seb tantialis Verbo, qua Verbum est &denominatur subitin illiter homo; non a forma sibi extrinsva ergo realiter intrinsecet mutatum est. 3. Quicquid est intrinsece unibile . est intrinsece perfectibile, seu op aibile,&ordinatum ad compartem Verbum ab aeterno fuit intrinsee uni-bile cum omnis actus a. supponat primum: eriintrinsece persectibile ergo dum in tempore intrinsece unitur humanitati, intrinsece perficitur. . Incarnari est pati implicat Verbum pati ergo incarnari.Maior prob. euilibet actioni necessario respondet aliqua passior incarnare est actio, ergo
illi respondet passio, quae alia esse non 'test,quam
a. Ratio dubit.Verbum per humanitatem supplere debet vicem subsistentiae ereatae implicat Verbum supplere vicem subsistentiae creatae: I. quia subsistentia dat esse subsistere naturae ingenere causae formatu, immediate insormando seipsa naturam: nequit autem Verbum supplere gemis causae formalis, eum impersectionem inuoluat . . quia subsistentia reata essentialiter est modusci nequit autem Verbum supplere vieem modi:quia eum modus seipso immediate modificet subiectum nequit ipsus Armalis effectus suppleri,nisi ab alio cosmili modo: ut nec potest effect formalis figuret ab alio.quam a figura suppleri. Dico r. Fossibiis frat Verbum d uinum incare ri. Est de fide ex illo Dan. I. Verbum Cars fictum
est. Fundam quod factum est, supponit aliquam
potentiam,virtute cuius factum sit,& a qua, anteis
quam fieret, possibile fuit fieri. Dico a Fossibili frit Verbum absiue mutationesia carnem assumere: est etiam de fide; scit.Verbum
esse incarnata; Deum esse immutabilem, Malach. I. Ego Domin-or non mutor Iacob I. Apud auem non est transimulatis ec incis ussin Obumbrario definiturq; cap. Firmiter staα Trinit. Dedneitur,esse de fide,omnes dissicultates, quae contrahoe mysterium fieri possunt,falsas me,& re ipsa solubiles. Quia nequeunt duoeontradictoria esse simul vera: at fides docet,hoe mysterium esse possibile.& reipsa peractum absque Verbi mutatione nequit igitur oppositum esse verum. Igitur omnes implicantiae, quae eontra afferuntur, sunt falsis adeoq; reipsa solubiles vel positive per oste-sionem oppositae veritatis; vel iacgatiue, ostendendo oppositam veritatem, eontra quam urget exterminis non implicare.Dixi relia quia lucem ro. non est, ut implicatiae,quae contra hoc. vel quod-
eumque fidei mysterium fiunt sint solubiles abhoe,vel ab illo in particulari, sed sat est, ut reipsa snt solubiles. Quod hoe sit de fide,eonstat: nam deducitur ex una praemissa reuelata, scit possibile fuit Verbum absque mutatione sui incarnari;
alii euidenter notat non posse nimirum duo contradictoria esse simul vera Conclusio autem ex una de fide,&altera euidenter nota saltem ut exis
plicata, est de fide Ha .lom. o. 2sct. 6. Di Multas consistit in explicando modo, quo Verbum factum sit substantialiter homo, quod a 'I 'antea non erat,in tamen in seipso mutatum non sit. Quod variis exemplis& rationibus suadere e nantur Sc .m A in 1. I. A STNm. Od..con Gent nam I. Ego sic explie Ad faciendum ex ra duobus extremis unum per se, quorum quodlibet v Nintrinsece&substantialiter sua attributa proprietatesque communicet alteri, non requiritur ut utrumque extremum in compositione substa tialiter perficiatur; sed solum requiritur visu cit, ut alterum tantum extremum substantialitet perficiatur. Igitur potuit Verbum intrinsece QConm. a. substantialiter componere unum per secum na N itura humana absque mutatione sui. meeed.
ostend.ad faciendum,nsi per se, susscit,ut unum extremum acquirat ab altero sibi unito aliquid, quod sibi ad ultimum complementum substantiale deerat, esto aliud nullum acquirat ex altero extremo: Sed potuit humanitas acquirere a verisboibi intime unito ultimum complementum substantiale, quod sibi deerat, absque eo quod Verbum id acquireret ex humanitateribi unita. Maior prodihoc ipso quod unum extremum per otia Munionem acquirit substantiale complementum 1b σε O
altero,substati aliter perscitur,ae proinde ex ipso r7: z:
&altero extremo fit substantialiter compositum; ins esto alterum non perficiatur. Nam substantiale. eompositum ut se, n5 dicit utrumque extremum substantialiter perfici; si forma posset substanti liter perficere materiam, & non perfici a mat ria vel contra materia perficere formam non persei a forma, resultaret ex materiain formaverum substantialeque compositum cesset enim unum per intimam unionem, iecipiens substantialem persectionem ab altero,&alterum per intumam unionem communicans substantialem persectionem alteri quod ad substantiale eompositum sussicit.Minor prob. potuit ereari humanitas absque propria subsistentia, quae est ultimus ter- minus&eomplementu substantiale naturae, eamque a Uerbo sibi intime unito recipere, absque eo, quod Verbum complementum ab humanitate sibi unita recipereimam vestT. q. subsistentia ereat distinguitur a natura creata, ergo potuit ab illa separari. Rursus subsistentiae munus nutilam inuoluit imperfectionem , cum in D Eo sit
proprijssima subsistentia:ergo pote .a Verbo suppleri, quo suppleri potest, qui couid imperfectio
nem essentialiter non inuolui Quod hoe fieri potuerit absque mutatione M. Verbi, prob. Potuit humanitas, niti Verbo.vnio μω ne subiectata in humanitate, terminata tan ri:, tum ad Verbum: talis enim unio saltem diuinitus non implicat,et Permane autem fit verum ti proprium compositum substantiale, mutatione unius extremi,non alterius, quod ad verum propriumque compositum substantiale sufficit. Ne t . que ex eo quod Verbum per intrinsecam unio
14쪽
nem aequis uerit humanitatem, quam antea non habebat, dicitur mutatum: nam ad mutationem perfectivam essentialiter requiritur, ut res per acquisitionem nouae entitatis perficiatur in tuo in- Inducti, trinseco esse,vel operari: Ideo materia aequirendo formam, mutatur,4 vice versa; quia utraque
per acquisitionem alterius perscitur in suo intrinseco esse & operari neutra enim sine altera naturaliter existere,in operari potest Ideo substantia per acquisitionem accidentis, accidens
per unionem ad substat iam, mutatur,quia virumque in suo essedi operari perficitur; cum nec accidens sine substantia, nee substantia sine acciden- te,naturaliter existere&operari possit Ideo mutatur creatura intellectualis per acquisitionem donorum supernaturalium, quia per ea perficitur in suo intrinseco operari acquirendo modum operandi persectiorem: Contra vero si daretur noua aequisitio entitatis , quae nullo modo perficeret subiectum in suo intrinseco esse vel operari, non diceretur. tale subiectum mutari, ut constat per aequistionein vestis,per quam non dicitur homo
intrinsece mutari, quia per illam non perficitur in suo intrinseco esse vel operari: si angelus suppositaret naturam humanam per unionem tantum terminatam ad se Ratio tune proprie res mutatur, quando aliter se habet, vel inordine ad proprium esse, vel in ordine ad proprium operari: at quando res per acquisitionem nouae formae in suo intrinseco esse vel operari non perficitur,non aliter se habet inordine ad propriuesse vel operari. Verbum autem per assumptionem humanitatis, nullo modo perficitur inproprio esse intrinseco, neque in proprio operail, nec mutatum est; nam sine illa &cxistere,& operari persectissime potest. DICE Mutatum esse quoadesse hominis,4 quoad operari operationes thea-dricas, quas ne humanitate operari non potest. Sed eontra; ad niurationem non sat est acquirere nouam naturam,' per eam bi substantialiter unitam operari, nis aliqua persectio redundet in intrinsecam entitatem naturam personae suppositantis&sustentantis, ut eonstat exemplis adductis. Quamuis igitur humanitas per substantialem unionem facta si natura Verbi, consequenter quicquid illa operatur, dieatur per illam
operari Verbum; quia tamen ex illa nulla redundat persectio in intrinsecam naturam Verbi, non dicitur per illam mutari Verbum; nee in operando, quia tales operationes non sunt propriae Uembi elicitive, sed tantum denominatiue, quod ad propriam mutationem non sussicit. Ad I. rationem dubit nego conseq. Ad prob. nes.minor. Coneedo, Verbum per unionem fecisse humanitatem substantialiter suam, per se stantiale dependentiam humanitatis ad se, ut naturae ad intrinsecum terminum, substantiale
complementum,absque mutua receptione perfectionis ab illa Nee ideo formaliter mutatur anima rationalis, quia aequirit corpus, sed quia acquirit illud eum intrinseca mutatione inproprio
esse & operari eum nec naturaliter debeatur illi primum esse, nisi ut unitae corpori: nec operationes vitae sentientis ac vegetantis, habere possit sine eorpore. Ad I. confrm.nego ex eo praecise angelum mutatum iri, quia ex non habente humanitatem, fieret habens humanitatem sed quia,
eum esset ens finitum&capax mutationis,connaturaliter v niretur unione assiciente utrumque extremu . Est enim connaturale unioni,cum sit nexus duorum,utrumque extremum, quod nectit, assi- Te Incauation Tom. VI.
cere. Caeterum si uniretur unione assiciente solam ij.
humanitatem, cum intrinseca dumtaxat termina IπWinst tione ad suppostum angelicum, non muta ictu angelus, cum tamen faceret,num substat tale eum
illa:s verum est, posse suppositum creatu alienam 'naturam terminare, de quo infra. Α 2.Concedo, i g.
Verbum denominari in tempore intrinsece, A. Msubstantialiter hominem; nec inde ulla Verbi mutatio arguitur, cum vnio sit subiectata dumtaxat in humanitate, & intrinsec solum terminata ad se Ad .dist. maior: Intrinsece uni bile subiective, i . est intrinsece persectibile intrinsece vitibile ran. tum terminatiue, non est intrinsece persectibile; ita Verbum. Ad pro b disting. minor: Intrinsece o. componibile per modum partis, ordinatur ad alterum ut ad compartem; non intrinsece compo-
nibile per modum termini substantialis, seu suppositi perfecte subsistentis.uti Verbum ordinatura compartem. dist maior Incarnari est 1i.
pati respectu Verbi, nego; respectu humanitatis,
concedo: Cum enim incarnari idem si, quod uniri eum carne humana, eo inodo competit Uerbo incarnari,quo competit uniri, scilicet non subiecti-ue,sed terminatiuc. Ad 2.rationem dub. neg. mi xx.
nor. I. prob.dissimaior subsistentia dat esse A subfstere naturae in genere e uia scirinalis insor
mantis, nego terminantis, concedo: quod genus '' causae nullam inuoluit imperfectionem,quia non causat ut pars persectibilis a comparte, sed ut intrinsecus terminus in suo genere perfectus. Et licet subsistentia creata, qua creata est, auset ut sorisma perfectibilis a natura, quam terminat;hoc tamen non prestat ut subsistentia est Armaliter: nam ut secouenit cum increata,quae sine ulla impers ctione termina naturam diuinam, reddendo illam formaliter incommunicabilem. Ad 2 nego, 3. subsistentia in creatam esse modum, qua subsisten M, tia sormaliter est,sed quaereata est: alioqui etiam increata,eum qua analogic conuenit creata,esset modus Est enim subsistentiae munus, ut abstrahita creata& increata,complere vltimo substantialiter naturam in ratione suppositi, eamque reddere
alteri supposito formaliter incommunicabilem. Veibum igitur supplet vicem subsistentiae hum nae, non qua modus, sed qua subsistentia sormaliter est, complendo naturam humanam in ratione
suppositi, per modum intrinstet termini, terminantis ac sustentantis naturam,reddentisque illam formaliter incommunicabilem.
RAτio dubit.Si personalitas creata reipsan 24.
distinguitur a natura,nequit assumi natura,
non assumpta personalitate quod enim reipsa iis, distinguitur ab alio.non potest assumi, non assiim
pto eo alio identis eato:quia in rebus limitatis im--- plicat uniri entitatem, non unita omni formalitate cum ea realiter identificata. At hoe falsum
est: tum quia in Christo esset utraque personalitas, diuinain humana quae est haeres Nestoriana: tum quia de ratione personalitatis est incommunieabilitas, elim sit ipsa ratio formalis essendi per se igitur implicat communicati alieno sudiposito. Si autem distinguitur aut Verbum cum M. natura assumpsit personam quod probatum est Au ait implicare: aut solam naturam: at hoc est contra suu Damasi.
15쪽
Dpei nam,scilicet stippolitii mist quid superi cxv niuersalius persona; omnis persona est supre
Di putatio L De possibilitate Incarnationis Sectio II.
Aptitudinalis, cum ex se apta est pedere, Iicet actu non pendeat, vj animi separata a proprio compore, cum quo apta est copulari ad unum per se componendum: Obedientialis,cum nec actu pe det ne apta est naturaliter pendere, non tamen ei lepugnat scut nulli naturae creatae repugnat pendere 1 supposito increato Independentia a THρω ..-ctualis est, cum natui ab alieno supposito ab ali du/adent.
quo substantiali termino actu non pendet Aptitudinalis, cum nec actu ab alieno supposito pendet, nec apta naturaliter est ab eo pendere, ut quaelibet natura creata a supposito increato: Obedientialis, quando positi uc illi repugnat abalieno supposito pendere, quam independentiam solum habet suppositum inoreatum, cui per omnem potentiam reptignat ab alio supposito penderet
per quod discriminatur aurcato, cui non repugnat saltem diuinitus,ab alieno pendere, licet non
vi suppositum est formaliter, reduplicatiue : siquidem eo ipso quod assumitur ab alieno, desinit esse in suo, quia desinit existere in se, quod
formaliter importat suppolitum Docet haec senis L. tentia suppositum creatum in ratione suppositisες se rinaliter compleri, non per negafionem dependentiae obedientialis; cum omne luppositum creatum obedientiaIem potentiam habeat ad dependendum a supposito increato, sed per nogationem duplicis dependentiae,actitatisti aptitudinalis,desectu primae,humanitas Christi no emuppositum creatum . defectu secundae,me antitia separata est suppositum,quia licet acri non pendeat, habet tamen naturalem aptitudinem ad dependendum a proprio corpore: Homo vero nec acquine aptitudine,sed obedientialiter tantum ab alieno supposito pendere potest Colligit .cur suppositum ere tum formaliter consillat in negativo, increatum εὐ- in postiuo: quia ereat non repugnat assum ab alieno, repugnat increato: quod autem positi uerepugnat esse in alio, id per positivam rationem repugnet oportet. Cotri velis, quod solum negati uc reptignat,&tar tum naturaliter, no debet perpositivam rationc id repugnaro; alioqui per omne potentiam illi repugnaret. 2. Cur natura diuina 34. vi praecisa a suis personalitatibus, non sit supposi tum, cum sit ens completum, ac persecte existens: scit quia naturaliter apta est cum illis constituere suppositum,incommunicabile alteri supposito. s. s. Cur Verbum unitum humanitati non desinat esse τ' i suppositum diuinum, sicut desinit esse suppositum
humanum,unitum diuino: quia Verbum non unitur humanitati,ut supposito, sed ut naturae Contra ver humanitas nitui urbo, ut supposito. Vniri alteri,ut naturam .destriti rationem suppositi; non uniri, ut suppolitum: nam uniti alteri,ut naturam, est uniri ut quo atque adeo ut formam ulterius terminabilem, quod repugnat supposito. quod cum sit ultimus terminus naturae, cxiliens
ut quod, eo ipso desinit esse suppositum,quo desinit
esse ultimus terminus naturae. Unici vero alteri, ut suppositum, non est viatii ut suo, adeoque visormam ulterius terminabilem; sed tera , de veterininum ultimo terminatem substantialiter natura. Explicatur; ideis natura diuina communicata Verbo non est suppositum.quia eo in municatur visorma ulterius terminabilis a Verbo Contra vero, ideo Verbum est suppositum, quia non communicatur naturae diuinae, quo, EM ut forma viterius terminabilis a natura,sed ut quod, is ter . minus ultimo terminans naturam , reddens il tam sormaliter incommunicabilem. q. Infert,na 3c.
integralis a comparte essentiali , aut integrali: tutam humanam non violute detinera in verbo: ' ς quia Tamast. lib. . e cap. 6.ubi ait Verbum assummis
totum ut, quod an homne pilamauit, ut totum homι-nem curaret non enim curasset personam, quam
in homine plantauerat; quia quod non est allumptibile non est curabile: 2. Christus non esset nobiscum vni uoce homo , quia non haberet ultimum complementum hominis, quod est subsistentia humana s. natiira humana violenter detineretur in Verbo , utpote in alieno supposito existens, naturaliter propenderet ad proprium. Haec dissicultas explicationem postulat metaphysicae quaestionis,quid addat suppositum supra naturam. Adnoto prius discrimen inter suppositum
situm, non contra persona est sublistens tantum in natura intellectuali suppositum in qua uis na
Psti MA sententia docet suppositum a natura differre in modo tantum significandi, quia sup-Iositum significatur per modum concreti, natu
idem docent qui suppositum sola ratione discri
desinitionem hominis importatur sola natura: ergis sola natura importatur per nomen Bomo,
auod est nomen suppositi.Ex quo colligit i. pos-
concretum substantiae praedicari de abstracto substantiae, atque adeo suppositum de natura, praedicatione saltem identica, quando conereis tum ab abstracto non distinguitur ut homo est sua humanitas: DEus est sua Deitas: contra. Secus quando distinguitur, ut in Christo. Non enim recte dicitur hie homo est sua humanitas; quia concretum, quod est suppositum diuinum, distinguitur ab abstracto, quod est humanitas A sortiori docet, nullum abstractum accidentis praedicari de eoncreto accidentisci ut aliabum est albedo: quia omne concretum accidentale distinguitur ab abstracto. a. Non posse dici Verbum assumpsisse hominem , sed humanitatem, quia concretum directe supponit pro habente tormam, non pro forma habita: quod autem innititur alteri,non habet se ut habens, sed vi habitum : nequit igitur humanitas Christi, quae Verbo innititur, praedicari de hoe homine. Alterum fundamentum existentia non distinguitur ab essentia ex 2.tom.H fui. s.fect. q. ergb nec subsistentia a natura. Nam sicut subsistentia est terminus naturae ita existentia est terminus essentiae.
SEcv Nn cassirmat, subsistentiam addere naturae duplicem negationem,actualis, aptitudinalis dependentiae ab alio ut ab intrinseeo termino; mae duplici negatione naturam formaliter compleri in ratione suppositi, ita vi ncgatio non sit pura conditio, sed ratio formalis con' stituens suppositum. Distinguit triplicem dependentiam,actualem,aptitudinalem, seu naturalem, Tripli. - obedientialem scui triplex respondet independentia, actualis aptitudinalis obedientialis. Actualis dependentia est, eum actu natura pendet a supposito, vel ab aliquo termino substantiali ut humanitas a Verbo pars essentialis, aut
16쪽
t inputatio I De postilitate Incarnations Sectio II
quia nulla positiva persectione naturali caret in Verbo quam haberct cxtra Verbum; sed sola, Eaticine actualis independentiae ab alieno suppo- utorquaecum non it postiua persectio.nullam ad 3'. illam natura positivam inclinationu dicit. 1. Quo sensu natura creata pendere dicatur i propito supposito non potitiue sed negative: quatenus per negatione duplicis illius dependentiae, actualis,&aptitudinalis, constituitur in se&per se, ae s. proinde iuratione suppositi. . Quomodo Ver- Sext. bum diuinum in natura humana suppleat vicem suppositi creati: scd.quatenus unitum humanitati, reddit illani incommunicabilem cindependenteni ab Omitu alio supposito, etiam diuino, cum hoc discrimine; quod per proprium suppositum redditur incomunicabilis independens ab alieno tantii in naturaliter; per diuinum etiam Obe-
dientialiter: quia repugnitali naturae unitae ver bo,alteri opposito etiam diuino, uniri quia Verinbo positiue repugnat communicabilitas& dependentia ab alio supposito, etiam diuino. Hate est Scora incitast. 29. 3-Z-c. . item arg- ormiust. I. ast I.s.lis audirendo, ct M. 6.quas. .ν est.
est. 3 qu ri ubi suppositum definit, ens complexum non constituens aliquod ens unum; non natum alteri inhaerere,nec ab aliquo sustentatum:ct
duas assignatas negationcs, addit alias duas quas non negat Scotus, licet earum expressam menti nem non raciat, nempe actualis communieationis
per modum partis integralis,quae separata a toto, est suppositum coniuncta cum toto,desinit esse sippost tum di negationem per modum eonstituentis, ad excludendam naturam diuinam, quae praeeis a relationibus est ens eompletum perse et e cistem non tamen suppositum, quia nata est
constituere unum cum personis diuinis:Fararenti. m 3A . z.cap. 3. Lychetus in .ι ,28.q-La. st Diuni clues . . docet,suppositum creatum conlistere inpositivo Fundam.Scoti, praeter assignara in ratione dubit scilicet, nussu inens postiuum. quod a Deo assumi non possit cum sit sub perfecta potentia obedietiali ad Deum ergo si personalitas ereata esset entitu positiu posset a DEO assumiaboe autem est contra rationem personae, euius essentialis disterentia est incommunieabilitas 2 posset natura humana dimitti a Verbo,&absque ulla alia entitate eonseruarii sed talis na principium, ainia operationum ergo non iraliter debito. existit per seri in se, independaens abalieno supposito mutato sectivo concursu indebiliorem&minus exficacem, sibi naturaliter indebitum .amittit esse per se& independentiam abalieno supponitorae proinde ffieri potest a supposito Verbi dependem. ARTA docet, suppositum creatum addere 43. naturae aliquod postiuuin rei pia distinctum ana- . mu ttvta44oheursu effectium ira omnes Thomistae,
s t. s. Discrepant hi Authore quid lit hoc pos M.tiuum, quod suppostum ei ratum addat naturae es Herme- docet esse accidentia, sine quibus mtur . 'creata existere non posset non in recto, sed in uis..ista.
Sed contra: surpositum non differt a natur per Cisi a. intrinsecum respectum ad propria accidentia, alauibus conseruatur quia talis respecius non diis inguitur a natura: manet in Christi humaniatate intrinsecus ad accidentia sibi e naturalia. eum tamen in ea iuxta fidem non maneat suppositum creatum Nec per accidentia connotata; quia subsistentia, quam supra naturam addit supinposeum est ratio substantialis, eomplens ultimis naturam in genere substantiae & in Christi humanitate manent omnia accidentia, naturae humanae propria, non suppositum creatum. Ora putat esse existentiam importatam per mo ς νερε dum connotati Et in obliquo. Sed eontra falso
supponitAxistentiam reipsa distingui ab essentia:
a. aut contendit, suppositum onstitui per respectum ad existentiam; di cum hic non distinguatura natura,manet in Christi humanitate, in qua non manet proprium suppositum: vel per existetiam,
ut per terminum connotatum actu informantem propriam essentiam, quae cum non eonnotetur abessentia humanitatis Christi non dicitur hum nitas Christi habere proprium suppositum. At Gutra. eotra, suppositum est ens ultimo completum se stantialiter, principium e ma omnium ope
rationum naturae: porro existentia est maximum complementum naturae,cum illam substantialiter perficiat, sine qua natura non est completum tura sic conservata esset suppositum quia essetens per sedi in se existens: igitur suppostum crea tum non addit positium entitatem, a natura distinctam. TERTIA docet, suppolitum ereatum esse naturam, connotato concursu effectivo adaequato,
sibi naturaliter debito,vi euius existit in se&per inde pendens ab omni subiecto,& termino intrinseco:quem quia potest Davs mutare in effectivum debiliorem& minus esseaeem, potest natura amittere rationem proprii supposti,4 fieri dependeris a supposito Verbi Fundamentum est quantitas Eucharistica, quae efficaciori concursu effectivo conseruatur extra subiectum, quam in subiecto. Sieut igitur haec vi coneirrsus efficacioti, sibi indebiti conseruatur in se, per se independens ab omni subiecto mutato verb effieatiori concursu in debiliorem di minus efficacem, sibi naturaliter debitum,fit dependensa subiecto:
lia e coatra natura humanaaexempli ratia, eon- seruata adaequato concursu effectivo, tibi natur Te Incarnaitione Tom. ULobliquo, sed in recto&intrinsecd ingreditur costitutionem suppositi eum intrinsec compleat substantialiter naturam, quod est proprium Linpositi. Quare sigruentius ad Gomist.phineipia M. cdina rationem sormalem suppositi ereati consti Meuina.
tuit in existentia intrinseca intum; quae,quia in Christi humanitates iuxta ipsum non fuit sed eius loco Recessit inerrara vobi, consequenter nee in ipsa fuit suppositum creatum. Atquin falsa sunt haee principia nee sententia admittenda
est satietainm, rear Bamnet, censent esse emita Q. tem distinctam ab essentia, qua praecedens exiita H. er/stentiain, reddit naturam eapacem propriae exi stentiae, caeterarumque proprietatum naturalium M. estque ultimus terminus naturae, quia nunquam est natura ultimatu terminata donee supposite tum quantumcumque enim illa indiuiduetur,nisi suppolitetur non eli vitinia acrmi ista; ut patet in
Christi humanitate quae est sngis aristi indiuindua non ultimo terminara, cum ulterius sis te
17쪽
6 D putatis L ej bilitate Incamationis Sectio II.
minabilis persona Uerbi, aut propria purusque,
quia subsstentia nullam exercet in natura causalitatem, sed puram terminationem,scut punctum
respectu lineae. Haec opinio vel ex eo improbabilis est, quδd entia multiplicat sine nccessitate: siquidem haesentitate praecisi, optimc potest subsistentiae ratio saluari per solam existentiam, posuta reali distinctione inter essent iamis exilientiam; quo modo Verbum assumpserit naturam,uon auiimpta subsistentia creata scilicet assiimps essentiam, non assumpta existentia ab actuali essentia realiter distincta Falsum praeterea est naturam reddi capacem propriae existentiae per subsistentiam realiter distinctam r. quia praecisa omni entitate, natura seipsa immediate est capax existutiae, eum haee sit primus&immediatus actus essentiae, perquam primo reducitur ex potentia ad actum 2. prius est rem existere,quam subsistere nam existere est fieri extra causas subsistere est fieri independenter ab omni extrinseco supposito,quod supponit rem existerc. teri docent, id quod supra naturam addit suppositum esse modum realem, modaliter tantum a natura distinctum; per quem natura fit in se&per se existens,independensabo inni alio intrinseco termino,non tantu in negative, sed etiam politive: diciturque ultimus terminus naturae,quo ultimis terminatur, redditurque postiue incommunicabilis cuicuinque alteri supposito: Quae sentctia est omnium probabilissima,&ad mysterium explicandum aptiis macira exemplo inhaerentiae; quae sicut est positiuum complemetum accidentis ab eo modaliter distinctum & separabile, qua
existentia accidentis ultimo terminatur, completur,fit actu inhaerens subiecto. quod est ultimum complementum naturale accidentis Ita subsistentia est positiuum complementum substantiae,ab ea modaliter distinctiim ac separabile, quo existentia substantiae ultim baei minatur in suo genere completur,fit in seri per se positiue 2 paritate personalitatis increatae, cuius aliqua participatio
est personalitas creata Personalitas increata consistit in postiuo superaddito natiirae, quidem
in sententia Durandi cruesti, non tantum ratione, sed etiam ex natura rei distineto: ergo etiam personalitas creata. Nam minor simplicitas com petit personae creatae quam increatae: ergo si ersona increata constituitur ex natura di personalitat per aduersarios reipsa distinctis; a fortiori etia persona creata constituetur ex natura&personalitate reipsa distinc is Non satisfaeit Scorvi, ideo personas inerratas sonstitui positivo, quia
ipsis repugnat communicari alteri personae,creatae saltem obedientialiter non repugnat. Nam falsum est personam creatam obedicti aliter communicari posse alteri personae, siue consistat in positivo, sue in negativo, scilicet vi persona est sor- maliter menti consistit in positivo ea consistit in ratione formali essendi per seri in se implicat autem yt quod est formalis ratio per se Minle,communicetur alteri,ut personae: qua hoc ipso fieret formalis ratio essendi in alio, quod implicat: Si vero consistat in uegatiuo, multo ma-ois id impii abit quia ut persona formaliter constituitur per negationem dependentiae ab alia persona,quam negatrane hoc ipso amittit, quod
alienae communa cuirit, proinde implicat personam reduplicati uc ut personam alteri communicari. Nec satisfaciunt alis; ideo personas diuinas constitui ratione positiva, quia debent realiter ad inuicem distingui in eadeiu numero natura. Nam licet haec ratio sit sussiciens, non est
tamen adaequata iriinaci ut haec quia est substantiale complementum naturae. Confirm. De t. essentiali coiiecptu personae, ut abstrahit cerea Coorm atain increata, est incommunicabilitas alteri per- P 'sona: at non repugnat, ut persona creata sit iu : communicabilis alteri personae per positivam rationem: te hoe melliis saluatur datio personae, di conuenientia inter personam ereatam Minoeatam, is quae de mystcrio Incarnationis docent Patrcs&Concilia I.quia nulla est repugnantia,cur nequeat DEUS communicare personae creatae participationem suae postiuae personalis incommunicabilitatis euin hoc non neces sario exigat infinitatem nain insententia Scottiscis lationes.quibus constitu utur persone diuinae.nullam dicunt persectionem. 2 quia siqua esset repugnantia,ea maxim per Scotum esset, quia omnis entitas creata est sub persecta potentia obedientiali ad dependendum a supposito increatorat hoc falsum eae quia multi negant, sormas substantiales materiales esse per e a Verbo assumptibiles, salieni de sormis accidentalibus negant communiter Stat tala cin omnium se tentia neqii eunt modi, cum sint actuales modificationes proprissubiecti, eleuari ad dependendum a persen increata demum, quia implicat,
quod est actualis ratio essendi per sit in se, uti esset personalitas ereata, si esset postiua reipsa a
natura distincta,assum a persona increatamon se iacus ae implicat, ut creatio, quae est actualis indopendentia termini a subiecto, fiat actualis dependentia eiusdem ab eodem. 3. Haec sententia melius saluat Concilia&ri 14 tres, qui docent, Verbum non assumpsisse, sed a ηιαν
consumpsisse perionam creatam non fuisse uni-2ιὰ 'tum homini, sed humanitati. Certe enim ista sal :uantur, si dicam, Verbum astumpsisse natura in , non assumpta personalitate, quae in assiampta natura nunquam fuit. Primat secunda sententia improprie cogitur has locutiones explicare scilicet ideo Verbum humanam personam non aia sumpsisse, quia sui cum illa unitum : quae esti titio principi j. Nam poterant concedere haer lici, naturam humanam fuisse unitam Verbo, coirtendere, ii ea mansisse humanam personam. ut Hesy--σι Dicere in ea non mansisse, quia fuit unita Verbo, est pro ratione assignare id,
quod contra haereticos controuertebatur.
Qv ARTO ostendo, per hane sententiam me s s. lius explicari incarnationem scilieet in hae saluanda est substantialis compositio ex natura hu- zmanain supposito diuino nequit autem lalud. i. νιωm a.
ri nisi subsistentia ercata reipsa distinguatur a tarnat. natura creata Mad hanc sustici sola distinctio modalisci nam ea dilhinisti sui scit inter natu ς' ram dubiistentiam . qua valeat natura a pro retaris .
pria subsistentia separari, alienae eopulari Dat
ad hoe lassici modalis; quia licet non possiis II 's.
dus extra propriam naturam conseritari, cum it eis. terit additius proprio subiecto potest tamen natura extra proprium modum conseruarici natura enim est entitas absoluta , independens abhoe, vel illo modo determinate. Vaeterea cum hie modus sit substantialis, completivus naturae intra proprium genus substantiae , natura tali modo carens, manet substantialitera completa intra proprium genus substantiae ac proinde substantialiter complebilis, ac perse ctilis intra propriiii genus substantiae adeoque apta componere viruin per se cum Verbo sup plente
18쪽
Di putatio I. De m iEtate Incarnationis Sectio u
piente substautialem persectionem propriae subsistentiae.
7 Quod autem nequeat substantialis compositio ex naturari supposito diuino saluari, niviO- natur subsistentia creata reipsa distincta a natura ereata, sic demonstro omnis substitialis composito alterum saltem extremum exigit substantialiter incompletum: a tui subsistentia creata re- ipsa non distingueretur a natura ereata, nullum extremum in hac compositione Verbi eum natura humana supponeretur substantialiter incom-Si uul arai pletum : nam natura humana reipsa haberet pluetisti ..ti omnem substantialem persectionem , cuius e Dis ρ ρ si se naturaliter capax, quia unio ad Verbum nul-
Iam adimit a natura perrectionem , sed potius
nouam illi superaddit Consirin eandem perfectionem naturalem haberet humanitas extra Verbum,quam habet in Verbo quia negatio actualis dependentiae a Verbo, quam tantum acquireret dimissa a Verbo, non est substantialis perfectio naturae, cum sit pura negatio priuatioque tantlim pei sectionis in scbitae supernaturas lis Maior probatur.omnis substantialis compori r. sitio essentialiter postulat, ut unum saltem extre--..i z. mum in Orn pontione substantialiter perficiatur ergo omnis substantialis compositio alterum saltem extremum postulat intra suum genus substantialiter incompletum Antecedens
ostendo inductiones ideo inter duo indiuidua humana , vel angelica nequit ulla potentia fieri substantialis compositio ; quia in tali compositione, cum utrumque extremum supponatur intra suum genus substantialiter completum, neutrum potest intra suum genus substantialiter persci, ac proinde unum substantiale constituerer i. a priori omnis perfectio, etiam lis substantialis, si non perficiat & compleat illud, cui aduenit, intra suum genus est illi accidentalis: 3. quia omnis persectio , quae aduenit post vitimamin totalem eonstitutionem rei est illi aecidentalis rigitur si natura humana in Christo est
intra totam latitudinem & constitutionem substantiae humanae totaliter completa ncqui per unionem ad cibum intra genus substantiae substantialiter pei fici adeoque componere unum substantiale cum persona Verbi: ad id enim non susscit, ut utrumque extremum sit substantia, sed praeterea requiritur,ut alterutrum sistem substantialiter perficiatur. ,, Dic Es quodlibet ens ereatum,adhuc in suo Dicer genere vltimo completum , est per potentiam obedientialem ulteri id a DE substantialiter complebile: est igitur natura humana sit in genere substantiae creatae ultimo complet , adhuc per pote 'iam obedientialein non repugnat ulterius a Dro substantialiter compleri Sicut non repugnat, ens completum accidentaliter , ulterius obedientialiter compleri in genere acciden-
, a m contra: implicat substantialiter compleri, quod supponitur vltimo substantialiter com-G-sili pletum. Nam in composito per se essentialiter myrari. includitur, ut persemo, quae aduenit extremo persectibili, ab illo exigatur alioqui non posset
cum illa efficere unum per se, sed tant lim peracris, cidens : nee potest seri, ut una sorma uniatur eum alia, ex utraque sit unum per se ad unionem enim substantialem per se requiritur, ut extremum, quod substantialiter unitur, sua natura exigat illam persectionem, quam per unionem recipit. Quae exigentia sim si intrinse-c in in genere ea usae formalis, per nullam potentiam suppleri potast. Falsum igitur est, omne cns,etiam conpletum.vlterius esse a Dro substantialiter complebile Nee est par ratio de complemcnto accidentali: nam ad unum per accidens non requiritur intrinscca cxigcntia ad talem perinsectionem, sed sui licit non repugnantia ad illam. Confirm in hoc principio fundatur axioma ex a but entιbus completu non posse feri unum per se: fiet et autem si natura humana Christi in genere substantiae esset ultimo com Picta. Quinto prob.e i. sciat. sequitur, esse in Chri co. sto personalitatem creatam, saltem quoad essen '--,
tialem quid litari uam rationem personalitatis rquae est haeretis damnata in Coiicit. Ephescte eon atra Vestor.scilicet .opinio non requirit negationem actualis dependentiae abalieno supposito, ut
constitutivum e coinpletivum personalitatis, ut requirit secunda, sed ut putam dumtaxat conditionem Motam vel 5 quid ditatem personalitatis creatae,constituitur in ratione positiva quae manet cum natura unita Verbo, licet non denominet
illam personatam non defectu alicuius essentialis complementi,ut 2.opinio asserit,sed solius eo-ditionis Nae proinde natura humana in Christo habet totum ficctum formalem quidditatiuum es lentialem propitae personalitatis creatae.Qiloclse ostendo. Implicat formam,quae est eadem cum subiecto non conserre illi suum effectum formalem sed in hac opinione pei sonalitatis creata est ηεν eum eadem eum natura.ratione dumtaxat ab ea distin φρηs clatergo implicat suum effectum formalem essentialem&quidditatiuum illi non conserre.Maior prob effectus formalis postiuus formae est ipsa forma unita, vel idctificata subiecto apto: sed cum natura humana Christi etiam unita crbo, manet
identifieata propria personalitas erg implicat.
suum effectum formalem illi non conserre. Nam ad positiuum effectum formalem non requiritur, nisi forma unita, vel identiscita subiecto apto. Die Esru'otest forma unita subiecto non conserre illi suum effectum formalem desectuali Tu s. cuius conditionis; sicut gratia aecidentalis unita animae Christi, non confert illi positiuum effectum formalem filiationis adoptiuae non desectualicuius positiuae entitatis, sed solius negationis filiationis naturalis, quae negatio non est in Chiusto. Sed contra: quando conditio est tantum pura cinna. conditio, nullo modo. con notative quidem,ingrediens essentialem conceptum formae, aut effectus sor malis ipsius, non potest tune orna unita subiecto,a suo ementiali cffectu impediri.At gratia accidentalis non dat animae Christi sermalein. effectum filiationis adoptiuae, quia hie ut essentiale conmotatum importat negationem filiati ni naturalis in codem subiecto Confirm esto iuxta I.opin.non possit inoatura liumana Clitisti esse denominatio propri personalitatis , quate nus illa importat et in negationem ructuatis deis pendentiae ab aliena personi. istem mitin illa denominatio dcriuata a positivori intrinseeo est et sormali propitae persoualitatis Nati modo, & sub ea ratione potest serma subiectum denominare, litis,& sub qua illi unitur,vel identiscatur:Sed propria personalitas manet identiscataeum natura humana Christi, secundumaotum suum esse positiuum essentiale quidditatiuum: ergo secundo in id totum potest illam denominare, licet nequeat secundum negationem a propria per italitate eon notatiuu , ter modum
Sequitur a. Non bene in sent. I. a saluari,
19쪽
ruo modo B Virgo genueriti EvΜ: nam in hic Resp. nee per Arist. ποῦ iis est significare lappo tis
entclijs prius natura genuit humauitatem,quam situm, sed individuum nullam inim dἰstineti fuerit unita Verbo:ergo non potuit in illo priori nem facit, ne rationis quidem, inter suppositum Lindiuiduum:hoe sola fides docet. Tantum igitur eit. Motan rariarem docet,essentias rerum per gignerem tu M. cui nondunt erat unita humanitas. Anteced. prob.in eo ligno humanitas suit, nita Verbo in quo apta crat personari propria per tam quod quid est signineatas, non distingui ab indi
Mnalitate, ut Scotvi in s ά . 2. q. A. .ideo, sed tu his sententiis humamias non fuit apta personari prophia peilbnalitate nisi post naturalem unionupartium inter se, atque adcis post causalitatem, Qua humanitas fuit a B.Virgine genita.In nostra
sentcntia, prius natura partes humanitatis fuere vitione hypostatica un:tae crbo, qua unione na-η. Virro vo tui ali inter s. : quia prius illaesublii ut subsistentiis partialibus in se quam uniantur ad compolitum naturale emetendu;& consequenter causalitas generatiua Virginis, quae uniuit partes humanitatis inter sese, fuit vera generatio DEL, quia niuit palles prius naturin deificatas & Verbo hypostati-ccvnitas. I. Intii duo corrupta fuisset vitio hypostatica ad totam humanitatem, aliae duae fuissent productae ad partes separatas iterum in resurrectione eorruptae fuissent uniones ad partes, alia ad totam humanitatem producta contra Theolog.axioma ex Damasc. .de De eap.27.quod
et assu- namquam dimigis. Quod dubium sibi
Scotin obiicit,ut stasi 2 quaest.2- argum.& respo-det disii 6. quaI1.2. .sed contra: ubi, praeter unionem ad totum,admittit duas alias ad partes,quas semper Verbum retinuit. Verum haec responsio non videtur conformis iis, quae dist.2.qu.2. g.rdia, ad argum.vbi docuerat, Verbum primo assumpsisse totum & non partes, alioquin non suisset prim homo:si autem, praeter unionem ad totum, habuisset etiam uniones ad partes, prius fuisset Verbum unitum partibus,quam toti ae proinde
non fuisset primδ homo. . Non potuisset Uer bum supplere vieem se stentiae ereatae in partibus separatis qui ouod non st ea pax propriae, nec est capax alienae subsistentiae: sed in sent. Sesti partes non sunt capaces propitae subsistentiae; nam per Seon id tantum est eapax propriae,quod est capax duplicis negationis, actualis, aptitudinalis dependentio; sed partes 5 sunt eapaces negationis aptitudii alis dependentiae; nam separatae Letinent aptitudinale ad inuicem Unde sicut illae separatae non subsisterent propria subsistentia, ita nee subsistere poterunt subsilentia Verbi;quod per unione ad partem, non tollit a parte sibi unita aptitudinalem dependentiam ad compartem; atque ad ebnec reddit subsistentem; nam ad subsistentiam per se requiritur; negatio aptitudinalis dependentiae. Dedueitur, suppositum distingui a natura, etiam angelica,ae possibili. Fundamentum . nulla est
natura creata substantialis, quam DEvs in unitate
suppositi sibi unirensi possiti, ergo nulla est natura creata substantialis quae a proprio supposito non distinguitur Quia nulla, ae infra in proprio supposito existens a Dgo assumi potest id colligitur ex Faulo ad Hebr. 2 nusinam angelos Aprehendis, et Abraha apprehendu . ubi aperte supponit, potuisse DEUM angelieam naturam assumete. Sed nulla est maior ratio de quacumque alia possibilitatura: nam quaeeumque alia differre debet a substantiali simplicitate diuini suppositi.
in substantiis idε esse, quodamds, cuim est;
auod auid est importat naturam; -- est, supposit Nergo ex Arist.suppositu nou differt a natura.
uiduis, qui ni substantia appellat. Objcιe S. Thom negat, suppositum distini
natura: nam Primest.q.art. 2.ad 2. ait, non c
natura humanae Christi propria personalitatem. defectu alicuius pertinentis ad persectionem humanae naturae,sed additione alicuius, quod est supra humanam naturam, quod est unio ad diui
immaterialibus suppositum non distingui a natura ad y eonsumptionem personalitatis inhumanitate Christi non importare destructionem alicuius, quod prius se erat, sed impeditionem eius, quod aliter esse posset. Idem habet quaesis de
stingui ab indiuiduovaturae rationalis. Resp. me. 3.tem S. om. niihi esse obscuram: illum diuersis in L .locis diuersa docentem leges: eitatis amrmat,sup ta 'positum non distingui a natura angelica, quoagia
πια ait suppositum tam in angelis,quam in hominibus reipsa a natura distingui: Quia insignifi
tem De non inuenuin aliquod accidens rarer eivi
essentiam,qui suum esse est sua essentia: st ideo in Deo
est omnino idem sic positumst natura. In Angelo aψὶ non est omnin idem, in aliquidaecidit ei prerer id. quod est de ratione sua steriri, qui ct iesum esse Angeb frater tam essentiam fas naι--,er aba quadam e acci ri,qua omnimpotino ad possum, non autem ad nasinam. Hae S.Doctoris diuersitaseausa fuit diuersitatis imer discipulos:si stare velimus iis, quae in se a discit me ponere videtur inter suppositum naturae spiritualis,&materialis; quod hoea natura distinguatur, non illud. e. s.=3.Qω
rum illud semper dissicile est, quod ubique assim disi, Miamet,naturam angelicam, non minusquam huma- η--AE.
nam assuinptibilem esse in unitatem suppositi λDgo: quod distinctionem parem arguit inde&Thomistae docent, suppositum Angelicum distingui a natura. Objeles 3 Concilia&Patres qui docent, Chii ro. stum esse perfectum D ετλωhominem; habere ammis omnes proprietates naturae humanae; esse per om ni similem Adae,excepto peccato; nihil illi deesse quoad perfectionem naturae humanae, iuxta illud ad Hebr. a.d in per omnia fragrabinassimilara Sed subsistentia est persectio naturae humanae: ergo si ea Christus earet caret persectione per se ad humanam naturam spectante. Resp. has locutiones Lintelligi decias, quae pertinent ad constitutionem, E isatin. proprietatesque naturae, non personae: alioqui j-dem docent, in Christo nocesse personam creatam; cum tamen eadem Concilia latres doceat. personam spectare ad dignitatem hominis, i iam eum mitio definiunt, rationalis natura md duam substantiam siue cum Hugotae Smctore e ιneom muriacabilem existentiam. Quδd autem intelligi debeant de ijs, quae spectant ad naturam non ad personam, constat: quia contra haereticos,qui negabant Verbum assumpsisse integram naturam; sed vel eorpus tantum sine anima, ut possinaris,
vel humanitatein sine voluntate, ut Monothebrat; Patres
20쪽
Disssutatio I De possibilitare Incarnationis Sectis II.
Ρatres asserebant, in Christo fuisse omnes perse-Etiones hominis, nempe quae spectant ad integritatem naturae,quam haeretici negabant.
Obyrae q. Pars aquae separata, est suppositum; unita alteri parti aquae, desinit esse suppositum,
per amissionem solius negationis unionis eum comparte. Item materia cum solis formis partialibus, Melementa extra mixtum sunt supposita;
desinunt esse supposita, per solam unionem cum ulteriori forma: erso poterit suppositum humanum des nere esse stippostum, per solam unionem cum supposito diuino , absque amissione positiuae entitatis. Resp. eg. conseq. cum enimcx una parte, pars integralis .compostum ex sormis partialibus is elementa sint physieaeomposita substantialia ex materiain forma, habent veram rationem suppositi Unde diseri minantur ab anima separata riuae,quia non est phy-scum compostum, sed pars compositi, non habet rationem uppositi, sed partis subsistentis; ex alia vero parte. quia sunt in potentia naturali ad viterius persectiusque compositum coinstituendum, possunt per solam amissionem negationis actualis vitionis substantialis desinere esse supposita talis enim negatio, saltem ut essentiale connotatum, requiritur ad rationem suppositi a suppositum humanum, cum stilliino perfectum N completum intra genus substantiae, nullamque dicat potentiam ad alterius compositum constituendum, non potest desinere esse suppositu per solai negatione substantialis unionis cum alio supposito: nam ut uniatur eum alio, debet posse ab illo su stantialiter perfici: hoe non potest,nisi vel supponatur in se lubstantialiter incompletum, vel cum naturali potentia ad ulterior persectionem substantialem:ae proinde nee potest desinere esse suppositum per substantialem unionem cum alio, uti possunt pars integralis, compositum ex formis
Obi,eies .Etiam in nostra sententia praeter modum substantialem additum naturae,ad rationem
suppost requiritur negatio actualis, aptitudinalis dependentiae, ut constat in anima sepaiata, in partibus integralibus, in compositis ex solis sermis partialibus. an elementis: ergo sola haee duplex negatio ad rationem suppositi creati su D
scit. Resp. r. Requiri has negationes, non ut rationes formales scivi essentialia con notata. 2.neg. conseq. nam per solas negationes, absque modo positivo saluari nequit substantialis compositio inter naturam assumptam & suppositum
Obycies 6.Subsistentia requiritur,ut reddat naturam per se,& in se, ab omni alio intrinseco termino independentem: nequit autem subsistentia, si sit modus,euius natura est,actu pendere a su
tecto,reddere illud per se, &ini ab omni alio
intrinseco termino independens; quia nequit co-serre quod in se non habet. Resp. neg.minor Adprob.nego subsistentiam,qua modus est, reddere naturam per se. Minde ab omni alio extrinseco wrmino independentem .sed qua subsistentia est,
analogice conueniens cum diuina creata enim
duo habet,esse modii ni, Deis terminum substatialem ultimum naturae. Porro naturam per se lin se reddit, non qua modus, aliqui nomnis modus i nitatem violenter detineri in Verbo: nain licet in ad ιιιιm. hoc praestaret; sed qua ultimus naturae terminus Leo areat propria subsistentia, haee tamen exces- substantialis est quo formaliter habet, ut non lentiori modo suppletur a Verbo Sicut non violenter maneret intellectus beati cognosces creaturas in Deo esto illas non cognosceret notitia naturali extra Dcum, ad quam sua natura inclinat: quia
ulteriori puncto terminari quia implicat, quod est ultimum in aliquo genere posse in eodem genere ulteritis perfici a terminari. Dixi in eodem genere. quia non implicat, posse malio genere,in quo non est ultimo terminatum,terminari;vesanima separata terminata propria subsistentia, potest ulterius persei ac terminari, non in ratione subs stentiae,in qua est ultimo terminata. sed in ratione partis latuiae, in qua non est ultimo ter
Obycis . Linea terminatur seipsa absque tem s. mino positivo addito in sententia communi ne-A I is gante indivisibilia ergo etiam substantia. Resp. 'U'neg. conseq. quia linea non habet positivam inco-κ municabilitatem cum alia linea, ut habet una substantia completa cum alia completa quod aliunde prouenire non potest, quam ex termino positivo cui per se repugnat communicabilitas.
per nomen Homo importatur sola definitio hominis,quae sumitur ex sola materia 4orma sed ' 'etiam habens definitionem, quod non importa- ' 'tur per humanitatem, qua solum importatur definitio in abstraet . Ad 2 fundam neg. conseq. 8 nam existentia est primus actus essentiae, quo pri a Mmo fit ex potentiali actualis extra causas: unde
implicat reipsa distingui abcssentia actuali; quia
supponeret illam actualiter existere independenter ab existentia: cum nequeat unum extremum
formaliter distingui ab alio extremo, per ipsum extremum, a quo distinguitur: alioqui idem esset eonstitutiuum utriusque extremi; nam duod distinguit, simul eonstituit illud, quod distinguit.
Ad Iundam. Scota,neg.anteced. Ad prob. nego, si quodlibet ens creatum esse in potentia Obedien Ad i fuad. tiali ad quem eumque effectu sed solum ad quem Staia. implicantiam non nabet: implicat autem, ut ratio
per se, uti est subsistetitia, fiat in alio: nam hoe ipse desineret esse per se.Sicut nequit iubaerentia heri a M. per se quia hoc ipso desineret esse in alio, quae est sormalis ratio inhaerentiae Ad 2.quidquid st. an possit natura absque ulla subsistentia diuinitus
conseruari,de ouo ansea, nego, eo casu sore suppositum sormaliter, si supponatur talis naturae seruari eodem concursu effectivo, quo conseruatur dependenter a supposito Verbi quia tune natura maneret ulterius persectibilis, adeoque communicabilis ulteriori persectioni, quod est contra rationem suppositi. An autem talis natura conseruata essicaciori concursu.haberet rationem suppositi, constabit. Ad rationem dub constat: Ad Dari lc. coneedo, personam esse inassumpti Ad Damasibilem di nego inde sequi esse incurabilem. Ratio;
Verbum, sicut non curauit naturam, quam assumpsit,cum illa nec suit,nec debuit esse infirma: ita nee personam eiusdem naturae sed mediante
natura, quam assumpsit, per opeia condignessatisfactoria curauit & naturas,& personas caeterorum hominum, quatenus praeparauit illis condignum remedium ad infirmitatem peccato contractam cuiandam. Ad id quod dicitur, non fore Chri sue. stum nobiscum vni uoce hominem, neg. sequel. sufficit enim ut habeat eandem naturam , canindemque definitionem, in qua uni uocatio fundatur cum caeteris hominibus. Ad ult.nego, huma
possit vlieriori termino terminari, ac proinde alteri termino communicari. Ita qui puncta eo cedunt,negant posse ineam,puncto terminatam,