장음표시 사용
351쪽
A penerant,eo quod eadem est corporum natura,nec ea est: simplex quaepia in sed nuxa, oc ex partibus habentcompositionem, profluuntq; homines quum generarit,acriarsum affluunt ea, quae ex alimentis meos inseruntur. Quam ob causam etiam homines pro tempore multorum liberorum patres fiunt. Deus vero
quum non constet ex partibus,nec partitionem recipit, oc nullis affectionibus obnoxius est filii pater,neque enim defluxus eii a Deo incorporeo, neque ullus influxus accedit illi,quemadmodum sit in hominibus,sed simplex auum sit natura,solius ocinius fili j pater est, quapropter etiam unigenitus ei solusu in sinu patris est olumo iplum ex sese sciter declarat esse,dicens: Hic est filius meus dilristus, in quo mihi complacitum est. Hic autem sermo patris est, inquo licet in
triligere patris naturam nec assectionibus obnoxiam, nec diuisonis capacem. Siquidem nec hominum sermo,sic generatur ut patiatur qui loquitiar, aut per separationem aliquid illi decedat,multo minus sermo Dei. Qua propter ipse etiam sedet in dextera patris, tanquam verbum,eo quod ubi est pater,illic oc huius verbum est. Nos ver3 stantes iudicamur ab illo tanquam creaturae: ec adoratur quidem ille, proptereaqudd est filius adorandi patris, nos vero adoramus do minum,Deum v confitemur, propterea qudd illius creaturae sumus ec ab illo diuersi.Hec vero quum ad hunc habeat modum,consideret iam quisquis illorum
velit, si in aliquis illos pudefacien an id quod est ex Deo, propriam im illius progeniem fas sit dicere, ex non extantibus esse, aut rationi consentaneum sit, ut vel in cogitationem cuiusquam omnino veniat, quod esse ex Deo post contu
rit ipsi, ut simul sumpta audacia dicat, qu3d non semper est filius. Nam in hoe rursus hominum cogitationes transcendit, superausique filii generatio. Nam nos quidem nostrorum liberorum in temsere patres cssicimur, quando quidem 5c ipsi quum prius non essemus, postea facti su mus. Caeterum, Ue-b us, qnia semper est , semper fis ij pater est. Hi horum quidem generatio, origi nem habet ex his,quae simili modo sunt. Quoniam autem nemo nouit filium
nisi pater,neque patrem quisquam nouit niti filius,5ccuicunque filius reuelati rit propterea sancti quibus reuelarat filius, imaginem quandam nobis dederiat cunni no ex rebus visibilibus,dicentes eum esse splendorem gloriae, A figuram substan- r tur diuitiae eius.Ac rursum: Quoniam apud te fons Vitae, ec in lumine tuo .idebimus tu men. in supti & verbum increpans Israelem,dicit: Dereliquisti sontem sapiet tiae. Hic autem sons est, qui dicit: Me dereliquerunt fontem aquae vitiae. Ac ex guum quidem est exemplum nimisq; obscurum ad id quod desideratur, posscti mus attamen ex eo plus quam pro natura humana intellige te, ac nequaquam putare nostram gener ationem squalem esse generationi Dei. Quis enim potest vel cogitare aliquando non esse splendorem,ut simul sumpta audacia dicat, non esse semper fidium,aut non fuisse filium priusquam nasceretur,aut quis idoneus est, ut splendorem a sole dirimat,in ne fontem cogitet aliquando destitutum avita,ut simul oc insaniens dicat, ex non extatibus esse filium, qui diciti Ego sum vita,aut alienum esse a patris essentia eum qui dicit: Qui me viditMidit ec patre. Nam sancti cum sic nos vellentintelligere, hec ob id exempla tradiderunt, inq;. vehementer absurdum ocimpium,cdm huiusnodi praebeat imaginem scriptura,nos ex aliis rebus de dii ovelle cogitare, quae neca; scripta sunt, ne quicquahabent sententiae conducentis ad pietatem. Ergo posthac dicant, unde tandemisti docti, talia de seruatore cogitare coeperint. Legimus,inquiet, in Prouerbi juDominus creauit me initium viarum suarum in opera sua. sam 5 Eusebius casuis talia videbatur dicere, quin tu quoq; literis idem significasti, quod multis probationibus 8c isti subuersi, condemnati sunt. Nihilo minus ipsi dictum hoc sursumac deorsum circunferetes, dicebant filium unum esse e creaturis,eum Q
352쪽
rebus conditis annumerabant. Ve iam ne hoc quidem videtur recte perpendi 'Cla. Habet enim sensum pium vehementerkreeium, quem si ipsi quoo intelle
uu.'dubia xiii Cnt,nequaquam dominum gloriae blaspherniis affecissent. Nam ea quaed modo in- cta sunt conferant ad hoc dictum, ac videbunt multam in eis esse differentiam. telligitur. Quis enim non perspicit,modd mentem habeat reclam,quod ea que creantur, fiunt et sunt aliunde,quam ex eo qui iacit. Caeterum filius, ut in superioribus ratio demonstrauit,non extrinsecus, sed patre generante est.Etenim homo codit quidem domum, generat autem filium,nem quis inueries dicere possit,d mum quidem ac nauem generari ab eo qui apparat, filium ver3 condi fieri. ab inem rursus,domu imaginem rite conditoris, filia dissimile generanti, quin potius filium, imagine patris confitebitur, domu uod artis structuram esse,nia quis videlicet mete captus si hoc ab animi sanitate exciderit. Nim tru diuina scimptura quς reistius omibus nouitcuius ν natur de his quide qus conduntur preMoysen, ait: in principio secit Deus coctum ac terra. De filio ucro nihil aliud, sed ipsum patre profert loquelem: Ex utero ante luciferum genui te. Ac rursus Filius meus es tu, ego hodie genui te. Quin ipse de seipso dominus in Prouersebiis dicit: Ante omnes sontes generat me. Ac de rebus coditis loannes ait:Omia per ipsum facta sunt. Ceterum dedito praedicans,dicit unigenitus filius,qui est in sinu patris,ille enarrauit. Ita P s filius est,non est creatura. Sin est creatura, noesi filius. Multum enim in his discriminis est,ac nequaquam erit idem ipse, recreatura, ne simul N ex Deo ec eritra Deum illius essentia putetur ei se. Num itaque frustra scriptum est hoc dictum Narn hoc rursum illi circunserunt sonitu obstrepentes, non aliter quam agmen culicum. Non san non frustra scriptum est,sed vehementer necetiarid.Siquidem dictum est creari,sed tum cam iactus est homo, id enim hominis proprium. Hanc ver sen tentiam reperiet pulchrὰ Seriptura in eloquiis positam,qui nonoscitanter lectionem attenderit, sed ec tepuiac pese diari Eth lanas,ocvtilitatem eorum qus scripta sunt sc tetur, atq; ita demum ea quael 'ε ' git cliju licet dispiciat .Tempus itaq; huius dicti reperiet ec intelliget, quod dominus qui semper est postea in consummatione seculorum factus est homo, ocfilius quum esset Dei, factus est filius hominum rutilitatem vero poterit intellis
gere,qudd nostram mortem abolere cupiens, adsumpsit sibi corpus ex virgine Maria,ut eo in sacrificium oblato patri pro omnibus iberaret omnes nos quot Persono quot metu mortis,ut semper viveremus,obnoxij eramus seruiculi. Persona vord seruatoris est, ec hoc explicatur cum iam adsumpto corpore dicit: Dominus creauit m e initium viarum suarum in opera sua. Quemadmodum enim et,qui est filius Dei pulchre congruit esse in aeternum, atque in sinu esse patris i Sie ec hominis acto congruit haec vox i Dominus creauit me. Et hoc enim dicitur de
eo,ec esuriit ec sinit, & percunctatus est ubi Lazarus esset positus, di passus est:
α resurrexit. Et quemadmodum cum audimus eum dominum ac Deum eclumen verum, intelligimus eum esie eri Patre, ita iustum est,ut quum audimus, creauit, diserui nomen, ec passus est,non ista adscribamus deitati, absurdum nim,sed carni haec tribuamus,quam nostra causa gestau it. Siquidem haec carnis
propria sunt, atque ipsa caro non alterius, sed verbi est. Cae terum siquis ex hoe quod utilest cupiat perdiscere num rus est hoc quoque.Verbum enim caro factum est, Vt&illud inferat pro omnibus, ec nos ex spiritu ipsius participantes, possimus fieri dij. Alioqui nequasi hoc consecuturi, nisi corpus nostrum creatii ipse induisset.Nahoc moia homines Dei, 5c homines in Christin coepimus appellari. Csterii,quemadmodum nos accipientes spin, non amittimus propxiat nostra essentiam. Sic diis pro nobis factus homo, corpusq; gestans,nihilo minus erat Deus Nel em detrimentum patiebat ex amictu corporis, quin potius id-
353쪽
A bidreddebat diuinu, inmortalitate donauit. Haec quide igitur sufficiunt ad iraducendam Arrianorsi sectam, in quidem prout diis dedit ex his qus ipsi disecebat, uicti sunt impietatis. Age sane oc nos eos prouocemus flagitemusq; ut ipsi quos respodeant.Tepus em est,ut cam lisreat ipsi in propriis dogmatibus, iam a nobis interrogentiorsitan vel sic erubescentes, receptis oculis perspiciet de deciderint malae mentis homines. Dei filium didicimus ex diuinis literis sicut antea diciti est,eundem esse verbum ac sapientia patris. Nam Apostolus alti Christias Dei virtus N Dei sapientia. Caeterd mloannes cum dixisseti Et verba caro factum est,protinus adiunxit: Et vidimus gloriam eius, gloria tanu unigeniti a pure, plenu gratiae ec veritatis. Significans verbia esse unigenitum filium, ato per hoc verbum,&ber hanc sapientia, condita esse tum coelum, tum terra, tum omiaqus in eis sunt: ato huius sapientiae fonte esse Deum, in Propheca Baruch didicimus,qui reprehendit Israelem,et reliquisset fontem sapientis. Itiaque si negant eaquς scripta sunt,protinus c d m sint oca nomine alieni, proprie voca vi poterunt etiam ab omnibus Athei ec Christo machi, hoc est, sine Deo&Christo rebellantes.Nam hoc cognominis ipsi etiam sibi indiderunt. Quod si nobiscum confitentur scripturae verba spiritus afflatu posita, audeant palam dicere, ruae tecte sentiunt, quod ec Q. , ,hoc est, sine verbo,ct: hoc est, sine pientia, erit aliquando Deus,versit in rabiem dicant, erat quum non esset, ec priusquam nasceretur, non erat Christus. Rursusque pronuncient, sontem non ex sese genuisse sapientiam, sed aliunde quam ex sese hunc paraste, ut dii iud audeant dicere, ex non extantibus factu est silius. Nam hic sermo non iam hunc fontem demonstrat sed lacum queripiam, velut aliunde sumente aquam, qui sontis usurpet vocabulum. Proinde quanta impietate sit hoc resertum, ne mini puto dubium esse, cui vel paululum sit sensus. Ceterum, quoniam ton multuantes dicunt nomina tantum esse filii, verbum di sapientia, operaeprecoum est pereunctari istos, si ista fili j nomina duntaxat sunt, alius erit ipse praeter haeci re si melior est nominibus,haud pium est ex deterioribus designari meliorem. Quod si inferior eit nominibus, Annino habet re causam appellationis ad id, quod melius est. Caetera m , hoc rursus profectum illius tignificat, nec ista impietas minor illis prioribus. Siquidem eum qui in patre est,ec in qua est pater, qui alit Ego&pater unum sumus,ecquem liti viderit, vidit patrem, dicere ab aliqua re extraria reddi meliorem, superat omnem insiniam. VOxum ab ijs deiecti, diquemadmodum solent Eusebiani, multa haesitatione constricti, illud tandem habent reliquum, quod in cantiunculis Arrius,&in sua thalia tanquam addubitans fabulatur. Multa loquitur verba Deus. Qua- rem ipsi scilicet dicimus nos filium oc verbum unigenitum patris. Dementes de quidui potiusquam Christiani. Primum enim cum talia loquuntur de Deo, parum abest,quin Deum existiment hominem sic loquente, vicissimq; mutantem priora verba posterioribus, quasi unum ex Deo verbum non sufficiat omnem,quae est ex voluntate patris, creationem, huiusq; prouidentiam implem Nam eundem multa verba loqui instimitas est omnium, cam unumquodq; do Verbum sciens egeat altero verbo. Caeterum, uno usum fuisse verbo Deum, sicut vere Mest,hoc ec Dei potentiam declarat,&verbi ex eo proficiscentis persectionem,re' ita sentientium piam intelligentiam. Vtinam vero ecisti vel ex his , quae nune dicunt velint confiteri veritatem. Nam si semel concesserint Deum prose
reverba, omnino norunt eum esse patrem: hoc quum sciant, considerent quod dum nolunt unum concedere Dei verbum,imaginantur eum esse patrem muli
torabati in totum esse Dei verbum nolunt negare, caetersi hoc esse Dei filiu i Ce iij confiten
354쪽
constentur.Est autem dc haec veritatis ignorantia,sacrarum et scripturarum CDrtasse. petitia. Nam si omnino Deus pater est verbi, cur non ecis qui generat, ius I filius est Rursus autem filius Dei quisnam eri nisi verbum ipsius, neque mulis
sunt verba, ne singulis aliquid desit,sed unum verba,visolus ipse perfectus sticus habe- Animaduertant ecilliud, quddo, munus simus, oportiti tec imaginem illius hὸς unam esse,quae quidem est filius.Etenini Dei filius, sicut ex ipsis eloqui js liceridiscere idem est ec Dei verbum 5c sapientia, ec imago, ec manus, ec virtus. Vna enim est Dei progenies,&haec vocabula generationis quae ex patre est,sum notiones. Sive enim filium dixeris,declarastiquὸd ex illius natura profectum est. sue verbum cogites,rursum id quod ex eo est,ec quod ab eo inseparabile est cogitas. Quin ec sapientiam cum dicis,nihilo minus id seniis, quod non extraris cus,sed ex ipso est ec in ipso. Rursum si virtutem 5c manum nominaris,iteri
dicis quod est essentie proprium. Iam cum imaginEdici filium significas. ita esse possit simile Deo, nisi quod ex ipso natum est Nimirum quae per ver bum facta sunt, haec per sapientiam sundata sunt, &quae in sapientia fundista sunt, haec omnia manu Dei facta sunt, perque filium condita sunt. Atque in alio harum rerum non aliunde nos quam ex scripturis persuasionem habemus. ne, e Siquidem ipse Deus per Esaiam Prophetam dicit i Manus mea sundauit ter P μ iv iam, ec dextera mea stabilivit coelum. Ac rursum: Et sub umbra manus '' meae protegam te, in qua constitui coelum ac fundaui terram. David vo&hoc edoctus, ac sciens manum hanc esse sapientiam, uehat: sua in sapientia fecisti, impleta est terra creatura tmque admodum ec Solomo a Deo sumpta sapientia dicebat: Deus sapientia landauit terram.ltem Ioannes sciens manum ac sapientiam esse verbum, scripsit in Evangelio: In principio erat verbo .ee vechum erat apud Deum,ec Deus erat verbum: hoc erat in principio apud Deum. Omnia peripsum facta sunt,ec sine ipso factum est nihil. Apostolus vero perspi- Dciens manum,sapientiam,verbum, eundem inestium ait: Multifarie multis modis olim Deus Iocutus patribus in Prophetis, nouissim e diebus his loqui tus est nobis in filio quem constituit naeredem uniuersorum, per quem fecit de secula. Ac rursum : Unus dominus Iesus Christus, Per quemcmnia, ec nos per ipsum. Rursus autem quum sciret verbum, sapientiam , filium, eandem in rimaginem patris, ait in epistola ad Colossensesi Gratias agentes Deo ec patri, qui idoneos nos reddidit in partem haereditatis sanctorum in lumine, qui lis herauit nos a potestate tenebrarum ac trastulit in regnum silii charitatis suae, in quo habemus redemptionem, remissionem peccatorum,qui est imago Dei ii uisbissis primogenitus omnis creatura: quoniam in ipso condita sunt omnia ,si- . Me quae in coeli sue quae in terra, visibilia ec inuisibilia,sue throni, sue dem nationes, sue principatus, sue potestates, omnia per ipsum Ac in ipso condita sunt, ipse est ante omnia,&omnia in ipso consistunt. Nam quemadmodum per verbum laqtrum idem sit imago,in eo condita sunt omia. Ad hunc modii
ii quis de domino cogitet,non impinget in lapidem offensionis, sed potius ibit
ad fulgorem in conspectu habes lumen veritatis. Nam hec est vere veritatis se . t tentia etiamsi disrumpantur isti contentiosi,qui neque Deum reuerentur,ne predargutionibusqus fiunt ex certis probationibus pudefiunt. Itaque Eusebianiquum id temporis ad hunc modum examinarentur,sesch ipsos condenassent, quemadmodum antea dixi, subscripserunt ac resipiscentes quietem agebant secesseruntque. Posteaquam verdisti iuueniliter ineptientes impietatibus. ac caecutientescirca veritatem, nihil aliudu conantur criminari synodum i d
ant nobis ex quibus ipsi scripturis ista didicerunt ,aut ex quo sanctoru audio
355쪽
xyi et nisi res,quae sibi ipsis congesserunt, lige verba, ex non extantibus,&ho erat priusa nasceretur.& erat cum non esse de illud vertibile dc pis exi stere,& illud
voluntate,quibus aduersus dontinum illudentes fabulantur. Nam beatus Pau-
lus in epistola ad Hebraeos ait: Fide intelligimus persecta esse secula verbo de ut ex his quς non videbantur, id quod videbatur fieret. Verum nihil comune verbo cum seculis. Ipse em est ille, s erat ante secula, perque ec secula saeta sunt. Ccterum in pastore scriptum est,nam 5claoc quanu rid est ex canone proferuti Primum omnium crede,l unusest Deus,qui condidit Omnia persecit , qui se antrae citri ex nihilo essent uniuersa.Quinoc hoc rursus nihil ad filium pertinet, qn- quidem de omibus loquitur,qus per eum iacta sunt, a quibus ipse diuersus est. Plem enim fieri potest,ut conditorem conumeres cum his, qui ab ipso sunt condita,nisi quis delirans architectum dicat eundem esse cum ςdificijs, quae ab ipso
sunt. Quare igitur cum ipsi voces ad impietatem cominiscantur no scripta ac cusant eos,qui vocibus non scriptis utuntur ad pietatem rhiam impietatem asmittere,in totum vetitum est,etiam si quis varus verbis ac persuasibilibus inue verbae horis id conetur conuestire, ceteriam pietatem amplecti, sanetorum omnium con xi ΠΗ - 'sensu praedicatur,etiam si quis nouis verbis suerit usus, mod3 qui loquitur piu tineat sensum,ac perea,qus cogitauit,pie velit significare. Eorum igitor, tui habeant Christo rebellat humi repentia verbula,de quibus prius dictu est,iam antea demon strauit ratio, & tunc & nuoc omni impietate esse reserta. Caeterom, quae a synodo scripta sunt ac definita aduersus illos, si quis exacte scrutet ur, comperiet omnino in his veritatis intellectum comprehedi,maxime si talium dictionum. etiam occasionem probabissem studio discendi percunctatus audieriti Est enim. haec: Cum synodus vellet Arrianorum impias dictiones tollere, scripturam vor a consessas voces stribere,qudd dc filius iit non ex non extantibus,sed ex deo, π, here lucid verbum sit ac sapientia,non autem creatura neq; factura, sed proprium reperta.
ex patre germen, Eusebiuscum suis,quoniam vetusto errore suo trahebamur, volebant has voces ex Deo,co nunes esse nobiscum,di Dei verbum nihil inlime differre a nobis oropterea quod scriptum esset, unus Deus ex quo omnia, ine rursum: Vetera uisierunt, ecce nova facta sunt omnia, omnia ver3 ex Deo. Caeterum patres quum perspexissent illorum versutiam, oc impietatis artifici Mm,iam compellebant eos,ut clarius explanarent, illud ex Deo, scriberent et ex
essentia Dei esse filium,ob id,ne illud ex Deoputaretur esse commune e quare,tum filio,tum rebus creatis,sed caetera omnia creaturam esse, verbum au tem solum ex patre crederetur. Quanqua enim ex Deo omnia esse dicuntur, ta ς - .men aliterquam est filius,essedi fia sunt. Nam creaturae ideo dicuntur esse ex D . 'T eo,quod non sint temere de* sponte,nulloq; autore condiis, neq; fortuito na unomodo essecundum eos,qui dicunt ex atomorum concursu, ec corpusculorum,que di i0xςiam cuntur ἴμοιομερ qudd horum partes inter se similes sunt, aut ut quidam haeetetici,alium mundi conditorem dicunt,aut ut rursus alij, ab angelis quibus da aiunt omnium rerum ess e constitutionem,sed quoniam quum esset Deus,oo inia ab se per verbum,quum prius non essent, ut essent facta sunt, ideo dicium est Hlud, ex Deo, verbum autem quoniam non est creatura, dictum est illud. s Ius est ex patre. Haec autem sententia illud declarat,qudd filius est ex substantia patris.Neque enim in ullam creaturarum hoc competit,nimirum cum Pa virus Uixisset, omnia ex Deo, protinus adiecit,&vnus lesus Christus, per quem omnia: quo declararet omibus,stium esse diuersum ab omnibus a Deos actis,Muandoquidem ea quς fiunt a Deo,per filium secta sunt. Verim ob inudi strum
Ginam,clus a Deo prosecta est.dixit hae non obliqudd omnia essent ex Deo
356쪽
quemadmodum filius est ex patre. Neque enim omnia sunt ut insitus,neque Cverbum unum est de numero omnium, sed omnium dominias est ec conditor. Eo satucta synodus apertius dixit eum ex substantia patris viae,quo verbum diuersum a rerum creatarum natura Credemur,qudd solum vere esset ex Deo, nec ulla iam deceptionis occasio reliqua fieret inpietatem sectantibus. Hccig , o : per- tur fuit occasio,quur scriberetur exessentia. Caeteram , quum rurses Episcolatis ireqv censerem scribendum fuisse virtutem veram, ocimaginem Patris verbum, se v mile , oc immutabile per omnia cum patre,inuertibile ac semper , di in eo esse' '' inseparabiliter,nunquam enim nonicit sed semper fuit verbum, quum abso tempore sit apud patrem eluti splendorlucisal,qui adhaerebant Eusebio sere hanc quidem,non audentes contradicere ob pudorem, quem ceperant ex hiis. de quibus fuerantconuicti,deprehensi tamen sunt rursus,inter sese murmurarites oculis innuere, quod illud, simile ac semper,ac virtutis nomen, item illud hi ipse,prorsus essent nobis cum filiocomunia, Qqui cude effer, qud irrinus ista nobis tribuerent.Similitudinis quide vocabulu, innos quom copetere putabat,
quod talptum esset de nobisquoque Imago Dei est homo & gloria Dei est Sic orabat militer quod scriptum erat,sempe quia scriptum est: Semper enim nos qui vi scripturas uimus. Iam illud, in ipsα Quoniam ii ipso vivimus,movemur 5c sumus. Item quod dicitur,inuertibile, oniam scriptum est: Nihil nos separabit a charitate Christi.De virtute porro, quoniam di campe dc bruchus dieitur virtus agit 'HV ῆς que poter tia. Frequenter autem rede populo scriptum esti Exivit omnis vise nv ' tu, eκ terra Aegypti. Quin ec aliae sunt virtutes coelestes. Dominus eira inquisivirtutum nobii cum susceptornoster Deus Iacobo Nam huiusmodi re Asterius cognomento sophista ab istor doctus scripsit,sed ante hunc Arrius ecipia doctus eadem, ut supra dictum est. Caeterum, Episcopi, quum hic quoque perspicerent illorum simulationem, ec iuxta id quod scriptum est,in cordibus nimpiorum dolum esse labricantium mala,compulsi sunt rursus 5cim exseri prer is colligere sententiam,quaere prius dixeran Ghaec eadem denuo viarius ec e planatius tum dicere,ium scribere,videlicet filium eius d esse cum patre substantie,ut non solum similem filium, sed eundem similiti tale ex patre esse dociliarent, ec aliam esse si ij similitudinem,ec invertibilitatem demonstrarent,dι uersam ab ea,quae in nobis est imitatione,quam nos ex virtute, ob praeceptori1 obseruationem accepimus.Nam corpora inter se similia possunt aliquo pacto diduci,ac procul a sese diuelli,velut hominum siri erga suos parentes. sicuti scripta est de Adam,ec de huius filio Soli quod fuerit similis illi specie Quoniam v ct filii ex patre natiuitas, ab hominum natura diuersi est,non tantum similis,sedec inseparabilis est a patris essentia,atque unum sunt filius ec pater quemadmodum ait ipse. ud,semper in patre est verbum,oc in verbosater, eo quod ver bum est .lendor lucis.Nam ec hoc ipsa vox declarat. Eo, synodus hoc intelli
gens,recte scripsit diri ,hoc est,eiusdem essentiae, quo simul oc haereticorum peruersitatem subuerterent re ostenderent verbum diuersum esse a rebus coit . ditis. Hoc enim quum scripsssem, protinus adiecerunt. Caeterum,quidi cunto nihilo esse Dei filium, aut creaturam, aut vertibilem, aut secturam, aut ex alia substantia hos anathematizat sancta 5c catholica Ecclesia. Haec autem locuti, manifeste demonstrarunt his vocibus ex substantia, &eiusdem essentiae, tolli verbula impietatis,qualia sunt,creatur laesura,ἁγνητο locvertibile,5 non erat priusquam nasceretur. Quisquis enim hoc dicit,contradicit synodo. Caeterum, qui non sentit cum Arrio,necessarid haec synodi decreta sentit oc inteIlli sitis ro
e ea perspexerit, quomodo se habeat splendor ad lucem, ec qui ex i
357쪽
rion iuxta qua synodus ita scripsit,anathematizantes ea ciui
synodus,ac deinde ii queat lunienturvoces. Certu scio istor si 'resimi Podi, verba quo mentis omino coprobaturos esse. Ouidi i , , -' ' T ς', QR bu ςrix sipistud, i de illis etias rustra loquatie duode iri mpi prsic luxn. Haruuit vocum occasio si ibae Quod si rursus obmurmuret, se non destitui scripturis e vesti in quide ins submoueant ranu mania loquentes,nc a sans metis homines, seips , oi rahisamasensiiciam ipsi priores rsbuerint hanc occasione, ex non scriniis vocit o pugnare coeperint. Atili norit, si quis est discendi cupidus in etiam h cti n xu ripturi postae, tamen,ut ante dictum est exseri tu' di xii x6 lynx ,αh nc pronunciatae significantus, qui aures habent
inem inte iras incorruptas. Tibi quidem licet hoc considerare aduer hoc verum est, credendum esse,verbum ex patre esse ac solu illius inri
si verbii,persidi acta sunt omia,nisi ex ipso Deo I ii ct hoc e scrinitiei ideiicei patre i idei ei Dauid loquete: Eructauitcor meu verbum hona EuEx utero ante luciferum genui te. Filio vero de seipso pronunciate Iudeis Sitas pater reme im diligeretis me.Ego em ex patre pro in Acruri in t . b. y β -zἹx ς m,s Hi a P ire,hic vidit patre. Quin de illudi Ego Spater una sumus. Et: Ego in patre&pater in me, tantunde Iletac si di 'OMEgo ex patre lam,&in illo inseparabilis.Quin re Ioanes dicens, Vn
, desus Deu arbitrat esse copositum, utin huius substatia sit aliod acccides auti ramis re amis' Muiise habeat ouo tegar, aut essecirca ipsum aliqua,que subi nantia illius copleant,ut noscdm dicimus Deum,aut cum nomina mus Datrem. Vn eandem inuisibile illius&inc6prehensibilem essentia sinoificem ii, sed a
c ca diu sunt,incusent adem synodu quc isti se ii, a b
ah QR xςnx' gmnina comittant blasphemia ad istum mo- cum sentietes Na oc deu corporeum quenda inducunt,& m,no ipsius patris sed Ora ius circa eum sunt,filium mentiunt. Qu)d si si mi ex qusda res est pa-
circa illa sic nominamus, sed ipsam essentia eius signi camus. Na etias fieri non Het,ut quidna sitDei essentia,coprehenderemus, is duntaxat cogitates esse Deum,vel scriptura st hec eum significate no alium queripia 8c nos ci ipsum significare voletes, dicim9 Desi &patre ec diam. Ita ca dicit Ego sum u sum Ite illudi Ego sum diis Deus.Et ubiciiq; dicit scriptura Deus nos leg&es nihil aliud ipsam incoprehensibilem eius substantia signiscari nobis intelligi mo, quod aeuis,de quo loquunt. ltam neas miretur ex substatia Dei esse silium Dei duci purgarunt sensum, quis; dilucidius veluti ex const-queti illud ex Deo descripserunt ex subsiatia. Existimarunt em ide esse dicere ex Deo, dires, substatia Dei esse verbum,quandoquide oc deis sicuti proinxi, nihil aliud usubstantia eius, qui est, significat. Ergo sino ex Deo est .erbi vitiliussit natura germanus expaue,sed sicut crea tiars eo q,codite sint, dicature ipse more reliquoi sonium es. ex Deo, neo ex substati a patri est, neq; ipse filius iuxta substantia est filius ed virtutequeadmodum nos, qui iuxta gratiam vocamur fit . Quad si ex Deo solus est tanu verus germa usin filius, sicuti
358쪽
iis accendit ,qui di rursus extingui cos iacui sidixerui sancti ciste verbii apud De iam. Hoc citi opus extrinsecusta creatura eius a secit esset, sed splendore ipsum
Predicauer ut oes,vthc voces ex essentia,propriaec inseparabile natura, di cum patre unitate declararet.Hocem P fio fiet ut simul illil tueamur vere esse immatabile di in uariabile. Alioa quo hoc esse possit. iiii ex patris subsutia propria es
serra set progenies Necesse est cin ta in hoc identitate cu suo patre seruareisane cum pia ratio declararet hoc ita se habere, cosequens erat istos ne nominis quide Mas o uno uitate offendi, A Christo rebellat, cum haec dictio sana habeat intelligenuam ac dei nostrationem. Elini si dicimus subfiatia esse Dei,verbu. lam enim hec vox ab ipsis quo* recepta si ad tande hoc iuerit, nisi veluti dicas veritate eternitatemq; luti statie,ex qua etianatus est. Nelem est alterius sorms, ne asnouu ac dissimile substatis patris admisceat,neo extrinsecus,vulgati more sinalis, ne iuxta aliud aut omino alterius substatis appareat. Quemadmodum aes resplendes ocauruo argenta di stanum,na haec peregrina diuersi Ugnis inter se se,discretal natura potetial sunt. Ne aes propriuestauri,ne palumbis excolumba,sed similia Adem putant esse,diuerss in inter se naturae sunt. Iracusi filius quo eodemodo est, sic creatura quemadmoda o nos, Ocnbeius de lubitati Quῖd si filius est verbu,sapientia imago patris,splendor, cosequenter eius fuerit substatiae. asi haec vox,no ex Deo, sed vesut organu alterius naturae, diuer et substatiae declaratur,recte videlicet synodus scripsit,recte sensi Caetera tollatur rursus in his cogitatio corporalis,Noem sensus imaginatione supergre si puro intellectu,solao mete cogitemus,filiu apud patre germanu, ac verbi es patre proprietate rein separabile silmssitudine splendoris ad luce. Quemadmo dii civi he voces, progenies di filius,rad humano more,sed sicut Deo dignu est dicunt Δ sunt, eodemodocam audimus in Orithoc est, eiusdem substatiae, em Dhumanos sensus delabete partition es ac diuisiones diuinitatis excogitemus, sed tanu de incorporeis cogitates unitate naturae ec identitate lucis non separonius. a id propriu est filii erga patre, Zc hoc demostrat des vere patrem esse vech Rursus em exemptu lucis ac splendoris in hoc necessariu est. Quis audebit di cere splendore alienu ac diissimile esse soli Aut is potius sic intues splendoreaa leat et identitate lucis, cdsideter dixerit. vere lux displedor idesunt, echoc per hoc exemptu demonstrat, oc splendor in sole es inqui intuet huc, videat ediltu. Huiusmodi vero unitatem naturet proprietatem quo acredul ac vident recte vocarent,nisii eiusdem sub statiae prolem tDei vero prolem ad quis propria ac decenter cogitare possit,nisi verbii,sapientia at* virtutem, q uanela pre peregrina dicere pium est imi non semper esse apud patrem vel imaginari fas est, Per hanc em prolem omnia fecit pater,& que fertur ad omia prouidentiam ex tendens, per eam exerit humanitatem erga genus humana, oc hoc modo una ipse & pater sunt,sicuti dictum est,nisi videlicet isti malae mentis homines sum pta audacia rursum dixerint,aliam esse verbi substantiam, oc aliam esse ex pa Re in eo lucem,ut Iumen quidem sit in filio unum cum patre, ipse vero sit ali nus iuxta substantia quasi creatura. Verum haec Cataphae&Samosatensis manifesta sententia est, quam ecclesia quide reiecit,isti vero nunc simulant, eo qν Di si quo a veritate prolapsi declarati sunt haeretici. Na in si omino particeps est lucis a pa tre proficiscentis,quareno magis ipse est cuius est id particeps. ne quia medium deprehendatur inter eum o patrem. Nam si ita non est, no iam demo stratur per filium condita esse omnia, sed per illud cuius etia ipse particeps est. Sin vero hic est rbum oc sapietis patris, in quo pater reuelatur, cognoscitur recrea ec sine quo nihil iacit pater, nimiru ipse est id sid est patre, qnquide hu'. Fica
359쪽
ii ,respondes calumniam hanc esse aduersus ipsum conficta. ecu eiu dixissecturam esse filium, vertimetiam eiusde essentiae ipsum confiteri confirmati ermo vero ipsius ad hunc habet modum. Et alias literas scripsi,inquib s res esu S illud quod proserunt crimen aduersum me,cum sit mendacium. Quasi noran docerim Christum eiusdem ess essentiae cum Deo: quanu em nomen hoc fateormn inuenisse me usu in sacris scripturis,in argumentationes meae que sequun- vir quasisti reticuerunt,non abhorrent ab hac sententi Nam humanam veno
vationem conserebam,videlicet tano Quae esset eiusdem inorio ἔ. ir,
Parentes talum alteros esse a liberi eou non estimo: uia eis ui rizii.
puries esse necessarium essemel ub os: atq; ipsam quide epistolam, ut praedi obam, proptercucunstantias non possum praemittere. Quod si ipsa tibi quae tacdiceba verba, vel potius omnibus misissem exemplar quicquid meae faculta gi' pi xς adidi si e rerum cogitatarii similietudines. Nam di planta diceba e semine aut e radice enata, diuersa m esse ab eo . e pullulallet,& omnino cum illo constitit eande habens natui a. ac fluuium Ecce Romanus episcopus Dionysius scribens aduersus eos, qui cu Sabellio sei
am pronuncias ait ipsum filium esse patre &contra illi Verd ues deos quoda m- 'h ni R
360쪽
spiri sanctsi oportet manere in Deo,ec in eo versiri. Iaec dimina mi aiahise Anum velut in fastigiu quodda,d uniuersorii omnipotente qui dicit,in summa
colligere congregare maxime necessariu es i. Na Marcionis deliratis doctrina in treis principatus monarchi sectione diuision emk induxit, csi documentum sit dia bolicu tedu eoru qui vere sunt Christi discipuli, ec eoru abus placent scit uatoris doctrinae. Isti em trinitate que prsei At a sacra scriptura,ma nifesia scidi.
Tres vero deo, neq; vetus, nem nouut etiam etiam Irsdicat. Nihilo vero minus
alius vituperet ec illos qui situ sactura esse opinant,ac saeium suisse diim vellatvnu e csteris qus vere facta sunt, existima cum diuine scriptures suo testimonio
generatione illi congrua ac decentem, no fictione vis aut conditura attribuant.1rao no vulgaris hsc est blasphemia,sed ciuium maxima, dicere diim quodammodo manu facta. Na si factus est filius, aliqn non erat. Sed sempsuit. Quod a in patre est, queadmodum ipse ait,& si verbum ac sapietia ec virtus est Christiis. dia haec esse Christum diuitis loquuntur scripturae, queadmodum scitis. Hae
aut virtutes Dei sunt. Ergo si factus est filius,erat cum hec non essent, erat videlicet tepus,cum ab scp his esset Deus,hoc vero absqrdis inum est. Et ad ampli de his ad .os disput ad viros spiritu afflatos,plane scientes absurditates emergentes,ex hoc si quis dicat filium creatura, quas mihi non videntur animadue ' tisse,a huius opinionis magistri fuerunt,ac propterea vehementer a veroahe rasse,secus a vult liaec diuina propheticast scriptura:Uns creauit me initium viarum suam, excipietexta ecp emuna est huius verbi tario, sicut scitis, significatio.
Nam hic orem intelligend um pro eo quod est, praefecit his quae ab ipso facta fuerant operibus Dicta aut fuerant ab ipso filio. Nequas vero δε οε nunc dici potest, pro eo quod est secit. Differt em a sacere vethu mi γα. Non est ide, hic tuus patet. τεσατο o. i. possedit,sive parauit te,di ἰπο m. i. fecit te,di da iri erui.codidit trilia magno Deuteronomii cantico ait Moyses Ad quos etiam aliquis dixeriti O Din periculum prscipites homines. Factura ne est primogenitus omnis creaturi, qui ex utero ante lucis erum genitus est qui dixit tana sapiensia: Ante octes sontes generat me. Et frequenter in literis sacris natum non factum filium dici inuenem aliquis,quibus palam redarguuntur mendacia de domini generatione pinantes,qui facturam audent dicere ipsius diuinam 5 ineffabilem generatim nem. Neo igitur pa. tiri oportet inireis deitatis admirandam ac diuinam unitate,ne per iactura pro hi here dignitatem praeeminentem magnitudinem domini ed credere in Deum patrem omnipotetem,lcin Christum Iesum filium eius ec spiritum sanctum. Vnuum autem suisse Deo uniuersorum ipsum ver hum. Ego enim, inquit, di pater unu sumus. Et ego in patre, di pater in me. Rersa imis enim 5 diuina trinitas, oc lineia praedicatio monarchiae conseruabitur. 'te P δ''δ hoc quod vestu semper est cum patre nec est alterius essentia sue sub otii hi, si nilae,sed ipsum patris est proprium, quemadmodum dixerunt qui erant in inutia seri synodo congregati, liceat vobis deinuo recitare,& ex diligentissimo Origenti vix idquω Nam ques veluti quaerens, & ingenium exercens scripst,haec non tanu ipsius ira, .hui, i s yi nti sint,accipiat quises,Verum lisceorum esse qui pertinaciter colendunt, sed quod inter querendum auda ster definiens pronunciat,huius diligentissimi viri sententia est. Postilla igitur quae vclut exercendo dixerat aduersus haereti cos, protinus si se subiicit sua loquens in hunc modum. Si i si imago Dei qui vis deri no potest, erit&ipse inuisibilis, ego vero sumpta audacia addiderim, quod etiam similitudo patris m sit,nund non fuit. Qii ira Deus, qui secundu loamnem lux dicitur,Deus em tum en coplendorcm non habuit pro prie ploriae, ut aliquis sumpta audacia tribuat stio, quod esse coeperit cum prius non isset. QA
aut illa inest illis di immitiabilis oc incomprehensibilis paternae subsantiae imago