장음표시 사용
381쪽
c negare iam sentetia coronatos exultas quasi ipse vicis etre i a d locsi felicis s suinis proseqbatur. Quaobrem motus iudex, ob Antoni j sociorus eius costantia, pcepit nullu poenitus monachoru obseruare iudiciis, aut in ciuitate versari. Et
cateris qui de omibus in illa die placuit abscodi. Antonius aut impavidus, neglecto persecutoris imperio,iauit epediten. i. scapulare situ. Et alia die uas in sidam emineti loco,cadent ei cinctus veste,procedente iudice suo prouocabat aspectu. sagris cupiditate martitit: ostendebati nobis contemptorem poenarii et mortis Christiani animu aseuerare debere nim ut contristare Laa volenti pati pro De nomin martyrisi no dabat.Sed diis a suo gregi parabat magistra,seruauit AtDioni uiVt institutio sicuti factum est monachoru no solum oratio e eius, sed eccospectibus firmaretur.Nunci tame linorum confessorum vestigiis separatus
est,qain anxia circa eos cura occharitatis vinculis colligatus, magis carcere patietae exclusiis. Postu aut persecutiois turbo defluxerat,α beato Episcopo Petroia ob martyrii gloria coronato,ad pristi monasterisi regressus sitidiana fide
ac coscientiae martyriis moerebatur acrioribus se ieiuniis vigiliis coiiciens, vestianEm cilicino intrinsecus,desua pellicio utebatur,nuna corpus lauas,nunu a passibus sordes ablues,nisi cu per a s uafre necesssitas copulisset. Nullus denim Antonii corpus nudu, anteu moreretur,unxividit. Quoda aut tepore cu ab omnia se amouisset oculis,&clauso monasterio nemine omnino susciperet, Martinia nus militum ppositus,cuius filia immundi spiis infestatioibus quatiebatur,pulsans ostium obsecrabat ut suo pignori subueniret,& exies ut Desi pro sita deae caretur.Tu ille aperire quide minime voluit prospicies uod desuper ait: ο homo quid mesi poscis auxilium mortalis ego sum, et tus socius fragilitatis,si aut credis in Christum,cui deseruio, deo secundu fide tu2 ora Deu, & sanabitur silia tua. Confestim ille credens abiit,& inuocato Iesu,stia reduxit incolume. Muro ta ec alia mirabiliast illa diis opatus est,ec merito, u enim promisit in Euagesios . Petite & dabitur vobis, inueto a eius gratia mereretur accipere, sua potentia ronegauit. plures vexatora ante monasterium eius,clauso intro illi,dormietes,
fidelibus per eum ad Christum bus curabantur. Haec illi multitudo venientium ,desiderata solitudinem auferens aedio fuit. Metuens itam ne signorum co
piosa concessis aut suos animos extolleret ut alios plus de se,u videbant in ipso
cogeret aestimare,ad superiore Thebaide pergere cogitauit,ubi nullus eii agno
steret,& a fratribus acceptis panibus Jedebat super fluminis ripa transitum n uis obseruas. illo talia cogitante vox ad eum desua saeta est, dices: Antoni si percis&quare At ille intrepide, qui quasi cosuetam voce loquentis agnosceret,r odit: Quonia non sinunt me quiescere populi,idcirco ad superiorem Thebasedem ire optimum duxi, pue quia ea exigor quae virtutem meae pusillanimitatis excedunt Et Ox ad illum ait: Si ad Thebaidem vadas N ad pastoralia, ut cogitas, pergas,maiorem ac duplicem sustinebis laborem.Siasit vere quiescere in Pis,vade nunc ad interius delerium. Cura Antonius diceret,quis mihi loca auia poterit ostedere ignarus enim sum locoru:confestim ei vox quae loquebatur Saracenos indicauit,qui mercadi gratia ad Aegypta venire cosueuerant, his appropinqu1s Antonius,rogaui ut se pariter adduceret in desertu. Nullus obnisus est sed tanu a Deo missum comite suscipientes, amplexi sunt eius societate. Tribus asse diebus&noctibus itinere consecto uenit montem valde excessum, ad cui radices fons aque dulcis labebatur,&capus haud magnus torsi ambiens mo
qui palmulis perpaucis,ec his neglectris,cositus erat.Huc Antonius locu quasi a Deo sibi offerretur amplexus est.ls em erat que sibi ad numinis ripa sedentia loquebatur ostenderat. Et primo quide accipiens a comitibus panes solus remastin more villosio in eodem uos te. Quas propria enim domu agnosces,
382쪽
habebat locii illae Saraceni sim videt es eius fiducia, optato p eu uastu, panes esct Atu letitia deserebat, necno palmarii, licet mediocri,at tame aliquanto solatio resoueba Exinde ea fratres agnito loco,ianu ad patre fili solicite Minieta tra imitteret ides Antonius et ob sua refrigeri u multis onerosus labor indiceretur,&parcens etia in hoc monachis rogauit unu de aduenietibus in sarculum sibi bis acu tum cia frumento deferret.Quibus allatis circuiens morem haud grande cultu naptum reperit locriadque derivata aqua desua poterat influere,ibis seminauit, at ii exinde annuu sibi panem laborans gaudebat,et si necuiusu molestia expropriis manibus viveret in deserto. Sed in rursus etia illuc Adem venire coepi issent, misertus est laissitudine eoru,5 holus in paruo terrς cespite coluit,vi poli asperii iter aliqn venientes solatio res aueretur. Hoc fratrum refrigeria & paruula messem bestiae propter aquas illuc couenientes depasti sunt,e abus una appliendra dixit omnibus:Cur me laeditis, nihil a me issae abite oc in nomine dati,ne huc propietis ulterius.Quis n5 credat post hac denunciatione quasi t imetes,nun illuc bestias appropinquasse Sic Antonio impenetrabilia montis di deserti intoriora captanti,orationi b us etia dedito,introeuntes fratres magnis vis pcibus torserunt,ut oliuas & Iegumen oc oleu,q, post menses alisit muli strabant digna xctur accipere,& senile modicu laxaret aetati. Proh quantas ibi couersans exatus est iactus vere secundu q, scriptu est,no illi aduersus carne oc sanguine fuisse colluctationem,sed aduersus principatus&potestates,in his si ad ea ingredieban tur agnouimus. illic eiu tumultus revoces populi armator uim j solitus, prorsus
plena molem daemonu multitudine se vidit se referebat. Ipsum etia quas cominimicos pala resistentem et fortiter collia stante. Qui inta aduenientes suo resouebat horta tu,et flexis genibus armis rio orationu oem Satans prosternebat exercitu. Admiratio e plane dignu est,in ta immani solitudine unu homine nec dimonii sitidianas expauisse cogressionus,nec tatarum bestiam, quadrupedusue ax tilium diuersae cessisse feritati. iuste David cecinin Qui cos dunt in Go scutw5 SG,no comoues iis in aeternil. immobile ectranallam rctines animi firmitate,& daemo es fugabat Sc seras sicut scripta est sera inciscabat.Sed oc diabolus ut supradictus propheta ait,obseruas ea fredebat delibus suis,et ille saluatoris auxilio ab uniue is tutus asseuerabat insidiis. Q iada ergo nocte cu puigil Antonius obsecraret diam talos in monasteri u cius bestiam greges coaceruauit, ut oeaerem i beluas circu se aspiceret. iecu ridia oris morsum corpori minitaretur.
intellexit hostis astutias. Dixit i Sia dito in me vobis est tributa licetia, deuor te cocessumisia sit dsmonu huc venitiis impulsu, tocyusabit ua Christi famulus sum,ita facitu est, iubentis voce omis bestiaru multitudo quas maiestatis verbere csderetur aufugit No multi post hec fluxerunt dies&alia oritur cu eo de hoste certatio nasema vi venientibus pro his q sibi detulerat aliqd munuscula rependeret laborabat traxit quanda sportella si texebat, triciam sue sunt culum. Ad cuius motum exurgens, vidit bestiam pube tenus humanam saciem Praeserentem, quae exinde in asinam finiebatur. Post cuius aspectum vexillum
crucis in fronte sua pingens hoc tantum ait i Christi seruus sum, si ad me inissa es non fugio. Nullum in medio spatium,ec statim informe prodigium dis'
o us cum satellitum turba sugit, in medio cursu ruens extinctum est. Ista autem explosi mors atque enecati prodigii, daemonum erat communis inter tust qui omni studio laborantes, Antonium a deserto deducere non valuerunt. Mirandis plus miranda succedunt. Non grande post ista tempus excesserat,& tantarum vi istoriarum homo fratrum precibus Mincitur. A monachis . enim rogatus. vicos dignaretur inuisere, una cum his prosectus est, impositis
camelo aquata panibus,quia nusquampraetermonasterii locum si hauseran
383쪽
c potabilisaqua per arentem viam reperiebatur. Verum in medio itinere bibed jubsidia defecerunt. Ardor nimius,aestus intolerabilis,morte mcta minantur. Circuerunt,& qutrum salte collectam pluuijs lacuna, nihil prorsus remedii, ii hil occurrit penitus ad salussi. Camelus quasi periturus di ipi e aestuas dimittitur. stuanti spei bis exuritur, disitis despera tioe seruescit. Movit senem fratrii commune discrimen, et vehemetissime cotristatus ingemuiti Dehinc ad solitas cum auxilia coiugiens paululua b eis se cellit,ibiu genibus flexis,supplices manus te et tendit ad diam. Nec mora Nad primas rogantis lachrymas in oratiois loco,fons ebuliens erupit, ibi ο extincta siti,& arentia membra refecta sunt,ec plenis viribus inuenuentum potanica metum. Ita enim casu eueneraliut camelus erras peteremum dum funiculum trahit,in ridam lapide eiusdem alligatioe funiculi toneretur.Tandem Osricto itinere,ad monachos qui inuitauerant peruenit. Tune vero quasi patrices obuiam occurrer unt,et honorifico talutatu in oscula eius et amplexus certatim ruunt Proposito feruenti gaudet Antonius oc laetatibus de aduentu suo cunctis quaisi xenia de mole portans, spiritalia impartitur alimenta. Laudat veterum itudia, hortatur nouorum. Sorore quo ν iam vetula virginem videns,&aliarum puellarum magistram mira exultatioe sustollitur.Exinde quasi diu abesset ab eremo,rursum sestinauit ad montem. Plurimis iam addium oenientibus cstmetiavexati adsinonibus, malo necessitatis coacti iuderet deserta penetrare,sis ille consolans,et monachis in c5mune pcipiem,aiebat Credite inlesum fideliter,mente a malis cogitationibus, carne ab immunditiis se vite pura,oc iuxta eloqa diuina ne seducamini in saturitate ventris, odite vani gloria,Orate *piissime, psallite vespere oc mane et meridie, et mandata scripturarum reuoluite. Recordamini gestorum q sancti quil fecerunt,ut ex limemoria anima incitet ad virtutem,rcfrenet a va tqs. Suadebatem iugi meditatioere
i, tinendu Apostoli sermone, latuSol no occidat super iracundia vestra. Non imam super iracundia salem occidere no debere interptabatur, sed oc super omia deli sta hominin ne peccatorum una nostrorum aut in nocte luna, aut in die sol testes abstederent: lius Suadmonebat praeceptiri memores esse dicit. Di jud secate vosmetipsos, ecprobate: Vt ratione diei noectis r facientes si in se delii iuni 'dephendissent peccare desisterent..in aut nullus error decepis e perseuerantesint arent potius incepto qua arrogantia tumidi aut alios coptener haut sibi iustici a m vendicarent, iuxta supradicti doctoris eloquii dicentis: Nolite iudicare ante tempus: magis debere eos Christo,cui soli occulta patet reseruare iudicia.
Multas esse ut scriptu est vias quidetur hominibus iusis,sed fines eara ad pro tanda respicere interni: penos ira no posse nos intelligere peccata saepe salsi in in ratione gestorii, aliud esse Dei cum lacernentisiudicia, qui non ex suprrsciecorporum, ed ex mentium iudicat arcanis. Aequum aut euenos nobis compati, ec inuicem onera nostra portare, ut concesso examine Saluatori proprias coos uentias nosmetipsos iudicantes intueremur.Necno dicebat magna esse ad virtute .ia,si singuli vel obseruarent ad gereret,vel uniuersas mentiu cogitationes Datribus referret.Non enim posse alique peccare,cdm relaturus esset ad alium
sicunm peccasset,& subire pudore in publicum turpia proserendi. Denio nulla
peccantem coram alio audere peccare, etias peccet, tamen teste vitare peccati,
mentiri magis Sc negare ei et vetus delictu nouo inficiadi augere delicto. Igitur quasi sub oculis aiebat nostris et cogitatu cdfundimur et actu,nomia reseredalaciamus mult3 aut magis, si peccata nostra fideliter describentes digeramus in ordine.Tuc vero annotatio delictorsi fratrii videbitur oculis: Tunc timebimuspeecati maculas, conscientiae ipsi nos arguent apice , oc quomodo meretri cibus membra miscentes, confundantur ad praesentiam caeterorum, ita
384쪽
et nos erubeismus ad literata scripturas. Haec agamus,hanc virtutis gradiamur o 'via,ct corpora mentibus subiugantes,pniciosa diaboli conteramus insidias.T libus sermonibus hortametisu ec venietes ad se monachos incitabat ad studi λα patientibus codolebat, plures 3 eo radiis per Antoniis liberauit. Nun i tamen aut de incolumitate curatorum est inflatus ad gloria, aut cottistatus de obsessis adhuc corporibus murmurauit. Magis asit eode semper animo et vultu manla, gratias Deo reserebatisuadens occupatis,ut correptione qua vexabantur,patieritius ferrent Non e in Antonii micuius homin5,omino hanc esse medicina,sed Dei solius: qui cosueuit 5cabus vellet,& i vellet tempore dare sanitate. Ita cost latione siraecvexatos aequanimiter ferretentatione,&ia liberatos no sibi, sed Deo gratias referre docebat. non to aut quida vir ex Palestinis, qui infestimmo daemonio vexabatur nam ec linguam ei laniabat dentibus di oculorum nitebatur lumen extinguere perrexit ad molem,rogabat beatum sene ut pro se diam rogaret,orauit Antonius dixit ad euiVade re curaberis. Illo incredulo sibi,& violenter ibidem cotra poeptum remoranti, eadem geminabat Antonibus,dicens:Hic curari no poteris:egredere, di calcata Aegypto statim te misericordia Christi cosequetur tandem credidit oc pros eius est,ac visa Aegypto, secundum promissione senis qua ei diis oranti reuelauerat,infestio cessaust inimi Virgo verδ qdam quae a Tripolitanae regionis ciuitate deuenerat inauditis aeflebilibus doloribus laborabat Etenim narium purgamela, ut ora lachrimae,
aurium putridus humor in terram cadens,cofestim in vermes vertebantur. Augebat calamitatem corpus paralysi dissolutum, ulos quo peruersos cotrana turam ha be .Hanc parentes eius deserentes, cam ad Antonium monachos ire
didicissent credentes in domino,qui pertinacem sanrasinis fluxum in Euam Iio,iactu fimbriae staret ceperat rogauerunt ut miserabilem filis comitatu susciperent. Illis renitentibus eam usu ad Antonium perducere, remaniare iam uetus soris cet filia debili apud beatum coses rem dc monachum Paphnucia,qui effossis pro Christo oculis sub Maximiano persecutore,tali dehonestameto cor. poris plurimum gloriabatur. Pervenerunt igitur ad Antoniu monachi. Cum de morbo puellae reserre disponerent, relationem eorum senis sermo pueritire omnem debilitatis di itineris uso ad sanctum Palinutium causam, quasi inseinterfuisset, exposuit. Rogantibus aute eum monachis ut parentibus eum suis permitteretur ingressus,no c5cessit,sed ait: Ite di inuenietis puella,si no est mortua, rata. Et adiecit: Nullus debet ad meam humilitate venire,ila largitio curaconum,no est humans miseriae, sed Iesu Christi misericordis qui ubito in se dentibus pstare cosueuit auxilium. Q imbre di illa pro qua petitis, suis binuherata est,ta cum ad dii in oraia ego,mihi psentia sanitatis eius induis L dixit, re verba eius puellae incolumitas secuta est.Nam exeuntes seras ad n Paphn cum,ec filiam sospite,& paretes laetos repererunt. No multos asst post illos dies, quum duobus fratribus euntibus ad Antonium aqua in itinere desecisset, ecvno citi mortuo iter iaceret in terra mortE expectanti Antonius sedens in more celeriter ad se duos monachos vocavit,qui sorte ibi de sunt reperti, di festinato praecepit, ut laetetiam aquae assumente inuaderent iter qd ducit ad Aegyptum, dixit i unus e fratribus hue aduenientibus modo migrauit ad dominum, i, ter si no succurreritis, addeturi Hoc enim mihinsicoranti reuelarum est. Si erit. ee iuxta piaeceptum eius monachi festinantes, extim tum corpus inueniunt. id operientes, alterum refocillatum suo i xerimi comitatui, erat alasei'acium itineris unius diei. Fortasse aliquis quaerat, cur non antequam moreretur Antonius dixerit: Incongruo prorsus Christianis argumento vi
euriquia voci Ant ii sed Dei iudicium fuit, qui ci de recedente quam voluissenten
385쪽
C sententia tulit,& de sitiente reuelare dignatus est. Hoc tantii in Anton o mirabile est,et in monte remotis limo sedes, corde peruigili cuneta procul posita,dno
indicante cognosceret. Aliorursus intrecu sederet in mole, & oculos tedisset inc it,vidit nescio qua animal statibus in eius occursum angelis,ad coetu pergere. Cuius spectaculi nouitate stupefactus, beatu dixit sui fioru chorum: orauit, ut sibi rei psentis agnitio panderet. Et statim ea ad eu facta est inuens,isia esse Ammonis monachi anima,a Nitriae morabatur. Erat aut Ammon vir grandiuus,qperseueranter a pueritia usq; ad senei tute in sancti ita te vixerat. itinere dicii dieruxiij. spacio a Nitria, locus in sedebat Antonius diuidebatur. Videntes aut eum
monachi admirant E a venerant depcati sunt ut causam hilaritatis ediceret. Quibus ait modo Ammone qui iste que propter frequente eius ad Antoniu commeatu,&propter celebritatem indultorii ei a diao signorii optime nouerant, deuibus etia hoc unu dicendu est: Necesse suit ei aliquado it ume nomine Lycum, abitis aquis inundatu transvadare: rogauit Theodoria qui in ipso erat,ut paululua suo separetur aspectu,ne nuditatῆ corporis inuice uterq; cospicerent. Re cessit Titeodorus: nihilominus ille seipum cum nudare vellet, crubuit. Cogitantem aut O,in altera ripam virtus diuina transposuit. Rursusq; Theodorus, vir ipse Deo deuotus, transiens ad sene mirari coepit in ta velociter fluuiu transua dasset. Cumq; nihil humor is in pedibus, nihil in vestibus eius a lus con spiceret,. rogauit euint tam incredibile uati latione quasi silio pater exponeret.Nolente dio dicere jacciderat amplexus est pedes eius, iurauith; seno dimissurum, prius sibi id cid celabat referret. Vides ergo senex talentiose vincere volente fratrem, enit vicissim ab eo,ut nulli hoc ante suam morte indicaret,ato ita cosesitis est se subito in altera ripam fuisse transpositu, nec omino undis impressisse vesti,gia:dnici corporis hoc tantumodo priuilegiu adseres, et eoru quibus ipse, ut apo D stolo Petro donauera ut aquam leuitate humanu corpus insisteret. Haec autem Theodorus pinisso tepore n5 dixit post eius morte retulit. Monachi ver3 qui bus dixerat Antonius de morte Ammonis, notauerunt die ec venietibus de Nitria fratribus post dies triginta sciscitantes repereriit illo die illa : hora dormisse Ammon qua animam eius serri senex viderat: utril igitur puritate mentis in iratur em pe istinos stomachi ec lateris dolores, sis ieiuni js nim is vigiliis et cotraxerat,di erat penitus toto debilis corpore. Oraui si Antonius,&di est oratio fuexat faeta annotauit Archelaus. Redit Laodicea, di inuenit virgine incolumem. Percunctatus die sanitatis reperit lepus medeis cum annotatione congruer Et sad mirati sunt,agnoscetes eo tepore illa a diio fuisse a doloribus liberatam, oras Antonius pro ipsa bonitate saluatoris inuocauerat. Sspe etia ad se venientia turbam, ante dies ec menses de causas; dixit oc tpae Na iisdam videndi eu tradesideris, alios imbecillitas,non ullos obsessa a daemonibus corpora ptrahebat,
nemo tamen unu vexatione aut detrimentu laboris itineris coquestus est, regrediebatur oes spiritali cibo pleni. At illepcipiebat no suae laudi hanc admirationEati eis applicari debere:sed dii i,qui sui notionem hominibus pro capacitate moria lita tis indulserit. Quodam aut tempore cd in exisset ad exteriora monasteria,ecromtus esset a fratribus ut in naui quadacii monachis proficiscentibus ora xet ascendit .ec solus ex omnibus odorem sensit deterrimum, adserebant cuneupisciis salsorum ec carixarsi in naui possiarum huc es e putorE. At ille alterius reis tord se sentire affirmat lit. Adhuc loquente illo a doliscens dam possis sus a
daemone a procedens iuxta carinam se naue abscondera t, rcpente exclamauit.
386쪽
Quo statim per Antonium in nomine domini nosset Iesu Christi curato, mi Glexere uniuersi diaboli illum fuisse putorem. Alius quom ad eum vir inter suos
nobilis daemoniosus adducitur, tanta oppressas insania, ut non sciret se esse apud Antonium,nec no ec corporis sui superflua comederet. Quaobre rogatus senex ab his aeum adduxerat,v ro illo dii moraret, intantum iuuenis miseris codo luit,vi tota noxae peruigilans in eo,aduersus patietis insania laboraret. Sed Galucesseret, et obsessus impetu in Antoniusacio,vehementer eu impuIisset, ira coeperunt seu adduxerant, cur seni secti set iniuria Quibus Antonius ait:Noliualiqua culpa iuueni misero adscribereis uror iste obsidetis est,no obsessi. Idcirco alit in hanc proruit dolens hostis audacia,quia diis ad arida regione ire eu iussit, ec expulsi Satanae indiciu iste aduersum me impetus fuit.Nulla post verba re rara dolescens recepto sensu,&gratias agens Deo, locu ubi esset,agnouit, Stolo Antonium coplexans deosculatus est asscetii. Innumera ec alia istiusmodi stigna sunt,quae monachorum concordi saepe relatione cognouimus. Verdm notantum his adhibendus est stupor: l uia multo plus q seq uuntur, conditione nostrae fragilitatis excedunt. Hora circiter nona, tam ante cibum orare coepisset, raptum se sensit in spiritu, ecabangelis in sublime deserti prohibetibus transibium aeris daemonibus, ceperunt angeli c5tradicentes requirere quae esset causaxetinendi, nullis existentibus in Antonio criminibus. Illis uod ab exordio natiuitatis replica re peccata nitetibus, criminosa angeli ora clauserunt,dicentes: debere eos a natiuitate eius delucta narrare,qiam Christi essent bonitate sopitus qua aut scirent ex eo tepore quo faictus ellet monachus,oc Deo se consecrasset, licere proferri. Accusabant daemones multa procaciter mentientes: oc odiri deessent probamenta sallacibus, liber Antonio conscensus aperitur. Et statim redies in se in eo loco quo stare coeperat,hoc se rursum vidit esse sid fuera t.Tun cvero oblitus escae ex illa hora, noctem gemitu ac lamentatione transegit,reputans se- ncum humanorum hostium multitudine oc collia stationem tanti exercitus,ec laboriosum per aerem iter ad coelum, et hoc Apostoli dici um,quo a st: No est nobis colluctatio aduersus carnem oc sanguine,sed aduersus principe potesta tis huius aeris, qui scies aereas potestates, ob id semper telare,luctari ec cdtendere, ne nobis liber transitus esset ad coelum,hortabatur moneMAdsumite arma Dei, utpossitis resistere in die mala ut nihil mali habes qd de vobis dicere possi inimici confundatur. Nosautem apostolici sermonis recordemur,dicentis: Siue incor pore iue extra corpus,nescioi Deus scit: Et Paulus quide usq; ad tertium coelum
ei mei adno reuctabaturi& erat, iccundum eid scriptum est, a Deo doeius. Denim cani a fratribus haberetur iste tra status, oc ab eo sedul6 sciscitaren tur, quema modum se post corporis sarcinam anima gereret, quive ei locus post exitum cini quia, a Dem sum atq; terridissem, caputvso ad nubes attollentem, vidit etiam pennatos quiadam volare cupio es ad coelum,ates illum extensis manibus prohibere transitum, e quibus alios appreti sos elidebat ad terram,alios frustra retinere contendens,dolebat super se ad alestia transvolare: ξc maximum gaudium mixta moerore vi sti vidiores. tribue, bant. Statim vad O vox Dicta est. dicen Anima duerte cid vides.Et tunc coepit' luminato corde intelligere animarum esse conscensum,ec diabolum rhibentetaec sibi retineret obo lasn sanctorum sis decipere poli Poterat, cruciaretur vola .
387쪽
C volatu.His visionum exemplis incitatus, itidie ad meliora crestebat Neo vera id quod sibi reuelata fuerat, causa iactantiae seatribus indicabat,sed cu orans iu giter Dei laudaret auxilin,interrogantibus copellebatur ediceret nec spiritales filios pura in Christo anima occultare ivi volebat, p&rtimo huiusmodi signora relatio oc amore ministraret proposito,& fructu laboris ostederet. Nunu ille
aut ira subita concitatus patientia rupit ut humilitate erexit in gloria. Nam oes .elericos usq; ad ultimu gradu ante se orare copellem, Episcopis quo atq; preseliseris,quasi humilitatis discipulia ad benedicenda se caput submittebat. Di cones vero,qui ad eum utilitatis causa veniebant,cum pro adiutorio eoru eis aesentibus disputaret,adoranda tam sibi praeponebat,ncterubesces Nipse disco rctaa oc interrogabat frequenter eos, cu quibus erat,& si aliquid ab eis necessi risi audierat, fatebatur adiutum. Habebat aut in vultu magna gratiam, re admirabile i saluatore etiam hoc munus acceperat. Si quis enim ignarus eius inter multitudinem monachora eum videre desideraffet, nullo indicate, csteris praetermissisad Antonium cura ebat,ec animae puritatem agnoscebat ex vultu, ecper speculum corporis gratiam sanci mentis intuebatur. Nam semper hil rem faciem gerens,liquido ostendebat se de coelestibus cogitare,sicut scriptura aut Corde laetante vultus floret, sed in moerore continuo tristatu ita ec lacob agnovit Laban socerum suum insidias sibi machinantem, dicens ad filias eius: Non est facies patris vestri sicut heri ec nudiustertius. Sic Samuel agnouit D uid: Laeti atos enim habebat oculos re dentes sic lac candidos. Similiter agnoscebatur Antonius, quia semper eandem faciem inter prospera ec aduersa retinens,nec secundis extollebatur,nec frangebatur aduersis. Erat enim dc in vultu amabilis N in fidei puritate mirabilis. Nuquam schismaticoru se miscuit munioni, antiquam eorum sciens prauitatem atq; transgressionem. Nunquan Manichaeis aut aliis haereticis saltem bilia verba largitus est,Nisi tantu ea qua
eos pos ent ab iniquitatis errore reuocaret denuncia ns talium amicitias ato telamones perditione esse ammae. Sic etia Arrianos detestabatia in omnibus dic resin ec iuxta eos quidem esse accedenda. Nam cum venissent quida Arrianitae, reperit post eorum examinationῆ insidelissima sectam ,ec fugauit eosde mole dis ens,multd serpentibus deteriores hora esse sermones. Mentietibus aute Aserianis aliquando Antonio ita ut se credere simularet, admiratus eorum audacia,
et iusti doloris ira c5 motus: rogat usq; ab Episcopis atq; uniuersis fratribus, Alexandria descendit,ibim Arrianitas publico sermone condenauiu Vltimam haeesse ii resim oc mursorem Antichristi affirmans,pdicaui Q in populo situ Dei,
non saetitia,no ex vilis extatibus,sed propria,& unius in patre substatis, ne creatura potius aut adoptio aut appellatio videreturiimpia esse dicens vel mete coemermerat quando no eraucu verba dei Deus, a est, semper patri sit costernus, ex eo natus e patre,qui sema est.Vnde aiebat: GArrianis vobis nulla fit coinctio. Qiis em societas luci ad tenebras os fideliter credetes,Christiani estis illi verbu. i. filium,qui ex Deo patre est, creatura docentes,nullo interuallo a M'tilibus separantur,qui seruiunt creaturae potius u creatori,qui est benedi eius in secula.ipsa mihi credite, irascuntur elementa oc omis cotra Arrianu furore, socunda Apostoli dictum,ingemiscit creatura. Q sibi dii m suum,per que ossit a re Di quo omnia tacta sunt,videat co quari,aggregarive. Haec tanti viri i dicatio, exprimi n6 potest quant si ad fide populos roborauerit. Letabant uppe hostile αChristo inimica haeresimanathematizari ab Ecclesiae coluna. Nulla tuc Stas,
nullus se,cus domi remast.Taceo de Christianis pagani siqi 5 ipsi idolorii iacerdotes,ad dilicum imperiss couolabant dicetes: Praecamur ut videamus hominEdei, quia hoc apud uniuersos conspicuu erat nome Antonii. Ambiebat sit E
388쪽
umbriam vestim enti eius attingere,multum sibi di taetiam prodesse credentes. AQuot tunc diabolica obsidioe ec varris infirmitatibus liberati: quot simulachria erepta sunt spolia Ruanti etia ab errore gentilium retra Ri, nostro coiuncti sunt gregi Tanti certevt pauec ru dierum Uacio ex idolorum superstione couersio,
omnem per annum credetium vinceret turbam. Praeterea com irruente multi
. tudine comites repellerent, aestimantes, taedio illi conuenta populum fore, ille tranquillo animo dicebat: Nunquid hic catus daemonu maior est turbiscnuoad obsequentium multitudo collutiatorum in mole nostro cum catervis est numerosior Accidit etiam, vi cu m eum redeunte circa portam prosequeremur, a ter go quaedam mulier clamitauit dicens: Expecta homo Dei ilia mea atrocissimo vexatur daemonio,expecta,obsecro expecti:ne 5c ego corruens inteream. Hoc audito mirabilis senex a nobis admonitus, volens tamen oc ipse paululum rub sistit. Cumq; appropinquante mulierepuella iaceret explosa, orauit tacitus tam
Iesum,ee ad cominationedi eius statim spiritus impurus egressus est. Pu iii colum i populus in laudibus Dei,mater in gaudio fuit. Iple aut laetabatur, qui ad desiderata solitudinem repedabat.Erat aut valde sapies, di hoc in se mirabile habebat,quia cd m literas non didicisset, ingeniosi Tmus ec prudeuissimus, seu mobilis mansuetus erat. Aliquando etenim philosophi duo gentiles venerat ad eum,putantes Antonia sepouedecipere,erat uod in superiori monte Quoacu m vidis et, paganos intellexit ex vultu,&procedens ad eos, per interptem ita coepit loqui: Quare talongὸad stultum homine, sapientes se vexare voluerunt: illlis dicentibus,non esse illum stultum sed oc nimium sapientem,vigilanter re,
spondit: Si ad stultu venistis, superfluus est labor vester: si sit putatis me sapie item esse, di sapientiam habere, bonum est,imitamini quod probatis, quia bona conuenit imi tari. Si ego ad vos venissem, vos imitareri sed quia vos ad me quas M sapiente venisti estote sicut ego sum Christiani. Abcesserunt philosophi in B tram mirat es,ec acumen ingenii ec daemonum expulsones. Alios quo similiter mundi sapientes, qui eum irridere cupiebat qui aliteras ignoraret, tali disputationi colligauit,dicensi Respondete mihi quid prius,sensus an literae &quid cuius exordium Sensus ex literis,an literae oriuntur ex sensu illis adsereni usquia sensus esset autor at s inuentor literar ivlgitur cui sensus incolumis est, hicliteras non requirit. Quis praesentium post hanc colluctationEno exclam uerit cu m obstit puerint re ipsi qui victis uit, tanta in imperito literarum sag - icitate animi admirates mi em ut in solitudine oc montibus versatus at o o ibide exigens vita, agrestis & rudis erat, sed iucundus atq; assabilis sermone se cundu Apostoli praeceptum,diuino condita sale, proferebat,ita ut inuidia care re di amore omnium potiretur. Inter haec quasi parum ess et his gentilitatem fuisse superata, re tertio venerunt viri ad eum omnis secularis prudentiae nube caecati,atq; uniuersis philophiae studiis artium suarum aestimatione doctissimi. Hi cu m rationem ab eo exigerent fidei, quam in Christo habemus, reniteretur arguta sophismatum interrogatione de diuina cruce eum illudere, in silentium
paululum voce compressa primu eorum miseratus eri ore esti deinde per intex-ptem,qui eius vertra diligentissime in Graecum solebat exprimere sermonem. ita exorsus est,dices: Quid pulchrius est quidve honestius cruce colere, an a ulteria, parricidium,vel incoestum his adsignare si colitis aedm in altero sit con temptus mortis insigne virtuti in altero turpis religis obscoenitatis magistrae Quid melius est dicerent Dei verbum manens ut erat,ob salute nostram hum num corpus adsumpserit. Vt societate mortali 'tis nos eveheret ad coelum, P riciperi; naturae coelestis efficeret: an ut ipsi asseritis,diuinae mentis haustiam a
terrena veneranda caput submittere,&pecudum atq; serpetum formis cocles
389쪽
c nomen includere Quo ore Christianorum credulitate audetis irridere, dicem' itum Christum filium Dei sine sui detrimento, occoepisse esse quod no erat, αμ niansisse quod fuerati cum ipsi anima de elestibus detrahentes non tantsi h α mina ed ec pecudu soleatis si pire corporibus Christiana credulitas pro salute
mundi Deum suum venis e testam Vos νοε innata animam micantes, ultro' citro transfertis. Christiana fides, quae omnipotentiam Dei, clementiamj ven neritur,cosequenter incarnatione dicit Deo fuisse possibilem, ita tamen ut no euacuaveritdignatio dignitate. Vos a anima ex splendidissimo Dei fonte m nante turpiter decidisse iaciatis, qui mutabile occouertibilem eam post sui dira minutionEaudetis asserere,iam illam naturam domina secutorsi per animae' contumelias impia lingua temerati imago quae secundu nos naturale simi-- litudinem sui retinet autoris, cui una est exqdefluit eadem substantia,humili tates prias Niniurias cosequenter ad suam origine remitti igitur animaduer- fite columelias animaru ad patre in appellatis earu per vestram blasphemiam redundar Crux Christi dili Dei nostri hic nobis ingeritur. Rogo Q haec est rem ligionis obscoenitas none potius est cruce attollere, aut alicuius generis morte, ab iniquis hominibus illata patieter sustinere, i Isidis plangere post Osyrim --π nos incertosta discursus Pudeat,quaeso,vos inlidiam Typhonis, pudeat Satur- nisuqe 5c deuorationis crudelissimc liberorum.Erubescite parricidium Iouis eta ines stum, erubescite raptum eius coitum mulieru, at pueror&Illae,sicut υea diri fingunt poetae, ad explendii immanissimae libidinis furore, molles dedit in I amore vagitus: ille in Dians fluxit sinus ipse amator et precisi: ille modulatus ales a Laedeos petiuit amplexus: ille in propriis saeuiens sexum, regia pueril ministris
a auibus polluit. Haec vos creditis, haec colitis, haec sunt vestrorum ornameta tem
plorum.Aequo depreco pro vestra salute, nostra di ista pensate iudicio. Cun- V eia an nihil libris credenda sunt Christianis Si nihil, nec crucis cui detrahitiss nomen agnoscitis. Si uniuersa credenda sunt, cur eam in iisdem libris cruci rea surrectio copuletur,passionem diuinam stolido laceratis eloquio, ec no statim iungitis caecorum visum,surdorum auditu, claudorum gressum, leprae emur di datione.seruiens ambulanti Deo suo mare, daemonum fugas, resurrectionems mortuorum, di desun ictorum ab inseris reditus: Haec omnia scripturis diuinisi quas interpellatis inserta sunt, ec iisdem voluminibus tinentur praeconia m i festatis di mortis. Quamobrem odio, quo imbuti estis,abiecto nuenietis ilico. ec Deu verum esse Iesum,ec salutis humane gratia fragilem assumpsisse natura. ρ vestra tamen nobis,si no pudet,narrate religione, sed quas error insflix potos in resore culturas de tanta rerum foeditate at* vecordia nisi forte ut audio sas lautas asseratis deorum vestrorum,di obscoenitates Scrudelitates,&vani rates, b ec mortes tegetes eas allegoricis velaminibus: Liberum unium,terram proseses pina,semiclaudum vulcanum oc debilem,ignem, Iunonem aerem, Apollinem x selem. Dianam lunam,Neptunum, maria,&libidinum principem Iouem sthe; rem interpretantes.Necpost hanc excusationis procacitatem Deum,sed creatos ras,contempto creatore suscipitis. Quod si pulchritudo vos elementorum ada suam traxit venerationem, modum sas erat custodire t ec oportebat mirari tani tum, nec colerer ne sacturae veneratio creatoris esset iniuria. Nam istiusmodi, quam vos sequimini, ratio est praepostera at peruersa,&architecti honorinsee grauit ad domum,&medici scientia, adremedia consertur, omnium si artifi-i' cum merita vel laudes ad opera transferenturi inrid ad haec dicitis, Ut agnose mus,qirae si crucis ridiculae,vobis ignominiosa conseissior Haedisputationec
uertetibus in se philosophis oculos, simul inuisitantibu subridens Antonius, Orsum per interpretem ait:Praedurum nacucum lavidetur operi,quoties iusto
390쪽
uniuersie rei tenore calcato, laboris merita factis magis quam saetoribus a scribi itur. Elementa quidem ut memoraui,ex ipso conspectu suam compro hant seruitutem.Sed quoniam vos obseruatione dialectica, necessaria, ut puta tis, quem colligitis, hoc quom artificio etiam nos nostram religione compellitia affirmaret Respondete mihi: Cognitio Dei uemadmodum manifestius a probatur,perlectionem verborum, an per operationem fidei Et quid ant quius est,operatio fidei,an disputatio per argumenta procedens illis responde tibus, firmiorem sermonibus operationem esse hanc ci liquidam de Deo cognitionem: benὰ eos oc ipse dixisse consensiti quia operationem quae ex fide descendit,animi generat affectus, dialecticam vero ex artificio com nentium sumpsisse oppositionis exordia. Com ergo,ait, operationem fidei animo sitam ruis habuerit, superfluaerit verborum compositio per quam conceptam sermu nostro credulitatem tentatis euellere, S tamen saepe nostras explicare interuli gentias non valetis. Ita solidiora sunt mentis opera quam sophismatum sexu dulenta conclusio.Nos Christiani mysterium vitae nolim non in sapientia mundi habemus repositum,sed in virtute fidei, quae nobis a Deo tributa per Christa est Hanc orationis meae veritate, rerii quotidie quae geruntur ordo comendaunobis imperitis ecliterarum vestrarum ignaris ad cognitionem eius solum verba sufficiunt. Ecce nos tot gentilitatis gregibus abstra Ri, in uniuersum orbem quotidie propagamur. Vobis vera post aduentum domini, nodosae si phismatis defecerunt versutiae. Ecce nos simplicem Christi fidem docti,idolota
triam debellauimus, ecper praedicationem ignominiose crucis, aurata templa ceciderunt. Vos ἰ potestis,ostendite qua contextione verborum gentilitatem
Christo prςponere suaseritis. Per omnes iam terrasinus Dei filius Christus est agnitus,nihil eloquentia sophismatum, nihil disputatio philosophiae multi t. Bdini potest obesse credentium.Crucifixum nominamus,&uniuersi daemones, quos vos in deos colitis,ruminat, atq; ex obsessis corporibus ad primu dominius
crucis signa fugantur. Vbi sunt illa fabulosa oracula Vbi Aeetypuorum incantationes quo magorii profecere carmina Certe nunc va tata sunt omnia, in de
sua cruce mudo Christus intonuit. Nihilo minus vos plermissis debilitat ac ter uis gloriosam lesu morte irridere conamini. Illud asit quale est,' nunc in ii festatione regali concussa gentilitas, im 3 seculo chara θc hominum psi s fulta iam corruit. Nos famuli Christi et plus emimur,eo magis assurgimus& fi remus. Vestra simulacra ornatis quonda septa parietibus,tam vetustate collapsa sunt. Christi uero doctrina ,quae vobis stultia videtur oc ludus, licet tyranica asequentia principii tentametaptulerit,licet variis sit incursata terroribus Mullo tamen terrarum orbe cdcluditu nullo gentiu barbarara fine prohibetur. Quado tot simul in se couenere virtutes: continentia in matrimonio,virginitas in Ecclesia,floret martyrum pro ditosuo gloriosa costantia: quo I omnium crux Christi principi si est.Ciam interim vos inter talos virium choros syllogismorsi retia temditis:& veram retii lucem tenebrosis conamini argumentationibus obuoluere. Ecce nos, ut dixit doctor noster, non in gentili persuasione, sed in fide apertissima suademus,quae verborum affirmationem praeuenire consueuit. Adsunt quippe patientes a daemonibus vexati uoscdm in medio produxi lint, ver ba repetiuit,dicens: Nunc vos collectionibus vestris, 5c quo vultis malefico casemine deos vestros quos putares expellite : sin aute n5 potestis, victas submittite imanus, ec ad Christi Trophaea confugite, di statim crucifixi credulitatem --iestatis potentia prosequetur. Dixit & inuocato nomine Iesu.cdm vitale sigra, in sacro numero trinitatis pressisset in frontibus, una cil expulsis daemonibus vana Praesentium philosophorum confutata sapientia est.Expauerunt entin stirino pentes