장음표시 사용
361쪽
A laligo, Ila figura,illud verbum,ille qui nouit patre, non erat Cogitet enim qui hoc audet dicit ,ali in no suit filius, quod idem dicet,& sapientia ali in no erat,
ec verbum non erat oc vita non erat. Et rursum in alijs locis ad hunc loquit in eum.Verdm fas non est, ne v periculo vacat, Propter imbecillitatem nostram,
priuare quod quidem in nobis est Deum eo, tui sempercum ipso est onigenito, quum sit sapientia,cui pater adgaudebat. Nam ad hunc modum intelligetur, ne semper quidem gauisus sui ct e. Ecce nos i ii lem ex patribus ad patres per m nu, traditam suit se hanc sententiam demo altrauimus.Vos autem d noui Iudaei otii his. ec Glaphae discipuli quos tandem nominum vestrorum potestis ostendere progenitores Sed neminem prudentium ac sapientium dicere poteritis. Omnes Onim vos auersantur, praeter unum diabolum. Siquidem hic talus Obis istius dofectionis pater suit, qui ec initio in vos superseminauit istam impietatem, o nile persuasit vobis, ut conuitiis incessatis uniuersalem synodum,quod non vestra sed haec scripserint quae hi,qui ab initio ipsi viderunt, di ministri suerunt ve hi tradiderunt. Quam enim synodus scripto consessa est fidem, lice est υniuersalis G sae,hanc defendentes beati patres,sic scripserunt & condemna uerunt Arrianam haeresim,quamob causam maximὸ traducere synodum conantur.Non enim dictiones illos cruciant,sed quod per illas declarati sint haeretici,ce teris lis
tabus audaciores,videlicet,cum ipsorum dictiunculae demonstratae tune su xint improbae,quana semper erant confutatu faciles, quippe cum essent impi eum. Iam mutuo sumpserunta gentibus dietionem ἰα rν, ut 5c huius praete pitu nominis inter res conditas rursum 5c inter creaturas conumerarent Dei .ex. hum,per quod haec omnia γω faeta sunt, usivadeo sunt ad impietatem impii dentes. oc ad blasphemiis afficiendum Deum pertinaces. Itaq; si ignorantes ii men, sic impudenter agerent, oportebat eos discere ab his,qui hoc illis tradidi Gn sent, i, dc mens quam dicunt ex hono,oc ex mente anima,tametsi scirent exquihus sint,tia non meruerunt echaecdicere ἁγίνητα,seientes Q ciam hoc dicunt, nodiminuunt illud primum,ex quo re haec nata sunt i aut oportebat ipsos quom ad hunc loqui modum ut omnino non loqui de iis quae nesciunt. Quδd se putant
rit hanc dictionem, quae scripta non est,aut qua mente Deum E dicunt, nam nomen hoc audiui diuersa significare. Aiunt enim dici a crem , quod nonda qui de fictu est,cstem fieripotet ac rursum,hdneq; est neu possit esse.Est 5c tertiuillius significatum quod estquidem ed nec conditum, nec originem sortitum glutieati in hoc ut esset sed sempiternu est de incorruptibile. Fortassis igitur primas duas fgniscationes praeterire volent propter ablurditatem, quae illic inest. Nam si acta primam significationem erunt,oc quae iam facta sunt, θί quae expectantur ut fiant,si α.Nam alterum illud plus etiamsi hoc habet absurditatis. Ad tertia igitur significationem iam accedunt, iuxta illam appellantes aliquid Σαὶ,re Vex sim lchoc dicentes nihilominus sunt impii Namsi quod non habuit principitim,ut esse inciperet,nem conditum est,neq; creatum , sed sempiterna est, hoc dicunt λιν , τορ, sed huic contrariu esse Dei verbum, quis non perspicit versutia deo repugnantium Quis non illos sic insanientes lapidibus obruat Nam cum eru-hestantiam proferre prima illa sabularii suarum verbula, de quibus condemna riti suerant, alio modo nitam ciam significare commenti sunt miseri, per hoc
362쪽
nome,ut ipsi dicUt,m- ιQudd si filius est de numero rerii coditarum, ni a Crum ex nihilo di ipse iactus est,ta si coepit esse videlicet non erat anteu nasceretur,di si non est aeternus,aliquando non erat. Oportebat igitur hi c cam rursus ita sentiret jiae ac propriis verbis signiscare sua opinionem a nostra diuersam. nec dictione scilicet tegere mentissus malitia. Verilm hoc non faciunt improbi sed omnia iuxta patrem suum diabolucum versutia faciunt. Quemadmodum em ille cum alienis indumetis occurrere conas,sic isti comenti sunt nomen αγενητου,ut simulames sese laudare Deum, occultam inserant aduersus Gni
blasphemia, ac sub inuolucro eam alijs sigiuscet verbis.Verum cum hoc quo sophisma ipsis deprehensum sit,udiam ijs praeterea reliquum si, dicant. lnvenimus,inquiunt scelesti,ta prioribus addentes aiunt, ingenitum hoc esse,qd nora habet autore ut sit,sed Q ipsis creatis ipsum est autor in hocin fiant. Ingrati vinr scripturarum imperiis, qui non propter honorem erga Deum, sed propter ignominia in filium omni tum faciunt,tum dicunt,haud intelligentes, v qui inhum afficit ignominia,ignominia afficit de patrem .diam primum quidem,e amsi sic Deum nominent,non tamen demonstratur verbum csse de numero rerum conditarum. Quum enim sit aequa progenies essentiae paternae, hoc pactore illi semper adest. Neq; enim nomen hoc tollit verbi naturam, neque rursum haec vox ita ni adsili um relata habet quod significat, sed ad ea quae per filium facta sunt.Et quemamodum qui architectum pronunciat ac dicit structorem domus aut ciuitatis, non annumerat huic nomini filium, qui ex eo natus est, sed artem potius ac scientiam erta opera, significant non esse ipsum talem F lia sunt, quae ab eo sacta sunt. Fabrum enim vocat, caeterum, naturam eius, . qui fecit iciens, nouit eum diuersum esse ab his, quae ab ipso progenita sunt, propter filium quidem patrem illum vocat, propter opera vera conditoremec opiscem. Simili modo, qui Deum scdicit asin re , ex operibus eum nomi- Dinat, significans illum non solum non esse factum, sed etiam rerum condita rum opificem esse. Nouit sane verbum diuersum esse a creatis, ac solum esse
Propriam patris prolem, per quam di omnia facta sunt di consistunt. Etenim
quum omnipotentem Deum Prophetae dicunt, non eo, quod verbum sit senum e numero omnium, sic illum appellant, nouerunt enim filium diuersum esse a creatis ipsumque etiam omnium habere potestatem, iuxta patris smili tudinem, sed quod omnium quae per silium fecit, ipse dominium habeat&autoritatem, horum potestatem filio tradiderit, nihilo tamen secius ipse omnium Per verbum dominetur. Rursus quum dominum virtutum appellant Deum. non eo qudd verbum sit unum de numero virtutum hoc dicunt, sed quod si quidem pater est,caeterum earum virtutum .sper filium factae sunt dominus est. Etenim oc ipsum verbum quum si in patre,omnium atque horum domi nus est, & in omnia tenet imperium. Omnia enim quaecunq; habet pater, filii sunt. Quemadmodum igitur hoc talem habet sensum, ita qui volet dicere Deudicat quidem si semel ita ipsi visum suerit,ne tamen ob id verbum sit de numero creatorum, sed quod quemadmodum ante dixi, non solum Deus non est conditus,sed &conditorum opifex est per suum verbum. Etenim quum pater ad hunc modum appelletur, nihilo seciuspatiis imago est verbum, ec eius dem cum patre substantie, imago vero quum stillius diuersus erit ab omnibus creabilibus,5 a homine caeterorum omnium. Cuius eris est imago cum hoc re Proprietatem habet,&eandem essemiam: ut is qui dicit patrem increabilim re Omnipotentem jub nomine increabilista omnipotentis intelligat 5c huius ver hum ac sapientiam, qui est filius. At isti mirabiles&ad impietatem faciles, non
ob id et de patris honores licuisnt, cerrimenti sunt hoc nomen innardi, sed ut
363쪽
destio male sentiret. Nam si honor ac laus eorum illis curae suisset, oportuit eos potuis, id quod melius erat,patrem ec scire oc profiteri Deum,u isto Deio ii minare. Siquidem illi quum aiunt Deum in V, ex his quae india sunt scutari-sedixi, duntaxat esse creatorem profitentur,videlicetvtec verbum pro sua libidine significarem et Te creaturam. Caeterum, qui Deum patrem dicit, protinus in illo significat re filium,nec is ignorabit, quod quum sit filius, per filium quae facta sunt,creata sunt omnia. itaq; potius ac verius suiu et, Deum ex filio signism
e patrem dicere,quam ex solis operibus addito nomine dicere eum do .,- . Nam hoc quidem nomen significat, opera ex voluntate Dei, per verbum tacta. Caeteram, miris nomen propriam ex ipsius est entia prolem declarat. Quatum autem verbum a creatis disteri, tantum,i md plus interest, utrum dicas patrem,an. κυφ. Nam hoc quidem inscripturis non est, ac suspectum est, . tiam habens significationem. Illud autem 5c simplex est di in scripturis extat, denique octius est,nec aliud significat, quam filium. Atque haec sane vox ci γλ. Ab ethnicis inuenta est,qui non nouerant filium. Caeterum, patris vocabulum a domino nostro agnitum est ac donatum. Siquidem ipse sciens cuius essetfi: ius, dicebat Ego in patre, M pater in me. Eti Qui vidit me,vidit patrem. Eo Ego re pater unum sumus, nec ullo modo deprehenditur ipse patrem vocarea νὴ p. Quum ubi nos docet orare ion dixit: Quum autem oratis,dicite:Deus a Nwm,sed sic potius,quam oratis dicite: Pater noster qui es in coctis. Quin oc fidei nostrae caput hunc conserri voluit.Iussit enim nos baptizari non in nomine ινκτου 5 tri, nem in nomine Eoi su κτωματω, id est, increabilis eccre turae,sed ,in nomine patris&filii respiritus sancti .Et dum sic initiamur,rescimur ec nos vere filii. Praeterea cdm patris nome dicimus, agnoscimus ex hoc nomine etiam verbum quod est in patre. Quod si suum proprium patrem, liti re nostrum patrem dicere,non conuenit ut ideo nosipsos coparemus filio iuxta natura. Nam ec hoc propter eum dicitur a nobis. Quoniam enim nostrum cor rus gestauit verbum, di facium est in nobis,consequenter propter verbum hain nobis est,etiam noster Pater dicitur Deus Spiritus enim verbi qui est in no- Dis per nos Deum, ut illius patrem, ita nostrum quom vocat. Haec est Apostoli mens,qui dicit: Emisit Deus spissi filii sui in corda nostra, clamat Abba pater. At fortassis N per hoc ipsum nomen geneti consutati, ut sunt peruersis mori laus, tentabunt re ipsi dicere. Oportebat ec de domino nostro Iesu Christo exseripturis ea loqui, ius de ipso scripta sunt, nec voces inducere nusquam scriptas. Certe oportuit,fateor &ipse, quod ex scripturis exactior estu ex caeteris erita quibus de inprobatio,verum improbitas cum versutia coniuncta recidiua Eusebiano uolo Fixum impietas compulit, ut ante dictum est,episcopos Fertius Proserre voces, ti. 'quibus illorum impietas subuerteretur. Et quae scripta sunt a synodo ea demonstratum est rectam habere sententiam. Contra Arrianorum verbula absurda,ec mores praui declarati sunt. Siquidem γε revocabulum, quod habet pro priam significationem , potersitque pie proferri, ipsi rursus iuxta suam men-rem , utcunque libitum fuit,nominant in contumeliam seruatoris,tantum, ut in xi orem gigantum pertinaciter bellum gerant aduersum Delim. Vertim, ne eum quidem quum illa proferrent verbula, manebant indemnati, neque sallere motu erunt,quod verbum ιν τηi,quod recte pieque nominari poterat, ab i
potuerunt,quod verbum asc- maod rei e piis tamen perperam intelligeretur. Pudefacti sutiaeresis undiq
unt enim in omnibus, oc illorum haeresis undiquare tradum est. Haec udem υt potui reminisci eor que in synodo tunc peracta sunt, declaraui. Caeterum novi,quod qui inter Christo rebellarcs contentionis sunt amantes, nequaquam his auditis volent immutari, sed ma is circumcursabuat rursu Salinquarentes causationes, ac stillas rursus ali
364쪽
as comminiscetur. Nam iuxta dictum illud propheticum: Si mutabit Aethiops spellem suam, Sc Pardalis maculas suas,volent oc ipsi pie sentire, dediscentes impietatem.Tu vero charissime,librum hunc ubi acceperis ersare in eo solus, ecis probaueris recte habere, tum lege S his qui presentes sunt fratribus, uti quoq; super his edocti,oc probent in synodo veritatis studium ac sententiae ceseritudinem,oc damnent Christo rebelles Arrianos cum suis inanibus causationibus, quas ob impia ipsorum haeresim interissesngere student. Qira Deum ac patre decet gloria, honor & adoratio cum ipsius initiu non habent e filio ac verbo. una cum sancto&vivificatorespirituminc ci in aeterna secula secutoriam, Δ
D. ATH AN ASII ARCHIEPISCOPI ALE.
xandrini viri sanctissimi Conlissio, siue Symbolum.
Vimn Q vult saluus esse ante omnia opus est in teneat catholicam sadem.Quam nisi quisque integram inuiolatamq; seruauerit absque dubio in sternum peribit. Fidcfasit catholica hscesi,ut vi si Deum in Trinitate di Trinitate in Unitate veneremur. Neq; confundentes personas,nem substantia separantes.Alia est em persona patris,alia
si alia latis sancti. Sed patris S si hec spus sancti vita est diuinitas,c lis gloria,
coaeterna maiestas. Qualis pater,ialis filius,talis spus sanctus. increatus pater,in creatus filius,increa tus spus sanctus. In in ensus pa ter,immesus filius, immensus spus inus. Aeternus pater, aeternus filius,aeternus spus sanctus. Et tamen nouo aeterni,sed unus a ternus. Sicut notres increati nec tres inam est, scd unus incre tus 5 unus immensus. Similiter omnipotes pater, omnipotes si ius, omnipotes spus sanctus.Et tameno tres omnipotetes,sed unus omnipotes.lla deus pater deos filius Deus spus sanctus. Et tamen no tres dii,sed unus cst Deus. ita ciis pater ridiis filius,diis spus stinctus. Et tame no tres dari sed unus cst diis. Quia sicut sigil latim unam et personam Deu ac diim costeri Christiana veritate copellimur, ita tres deos aut di os dicere catholica resigione prohib uni a ter il nullo est factus, nec creatus nec genitus. Filius a patre solo est,nos actus,nc creatus,sed monitus. Spiritus sanctus a patre ae stio, non factus, nec creatus, ncc gentius, sed procedens. Vnus ergo pater non tres patres, unus filius non tres filii, unus spiristus sanctus non tres spus sancti. Et in hac Trinitate nihil prius aut posterius, nishil maius aut minus,sed totae tres planae coaeternae sibi sunt Oc coaequales. Ita ut per omnia,scut i a supra dictu est, re unitas in trinitate,&Trinitas in vilitate venerada sit. Qui vult ergo saluus csse,ita de Trinitate sentiat. Sed necessariu est adeterna salute,ut incarnatione quoq; dAinri Iesu Christ i fideliter credat. Est ergosdes tecta, ut credamus oc confiteamur aa diis noster Iesus Christus Dei filius. Deus 5c homo est. Deus est ex substatia patris an secula genitus, ae homo est ex substatia matris in seculo natus. Perfectus Deus Irfectus homo, ex anima ronaliti humana carne subsistens Ae lis patri secundum diuinitate, minor patre secadu humanitate. Qui licet Deus sit θί ho,no duo in , sed virus est Christus. Vnus
alit non uersione diuinitatis in carnem, sed asi umptione humanitatis in Din. Vnus omnino non confusione substatiae, sed unitate sonae. Na sicut anima r
analis & caro unus est so, ita Deus Sc ho unus est Christus. Qui palsus est pro filii
te nostra descendit ad inferos, tertia die resurrexit a mortuis. Ascedit ad coelo sedet ad dextera Dei patris octipotentis in venturus est iudicare vivos ec mortaos. Ad cuius aduentu oes homines resurgere habent ca corporibus suis oc reddituri sunt de factis propriis rationem.Et qui bona egerunt ibunt in vita aeterna,
quivero mala in ignem aeternu Haec est fid s catholica quam nisi quiso fido liter firmite crediderit aluus esse non pol tit.
365쪽
E EVAGRII PRESBYTERI AD IN Noe
centium Episcopum in vitam beati Antonii abbatis 5c Eromita: translationis e Graeco in latinum stilum Ratio. DR sbyter Euagrius Innocentio charissimo filio in domino salute. Ex alia in
aliam linguam ad verbum expressa translatio,sensus operit, et veluti laetum gramen sata stragulat. Dum enim casibus δc figuris seruit oratio,quod bieci poterat indicari sermone, longo ambitu circumacta vix explicat. Hoe igitue ego vitans,vitam beati Antonii, te petente, ita transposui, ut nihil desit ex sensu, cu alis quid desit ex verbis. Ain syllabas aucupentur ecliteras, tu quaere sententiam.
D ATHANASII ARARCHIEPI SCOPI ALEXANDRINI
in vitam Sanctissimi Antonii monachi eremitae & abbatis, Praestitio. Thanastus Episcopus ad peregrinos fratres. Optimum statres iniistis certamen,aut squari Aegypti monachis, aut superare nitentes virtutis instatia. Etenim apud vos iam plurima sunt monasteria monachorum quoque nomen est colebrci 5c hanc voluntatem iuste qui': mirabitur: oranti buset vobis optatum Deus tribuet effectum. Quoniam igitur exegistis a me, ut vobis scriberem de conuertatione beati Anthonii,volentibus discere quemadmodum coepexit,quidue fuerit ante sanctum propositum, qualem etiam habuerit terminum .itue,ec si vera sunt ea,quae de ipso fama dispersit, ut ad eius aemulationem atque exemplum vos instituere possitis: magna cum laetitia suscepi vestrae charitatis imperium. Etenim mihi ingens lucrum est atq; utilitas,hoc ipsum quod recor dor Antonii, ec vos cum admiratione audientes, scio eius propositum cuperesectarii perfecta est siquidem ad virtutem via, Antonium scire quid fuerit. Ergo in breuiter dicam,ex omnibus quae de eo reserentium sermo iactaui credis te re minima vos existimate audisse de maximis, quia non ambigo nec eos trinia potuisse cognoscere,iam ec ego rogatus a vobir,quantacunq; per epist tam significi uero non aequalia sim eius meritis narraturus. Sed oc vos omnes hinc nauigantes madiose percontamini,quo singulis,quae norunt reserentibus. congrua dignaq; tantinominisi elatio compleatur. Disponebam itaque post lo stionem literarum vestrarum aliquos ad me monachos inuitare, oc maxima eos qui crebro ad eum ire consueuerant: ut plenius aliquid addiscens, munera vobis maiora transmitterem. Sed quoniam 8c nauigationis tempora labebat tur.5cliterarum portitor vehementissime festinabat, ideo ea quae 5c ipse nou ram, frequenter enim eum visitaui, ecquae ab eo didici qui ad praebendam ei aquam non paululum temporis cum eo seci, dilectioni vestrae indicare proporaui,utrobii curam veritatis habens, ut neque plus aliquis audiens, miraculorum congestionem non credat,nec rursum meritis eius inferiora cognoscens non putet dignum esse miraculo pro tanti nominis viro.
366쪽
SANCTISSIMI AN 'TONII MONACHI, E REMITAE ET
abbatis vita, a D. Athanasio Archiepiscopo Alexandri. no graece conscripta, & ab Euagrio presby
NTONIVS nobilibus religiosis parentibus natus,in Aegypto oriundus sint, tanta suorum nutritus cura, ut nihil aliud praetra paretes domin umq: cognosceret. Et cdm iapuer esset,non se literis erudiri, non ineptis
infantissiungi passus est sabuli si sed Dei d siderio flagrans, secundum quod scriptum
est: Innocenter habitabat domi. Ad laces fiam quom cum parentibus saepe couum ens, nec infantum lasciuias, nec puerorum negligetiam sectabatur,sed tantum ea quae legebantur auscultans tilitatem praecept rum vitae institutione seruabat, non suis, ut 3let illa aetas,pro Pariis ec delicatis cibis unquam taedio fuit, non escae molli is blandimentasectatus est,his solum quae dabantur contentus, nihil amplius Brequisiuit.Post mortem autem parentum, annorum circiter decem Noctos tu
viginti cum sorore admodum paruula derelicuis, &domus Ec sororis honesta curam gerebat.Necdum ord sex fluxerant menses,quibus ad Ecclesiam vis lebat accurrens,recordabatur quomodo 5 apostoli,omnibus spretis, secuti siissent saluatorem:& multi,ut legitur in actis apostolorum, seculiasibus suis vera ditis,precia ad pedes eorum detulissent egentibus partienda, quaeueaut quanta spes ijsdem reposita esset in collis. lia secum voluens intrauitriclesiam,ec accidit vitia euangelium legeretur in quo dominus dicit ad diuitemi si ina perfectus esse, Vade, ec vende omnia tua quaecunque habes ec da pauperibu ecveni, sequere me, oc habebis thesaurum in coelo.Quo audito qua diuinitus huiusmodi ante memoriam concepisset, civeluti propter se haec esset seriptura recitata d se dominicum traxit imperium, statimo: Ggressus, possessuesquas habebat vendidit.Erant autem ei trecentae palmae uberes oc valde optimae,quas vicinis largitus estine in aliquo aut sibi aut sorori molestia gigneretur. Caeteraveris,quae in mobilibus pollidebat uniuersavendidit:& aggregato non exiguo precio,indigentibus .dit,paucis tamen obsororem reseruatis, quae 5c sexu&:etate videbatur infirmior. Rursus autem Ecclesiam ingressius,cum audisset doastim
ς virginibuscommendata iam omnibus seculivinculis liber,asperum atque arduum arripuitii Necdum autem tam crebra erant in Aegypto monasteria: neque omnino quisquam auiam solitudinem nouerat:sed quicunque in C H Ris T I seruitutem bimet ipsi prodesse cupiebat, non longe a sua villula separatus instituebatur.
367쪽
C Erat Igitur in agello incino senex quidam vitam solitariam a prima sectatus
aetatCHunc Antonius cam vidisset aemulatus est ad bonum. Et primo quideincipiens etiam ipse, in locis paululum a villa remotioribus manebat: exinde autem si quem vigilantem in hoc studio compererat, procedens, quaerebat vetanis prudentissimaenec ad habitaculum situm ante remeabar,nisi eius quem corebat,i rueretur asperistibus: ec sic tanquam munere mellis accepto, abibat ad αδ ali ibidem institutus exordio cd in per dies singulos ita animum robora
re ut necopum paternarum,nec suorum meminisset affinium, ome etiam do
siderium di solicitudinem erga id quod eo erat, exerceret t operabatur manse s suis,sciens scriptum esse: Qui non operatur non manducet. Mercedem sa-nὰ operis sui, precio panis excepto, entibus largiebatur. Orabat frequenteriquippe qui didicerat,qudd oporteret sine intermi ilione dominum orare. Auditioni etiam seripturarum ita studium commodabat,ut nihil ex eius animo la- hermitis eduntu a domini praecepta custodiens, memoriam pro libris habe ret. Sic suam vitam instituens ab uniuersis fratribus puro diligebatut affectui omnibus ad quos studio distendi pergebat obediens, proprias singulorum gratias hauriebat. Huius continentiam, iucunditatem illius sectabaturi istius lenitatem ilius vigilantiam,sterius legendi aemulabatur indusi iam: istrum i
sun tem,illum humi quiescentem mirabatur,alterius patientia limus mansuetudinem praedicabat. Omnium quoque vicariam erga seretinens charit tem,atque uniuersis virtutum partibus irrigatusAd sedem propriam regredi ritur. ibi secum uniuersa pertracstans,omnium in se bona nitebatur exprimo peribus inueniretur. Et hoc ita iaciebat,ut cdm omnes gloria anteiret,omni-D bus tamencharus esseti Nam &vicini 5c monachi,ad quos sepe veniebat, A
eonium videntes,deicolam nuncupabanti indulti' naturae vocabulis, quidam in filium illi in patrem diligebant. Dum haec gereret Antonius, quibus omni om in se prouocaret affecRum, inimicus nominis Christiani diabolus, impatienter serens tantas in adolescete virtutes, veteranis eum aggressus est fraudibus. Et prima quidem tentans,si quo modo possiet ab arrepto eum instituto retra here,immittebat ei memoriam possessionum,seroris defensionem,generisn Bilitatem,amorem rerum,fluxam seculi gloriam, escae variam delectationem,
ec reliqua vitae remissioris blandimenta, postremo virtutis arduum finem, de maximum perueniendi laborem,nec non Sc corporistagilitatem suggerebat, ec aetatis spacia prolixa, prorsus maximaei cogitationum caliginem suscitabat, volens eum a recto proposito reuocare. Postquam autem diabolus orationishus eius ad Deum per passionis fidem se intellexit elidi, consueta aduersum Omnes adolescentes arma arripiens, nocturnis eum inquietabat illecebris. Et primam noctibus infesta multitudine di horribili metu sonitus eum exagit e conabatur. Per dies etiam tam apertis in eum telis irruebat, ut nullus ambis neret, quin Antonius contra diabolu i dimicareti Nam ec ille cogitationes sose indas conabatur inserere: ec hic eas oratu submouebat assiduo. sis titillabat sensus naturali carnis ardorei hic fide,vigiliis ec ieiuniis corpus omne vallabat. Ille per noctes in pulchrae mulieris vertebatur ornatum, nulla omittens figmenea lasciuim hic ultrices gehennae flammas di dolorem vermium recordans, in pestae sibi libidini opponebat,ille lubricum adolescentiae iter oc ad ruinam laciis proponebat, hi externa suturi iudicii tormenta consideratis, illae iam animae Duritatem per telamenta seruabat. lita autem omnia ad confusione diaboli no
vanuinii enim similem se Deo fieri posse existimabat, Ma adolescentari
368쪽
miserrimus deludebatur: ecqui contra carnem ec sanguinem saeuiebat, ab ho- 6mine qui carnem portabat elisus est. Adiuvabat enim seruum suum dominus, qui nostri gratia carnem suscipiens , vi ictoriam corpori contra diabolum largitus est: ut singulis ira certantibus, apostolicum liceret proserre sermoner non autem ego sed matia Dei quae mecum est. Postremo cd in nec hoc argi mento destruere posset Antonium draco deterrimus, oc videret se semper ab eius cogitationibus reprili, secundum quod scriptum est: Stridens dentibus ocululans,qualis est Aerito,ialis apparebat & vultu: puer horridus atque niger, a eius se genua prouoluens, humana voce fiebat, dicens i Multos seduxi, pluri mos decepi: nunc autem via caeteris senistis, ita ec tuo sum labore superatus. Quem cum interrogaret Antonius quisnam esset qui talia loqueretur,alti Ego sum fornicationis amicus,eeto multimoda adversum omnes adolescentes tur pitudinis arma sceps: hinc oc spiritus fornicationis vocor. Quantos pudice. uere disponentes erellii quot tenuiter incipientes, ad sordes pristinas redire
persuasi. Ego sum propter quem propheta lapsos increpat, dicens i Spiritu fornicationis seducti estis: θc revera per me illi iuerant supplantati. Ego sum qui teipsum sat pe tenta us,di semper repulsus sum. Cum hoc C H RI ST I mi
les audisset,gratias agens Deo, eclargiore aduersus inimicum confortatus at dacia,ait: Multum ergo despicabilis multumq; contemptibilis esinam re obscoritas tua diaetas,infirmarum signa sunt rerum. Nulli mihi iam de te cura est. Dominus mihi adiutor est, ec ego exultabo super inimicos meos. Et statim advocem cantantis phantasim quod idebatur, evanuit. Haec autem Ant nil contra diabolum fuit prima victoria, imd virtus in Antonio saluatoris i qui peccatum in carnecondemnauit, ut iustificatio legis in nobis compleretur, qvi non secundum carnem ambulamus sed secundum spiritum. Sed neque Ant imo securitatem dedit hic unus triumphus, nec diabolo semet frae ae defecere zvires. Nam di iste ut leo rugiens quaerebat aditum, per quem posset erumpe- reiec ille scripturarum doeius eloquio, non ignorabat multas esse daemonum captiones. Propter quod solerti propositum labore seruabat, considerans quia
posset Satanas in carnis colluctatione superatus nouarum aduersus se artium machinas acrius commouere. Idcirco magis ac magis subiugabat eorpus suum. ne victor aliorum, in aliis vinceretur. Disponens igitur duriori se vitae legem stringere, cdm omnes insatigabilem adolescentis mirarentur instantiam , si cium toleranter ferebat laborem,& voluntariae serni tutis longum in Deiopere studium consuetudine in naturam vertebat. Inediae autem ec vigiliarum in
tantum patiens v aliut credulitatem viribus vinceret. Pernoctabat in oratione
issime, edebat semel in die post solis occasum, nonnunquam bidua trisduolsic permanens, quarta demum die resciebatur. Sumebat uod panem ec sal, potumq; aquae perparum. De carnibus vero ec vino tacere melius puto quam quicquam diceret quoniam nec apud plurimos quidem monachorum, istiusmodi escae in usu habeantur.Quieti autem membra concedens iunco con texto atque cilicio utebatur. Nonnunqu)m etiam super nudam humum iace bat,ungues ta penitus repudians. Diceba=enim minime posse inentium,& opes iuuenum corpora roborari, si olei essent lenitate mollita t op rtere vera asperos carni labores imperare,secundum Apostoli praeceptum,dicentininitaeo infirmor, tunc fortior sum&potens. Asterebat sessum sic animi posse re uiuiscere,si corporis suisset impetus fatigatus. Vnde nec temporum longit dine laborum merita pensabat, sed amore oc semulatu spontaneo semper in quam in principiis constitutus id profectium diuini metus desiderium concitabat. Nouiset cupiens augeri praeterita, supramemorati doctoris sermonum
369쪽
c recordabatur, qui alti Prieterita obliuiscens, re in suturum conantescens. Meminerat quoque Heliae prophetae dicentis i Vicit dominus cui adsto h
die ante ipsum ita disserebat,cur hodie esset appositum,quia non computabat Helias praeteritum tempus,sed tanquam quotidie in certamine constitutus, i iem se praebere cupiebat, qualem sciebat dignum Dei esse conspe stibus,purum corde,ec paratum obedire voluntati eius. Igitur sanetus Antonius secum re putans,oportere Dei famulum ex instituto magni Heliae exemplum capere,et ad illud speculum vitam suam debere componere ad sepulchra non longe a vibia constituta secessit, ide cognitis mandans, ut statutis diebus sibi alimenta deserret. Et clam in una mermoria supradicius frater eum clausisset, solus ibidem morabatur. Metuens ergo diabolus,ne accessu temporis eremum quoque habitari faceret,ira eum aggregatis satellitibus suis, varia caede lacerauit , ut d laris magnitudo dimotum auferret oc vocem. Nam oc ipse postea reserebat, vulnerat uideram grauia,ut uniuersa hominum tormenta superareat i sed Dei prouidentia,quae nunquam in se sperantibus deest, conseruauit eum. Alio dieis,quem supradiximus frater aduenisicibos deferens assuetos: atque eum iacentem in terra semimortuum,fractis soribus inuenit. Quem impositum humoris ad villulae domicilium reportauit. Quo audito ingens vicinorum atque assianium multitudo concurrens,tristi in mediis positi su neri debitum reddebat OG scium. Et iam media noctis parte transgressis,grauis peruigiles omnium ocu los incerat sopor. Antonius anima paululum redeunte uspirans eleuauit capuli caeteris vero alta quiete prostratis,eum a quo delatus fuerat, vigilare conspexiticum nutu aduocans, obsecrauit,ut nullo penitus excitato,ad pristinum sero ferret habitaculum. Relatus ergo,iuxta consuetudinem solus iterum perma tus, post orationem clara voce dicebat : Dcce ego nic tum ontonius, non tyo
vestra cerrumina: etiamsi maiora saciatis, nullus me separabit a charitate Ch sesu . Psallebat dicens i Si consistant aduersum mecastra,non timebit cor me um . Talia eo dicente, norum hostis diabolus, admiratusqudd post totvese Bera suiset aususreuert congrega canibus suis,oc proprio furore se laniansi
videtis ait,quia nec spiritu fornicationi nec corporis doloribus superarus,insuper audacter lacessit nos omnia arma corripite acrius nobis impugnandus est. Sentiat, sentiat:debet scire quos prouocet. Dixit,ec ad hortantis vocem audien tium turba consensit,quia innumeras diabolus habet artes nocendi. Sonitus igitur repentinus increpuit, ita ut loco funditus agitato, oc parietibus patelaistis, multifaria daemonum exinde turba se effunderet, nam ec bestiarum Ac serpencium formas induentes,omnem protinus locu repleuere phantasin s leona, taurorum,luporum,aspidum,serpentium,scorpionum, nec non &Pardorum armvrsium.Et haec singula secundum suam fremebant naturam. Rugiebat Leo, ridere volens: taurus mugituta cornibus minabatur,serpens sibilo personabati Luporum impetus inhiabat: pardus discolor a tergo autoris sui calliditates v xias invicabat.Truces omnium vultus,ta vocis horridae dirus auditus. Anto ritus flagellatus atque consessus. sentiebat quidem asperiores corporis dolores, sed imperterritus durabat mente peruigili. Et licet gemitum vulnera carnis exprimerent,sensu tamen idem permanens quasi de inimicis luderet loqueb viri Si virium aliquid haberetis,sufficeret unus ad praelium t sed quoniam d
amino vos enervantς frangimini, multitudine tentatis inferre terrores,cdm hoc
insum infrmitatis indicium sit , qu5d irrationabilium induitis sormas hesti xum. Rursumet confidens, aiebat i Si quid valetis, si vobis in me potest
370쪽
D. ATHANAS. ARCHIEP. . ALEXAND.
tem dominus dedit,ecce pristo sum: deuora te concessum. Si vod non potestis, Acur frustra nitiminic Signum enim cracis ec fides ad dominum, inexpugnahilis nobis murus est. Multa contra sanctum Antonium minantes , fremebant dentibus suis, qu3d nullus eorum tentamenta sequeretur effectus, sed maxima econtrario gigneretur illuso. Non oblitias teius colluetationes serui sui, eisdem prote stor sactus est. Denique cum elevaret oculos, vidit desuper cu, men aperiri, di deduistis tenebris radium ad se Iucis influere. Post cuius splendoris aduentum nec daemonum aliquis apparuit eccorporis dolor extemplo
deletus est Aedificium quoque quod paulo ante dissolutum suerat, instaura tum est. Eic3 praesentiam intellexit domini Antonius, di ex intimo pectore trahens longa suspiria,ad visionem, quae ei apparuerat, oquebatur dicens i Vbi eras bone tela ubi eras: Quare non a principio adluisti, ut sanares vulnera
mea Et vox ad eum faeta est,dicens:Antoni, hie eram, sed expectabam videre certamen tuum. Nunc autem quia dimicando viriliter non celi isti, semper a xiliabor tibi, α faciam te in omni orbe nominari. His auditis exurgens , i tantum roboratus orabat ut intelligeret se plus recepisse tunc virium, quam ante perdiderat. Erat autem Antonius annos natus triginta quinque. Exi de cum voluntati promptae merita religiosa succrescerent, vadens ad suprad etam senem, precabatur ut in desertum pariter abirent. Causante illo senile et Dum 5c rei novitatem, solus contendit ad montem, ec eremi adhuc monachis ignotae vitae.rupto metu, viam conatus est pandere. Sed nec tunc cessauit i
ratigabilis aduersarius:nam impedire eius propositum volens, argenteum dio cum in itinere proieciti quo viso Antonius callidi artificis agnouit amittam, statius intrepidus,&discum toruis intuens oculis, doli autorem in phantasma te obiurgabat argenti,talia secum reputans t Vnde hic in deserto discus auistim hoc iter est, nulla sunt vestigia commeantium, lapsus de sarcina, prae in a gnitudine lateren5 potuinsed &qui perdiderat reuersus,ob solitudinem locorum, inuenisset proiecto quod ruerat. Hoc artificium diabole tuum esti non impedies voluntatem meam,argentum tuum tecum sit in perditionem. Haec illo dicente discus ut fumus a facie eius ianuit. Dehinc non ut ante in phantasmate, sed ingentem auri massam in itinere conspe*it. Veram hanc utrum diabolus simulauerit,an ad Antonium comprobandum,quia nec veris opibus inescaretur,virtus coelestis ostenderit, ignoratura hoc tamen agnouimus, quia quod visum est, aurum fuit. At ille de magnitudinem admiratus radiantis metali rapido cursu,quasi quoddam vitaret incendium, ad montem usque prire dicit,ibio flumine transvadato, inuenit castellum desertum, plenum ob tempus ec solitudinem) venenatorum animalium , in quo se coiiati tuens nouus hospesi crebro per annum. incorrupti
lenti nec non ec exiguum habens aquae, solitarius perdurabat, nusquam inoprocedens, nunquam aliquem suscipiens niantu ut cum his in anno per te desuper panes acciperet,nullum cu deseretibus haberet alloquia. Multis igitur videdi eum desiderio et studio requirendi ante ostru eius perno statibus,audiebatur ut vulgi voces aduersum Antonisi, tumultuso dicentium: id te nostris ingeris habitaculis ad tibi ec deserto Abscede a finibus alienis no potes hic habitare no nostras insidias sustinere.Et primo quide qui soris erant,existimabMaliqs homines scalis positis introisse,ibin contendere. Postilant a cauerna introspicientes inulla viderunt,dsmones intellexerat contra eu cotendere ioc nimio